καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Ιανουαρίου 2014
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Δεκ.   Φεβ. »
     12345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    2728293031  
  • Εγγραφή

Όταν ο …«χουβαρντάς» Καρέλιας απέλυε εργαζόμενους, ή αλλιώς, η προσπάθεια αγιοποίησης ενός καπιταλιστή

Posted by redship στο 2 Ιανουαρίου , 2014


 

αναδημοσίευση από revolution now

Πως «αγιοποιείται» ένας καπιταλιστής; Μα φυσικά με το να εμφανίζεται ότι είναι τόσο γαλαντόμος απέναντι στους εργαζόμενους ώστε να τους δίνει επιπλέον επίδομα. Η περίπτωση της καπνοβιομηχανίας «Καρέλιας» είναι χαρακτηριστική. Μοίρασε λέει 2,5 εκατομμύρια ευρώ στους εργαζόμενους και επιπλέον επίδομα για την χριστουγεννιάτικη γαλοπούλα… Τι μας λέτε; Να μην ξεχάσουν οι εργαζόμενοι να του στήσουν άγαλμα για την χάρη αυτή (λες και δεν κερδίζει υπεραξία απ’ την εργασία των εργαζόμενων ο Καρέλιας και ο κάθε Καρέλιας, αυτά κάνουν πως δεν τα ξέρουν ορισμένοι).
Πάμε λίγο πίσω στο πρόσφατο σχετικά παρελθόν:
Απολύσεις στην εταιρεία «Καρέλια ΑΕ» παρά την αύξηση της κερδοφορίας της.
Ημερ/νία: 29/10/2013.
Πηγή: 902.gr.
Σε δύο απολύσεις προχώρησε η Διοίκηση της εταιρείας «ΚΑΡΕΛΙΑ ΑΕ» στην Καλαμάτα, σε μία περίοδο μάλιστα που οι πωλήσεις της εταιρείας αυξήθηκαν, φτάνοντας σχεδόν στα 13,5 δισ. τσιγάρα, αριθμός που αποτελεί νέο ρεκόρ αυξάνοντας παράλληλα και την κερδοφορία της.

Τις απολύσεις καταγγέλλει η Γραμματεία Μεσσηνίας του ΠΑΜΕ προσθέτοντας ότι «παρά τα υπερκέρδη της εταιρείας, οι απολύσεις προστίθενται στην απόλυση εργαζόμενης τον Αύγουστο».

Η Γραμματεία του ΠΑΜΕ καλεί τους εργαζόμενους να βγάλουν τα συμπεράσματά τους και να δώσουν αποστομωτική απάντηση με τη μαζική συμμετοχή τους στην πανεργατική απεργία στις 6 Νοέμβρη.

Όπως τονίζει, «Η καπνοβιομηχανία δεν διαφέρει, όπως κάποιοι θέλουν να παρουσιάσουν, σε τίποτα από τον κάθε μεγαλοεργοδότη –επιχειρηματία- εργοστασιάρχη.


Στύβουν σαν λεμονόκουπα τους εργαζόμενους που τους παράγουν τον πλούτο και μετά τους πετάνε στον καιάδα, χωρίς να υπολογίζουν ούτε αυτούς, ούτε τις οικογένειές τους.

Η Καπνοβιομηχανία «Καρέλια» δεν εξαγνίζεται με τις επικοινωνιακές γιορτές βράβευσης των καλών και συνεπών εργαζομένων, που τους αναγκάζει να πηγαίνουν για εργασία με 40 πυρετό, για να μην χάσουν το επίδομα παρουσίας στην εργασία όλες τις ημέρες του χρόνου».
Για να δούμε τι γράφουν και τα μη-κομμουνιστικά«Παραπολιτικά» (αναδημοσίευση απ’ το… όχι-και-τόσο-μαρξιστικό Fpress.gr).

Γιατί η Καρέλιας από τα bonus πέρασε στις απολύσεις!!! (14/11/2013).

Τι μεσολάβησε όμως για μία από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις της χώρας, με υγιή οικονομικά μεγέθη, «στιβαρή» χρηματοοικονομική διάρθρωση και μηδενικό δανεισμό να προχωρήσει σε απολύσεις εργαζομένων, οι οποίες -όπως καταγγέλλει το Εργατικό Κέντρο Καλαμάτας- δεν θα είναι και οι τελευταίες; […]

Σήμερα η καπνοβιομηχανία Καρέλια είναι η δεύτερη σε μέγεθος καπνοβιομηχανία στην ελληνική αγορά και η μοναδική που παραμένει σε ελληνικά χέρια. Εχει δυνατότητα παραγωγής 45 εκατομμυρίων τσιγάρων ημερησίως και διαθέτει αντιστοίχως 45.000 σημεία πώλησης σε όλη την Ελλάδα. Η Εταιρεία κατέχει το 0,32% της παγκόσμιας κατανάλωσης με παρουσία σε 70 και πλέον χώρες του κόσμου (στη Δυτική και στην Ανατολική Ευρώπη, στη Βόρειο Αμερική, στη Μέση Ανατολή, στην Αφρική, αλλά και στην Άπω Ανατολή). Σημειώνεται πως στο πρώτο εξάμηνο του 2013 οι πωλήσεις της ανήλθαν σε 346,6 εκατ. ευρώ από 307,4 εκατ. ευρώ το αντίστοιχο διάστημα το 2012, ενώ τα καθαρά κέρδη διαμορφώθηκαν σε 20,5 εκατ. ευρώ από 25,6 εκατ. ευρώ. Επιπλέον, για τη χρήση του 2012 η γενική συνέλευση των μετόχων ενέκρινε τη διανομή μερίσματος 8,52 ευρώ ανά μετοχή.

Θέλετε να πάμε ακόμη πιο πίσω, στο 2003; Έτσι για να δούμε πόσο Άγιος είναι επιτέλους αυτός ο καπνοβιομήχανος. Να ξέρουμε ν’ ανάψουμε λαμπάδα ίσα με το μπόι του όταν επισκεπτούμε την Τήνο…

Προσπαθεί να τα μαζέψει ο Καρέλιας.
Αύριο η δίκη των συνδικαλιστών, που διώκονται γιατί μοίραζαν προκηρύξεις στο εργοστάσιο.
Ημερ/νία: 12/6/2003.
Πηγή: Ριζοσπάστης.

Σε δίκη σύρονται αύριο Παρασκευή 13 Ιούνη συνδικαλιστικά στελέχη του Εργατικού Κέντρου Καλαμάτας και της Ομοσπονδίας Καπνεργατών, επειδή το 1998 πέρασαν την πύλη του εργοστασίου του Καρέλια και μοίρασαν προκηρύξεις στους εργαζόμενους. Η μηνυτήρια αναφορά του Καρέλια έχει προκαλέσει το κοινό αίσθημα του λαού της πόλης και στην προσπάθειά του να βγει από τη δύσκολη θέση, ελίσσεται με στόχο να μη φτάσει η υπόθεση στο δικαστήριο. Στον ελιγμό του αυτό, έχει βρει πρόθυμους μια σειρά εργοδοτικούς συνδικαλιστές, με προεξάρχοντα τον πρόεδρο του εργοστασιακού σωματείου Παναγιώτη Ψυλλάκη (ΔΑΚΕ) που είναι μέλος της διοίκησης του ΕΚ Καλαμάτας και ταυτόχρονα κατηγορούμενος!!! Οπως αναφέρει σε ανακοίνωση – μνημείο, το μόνο που… καταδικάζει είναι «η απόφαση της εταιρίας να μηνύσει τον τρόπο που επέλεξαν οι συνδικαλιστές να μοιράσουν τις προκηρύξεις»(!!!) Ούτε τα γεγονότα με το όνομά τους δεν τολμούν να πουν οι συνδικαλιστές του πιο άγριου εργοδοτικού ενδοτισμού, μη θιχτεί η εταιρία. Και στη συνέχεια αναφέρει, πως «έπειτα από απόφαση της εταιρίας να ανακαλέσει την παραπάνω μήνυση (σ.σ. αλήθεια, από πού προκύπτει αυτό;)» και συμπληρώνει: «Μετά από αυτή την εξέλιξη, θεωρούμε οποιαδήποτε κίνηση γίνει, είτε από πλευράς εταιρίας, είτε από πλευράς συνδικαλιστών, ότι μας βρίσκει αντίθετους». Πάντως, οι συνδικαλιστές που ανήκουν στο ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα περιμένουν τον Καρέλια στο δικαστήριο.

Σε ανακοίνωσή της η Γραμματεία Μεσσηνίας του ΠΑΜΕ αφού χαρακτηρίζει απαράδεκτη και προκλητική την ανακοίνωση του εργοστασιακού σωματείου, επισημαίνοντας πως ο κατήφορος του εργοδοτικού συνδικαλισμού δεν έχει πάτο, υπογραμμίζει: «Οταν ο καπιταλιστής ξεπερνάει τα εσκαμμένα και κάνει μήνυση σε στελέχη του ΕΚ, της Ομοσπονδίας και του ίδιου του σωματείου επειδή μπήκαν στο εργοστάσιο και μοίρασαν προκηρύξεις χωρίς την άδειά του (!), τι πρέπει να γίνει, αν όχι να σηκώσουν οι ηγέτες του συνδικαλιστικού κινήματος την Καλαμάτα στο πόδι, να κάνουν τον κάθε εργοδότη να μετανιώσει ακόμα και που το σκέφτηκε; Η δε κυβέρνηση των εργοδοτών να πληρώσει το πολιτικό κόστος; Δεν είδαν στο κλητήριο θέσπισμα που πήραν από το χωροφύλακα, ότι υπάρχει η διατύπωση ότι μπήκαν παράνομα στο χώρο που χρησιμοποιεί για την εργασία του ο δικαιούχος (δηλαδή ο Καρέλιας) και δε βρήκαν λόγια από το πλουσιότατο ελληνικό λεξιλόγιο να του πουν, δημοσίως, ποιος εργάζεται σε αυτό το χώρο, πώς βγαίνουν τα μεγάλα κέρδη της επιχείρησης και τι σημαίνει εργασία;».

«Βγάζουν λάδι» κυβέρνηση και Καρέλια.
Ημερ/νία: 2/8/2003.
Πηγή: Ριζοσπάστης.

Για πλαστογραφία καταγγέλλει την πλειοψηφία του Εργατικού Κέντρου Καλαμάτας (ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ – ΣΥΝ) η Γραμματεία Καλαμάτας του ΠΑΜΕ, καθώς όπως καταγγέλλει έδωσαν ανακοίνωση στον τοπικό Τύπο παρουσιάζοντας ομόφωνη απόφαση που αφορούσε την αναίτια απόλυση του συνδικαλιστή εργαζόμενου Γιάννη Δωδέκατου από την εργοδοσία της καπνοβιομηχανίας «ΚΑΡΕΛΙΑ ΑΕ».

Καταγγέλλοντας την πλαστογραφία, η Γραμματεία καταθέτει τη θέση της όπως τη διατύπωσε και στη διοίκηση του ΕΚ, η οποία αναφέρει ότι το ΠΑΜΕ θεωρεί την απόλυση του συνδικαλιστή όχι μόνο απαράδεκτη αλλά και ενταγμένη μέσα στα γενικότερα σχέδια κυβέρνησης και βιομηχάνων, να εντείνουν την τρομοκρατία στους χώρους δουλιάς προκειμένου να μπορούν ανενόχλητοι να μεγαλώνουν την εκμετάλλευση και τα κέρδη τους. Δεν ξεχνάμε πως ο βιομήχανος ΚΑΡΕΛΙΑΣ έχει στείλει στα δικαστήρια συνδικαλιστικά στελέχη της Ομοσπονδίας Καπνεργατών και του Εργατικού Κέντρου Καλαμάτας.

Η διαφωνία, όπως σημειώνει στη συνέχεια η Γραμματεία του ΠΑΜΕ, έχει να κάνει και με τον τρόπο που αντιμετωπίζει τέτοιες και άλλες καταστάσεις η πλειοψηφία εκδίδοντας μόνο μια ανακοίνωση και συμπληρώνει: Εμείς δεν έχουμε καμιά αυταπάτη για την τακτική τους και το ρόλο τους, ξέρουμε καλά ότι οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι απολυμένοι, οι συνταξιούχοι, οι νέοι δεν μπορούν να βρουν το δίκιο τους ούτε μέσα από τα δικαστήρια ούτε να περιμένουν τίποτα από τις ξεπουλημένες συνδικαλιστικές ηγεσίες.

Οι ίδιοι έχουν το χρέος να χτυπήσουν το κακό στη ρίζα, επισημαίνει, και αυτό μπορεί να γίνει: Με τη συσπείρωση και την ταξική ενότητα. Με τον ταξικό και ανυποχώρητο αγώνα για να μπουν στο περιθώριο οι εκμεταλλευτές και τα όποια πολιτικά και συνδικαλιστικά «τσιράκια τους». Με την κατάκτηση της εξουσίας ώστε να διαφεντεύουν πραγματικά τη ζωή και τα πλούτη των κόπων τους.

ΚΑΠΝΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΚΑΡΕΛΙΑ.
Καταδίκασαν τη συνδικαλιστική δράση.
Ημερ/νία: 24/9/2003.

Ούτε ένα 24ωρο δεν πέρασε από την καταδίκη του γραμματέα της Ομοσπονδίας Οικοδόμων και η «ανεξάρτητη» Δικαιοσύνη …ξαναχτύπησε. Αυτή τη φορά στην Καλαμάτα και αποδεικνύοντας ποιανού τα συμφέροντα εξυπηρετεί, δικαίωσε τον γνωστό καπνοβιομήχανο Καρέλια. Συγκεκριμένα, χτες έγινε μετά από αναβολή η δίκη 13 συνδικαλιστών μελών της Ομοσπονδίας Καπνεργατών Ελλάδος (ΟΚΕ), ύστερα από μήνυση του βιομήχανου, επειδή το 1998 κατά τη διάρκεια γενικής απεργίας μοίραζαν ανακοινώσεις στους εργαζόμενους στο εργοστάσιο. Το δικαστήριο τελικά χτες καταδίκασε τους 10 από τους 13 συνδικαλιστές σε τρίμηνη φυλάκιση με τριετή αναστολή για… παραβίαση εργασιακής ειρήνης.

Είναι κι αυτή μια ακόμα καταδίκη της συνδικαλιστικής δράσης που προστίθεται στις πολλές ακόμα που έχουν γίνει στα πλαίσια της καταπάτησης κάθε δικαιώματος και οργανωμένης πάλης και αγώνα που προωθούν κυβέρνηση και βιομήχανοι. Προσπαθούν μ’ αυτόν τον τρόπο να τρομοκρατήσουν τους εργαζόμενους και να βάλουν εμπόδια στο ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, ώστε να εφαρμόσουν τις αντεργατικές πολιτικές τους.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση όμως, είχαν άξιους συμπαραστάτες και τους εργατοπατέρες των παρατάξεων ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ, ΑΠ, στην Ομοσπονδία Καπνεργατών Ελλάδος. Αυτό καθώς από την προηγούμενη δίκη, η οποία είχε αναβληθεί έκαναν ξεκάθαρο στο βιομήχανο όχι απλά ότι δε θα αντιδράσουν αλλά και τη θέλησή τους να τα βρουν μαζί του, φτάνοντας στο σημείο να πάρουν μέχρι και χρήματα για τα έξοδά τους και από την άλλη κατήγγειλαν τους συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ, επειδή δεν υποτάχτηκαν στον Καρέλια.

Τις ίδιες προσπάθειες έκαναν και χτες στο δικαστήριο, έχοντας μάλιστα στο πλευρό τους και τον συνδικαλιστή της Αυτόνομης Παρέμβασης Α. Καλύβη που βρέθηκε στο δικαστήριο εκ μέρους της ΓΣΕΕ, θέλοντας να πείσουν τους συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ να συμβιβαστούν ώστε να μη γίνει η δίκη και να λήξει το θέμα εκεί… Κάτι που φυσικά δεν έγινε, αφού και πάλι οι συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ δε δέχτηκαν να σκύψουν το κεφάλι και υπερασπίστηκαν τις συνδικαλιστικές ελευθερίες και τα δικαιώματα των εργαζομένων.

Δεν σας αρκούν; Πάμε ακόμη πιο πίσω… Πάμε στο 1998.
Καταγγέλλουν τον αυταρχισμό.
Ημερ/νία: 6/6/1998.
Την απαράδεκτη συμπεριφορά της εργοδοσίας της καπνοβιομηχανίας ΚΑΡΕΛΙΑ στην Καλαμάτα, που «προσέλαβε» όλη την αστυνομική δύναμη της πόλης για να αποτρέψει την είσοδο συνδικαλιστών της Ομοσπονδίας Καπνεργατών στο εργοστάσιο και να τρομοκρατήσει τους εργαζόμενους που πραγματοποιούσαν στάση εργασίας, καταγγέλλει με ανακοίνωσή του το Εργατικό Κέντρο Καλαμάτας και καλεί όλους τους εργαζόμενους της πόλης να καταδικάσουν αυτά τα φαινόμενα.

Στην ανακοίνωση επίσης τονίζεται ότι «οι συνδικαλιστικές ελευθερίες, όπως η διακίνηση προκηρύξεων και η ενημέρωση από τα δευτεροβάθμια όργανα και το Εργατικό Κέντρο, δεν εμποδίζονται με ΜΑΤ και αστυνομία και τέτοιου είδους απειλές».

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: