καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Απρίλιος 2014
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Μαρ.   Μάι. »
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    282930  
  • Εγγραφή

Οι «λακέδες του ΚΚΕ» και οι «ήρωες»…

Posted by redship στο 7 Απριλίου , 2014


 

 

Ο Νίκος Μπογιόπουλος στον eniko


    Πρώτο: Ο κ.Σαμαράς μετά τις αποκαλύψεις για το ρόλο του «γεννήθηκα και θα πεθάνω αντικομμουνιστής» Μπαλτάκου, εμφανίστηκε ως άλλος… Ζούκοφ – ενώπιον του οποίου συνθηκολόγησαν οι ναζί το 1945 – και δήλωσε: «Πολέμησα εξαρχής τη Χρυσή Αυγή σκληρότερα από οποιοδήποτε άλλο»…

   Αλλά: Πότε ακριβώς τοποθετεί χρονικά ο κ.Σαμαράς το «εξαρχής»; Μήπως όταν παραμονές των εκλογών δήλωνε τα εξής:

«Εχουν γεμίσει οι μετανάστες τα νηπιαγωγεία και οι Ελληνες δεν μπορούν να μπουν στον παιδικό σταθμό. Αυτό τέρμα. Είναι ορισμένα πράγματα που κι εμένα με ενοχλούν όσο εσάς αλλά θα πρέπει να σταματήσουμε την καραμέλα ότι είναι ρατσισμός»(Αντώνης Σαμαράς, 13/6/2012, «enikos.gr», συνέντευξη στον Νίκο Χατζηνικολάου).

    Αυτά έλεγε κατά την προεκλογική περίοδο του Ιούνη του 2012 ο πρωθυπουργός.

  Αλήθεια: Με τέτοιες τοποθετήσεις «πολεμιέται» ή «ποτίζεται» το  δηλητηριώδες ναζιστικό σαπρόφυτο στη χώρα μας, που μεταξύ άλλων έφτασε και στο σημείο, λίγο αργότερα, να ζητά στοιχεία για τα νήπια και τα βρέφη – παιδιά μεταναστών που φιλοξενούνται σε βρεφονηπιακούς σταθμούς;

   Αλήθεια, όταν το σύστημα του «δημοκρατικού τόξου» το οποίο υπηρετεί ο κ.Σαμαράς, μιλά με πολεμικούς όρους ενάντια στους μετανάστες με φράσεις του τύπου «επανακατάληψη των πόλεων», όταν οικοδομεί «φράχτες» όχι μόνο στα σύνορα, αλλά πρώτα και κύρια στα μυαλά και στις ψυχές των ανθρώπων, παρέχει, ναι ή όχι, τη  «νομιμοποιητική» βάση για τη διάχυση της φασιστικής βαρβαρότητας;

   Αλήθεια: Πότε ακριβώς «πολέμησε εξαρχής» ο κ.Σαμαράς τους ναζί; Από τον Ιούνη του 2012, όταν ο κ.Σαμαράς έγινε πρωθυπουργός μέχρι τις 18/9/2013, ημέρα της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα, είχαμε πάνω από 250  εγκληματικές επιθέσεις των χρυσαυγιτών ενάντια σε μετανάστες. Είχαμε χουλιγκανική, παραστρατιωτική και δολοφονική δράση των «ταγμάτων εφόδου» σε γειτονιές της Αθήνας και σε μια σειρά πόλεις, από Ραφήνα μέχρι Μελιγαλά κι από Κόρινθο μέχρι Γιαννιτσά. Είδε κανείς κανένα «πόλεμο» εναντίον του ναζισμού;

   Αλήθεια:  Ο «εξαρχής πόλεμος» του κ.Σαμαρά με τους ναζί πώς και δεν απέτρεψε τα κολητιλίκια του πιο στενού συνεργάτη του με τους «Καιάδες»; Πως και δεν απέτρεψε βουλευτές της ΝΔ να ψηφίζουν υπέρ της Χρυσής Αυγής στη Βουλή, όπως έκαναν ακόμα και στο αίτημα άρσης της ασυλίας του Κασιδιάρη για την επίθεση σε Κανέλλη – Δούρου; Πως και δεν απέτρεψε άλλους στενούς συνεργάτες του κ.Σαμαρά να δηλώνουν ότι δεν τρέχει και τίποτα που η Χρυσή Αυγή «ρίχνει και καμιά ψιλή» και ότι οι μαχαιρωμένοι μετανάστες υπάρχουν μόνο στη «βλακώδη και ευφάνταστη προπαγάνδα της προοδευτικιάς δημοσιογραφίας» (Φαήλος Κρανιδιώτης, εφημερίδα «Δημοκρατία, 30/12/2012).

   Αν όλα αυτά ο κ.Σαμαράς τα θεωρεί «πόλεμο», τότε θα πρέπει να επρόκειτο (… «εξαρχής») για έναν πολύ «παράξενο πόλεμο»…

*

   Δεύτερο: Οταν ο Τόμπρας έκανε ό,τι έκανε, ο Ανδρέας Παπανδρέου δεν ήξερε… Οταν ο Γρυλάκης έκανε ό,τι έκανε, ο Κώστας Μητσοτάκης δεν ήξερε… Οταν ο Τσουκάτος έκανε ό,τι έκανε, ο Κώστας Σημίτης δεν ήξερε… Οταν ο Μπαλτάκος έκανε ό,τι έκανε, ο Αντώνης Σαμαράς δεν ήξερε… Και φυσικά όταν το παρακράτος έκανε ό,τι έκανε, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής δεν ήξερε… Και κάπως έτσι, όταν η «άγνοια» επιλέγεται ως το ύστατο καταφύγιο της υπεκφυγής, επιστρέφουμε πάντα σε εκείνη την περίφημη ρήση: «Ποιος, επιτέλους, κυβερνά αυτόν τον τόπο;»…

   Ελα μου ντε! Καιρός είναι να μας το πουν κι αυτό: Οτι όπως «όλοι μαζί τα φάγαμε», έτσι και «όλοι μαζί τα κάναμε»! Οτι… «όλοι μαζί κυβερνάμε»!

Στο έργο του «Η 18η Μπρυμαίρ του Λουδοβίκου Βοναπάρτη», ο Μαρξ κάνει την περίφημη αναφορά του στην Ιστορία που γράφεται ως τραγωδία και επαναλαμβάνεται ως φάρσα. Ο Μαρξ γράφει: «Ο Χεγκελ κάνει κάπου την παρατήρηση ότι όλα τα μεγάλα κοσμοιστορικά γεγονότα και πρόσωπα παρουσιάζονται, σα να λέμε, δυο φορές. Ξέχασε όμως να προσθέσει: τη μια φορά σαν τραγωδία, την άλλη σαν φάρσα».

   Δεδομένου, όμως, ότι σε αυτόν τον τόπο η τραγωδία παραμένει στο προσκήνιο ως μια διαρκής φάρσα, στην οποία πάντοτε πρωταγωνιστούν οι ίδιοι εκείνοι κυβερνώντες που σαν βγαίνουν τα άπλυτά τους στη φόρα  καμώνονται τους ανήξερους για το… «ποιος κυβερνάει αυτόν τον τόπο», ας μην μας διαφεύγει και η παρατήρηση του Μαρκούζε: «Κάποιες φορές – έλεγε – η κωμική επανάληψη μπορεί να είναι πιο τρομερή από την αρχιική τραγωδία»…

   *

   Σημείωση 1η: Πέρσι, λίγες μέρες αφότου ο υπόδικος Λαγός (σύμφωνα με δημοσιεύματα εγκαλείται μεταξύ άλλων και για μαστροπεία) είχε δηλώσει ότι η Χρυσή Αυγή «θα τελειώσει τους λακέδες του ΠΑΜΕ και του ΚΚΕ» από το Πέραμα, ακολούθησε η δολοφονική επίθεση κατά των μελών του ΚΚΕ. Προχτές τα ίδια λόγια, πάλι από το Πέραμα, τα επανέλαβε ο υποψήφιος αντιπεριφερειάρχης της Χρυσής Αυγής και μάλιστα από την αίθουσα του δημοτικού συμβουλίου (!) της πόλης παρουσία των Κασιδιάρηδων. Ρωτάμε:  Η δημοτική αρχή του Περάματος, που ποτέ δεν εξέδωσε έστω κι ένα ψήφισμα για την επίθεση κατά των μελών του ΚΚΕ, που δεν εξέδωσε ψήφισμα ούτε ακόμα και για τη δολοφονία του Φύσσα (!) και που (παρά τα περσινά του Λαγού, παρά την δολοφονική επίθεση των χρυσαυγιτών κατά των μελών του ΚΚΕ, παρά τη δολοφονία του Φύσσα, παρά τα βίντεο του Μπαλτάκου), παραχώρησε την αίθουσα του δημοτικού συμβουλίου στη ναζιστική Χρυσή Αυγή, η δημοτική αρχή  που «φιλοξένησε» τον Κασιδιάρη και τους ομοίους του για να εκτοξεύουν από εκεί τους τραμπουκισμούς τους, είναι «άγνωστη» στη ΝΔ; Η κυρία Βοιδονικόλα, αντιδήμαρχος του νυν δημάρχου Ζουμπούλη, που κατεβαίνει ως υποψήφια δήμαρχος στις επερχόμενες εκλογές, είναι στέλεχος της ΝΔ, ναι ή όχι; Ο πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου, ονόματι Βασσάλος, που παραχώρησε την αίθουσα του Δήμου στη Χρυσή Αυγή, είναι στέλεχος της ΝΔ, ναι ή ου;

                                                                                 *

   Σημείωση 2η: Στον πρόλογο του ίδιου έργου, στην  «18η Μπρυμαίρ του Λουδοβίκου Βοναπάρτη», εκτός από την φάρσα που συνιστά η ιστορική επανάληψη της τραγωδίας, ο Μαρξ κάνει και μια ακόμα παρατήρηση:

«…η πάλη των τάξεων στη Γαλλία – σημειώνει –  δημιούργησε τέτοιες συνθήκες και τέτοια κατάσταση που έδωσαν τη δυνατότητα σ’ ένα μέτριο και γελοίο πρόσωπο να παίξει το ρόλο του ήρωα»…*

   Φυσικά, ο Μαρξ με την αναφορά του στα «μέτρια» και «γελοία» πρόσωπα που υποδύονται τους «ήρωες», μιλούσε για την Γαλλία του καιρού του. Δεν μιλούσε για την Ελλάδα των Μπαλτάκων, ούτε για την Ελλάδα των «σιχαίνομαι τους κομμουνιστές» Γεωργιάδηδων, ούτε για την Ελλάδα των κυβερνητικών «πλεονασμάτων» από Κρανιδιώτηδες…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: