καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Μαρτίου 2015
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Φεβ.   Απρ. »
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    3031  
  • Εγγραφή

Πετάς με Ryanair; προσοχή στις «ψείρες»!

Posted by redship στο 13 Μαρτίου , 2015


αναδημοσίευση από  xekinima.org

 

 

Όταν επιχείρησα να περάσω την είσοδο για τις αναχωρήσεις στο αεροδρόμιο της Θεσ/νίκης ο εργαζόμενος που ήταν στο έλεγχο μου εξήγησε, φιλικά και με συμπάθεια, ότι το χαρτί που κρατούσα παρότι είχε όλα τα στοιχεία που χρειαζόμουν για να πετάξω (ονοματεπώνυμο, αριθμό εισιτηρίου, ώρες αναχώρησης και προσγείωσης, αριθμό θέσης, κλπ) δεν ήταν αρκετό για να περάσω. Χρειαζόμουν κάρτα επιβίβασης. «Μα αυτό δεν είναι κάρτα επιβίβασης;» επέμενα εγώ… Όχι, μου εξήγησε, δεν μπορούσα να περάσω, έπρεπε να πάω στο γκισέ της εταιρείας.

 

Χαλαρός, γύρισα προς το γκισέ της εταιρείας για να τακτοποιήσω την εκκρεμότητα. Σιγά, δεν έγινε και τίποτα. Όταν δεν έχεις κάνει ηλεκρτονικό «τσεκ-ιν» από το σπίτι σου μπορείς να το κάνεις ηλεκτρονικά στο αεροδρόμιο – συνηθισμένα πράγματα. Κι αν δεν ξέρεις από τα σύγχρονα μηχανήματα υπάρχει πάντα κάποιος πρόθυμος εργαζόμενος από την αεροπορική εταιρεία να σε βοηθήσει, ή το πολύ πολύ να μπεις για λίγη ώρα στην ουρά… Συνηθισμένα πράγματα.

***

Πηγαίνοντας στο γκισέ της Ryanair είδα μια γυναίκα μέσης ηλικίας, καταστενοχωρημένη, να συζητά μαζί τους με απελπισμένο ύφος και να τους εξηγεί πως δεν είναι δυνατό να της ζητούν να πληρώσει 80 ευρώ για κάτι που δεν είχε καταλάβει καλά όταν το εισιτήριο κόστισε… 13 ευρώ!

 

Επέμενε η καημένη η γυναίκα, «μα είναι δυνατό να μου βάζετε πρόστιμο 80 ευρώ όταν το εισιτήριο μου κόστισε 13;». Η υπάλληλος της εταιρείας ήταν όμως ανένδοτη: «λυπάμαι, έτσι είναι οι κανόνες».

 

Έκανε πίσω η γυναίκα, υποθέτω για να σκεφτεί τι να κάνει. «Μπήκα στο site τους» μου είπε καθώς πλησίαζα «αλλά ήταν όλα στα αγγλικά – εγώ δεν ξέρω αγγλικά, δεν καταλάβαινα».

 

Πήρα τη θέση της, στο γκισέ, ανήσυχος είναι η αλήθεια από την εικόνα που είχα δει κι απ’ αυτά που είχα ακούσει, χωρίς όμως να έχω καταλάβει τι λάθος είχε κάνει η γυναίκα αυτή και γιατί έπρεπε να πληρώσει τόσο βαρύ πρόστιμο.

***

Εξηγώ το πρόβλημα, πάντα χαλαρά βέβαια θεωρώντας πως, σίγουρα, δεν υπήρχε η παραμικρή αμφιβολία, η καλή υπάλληλος θα με βοηθούσε μ’ αυτή τη χαζή πρακτική λεπτομέρεια…

 

«Βεβαίως να εκδώσουμε την κάρτα επιβίβασης» μου απαντά, «όμως υπάρχει ένα πρόστιμο που θα πρέπει να πληρώσετε».

 

Δε μου άρεσε αυτό, αλλά, ε, τι να κάνουμε, κάναμε το λάθος, θα το πληρώσουμε… «Εντάξει, πόσο είναι» ρωτώ, εξακολουθώντας να χαμογελώ, μη έχοντας καταλάβει ακόμα τι παιζόταν…

 

«Εβδομήντα ευρώ»!

 

Εγκεφαλικό!

 

«Με δουλεύετε!»

 

«Όχι κύριε, είναι 70 € πρόστιμο όταν δεν κάνετε ηλεκρονικό τσεκ-ιν»

 

«Μα είναι δυνατό να ζητάτε πρόστιμο 70 ευρώ όταν το εισιτήριο κόστισε 39 ευρώ;»

 

«Αυτό λένε οι κανόνες κύριε»

 

Τα έχω πάρει κανονικά στο κρανίο…. «Δεν ντρέπεστε…. να παγιδεύετε τον κόσμο… μας βάζετε να πληρώνουμε το εισιτήριο, δήθεν φτηνό και στη συνέχεια μας παγιδεύετε με κόλπα για να μας φορτώσετε με πρόστιμα 2, 3, και 4 φορές… στην περίπτωση της προηγούμενης κυρίας πάνω από 6 φορές… τι κόλπα είναι αυτά… σα δε ντρέπεστε… σοβαρή εταιρεία είναι αυτή;….» κλπ κλπ

 

Από το τζέρτζελο ήρθε κάποια προϊστάμενη. Εκεί κατάλαβα πως μας άκουγε όλη η αίθουσα…

 

«Υπάρχει υποσημείωση κύριε που σας προειδοποιεί…» και μου έδειχνε κάτι ψείρες στο κάτω μέρος της σελίδας…

 

«Και τι νομίζετε, ότι δεν έχω δουλειά να κάνω να ψάχνω για την κάθε μικροσκοπική υποσημείωσή σας, μπας και με ξεγελάσετε; Ταξιδεύω με αεροπλάνα εδώ δεκαετίες και πρώτη φορά βλέπω μια εταιρεία να προσπαθεί με τέτοιο πρόστυχο τρόπο να κλέψει λεφτά»

 

«Οφείλατε να διαβάσετε την υποσημείωση»

 

«Αφήστε τα κόλπα. Εσείς θεωρείτε αυτή τη στάση έντιμη; Είναι έντιμη στάση από μια εταιρεία απέναντι στους πελάτες της αυτή;»

 

«Και βέβαια είναι»

 

Δεν υπήρχε νόημα… Αρνήθηκα να τους πληρώσω το πρόστιμο. Προτιμούσα να φάω ολόκληρη μέρα μέχρι να γυρίσω στην Αθήνα (με τρένο πλέον) παρά να πληρώσω πρόστιμο 70 € σ’ αυτούς… Φεύγοντας είδα… ένα άλλο κύριο πίσω μου, να περιμένει σειρά…

 

Τρία πρόστιμα μέσα σε 5 λεπτά… Καλός τζίρος. Μετά σου λένε αυτοί οι τύποι της Ryanair ότι είναι η πιο φτηνή εταιρεία στην Ευρώπη

***

Στο τρένο για την Αθήνα, αργότερα διάβασα τις «ψείρες» που υπήρχαν στο κάτω μέρος της σελίδας (που νόμιζα πως ήταν η κάρτα επιβίβασης αλλά ήταν απλά το εισιτήριο).

 

Έγραφαν πως πρέπει να κάνεις τσεκ-ιν μέχρι δύο ώρες πριν τη πτήση. Μετά δεν μπορούσες! Αν δεν έκανες μέχρι 2 ώρες πριν την πτήση τότε θα έπρεπε να… «κάνετε κλικ εδώ» και βάζανε κάποιο λινκ στο ιντερντετ.

 

Αν έφτανες στο αεροδρόμιο χωρίς κάρτα, εξηγούσαν οι «ψείρες», μπορούσε να σου την βγάλει η εταιρεία έναντι κάποιας χρέωσης… «κάντε κλικ εδώ».

 

Πουθενά, ανάμεσα στις «ψείρες» δεν έβρισκες καμία αναφορά που να μιλά για «πρόστιμα» πολύ περισσότερο να αναφέρει τα εξωφρενικά ποσά των 70 €, 80 € και ποιος ξέρει τι άλλο ύψος ακόμα μπορεί να είχαν τα πρόστιμα τους.

 

Το πιο σκανδαλώδες είναι πως αν για κάποιο λόγο δεν είχες κάρτα επιβίβασης έχοντας φτάσει στο αεροδρόμιο, δεν υπήρχε κανένας, μα κανένας άλλος τρόπος να βγάλεις κάρτα γιατί το ιντερνετ τσεκ-ιν έκλεινε 2 ώρες πριν την πτήση (την ώρα δηλαδή που θα έφτανες στο αεροδρόμιο για να πάρεις την πτήση σου)!! Ήσουν εντελώς αναγκασμένος να πας στην εταιρεία και να πληρώσεις το χαράτσι διαφορετικά δεν ταξίδευες! Κανονική παγίδα!

 

Αυτή είναι η «ιδιωτική πρωτοβουλία». Είναι η «πρωτοβουλία» των αρπακτικών! Ο «κλέψας του κλέψαντος»! Αυτό είναι το μεγάλο κεφάλαιο… Οι πολυεθνικές, που θα έρθουν στην Ελλάδα για να δημιουργήσουν θέσεις εργασίας και να μας σώσουν από την κρίση, με βάση τη λογική των Σαμαροβενιζέλων και κάτι «δημοσιογράφων» τύπου Μπάμπης στον Σκάι…

 

Α.Π.
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: