καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Φεβρουαρίου 2014
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Ιαν.   Μαρ. »
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    2425262728  
  • Εγγραφή

Archive for Φεβρουαρίου 2014

Ο νεοναζί Ουκρανός που χτυπάει εισαγγελέα

Posted by redship στο 28 Φεβρουαρίου , 2014

 

ναζισμός θανατηφόρος εχθρός όλης της ανθρωπότητας

 

από τον ενικό

 

 

Έντονη είναι η ανησυχία στην Ουκρανία για τα ακροδεξιά στοιχεία και τους νεοναζί, που όχι μόνο συμμετέχουν στην κυβέρνηση, αλλά εξακολουθούν να κυκλοφορούν βαριά οπλισμένοι και να τρομοκρατούν.

Χαρακτηριστική είναι η συμπεριφορά γνωστού ακροδεξιού ηγέτη, ο οποίος εισέβαλε στο γραφείο του εισαγγελέα και με βρισιές και προπηλακισμούς του ζήτησε το λόγο γιατί αργοπορούσε μία υπόθεση.

 

 

 

 

 

 

Posted in ναζισμός θανατηφόρος εχθρός όλης της ανθρωπότητας, ουκρανία | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Ουκρανία: «Λοιπόν, πώς τα περνάτε με τον καπιταλισμό;»…

Posted by redship στο 28 Φεβρουαρίου , 2014

Ο Νίκος Μπογιόπουλος στον eniko


 Ας δούμε μερικά κομμάτια του παζλ των εξελίξεων στην Ουκρανία, παρακολουθώντας την ανθρωπογεωγραφία της λεγόμενης «αντιπολίτευσης» και τα μπουμπούκια που την συνθέτουν:

   Α) Ο τύπος της φωτογραφίας ονομάζεται Αρσένι Γιατσένιουκ.

   Ο τύπος αυτός, που τον βλέπουμε να αποδίδει στους οπαδούς του άψογο… αρχαιοελληνικό χαιρετισμό, αναλαμβάνει τη θέση του πρωθυπουργού της Ουκρανίας. Αυτός ο τύπος, που τελεί υπό τη σκέπη της δημοκρατικής ΕΕ και της ακόμα πιο δημοκρατικής Αμερικής, είναι παλιός γνώριμος των αφεντικών του. Στην επόμενη φωτογραφία τον βλέπουμε σε τρυφερό (πλην επαγγελματικό)  τετ α τετ με την πρώην υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, την Κοντολίζα Ράις.

   Θυμίζουμε ότι η δημοκράτισσα Κοντολίζα Ράις είναι αυτή που ως υπουργός των κυβερνήσεων του Μπους κατέσφαξε το Ιράκ και όχι μόνο. Επισημαίνουμε, επίσης, ότι στις δημόσιες συναντήσεις τους τύποι σαν τον Γιατσένιουκ και τη Ράις δεν χαιρετιούνται ναζιστικά. Περιορίζονται στις χειραψίες…

  Ο τύπος αυτός, πρόεδρος του ουκρανικού κοινοβουλίου μέχρι πρότινος, που προωθείται δημοκρατικότατα για πρωθυπουργός της Ουκρανίας, παρότι με τη λεγόμενη «Πορτοκαλί Επανάσταση» παρέλασε από διάφορες θέσεις (όπως του υπουργού Οικονομικών και Εξωτερικών – σημειωτέον: αυτός ήταν που πρόσδεσε την Ουκρανία στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου και ξεκίνησε τη διαδικασία ένταξης της Ουκρανίας στην ΕΕ), δείτε πόσο λαοπρόβλητος είναι: Όταν έθεσε το 2010 υποψηφιότητα για πρόεδρος της Ουκρανίας σε πανουκρανικό επίπεδο δεν κατόρθωσε να πάρει πάνω από το 7% των ψήφων. Μάλιστα στο Κίεβο ψηφίστηκε από το 0,34% των ψηφοφόρων, στη δε Κριμαία, όπου είχε χρηματίσει και «περιφερειάρχης», έλαβε το εκκωφαντικό… 0,02% των ψήφων.

   Δυο χρόνια αργότερα προσχώρησε στο κόμμα «Πατρίδα» ως τσιράκι της πρώην πρωθυπουργού Γιούλια Τιμοσένκο, η οποία εκτός από «ηρωίδα» υπήρξε κατά τη θητεία της και συνώνυμο της διαφθοράς…

   Με την ανακοίνωση της πρωθυπουργοποίησής του, ο τύπος αυτός έκανε δυο δηλώσεις. Η πρώτη ήταν πως «πρέπει άμεσα να συνάψουμε συμφωνία για ένα πρόγραμμα συνεργασίας με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο». Η δεύτερη, μιλώντας στο BBC, πως «πρόκειται να λάβουμε εξαιρετικά αντιλαϊκά μέτρα…».           

   Και κάτι ακόμα: Πριν από περίπου δυο εβδομάδες, έκανε τον γύρο του κόσμου η μαγνητοφωνημένη συνομιλία της υφυπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, Βικτόρια Νούλαντ με τον Αμερικανό πρέσβη στο Κίεβο. Η κυρία υφυπουργός, δίνοντας τόσο το στίγμα των επιθυμιών των ΗΠΑ για την εξέλιξη της κρίσης στην Ουκρανία, όσο και των αντιπαραθέσεων των Αμερικανών με την ΕΕ, αλλά και περιγράφοντας με ενάργεια τις δημοκρατικές διαδικασίες που ακολουθούνται στην Ουκρανία, ακούγεται να δίνει σαφείς οδηγίες στον πολιτικό της υφιστάμενο. Του είπε: «Γ@μ@ την ΕΕ, εμείς θέλουμε τον Γιατσένιουκ»… 

                                            ***

Β) Ο τύπος της επόμενης φωτογραφίας, αυτός που βρίσκεται αριστερά από τον Αμερικανό γερουσιαστή και υποψήφιο για την προεδρία των ΗΠΑ, τον ΜακΚέιν, ονομάζεται  Όλεχ Τιαγκνιμπόκ.

 Ο τύπος αυτός, εκλεκτό μέλος της ουκρανικής αντιπολίτευσης, ηγείται του κόμματος «Σβόμποντα» (Ελευθερία). Μόνο που το κόμμα του δεν λεγόταν πάντα έτσι. Μέχρι τη δεκαετία του 2000 είχε άλλο όνομα. Λεγόταν «Εθνικοσοσιαλιστικό»… Το «Σβόμποντα» δεν συνιστά παρά την πολιτική ομπρέλα του λεγόμενου «Δεξιού Τομέα». 

Τα φασιστόμουτρα του «Δεξιού Τομέα», με τα ναζιστικά τους περιβραχιόνια, τις στρατιωτικές στολές παραλλαγής και σε πλήρη εξάρτηση, στους δρόμους του Κιέβου…

   Ο «Δεξιός Τομέας», που με τα μέλη του με όπλα και λοστάρια πρωτοστατεί στο πλιάτσικο, στην τρομοκρατία και στην πυρπόληση κτιρίων στην Ουκρανία, απαρτίζεται από κάθε λογής λουμπεναριό και φασιστικό κατακάθι της ουκρανικής κοινωνίας. Αποτελεί τον ένοπλο βραχίονα της ναζιστικής ακροδεξιάς. Επιδίδεται σε λαμπαδηδρομίες στους δρόμους του Κιέβου στα πρότυπα της Κου Κλουξ Κλαν. Διατηρεί «αδελφικές» σχέσεις με το φασιστικό κόμμα «Jobbik» της Ουγγαρίας, με το κόμμα της Λεπέν στη Γαλλία, με το φασιστικό «Forza Nuova»της Ιταλίας, με το ναζιστικό «Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα» της Γερμανίας. Σύμφωνα με τη λίστα του διεθνούς Κέντρου Βίζενταλ, το «Σβόμποντα» του Τιαγκνιμπόκ κατατάσσεται στην πρώτη δεκάδα των ανά τον κόσμο αντισημιτικών μορφωμάτων.

   Αυτό το κόμμα, που υιοθετήθηκε από τη Δύση ως φορέας της «δημοκρατίας» στην Ουκρανία και που στις συγκεντρώσεις του τρέχει ο ΜακΚέιν, έχει για ήρωα τον διαβόητο ΣτέπανΜπαντέρα. Διοργανώνει μάλιστα και πορείες με πορτρέτα του Μπαντέρα στους δρόμους της Ουκρανίας, όπως αυτό πίσω από το λεβεντόπαιδο με το τσουλούφι της φωτογραφίας.

   Σημείωση 1η: Ο Στέπαν Μπαντέρα ήταν ένα καθίκι, συνεργάτης των Γερμανών ναζί της περίοδο της εισβολής του Χίτλερ στη Σοβιετική Ένωση. Κάτι σαν τους «δικούς μας» δωσίλογους και ταγματασφαλίτες, δηλαδή…

Στο μέσον της φωτογραφίας ο Μπαντέρα με τη γερμανική ναζιστική στολή του, φυσικά…

   Σημείωση 2η: Για να έχουμε μια ιδέα πως η «δημοκρατία» και η Δύση – ως εγγυητής της – προάγουν και αναθρέφουν τον φασισμό πρέπει να λάβουμε υπόψη ότι αμέσως μετά τη λεγόμενη «Πορτοκαλί Επανάσταση» το 2004, ο τότε εκλεκτός του ευρωατλαντισμού πρόεδρος της Ουκρανίας, ο Βίκτορ Γιούσενκο, είχε ανακηρύξει επίσημα τον Μπαντέρα, όπως και τον ναζιστή ομοϊδεάτη του, τον Σούκεβιτς, «ήρωες της Ουκρανίας»…

   Σημείωση 3η: Το κόμμα «Πατρίδα» της Γιούλια Τιμοσένκο (που τόσο την αγαπούν οι Γερμανοί…), της «ηρωίδας» που ήταν στη φυλακή για απάτες και υπεξαιρέσεις και από το οποίο προέρχεται ο νέος πρωθυπουργός της Ουκρανίας (που τόσο τον αγαπούν οι Αμερικάνοι…), στις τελευταίες εκλογές συμμάχησε με το ναζιστικό «Σβόμποντα» γεγονός που άνοιξε τον δρόμο, ώστε οι ναζί να μπουν στο ουκρανικό κοινοβούλιο…

     ***

   Γ) Ο τρίτος της παρέας που μάχεται για την εμπέδωση των ευρωπαϊκών άμα τε και δημοκρατικών αξιών στην Ουκρανία ονομάζεται Βιτάλι Κλίτσκο.

   Το παλικάρι, που ήταν πυγμάχος και δημιούργησε το κόμμα «Γροθιά», αν και έχει αμερικανική υπηκοότητα, ενδιαφέρεται βασικά για την προώθηση στην Ουκρανία των γερμανικών… αξιών. Άλλωστε τα περισσότερα χρόνια της ζωής του στο σπίτι του στη Γερμανία τα έχει περάσει, από το «Ίδρυμα Konrad Adenauer» του ανατέθηκε να ηγηθεί ακροδεξιού μορφώματος με αποστολή την «γερμανοποίηση» της Ουκρανίας και φυσικά είναι πάντα ευπρόσδεκτος από την κυρία Μέρκελ, η οποία κάνει πολύ κέφι όταν τον συναντά…

Η κυρία Μέρκελ με τον Κλίτσκο (εκ δεξιών της), αλλά και τον Γιατσένιουκ (εξ αριστερών της) σε χαρούμενες στιγμές…

   Δ) Όλοι αυτοί οι τύποι τώρα, ο Γιατσένιουκ, ο Τιαγκνιμπόκ και ο Κλίτσκο, ως ηγέτες της αντιπολίτευσης, συγκροτούν το αγλάισμα της επιδοτούμενης από τις ΗΠΑ και την ΕΕ… δημοκρατίας στην Ουκρανία. Μάλιστα, ήδη πριν από τα γεγονότα, είχαν ανακοινώσει ότι θα κατέβαιναν μαζί στις επόμενες προεδρικές εκλογές.

Τα τρία αγαπημένα και «δημοκρατικά» παιδιά της Δύσης (ο ναζί, ο φασίστας και ο κρυφοφασίστας), μαζί. Και στη μέση η κυρία Νούλαντ. Η υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ…

   Όσο για τις πρώτες κιόλας κινήσεις της κυβέρνησης που συγκροτούν ή στηρίζουν από κοινού τα «δημοκρατικά» παιδιά, είναι οι εξής:

  • Προώθηση νόμου για την απαγόρευση του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ουκρανίας.
  • Προώθηση νόμου για την κατάργηση κάθε απαγόρευσης που περιορίζει την ναζιστική προπαγάνδα.
  • Προώθηση νόμου με τον οποίο η διοίκηση του υπουργείου Εσωτερικών παραδίδεται στους ναζί του «Δεξιού Τομέα».
  • Κάλεσμα στο ΝΑΤΟ να παράσχει βοήθεια στην Ουκρανία στο οποίο άμεσα ανταποκρίθηκε ο ΓΓ του ΝΑΤΟ, ο Ράσμουσεν, ο οποίος και δήλωσε: «Είμαστε έτοιμοι να συνεχίσουμε να στηρίζουμε την Ουκρανία για τις δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις της» προσθέτοντας ότι το ΝΑΤΟ εγγυάται «την εθνική κυριαρχία, την ανεξαρτησία και την εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας» (σσ: αξίες ευρύτατα γνωστό ότι εμπνέουν το ΝΑΤΟ αρκεί να ρίξει κανείς μια ματιά από την Κύπρο μέχρι τη Γιουγκοσλαβία, κι από το Ιράκ μέχρι τη Λιβύη και το Αφγανιστάν…).

Η απαγόρευση του Κομμουνιστικού Κόμματος είναι μια σωστή σκέψη εκ μέρους των «δημοκρατών» της Ουκρανίας και των ευρωαμερικανών φίλων τους. Βλέπετε εκεί οι κομμουνιστές γεμίζουν τους δρόμους των πόλεων με αφίσες όπως αυτή με την εικόνα του Λένιν, ο οποίος «ρωτά» τους κατοίκους: «Λοιπόνπώς τα περνάτε με τον καπιταλισμό;»…

                                               ***

Ορισμένες σκέψεις:

   Πρώτο: Η Ουκρανία περνά μια από τις πιο δραματικές στιγμές στην ιστορία της. Μάζες ανθρώπων βγήκαν στους δρόμους εκφράζοντας τη βαθιά κοινωνική δυσαρέσκεια και την απέχθειά τους προς το καθεστώς της κλίκας του Γιανουκόβιτς. Αυτή η κλίκα, υπηρέτησε τον πλουτισμό της ως βαστάζος εκείνης της μερίδας των εκμεταλλευτών του ουκρανικού λαού, που έχουν συνδέσει τα κέρδη τους και το ιδιοτελές συμφέρον τους με τον ρώσικο ιμπεριαλισμό. 

   Δεύτερο: Η άλλη κλίκα, της άλλης μερίδας των ολιγαρχών, που έχουν συνδέσει τα κέρδη τους με τον ευρωατλαντικό ιμπεριαλισμό, προωθεί τα δικά της σχέδια μέσα από την ωμή επέμβαση της Δύσης στις εσωτερικές υποθέσεις της Ουκρανίας. Για τα συμφέροντά της δεν διστάζει να αναγορεύσει σε «δημοκράτες» και «απελευθερωτές» το σκυλολόι των ναζιστικών, εθνικιστικών, φιλοαμερικανικών και φιλογερμανικών κομμάτων και μορφωμάτων. 

   Τρίτο: Ο ουκρανικός λαός, λόγω της απουσίας κινήματος με ριζοσπαστικά χαρακτηριστικά, εγκλωβίστηκε ανάμεσα σε αυτές τις δυο κλίκες και χρησιμοποιήθηκε ως πιόνι της γεωστρατηγικής σκακιέρας και ως πυροκροτητής για ελεγχόμενες από το σύστημα πολιτικές ανατροπές που περιορίζονται στην εναλλαγή των διεφθαρμένων ανδρείκελων.

   Τέταρτο: Παρότι ο λαός στην Ουκρανία συντάσσεται κάτω από σημαίες ξένες, και όχι τις σημαίες των δικών του συμφερόντων, βλέπουμε ότι οι ΕΕ, ΗΠΑ, Ρωσία, στο πλαίσιο της ενδοκαπταλιστικής και ενδοιμπεριαλιστικής τους σύγκρουσης παρεμβαίνουν με τον οξύ τρόπο που παρεμβαίνουν. Το γεγονός ότι  εκδηλώθηκε μία τέτοια αντίδραση από μέρους του ξένου παράγοντα (ένοπλη παρέμβαση, αξιοποίηση του ναζισμού και ανάδειξή του σε πολιτικό παράγοντα κλπ) καθιστά σαφή τον τρόπο που οι δυνάμεις αυτές θα αντιδράσουν (όχι μόνο στην Ουκρανία, αλλά οπουδήποτε) στο ενδεχόμενο διεκδίκησης και εφαρμογής από το λαό, από τον κάθε λαό, ενός πραγματικά φιλολαϊκού προγράμματος. Πόσο μάλλον ενός προγράμματος που θα αφαιρεί την εξουσία από τους ολιγάρχες. Η επέμβασή τους στην περίπτωση αυτή θα είναι εκατοντάδες φορές πιο σφοδρή. Αυτό σημαίνει αποδοχή της «μοίρας» μας; Όχι. Αυτό σημαίνει ότι: Μόνο ένας στην συντριπτική του πλειοψηφία ενωμένος, συνειδητοποιημένος, οργανωμένος, χειραφετημένος πολιτικά και αποφασισμένος λαός μπορεί να διεκδικήσει το δίκιο του. Μόνο έτσι μπορεί να κάνει τους εχθρούς του να σκεφτούν το τίμημα που θα καταβάλουν, αν επιχειρήσουν να υποσκάψουν με μη ειρηνικό τρόπο τις λαϊκές επιλογές. Να αποτρέψει τις έξωθεν και έσωθεν παρεμβάσεις. Αυτή είναι η μόνη προϋπόθεση που υπάρχει: Ο ενωμένος, συνειδητοποιημένος, οργανωμένος και ταξικά αποφασισμένος λαός. Το ερώτημα που μας αφορά ως Ελλάδα και τίθεται ειδικά προς τους κάθε είδους των εξ ημών αριστερών, είναι: Αυτή η προϋπόθεση εξασφαλίζεται όταν η συνείδηση του λαού διαμορφώνεται με τέτοιο τρόπο, ώστε να θεωρεί ως «φίλους» τους εχθρούς του;

   Πέμπτο: Οι προηγούμενες εκλογές στην Ουκρανία έγιναν σύμφωνα με τα δυτικά πρότυπα και σύμφωνα με αυτή τη λογική προέκυψε μία «δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση». Τα όσα συνέβησαν εκεί, όμως, η ωμή επέμβαση της ΕΕ και των ΗΠΑ, οι διαδηλώσεις με τη συμμετοχή του υπουργού Εξωτερικών της Γερμανίας, της υπεύθυνης για την εξωτερική πολιτική της ΕΕ, των Αμερικανών αξιωματούχων και λοιπών, η ωμή ένοπλη βία με την χρησιμοποίηση των φασιστικών και ακροδεξιών κομμάτων στην πρώτη γραμμή κλπ, αποσιωπήθηκαν ή πέρασαν στα ψιλά από την διεθνή και ελληνική ειδησιογραφία. Αυτό, τι άλλο αποδεικνύει από την υποκρισία ορισμένων για το πως αντιλαμβάνονται το θέμα της νομιμότητας; Θυμόμαστε όλοι, για παράδειγμα, εκείνα τα «καταδικάζουμε τη βία απ΄ όπου κι αν προέρχεται», ή τα άλλα από τον κύριο Μητσοτάκη μέχρι τον κύριο Πρετεντέρη γύρω από το θέμα της «τήρησης και σεβασμού του Συντάγματος» κλπ. Αλλά πώς και τους διαφεύγει; Στην Ουκρανία τόσο ο εκλεγμένος πρόεδρος, όσο και το ισχύον Σύνταγμα καταργήθηκαν με τρόπο έκδηλα αντίθετο από τον προβλεπόμενο από την ισχύουσα «νομιμότητα». Κάτι που δεν είδαμε να ενοχλεί ιδιαίτερα τους «ουκρανολόγους» στα εγχώρια ΜΜΕ. Υποψιαζόμαστε, λοιπόν, ότι για ορισμένους το ασίγαστο πάθος που επιδεικνύουν για την «τήρηση της νομιμότητας» αναβλύζει από μέσα τους μόνο όταν πρόκειται για εκείνη την νομιμότητα που οι ίδιοι γουστάρουν.

   Έκτο:  Ουδέν κακόν αμιγές καλού. Τουτέστιν: Εμείς, οι υπόλοιποι, που όταν απεργούμε ή διαδηλώνουμε ακούμε μύδρους από τους «εισαγγελείς» ότι «διασαλεύουμε τη νομιμότητα», δεν έχουμε παρά να κρατήσουμε την ανομολόγητη παραδοχή των νομιμοφρόνων κατηγόρων μας. Την παραδοχή τους όπως αυτή απορρέει από τη στάση τους στην Ουκρανία, η οποία ταυτόχρονα, συνιστά και τον εφιάλτη τους: Ότι η πλειοψηφία του λαού – αφού και κατά το αστικό Σύνταγμα ο λαός είναι κυρίαρχος και πηγή όλων των εξουσιών – είναι εκείνη η δύναμη που με τη θέλησή της μπορεί και δικαιούται, τελικά, όταν το αποφασίσει, να ανατρέψει τα πάντα.

Posted in Νίκος Μπογιόπουλος, ουκρανία | Με ετικέτα: , , , | 1 Comment »

Συγκλονιστικό βίντεο από την Ουκρανία: Νεαρή γυναίκα σταματά τις βαριοπούλες της βεβήλωσης

Posted by redship στο 26 Φεβρουαρίου , 2014

Σήμερα στη δοκιμαζόμενη Ουκρανία δεν υπάρχει μόνο η δράση των ένοπλων ομάδων που έχουν συγκροτήσει φασιστικά – εθνικιστικά κόμματα, που ανοικτά στηρίζουν και αξιοποιούν οι ΗΠΑ και η ΕΕ, προκειμένου να προωθήσουν τα σχέδια των φιλικών προς αυτούς οικονομικών και πολιτικών δυνάμεων. Όπως είναι φυσικό, αυτά τα κόμματα με τα τάγματα εφόδου έχουν αδράξει την ευκαιρία και βγάζουν όλο το μένος και το μίσος τους ενάντια στους κομμουνιστές, τη Σοβιετική Ένωση, τον ηρωικό Κόκκινο Στρατό που συνέτριψε το ναζιστικό τέρας.

Σήμερα στην Ουκρανία δεν υπάρχουν μόνο οι δυνάμεις που υπερασπίζονται και επιδιώκουν τη συμμαχία της χώρας με τη σημερινή ιμπεριαλιστική Ρωσία.

Υπάρχουν και δυνάμεις που αντιπαλεύουν την παγίδευση του λαού στις αντιπαραθέσεις και τις αιματηρές συγκρούσεις της ουκρανικής πλουτοκρατίας, που υπερασπίζονται τις σοσιαλιστικές κατακτήσεις, που μάχονται κατά του αντικομμουνισμού και της βεβήλωσης των σοβιετικών μνημείων και προβάλλουν το δρόμο της συναδέλφωσης των λαών και της πάλης για το σοσιαλισμό.

Τη δράση αυτών των δυνάμεων που δίνουν σκληρό και ηρωικό αγώνα την αποσιωπούν εντελώς τα διεθνή ΜΜΕ, όμως φτάνει μια στιγμή, αρκεί η αποφασιστικότητα και ο ηρωισμός μιας νέας γυναίκας για να ανοίξει μια ρωγμή προς την αλήθεια. Μια τέτοια στιγμή, ένα τέτοιο πλάνο υπήρχε σε ένα από τα πολλά βίντεο – ανταποκρίσεις που στέλνουν τα διεθνή πρακτορεία και το αναμετέδωσε το «MEGA» για μια και μόνη φορά, στις βραδινές ειδήσεις της Κυριακής 23 του Φλεβάρη.

Τα πλάνα από την Ουκρανία είναι καλοσκηνοθετημένα. Δείχνουν ομάδες φασιστών να γκρεμίζουν αγάλματα του Λένιν. Να ασχημονούν και να βεβηλώνουν μνημεία του Κόκκινου Στρατού, που όμως τα εμφανίζουν ως πράξεις ενός αγανακτισμένου λαού. Τα φασιστοειδή σφυροκοπούν με σφυριά το μνημείο, η κάμερα έχει τη σωστή γωνία και απόσταση ώσπου ξαφνικά μια νέα γυναίκα μπαίνει μπροστά στη βαριοπούλα..

Η στιγμή είναι συγκλονιστική και αποκαλυπτική.

Αυτές οι δυνάμεις χρειάζονται την αλληλεγγύη και την υποστήριξη όλων μας.

 

 

Δείτε το βίντεο.

Posted in ουκρανία | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

«Ηταν καλός ο Ντικ»…

Posted by redship στο 26 Φεβρουαρίου , 2014

 

 

Ο Νίκος Μπογιόπουλος στον eniko

 

   Άλλη μια παράσταση της χιλιοπαιγμένης φαρσοκωμωδίας με τίτλο «η Ευρωπαϊκή Ένωσητων λαών» έλαβε τέλος. Το συνηθισμένο τέλος. Η περίφημη αυτή επιτροπή του ευρωκοινοβουλίου, που κάποιοι την παρουσίαζαν σαν τη «Μητέρα Τερέζα» της δημοκρατίας και σαν το αγλάισμα του «φιλολαϊκού ευρωπαϊκού  ιδεώδους», η επιτροπή που θα έβαζε στη θέση της την τρόικα, πραγματικά έβαλε τα πράγματα στη θέση τους! Αφού διαπίστωσε και μερικά «λαθάκια» (σσ: τί να κάνουμε, και οι τροικανοί άνθρωποι είναι, κάνουν κι αυτοί λάθη…) η καλή επιτροπή του ευρωκοινοβουλίου κατέληξε στο ευγενικό της συμπέρασμα: Η τρόικα, τα Μνημόνια, τα μεσοπρόθεσμα, οι εφαρμοστικοί κοκ ήταν «απαραίτητα»  για τη… σωτηρία των χωρών που επιβλήθηκαν. Της Ελλάδας συμπεριλαμβανομένης…

   Μάλιστα, σύμφωνα με τη διαπίστωση της επιτροπής, η καημένη η τρόικα ήταν μια «αναγκαία λύση» κι  αν υπέπεσε σε μερικά σφάλματα , ε, αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι είχε να αντιμετωπίσει «τεράστιες» δυσκολίες στο αγαθό της έργο. Αλλά,  ισχυρίζεται  η καλή επιτροπή, την άλλη φορά που η ΕΕ θα σπεύσει να κάνει τα ίδια στον ελληνικό και τους άλλους λαούς  (με τρόικες ή χωρίς τρόικες, με Μνημόνια ή χωρίς Μνημόνια κλπ), να είστε βέβαιοι ότι θα τα κάνει καλύτερα. Με μια προϋπόθεση: Να φτιαχτεί ένα «Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο» στα πρότυπα…του ΔΝΤ!

   Καταλάβατε, τώρα, που αποσκοπούσε όλη αυτή η μπαρουφολογία περί την «ευαίσθητη», «δημοκρατική» και «ζουμπουρλούδικη» επιτροπή; Καταλάβατε που αποσκοπούν οι θεωρίες περί του φιλεύσπλαχνου ευρωκοινοβουλίου που – μονίμως πριν από τις ευρωεκλογές – αποτελεί τάχα το «αντίβαρο» της Κομισιόν; ‘Ενα «ΔΝΤ» εντός της  ΕΕ θέλουν οι άνθρωποι…

   Κατόπιν αυτών των εξελίξεων (απολύτως αναμενόμενες για όσους δεν πάσχουν από ιδεοληπτικό ευρωλιγουρισμό) επιστρέφουμε στα εντός, εκτός κι επί ταυτά.Τουτέστιν: Στην «Ευρώπη των μερκελιστών», στην «Ευρώπη  των τροικανών», στην «Ευρώπη των Μνημονίων» και φυσικά στην μόνη ΕΕ που υπάρχει: Στην Ευρωπαϊκή Ένωση των πολυεθνικών, των τραπεζιτών, των τοκογλύφων και των κερδοσκόπων. Όσο για την «Ευρωπαϊκή Ένωση των λαών» φυσικά υπάρχει κι αυτή. Αλλά μόνο στις αερολογίες  των θιασωτών της.

    Αύριο, Πέμπτη 27 Φεβρουαρίου, είναι μια σημαδιακή μέρα:   Το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών αναμένεται να υποδεχτεί για επίσημες συνομιλίες για το Κυπριακό την Τουρκοκυπριακή αντιπροσωπεία… Με αυτόν τον «απλό» και συνάμα πρωτοφανή στα χρονικά του Κυπριακού τρόπο, η κυβέρνηση Σαμαρά- Βενιζέλου «αναγνωρίζει» το τουρκοκυπριακό ψευδοκράτος! Αποδέχεται έμπρακτα τη «λογική» της διχοτομικής «λύσης» που είναι στο τραπέζι.  Και ανοίγει το δρόμο για συνολικότερες διευθετήσεις  τις οποίες  (με τις ευλογίες των ΗΠΑ και της ΕΕ)  απαιτεί η Άγκυρα  στην Ανατολική Μεσόγειο (Καστελόριζο), στα Δωδεκάνησα  και συνολικά στο  Αιγαίο…

   Πρόκειται για τροπή που δηλώνει το βαθμό στον οποίο έχει προχωρήσει η τακτική της διολίσθησης της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής από «πάγιες» και «αδιαπραγμάτευτες» θέσεις. Αυτή η διολίσθηση που πραγματοποιείται βήμα- βήμα από το 1974 μέχρι  σήμερα, που περιλαμβάνει  από ‘Ιμια μέχρι «γκρίζες ζώνες» στο Αιγαίο, που περιλαμβάνει από την αναγνώριση του τουρκοκυπριακού ψευδοκράτους μέχρι την απεμπόληση ελληνικής ΑΟΖ, και που – φυσικά – περιλαμβάνει πολύ, μα πάρα πολύ πετρέλαιο, καταγράφονται στην παράθεση 30 άκρως απορρήτων εγγράφων μεταξύ του αμερικανικού και του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών που αποκάλυψε  και παραθέτει στο βιβλίο του  «Η απόρρητη ιστορία  του Αιγαίου» ο σπουδαίος συνάδελφος και  κάτι παραπάνω από φίλος Δημήτρης Μηλάκας. Το βιβλίο του Δημήτρη (πραγματικό δημοσιογραφικό επίτευγμα) θα διατίθεται την Πέμπτη μαζί με την εφημερίδα «Το Ποντίκι», που είχε και την πρωτοβουλία της έκδοσής του.

 

   Υστερόγραφο:  Υπάρχουν πολλοί λόγοι για να θυμάται κανείς τον Σάκη Μπουλά. Για εμάς, ανάμεσα στους άλλους, και ο λόγος ότι ο Μπουλάς ήταν μια από τις φωνές που σημάδεψαν την νιότη μας μέσα από το μουσικό έργο του Θάνου Μικρούτσικου προσφέροντας τη φωνή του σε εξαίσια έργα όπως η «Καντάτα για τη Μακρόνησο και σπουδή σε ποιήματα του Βλαδίμηρου Μαγιακόφσκι». Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά τραγούδια, εκεί, που ερμηνεύτηκε  από τη Μαρία Δημητριάδη και τον Σάκη Μπουλά, ήταν ο «Ντικ», σε ποίηση του Γιάννη Ρίτσου:

 

 

 

 

 

 

 

Posted in Νίκος Μπογιόπουλος | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Πολύ σημαντικές Θέσεις της Ένωσης Κομμουνιστών Ουκρανίας

Posted by redship στο 25 Φεβρουαρίου , 2014

αναδημοσίευση από φάρο

“Η ανάπτυξη του καπιταλισμού οδηγεί στην ένταση της όξυνσης μεταξύ των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, για τη μοιρασιά της λείας, για το ποιος θα κερδίσει ένα μεγαλύτερο μερίδιο των αγορών.
Την ίδια ώρα είναι υπαρκτή και η διαδικασία της διεθνοποίησης της παραγωγής, των οικονομικών σχέσεων, τάση που ενισχύει τη συγκεντροποίηση του κεφαλαίου, σε διεθνές και εθνικό επίπεδο.

Οι κομμουνιστές για να διαμορφώσουν τη στάση τους απέναντι στις ιμπεριαλιστικές ενώσεις, πρέπει να πάρουν υπόψη τους πως ο Λένιν, στα 1915 στο άρθρο «Για το σύνθημα των Ενωμένων Πολιτειών της Ευρώπης» έχει δείξει πως ο στόχος των ιμπεριαλιστικών ενώσεων είναι η παραπέρα εκμετάλλευση των εργαζομένων.
Η εκτίμησή του αυτή, έχει αντέξει στο πέρασμα του χρόνου και δείχνει πως οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να επαφίενται στις ενώσεις των ιμπεριαλιστών, που αποτελούν αποτέλεσμα από τη μια των αντιθέσεών τους κι από την άλλη της συνεργασίας τους.
Τα παραπάνω, αποδεικνύονται από τις συνέπειες που βιώνουν οι εργαζόμενοι μιας σειράς χωρών της ΕΕ, εξαιτίας και της εκδήλωσης της καπιταλιστικής κρίσης.

Η  Ένωση Κομμουνιστών Ουκρανίας προσεγγίζει εντελώς διαφορετικά από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ουκρανίας το ζήτημα της ένταξης της Ουκρανίας στην Τελωνειακή Ένωση (σ.σ. που προωθείται από την Ρωσία), που συγκροτείται κάτω από την αιγίδα του ρωσικού κεφαλαίου, με επικεφαλής τον Β. Πούτιν και με απώτερο στόχο τη δημιουργία της «Ευρασιατικής Οικονομικής Κοινότητας», στην οποία θα υπάρχει τόσο η κοινή οικονομική συνισταμένη, όσο κι η πολιτική και στρατιωτική.

Η Ένωση Κομμουνιστών Ουκρανίας, δεν συμφωνεί με την εκτίμηση που γίνεται πως αυτή η Ένωση είναι ο δρόμος “αναγέννησης του σοσιαλισμού και της Σοβιετικής Ένωσης”.

Η ιμπεριαλιστική ένωση (σ.σ. κάθε ιμπεριαλιστική Ένωση και αυτή που προωθεί η Ρωσία) είναι δρόμος σκληρής εκμετάλλευσης των εργαζομένων των ίδιων των χωρών που την αποτελούν, της ληστείας άλλων λαών και ενίσχυσης των θέσεων των καπιταλιστών έναντι των διεθνών ανταγωνιστών τους.

Η Ένωση Κομμουνιστών Ουκρανίας, στηρίζει τη Θέση του ΚΚΕ και άλλων ΚΚ χωρών της ΕΕ, που αγωνίζονται ενάντια στις ιμπεριαλιστικές ενώσεις, ενάντια στην ΕΕ, για την αποδέσμευση των χωρών τους απ’ αυτήν, ανατρέποντας τον καπιταλισμό με την κατάκτηση της εργατικής – λαϊκής εξουσίας.

Σ’ αυτούς που μας λένε ότι οι λαοί της Ρωσίας και του Καζαχστάν είναι “αδελφοί λαοί”με τον ουκρανικό, και γι’ αυτό πρέπει να ενταχθούμε στην Τελωνειακή Ένωση, απαντάμε, πως ναι, θα είναι “αδελφοί λαοί” εφόσον ανατρέψουν τον καπιταλισμό ο καθένας στη χώρα του κι ενώσουν τη δύναμή τους, ανασυγκροτώντας  (και πάλι) την ΕΣΣΔ».

Από συνέντευξη στην “Κόκκινη Τηλεόραση” της Ταμίλα Γιαμπρόβα, Προέδρου της Ένωσης Κομμουνιστών Ουκρανίας

Posted in Ένωση Κομμουνιστών Ουκρανίας, ουκρανία | Με ετικέτα: , | 2 Σχόλια »

“Μαύρο” στους χρυσαυγίτες δικηγόρους της Θεσσαλονίκης

Posted by redship στο 25 Φεβρουαρίου , 2014

 

από  κίνηση απελάστε  το ρατσισμό

 

Σύμφωνα με τη μέχρι τώρα καταμέτρηση στο Δικηγορικό Σύλλογο Θεσσαλονίκης η Κίνηση

Εθνικιστών Δικηγόρων που υποστηρίζεται από τη Χρυσή Αυγή “πάτωσε” και δεν εκλέγει κανέναν εκπρόσωπο στο νέο διοικητικό συμβούλιο. Μέχρι στιγμής στα 9 από τα 12 τμήματα συγκέντρωσε μόλις 87 ψήφους (2,55%)!

apot1

Posted in ναζισμός θανατηφόρος εχθρός όλης της ανθρωπότητας | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Ναζιστικός απόπατος

Posted by redship στο 25 Φεβρουαρίου , 2014

 

 

 

Ο Νίκος Μπογιόπουλος στον eniko

 

   Ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής, ο Αρβανίτης, δεν θα μπορούσε να είναι πιο σαφής. Το ίδιο και οι παραστάτες του, ο Κασιδιάρης, η Ζαρούλια και τα άλλα «παιδιά», που ήταν παρόντα τη στιγμή του χαιρετισμού της «τιμής», της «ανατάσεως» και της «νίκης». Για μια ακόμα φορά μας συστήθηκαν. Με το πραγματικό τους πρόσωπο. Κάποιοι, βέβαια, συνεχίζουν να παριστάνουν ότι «δεν καταλαβαίνουν».

Έχουμε και λέμε:

1)        Η «Χρυσή Αυγή» είναι εγκληματική συμμορία. Η απόδειξη, η βασική, η κύρια, η αδιαμφισβήτητη απόδειξη της εγκληματικής φύσης αυτής της συμμορίας, δεν είναι ποινικού, είναι πολιτικού χαρακτήρα. Και είναι τούτη: Ότι πρόκειται για μια ναζιστική συμμορία. Επαναλαμβάνουμε: Ο λόγος που καθιστά εγκληματική τη δράση της Χρυσής Αυγής είναι αυτός: Ότι είναι ο φορέας του ναζισμού. Είναι εγκληματική επειδή, ακριβώς, είναι ο φορέας του ναζιστικού εγκλήματος. Αυτή είναι η ουσία του εγκλήματος που εκπροσωπεί το φίδι του χρυσαυγιτισμού: Ο ναζισμός.

2)        Καμιά δικαστική εξέλιξη δεν μπορεί και δεν πρέπει να αφυδατώσει αυτό το πολιτικό τεκμήριο: Ότι ο ναζισμός ισοδυναμεί με το έγκλημα και ότι η «Χρυσή Αυγή» ως ναζιστική συμμορία είναι μια εγκληματική συμμορία. Καμία νομική παρέμβαση με στόχο την (επιβεβλημένη) ποινική απαξία του εγκληματία δεν μπορεί να επιφέρει την κοινωνική απαξία του ναζιστή εγκληματία. Η απαξία και η αποβολή του ναζιστή εγκληματία από την κοινωνία των ανθρώπων μπορεί και πρέπει να είναι μόνο πολιτική. Που σημαίνει: Η καταδίκη του ναζιστικού κτήνους απαιτείται να έχει απόλυτο κοινωνικό, ιδεολογικό, ιστορικό πρόσημο. Οι ναζί θα τσακιστούν μόνο έτσι: Πολιτικά! Όσοι στο όνομα της «αντιμετώπισης» του φασισμού κρύβονται πίσω δικανικά «κόλπα» και νομοθετικές ακροβασίες, στη ουσία παίζουν το παιχνίδι της «θυματοποίησης» των εγκληματιών του ναζισμού.

3)        Αυτός ο ναζιστικός απόπατος, όχι μόνο δεν συνιστά «αντισυστημική» πολιτική οργάνωση, αλλά ενσαρκώνει το ίδιο το σύστημα και μάλιστα στην – κατά Μπρεχτ – «πιο ωμή, πιο καταπιεστική, πιο δόλια και πιο θρασεία» μορφή του. Όχι μόνο δεν αποτελεί «πατριωτικό» κόμμα, αλλά αποτελεί τον ορισμό της προδοσίας του λαού. Είναι η βρωμιά, η δυσωδία και η σαπίλα του υπάρχοντος συστήματος, στο τετράγωνο. Αντίστοιχα, γεννήματα αυτού του συστήματος και αυτής της δημοκρατίας των αντίστοιχων ανά τις εποχές «συνταγματικών τόξων» ήταν και οι πυγμαλίωνες της συμμορίας των «κασιδιάρηδων» που έσυραν την ανθρωπότητα στον όλεθρο: Οι Χίτλερ, οι Γκαίμπελς, τα «Ες – Ες» και οι Γκέρινγκ.

4)        Η «Χρυσή Αυγή» είναι το παράγωγο της σαπίλας. Είναι το απόβλητο της σαπίλας. Και – ως εκ τούτου – είναι το δημιούργημα της σαπίλας. Είναι το ταξικό δηλητηριώδες σαπρόφυτο που ευδοκιμεί (με λίπασμα το λούμπεν κατακάθι του κοινωνικού δαρβινισμού) στα θερμοκήπια των δημίων του λαϊκού εξανδραποδισμού. Είναι το φρανκενσταϊνικό κατασκεύασμα της καπιταλιστικής αγριότητας. Βρίσκεται στην καρδιά της δυσωδίας του συστήματος της βαρβαρότητας, της ανελευθερίας, της βρωμιάς και της πολιτικής χυδαιότητας. Γέννημα της ίδιας μήτρας ήταν και η επταετής σύμφυση μεταξύ της φασιστικής θηριωδίας και της άφατης γελοιότητας που εκπροσώπησαν τα ινδάλματα των «κασιδιάρηδων»:  Οι Παπαδόπουλοι, οι Παττακοί και οι Μακαρέζοι.

 

 Η «Χρυσή Αυγή» για να διεκδικήσει ρόλο μαστιγίου και «χωροφύλακα» στην υπηρεσία των αφεντικών ενάντια στους μισθωτούς σκλάβους υποδύεται διάφορους ρόλους. Υποδύεται την «φιλάνθρωπη» ΜΚΟ που μοιράζει τρόφιμα (από εκείνα που βουτάει από τους Πακιστανούς με τους οποίους συνεργάζεται). Υποδύεται ότι περνάει γριούλες στο απέναντι πεζοδρόμιο (το πεζοδρόμιο που κατά δήλωση Μιχαλολιάκου τα «τάγματα εφόδου» τροχίζουν τις λόγχες τους και δολοφόνησαν τον Φύσσα). Υποδύεται, φυσικά, τον «τιμωρό των κακώς κειμένων»…

   Παλιό κόλπο. Αυτή ήταν και θα είναι πάντα η ιστορία και η πρακτική του φασισμού: Να κρύβει την προβιά του λύκου για να παραστήσει τον «φίλο» των προβάτων. Αλλά η Ιστορία είναι αμείλικτη: Το φύλλο συκής των ναζιστικών και φασιστικών μορφωμάτων έχει πάντα ημερομηνία λήξης. Έτσι συνέβη με την Γκεστάπο του Χίτλερ, με τους μελανοχίτωνες του Μουσολίνι, με τους ταγματασφαλίτες των «Τσολάκογλου» και των «Ράλληδων».

   Πάντα, έρχεται η στιγμή που η εξουσία των Κρουπ, των «Ζήμενς» και των Ροκφέλερ (βαστάζων του Χίτλερ),  η εξουσία των ανάκτων τύπου Βιτόριο Εμμανουέλε (βαστάζου του Μουσολίνι) , η εξουσία των βιομηχάνων τύπου Χατζηκυριάκων και τραπεζιτών τύπου Ανδρεάδηδων (βαστάζων και  υπουργών της κυβέρνησης του φασίστα Μεταξά), πετά από πάνω της τα περιττά μακιγιάζ.

Και τότε,  έρχεται  και η  στιγμή που ο ναζισμός, ο φασισμός, ως η πιο θρασεία και ωμή έκφραση αυτής της εξουσίας, εμφανίζεται ενώπιον των ανθρώπων του μόχθου με το φαιό της σουλούπι: Άλλοτε του Χίτη και άλλοτε του γερμανοτσολιά , του ΕΣΑτζή και του ταγματαλήτη. Άλλοτε του πολιτικού υποκόσμου και άλλοτε του πιο τραμπούκικου λαϊκισμού. Άλλοτε του καρατέκα «άντρακλα» που χτυπάει γυναίκες και άλλοτε του νυχτόβιου μαχαιροβγάλτη που εξαπολύει πογκρόμ.

   Στα πογκρόμ που σχεδιάζουν είναι όλοι υποψήφια θύματα: Από τον γιο του μάστροΤακη, του Παύλου μέχρι τον μετανάστη. Κι από τον πολιτικό τους αντίπαλο μέχρι τον οποιονδήποτε θα διεκδικεί να είναι «διαφορετικός» από το εμβληματικό πρότυπο που εκπροσωπούν οι «Καιάδες» και οι Παναγιώταροι. Αλλά τα πογκρόμ που σχεδιάζουν δεν θα καταφέρουν ποτέ να τα διαπράξουν. Γιατί ο λαός θα τους τσακίσει.

Υστερόγραφο: Χτες ο βουλευτής Αρβανίτης έδωσε… διευκρινίσεις για το ναζιστικό του χαιρετισμό. Επανέλαβε τα γνωστά χρυσαυγίτικα περί αρχαιοελληνικού άμα τε και… ελληνορθόδοξου χαιρετισμού. Από πλευράς μας εκείνο που γνωρίζουμε είναι ότι οι αρχαίοι Έλληνες δεν εκτιμούσαν ιδιαίτερα τη στρεψοδικία. Και φυσικά αντιπαθούσαν τη θρασυδειλία. Το ίδιο και οι πρώτοι χριστιανοί στους οποίους τρέφουμε βαθιά ιστορική εκτίμηση καθότι και οι πρώτοι – με μια έννοια – «κομμουνιστές». Η θρασυδειλία, εν ολίγοις, είτε μιλάμε για την ελληνική αρχαιότητα, είτε για την χριστιανική παράδοση, ήταν ακριβώς αυτό που είναι και σήμερα: Ίδιον των σκουληκιών.

Posted in Νίκος Μπογιόπουλος, ΧρυσαυΧίτες | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

«Σιδηρούν παραπέτασμα»…

Posted by redship στο 21 Φεβρουαρίου , 2014

 

 

 

Ο Νίκος Μπογιόπουλος στον eniko

 

 

 H Ουκρανία σπαράσσεται. Ορισμένες σκόρπιες σκέψεις (ίσως όχι και τόσο σκόρπιες…):

 

1) Ο τίτλος του άρθρου ήταν: «`Η τώρα ή ποτέ για την Ουάσιγκτον». Ιδού μερικά αποσπάσματα:

«Ο αμερικανικός στόχος στην Ουκρανία και τις άλλες πρώην σοβιετικές δημοκρατίες είναι να επιβάλουν τον έλεγχό τους στους πλουτοπαραγωγικούς πόρους αυτών των χωρών (…). Η ελίτ της Ουάσιγκτον βλέπει όλον τον κόσμο όπως ο πρώην πρόεδρος Ρίγκαν έβλεπε τη Λατινική Αμερική (…). Οι μέθοδοι του ψυχρού πολέμου εξακολουθούν λίγο πολύ να χρησιμοποιούνται (…). Την ώρα που ξεκινούσε η «βελούδινη επανάσταση» του 1989 ήμουν ο ίδιος βαποράκι, που μετέφερα βαλίτσες σε διαφωνούντες στην Ανατολική Ευρώπη με περιεχόμενο δεκάδων χιλιάδων δολαρίων. Έχω λοιπόν μια καλή ιδέα για το πόσα πολλά χρήματα και πόση ξένη βοήθεια χρειάστηκαν ώστε να ξεκινήσουν οι «αυθόρμητες επαναστάσεις» που εγκαθιστούσαν την «εξουσία του λαού» (…). Εάν η Ουκρανία γλιστρήσει στην τροχιά του ΝΑΤΟ, τότε η Ρωσία θα χάσει την πρόσβαση στις ναυτικές της βάσεις στη Μαύρη Θάλασσα και οι διαδρομές των ρωσικών πετρελαιοαγωγών και αγωγών αερίου θα περνούν από εδάφη που οι ΗΠΑ θα ελέγχουν πλήρως (…). Η Ουάσιγκτον προσπαθεί να εξασφαλίσει το μεγαλύτερο δυνατό αβαντάζ πριν οδηγηθούν στην ανάγκη όπως ο Κάιζερ πριν από 80 χρόνια να αναφωνήσουν: «`Η τώρα ή ποτέ»».

 

Αυτά τα εξόχως αποκαλυπτικά – όχι μόνο για τα όσα γίνονται στην Ουκρανία, σήμερα, αλλά για τα όσα έγιναν το 1989 στην Ανατολική Ευρώπη – δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό «New Statesman», εδώ και δέκα χρόνια, στις 6/12/2004. Συγγραφέας του άρθρου, ένας πολύ γνωστός Βρετανός ιστορικός, ο Μαρκ Ελμοντ. Ένα – καθ’ ομολογία του – από τα «βαποράκια» των μυστικών υπηρεσιών, που έφεραν την «ελευθερία» στην Ανατολική Ευρώπη και χρηματοδότησαν τις «βελούδινες επαναστάσεις» με βαλίτσες γεμάτες δολάρια…

   2) Πάλι πριν από δέκα χρόνια, το αμερικανικό ινστιτούτο στρατηγικών προβλέψεων, το «Stratfor», περιέγραφε τις τότε εξελίξεις στη Γεωργία ως εξής: «Έχοντας υπό τον έλεγχό της τη Γεωργία, η Ουάσιγκτον κατέχει την αρτηρία από την οποία μπορούν να διέλθουν οι ενεργειακοί πόροι της Κασπίας προς τη Δύση, παρακάμπτοντας τη Ρωσία. Από στρατιωτικής άποψης, επίσης, ο αμερικανικός έλεγχος επί της Γεωργίας σημαίνει ότι, πρώτον, αμερικανικός στρατός θα βρίσκεται πολύ κοντά στο ρωσικό έδαφος και στα κοιτάσματα της Κασπίας, δεύτερον, σημαίνει προσφορά δυνατότητας απαγκίστρωσης από Ιράκ…» («Ριζοσπάστης», 27/11/2003).

 

Εκείνες οι διαπιστώσεις εξηγούσαν σε μεγάλο βαθμό τις τότε εξελίξεις στη Γεωργία. Με τον συνηθισμένο αμερικανικό κυνισμό, οι αναλυτές του «Stratfor» έλεγαν ξεκάθαρα πως η «ανάφλεξη» στη Γεωργία δεν ήταν τίποτε περισσότερο από μια μάχη μεταξύ της φιλορωσικής φατρίας του Σεβαρντνάντζε και της φιλοαμερικανικής κλίκας της αντιπολίτευσης και το ότι η σύγκρουση δεν εξελίχθηκε σε εμφύλιο στη Γεωργία οφειλόταν, πολύ απλά, στο γεγονός πως η Μόσχα υποχώρησε ένα βήμα από το «ζωτικό» της χώρο. Μια ματιά στο χάρτη της περιοχής εξηγεί γιατί η παραπάνω ιστορία επαναλαμβάνεται, τώρα πια στην Ουκρανία…

   3) Ήταν 16/4/2003 όταν επικυρώθηκε η ένταξη των χωρών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, στην ΕΕ. Ο Εσθονός πρωθυπουργός δήλωσε: «Έχουμε πίστη στην οικονομία της αγοράς, είναι ένα όφελος που το είχαμε στερηθεί στο παρελθόν». Η Λετονή πρόεδρος δήλωσε: «Μπαίνει τέρμα στις ιστορικές περιπέτειες της χώρας μου και στα χτυπήματα του πεπρωμένου». Ο Ούγγρος πρωθυπουργός δήλωσε: «Υποφέραμε πολύ επί 50 χρόνια. Σήμερα αισθανόμαστε μεγάλη ανακούφιση». Ο Λιθουανός πρόεδρος δήλωσε: «Η σημερινή μέρα θα μείνει στην ιστορία». Ο Σλοβάκος πρόεδρος δήλωσε: «Ζήσαμε πίσω από το σιδηρούν παραπέτασμα και μας φαίνεται παράξενο που ξαναγυρίζουμε στην Ευρώπη». Όσο για τον τότε προεδρεύοντα της ΕΕ – ήταν ο κ.Σημίτης – σε άρθρο του που δημοσιεύτηκε ανήμερα της φιέστας για την προς ανατολάς διεύρυνση της ΕΕ, υποστήριζε: «Σήμερα οι Ευρωπαίοι πολίτες απολαμβάνουν υψηλό βιοτικό επίπεδο, έχουν προηγμένη οικονομία, υψηλά επίπεδα κοινωνικής προστασίας και συνοχής, μια πιο δίκαιη κοινωνία»…

 

   Έχουν περάσει είκοσι πέντε σχεδόν χρόνια από την πτώση του σοσιαλισμού και δέκα χρόνια από την επίσημη συμμετοχή των χωρών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης στην ΕΕ. Τώρα πια τα στοιχεία είναι «μετρήσιμα»: α) Η «δημοκρατία» που τους έταζαν ισοδυναμεί με την αναστύλωση μνημείων του ναζισμού σε μια σειρά από αυτές τις χώρες, με κυνήγι μαγισσών και διώξεις για πολιτικά φρονήματα, με εθνικές εκκαθαρίσεις και πογκρόμ για τεράστιες μάζες πληθυσμών, β) η «ελευθερία» που τους υπόσχονταν εκφράστηκε με την ανακήρυξη των χωρών αυτών στη «νέα Ευρώπη» των υποταγμένων στο άρμα των «προθύμων» του Μπους. Τα εδάφη τους έγιναν χώροι εγκατάστασης των ευρωπαϊκών «Γκουαντάναμο» των ΗΠΑ, γ) Η «οικονομική ευμάρεια» αντανακλάται στα εκατομμύρια των ανέργων και στα δεκάδες εκατομμύρια των φτωχών. Η λεηλασία είναι πλήρης: Το επίπεδο οικονομικής ανάπτυξης των χωρών αυτών βρίσκεται κάτω από τα επίπεδα του 1989 (!) και οι μισές από αυτές τις χώρες έχουν πέσει στα νύχια του ΔΝΤ. Αυτά είναι τα αποτελέσματα της «σωτηρίας» των χωρών αυτών από το «παραπέτασμα»…

   4) Ας επιστρέψουμε στην Ουκρανία. Θα χρειαστεί το ημερολόγιο να δείξει  73 χρόνια πίσω: Τον Ιούνιο του 1941 ο Χίτλερ επιτίθεται στην Σοβιετική Ένωση. Η «Οργάνωση Ουκρανών Εθνικιστών» που έχει ιδρυθεί από το 1929, περνά ανοιχτά στην υπηρεσία των ναζί. Ένα χρόνο αργότερα, το 1942, η «Οργάνωση Ουκρανών Εθνικιστών», υπό την καθοδήγηση των ναζί,  μετεξελίσσεται στον λεγόμενο «Ουκρανικό Στασιαστικό Στρατό». Διακηρυγμένος στόχος του είναι η εξόντωση των αντιφασιστών παρτιζάνων που δρούσαν στην Ουκρανία και η διενέργεια εκκαθαριστικών επιχειρήσεων κατά των σοβιετικών ανταρτών, κατά του Κόκκινου στρατού, κατά των κομμουνιστών, των Εβραίων, των Πολωνών. Ο εξοπλισμένος από τους ναζί «Ουκρανικός Στασιαστικός Στρατός» μετά τις αρνητικές για τους Γερμανούς εξελίξεις του πολέμου ισχυρίστηκε ότι «ανεξαρτητοποιήθηκε» από τους ναζί και ότι θα τους… πολεμούσε. Στην πραγματικότητα συνέχισε να διαπράττει κατά χιλιάδες τα μακάβρια εγκλήματα εναντίον του σοβιετικού λαού. Στην Ουκρανία υπάρχουν πάνω από 50 μνημεία για τα θύματα των μαζικών δολοφονιών που διέπραξε ο «Ουκρανικός Στασιαστικός Στρατός».

Σήμερα, οι φασίστες, οι ναζί του «Ουκρανικού Στασιαστικού Στρατού» πρωταγωνιστούν στα γεγονότα στην Ουκρανία. Ποζάρουν σαν «πατριώτες» και οπαδοί της «δημοκρατίας» και της «ελευθερίας». Αλλά όπως σημειώνει στον «Guardian» ο αρθρογράφος Σέουμας Μίλνε «…αυτοί που συρρέουν στους δρόμους της πρωτεύουσας, δεν ενδιαφέρονται και πολύ για την δημοκρατία και τους θεσμούς της, καθώς στον σκληρό πυρήνα των διαδηλωτών δρουν ακροδεξιοί εθνικιστές».  Δρουν – ακόμα και ένοπλα – ως χαϊδεμένα παιδιά των Βρυξελλών και της Ουάσιγκτον…

   5) Στην Ουκρανία πριν από δέκα χρόνια, από τη μια βρισκόταν – και τότε – ο εκλεκτός του Πούτιν. Από την άλλη, ήταν ο άνθρωπος της Ουάσιγκτον, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Στη μέση – και τότε – ο ουκρανικός λαός. Διχασμένος. Έτοιμος να ματώσει είτε για τον άνθρωπο του Μπους (τότε), είτε για τον εκλεκτό των Ρώσων. Όπως πριν από δέκα χρόνια, έτσι και σήμερα, η Ουκρανία θυμίζει τα προτεκτοράτα της πρώιμης αποικιοκρατικής περιόδου, όταν η πολιτική διαμάχη εξελισσόταν ανάμεσα σε «αγγλόφιλους», «ρωσόφιλους», «γαλλόφιλους». Τμήματα της άρχουσας τάξης της χώρας συγκρούονται μεταξύ τους προκαλώντας μακελειό. Το ένα τμήμα  βλέπει τα συμφέροντά του να ταυτίζονται με την ΕΕ και τις ΗΠΑ. Το άλλο  ταυτίζεται με την καπιταλιστική Ρωσία. Η σύγκρουση ήδη έχει πάρει χαρακτηριστικά τραγωδίας με τους Ευρωπαίους, τους Αμερικάνους και τους Ρώσους να λύνουν τους ανταγωνισμούς τους για τον έλεγχο των αγορών, των πρώτων υλών και των δικτύων μεταφοράς της χώρας με όρους εμφυλίου πολέμου!

Θα το επαναλάβουμε: Σε αυτή τη σύγκρουση, πλατιά λαϊκά στρώματα του ουκρανικού λαού αντιπαρατίθενται αιχμαλωτισμένα κάτω από ξένη σημαία: Ένα μέρος τους σηκώνει τη φιλορωσική σημαία, δηλαδή τη σημαία των Ρώσων ολιγαρχών και των Ουκρανών συνεταίρων τους. Το άλλο μέρος  σηκώνει τη φιλοευρωατλαντική σημαία, δηλαδή τη σημαία της Μέρκελ, του Ομπάμα και των δικών τους Ουκρανών συνεταίρων.

   Στα 25 χρόνια από την «απελευθέρωση», από την πτώση του «σιδηρού παραπετάσματος» κι από το «Τέλος της Ιστορίας», η ιστορία της Ουκρανίας, του μεγαλύτερου ενεργειακού κόμβου προς την Ευρώπη, γράφεται – όπως συνέβη πριν με τη Γιουγκοσλαβία – με το αδικοχαμένο αίμα του λαού της. Ενός λαού παγιδευμένου στις συμπληγάδες της διαμάχης αν θα καταστεί «υπήκοος» είτε της καπιταλιστικής ένωσης με τη Ρωσία, είτε της καπιταλιστικής ένωσης με την ΕΕ.

 

Στα 25 χρόνια από την πτώση του «σιδηρού παραπετάσματος», που θα έφερνε τον «ελεύθερο κόσμο» και που οι πολίτες θα «απολάμβαναν τα αγαθά του τέλους του πεντηκονταετούς ψυχρού πολέμου», η ανθρωπότητα παρακολουθεί τη μια σφαγή μετά την άλλη. Νέοι πόλεμοι, νέες επεμβάσεις, νέοι χάρτες. Οι ίδιοι, πάντα, στόχοι: Επιβολή και διαιώνιση της κυριαρχίας με κάθε τρόπο, με κάθε μέσο.

 

   Στα 25 χρόνια από την πτώση του «σιδηρού παραπετάσματος», οι πολιτικές μαριονέτες των «απελευθερωτών» που έχουν κάτσει στο σβέρκο των λαών αυτών των χωρών, τα λαμόγια του «μετακομμουνιστικού παραδείσου» και οι ύαινες του ιμπεριαλισμού ρίχνουν όλα τους τα όπλα στη μάχη για την επικράτησης των αιματοβαμμένων τους συμφερόντων: Από τα υποβολεία της λαϊκής διχόνοιας μέχρι τα πολυβολεία της κρατικής καταστολής, των φασιστκών συμμοριών και των ελεύθερων σκοπευτών.

   Σημείωση: Εκείνος που πρώτος στην Ιστορία χρησιμοποίησε τον άθλιο όρο «σιδηρούν παραπέτασμα» ήταν ο Γκαίμπελς! Ο Γκαίμπελς ήταν αυτός, που στο τελευταίο του ραδιοφωνικό μήνυμα, στις 12/2/1945, από το ραδιοφωνικό σταθμό του Βερολίνου, και ενώ ο Κόκκινος Στρατός τσάκιζε το φίδι του φασισμού, εκτόξευσε για πρώτη φορά μέσα στον επιθανάτιο ρόγχο του ναζισμού τη φράση «σιδηρούν παραπέτασμα». Έκτοτε, η «δημοκρατική Δύση» την υιοθέτησε και διά του Τσόρτσιλ την κατέστησε προμετωπίδα της αστικής προπαγάνδας. Αυτός είναι ο τροφοδότης του λεξιλογίου των μαφιόζων, των ολιγαρχών και των εκλεπτυσμένων Δυτικών. Ο Γκαίμπελς!

Posted in πολέμοι, Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Νίκος Μπογιόπουλος, ουκρανία | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

Και «φιλάνθρωποι» της κάμερας και αθεράπευτοι ψεύτες οι χρυσαυγίτες

Posted by redship στο 20 Φεβρουαρίου , 2014

Στο γνωστό φασιστο-site «ethnikismos.net» έχει αναρτηθεί είδηση σχετικά με την παράδοση τροφίμων στους σεισμόπληκτους της Κεφαλονιάς από αντιπροσωπεία των νεοναζί της Χρυσής Αυγής, με επικεφαλής τον Κασιδιάρη. Μάλιστα καμαρώνουν πως είναι τάχα το μόνο κόμμα που προσχώρησε σε μια τέτοια κίνηση και συνεχίζουν: «Τι προσέφεραν τα άλλα κόμματα; Το κόμμα των σπαγκοραμμένων του Περισσού μετέφερε «την αλληλεγγύη όχι μόνο του ΚΚΕ αλλά όλων των εργαζομένων» (όπως είπε ο Κουτσούμπας), αλλά αλληλεγγύη επίσης με το… στόμα».

Είναι προφανές ότι οι χρυσαυγίτες είδαν στο δράμα των κατοίκων της Κεφαλονιάς άλλη μια ευκαιρία να ξεπλύνουν τα εγκλήματά τους και να ψαρέψουν βέβαια και καμιά ψήφο για τις επερχόμενες εκλογές, μοιράζοντας κανένα μπουκαλάκι νερό με 10 κάμερες να τραβάνε. Δεν ξέρουμε αν ζητούσαν και σε αυτή την περίπτωση ταυτότητα για να εξακριβώσουν την εθνικότητα του… σεισμόπληκτου. Πάντως, την καλύτερη απάντηση τους την έδωσαν οι ίδιοι οι Kεφαλονίτες, αφού, σύμφωνα με πολλά δημοσιεύματα, το γιουχάρισμα έπεσε σύννεφο, ενώ ελάχιστοι ήταν αυτοί που δέχτηκαν, παρά τη δύσκολη κατάστασή τους, να πάρουν το οτιδήποτε από τα χέρια των δολοφόνων νεοναζί.

Όσο για τα αίσχη που λένε για το ΚΚΕ, το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι ότι και το ψέμα έχει και τα όριά του. Όλοι στην Κεφαλονιά, και όχι μόνο, γνωρίζουν ότι πριν από 10 μέρες, το Σάββατο 8 Φλεβάρη, παραδόθηκε η πρώτη παρτίδα με τρόφιμα και άλλα απαραίτητα υλικά που συγκέντρωσαν δεκάδες συνδικάτα, Ομοσπονδίες και Εργατικά Κέντρα από όλη την Ελλάδα, που ανήκουν στη δύναμη του ΠΑΜΕ. Μάλιστα, την ίδια μέρα, το Εργατικό Κέντρο Κεφαλονιάς και Ιθάκης, μαζί με συνδικαλιστές από την Εκτελεστική Γραμματεία του ΠΑΜΕ, έδωσαν συνέντευξη Τύπου στο νησί, καλώντας σε συνέχιση αυτής της προσπάθειας, και ήδη συγκεντρώνεται η δεύτερη παρτίδα. Ως γνωστόν, μέσα στο ΠΑΜΕ πρωτοστατούν οι κομμουνιστές, τα μέλη και οι φίλοι του ΚΚΕ.

Ψιλά γράμματα αυτά βέβαια για τους φασίστες. Άλλωστε ψέμα και φασισμός πάνε πάντα μαζί. Άλλη μια απόδειξη ότι οι εργαζόμενοι πρέπει να τους απομονώσουν, να μη βρίσκουν τόπο να σταθούν.

Posted in Κεφαλονιά, ΧρυσαυΧίτες | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Βενεζουέλα: Για «επίμονο πραξικόπημα» μιλά ο Μαδούρο

Posted by redship στο 20 Φεβρουαρίου , 2014

                                                                                                            Οποιαδήποτε ομοιότητα με την Ουκρανία είναι (;)
                                                                                                            συμπτωματική (φωτό: ΑΡ)

Ο πρόεδρος της Βενεζουέλας Νίκολας Μαδούρο απαίτησε την Τετάρτη από την αντιδραστική αντιπολίτευση της χώρας να τερματίσει τη βία που προκαλείται από τις συνεχιζόμενες διαδηλώσεις των τελευταίων ημερών.

Ο Μαδούρο προειδοποίησε ότι όλοι οι «φασίστες», όπως αποκάλεσε τους ηγέτες της -υποκινούμενης από τις ΗΠΑ- αντιπολίτευσης, θα φυλακιστούν, ακολουθώντας το δρόμο του Λεοπόλδο Λόπεζ που συνελήφθη την Τρίτη.

«Είμαστε αντιμέτωποι με ένα επίμονο πραξικόπημα που ξεκίνησε ενάντια στη Βενεζουέλα», ανέφερε ο Μαδούρο. «Ο επικεφαλής του φασιστικού στρατοπέδου έχει ήδη φυλακιστεί και θα κάνω το ίδιο σε όλους τους φασίστες όπου κι αν βρίσκονται. Δεν θα αποδεχθώ τις προκλήσεις κατά του λαού της Βενεζουέλας», συμπλήρωσε ο πρόεδρος Μαδούρο. Ο ίδιος επέρριψε την ευθύνη για τη φονική βία σε «ένοπλους μασκοφόρους άνδρες οι οποίοι θα οδηγηθούν στη δικαιοσύνη» και κάλεσε τους ηγέτες της αντιπολίτευσης να σταματήσουν τις διαδηλώσεις και τη βία.

 

 

από το  902.gr

Posted in Βενεζουέλα | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Ουκρανία: «Έσπασε» την εκεχειρία η αντιπολίτευση – Νέα έκρηξη της βίας με δεκάδες νεκρούς

Posted by redship στο 20 Φεβρουαρίου , 2014

Οι ελπίδες για ειρηνική διευθέτηση της πολιτικής κρίσης στην Ουκρανία, μετά τη συμφωνία για εκεχειρία που ανακοίνωσε η ουκρανική προεδρία, έσβησαν το πρωί της Πέμπτης, καθώς η αντιπολίτευση «έσπασε» την ανακωχή, πυροδοτώντας ένα νέο κύμα βίας με δεκάδες νεκρούς.

Την ίδια ώρα η ΕΕ κατηγορεί αποκλειστικά τον Γιανουκόβιτς για τη βία και προαναγγέλλει κυρώσεις σε βάρος αξιωματούχων της κυβέρνησης.

Έσπασε την εκεχειρία η αντιπολίτευση

Λίγες ώρες μετά την ανακοίνωση της εκεχειρίας, μέλη της αντιπολίτευσης έσπασαν τον αστυνομικό κλοιό στην πλατεία της Ανεξαρτησίας, ανακαταλαμβάνοντας την πλατεία. Οι διαδηλωτές, φορώντας στρατιωτικά κράνη και οπλισμένοι με ρόπαλα και ασπίδες, ανέβηκαν στα δικά τους οδοφράγματα και επιτέθηκαν κατά των αστυνομικών δυνάμεων, που οπισθοχώρησαν για αρκετές εκατοντάδες μέτρα, εγκαταλείποντας το έδαφος που κατέλαβαν με έφοδο κατά τη διάρκεια της νύκτας.

Έκπληξη προκαλεί η καταγγελία του υπουργείου Εσωτερικών ότι οι αστυνομικές δυνάμεις έγιναν στόχος των πυρών ελεύθερου σκοπευτή πριν από την έφοδο των διαδηλωτών και ότι είκοσι αστυνομικοί έχουν τραυματισθεί.

Σύμφωνα με την τελευταία ενημέρωση, από τα σημερινά επεισόδια έχουν -μέχρι στιγμής- σκοτωθεί τουλάχιστον 25 διαδηλωτές.

«Χαϊδεύει» τους φασίστες διαδηλωτές η ΕΕ

Η αναζωπύρωση της βίας συμπίπτει με την άφιξη στο Κίεβο των υπουργών Εξωτερικών της Γαλλίας Λοράν Φαμπιούς, της Γερμανίας Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάγερ και της Πολωνίας Ράντοσλαβ Σικόρσκι, για συνομιλίες με τον Ουκρανό πρόεδρο και τους ηγέτες της αντιπολίτευσης. Διπλωματικές πηγές ανακοίνωσαν ότι οι συνομιλίες αναβλήθηκαν λόγω της τεταμένης κατάστασης στο Κίεβο, ωστόσο λίγο αργότερα το γαλλικό υπουργείο Εξωτερικών διευκρίνισε ότι οι συνομιλίες διεξάγονται κανονικά.

Μάλιστα ο υπουργός Εξωτερικών της Γαλλίας Λοράν Φαμπιούς προανήγγειλε κυρώσεις από την Ευρωπαϊκή Ένωση σε βάρος «όσων ευθύνονται για τις βιαιότητες στην Ουκρανία».

«Αυτό που θα του πω είναι ότι πρέπει να σταματήσει η βία, η οποία είναι προφανώς απαράδεκτη και ότι ετοιμαζόμαστε σήμερα το απόγευμα να επιβάλουμε κυρώσεις εναντίον αυτών που είναι υπεύθυνοι για τη βία», τόνισε ο Φαμπιούς στο γαλλικό ιδιωτικό ραδιοσταθμό «Europe 1». Μάλιστα, παρεμβαίνοντας απροκάλυπτα στα εσωτερικά μιας ξένης χώρας, ο Φαμπιούς είπε: «Δεν υπάρχει άλλη λύση από τις εκλογές, πρέπει να στραφούμε στο λαό».

Posted in ουκρανία | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

ΚΚΕ: Ανακοίνωση για τις εξελίξεις στην Ουκρανία

Posted by redship στο 20 Φεβρουαρίου , 2014

Ανακοίνωση σχετικά με τις εξελίξεις στην Ουκρανία εξέδωσε το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ.

 

 

 

 

Υποστηρικτές της ουκρανικής φασιστικής οργάνωση

UPA (φωτό: ΑΡ)

Η ανακοίνωση αναφέρει:

«Τα αιματηρά γεγονότα στο Κίεβο συνδέονται με την επέμβαση της ΕΕ και των ΗΠΑ στις εξελίξεις

στην Ουκρανία, είναι αποτέλεσμα του σφοδρού ανταγωνισμού αυτών των δυνάμεων με τη Ρωσία, για τον έλεγχο των αγορών, των πρώτων υλών και των δικτύων μεταφοράς της χώρας.

Απ’ αυτήν την άποψη είναι πέρα για πέρα υποκριτικές οι παρεμβάσεις της ΕΕ και των ΗΠΑ, υπέρ των διαδηλωτών της αντιπολίτευσης, που δήθεν μάχονται υπέρ της «ελευθερίας» και «δημοκρατίας», υπέρ της ένταξης της Ουκρανίας στην ΕΕ. Στην πραγματικότητα ΕΕ και ΗΠΑ στηρίζουν και αξιοποιούν ακόμη και ένοπλες φασιστικές δυνάμεις, που δραστηριοποιούνται στο εσωτερικό της ουκρανικής αντιπολίτευσης, για την προώθηση των γεωπολιτικών τους στόχων στην περιοχή της Ευρασίας.

Φυσικά, λύση για τον ουκρανικό λαό δεν αποτελεί ούτε και η πρόσδεση της Ουκρανίας στο άρμα της σημερινής καπιταλιστικής Ρωσίας. Η προσπάθεια να διχαστεί ο λαός της Ουκρανίας και να οδηγηθεί σε ένα μακελειό, με ανυπολόγιστα τραγικές συνέπειες για τον ίδιο και τη χώρα του, για να επιλέξει τη μια ή την άλλη διακρατική καπιταλιστική ένωση, είναι παντελώς ξένη προς τα συμφέροντα των εργαζομένων.

Το ΚΚΕ καταδικάζει τις ξένες παρεμβάσεις στις εσωτερικές υποθέσεις της Ουκρανίας. Καταδικάζει τη δράση των φασιστικών δυνάμεων, τον αντικομμουνισμό και τις ενέργειες βανδαλισμού σε βάρος του μνημείου του Λένιν και άλλων σοβιετικών μνημείων.

Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στους κομμουνιστές και τον εργαζόμενο λαό της Ουκρανίας και την πεποίθησή μας πως αυτός πρέπει να οργανώσει τη δική του αυτοτελή πάλη με κριτήριο τα συμφέροντά του και όχι με κριτήριο ποιον ιμπεριαλιστή επιλέγει το ένα ή άλλο τμήμα της ουκρανικής πλουτοκρατίας. Να χαράξει το δρόμο για το σοσιαλισμό, που αποτελεί τη μοναδική εναλλακτική λύση στα αδιέξοδα του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης.

Οι λαοί ιδιαίτερα των χωρών της πρώην ΕΣΣΔ έζησαν με ειρήνη και ευημερία τα χρόνια του σοσιαλισμού. Γι’ αυτό άλλωστε και το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού αυτών των χωρών αναπολεί το σοσιαλισμό, παρά το γεγονός ότι έχουν περάσει πάνω από 20 χρόνια και οι νέες γενιές δεν έχουν ζήσει τις κατακτήσεις του».

Posted in κκε, ουκρανία | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Αυτούς θα ψηφίσεις;

Posted by redship στο 12 Φεβρουαρίου , 2014

 

 

Ο Νίκος Μπογιόπουλος στον eniko

 

 
Φίλε (αν μου επιτρέπεις την προσφώνηση και τρόπος του λέγειν, δηλαδή), εσύ που λες ότι δεν είσαι φασίστας, ότι δεν είσαι ναζί, ότι θες να απαλλαγείς από όσους έφεραν εσένα και τον τόπο μας σε αυτό το χαλί, ότι αγαπάς την πατρίδα και ότι για να τιμωρήσεις όσους την κατάντησαν έτσι «θα πας με τη Χρυσή Αυγή», οι διαφορές που μας χωρίζουν είναι αγεφύρωτες. Ιδεολογικά, πολιτικά και αισθητικά, η απόσταση μεταξύ μας είναι άβυσσος.

Δεν το καταγράφω με διάθεση «ανωτερότητας» (αυτές οι «άριες» αντιλήψεις είναι προνόμιο άλλων). Το σημειώνω ως πραγματολογικό δεδομένο και για έχουμε καθαρές κουβέντες. Ωστόσο, παρά το χάσμα ανάμεσά μας μπορούμε (;) να συνεννοηθούμε και να συμφωνήσουμε σε μερικά αυτονόητα. Όπως για παράδειγμα πως όταν είναι μέρα είναι μέρα. Όταν είναι νύχτα είναι νύχτα. Ότι η Γη γυρίζει. Και ότι οι μήνες του χρόνου είναι δώδεκα.

Φίλε (αν μου επιτρέπεις την προσφώνηση), λες ότι είσαι Έλληνας πατριώτης. Είναι προφανές: αλλιώς ορίζεις την έννοια «πατριώτης» εσύ κι αλλιώς εγώ. Όμως, απάντησέ μου: Μπορεί να υπάρξει Έλληνας πατριώτης που να μην θεωρεί ό,τι πιο οδυνηρό, ό,τι πιο μισητό αυτή τη φωτογραφία;

Είναι δυνατόν να υπάρξει Έλληνας πατριώτης που να «νοσταλγεί» κάτι τέτοιο; Και μπορεί να ισχυριστεί κάποιος ότι είναι «πατριώτης» όταν συναγελάζεται, όπως οι χρυσαυγίτες, με τους απογόνους εκείνων που σήκωσαν τη σημαία αυτής της φωτογραφίας στην Ακρόπολη;

Γιατί στα γράφω όλα αυτά; Άκου: Πριν λίγες μέρες η γερμανική εφημερίδα «Die Zeit» δημοσίευσε ρεπορτάζ με τίτλο: «Νεοναζί του γερμανικού Νότου υποστηρίζουν ναζιστική πορεία στην Ελλάδα». Όπως καταγράφει το δημοσίευμα, Γερμανοί νεοναζί, οργανωμένοι στο «Freies Netz Süd» («Ελεύθερο Δίκτυο του Νότου»), επισκέφθηκαν την Ελλάδα, με αφορμή την πορεία που διοργανώθηκε από τη Χρυσή Αυγή για την επέτειο των Ιμίων, στην οποία και έλαβαν μέρος σε ένδειξη… υποστήριξης.

Φίλε (αν μου επιτρέπεις την προσφώνηση κλπ), σαν πατριώτης που λες ότι είσαι πρέπει να ξέρεις: Οι μόνοι που δέχονταν τους ναζί σαν «φίλους» στην Ελλάδα, τότε, ήταν μόνο οι δοσίλογοι. Τα «Ες – Ες», δηλαδή οι πρόγονοι των εκ Γερμανίας νεοναζί του «Freies Netz Süd», δεν ήρθαν στην Ελλάδα, τότε, σαν «απελευθερωτές», αλλά ως κατακτητές. Αλήθεια το πιστεύεις; Τα ιδεολογικά και πολιτικά εγγόνια εκείνων που σήκωσαν τη σημαία με τον αγκυλωτό στην Ακρόπολη, δηλαδή τα νεοναζί εγγόνια των ναζί, είναι οι καταλληλότεροι να «υπερασπιστούν» την ελληνική σημαία στα Ίμια;…

Φίλε (…), άκου: Η «Freies Netz Sud» είναι η μεγαλύτερη νεοναζιστική οργάνωση στη Γερμανία. Στην επίσημη ιστοσελίδα τους ισχυρίζονται: «Αυτό που μας ενώνει είναι η πίστη σε εθνικές ιδέες». Πρόκειται, δηλαδή, για την ίδια φρασεολογία που χρησιμοποιούν οι ομοϊδεάτες τους στην Ελλάδα.

Αυτοί, οι νεοναζί της «Freies Netz Sud», εισήλθαν πέρσι τον Φλεβάρη στο ελληνικό Κοινοβούλιο. Έγιναν δεκτοί, συναντήθηκαν και φωτογραφήθηκαν με τους επικεφαλής της Χρυσής Αυγής. Σου θυμίζω: Τις ίδιες ακριβώς μέρες η Χρυσή Αυγή με ανακοίνωσή της είχε αρνηθεί ότι έχει σχέσεις με Γερμανούς νεοναζί…

Ο Μιχαλολιάκος με τους εκπροσώπους του νεοναζιστικού «Freies Netz Sud», με το οποίο η Χρυσή Αυγή «δεν έχει σχέση»…

   Φίλε, άκου: Ο ένας εκ των νεοναζί της Γερμανίας με τους οποίους συναντήθηκαν οι χρυσαυγίτες πέρσι,  είναι ο Ματίας Φίσερ. Σύμφωνα με την έκθεση του 2011 του υπουργείου Εσωτερικών της Βαυαρίας (σελ. 158), ο Φίσερ είναι ένας εκ των «Φύρερ» της οργάνωσης και «για πολλά χρόνια νεοναζί». Σύμφωνα με την έκθεση οι άλλοι δύο «Φύρερ» της «Freies Netz Sud» είναι ο Καρλ Χάινς Στάτζμπεργκερ και ο Μάρτιν Βίεσε. Ο τελευταίος προσδιορίζεται στην έκθεση ως νεοναζί «ακροδεξιός τρομοκράτης» και καταγράφεται ως ο βασικός προπαγανδιστής στις δημόσιες εμφανίσεις της οργάνωσης.

Αυτός, ο Βίεσε, το 2003, σχεδίασε τρομοκρατική βομβιστική ενέργεια στο εβραϊκό κέντρο του Μονάχου. Για το λόγο αυτό καταδικάστηκε σε φυλάκιση 7 ετών. Μετά τον εντοπισμό του και κατά την προφυλάκισή του, στα ιδιόχειρα γράμματά του, μιλούσε για τον εσωτερικό του κόσμο και παρουσίαζε τον εαυτό του ως εξής: «Έχω – έγραφε – μια εσωτερική σχέση με τους Φύρερ του Γ’ Ράιχ». Στη συνέχεια των ίδιων επιστολών διαβεβαίωνε τους ομοϊδεάτες του: «Φυσικά τίποτα δεν άλλαξε στο πώς βλέπω εγώ τον Φύρερ, τον λαό και την πατρίδα. Θα ησυχάσω μόνο τότε, όταν εμείς γιορτάσουμε την τελική νίκη». Τα γράμματα του συγκεκριμένου χιτλεροειδούς της οργάνωσης «Freies Netz Sud», στην οποία οι χρυσαυγίτες άνοιξαν πέρσι την πόρτα του ελληνικού Κοινοβουλίου και φέτος τους μετέτρεψαν σε «τιμητές» της επετείου των Ιμίων, έχουν πάντα την ίδια κατάληξη: «Χάιλ Χίτλερ»…

Ο Κασιδιάρης καμαρώνει πέρσι στη Βουλή έχοντας δίπλα του τους εκπροσώπους του νεοναζιστικού «Freies Netz Sud», με το οποίο η Χρυσή Αυγή «δεν έχει σχέση»…

Φίλε (σσ: επί της προσφώνησης τα είπαμε), σου θυμίζω ότι η μισητή σημαία στην Ακρόπολη, κάτω από την οποία κατακρεουργήθηκαν 700.000 Έλληνες, ήταν η σημαία του… «χάιλ» Χίτλερ. Φίλε, σου θυμίζω ότι αυτή τη σημαία, με αυτό το σύμβολο, που ρήμαξε την Ελλάδα, που σφράγισε τα έγγραφα της αδιανόητης αρπαγής του κατοχικού δανείου, την έχουν κάνει ταουάζ οι χρυσαυγίτες στα χέρια τους.

Φίλε, εφόσον την έννοια «πατριώτης» όπως κι αν την εννοείς τουλάχιστον δεν την εννοείς και δεν την μαγαρίζεις όπως την μαγάριζαν οι δοσίλογοι, σε ρωτάω: Αυτοί σε εκπροσωπούν; Με αυτούς είσαι; Αυτούς θα ψηφίσεις;

Posted in Νίκος Μπογιόπουλος, ηλίθια φασιστοειδή, οι απόγονοι του γκαίμπελς | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Γεννήθηκα στο βλέφαρο του κεραυνού

Posted by redship στο 8 Φεβρουαρίου , 2014

ΝΙΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ
Ριζωμένος στις καρδιές μας
 

Μια μορφή ταυτισμένη με την περηφάνια, την ανθρωπιά, την αγωνιστικότητα, υπήρξε ο Νίκος Ξυλούρης, που σαν σήμερα – στις 8 Φλεβάρη του 1980 – «έφευγε» για το στερνό «ταξίδι». Ηταν μόλις 44 χρόνων! Είχε, όμως, προλάβει να μας διδάξει πολλά για το ρόλο του καλλιτέχνη, τη στάση απέναντι στην τέχνη του και στην κοινωνία. Πάνω απ’ όλα, πρόλαβε να μας κάνει κοινωνούς της σπάνιας ερμηνείας του. Να κάνει τα ριζίτικα κτήμα του κόσμου, να μοιράσει αμέτρητες συγκινήσεις, τραγουδώντας κορυφαία έργα Ελλήνων δημιουργών. Και ο σπουδαίος αυτός άνθρωπος και ερμηνευτής ρίζωσε βαθιά στις καρδιές, όχι μόνο των Κρητικών, μα ολόκληρης της Ελλάδας και πέρα απ’ αυτήν… Ποτέ άλλοτε καλλιτέχνης, που συνέδεσε το όνομά του με την παραδοσιακή μουσική, δεν κατάφερε να ξεφύγει από τα στενά «δεσμά» του είδους και να γνωρίσει την πανελλαδική αποδοχή. Ο Νίκος Ξυλούρης, χάρη στο ταλέντο και στον οίστρο του, έκανε αγαπητό το κρητικό ιδίωμα σε ολόκληρη την Ελλάδα. Ποτέ άλλοτε τραγουδιστής δεν πέρασε από το δημοτικό τραγούδι στο λόγιο, όχι μόνο χωρίς απώλειες, αλλά, αντίθετα, με δάφνες γενικής αναγνώρισης, συμπάθειας και δικαίωσης. Μέσα σε μια δεκαετία, κάλυψε τεράστια ποσότητα έργου υψηλής ποιότητας και καθολικής παραδοχής. Τραγούδησε Μαρκόπουλο, Ξαρχάκο, Χάλαρη, Λεοντή, Κόκκοτο, Ανδριόπουλο, Ανδρεόπουλο, Γκάτσο, Γεωργουσόπουλο, Σεφέρη, Σολωμό, Κινδύνη, Ρίτσο, Φέρρη κ.ά.

Ο Νίκος Ξυλούρης, ο Κρητικός λυράρης και τραγουδιστής, ο καλλιτέχνης και αγωνιστής κυριολεκτικά, δέσποσε τη δεκαετία του ’70, σηκώνοντας στις πλάτες του το προοδευτικό τραγούδι τα χρόνια της δικτατορίας και στις αρχές της μεταπολίτευσης, ενώ σφράγισε με τη φωνή του κάποιες από τις πλέον δυνατές στιγμές του ελληνικού τραγουδιού του 20ού αιώνα. H ξεχωριστή φωνή του, που φιλοξενούσε στα πατήματα και στις αναπνοές της τα αρώματα της Κρήτης, μα και της ποίησης του Ρήγα, του Σεφέρη, του Ελύτη, του Ρίτσου και άλλων σπουδαίων ποιητών, τον έκανε ανίκητο στο χρόνο, στη λήθη. Μαζί και το σπάνιο ήθος του, που τον έκανε να στέκεται πάντοτε πάνω από μικρότητες και συμβιβασμούς.

Ο Ψαρρονίκος, που γαλουχήθηκε με τα ιδανικά της ελευθερίας, της ανθρωπιάς και της αξιοπρέπειας, ήταν πάντα παρών στους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες του λαού μας, με αποκορύφωμα τη δυναμική παρουσία του δίπλα στους εξεγερμένους φοιτητές του Πολυτεχνείου. Δε δίστασε να βρεθεί κοντά στους «ελεύθερους πολιορκημένους» φοιτητές για να τους εμψυχώσει. Σ’ αυτά τα παλικάρια, που τον έκαναν στις μαύρες μέρες της δικτατορίας να νιώθει περηφάνια, τραγούδησε το «Πότε θα κάμει ξαστεριά…». Αυτή η αγέρωχη στάση του τον έφερε αντιμέτωπο με τους διωγμούς της χούντας.

 

 

 

 

 

 

 

Posted in Νίκος Ξυλούρης | Με ετικέτα: | 1 Comment »

Υψηλής ποιότητας υπουργοί (και δημοσιογράφοι)…

Posted by redship στο 4 Φεβρουαρίου , 2014

 

 

 

Ο Νίκος Μπογιόπουλος στον eniko

 

 

 

 

Λίγες μέρες μετά την τραγωδία στο Φαρμακονήσι ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη παραχώρησε συνέντευξη στον ραδιοφωνικό σταθμό «Σκάι».

Πριν από οποιοδήποτε σχόλιο, παραθέτουμε τον διάλογο που διημείφθη ανάμεσα στον υπουργό Νίκο Δένδια και στον διευθυντή του σταθμού Άρη Πορτοσάλτε.

Δένδιας: «…Η ποιότητα ή αν θέλετε η διαφορά κουλτούρας των μεταναστών που δεχόμαστε εμείς σε σχέση με άλλες χώρες είναι τραγική. Αλλιώς αντιμετωπίζει ας πούμε η Σουηδία τον μετανάστη από μια χώρα της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, ο οποίος συνήθως έχει ένα μορφωτικό επίπεδο, είναι ένας Ευρωπαίος υπό την ευρύτερη έννοια, και αλλιώς εμείς που αντιμετωπίζουμε μεταναστευτικές ροές από το Μπανγκλαντές, από το Αφγανιστάν, ανθρώπους που ανήκουν σε μία άλλη κουλτούρα. Δεν υποτιμώ κανέναν, αλλά είναι άνθρωποι που έρχονται από έναν άλλο κόσμο σε σχέση με τον δικό μας». 

Πορτοσάλτε: «Ναι, και μέσα σε μια γενική αμορφωσιά, μέσα από κοινωνικές συνθήκες τελείως διαφορετικές από τις δικές μας».

Δένδιας: «Εσείς μπορείτε να τα λέτε πιο καθαρά, εγώ είμαι υποχρεωμένος να τα λέω κωδικοποιημένα».

Πορτοσάλτε: «Σας αντιλαμβάνομαι. Μα προφανώς δεν είναι ρατσιστικό όλο αυτό, αλλά παράθεση της πραγματικότητας. Δεν μπορούμε να αρνηθούμε την πραγματικότητα».

Δένδιας: «Εγώ, όταν μιλάω με τους Σουηδούς ας πούμε…»

Πορτοσάλτε: «Δεν μας έρχονται οι Ινδοί, με συγχωρείτε, κύριε Δένδια, δεν μας έρχονται οι πανεπιστημιακής εκπαιδεύσεως Ινδοί να αναλάβουν τη Πληροφορική της χώρας. Τι να κάνω τώρα; (…). Ούτε μας έρχονται οι Ινδοί γιατροί. Γιατί δεν έχουμε στο Εθνικό μας σύστημα Υγείας Ινδούς γιατρούς, οι οποίοι διαπρέπουν στη Βρετανία, ας πούμε ή και αλλού».

Δένδιας: «Αυτή είναι η δική μας ατυχία». 

Σχόλιο πρώτο: Ο γραπτός λόγος δεν μπορεί να αποδώσει ούτε το πάθος, ούτε το γενικότερο στυλ με το οποίο εκστομίστηκαν τα προηγούμενα. Αν και πολύ εύκολα μπορεί να βρεθεί το ηχητικό, τον επιλέξαμε εσκεμμένα. Θέλαμε να σας αφήσουμε να τα φανταστείτε…    

Σχόλιο δεύτερο: Καλό είναι να ενημερώσει κάποιος τον κ.Δένδια ότι στη Σουηδία (την οποία ζηλεύει για τους «ανώτερης ποιότητας» μετανάστες που δέχεται – σε αντίθεση με εμάς που μας έρχονται μετανάστες «ποιότητας τραγικής»…) την τελευταία διετία κατατέθηκαν 97.646 αιτήσεις ασύλου. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου Μετανάστευσης της Σουηδίας, στην πρώτη θέση των μεταναστών που προσφεύγουν στη Σουηδία και αιτούνται άσυλο είναι οι προερχόμενοι από τη Συρία. Ακολουθούν οι μετανάστες από Ερυθραία, Σομαλία, Αφγανιστάν και Ιράκ. Οι μετανάστες από χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης βρίσκονται εκτός της πρώτης δεκάδας. Συνεπώς και εκεί όπως και εδώ της ίδιας «τραγικής ποιότητας» είναι οι μετανάστες. Αν υπάρχει διαφορά αυτή έχει να κάνει, ενδεχομένως, με την «ποιότητα» των εκεί υπουργών με τους εδώ…

Σχόλιο τρίτο: Την τελευταία φορά που ήρθε στην Ελλάδα «πανεπιστημιακής εκπαιδεύσεως» Ινδός (που τόσο θα ήθελε να βλέπει στη χώρα μας ο Πορτοσάλτε) ήταν ο κύριος Shailendra Kumar Rai, τον Μάιο του 2012. Δυστυχώς τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν και τόσο ευνοϊκά γι’ αυτόν. Αν και καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο της Ινδίας, είχε ένα ελάττωμα: Ήταν… σκουρόχρωμος. Ως εκ τούτου, σε μια από τις φιλόξενες επιχειρήσεις του κ.Δένδια έξω από την ΑΣΟΕΕ, ο «Ξένιος Δίας» συνέλαβε και προσήγαγε τον κ.Shailendra Kumar Rai στο Αστυνομικό Τμήμα της Μιχαήλ Βόδα. Βλέπετε, παρότι πανεπιστημιακός ήταν και… μελαμψός. Αφέθηκε ελεύθερος μόνο μετά την παρέμβαση των ελληνικών πρυτανικών αρχών (δεν γνωρίζουμε αν το θέμα απασχόλησε τον Πορτοσάλτε στις εκπομπές του).

Σχόλιο τέταρτο: Οι συμμετέχοντες στην συνομιλία στον «Σκάι» απεφάνθησαν (οι ίδιοι) ότι «μα προφανώς δεν είναι ρατσιστικό όλο αυτό» που πρόσφεραν στους ακροατές τους. Αποφάσισαν, δε, και συμφώνησαν (ομόφωνα) ότι μίλησαν περίπου ως ζηλωτές της σχολής των  «κυνικών» καθότι το μόνο που έκαναν ήταν, όπως είπαν, να προβούν σε μια απλή «παράθεση της πραγματικότητας» (την οποία, βέβαια, κακοποίησαν)…

Ας αποφασίσει, λοιπόν, ο αναγνώστης:

α) Τι είδους κυνισμός είναι αυτός με τον οποίο διαποτίζεται το μυαλό και η ψυχή της ελληνικής κοινωνίας:

Είναι ο κυνισμός της ωμής ειλικρίνειας ως πεδίο οικοδόμησης των ανθρώπινων σχέσεων (που δίδασκαν οι κυνικοί φιλόσοφοι); ‘Η μήπως είναι η κυνικότητα του κηρύγματος της υπαγωγής των ανθρώπινων σχέσεων στο καθεστώς της… ειλικρινούς (ταξικής και ρατσιστικής) ωμότητας;

β) Τι πλασάρεται – «κωδικοποιημένα» και μη – ως μοντέλο κοινωνικής συμβίωσης;

Ο κυνισμός της περιφρόνησης των συμβατικών κανόνων κοινωνικής συμβίωσης (που δίδασκαν οι κυνικοί φιλόσοφοι); Η μήπως η κυνικότητα της αναιδούς και απροκάλυπτης περιφρόνησης του βασικού κανόνα της κοινωνικής συμβίωσης – που δεν είναι άλλος από τον σεβασμό στην ανθρώπινη ύπαρξη…

Posted in Νίκος Μπογιόπουλος | Με ετικέτα: | Leave a Comment »