καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Μαρτίου 2014
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Φεβ.   Απρ. »
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
    31  
  • Εγγραφή

«Είμαι βέβαιος πως τούτοι οι ελεεινοί δεν αντιπροσωπεύουν τη ζωντανή Ελλάδα»

Posted by redship στο 11 Μαρτίου , 2014


 

 

 

Ο Νίκος Μπογιόπουλος στον eniko

 

 

 

   Στην Υγεία μόνο μέσα σε ένα χρόνο, από το 2013 στο 2014, οι περικοπές στον ΕΟΠΥΥ και τα νοσοκομεία αγγίζουν τα 900 εκατομμύρια. Στα χρόνια των Μνημονίων η περικοπή στα Ασφαλιστικά Ταμεία, μέσω της οποίας καταβαραθρώνεται συνολικά ο τομέας της Υγείας, ξεπερνά σωρευτικά τα 4,5 δισ. ευρώ! Ο προϋπολογισμός του ίδιου του υπουργείου Υγείας από το 2009 έχει μειωθεί κατά 4,4 δισ. ευρώ!

   Κι αυτοί τι κάνουν; Προχώρησαν σε μια κίνηση που και ο τελευταίος Μαυρογιαλούρος θα ντρεπόταν ακόμα και να την σκεφτεί: Τα 17 εκατομμύρια που επέστρεψαν – λέει – οι μιζαδόροι από τις μίζες των εξοπλιστικών, ως καλοί και ευαίσθητοι που είναι οι κυβερνώντες, ανακοίνωσαν ότι θα τα διαθέσουν στην Υγεία και την Παιδεία…

   Είδατε οι «σωτήρες» μας; Αυτοί που παραγγέλνουν και παραλαμβάνουν υποβρύχια που γέρνουν, εκτός από «κάθαρση» κάνουν και «κοινωνική πολιτική». Με τι; Με τα κόλλυβα! Με ένα μικρό κομματάκι από τις μίζες, που προηγουμένως ο ελληνικός λαός τις είχε πληρώσει ολόκληρες, κάνουν «κοινωνικό έργο»!

   Τι κάνουν; Αφαίρεσαν δισεκατομμύρια επί δισεκατομμυρίων από την Υγεία και την Παιδεία του λαού, αλλά τώρα καλούν τον λαό να τους ευγνωμονεί! Γιατί; Επειδή έναντι των δισεκατομμυρίων που του βούτηξαν, θα του επιστρέψουν (του λαού) 17 εκατομμύρια! Έβγαλαν, μάλιστα, και … αφίσα για να το διαφημίσουν! Ευτυχείτε…

Στη Δανιμαρκία όλα επιτρέπονται: Ακόμα και η σαπίλα της μίζας να πουλιέται σαν «κάθαρση» και σαν «κοινωνική πολιτική»!

*

   Εδώ κι ένα χρόνο ακούμε τον Βρούτση, τον υπουργό Εργασίας, να ανακοινώνει τη… μείωση της ανεργίας. Τον είχαμε θαυμάσει μάλιστα να δηλώνει κορδωτός έξω από τα Μαξίμου ότι στη σύσκεψη που είχε προηγηθεί ο πρωθυπουργός είχε κηρύξει «συναγερμό για την αντιμετώπιση της ανεργίας»… Στο μεταξύ η ανεργία έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο…

   Και αυτοί τι κάνουν; Ανακοινώνουν προγράμματα για… «ωφελούμενους». Τους άνεργους, δηλαδή, τους βαφτίζουν και «ωφελούμενους από πάνω! Και γιατί είναι «ωφελούμενοι» οι άνεργοι, που χτες τους έλεγαν «εκ περιτροπής εργαζόμενους», που προχτές τους έλεγαν «απασχολήσιμους» και που μονίμως τους αντιμετωπίζουν σαν «σκουπίδια»;

   Θα είναι… «ωφελούμενοι», γιατί σύμφωνα με το πρόγραμμα του κυρίου υπουργού και της κυρίας κυβέρνησης, η κυβέρνηση επιχορηγεί (στο όνομα των ανέργων)… επιχειρήσεις. Οι επιχειρήσεις αυτές, στους ανέργους μεταξύ 33 – 66 ετών που θα προσλάβουν (για ένα χρόνο) θα δίνουν 450 ευρώ… Όσο για τους ανέργους κάτω των 25 ετών που θα προσλάβουν, σε αυτούς θα δίνουν… 375 ευρώ (για 4μήνες)… Υπάρχει αμφιβολία ότι, όποιος εργάζεται για 4 μήνες ή για ένα χρόνο, και παίρνει 375 – 450 ευρώ για να ζήσει, είναι «ωφελούμενος»;…

   Ε, λοιπόν, αυτοί οι τύποι που μας κυβερνούν με τόση ευαισθησία, που βαφτίζουν τον άνεργο… «ωφελούμενο», είναι οι ίδιοι που έδωσαν την περασμένη Παρασκευή την εντολή στα ΜΑΤ να επιτεθούν σε διαδηλωτές… ανέργους! Με χημικά, με γκλομπς και με χειροβομβίδες κρότου – λάμψης. Είναι αυτοί που βαφτίζουν «ωφελούμενους» τους άνεργους, που έδωσαν εντολή στα ΜΑΤ να σπάσουν στο ξύλο τους άνεργους! Ανάμεσά τους και τον ευρωβουλευτή του ΚΚΕ Μπάμπη Αγγουράκη. Έτσι, για να μάθουν οι άνεργοι που διαδηλώνουν να μην είναι αχάριστοι. Ειδικά τώρα που είναι… «ωφελούμενοι».

Την περασμένη Παρασκευή, οι άνεργοι διαδηλωτές – «ωφελούμενοι», αφού δεν κατάφεραν να συναντηθούν με τον «σωτήρα τους, τον κ.Βρούτση, είχαν μια πολύ… ωφέλιμη συνάντηση με τα ΜΑΤ.

*

   Μας λένε ότι «διαπραγματεύονται». Ξανά… Ότι έχουν «κόκκινες γραμμές». Ξανά! Μας έχουν φλομώσει με τις τιτάνιες μάχες που δίνουν, όπως λένε, για το γάλα και την τιμή των βιβλίων. Και τι μαθαίνουμε; Ότι στις διαπραγματεύσεις τους περιλαμβάνονται από νέες μειώσεις μισθών, από καταργήσεις τριετιών, επιδομάτων τέκνων και ανθυγιεινής εργασίας μέχρι το βρικολάκιασμα των πιο αντεργατικών νόμων που γνώρισε ποτέ ο τόπος: Από τον νόμο 330/1976 μέχρι το «άρθρο 4» του νόμου 1365/1983! Δηλαδή το καθεστώς των ομαδικών απολύσεων προωθείται με την επιστροφή στη «νομιμότητα» της δεκαετίας του ’70, όταν με τον «νόμο 330» τα δικαστήρια επικύρωναν χιλιάδες διώξεις εργατών που απολύονταν από τους εργοδότες στη σκέψη και μόνο της κήρυξης απεργίας. Προωθείται η επιστροφή στη δεκαετία του ’80, όταν με τις διατάξεις του περιβόητου «άρθρου 4» διαπράχθηκε εκείνο το άνευ προηγουμένου πραξικόπημα, με το οποίο τα δικαστήρια επικύρωσαν την εκπαραθύρωση της νόμιμης πλειοψηφίας της διοίκησης της ΓΣΕΕ!

   Και αυτοί τι κάνουν την ώρα των… «διαπραγματεύσεων»; Αφού κουνάνε την ουρά τους από χαρά κάθε φορά που βλέπουν τους τροϊκανούς (σσ: «μας λείψατε», δήλωσε κατά την υποδοχή τους ο Γεωργιάδης…), όταν οι τελευταίοι τους τραβάνε το αυτάκι (σσ: «Αdonis, πολύ με απογοητεύσατε. Είμαι απογοητευμένος από εσάς», ήταν τα λόγια του  κ.Τόμσεν προς τον «κακό μαθητή» υπουργό Υγείας), τότε εκείνοι, οι κυβερνώντες μας, οι «σωτήρες» μας, οι εκφραστές του φιλότιμου και της περηφάνιας μας, βάζουν τα δυνατά τους: Επιστρατεύουν όλο το δαιμόνιο της φυλής και δείχνουν σε κάτι τύπους σαν τον Τόμσεν πως όταν αυτοί κατοικούσαν στα βελανίδια, εδώ, οι δικοί μας είχαν ανακαλύψει το… σαλάμι!

   Τουτέστιν: Αν θες να εξοντώσεις ένα λαό, Τομ, και να τον εξοντώσεις… απολαυστικά, τότε το κάνεις με τη μέθοδο του  σαλαμιού: «Δεν μου λες, Πολ, από σαλάμι ξέρεις; Γιατί εάν ξέρεις, τότε θα γνωρίζεις ότι εάν φας αμέσως ολόκληρο το σαλάμι είναι πολύ πιθανόν να πεθάνεις. Ενώ εάν το κόψεις σε φέτες και το τρως σιγά-σιγά το απολαμβάνεις». Έτσι «τσεκουράτα» τα είπε ο κύριος Άδωνις Γεωργιάδης στον Τόμσεν (σύμφωνα με το «Βήμα»).

   Πώς επομένως να μην είμαστε υπερήφανοι για τους υπουργούς μας; Υποτίθεται ότι η τρόικα ήρθε να δώσει εκείνη «τεχνική βοήθεια» στην κυβέρνηση για το πως θα ρημάξει το λαό. Αλλά να που η κυβέρνηση, η δική μας κυβέρνηση, είναι αυτή που προσφέρει «τεχνική βοήθεια» στους φραγκολεβαντίνους χαρτογιακάδες για το πώς θα γίνει η δουλειά. Όχι, παίζουμε!

   Δείξε, λοιπόν, κατανόηση Τομ. Και να είσαι έξυπνος. Όπως ο Άδωνις. Η δουλειά θα γίνει. Αλλά δεν χρειάζεται να του το φορέσουμε με τη μία όλο το «σαλάμι» του λαού. Γιατί μπορεί να τσινήσει. Επομένως, σιγά – σιγά. Φέτα – φέτα. Η εξόντωση του ελληνικού λαού θα γίνει. Τα μέτρα θα υλοποιηθούν. Όλα. Αλλά με την μέθοδο του σαλαμιού, Τομ. Δεν χρειάζεται κόπος, τρόπος χρειάζεται, Τομ. Άκου και την κυβέρνηση, Τομ. Αυτή ξέρει…

*

Υστερόγραφο:

   «Η βλακεία, η εγωπάθεια, η μωρία, η γενική αναπηρία της ηγέτιδας τάξης στην Ελλάδα, σε φέρνει στην ανάγκη να ξεράσεις (…). Είμαι βέβαιος πως τούτοι οι ελεεινοί δεν αντιπροσωπεύουν τη ζωντανή Ελλάδα».

Μην πάει το μυαλό σας στο κακό. Τα παραπάνω δεν αφορούν τη σημερινή Ελλάδα. Όχι. Γράφτηκαν παλιότερα. Από τον Γιώργο Σεφέρη («Ημερολόγιο», 1945). Από τότε τα πράγματα έχουν αλλάξει…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: