καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Μαΐου 2014
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Απρ.   Ιον. »
     1234
    567891011
    12131415161718
    19202122232425
    262728293031  
  • Εγγραφή

Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΕΧΕΙ ΠΟΛΛΑ ΠΡΟΣΩΠΑ

Posted by redship στο 2 Μαΐου , 2014


 

από το βιβλίο του  Βασίλη Ραφαηλίδη  » η κρυφή γοητεία της μπουρζουζίας »

 

 

Η βία έπαιξε έναν τεράστιο ρόλο στην ανάπτυξη των κοινωνιών και την εξέλιξη… του πολιτισμού! Το να καταδικάζει κανείς τη βία έτσι γενικά και άκριτα γιατί είναι όντως απεχθής, σημαίνει πως έχει μια εντελώς συναισθηματική αντίληψη για τον ανθρωπισμό. Η βία δεν υπηρετεί μόνο την απανθρωπιά αλλά και τον ανθρωπισμό. Η βία που άσκησε ο Στάλιν, η βία που άσκησε ο Λένιν, η βία που άσκησε ο Χίτλερ, ο βία που άσκησε ο Μεταξάς ή ο Παπαδόπουλος εδώ σε μας, δεν είναι παραλλαγές μιας και της αυτής βίας. Και βέβαια, αυτές οι μορφές πολιτικής βίας ουδεμία σχέση έχουν με τη βία των γηπέδων, των προεκλογικών συγκεντρώσεων εδώ στην Ελλάδα, τη βία που ασκεί ο ισχυρός σύζυγος στην ανίσχυρη σύζυγο, ο αυταρχικός πατέρας στο αδύναμο παιδί του, κ.τ.λ. κ,τ.λ. Κι ας μην κάνουμε καλύτερα λόγο για την ψυχολογική βία, η ισχυρότερη και διαρκέστερη μορφή της οποίος είναι αυτή που ασκούν οι παπάδες με την απειλή της κολάσεως. Κι ας μην αναφερθούμε στη «διακριτική» βία που ασκεί ο εργοδότης στον εργαζόμενο. Εν πάση περιπτώσει βία δεν είναι μόνο η χρήση της δύναμης για έναν συγκεκριμένο σκοπό, τα σημάδια της οποίας είναι καταφάνερα, είτε στο κορμί, είτε στα νεκροταφεία, αλλά κι αυτή που δεν αφήνει ορατά ίχνη και που είναι πιο καταστροφική ακριβώς γι’ αυτό. Άλλωστε, το θύμα της ψυχολογικής ή της «διακριτικής» βίας δεν θα μπορούσε να επικαλεστεί εύκολα τη βοήθεια της Διεθνούς Αμνηστείας.
Πριν βιαστεί κάποιος να καταδικάσει τη βία, ας αναλογιστεί πόσο βίαιος είναι ο ίδιος στην καθημερινή του ζωή και πόσο κακό προκαλεί διαρκώς και αδιαλείπτως με μορφές βίας που δεν εμπίπτουν στις διατάξεις του Ποινικού Κώδικα και γι’ αυτό τις ασκεί κανείς με… την ησυχία του! Φυσικά, κανείς λογικός άνθρωπος δεν θα υιοθετούσε τη βία σαν τρόπο άσκησης της πολιτικής ή σαν μέσο διευθέτησης προσωπικών διαφορών. Όμως, όταν καταδικάζουμε τη βία πρέπει να την καταδικάζουμε σ’ όλες της τις μορφές κι όχι μόνο σ’ αυτές που θα μας βόλευε.
Άλλωστε, η βία δεν πρόκειται να εξαλειφθεί εντελώς πριν από τον πλήρη εξανθρωπισμό του ανθρώπου, πράγμα που δεν προβλέπεται να συμβεί πριν από την εμφάνιση της αταξικής κοινωνίας. Η οποία δεν είναι βέβαια κάτι το οποίο πρόκειται να συμβεί αύριο, του χρόνου ή μετά από εκατό χρόνια ακόμη. Μέχρι τότε λοιπόν, δεν θα συνιστούσα υπομονή, αλλά… βία στη βία! Αν σου δώσουν ένα χαστούκι μη γυρίσεις το άλλο μάγουλο, εκτός κι αν είσαι εντελώς ηλίθιος ή μαζοχιστής. Αντα πόδωσέ το με δυο χαστούκια, κι αν ο άλλος επανέλθει με τρία, εσύ κάν’ τα τέσσερα, κ.ο.κ. μέχρι τελικής πτώσεως. Και μην ξεχνάς πως οι υποκριτές κήρυκες της μη βίας    πάρα πολύ συχνά σε θέλουν ήσυχο και ειρηνικό για να μπορούν αυτοί να ασκούν τη δική τους «διακριτική» και διαρκή βία, που μπορεί να μη σε στέλνει στον τάφο αμέσως, σε προετοιμάζει όμως, μεθοδικά για λείψανο.
Το κράτος είναι βία. Και δεν θα είχε λόγο ύπαρξης αν δεν είχε στη διάθεσή του τις περίφημες «δυνάμεις καταστολής». Η αστυνομία και τα ΜΑΤ είναι η θεσμοποιημένη βία. Και ο στρατός είναι η ίδια η βία συγκροτημένη σε σώμα. Ενώ ο εισαγγελέας δεν βρίσκεται στην έδρα του για να προασπίζει, τάχα, τα συμφέροντα της κοινωνίας, αλλά για να επιβλέπει τα ταξικά συμφέροντα της τάξης που υπηρετεί. Και ο παπάς δεν βρίσκεται στο πόστο του στην ενορία για να φροντίζει, τάχα, για την πνευματική σου προκοπή, αλλά για να ασκεί την πιο ύπουλη μορφή βίας που θα μπορούσε να υπάρξει, αυτήν που στηρίζεται στον πολύ φυσικό φόβο του θανάτου.
Άλλωστε, η βία έχει πρακτικά αποτελέσματα γιατί έχει την ψυχολογική της ρίζα στο φόβο του θανάτου. Αν δεν φοβόμασταν πως θα πεθάνουμε βίαια, κανείς δεν θα μπορούσε να μας τρομοκρατήσει και η βία θα ’χανε το πρακτικό της νόημα. Η βία λοιπόν είναι απάνθρωπη γιατί, σ’ όλες τις μορφές της, εκμεταλλεύεται την επιθυμία για ζωή, ή, για να το πω ανάποδα, το φόβο του θανάτου. Αυτό συνεπώς που μισεί ο βίαιος είναι η ίδια η ζωή. Και τη μισεί τόσο πιο πολύ, όσο περισσότερο αγαπάει τον εαυτούλη του.
Αν προχωρήσουμε παραμέσα το ψάξιμο, δεν θα δυσκολευτούμε να καταλάβουμε πως η βία έχει τη βαθιά της ρίζα στον εγωισμό. Και δεδομένου ότι ο εγωισμός είναι η συνέπεια της λειτουργίας ιδιοκτητικών αισθημάτων, ας έχουμε το νου μας στους έχοντες ισχυρό το αίσθημα της ιδιοκτησίας. Γιατί αυτοί, σε ορισμένες ακραίες περιπτώσεις, θα μπορούσαν και να σκοτώσουν ακόμη για μια δραχμή, που λέει ο λόγος, ή για μια σπιθαμή γης, για ένα τίποτα. Κι αν προσθέσουμε πολλούς τέτοιους ιδιοκτήτες, θα σχηματίσουμε αμέσως έναν… στρατό και θα εκστρατεύσουμε εναντίον άλλων ιδιοκτητών, που «επιβουλεύονται την εθνική μας ακεραιότητα», δηλαδή την ιδιοκτησία μας. Όσοι πάντως δεν έχουν ιδιοκτησία και τρέχουν με χαρά στον πόλεμο, αυτή την υπέρτατη μορφή βίας, τι να τους πω; ‘Οτι είναι ηλίθιοι; Και πώς να το καταλάβουν αφού είναι ηλίθιοι;

 

 
Να λοιπόν, που φτάσαμε στο τελικό συμπέρασμα: Η βία χρωστάει τα πάντα στην ηλιθιότητα. Είτε γιατί οι έξυπνοι χρησιμοποιούν σαν δικό τους όπλο τη βλακεία των βλακών, είτε διότι οι βλάκες ενεργούν… αυτόβουλα, όπως π.χ. οι φασίστες, η στάθμη της νοημοσύνης των οποίων είναι πάντα και σ’ όλες τις περιπτώσεις κάτω του μηδενός.
Αλίμονο, η βία έχει πολλές και γερές ρίζες και δεν φαίνεται εύκολο το ξερίζωμά της. Μέχρι που ο κόσμος έξανθρωπιστεί πλήρως, ας φροντίζουμε το χαστούκι που θα δώσουμε εμείς να είναι ένα μόνο. Αλλά τόσο δυνατό, που να μην τολμήσει ο βλαξ που κατέφυγε στη βία, γιατί ως βλαξ δεν θα μπορούσε να καταφύγει πουθενά αλλού για να προστατευθεί. Προπαντός λοιπόν, μην αφήσετε τους βίαιους να κυριαρχή σουν, εν ονόματι της μη βίας. Γιατί αν κυριαρχήσουν θα αναγκαστείτε να καταφύγετε σε μεγαλύτερη βία για να τους αντιμετωπίσετε. Η βία είναι ο πιο φαύλος από τους φαύλους κύκλους κι αν δεν σπάσει η αλυσίδα στον πρώτο της κρίκο, τα πράγματα δυσκολεύουν πολύ. Χτυπήστε τη βία όσο είναι ακόμα μικρή προκειμένου η αντιβία να είναι κι αυτή μικρή.
Μια καλή αρχή θα ήταν η ευπρεπής και μη βίαιη συμπεριφορά προς τη σύζυγό σας και τα παιδιά σας. Και μην παραπονεθείτε αν «σηκώσουν κεφάλι», γιατί δεν θα είχαν κανένα λόγο να το σηκώσουν, αν δεν είχατε ήδη σηκώσει το δικό σας γιατί σας αρέσει να παριστάνετε τον «πατέρα αφέντη» μόνο και μόνο γιατί εσείς είστε ο «κουβαλητής» και συνεπώς από σας εξαρτάται η ύπαρξη εν τω κόσμω των «εξαρτημένων μελών της οικογένειας».
Η βία λοιπόν εξαρτάται από τέτοιου είδους φαύλες εξαρτήσεις. Που αν τις φανταστείς προεκτεινόμενες, φτάνει μέχρι τις βίαιες σχέσεις που δημιουργούν τα κράτη ανάμεσά τους. Κάτω η βία λοιπόν. Αλλά κάτω ολόκληρη η βία, σε όλες της τις μορφές, σε όλες της τις παραλλαγές.
Η βία προϋποθέτει δύναμη. Όχι πνευματική πάντως. Σε ατομικό επίπεδο, στη βία καταφεύγει ο βλαξ, για τον απλό λόγο, πως θα του ήταν αδύνατο να καταφύγει στην ανύπαρκτη πνευματική του δύναμη. Κι αν έχει σωματική δύναμη, αλίμονο σ’ αυτόν που δεν έχει. Αν πάλι ο βλαξ εκτός της πνευματικής δύναμης στερείται και της σωματικής, τότε λύνει εύκολα το πρόβλημά του κάνοντας… συνεταιρισμό με τους ομοιοπαθείς του. Και βαρούν όλοι μαζί. Σ’ αυτήν την ικανότητα, του αυτομάτως συνεταιρίζεσθαι των ηλιθίων, στήριξε ο Χίτλερ τις κομματικές του οργανώσεις, λέει ο Βίλχελμ Ράιχ. Αλλά και το ΠΑΣΟΚ, όπως ξέρουμε, οικειοποιήθηκε πολύ άνετα το συνεταιρισμό ηλιθίων και καθαρμάτων, που μορφοποιήθηκε αυτόματα γύρω από τον αρχικό πυρήνα μιας εφημερίδας. Η δύναμη των συνασπισμένων ηλιθίων είναι τρομερή, είναι σαρωτική. Κι αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι, πως το ΠΑΣΟΚ, το κόμμα των μικρομεσαίων (και στο μυαλό), στις τελευταίες εκλογές συγκέντρωσε μόνο το 40%, τη στιγμή που η στατιστική λέει πως οι ηλίθιοι μέσα σε μια κοινωνία (οι πνευματικά μικρομεσαίοι) αποτελούν περίπου το 50% όπως βεβαιώνει άλλωστε και ο Γκέμπελς.
Ευφυείς όλων των εθνών ενωθείτε και μη βασίζεστε στην ένωση των προλετάριων. Αφενός γιατί είναι λίγοι πλέον και αφετέρου διότι πάρα πολύ εύκολα προσχωρούν στους καταστροφικούς μικρομεσαίους, αν τους πετάξεις ένα κομμάτι ψωμί.
Τι φρίκη, θείε Κάρολε! Θα το φανταζόσουν, θείε Κάρολε, πως οι προλετάριοι θα μικρομεσαιοποιούνταν τόσο γρήγορα, πριν προλάβουν να κάνουν την επανάσταση; Ή το χειρότερο, ότι θα μικρομεσαιοποιούνταν κι αφού την κάνουν, όπως καλή ώρα στη Σοβ. Ένωση που γέμισε μικρομεσαίους γραφειοκράτες; Γιατί θείε Κάρολε στις σοφές σου μελέτες δεν ενσωμάτωσες κι άλλες κοινωνικές παραμέτρους πλην της οικονομικής; Γιατί, δηλαδή, η βλακεία είναι ατομική υπόθεση; Ατομική υπόθεση  είναι οι συνεταιρισμοί των ηλιθίων που ενώνουν τις δυνάμεις τους;
Προτείνω όθεν να διαβαστεί αμέσως μόλις εκδοθεί και στα ελληνικά «Η εναλλακτική λύση » του Ρούντολφ Μπάρο, όπου στον κλασικό μαρξισμό μπολιάζονται και πολλές άλλες παράμετροι, όπως η ψυχολογία της μάζας, η ευφυΐα, τα ιδεολογήματα, κ.τ.λ., κ.τ.λ. Πολλά κοινωνικά φαινόμενα, όπως ο φασισμός για παράδειγμα, δεν ερμηνεύονται επαρκώς με τον κλασικό μαρξισμό. Άλλωστε, ο φασισμός σαν πολιτικό γεγονός δεν είχε εμφανιστεί ακόμα ούτε στην εποχή του Μαρξ ούτε στην εποχή του Λένιν και συνεπώς δεν θα μπορούσαμε να αντλήσουμε επιχειρήματα από τους κλασικούς του μαρξισμού.
0 φασισμός πάντως, δεν είναι μόνο η ακραία μορφή του καπιταλισμού, που εμφανίζεται σε περίοδους μεγάλης κρίσης του αστικού κοινωνικού συστήματος. Είναι επίσης και ένα φαινόμενο μαζικής ψυχοπαθολογίας. Και νοούμενο σαν τέτοιο μπο ρεί να διαγνώσει κανείς την ύπαρξή του και έξω από τα κυρίως ειπείν φασιστικά κόμματα, σαν ένα φαινόμενο διάχυτο μέσα στην κοινωνία, που μπορεί να μορφοποιηθεί και σε πολιτικούς σχηματισμούς σαν το ΠΑΣΟΚ, που δεν έχουν την τυπική μορφή του τυπικού φασιστικού κόμματος. Ο φασισμός, λοιπόν, είναι παντού. Ακόμα και μέσα στα Κ.Κ. Κι ας μην ενοχληθούν, παρακαλώ, οι σύντροφοι, γιατί αυτοί ξέρουν καλύτερα από τον καθένα πως ανάμεσά τους κυκλοφορούν φασιστάκια μεταμφιεσμένα σε κομμουνιστές. Κι είναι αυτά τα φασιστάκια, που κάνουν τη μεγαλύτερη ζημιά, γιατί δεν έχουν συνείδηση πως είναι φασιστάκια. Πρέπει λοιπόν να τους το πούμε. Κι αν δεν συμφωνούν, να τους πετάξουμε έξω πυξ λαξ. Δεν πρέπει να αφήνουμε να τσαλαπατούν αυτά τα καθαρματάκια το υψηλότερο και ευγενέστερο ιδανικό που εμφανίστηκε ποτέ στην ανθρώπινη κοινωνία. Σύντροφοι, ο φασισμός είναι παντού, μην το ξεχνάτε. Και δεν είναι ανάγκη να ανήκει κανείς φανερά σ’ ένα φασιστικό κόμμα για να είναι φασίστας.
0 φασισμός είναι καταρχήν νοοτροπία. Αυτή η νοοτροπία που στηρίζεται στην πιο βαθιά και γι’ αυτό ανομολόγητη παραδοχή της αξίας της βίας, έξω και πέρα από τους κοινωνικούς επικαθορισμούς της, αυτούς δηλαδή, που είναι γνωστοί ακόμα από την εποχή του Μακιαβέλι. Ο φασισμός δεν είναι μακιαβελισμός. Ο μακιαβελισμός προϋποθέτει ένα καλά οργανωμένο σχέδιο πολιτικής δράσης. Για να υπάρξει όμως φασισμός πρέπει ο μακιαβελισμός των ηγετών να συναντήσει το λαϊκισμό και να τον βάλει στην υπηρεσία του. Όπως ακριβώς έκανε ο Παπανδρέου.
0 φασισμός στηρίζεται στην ενδιάθετη στη μάζα και διάχυτη στην κοινωνία βία. 0 φασισμός αξιοποιεί, θα λέγαμε, τον αρχικό ζωώδη πυρήνα του ανθρώπου εκείνου που δεν έχει ακόμα πλήρως εξανθρωπιστεί και που βαρβαρίζει σταθερά στην καθημερινή του ζωή. Κι ας σταματήσει επιτέλους αυτός, ο βλακώδης και άκριτος «σεβασμός στην ανθρώπινη προσωπικότητα». Έτσι χύμα και χονδρικά. Ποια προσωπικότητα και γιατί είναι ανθρώπινη η προσωπικότητα του φασίστα; Δεν είναι άνθρωπος ο φασίστας, είναι κτήνος — και δεν το λέω καθόλου με τη μεταφορική έννοια. Γιατί τόσο ο εν δυνάμει όσο και ο εν ενεργεία φασίστας είναι ο ελλείπων κρίκος μεταξύ ανθρώπου και ζώου που έψαχνε… ο Δαρβίνος!
Δεν προτείνω, βέβαια, τη φυσική εξόντωση των φασιστών. Μια τέτοια πρόταση θα ήταν τυπικά φασιστική. Προτείνω μόνο να έχουμε το νου μας στον καθημερινό φασισμό, όπως ονομάζει ευφυέστατα το διάχυτο και άμορφο φασισμό ο Μιχαήλ Ρομ. Και να τον χτυπάμε στη ρίζα του, ασκώντας το εντελώς μίνιμουμ της απολύτως αναγκαίας βίας. Αν αφήσουμε το φασισμό να πάρει τη μορφή του αυριανοτομπρι-σμού θα είναι ήδη πολύ αργά για έναν αποτελεσματικό έλεγχό του. Ο αυριανοτομπρισμός πάντως, είναι ένα πολύ καλό παράδειγμα για να δειχτεί ο αυτόματος και αυθόρμητος τρόπος λειτουργίας του φασισμού εντός της κοινωνίας. Ας τον χτυπήσουμε τουλάχιστον σ’ αυτό το στάδιο της ανάπτυξής του, γιατί αν οργανωθεί σ’ ένα απροκάλυπτα φασιστικό κόμμα, θα είναι πλέον πολύ αργά

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: