καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Μαρτίου 2015
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Φεβ.   Απρ. »
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    3031  
  • Εγγραφή

“Δεν φταίνε οι ναζί που είναι ναζί, φταίνε οι μαύροι που είναι μαύροι”!

Posted by redship στο 9 Μαρτίου , 2015


Ο Νίκος Μπογιόπουλος στον eniko

Η 8η Μάρτη, η Ημέρα της Γυναίκας, στην Ελλάδα «γιορτάστηκε» δυο μέρες πριν από την θεσπισμένη ημερομηνία της και «γιορτάστηκε έτσι:

 

Αυτά είχαν συμβεί πριν από 3 σχεδόν χρόνια. Αλλά την Παρασκευή, στη δίκη που έγινε για τα «ανδραγαθήματα» του ναζί Κασιδιάρη, το δικαστήριο κατέληξε ότι εκείνες οι μπουνιές που είχε ρίξει στην Λιάνα Κανέλλη δεν στοιχειοθετούν την κατηγορία της επικίνδυνης σωματικής βλάβης. Αλλά της… απλής σωματικής βλάβης. Ως εκ τούτου η δίωξη εναντίον του τερματίστηκε…

Είχαμε τονίσει την επόμενη ακριβώς μέρα από όσα είχαν διαδραματιστεί στα τηλεοπτικά πλατό ότι η «Χρυσή Αυγή» είναι ένα συστημικό τοξικό παράγωγο, βγαλμένο μέσα από τα σπλάχνα και τα απόβλητα του συστήματος της ταξικής βαρβαρότητας. Κομμάτι του εποικοδομήματος αυτού του συστήματος είναι και η Δικαιοσύνη που το διέπει.

Είχαμε τονίσει τότε ότι αυτό το ναζιστικό μόρφωμα, αυτή η μετενσάρκωση της «Ένωσης φίλων του Χίτλερ», η απαρτιζόμενη από ελληνόφωνα «Ες – Ες», από τους απόγονους των κουκουλοφόρων και των γερμανοτσολιάδων, συνιστά μια δολοφονική συμμορία στρατιωτικού τύπου. Ακολούθησαν οι φωτογραφίες του Κασιδιάρη με το τατουάζ με τη σβάστικα να δεσπόζει στο χεράκι του. Στο ίδιο χεράκι με το οποίο αυτός ο «άντρακλας» γρονθοκοπεί γυναίκες…

Και είχαμε σημειώσει πως τα όσα είχε παρακολουθήσει το πανελλήνιο εκείνο το πρωινό στα πλατό του «Αντέννα» ήταν ένα «ψήγμα» μπροστά στα όσα είχαν ήδη διαπράξει και κυρίως στα όσα σχεδίαζαν να διαπράξουν οι ναζιστές. Ότι ήταν ένα «τίποτα» μπροστά στα μαχαιρώματα κατά αλλοδαπών, στα νυχτερινά πογκρόμ στις γειτονιές της Αθήνας και αλλού, στις εγκληματικές επιθέσεις των «Καιάδων» κατά φοιτητών και εργατών. Εκείνο που ακολούθησε ήταν η δολοφονία ενός παλικαριού, του Παύλου Φύσσα στο Κερατσίνι. Oι οργανωμένες και σχεδιασμένες δολοφονικές επιθέσεις κατά μελών του ΚΚΕ στο Πέραμα. Oι εκατοντάδες επιθέσεις κατά μεταναστών. H επίδειξη του ναζιστικού τραμπουκισμού σε δημόσια θέα. Tο σαλιάρισμα και η θωπεία της «μπαλτακοειδούς» έκφανσης του κράτους με και προς τον ναζισμό.

Ωστόσο το δικαστήριο έκρινε την Παρασκευή – έτσι είπε ο κύριος εισαγγελέας – ότι οι μπουνιές του Κασιδιάρη στην Κανέλλη είναι ένα θέμα που έπρεπε να κριθεί με αυστηρά νομικά κριτήρια και όχι με πολιτικά αφού δεν συνιστά πολιτικό ζήτημα! Προφανώς δεν θα υπάρχει τίποτα το πολιτικό στο να γρονθοκοπεί κάποιος γυναίκες με αιτιολογικό ότι «είσαι κουμούνι που πρέπει να γίνει σαπούνι»…

Κατά την ίδια λογική, όμως, τι το πολιτικό μπορεί να κρύβεται στο να μαχαιρώνει κάποιος μετανάστες επειδή είναι μαύροι, ή να επιτίθεται με ρόπαλα κατά κομμουνιστών επειδή είναι κομμουνιστές, ή να δολοφονεί το γιο του μαστρο-Τάκη στη ναυπηγοεπισκευαστική, τον αντιφασίστα Παύλο επειδή είναι αντιφασίστας!

Μήπως, λοιπόν, θα πρέπει και η επόμενη δίκη για την Χρυσή Αυγή να γίνει με αυστηρά νομικά κριτήρια; Μήπως θα δούμε κανέναν εισαγγελέα να ανοίγει παράθυρο σε μια «λογική» που λέει δεν φταίνε οι ναζί που είναι ναζί, φταίνε οι δολοφονημένοι και οι μαχαιρωμένοι που είναι μαύροι, κομμουνιστές και αντιφασίστες;;!!!

Στην προχτεσινή δίκη είχαμε κι άλλες «ομορφιές». Ακούστηκε, για παράδειγμα, ότι οι μπουνιές δεν ήταν ακριβώς μπουνιές γιατί ο «άντρακλας» δεν τις εκτόξευσε με κλειστή αλλά… με ανοιχτή παλάμη.

Συνεπώς, αν θέλετε να λιντζάρετε κάποιον, αν θέλετε να χτυπήσετε μια γυναίκα, αν θέλετε να τραμπουκίσετε κατά του οποιουδήποτε, κάντε το με… ανοιχτή παλάμη. Η Δικαιοσύνη θα σας απαλλάξει από την κατηγορία της επικίνδυνης σωματικής βλάβης. Θα πάτε για απλή σωματική βλάβη. Και θα την βγάλετε καθαρή…

Κάπως έτσι την έβγαλαν καθαρή και οι «ρίγκο» που είχαν πυροβολήσει τους μετανάστες στη Μανωλάδα. Η ίδια Δικαιοσύνη ήταν που τότε είχε αποφανθεί ότι τα σκάγια που γέμισαν το κορμί των μεταναστών εργατών δεν έφυγαν απευθείας από τις καραμπίνες των επιστατών του «τσιφλικά». Οι επιστάτες, κατάληξε η Δικαιοσύνη, είχαν πυροβολήσει ψηλά και απλώς ήταν ο αέρας που πήρε τα σκάγια τα οποία πέφτοντας προς τη γη (είναι κι αυτός ο διαβολεμένες νόμος της βαρύτητας) «πυροβόλησαν» τους ανθρώπους… Που ξέρετε, ίσως να ήταν και το μάγουλο της Κανέλλη που «μαγνήτισε» τις… ανυπεράσπιστες γροθιές του Κασιδιάρη.

Όλα αυτά θα ήταν γελοία, αν δεν ήταν άκρως αποκαλυπτικά μιας κατάστασης τόσο επικίνδυνης που αγγίζει τα όρια του συναγερμού. Μιας κατάστασης που διαμορφώνει όρους ανοχής απέναντι στον ναζισμό. Και δεν χρειάζεται να είσαι νομικός για να αντιληφθείς ότι η ανοχή απέναντι στο έγκλημα του ναζισμού συνιστά υπόθαλψη του εγκλήματος. Κι αυτή είναι μια διαπίστωση που εξάγεται πολιτικά. Πέρα από νομικισμούς. Αρκεί να διαθέτει κανείς τα στοιχειώδη της πολιτικής «αλφαβήτας».

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: