καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Απρίλιος 2015
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Μαρ.   Μάι. »
     12345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    27282930  
  • Εγγραφή

Τατσόπουλος: Μετά την μισή Αθήνα και την μισή… Ιστορία!

Posted by redship στο 15 Απριλίου , 2015


Ο Νίκος Μπογιόπουλος στον eniko

 

Πέσαμε πάνω στις γιορτές και έτσι δεν προκάναμε να ασχοληθούμε με το θέμα τη στιγμή που αυτό έσκασε και με τον τρόπο που του άξιζε. Ωστόσο ποτέ δεν είναι αργά.

Ο λόγος για μια παρέμβαση που τάραξε τα λιμνάζοντα πολιτικά και ιστορικά ύδατα. Όχι μόνο στον τόπο μας. Επιτρέψτε μας να πιστεύουμε και σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Πρόκειται για την τοποθέτηση στην οποία προέβη ο γνωστός συγγραφέας, μέγας πολιτικός, ιστορικός ογκόλιθος  και – κατά δήλωσή του – διακεκριμένος «πηδήχτουλας» της μισής Αθήνας, κύριος Πέτρος Τατσόπουλος.

Αφορμή για την ρηξικέλευθη τοποθέτηση του κυρίου Τατσόπουλου υπήρξε η επίσκεψη του Αλέξη Τσίπρα στη Ρωσία και κυρίως η κατάθεση στεφάνου του Έλληνα πρωθυπουργού στο μνημείου του Αγνώστου Στρατιώτη στο Κρεμλίνο.

Το γεγονός αυτό ερέθισε τα μάλα τον κύριο Τατσόπουλο. Τον έβγαλε από τα ρούχα του. Έξω φρενών, λοιπόν, για λόγους που θα αφήσουμε να περιγράψει ο ίδιος με το δικό του λογοτεχνικό αγλάισμα, με το δικό του ύφος και τα δικά του λογάκια, ο κύριος Τατσόπουλος απευθυνόμενος στον Αλέξη Τσίπρα του έστειλε το ακόλουθο μήνυμα (μέσω Facebook):

«Έγραψες σήμερα ότι κατέθεσες στεφάνι στο Κρεμλίνο “για όσους έδωσαν τη ζωή τους για να ηττηθεί ο Ολοκληρωτισμός”.
Μάλιστα. 
Άκου αγόρι μου, μεγάλο παιδί είσαι πια, σαραντάρισες, έγινες πρωθυπουργός, τέτοιες μαλακίες δεν γίνεται να τις πετάς στα ξεκούδουνα, γιατί τις παίρνουν και τα διεθνή πρακτορεία και μας βγάζουν βούκινο σε όλο τον πλανήτη. 
Δεν γίνεται να τα έχεις όλα σαλάτα μέσα στο κεφάλι σου. 
Ο σοβιετικός στρατός πολέμησε το Ναζισμό – και μάλιστα όχι από την αρχή, όχι από το 1939, τουναντίον, το 1939, μήνα Σεπτέμβριο, τα έκανε πλακάκια με τη Βέρμαχτ και μοίρασαν σε δυο φέτες την Πολωνία του Φλαμπουράρη. 
Πολέμησε το Ναζισμό από το 1941, μήνα Ιούνιο – αυτό, δεν μπορεί, σίγουρα το έχεις ακουστά. 
Ο σοβιετικός στρατός έχυσε ποταμούς αίματος εναντίον του Ναζισμού. 
Όχι όμως – πρόσεχε, στο σημείο αυτό, συγκεντρώσου – εναντίον του Ολοκληρωτισμού. 
Ο σοβιετικός στρατός ΥΠΗΡΕΤΟΥΣΕ τον Ολοκληρωτισμό. 
Υπηρετούσε το σταλινικό καθεστώς, ένα από τα πιο αδυσώπητα ολοκληρωτικά καθεστώτα που γνώρισε ποτέ η ανθρωπότητα.
Είπαμε.
Δεν είσαι κανένας φλούφλης γυμνασιόπαις πλέον να κάνεις κοπάνες από το μάθημα.
Είσαι ο πρωθυπουργός. 
Και μας εκθέτεις, ρε φίλε. 
Μας εκθέτεις ανεπανόρθωτα. 
Με την αγάπη μου».

Αυτά έγραψε ο κύριος Τατσόπουλος. Ορισμένες παρατηρήσεις:

***

α) Το ύφος που χρησιμοποιεί ο κύριος Τατσόπουλος για να απευθυνθεί στον πρωθυπουργό είναι υπόθεση δική του και του πρωθυπουργού. Ας το λύσουν μεταξύ τους. Πολύ περισσότερο που ο κ.Τσίπρας είχε δώσει πολιτική στέγη στον κύριο Τατσόπουλο. Και είχε αφιερώσει και ειδικό χρόνο για το μεταξύ τους «βελούδινο» διαζύγιο» μέχρι ο κύριος Τατσόπουλος να βρει τον εαυτό του στο «Ποτάμι». Διερωτόμαστε, βέβαια, πως ένας τόσο ευφυής κύριος όπως ο Τατσόπουλος δεν είχε καταλάβει όσο ήταν στο ΣΥΡΙΖΑ ότι βρισκόταν σε ένα κόμμα όπου ο αρχηγός του λέει «λαλακίες». Χαιρόμαστε, πάντως, που τώρα βρήκε ένα νέο κόμμα, στο οποίο ο νέος του αρχηγός, προφανώς, δεν λέει…

***

β) Ο ξεδιάντροπος τρόπος με τον οποίο ο κύριος Τατσόπουλος κάνει επίδειξη ιστορικών «γνώσεων» δεν είναι δική του υπόθεση. Και δεν είναι δική του υπόθεση γιατί μέσα στην ευρυμάθειά του εκείνο που του ξέφυγε (;) του κυρίου Τατσόπουλου είναι ότι στο πλαίσιο του λεγόμενου δημόσιου διαλόγου λειτουργεί σαν παπαγαλάκι της ημιμάθειας και παριστάνει τον «προφέσορα» μιας ιστορίας γραμμένης με το μελάνι του βούρκου.

Για να το πούμε στη γλώσσα του – μπας και το καταλάβει – ο κύριος Τατσόπουλος παπαγαλίζει μια «ιστορία» την οποία συνηθίζουν να διαδίδουν οι ενσωματωμένοι (είτε συνειδητά, είτε ασυνείδητα) τσανακογλύφτες των νικητών του ψυχρού πολέμου. Αυτοί, δηλαδή, που εδώ και δεκαετίες έχουν προβεί σε κάθε είδους παραχάραξη, παραποίηση και διαστρέβλωση ώστε να ξαναγράψουν την Ιστορία στα μέτρα του «Τέλους της Ιστορίας». Τουτέστιν:

  • Ας ψάξει ο κύριος Τατσόπουλος από πότε η Σοβιετική Ένωση ικέτευε Άγγλους, Γάλλους και Αμερικάνους να πολεμηθεί ο ναζισμός.
  • Ας ψάξει από πότε η Κομμουνιστική Διεθνής φώναζε για τον επερχόμενο ιμπεριαλιστικό πόλεμο και τον φασισμό.
  • Ας ψάξει τι συνέβη στο Μόναχο το 1938, όταν (έναν ολόκληρο χρόνο πριν από τη συμφωνία μη επίθεσης μεταξύ Ρίμπεντροπ – Μολότοφ) η Αγγλία και η Γαλλία τα έκαναν (πραγματικά) «πλακάκια» με τον Χίτλερ και τον Μουσολίνι.
  • Ας ψάξει τι είδους «παράξενος πόλεμος» ήταν αυτός όπου οι δυτικοί «σύμμαχοι» δεν έριξαν μισή τουφεκιά ενάντια στον Άξονα για έξι ολόκληρους μήνες από την έναρξη του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου.
  • Ας ψάξει υπό ποιο καθεστώς «συμμαχικής» υπονόμευσης η Σοβιετική Ένωση προετοιμαζόταν ενάντια στην επερχόμενη ναζιστική εισβολή όταν αυτοί, οι «σύμμαχοι» – που ο κύριος Τατσόπουλος τρέμει μη και γίνουμε «βούκινο» στ’ αυτιά τους – παρακολουθούσαν το φαινόμενο.

Ακόμα και ο τελευταίος «φλούφλης γυμνασιόπαις» κάτι θα έχει ακούσει για όλα αυτά που, ατυχώς, διέλαθαν της προσοχής του κυρίου Τατσόπουλου…

***

γ) Δικαίωμα του κυρίου Τατσόπουλου να έχει όποια άποψη θέλει και για τον Στάλιν, για τον Λένιν, για τον Μπρέζνιεφ και για το σοσιαλιστικό σύστημα γενικώς.

Δικαίωμά του να τάσσεται με τη χυδαία εκείνη ιδεολογική όχθη που στη θέση της ελπίδας για ένα κόσμο με ισότητα, ελευθερία και δικαιοσύνη αναζητά την «δικαίωση» της καπιταλιστικής βαρβαρότητας στην πτώση της Σοβιετικής Ένωσης.

Δικαίωμά του ακόμα – ακόμα δέκα μέρες πριν από την δίκη των χρυσαυγιτών να γίνεται βαποράκι της άθλιας θεωρίας των «δυο άκρων» και της ελεεινής επιχείρησης «εξίσωσης» κομμουνισμού – φασισμού.

Δικαίωμά του να ψάχνει μερικά δευτερόλεπτα δημόσιου βήματος αναμηρυκάζοντας τα γελοία σχήματα περί «Χίτλερ – Στάλιν», κατά τα πρότυπα του Σαμαρά, του Γεωργιάδη και των Μπαλτάκων.

Δικαίωμά του να το παίζει φωστήρας περί «ολοκληρωτισμών», άλλωστε τι γνήσιος «ευρωπαϊστής» θα ήταν αν δεν λάνσαρε κι αυτός τα από δεκαετίας  αντικομμουνιστικά «μνημόνια» της ΕΕ.

Εκείνο όμως που δεν έχει δικαίωμα ο κύριος Τατσόπουλος και ο κάθε Τατσόπουλος είναι να βγάζει γλώσσα στο ποτάμι του αίματος των 27 εκατομμυρίων θυμάτων της Σοβιετικής Ένωσης απέναντι στο ναζισμό.

Και δικαίωμα δικό μας να θεωρούμε ότι απαιτείται ο μέγιστος, ο απόλυτος, ο ολοκληρωτικός σεβασμός σε αυτή τη θυσία. Θυσία τόσο ανεκτίμητη που – ευτυχώς για τον κύριο Τατσόπουλο – επιτρέπει σήμερα στους κάθε λογής «πηδήχτουλες» να λένε την μαλακία τους…

Advertisements

Ένα Σχόλιο to “Τατσόπουλος: Μετά την μισή Αθήνα και την μισή… Ιστορία!”

  1. Ανώνυμος said

    μπραβο μπογιοπουλε καλα του τα ειπες

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: