καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Μαρτίου 2015
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Φεβ.   Απρ. »
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    3031  
  • Εγγραφή

Xaire, Kissinger! Oi mellothanatoi se xairetoun!

Posted by redship στο 6 Μαρτίου , 2015


Ο Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος γράφει για τον «Ημεροδρόμο»

Xaire, Kissinger! Oi mellothanatoi se xairetoun!

Οι μελλοθάνατοι… Οι νέοι, δηλαδή, αγαπημένε μου συμπολίτη! Οι νέοι μας, που αντί να τους παραδώσουμε κάτι (έστω… την παράδοση…) τους παραδώσαμε, στα χέρια του εχθρού! Τα παραδώσαμε τα παιδιά μας! Στο στόμα του λύκου! Τα παραδώσαμε, ΕΜΕΙΣ!

 

 

1

Xaire, Kissinger! Oi mellothanatoi se xairetoun!

 

Έτσι, λοιπόν, υποθέτω, πως θα έλεγαν οι νέοι μας, εάν συνειδητοποιούσαν πως βγαίνοντας στην ζωή βγαίνουν ουσιαστικά σε μιαν αρένα, όπου στους επισήμους κάθονται ο γνωστός μας Ερρίκος (Henry Α. Kissinger – τίποτα στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ δεν γίνεται χωρίς την έγκρισή του) και οι άλλοι όμοιοί του!

Εύγε, λοιπόν, Ερρίκε! Τα κατάφερες! Άξιος- άξιος- άξιος! Ακόμα και αν δεν το είχες πει τελικά -κάπου, κάπως, κάποτε- το διαβόητο αλλά και αμφισβητούμενο: «Ο ελληνικός λαός είναι δύσκολο να τιθασευθη. Γι’ αυτό πρέπει να τον πλήξουμε βαθιά στις πολιτισμικές του ρίζες. Τότε, ίσως, συνετισθεί. Εννοώ, δηλαδή, να πλήξουμε τη γλώσσα, τη θρησκεία, τα πνευματικά και ιστορικά του αποθέματα, ώστε να εξουδετερώσουμε κάθε δυνατότητά του να αναπτυχθεί, να διακριθεί, να επικρατήσει, για να μη μας παρενοχλεί στα Βαλκάνια, να μη μας παρενοχλεί στην Ανατολική Μεσόγειο, στη Μέση Ανατολή, σε όλη αυτή τη νευραλγική περιοχή μεγάλης στρατηγικής σημασίας για μας», (για την πολιτική των ΗΠΑ), (1) εκ του αποτελέσματος κρίνοντας, θα λέγαμε πως σίγουρα το «ενέπνευσες», μιας και -απ’ ό,τι διαβάζουμε(2) – «στο Βιβλίο του «Διπλωματία» (ελληνική μετάφραση από τις εκδόσεις Λιβάνη) διατυπώνει γενικότερες απόψεις, που δεν απέχουν και πολύ από τις προκύπτουσες από το επίμαχο κείμενο αντιλήψεις του!» Αλλά… δεν φταίς εσύ, Ερρίκε! Εσύ την δουλειά σου κάνεις, και μάλιστα εξαιρετικά, αν κρίνουμε από τα αποτελέσματα. Το θέμα είναι: ΕΜΕΙΣ! Εμείς, τι κάνουμε…

Όπως και να ‘χει, ιδού τα αποτελέσματα!

2

 

Η έκθεση ενός μαθητή…

(Oi mellothanatoi mas xairetoun!…)

Οι νέοι μας σήμερα, σταδιακά, παύουν πλέον να γράφουν ελληνικά στα Γυμνάσια και στα Λύκεια! Οι καθηγητές δέχονται τις εκθέσεις των παιδιών γραμμένες στα greeklish, χωρίς να μπορούν να αντιδράσουν! Και τι να κάνουν ακριβώς; Και πώς να το κάνουν;… Δεκαοχτώ στα εικοσιπέντε παιδιά της τάξης, λένε, γράφουν -με άποψη!- στα greeklish! Φαινόμενο που διαρκώς εξαπλώνεται με φοβερή ταχύτητα. Υποθέτω πως αντιλαμβανόμαστε όλοι μας τις συνέπειες – ή μήπως όχι;

(Ας ξεκαθαρίσω: ΔΕΝ ΕΧΩ ΚΑΤΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ! Απεναντίας! Είμαι με το μέρος τους – έχουν την μικρότερη ευθύνη… Επισημαίνω, απλώς, τα συμπτώματα της ήττας μας…)

3

(Oi mellothanatoi mas xairetoun!…)

Γράφουν, λοιπόν, τις εκθέσεις τους στα greeklish!

Όταν το άκουσα έμεινα άφωνος, ενεός… Δεν πίστευα στα αυτιά μου… Ζητούσα μια μαρτυρία, ένα παράδειγμα, ένα ντοκουμέντο… Βεβαίως, δεν θα μπορούσα να έχω -του λόγου το αληθές- στα χέρια μου έκθεση ενός μαθητή, δεν γίνεται αυτό… Έτσι μία μαθήτριά μου (μιας δραματικής σχολής), μαθήτρια ακόμα του Λυκείου, προθυμοποιήθηκε να μου-μας φέρει ένα δείγμα – αυτό το οποίο βλέπεις και εσύ, αγαπητέ μου συμπολίτη, τώρα στην οθόνη σου… Παρακάλεσε, λοιπόν, έναν συμμαθητή της, να αντιγράψει ένα μικρό κομμάτι από την πρωτότυπη έκθεσή του με τίτλο «Ανθρώπινα δικαιώματα», (οποία σύμπτωσις! – οποία ειρωνεία!) και να μου-μας το δείξει… Ο τίτλος έχει τον γραφικό χαρακτήρα της μαθήτριας, και το υπόλοιπο κείμενο είναι γραμμένο από εκείνον τον ίδιον (με τα ίδια του τα χέρια, και με την σύμφωνη γνώμη του, βεβαίως!)

Ακολούθησε συζήτηση στην τάξη… (της δραματικής σχολής)… Ακούστηκαν πολλές απόψεις… Γεγονός είναι ένα: ότι αυτό αποτελεί πλέον ΓΕΓΟΝΟΣ!

Όπως γεγονός είναι και η βία στα σχολεία, και τα ναρκωτικά, κλπ κλπ…

Μην κάνουμε πως δεν βλέπουμε, μην κρύβουμε το πρόβλημα «κάτω απ’ το χαλί». Ας έρθουμε, όμως, και στην θέση των καθηγητών… έχουν σηκώσει τα χέρια ψηλά – γιατί απειλούνται! Αμφιβάλλετε;… Κι αν ακόμα υπάρχουν κάποιοι που το παλεύουν, απειλούνται – απειλούνται από τα παιδιά, απειλείται η ζωή τους! Και δεν έχουν σύμμαχους ούτε τους γονείς… Διότι οι νεοέλληνες γονείς, στην πλειοψηφία τους, έχουν απαξιώσει τα πάντα – τους θεσμούς: του δασκάλου, του σχολείου, της εκπαίδευσης… τα πάντα! Αλλά και οι γονείς, αν ακόμα υπάρχουν κάποιοι που το παλεύουν, είναι και αυτοί μόνοι τους… Μόνοι, ενάντια και απέναντι σε μια πραγματικότητα, σε μια παγκόσμια εξουσία και αγορά, σε ένα παγκόσμιο internet-ικό χωριό (χωριό!- δεν μας το έκρυψαν – χωριό!) που ετοιμάζει, απ’ ότι φαίνεται, ένα νέο είδος ανθρώπου, ένα «ανειδίκευτο» όν, έναν δούλο, έναν αριθμό!

4

(Oi mellothanatoi mas xairetoun!…)

Είμαστε μόνοι, ενάντια σε μια παγκόσμια εξουσία που έστρεψε τα ήδη ναρκωμένα κεφάλια των ανθρώπων σε μιαν οθόνη, εντάσσοντάς τα σε μιαν άλλη εικονική πραγματικότητα, η οποία επιφέρει ωραιότατες και χρησιμότατες «βλάβες» στα κρανία τους, τέτοιες ώστε να τους καθιστά άχρηστους, ανάπηρους και ανήμπορους να επικοινωνήσουν και να βιώσουν την «πραγματική» πραγματικότητα -που πόσο «πραγματική» τώρα είναι και αυτή, είναι πλέον ένα άλλο ερώτημα… – και συνάμα παθητικούς, αδιάφορους, ανίκανους και αμήχανους να αντιδράσουν στην «επαπειλούμενη άλωση»!

5

 

(Oi mellothanatoi mas xairetoun!…)

Τα παιδιά στην τάξη (της δραματικής σχολής) είπαν πως το να γράφουν greeklish είναι, ίσως, μια… «διευκόλυνση»… Πως η γλώσσα, στο τέλος-τέλος είναι, ίσως, κι αυτή ένα εργαλείο, ένα μέσον, μια… συνήθεια! Κι όμως: «Η γλώσσα δεν είναι ένα μέσον συνεννόησης, είναι ο τρόπος της ύπαρξης που ανακλάται στο εργαλείο της συνεννόησης».(3)

6

Xaire, Kissinger! Oi mellothanatoi se xairetoun!

Ναι, δεν υπάρχει καμμιά αμφιβολία: «Ζούμε την καταστροφή της γλώσσας, τον αφανισμό της ιστορικής συνείδησης, το ρήμαγμα του σχολείου και τον εξευτελισμό του πανεπιστημίου, την οικιστική μας αυτοχειρία και τον ασύδοτο βανδαλισμό της αισθητικής του τοπίου, τη ριζική αλλοτρίωση της λαϊκής ευσέβειας και παράδοσης». (4) Και είναι πλέον κοινός τόπος, ο ελληνισμός χάνεται! Και: «Ο ελληνισμός χάνεται απ’ την στιγμή που χάνεται η γλώσσα του». (5)

7

Xaire, Kissinger! Oi mellothanatoi se xairetoun!

Κι αν ισχύει πως: «Οι λαοί που αναγκάζονται να υποταχθούν πολιτικά και στρατιωτικά, μπορούν να ελπίζουν ότι κάποτε, με χρόνια, με καιρούς και αγώνες, θ’ ανακτήσουν την ελευθερία και την ανεξαρτησία τους. Εκείνοι όμως που αλλοτριώνονται και υποτάσσονται πολιτισμικά, είναι καταδικασμένοι να χαθούν από το πρόσωπο της Γης, να πεθάνουν» (6) τότε μάλλον επείγει: «Να ξαναϋπάρξει Eλλάδα που να τη χρειάζονται οι κοινωνίες των εθνών και να τη σέβονται. Nα επανιδρυθεί το κράτος ξαναχτίζοντας εξ υπαρχής την ελληνική του ταυτότητα. Όχι με ιδεολογήματα ελληνικότητας, αλλά με προτεραιότητα των ελληνικών αναγκών: γλώσσα, ιστορική συνείδηση, κατά κεφαλήν καλλιέργεια, δημιουργική φαντασία, σέβας του ιερού. Nα οργανωθεί με σοβαρότητα και ευφυΐα η πολιτική επιδίωξη αυτού του στόχου. Nα θεωρήσουμε ευκαιρία τη δεδομένη σήμερα καταστροφή». (7)

8

Αγαπημένε μου, συμπολίτη… Φτάνει πια με αυτήν την τόσο ανήθικη πλέον νεολαγνεία, η οποία δήθεν εκφράζει την αγάπη μας προς τους νέους, αλλά στην πραγματικότητα τους αποδυναμώνει, τους διαβρώνει και τους καθιστά… ετοιμοπαράδοτους στα χέρια του εχθρού! Τα παραδώσαμε τα παιδιά μας – τα παραδώσαμε, ΕΜΕΙΣ! Ας αναλογιστούμε, λοιπόν, κι ας αναλάβουμε τις ευθύνες μας! Δεν το βλέπεις;… «Αυτή η χώρα έγινε χώρος»! (8) Και, δεν τους ακούς; Οi mellothanatoi mas xairetoun!… «Xaire, Greece

Αγαπημένε μου, συμπολίτη… τι να πω;… Χαίρε, βάθος αμέτρητον! Ας κάνουμε, επιτέλους, κάτι… Ας αναλάβουμε δράση! Έως τότε…

Έρρωσο!

Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος

Αθήνα, 03.03.2015

(1) «The Greek people are anarchic and difficult to tame. For this reason we must strike deep into their cultural roots: Perhaps then we can force them to conform. I mean, of course, to strike at their language, their religion, their cultural and historical reserves, so that we can neutralize their ability to develop, to distinguish themselves, or to prevail; thereby removing them as an obstacle to our strategically vital plans in the Balkans, the Mediterranean, and the Middle East».

(2) http://sakisvelk.tumblr.com/post/32394855736

(3) (4) (5) (7) Χρήστος Γιανναράς

(6) Άρης Φακίνος

(8) Λιάνα Κανέλλη

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: