καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Ιουνίου 2013
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Μάι.   Ιολ. »
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
  • Εγγραφή

Archive for Ιουνίου 2013

Χρυσαυγίτες: οι Νέο-Χίτες των Εφοπλιστών Τραπεζιτών και Βιομηχάνων

Posted by redship στο 30 Ιουνίου , 2013

 

 

Του  Νίκου Μπογιόουλου .  δημοσιεύθηκε   στο περιοδικό  «Unfollow»

αναδημοσίευση από  το  μπλογκ  » βαθύ κόκκινο »

 

Ο ΜΠΡΕΧΤ ΕΙΧΕ ΔΙΚΙΟ ΟΤΑΝ ΕΛΕΓΕ ΟΤΙ «Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΟΛΕΜΗΘΕΙ ΠΑΡΑ ΣΑΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΠΙΟ ΩΜΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΠΙΕΣΤΙΚΗ ΤΟΥ ΜΟΡΦΗ, ΣΑΝ Ο ΠΙΟ ΘΡΑΣΥΣ ΚΙ Ο ΠΙΟ ΔΟΛΙΟΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ».

ΟΠΩΣ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ, ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΑΛΛΑΞΕΙ: ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΦΟΠΛΙΣΤΕΣ ΩΣ ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΚΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΩΣ ΤΗ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑ, ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΝΕΟΝΑΖΙ ΦΡΟΝΤΙΖΟΥΝ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ, ΕΚΤΟΣ ΚΑΙ ΕΝΤΟΣ ΒΟΥΛΗΣ.

Ο ναζισμός ήταν και είναι τα Αουβιτς και τα Νταχάου. Ηταν και είναι τα 50 εκατομμύρια νεκροί του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ήταν και είναι η απόλυτη κτηνωδία, οι θηριωδίες στο Δίστομο, στα Καλάβρυτα, στη Βιάνο, στο μπλόκο της Καλογρέζας, στο μπλόκο της Κοκκινιάς. Είναι ο τοίχος της Καισαριανής. Ο ναζισμός ήταν και είναι ο ορισμός του ολοκληρωτισμού, της αυθαιρεσίας, του αυταρχισμού, είναι το δεύτερο συνθετικό του «Ελευθερία ή Θάνατος».Ο ναζισμός ήταν και είναι όλα τα παραπάνω γιατί στην ουσία είναι αυτό:
«Ο εθνικοσοσιαλισμός απελευθέρωσε τον γερμανό εργάτη από τη μέγγενη ενός δόγματος (σ.σ. του κομμουνιστικού δόγματος) που ήταν βασικά εχθρικό τόσο για τον εργοδότη όσο και για τον εργαζόμενο. Ο Αδόλφος Χίτλερ επέστρεψε τον εργάτη στο έθνος του. Τον μετέτρεψε σε πειθαρχημένο στρατιώτη της εργασίας και συνεπώς σύντροφο μας (σ.σ. σύντροφο των βιομηχάνων)»!

Αυτός ο ύμνος στον Χίτλερ και στο ναζισμό, που μετέτρεψε τον εργάτη σε «πειθαρχημένο στρατιώτη της εργασίας» και σε «σύντροφο» των βιομηχάνων, εκφωνήθηκε από τον ίδιο τον κύριο Κρουπ, τον επικεφαλής της γνωστής πολυεθνικής και των γερμανών βιομηχάνων, σε ομιλία του στις 26 Γενάρη 1934.

Πιο… ατράνταχτη ομολογία από την παραπάνω (περιλαμβάνεται στα Πρακτικά Δικών της Νυρεμβέργης, τόμος 1, κεφάλαιο VIII) ότι η καπιταλιστική βαρβαρότητα είναι η τροφός του ναζισμού, ότι οι κεφαλαιοκράτες και τα μονοπώλια είναι οι προαγωγοί του φασισμού, με τον οποίο όταν «χρειάζεται» εξασφαλίζουν «ηρεμία», «πειθαρχία» και πολλά, πάρα πολλά κέρδη, δύσκολα μπορεί να βρεθεί.

Ο ίδιος κύριος, ο κύριος Κρουπ, άλλωστε, ένα χρόνο νωρίτερα, στη μυστική σύσκεψη της 20ής Φλεβάρη 1933, ήταν ένας εκ των παρευρισκομένων βιομηχάνων, τραπεζιτών κτλ. που έδωσαν στους παριστάμενους Χίτλερ και Γκέρινγκ την τελική τους έγκριση για την κατάληψη της εξουσίας από τους Ναζί.

Φυσικά δεν ήταν μόνο οι γερμανοί κεφαλαιοκράτες που στήριξαν το ναζισμό. Το κεφάλαιο, ως γνωστόν, δεν έχει εθνικότητα και πατρίδα. Ως εκ τούτου κάθε άλλο παρά ιστορικό παράδοξο αποτελεί το γεγονός ότι καταλυτικό ρόλο στην οικονομική και στρατιωτική ισχυροποίηση της ναζιστικής Γερμανίας έπαιξαν και τα αμερικανικά μονοπώλια: η Ford, η General Motors (μέσω της θυγατρικής της Οpel και όχι μόνο), η General Electric, η Standard Oil (η σημερινή Exxon-Mobil), η ΙΒΜ, η ΙΤΤ (η σημερινή ΑΤ&Τ), η τράπεζα Chase Manhatan και πολλοί άλλοι, που έκαναν τεράστιες επενδύσεις επωφελούμενοι του «εξαιρετικού» επιχειρηματικού κλίματος που προσέφερε η ναζιστική Γερμανία, αποκομίζοντας ακόμα μεγαλύτερα κέρδη. Τόσο ο πρόεδρος της ΙΒΜ Τ. Γουώτσον, όσο και ο πρόεδρος της Ford Χ. Φορντ τιμήθηκαν για τις «υπηρεσίες» τους στο Γ’ Ράιχ με το μετάλλιο του Μεγάλου Σταυρού της Γερμανικής Τάξης του Αετού το 1937 και το 1938 αντίστοιχα.

Αυτός ήταν και είναι ο ναζισμός. Θα αναρωτηθεί, όμως, κάποιος: «Εντάξει, αυτός ήταν τότε ο ναζισμός. Εντάξει, είχε δίκιο στην εποχή του ο Μπρεχτ όταν έλεγε ότι «ο φασισμός δεν μπορεί να πολεμηθεί παρά σαν καπιταλισμός στην πιο ωμή και καταπιεστική του μορφή, σαν ο πιο θρασύς κι ο πιο δόλιος καπιταλισμός». Αλλά, σήμερα, αυτός είναι ο ναζισμός; Μήπως έχει αλλάξεις;

Αντί οποιασδήποτε θεωρητικής απάντησης στο ερώτημα, ας δούμε τα πραγματολογικά δεδομένα. Ας δούμε τα στοιχεία. Ας δούμε τι κρύβεται, εδώ στην Ελλάδα, πίσω από τα συσσίτια (μόνο για Έλληνες…), ας δούμε τι κρύβεται πίσω από την αιμοδοσία (μόνο για Έλληνες…) των χρυσαυγιτών.

Δεν πάει πολύς καιρός που στον διεθνή Τύπο δημοσιεύτηκαν πληροφορίες και εκτιμήσεις ότι το εν Ελλάδι ναζιστικό μόρφωμα χρηματοδοτείται απευθείας από εφοπλιστές. Χαρακτηριστικά, η βρετανική εφημερίδα Guardian σε εκτενές άρθρο της για τους εν Ελλάδι νεοναζί, επισήμανε μεταξύ άλλων ότι: «Εν μέσω φημών για υποστήριξη από πλούσιους εφοπλιστές, κατάφερε να ανοίξει γραφεία του κόμματος (σ.σ. Χρυσή Αυγή) σε όλη την Ελλάδα»…

Posted in τα νέα ss, Νίκος Μπογιόπουλος, η δυναστεία krups | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Διά πάσαν νόσον και πάσαν…

Posted by redship στο 30 Ιουνίου , 2013

 

 

 

 
Εστησαν ένα πανηγύρι Ελληνες κι Αζέροι αντάμα κι έψηναν αρνιά κι έτρωγαν κι έπιναν καταμεσίς στην πυρωμένη άσφαλτο των ημερών. Ο πρώτος λαχνός, ο διαβόητος «δυτικός» αγωγός φυσικού αερίου τους έπεσε κατακούτελα. Πλούτισαν με μιας. Ο ένας στους δύο Αζέρους που ως προχτές ζούσαν κάτω από το όριο της φτώχειας μαζί με τον έναν στους τρεισήμισι Ελληνες της ίδιας μοίρας αισθάνθηκαν Ωνάσηδες. Αλλωστε βοούσαν τα κανάλια και οι τηλεοράσεις που είχαν συγκεντρωθεί στην κινέζικη επικράτεια του Πειραιά, να δουν την αναγγελία του σινικού παραδείσου με τους ευτυχισμένους χαμογελαστούς δούλους. Στο όνομα των οποίων άλλωστε, ο κοτζάμ πρόεδρος δημοκρατίας απένειμε το παράσημο του Φοίνικα στο αφεντικό – πλοίαρχο. Από τον Κοσκωτά στην «Κόσκο», μια μεταπολιτευτική ανάπτυξη δρόμος. Σπαρμένη με μαραμένα γιούλια και βιόλες, τα δικαιώματα των εργαζομένων. Την ίδια ώρα ούτε μια κάμερα, ούτε μισός δημοσιογράφος στη συνέντευξη τύπου δεκατριών σωματείων του εργατικού κέντρου Πειραιά για την τύχη της δύσμοιρης Ναυπηγοεπισκευαστικής. Πλην του Λακεδαιμονίου «Ριζοσπάστη»… Ποιος δίνει φράγκο για τους πεινασμένους παραγωγούς του πλούτου, που έχουν οικειοθελώς πέσει σε κατάθλιψη και δεν μπορούν να χαρούν με τη χαρά των άλλων, των αφεντικών.
Την ίδια ώρα ο Βαρουφάκης δήλωνε πως μόνον ο Σύριζα σώζει τη χώρα κι οι χρυσαυγίτες, πως η εναπομείνασα ελληνική αμυντική βιομηχανία πρέπει να κλείσει σαν την ΕΡΤ ένα πράμα, πατριωτικό μαύρο, πίσσα, με το κόκκινο να είναι αποδεκτό μόνο ως αίμα εργαζομένων που απολύονται με το τσουβάλι. Εθνική Σφαγή και πώς να μη γιορτάσουν τα μονοπώλια…

Στους σινεμάδες παίζει φρέσκα Ζόμπι. Στα κοινωνικά δίκτυα ο Αδωνις – γιατρός. Θέαμα διά πάσαν νόσον και πάσαν καπιταλιστικήν μαλακίαν. Κι από κοντά, στα ψιλά των ψιλών, ανάμεσα στα στατιστικά των πανελλαδικών, η αποψίλωση της χώρας από τα νιάτα της και τα θάρρητά τους, τα κουράγια και τα όνειρά τους. «Σπασμένο καράβι έτσι πέρα μακριά, έτσι να ‘μαι, με δίχως κατάρτια με δίχως πανιά να… κοιμάμαι»…

Φέτος λοιπόν συντρόφια μου, έδωσαν εξετάσεις σχεδόν πέντε χιλιάδες λιγότερα παιδιά. Κι άρχισα να ρωτάω κι άκρη δε βρίσκω. Κανείς δεν τα θεώρησε αγνοούμενα από τη σάρκα του τόπου. Με μισόλογα και μισοπληροφορίες ειδικών κι ευαισθήτων, μένει η πιθανολόγηση της απορίας: Δημογραφικό το πρόβλημα; Εν μέρει. Οι μισοί απελπίστηκαν από την ταξική αδυναμία, τη φτώχεια που αθροίζει στο σβερκάκι των παιδιών βάσανα που ούτε Ατλαντας δε σηκώνει και τα παράτησαν; Ναι. Παίζει κι αυτό. Κάμποσα πήραν το δρόμο κατ’ ευθείαν για το εξωτερικό; Είτε επειδή μπορούσαν τα δίδακτρα στα χαρβάρδια ιδρύματα είτε επειδή οι γονείς έγιναν ήδη μετανάστες κι οι παππούδες εδώ πέθαναν νωρίς χάριν εθνικής οικονομίας στην κατάχρηση υγείας και μακροζωίας που κατέστρεψε τη χώρα; Ναι, εν μέρει, παίζει κι αυτό.

Οταν αναζητούσα απαντήσεις για τα χαμένα από το… σύστριγγλο σύστημα παιδιά, αυτό απτόητο, αλλά και που να πάρει ανενόχλητο κυριολεκτικά, διατυμπάνιζε πως κλείνει διά συγχωνεύσεως 200 σχολεία, απολύει καμιά δεκαριά χιλιάδες «περιττούς» εκπαιδευτικούς, σφραγίζει καμιά δεκαπενταριά νοσοκομεία και… μας σώζει.

Η απάντηση μία είναι σε τούτο το νομιμοποιημένο σφαγείο. Α ν ε λ έ η τ η !

Υ.Γ. Οι… δήθεν πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις τείνουν σε μια σαρκαστικά χορταστική διαπίστωση: Ο σοβαρός κύριος Λιακόπουλος, που μέχρι στιγμής, παρά τις εξωφρενικές τηλεπωλήσεις του ευαγγελίου «Ζουν ανάμεσά μας», δεν εξελέγη βουλευτής και δεν πήρε ακόμη υπουργείο, είναι ο μόνος πιθανός σοβαρός σωτήρ. Τους ξέρει και δεν θέλει να ζει ανάμεσά τους.

Posted in λιάνα κανέλλη | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΔΙΚΗ ΑΓΩΓH

Posted by redship στο 30 Ιουνίου , 2013

 

pame ekp

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΔΙΚΗ ΑΓΩΓΗ!

Στο Υπουργείο Παιδείας, Δευτέρα 1 Ιούλη στις 10:30

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες,

Η χρονιά που πέρασε αποκάλυψε με τον πλέον τραγικό τρόπο τα κενά και τις ελλείψεις στον ευαίσθητο χώρο της ειδικής αγωγής.

Ήταν μια χρονιά που τα ειδικά σχολεία ξεκίνησαν τη λειτουργία τους με μεγάλη καθυστέρηση, με ελλείψεις σε προσωπικό και πολλά από αυτά  υπολειτούργησαν, συρρικνώθηκαν, ή έκλεισαν. Οι υποδομές τους είναι υπο διάλυση με ειδικά σχολεία να στεγάζονται σε ορόφους, αίθουσες μέσα σε αποθήκες  ανύπαρκτο υλικό και βιβλία για τους μαθητές.

Η μεταφορά των μαθητών  έμεινε στον αέρα με αποτέλεσμα  εκατοντάδες παιδιά να πάνε  σπίτι τους.

Οι γονείς πάλι αναγκάστηκαν να βάλλουν το χέρι βαθιά στην τσέπη για να καλύψουν στοιχειώδεις λειτουργίες του σχολείου  και βασικές ανάγκες των απιδιών τους.

Από την άλλη είχαμε και συνολικότερες εξελίξεις στον τομέα της ειδικής αγωγής. Το Υπουργείο Παιδείας, στο πλαίσιο των κατευθύνσεων ΕΕ, ΟΟΣΑ, των επιταγών του κεφαλαίου και της γενικότερης αντιλαϊκής πολιτικής, μετά την ψήφιση του Ν.4115/2013, και του άρθρου 39 , δίνει το τελικό χτύπημα στην Δημόσια Ειδική Αγωγή. Με ευρωπαϊκά κονδύλια θα κλείσουν ειδικά σχολεία και  χιλιάδες παιδιά θα πεταχτούν από τις όποιες δημόσιες εκπαιδευτικές δομές  υπήρχαν έως τώρα. Τα παιδιά αυτά που δεν μπορούν να αποφέρουν το προσδοκώμενο κέρδος για το μεγάλο κεφάλαιο, στοιχίζουν πολύ και δεν παράγουν σύμφωνα με τις ανάγκες τους  θα πεταχτούν στον Καιάδα.

 

 

Το ΠΑΜΕ εκπαιδευτικών συμμετέχει στην Παράσταση διαμαρτυρίας που οργανώνεται από την Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα Αναπήρων, και τον Ενιαίο Σύλλογο Γονέων ΑμΕΑ Αττικής και Νήσων και συμμετέχουν σε αυτή και Ομοσπονδίες Γονέων. Απαιτούν την άμεση πολιτική δέσμευση του Υπουργείου Παιδείας να  ληφθούν όλα τα αναγκαία μέτρα για να λειτουργήσουν κανονικά  τα ειδικά σχολεία  με την έναρξη της σχολικής χρονιάς

Posted in παιδεία, Π.Α.ΜΕ | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Παρατείνεται για 6 μήνες η προφυλάκιση του Κ. Σακκά

Posted by redship στο 26 Ιουνίου , 2013

από  902.gr

 

Σε ευθεία γραμμή με το αντιδραστικό παζλ που εδράζεται στον «ευρωτρομονόμο», το ενιαίο ένταλμα σύλληψης, τη συμφωνία της αστυνομικής συνεργασίας ΕΕ – ΗΠΑ για κατηγορούμενους για τη λεγόμενη τρομοκρατία είναι και η απόφαση του Συμβουλίου Εφετών Εφετών την Τετάρτη να παραταθεί για 6 μήνες η λεγόμενη προφυλάκιση του Κ. Σακκά, κατηγορούμενου για συμμετοχή στην αυτοαποκαλούμενη οργάνωση «Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς».

Το Συμβούλιο Εφετών αποφάσισε την παράταση κράτησης για 6 μήνες – πέραν δηλαδή της προβλεπόμενης του 12μηνου – φτάνοντας συνολικά τους 36 μήνες. Να σημειωθεί ότι δύο μήνες πριν τη συμπλήρωση του 18μηνου τού ασκήθηκε για την ίδια υπόθεση και νέα δίωξη. Ο ανώτατος χρόνος της δεύτερης προφυλάκισής του συμπληρώθηκε (12 μήνες), ενώ η πρώτη δίκη του δεν έχει τελειώσει και η δεύτερη (για την οποία κρατείται) μόλις έχει ξεκινήσει.

Σημειώνεται ότι 36 μήνες, με την ίδια «μέθοδο», θα κρατηθεί και το μέλος (όπως έχει πει) της αυτοαποκαλούμενης οργάνωσης «Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς» Γεράσιμος Τσάκαλος που βρίσκεται ήδη στον 32ο μήνα της λεγόμενης προσωρινής κράτησης… Όπως δήλωσε η συνήγορός του, Λ. Ραγκούση, με αυτή την απόφαση ανοίγει επί της ουσίας ο δρόμος όπου οι κατηγορούμενοι για τη λεγόμενη τρομοκρατία μπορούν να κρατούνται επ’ αόριστον, σύμφωνα με τα διεθνή δεδομένα.

οι δικαστές

Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει

μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό

ολόκληρο στο χέρι

Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα

Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις

Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές

Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι.

Μπ. Μπρεχτ

Posted in όταν το κράτος τρομοκρατεί, όταν εκείνοι μάθουν να υπακούνε, Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Το αστικό ιερόμετρο είναι χυδαίο | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Το ΚΚΕ, το διαδίκτυο και οι παραδοχές των μυστικών υπηρεσιών

Posted by redship στο 23 Ιουνίου , 2013

Του   Νίκου ΡΕΜΠΑΜΠΗ  
 μέλος του Γραφείου του ΚΣ της ΚΝΕ

 

 
Πριν λίγες μέρες διέρρευσε σε αμερικανικές εφημερίδες και επιβεβαιώθηκε από την κυβέρνηση των ΗΠΑ, ότι η NSA (η Εθνική Υπηρεσία Ασφαλείας των ΗΠΑ υπάγεται στο υπουργείο Αμυνας, είναι μία από τις 17 μυστικές υπηρεσίες που «επίσημα» δραστηριοποιούνται στις ΗΠΑ) παρακολουθεί εκατομμύρια τηλεφωνικές κλήσεις και στο πλαίσιο του προγράμματος παρακολούθησης «Prism» μπορεί μέσω των server 9 διαδικτυακών κολοσσών(όπως οι «Google», «Facebook», «Microsoft», «Yahoo», «Apple»…) να έχει πρόσβαση στα e-mail, τις διαδικτυακές συνομιλίες κάθε είδους, να έχουν ουσιαστικά «εικόνα» από όλη τη διαδικτυακή κίνηση ενός χρήστη. Δηλαδή οι μυστικές υπηρεσίες ομολόγησαν ότι μπορούν να παρακολουθούν όλους τους χρήστες του διαδικτύου. Η είδηση χρεώνεται σε διαρροή από σύμβουλο της NSA, τον Εντουαρντ Σνόουντεν, του οποίου η τύχη σήμερα αγνοείται. Μάλιστα η αρχή της παρακολούθησης χρεώνεται στην κυβέρνηση Μπους και πλέον συνεχίζει με την έγκριση της κυβέρνησης Ομπάμα (της κυβέρνησης που εκδηλώνει θαυμασμό ο ΣΥΡΙΖΑ).

 

Δεν είναι λίγες οι φορές που τα τελευταία χρόνια γίνονται τέτοιες παραδοχές όπως η παραπάνω, αλλά η τελευταία είναι η πλέον καραμπινάτη και από τα πλέον επίσημα χείλη. Ανεξάρτητα του για ποιον λόγο γίνονται αυτές οι διαρροές, τι σκοπούς μπορούν να εξυπηρετούν και στους ανταγωνισμούς μεταξύ των μονοπωλίων που ελέγχουν το διαδίκτυο ή και ανταγωνισμών μεταξύ καπιταλιστικών κρατών (ήδη υπάρχουν σε σχέση με το γεγονός αντιδράσεις από την ΕΕ και τη Γερμανία), αυτές οι ειδήσεις πρέπει να είναι «καμπανάκι» για τους εκατομμύρια χρήστες του διαδικτύου. Με αφορμή αυτήν την είδηση έχει αξία να θυμίσουμε σήμερα τη στάση του ΚΚΕ απέναντι στο διαδίκτυο και συγκεκριμένα απέναντι στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά και την αντίδραση ορισμένων πριν λίγα χρόνια που χρέωναν ουσιαστικά στο ΚΚΕ ότι λέει «υπερβολές». Τώρα οι ίδιοι που χρέωναν «αναχρονισμό» στο ΚΚΕ (π.χ. «Το Βήμα»), εμφανίστηκαν με μεγάλους τίτλους για «μεγάλους αδελφούς» και άλλα παρόμοια.

Το γεγονός ότι το ΚΚΕ και η ΚΝΕ προειδοποιούν και επαγρυπνούν μπροστά στη δράση μυστικών υπηρεσιών, φανερών, κρυφών, κρατικών και ιδιωτικών, που αξιοποιούν και το διαδίκτυο, έχει γίνει και η αφορμή για επίθεση ενάντια στο ΚΚΕ τα τελευταία χρόνια. Πάντα με ύφος έκπληκτου, από το «παράλογο» κατ’ αυτούς που στηρίζει το ΚΚΕ, έγραφαν: «Το ΚΚΕ διαγράφει το facebook», «Απαγορεύει το ΚΚΕ στα μέλη του να έχουν facebook», «Το ΚΚΕ βλέπει παντού πράκτορες και προβοκάτορες», «Προτροπή του ΚΚΕ να μην έχουν τα μέλη του λογαριασμούς στο facebook και σε άλλα παρόμοια κοινωνικά δίκτυα για λόγους «προστασίας» τους» (σ.σ. σε εισαγωγικά από το συντάκτη του κείμενου η λέξη προστασία, προφανώς επειδή το ΚΚΕ βλέπει φαντάσματα!!!), «Οποιος δεν σταματήσει να έχει Facebook, θα διαγραφεί λέει η «σοφή»» μας ηγεσία!», «Η ομολογουμένως φοβική στάση του Περισσού απέναντι στο διαδίκτυο». Τέτοια και άλλα σχόλια και άρθρα φιλοξενήθηκαν από αστικά ΜΜΕ, με πρώτο τη ναυαρχίδα τους, το «Βήμα», που είχε πιάσει το νήμα από διάφορα blogs, άλλα αντικομματικά και άλλα με αναφορές ξεκάθαρης στήριξης στο ΣΥΡΙΖΑ. Ιδιας κάστας αρθρογράφοι με αυτούς που περιγράφηκαν παραπάνω λένε επίσης ότι «αντί το ΚΚΕ να πιάσει το μήνυμα των καιρών (…) έχει κάτσει στη γωνία σαν πεισμωμένη γριά» ή ότι «ζουν (οι κομμουνιστές) σε ένα δικό τους πλανήτη, σε ένα δικό τους, εσωτερικό Δίκτυο, μακριά από τις Σειρήνες του ιμπεριαλισμού και του οπορτουνισμού».

Και «απαρχαιωμένο το ΚΚΕ» και «ανελευθερία στο Κόμμα»!

Η επίθεση δεν αφορά μόνο τα περί «απαρχαιωμένου» ΚΚΕ. Επίθεση γίνεται και στο όνομα της «ελευθερίας» και της «δημοκρατίας» στο Κόμμα με πρώτα βιολιά διάφορους οπορτουνιστές, άλλους πιο έμπειρους και άλλους πιο «καινούριους» μετανοημένους κομμουνιστές. Πού καταλήγουν τελικά; Οτι είναι «ελευθερία» στελέχη, μέλη, φίλοι του ΚΚΕ να αυτοφακελώνονται. Και με αυτήν την άθλια πολεμική που αναπτύσσουν (με μπόλικη διαστρέβλωση) καρφώνονται και για το τι Κόμμα θέλουν. Κόμμα – χυλός που θα είναι φτερό στον άνεμο, «ανοιχτό» στην παρέμβαση του αστικού κράτους, που αραιά και πού θα ξεστομίζει για τα μάτια του κόσμου και καμιά κουβέντα για επαναστάσεις, εξεγέρσεις και σοσιαλισμό! ΚΚ που να έχει απεμπολήσει τις αρχές συγκρότησής του και αναπόφευκτα και την πολιτική του γραμμή για την κατάκτηση της εξουσίας. Ενα Κόμμα δηλαδή, που θα είναι δεμένο χειροπόδαρα στο σύστημα και τους μηχανισμούς του.

Αν γινόταν αυτό μάλλον το ΚΚΕ θα ήταν κόμμα πρότυπο, η ηγεσία του πάνσοφη και προφανώς δε θα ήταν σεχταριστικό (sic!). Οι κομμουνιστές, αφελείς δεν είμαστε. Η αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία δε σημαίνει και παύση του ταξικού πολέμου που είναι σε εξέλιξη σε όλες τις φάσεις, και δε σταμάτησε ακόμα και στις σχετικά πιο «ειρηνικές» περιόδους που πέρασαν. Είναι δυνατόν οι εκμεταλλευτές να πάψουν να περιφρουρούν την εξουσία τους από τη δράση που αναπτύσσεται εναντίον της; Πολύ περισσότερο που το ΚΚΕ παλεύει για την ανατροπή αυτής της εξουσίας. Η παρακολούθηση βέβαια αφορά όλους τους χρήστες του διαδικτύου, που ακόμα κάποιοι επιμένουν να το αποκαλούν και «παράδεισο της ελευθερίας». Τέτοιος παράδεισος είναι η αστική δημοκρατία!

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in πολιτικη, ριζασπάστης | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Χορδή ή συρματόσχοινο;

Posted by redship στο 23 Ιουνίου , 2013

Της   Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ
 
Αρχές του 1993, δουλεύω στον «Flash» του Κόκκαλη. Η Δύση ασχολείται με τη σοβιετική νεολαία που γίνεται στην οδό Αρμπάτ τάχιστα κάτι σαν τα νιάτα του Μπέβερλι Χιλς. Ο ιδιοκτήτης του σταθμού μπαίνει δυναμικά στον ΟΠΑΠ της Μόσχας. Μας φορτώνει σ’ ένα αεροπλάνο να πάμε για την τελετή. Καθυστέρηση πολλών ωρών στο αεροδρόμιο. Η «Aeroflot» καρκινοβατεί όσο και η γκλάσνοστ. Μαζί με τις αποσκευές των υπερεπισήμων φορτώνονται στο αεροπλάνο και κασόνια με λεμόνια. Δημοσιογράφος είμαι και ρωτάω: «Γιατί;». «Δεν έχουν λεμόνια γενικώς και χρειάζονται για τη δεξίωση;»… Από τότε η Αρμπάτ έγινε Σόχο και ο Πούτιν πρόεδρος και σταρ του διεθνούς τζετ σετ.

Στο πούλμαν από το αεροδρόμιο προς το κέντρο της Μόσχας κάποιος σηκώνεται και μοιράζει σ’ όποιον θέλει εισιτήρια για τα Μπαλσόι. Ασφυκτικό το πρόγραμμα. Θα μας άφηναν εκεί και θα μας έκαναν τη χάρη να πάνε τις βαλίτσες στο ξενοδοχείο. Δεν κατέβηκα. Ημασταν πτώματα. Δυο ντόπιοι συνοδοί κατέβηκαν κι αναμείχθηκαν μ’ ένα πλήθος εργαζομένων ντυμένων με τα ρούχα της δουλειάς, χιόνι, λάσπη, μπότες, ακόμα και πλαστικές σακούλες στα χέρια. Οι Μοσχοβίτες έσπευδαν ακόμα στα Μπαλσόι τους. Κι εγώ με το μικροαστισμό μου σκεφτόμουνα πως δεν είμαι κατάλληλα ντυμένη… Εκστασιάστηκα και ντράπηκα τόσο που 20 χρόνια μετά να θυμάμαι τι έχασα εκείνο το απόγευμα που έτσι κι αλλιώς αποκοιμήθηκα στη συνέντευξη Τύπου που πήγαμε κατευθείαν χωρίς να νοιαζόμαστε για την ενδυμασία…

Την ιστορία τη θυμήθηκα συχνά – πικρά αυτές τις μέρες που η «κάθαρση» στην ΕΡΤ άρχισε από τα «Μουσικά Σύνολα» και η θλίψη της απολυμένης μουσικού έκανε το γύρο του κόσμου από τους υποκριτές που κηδεύουν τον πολιτισμό και μετά το παίζουν τεθλιμμένοι συγγενείς τους.

20 χρόνια μετά flash άνοιξε για την απεργία, η «Intralot» χτύπησε και πήρε την τεχνική υποστήριξη του ΟΠΑΠ, ο… Σίμος του Λεμονόσοφ κάλυψε το αστικό φιάσκο ΔΕΠΑ με τρικομματική γκλάσνοστ μαϊμού και ο Χατζηδάκις είμαι σίγουρη ότι έχει πια ερμηνεύσει «το χαμόγελο της Τζοκόντας». Ο ΣΥΡΙΖΑ υπερασπίζεται τη νομιμότητα των αστών.

Και σήμερα που γράφω, μέρα μουσικής. Οι αναστεναγμοί των απολυμένων μουσικών που θα ψωμολυσσάξουν σαν αυτούς της «Ορχήστρας των Χρωμάτων» κι άλλων πολλών περικοπών, δεν ηχούν σαν σάλπιγγες της Ιεριχούς στα τείχη των μαύρων θεσμών.

Ποτέ καμιά «σωτηρία» λαών και κοινωνιών δεν ήρθε πουθενά όταν αφέθηκαν να οδηγηθούν στην πεποίθηση ότι κι ο πολιτισμός είναι σαν τις χαρτοπετσέτες. Μιας χρήσης σκούπισμα για λαδωμένα στόματα και αλάδωτα μυαλά.

Οταν πονάω πολύ, πάω στη γλώσσα. Καταφύγιο. Νομή συν οίκος. ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ. Συρρικνώνονται και συγχωνεύονται 200 σχολειά και κάμποσα νοσοκομεία κατεβάζουν ρολά. Ετσι γίνεται πάντα, όταν οι αστοί νέμονται τον οίκο μας. Μπορούν να περάσουν μια ορχήστρα και να βλέπουν τις χορδές του τσέλου και της βιόλας σαν συρματόσχοινο. Μου φτάνει να ξέρω κι επομένως να ελπίζω πως κανένας απολυμένος μουσικός δεν θα σπάσει το όργανό του από πίκρα και αγανάκτηση…

Υ.Γ. Ως βουλευτής ΚΚΕ δεν θυμάμαι πόσες Ερωτήσεις έχουν κάμει στη Βουλή για τα «Μουσικά Σύνολα» της ΕΡΤ και της «Ορχήστρας των Χρωμάτων». Δεν άρκεσαν. Θα τις αφήσω στη σακούλα της εργάτριας που δεν υπάρχει πια με την περιβολή της φάμπρικας στα σκαλιά του Μπαλσόι.

Χορδή ή συρματόσχοινο είναι ο πολιτισμός μωρέ;

Posted in λιάνα κανέλλη | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Ψέματα και αλήθειες: Mια απάντηση στον Αντώνη Σαμαρά. Του Γιώργου Κογιάννη

Posted by redship στο 19 Ιουνίου , 2013

 

αναδημοσίευση από  καnali.wordpress.com

 

Κύριε πρωθυπουργέ,

Διάβασα με ιδιαίτερη προσήλωση το άρθρο σας στην εφημερίδα «Καθημερινή» και αναρωτήθηκα: Γιατί ξαφνικά γίνατε τόσο σκληρός με τα ίδια τα «παιδιά σας» στα οποία εδώ κι ένα χρόνο παραδώσατε, εν λευκώ, την ΕΡΤ;

Ρωτάτε κύριε πρωθυπουργέ: «Μπορείς να κάνεις μεταρρυθμίσεις χωρίς να ξεβολευτούν οι βολεμένοι»;

kogiannis

Υποθέτω ότι αναφέρεστε σε εκείνους  που βολέψατε είτε εσείς ο ίδιος, είτε οι συνοδοιπόροι και εταίροι σας στην κυβέρνηση. Αναφέρεστε, προφανώς, στους 30 – αργόμισθους στην πλειοψηφία τους – ειδικούς συμβούλους και Προσωπικό Ειδικών Θέσεων, που διορίσατε στην ΕΡΤ, από την πρώτη κιόλας μέρα της ανάληψης των καθηκόντων σας.

Υποθέτω ότι αναφέρεστε στον κουμπάρο σας κ. Γιώργο Αντωνίου, τον οποίο διορίσατε με μηνιαίες αποδοχές 3.500 ευρώ το μήνα.

Υποθέτω ότι αναφέρεστε, επίσης, στον κουμπάρο του διευθυντή του Γραφείου Τύπου σας κ. Γιώργου Μουρούτη, τον κ. Μενέλαο Σεβαστιάδη, ο οποίος επίσης λαμβάνει 3.500 ευρώ το μήνα.

Υποθέτω ότι αναφέρεστε ακόμη στην συντοπίτισσα του υπουργού σας, αρμόδιου για τον Τύπο, κ. Σίμου Κεδίκογλου και υποψήφια – πότε με το ΠΑΣΟΚ και πότε με τη ΝΔ – κυρία Ματίνα Ρέτσα, που αμείβεται με 3.000 ευρώ το μήνα. Η εν λόγω κυρία ουδέποτε έχει εμφανιστεί στην ΕΡΤ, από την οποία πληρώνεται, και σηκώνει απλά, όποτε το καλέσεις, το προσωπικό κινητό τηλέφωνο του κ. Κεδίκογλου.

Υποθέτω ότι αναφέρεστε επίσης στον εκ Μεσσηνίας ορμόμενο – τυχαίο, άραγε; – κ. Σταύρο Οικονομόπουλο, ο οποίος αμείβεται με 3.500 ευρώ το μήνα.

Υποθέτω ότι αναφέρεστε στον, γυμναστή στο επάγγελμα, κ. Μανούσο Καμπανέλη, εξ Ευβοίας ορμόμενο – τυχαίο κι αυτό; – και κομματάρχη του κ. Κεδίκογλου, τον οποίο τοποθετήσατε διευθυντή του γραφείου του Διευθύνοντος Συμβούλου της ΕΡΤ με 3.500 ευρώ το μήνα. Κάποιος έπρεπε να είναι το «μάτι» και το «αυτί» του υπουργού στη Διοίκηση, προφανώς…

 

Ρωτάτε κύριε πρωθυπουργέ εάν «μπορείς να ζητάς από τον κόσμο να βλέπει να μένουν άθικτα γύρω του προπύργια αδιαφάνειας και διαφθοράς;».

Φαντάζομαι ότι αναφέρεστε στις καταγγελίες που έχουν κάνει συνάδελφοί μου, με την υπογραφή «Εργαζόμενοι ΕΡΤ», στον εισαγγελέα και τον Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης, για τα πεπραγμένα της Διοίκησης που εσείς τοποθετήσατε στην ΕΡΤ.

Φαντάζομαι αναφέρεστε στο 1 εκατομμύριο ευρώ το χρόνο που κόστιζε η εκπομπή «Μεσογείων 136» η οποία στήθηκε για να βρει βήμα έκφρασης η κυρία Ανθή Σαλαγκούδη (υποψήφια με τη ΝΔ και κόρη πρώην υπουργού του κόμματός σας). Αλλά, και για να βολευτούν και άλλα

συγγενικά πρόσωπα στελεχών σας στην ΕΡΤ. Είναι τυχαίο ότι η νομική υπηρεσία της ΕΡΤ αρνείτο να υπογράψει τη σύμβαση με την εταιρία παραγωγής της εν λόγω εκπομπής καθώς έκρινε ότι ήταν «αποικιοκρατική» σε ό,τι αφορά τα συμφέροντα της δημόσιας τηλεόρασης; Συντάκτης της σύμβασης ήταν ο διευθυντής του γραφείου του Γενικού Διευθυντή Ενημέρωσης κ. Αιμίλιου Λιάτσου.

Λέτε κύριε πρωθυπουργέ ότι «ο Εισαγγελέας Διαφθοράς διέταξε έρευνα» και σύντομα «θα πέσουν οι μάσκες για την αμαρτωλή ΕΡΤ».

liatsosΑναφέρεστε προφανώς στην περίπτωση, π.χ., της εκπομπής «ΕΠΤΑ» την οποία ήδη ερευνά ο εισαγγελέας για πλαστοπροσωπία αρχισυντάκτη. Είναι η περίπτωση στην οποία ο κ. Λιάτσος είχε προσλάβει συνταξιούχο δημοσιογράφο –φίλο του, αλλά για να μη χάσει και τη σύνταξη στη σύμβαση εμφανιζόταν ως εργαζόμενος της ΕΡΤ ο γιος του, ο οποίος όμως τυγχάνει να είναι… φαντάρος.

Υποθέτω αναφέρεστε στην περίπτωση επίσης γνωστής ιδιοκτήτριας εταιρίας παραγωγής, με δύο εκπομπές στην ΕΡΤ, η οποία κατάφερε λόγω των σχέσεών της με τους συνεργάτες σας στο Μέγαρο

Μαξίμου, να επιβάλλει το γιό της ως συντονιστή του τμήματος που επιλέγει ποιο πρόγραμμα θα παίξει στη δημόσια τηλεόραση. Αν δεν το καταλάβατε, ο γιος αποφάσιζε και η μητέρα εκτελούσε.

 

 

Λέτε κύριε πρωθυπουργέ ότι «ο ελληνικός λαός έχει δίκιο όταν αναρωτιέται: Εχετε την πολιτική βούληση να τα βάλετε με τους ισχυρούς και με τα ολοφάνερα κέντρα σπατάλης; Ή είστε μία από τα ίδια;»

Προφανώς αναφέρεστε στις μικτές παραγωγές, τις οποίες η προηγούμενη διοίκηση για λόγους διαφάνειας είχε καταργήσει, και επανήλθαν σωρηδόν επί των ημερών σας. Το κόστος αυτών των μικτών – και εξωτερικών – παραγωγών που επαναφέρατε ξεπερνά τα 35 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο.

Λέτε κύριε πρωθυπουργέ ότι «τα προνόμια στην ΕΡΤ ήταν «καλά προστατευμένα και η αδιαφάνεια διάχυτη».

Μιλώντας για αδιαφάνεια, εικάζω ότι αναφέρεστε στην διαδρομή που ακολουθούσε – επί των ημερών σας πάντοτε – κάθε εταιρία παραγωγής προκειμένου να συνεργαστεί με την ΕΡΤ. Περνούσε πρώτα από το γραφείο του διευθυντή του αρμόδιου υπουργού κ. Σίμου Κεδίκογλου και στη συνέχεια , εάν έπαιρνε το πράσινο φως, κατέθετε την πρόταση στην δημόσια τηλεόραση. Για να διασφαλιστεί το σύστημα, στην επιτροπή που ενέκρινε τις παραγωγές, προήδρευε ο κουμπάρος σας κ. Γιώργος Αντωνίου (τυχαίο και αυτό;…).

Λέτε κύριε πρωθυπουργέ: «Δεν αντιδικούμε με τους εργαζόμενους της ΕΡΤ. Αρκετοί από αυτούς θα ξαναπροσληφθούν στο νέο Οργανισμό. Αλλά με αξιοκρατικά κριτήρια αυτή τη φορά».

Υποθέτω ότι αναφέρεστε σε κριτήρια ανάλογα με εκείνα που επιστρατεύσατε για την πρόσληψη, π.χ., του Γενικού Διευθυντή Ενημέρωσης κ. Αιμίλιου Λιάτσου ή της παρουσιάστριας κυρίας Ανθής Σαλαγκούδη, με τα γνωστά αντικειμενικά προσόντα και την , εκ του αποτελέσματος κρινόμενη, επαγγελματική απόδοση.

Αποκαλείτε κύριε πρωθυπουργέ την ΕΡΤ «χειραγωγούμενη».

 

Προφανώς αναφέρεστε στις προσπάθειες των ανθρώπων που εσείς διορίσατε για να μετατρέψουν την ΕΡΤ σε απόλυτο κομματικό-κυβερνητικό φερέφωνο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι απροκάλυπτες, ενώπιον συσκέψεων 20 ατόμων, εντολές που λάμβανε ο κ. Λιάτσος τηλεφωνικά από τον διευθυντή του Γραφείου Τύπου σας κ. Μουρούτη για το πότε να βγάλει έκτακτο δελτίο ειδήσεων με τις δραστηριότητές σας.

Παλιό κουσούρι, άλλωστε, του κόμματός σας. Το βίωσα και ο ίδιος προεκλογικά όταν ο κ. Μουρούτης με απειλούσε, τόσο τηλεφωνικά, όσο και μέσω του Διαδικτύου, απαιτώντας να επιβάλλει εκείνος τη σειρά με την οποία θα έπαιζαν τα θέματα του δελτίου ειδήσεων. Κι επειδή αρνιόμουν και αντιστεκόμουν, το πλήρωσα με την καθαίρεσή μου μόλις αναλάβετε την διακυβέρνηση.

Αποκαλείτε κ. πρωθυπουργέ την ΕΡΤ «απαξιωμένη».

Αναφέρεστε προφανώς στην απαξίωση στην οποία την οδήγησε η διοίκηση που ορίσατε εσείς. Ανέλαβε τη δημόσια τηλεόραση μετά την πρωτοφανή πρωτιά της σε τηλεθέαση τη βραδιά των εκλογών του Ιουνίου και, μέσα σ’ ένα χρόνο, την οδήγησε σε ποσοστά της τάξης του 4% (κεντρικό δελτίο ειδήσεων) μέσα από την επιβολή της κομματοκρατίας και του κυβερνητισμού. Θυμίζω ότι όταν παρέλαβαν την ΕΡΤ τα δικά σας στελέχη, το ποσοστό τηλεθέασης του κεντρικού δελτίου ήταν 9,5% (στοιχείαAGB). Τη δε βραδιά των εκλογών ο μέσος όρος τηλεθέασης ήταν 18,5%, ξεκάθαρα στη πρώτη θέση σε σχέση με όλα τα ιδιωτικά κανάλια.

Και κάτι ακόμη, στο οποίο δεν αναφερθήκατε – τυχαία;- κύριε πρωθυπουργέ.

Η ΕΡΤ, όταν την παρέλαβε η διοίκηση που εσείς ορίσατε, είχε κλείσει ισολογισμό για το 2011 με κέρδη 57 εκατομμυρίων ευρώ, έναντι κερδών 34 εκατομμυρίων το 2010 και ζημιάς 9 εκατομμυρίων το 2009. Σας άνοιξε την όρεξη και της κλέψατε 75 εκατομμύρια τα οποία διαθέσατε στον ΛΑΗΓΕ. Παρ’ όλα αυτά, και για το 2012 η ΕΡΤ θα κλείσει με κέρδος 15 εκατομμυρίων ευρώ. Αν, δηλαδή, δεν της κλέβατε τα 75 εκατομμύρια, τα κέρδη της θα έφθαναν στα 90 εκατομμύρια ευρώ.

Λέτε, τέλος, κύριε πρωθυπουργέ ότι «πρέπει να δημιουργήσουμε έναν σύγχρονο και υγιή οργανισμό». 

Γι αυτό, με το κλείσιμο της ΕΡΤ, την αποκλείσατε από τον διαγωνισμό για την εκχώρηση των δικτύων διανομής ψηφιακού τηλεοπτικού σήματος στη χώρα, που θα γίνει τέλος Ιουνίου; Αφού η ΕΡΤ, με απόφασή σας, δεν υπάρχει, μοναδικός διεκδικητής θα είναι η DIGEA, ιδιοκτησίας των κυρίων Βαρδινιοαγιάννη, Μπόμπολα, Ψυχάρη, Κυριακού, Αλαφούζου και Κοντομηνά. Τυχαία σύμπτωση;

Οι απαντήσεις σας κύριε πρωθυπουργέ σε όλα αυτά θα είχαν ξεχωριστό ενδιαφέρον.

Γιώργος Κογιάννης
Δημοσιογράφος
πρώην Διευθυντής Ειδήσεων ΕΡΤ

Αυτά είναι τα επίσημα στοιχεία με τους μισθούς της ΕΡΤ

BNDVQ75CIAAN9R1

 

 

Οι καταγγελίες του κ. Κογιάννη στο twitter είναι καταπέλτης.
Δεν απάντησαν, δεν αντέδρασαν αν και τα διάβασαν!!!

Gkogiannis

Posted in πολιτικη, Το αστικό ιερόμετρο είναι χυδαίο | Με ετικέτα: | 1 Comment »

ΕΡΤ: Της έριξαν «μαύρο» από το Μνημόνιο 1

Posted by redship στο 19 Ιουνίου , 2013

Μνημόνιο (τέταρτη επικαιροποίηση, σελ.7, 8): Το «λουκέτο» στην ΕΡΤ και σε μια σειρά φορείς αποτελεί υπογεγραμμένη μνημονιακή τους «υποχρέωση», την οποία επαναβεβαίωσαν τον Ιούλη του 2011

Ολα ήταν προσχεδιασμένα, προκαθορισμένα, προμελετημένα και προσυμφωνημένα.

Το ΠΑΣΟΚ που υπέγραψε το πρώτο Μνημόνιο, και όλα τα Μνημόνια,

η ΝΔ που υπέγραψε τα επόμενα Μνημόνια και συμφώνησε αναδρομικά με το πρώτο (σ.σ.: είδαμε όλοι τον κ. Σαμαρά να αναφωνεί εκείνο το περίφημο «ουδείς αναμάρτητος» κάνοντας την αυτοκριτική του που δεν το ψήφισε),

η ΔΗΜΑΡ που συγκυβερνά με τους προηγούμενους συμβάλλοντας σαν «Αριστερά της ευθύνης» που είναι στην προώθηση της πολιτικής των Μνημονίων,

έχουν προδιαγράψει τη διάλυση των πάντων. Η ΕΡΤ ήταν μόνο η αρχή. Συγκεκριμένα:

  • Ηδη από τις 22 Νοέμβρη 2010, στο λεγόμενο «Επικαιροποιημένο Μνημόνιο» (σελίδες 39, 57, 58) έχουν συμπεριλάβει την ΕΡΤ σε ένα μακρύ κατάλογο «λουκέτων». Το «λουκέτο» αφορά σε εκείνες τις κρατικές επιχειρήσεις για τις οποίες, όπως αναφέρεται στο κείμενο της «δεύτερης επικαιροποίησης» του Μνημονίου,

«Η Κυβέρνηση υιοθετεί ένα σχέδιο δράσης για την αναδιάρθρωση των δημόσιων επιχειρήσεων που θα οδηγήσει σε κλείσιμο των μη βιώσιμων (…)».

Ανάμεσα στις άλλες επιχειρήσεις, εκτός από την ΕΡΤ, το «σχέδιο δράσης» των «αναδιαρθρώσεων» και των «λουκέτων» περιλαμβάνει από το Μετρό και τον ΗΣΑΠ μέχρι τα Αμυντικά Συστήματα, κι από το ΚΕΕΛΠΝΟ και τον ΕΟΤ μέχρι τον ΕΛΓΑ!

  • Ηδη από τις 2 Ιούλη 2011, στο λεγόμενο «Μνημόνιο Συνεννόησης» (πρόκειται για την τέταρτη «επικαιροποίηση» του Μνημονίου, σελίδες 7, 8) επαναβεβαιώνουν ότι προωθούν
Μνημόνιο (δεύτερη επικαιροποίηση, σελ. 39, 57, 58): Εχουν προδιαγράψει το κλείσιμο της ΕΡΤ και τη διάλυση μιας σειράς επιχειρήσεων από το Νοέμβρη του 2010

«Νομοθεσία για την κατάργηση, συγχώνευση και συρρίκνωση μη βιώσιμων φορέων (…) Μεταξύ άλλων η νομοθεσία θα αφορά μεγάλους φορείς που θα κλείσουν και των οποίων οι αρμοδιότητες θα μεταφερθούν (…)».

Στις επιχειρήσεις που από τότε είχαν αποφασίσει ότι θα περάσουν από το «μαχαίρι» της συρρίκνωσης, της συγχώνευσης και της κατάργησης, έχει και πάλι την «τιμητική» της η ΕΡΤ, αλλά και φορείς όπως το ΙΓΜΕ, ο ΕΟΜΜΕΧ, ο ΟΣΚ κ.λπ.

Σύμφωνα με τους αρχικούς τους σχεδιασμούς, η νομοθεσία για το «λουκέτο» στην ΕΡΤ και στους άλλους φορείς θα είχε κατατεθεί από την κυβέρνηση τον Ιούλη του 2011 και θα είχε υιοθετηθεί από το Κοινοβούλιο μέχρι τα μέσα Αυγούστου του 2011.

Με άλλα λόγια:

Ο,τι κάνουν στην ΕΡΤ και ό,τι θα κάνουν παντού, αν ο λαός δε βάλει «λουκέτο» στην πολιτική τους, είναι κομμάτι εκείνου του «σωτήριου» έργου που παίζεται χρόνια στην Ελλάδα και που οι «σωτήρες» το είχαν κατά νου εξ αρχής. Απλώς το… καθυστέρησαν λίγο.

Posted in ριζασπάστης, Νίκος Μπογιόπουλος | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Θ. Παφίλης : Ας αποδείξει η κυβέρνηση αν έχει πλειοψηφία

Posted by redship στο 18 Ιουνίου , 2013

Posted in πολιτικη, ρήξη και ανατροπή, Θανάσης Παφίλης | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Ξύδι και χολή…

Posted by redship στο 18 Ιουνίου , 2013

9022

«Να ρίξουμε ξύδι και χολή στο γλυκό νεράκι της επαναστατικοδημοκρατικής φρασεολογίας».

Αυτό καλούσε ο Λένιν τον Απρίλη του 1917 να κάνουν οι μπολσεβίκοι στις συνθήκες της επανάστασης που είχε ανατρέψει τον Τσάρο, να μην παρασυρθούν από το κλίμα του γενικού ενθουσιασμού και της ενότητας που επικρατούσε εκείνη τη στιγμή αλλά αντίθετα να ξεσκεπάσουν τα μικροαστικά και οπορτουνιστικά κόμματα που ηγούνταν στα Σοβιέτ.

Βεβαίως οι σημερινές συνθήκες με τις κινητοποιήσεις αλληλεγγύης που έχουν εκδηλωθεί με αφορμή το ζήτημα της ΕΡΤ και τις σχεδιαζόμενες απολύσεις σε άλλες κρατικές επιχειρήσεις κάθε άλλο παρά μπορούν να συγκριθούν με τέτοιες συνθήκες όπως αυτές του επαναστατικού αναβρασμού του 1917. Ωστόσο το κάλεσμα του Λένιν είναι πολύ επίκαιρο…

Όχι λοιπόν, οι εξελίξεις στην ΕΡΤ δεν αποτελούν «συνταγματική εκτροπή», δεν αποτελούν «πραξικόπημα». Το δίλημμα που τίθεται δεν είναι «δημοκρατία ή μνημόνιο» όπως προβάλλουν οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ και από κοντά μια σειρά δυνάμεις που δίνουν «αντικαπιταλιστικό άλλοθι» στην ανάδειξη της «κυβέρνησης της αριστεράς».

Η αστική εξουσία, όργανο της οποίας είναι η αστική διακυβέρνηση (όποιο επίθετο κι αν αυτή έχει), αποτελεί τη δικτατορία των μονοπωλίων, επιβάλλει με κάθε τρόπο τη δικιά της νομιμότητα, τη νομιμότητα των συμφερόντων της τάξης που εκπροσωπεί και γι’ αυτόν τον λόγο έχει στο οπλοστάσιό της το ανάλογο νομικό, συνταγματικό πλαίσιο. Σε αυτήν την κατεύθυνση λειτουργούν όλοι οι αστικοί θεσμοί ως καλοκουρδισμένοι μηχανισμοί του αστικού κράτους (ακόμα και οι λεγόμενοι «ανεξάρτητοι» όπως η δικαιοσύνη) ανεξάρτητα από την κάθε αστική κυβέρνηση, τέτοιος άλλωστε (ιδεολογικός -προπαγανδιστικός) ήταν και η ΕΡΤ. Το γεγονός αυτό αποκλείει αντιθέσεις και διαπάλη ανάμεσα στα μονοπώλια, σε τμήματα της αστικής τάξης για το πώς θα εξυπηρετηθούν καλύτερα τα γενικά συμφέροντα της τάξης τους και ιδιαίτερα ορισμένων τμημάτων της; Ασφαλώς και δεν αποκλείεται αυτό να εκφραστεί και με διαφορετική στάση θεσμών (π.χ. του Συμβουλίου της Επικρατείας) απέναντι στην απόφαση της κυβέρνησης. Αυτό βεβαίως δεν πρόκειται επίσης να αλλάξει τη γενική κατεύθυνση των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων στις οποίες εντάσσεται και το κλείσιμο της ΕΡΤ αφού αυτές εξυπηρετούν γενικότερες ανάγκες του κεφαλαίου. Ανεξάρτητα από ιδεολογικές προτιμήσεις και ιστορικές καταβολές, θα τις υλοποιήσουν όλες οι κυβερνήσεις αστικής διαχείρισης, ανεξάρτητα από διαφοροποιήσεις στο μείγμα της εφαρμογής.

Η ΕΡΤ εκσυγχρονίζεται για να παίξει πιο αποτελεσματικά το ρόλο της ως ιδεολογικός αστικός μηχανισμός. Άλλο αυτό και άλλο η αναγκαία αλληλεγγύη στους εργαζόμενους, η διαμόρφωση όρων ενιαίας αντιπαράθεσης στην πολιτική των απολύσεων που χτυπά την πόρτα των εργαζομένων μια σειράς κρατικών επιχειρήσεων και οργανισμών.

Δεν μπορεί λοιπόν η γραμμή πάλης προς όφελος της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων να είναι η υπεράσπιση του «δημόσιου χαρακτήρα» της ΕΡΤ γιατί ούτε η ΕΡΤ ούτε κανένας άλλος «δημόσιος» οργανισμός δεν είναι πραγματικά δημόσιος δεν ανήκει στον λαό αλλά στο συλλογικό καπιταλιστή, το αστικό κράτος.

Δεν μπορεί γραμμή πάλης να είναι η υπεράσπιση της «δημοκρατίας», της ψευδαίσθησης ότι είναι δυνατόν μέσα από την εύρυθμη λειτουργία και τη μεταρρύθμιση των αστικών θεσμών και νόμων να εξασφαλιστεί «δημοκρατία για όλους» και για τα μονοπώλια και για την εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα, ο ψευδής διαχωρισμός του αστικού πολιτικού προσωπικού σε «δημοκράτες» και «αντιδημοκράτες».

Στις κινητοποιήσεις με αφορμή την ΕΡΤ διεξάγεται αντικειμενικά διαπάλη. Εκτός από την αλληλεγγύη που όλοι εκφράζουν, τη γενική αντίθεση στις απολύσεις και την ανάγκη κατάργησης της πράξης νομοθετικού περιεχομένου, αιτήματα με τα οποία συμφωνούν μέχρι και εκπρόσωποι της εκκλησίας, υπάρχουν βαθιές και ουσιαστικές αντιθέσεις.

Θα αξιοποιηθούν αυτές οι κινητοποιήσεις για να ενισχύσουν ένα ρεύμα κυβερνητικής εναλλαγής, να στηρίξουν την ανάδειξη μιας νέας αστικής διακυβέρνησης με επικεφαλής τον ΣΥΡΙΖΑ;

Ή αντίθετα θα αξιοποιηθούν για τη χειραφέτηση των εργαζομένων, για την ανάδειξη του ουσιαστικού ζητήματος με ποιους όρους μπορούν οι εργαζόμενοι να εξασφαλίσουν πραγματικά την ενημέρωση, την ψυχαγωγία, την μόρφωση και το πολιτισμό στη βάση των δικών τους συμφερόντων και αναγκών. Δηλαδή με προϋπόθεση να είναι ιδιοκτήτες του πλούτου που παράγουν και μέσα σε αυτά και των τηλεοπτικών ραδιοφωνικών συχνοτήτων του διαδικτύου, με προϋπόθεση οι αντίστοιχοι οργανισμοί να βρίσκονται υπό τον έλεγχο της εργατικής-λαϊκής εξουσίας. Σε αυτά τα συμπεράσματα θα πρέπει να οδηγηθούν και οι εργαζόμενοι στην ΕΡΤ.

Συνεπώς διέξοδο αποτελούν τα βήματα στην ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, τα βήματα στη λαϊκή συμμαχία σε αντικαπιταλιστική αντιμονοπωλιακή κατεύθυνση, στην αλλαγή συσχετισμών, στη συγκέντρωση δυνάμεων με προοπτική την πάλη για την εξουσία.

Σε αυτή την κατεύθυνση οι δυνάμεις του ΚΚΕ δίνουν τη μάχη…

Posted in ρήξη και ανατροπή, ταξικός πόλεμος, Αστική ή εργατική εξουσία | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Αρης

Posted by redship στο 18 Ιουνίου , 2013

 

Προχτές την Κυριακή, στις 16 του μήνα, συμπληρώθηκαν 68 χρόνια. Ηταν 16 Ιούνη του 1945 όταν ο κομμουνιστής, ο πρωτοκαπετάνιος του ΕΛΑΣ, ο αγωνιστής στην πάλη κατά του ιμπεριαλισμού και του φασισμού, ο πρωτοπόρος μαχητής για μια Ελλάδα της λαοκρατίας και όχι της πλουτοκρατίας, για την Ελλάδα της δημοκρατίας και του σοσιαλισμού, θα φύγει από τη ζωή.

Ο Αρης, κυκλωμένος από τους διώκτες του, έξω από τη Μεσούντα, θα ανοίξει ο ίδιος την πόρτα της αιωνιότητας. Θα περάσει στην αθανασία της συλλογικής μνήμης και συνείδησης, δίνοντας το τέλος με το ατομικό του περίστροφο. Μαζί του στο θάνατο τον συντρόφεψε και ο πιστός του αντάρτης, ο Τζαβέλας.

Ακολούθησε ο κανιβαλισμός. Η θηριωδία του μεταβαρκιζιανού καθεστώτος. Οι δύο νεκροί σύντροφοι θα αποκεφαλιστούν και τα κεφάλια τους θα κρεμαστούν, σαν σήμερα, από τις 18 έως τις 20 Ιούνη, σ’ ένα φανοστάτη στα Τρίκαλα.

Ο Αρης δεν υπήρξε, δεν διαμορφώθηκε «τυχαία». Από τον Θανάση Κλάρα γεννήθηκε ο Αρης Βελουχιώτης, γιατί «αντάρτης, κλέφτης, παλικάρι, πάντα είν’ ο ίδιος ο λαός».

Η διαδρομή από τον Θανάση Κλάρα μέχρι το γνήσιο παιδί του ΚΚΕ, τον Αρη Βελουχιώτη, είναι μια διαδρομή ταυτισμένη με το μήνυμα που εκπέμπεται από τα ίδια τα νάματα της ποίησης του κομμουνισμού.

Πολλοί παριστάνουν τους «αρμόδιους» να μιλήσουν γι’ αυτή τη διαδρομή, για τις σχέσεις του Αρη με το ΚΚΕ. Ομως, αρμοδιότερος είναι ο ίδιος ο Αρης. Και μίλησε:

«…Αν στη ζωή μου υπάρχει ένα σημείο που με συγκίνηση και με υπερηφάνεια αφάνταστη από καιρού σε καιρό γυρίζω και βλέπω, είναι ακριβώς η εποχή που μπήκα στο Κομμουνιστικό Κόμμα. Διαπαιδαγωγήθηκα ταξικά, έμαθα το συμφέρο μου, πέταξα τον κεφαλαιοκρατικό πολιτισμό στα μούτρα της λωποδύτριας μπουρζουαζίας και ρίχτηκα με πίστη, με θέληση, με ηρωισμό στον αγώνα για τις εργαζόμενες μάζες. Εκτοτε, δεν έχω στο ενεργητικό μου παρά φυλακίσεις για πάλη επαναστατική. Μιλάν τα γεγονότα, μιλάει αυτή η αλήθεια. Ούτε ΜΙΑ ΚΗΛΙΔΑ. Είναι αυτό σε βάρος μου; Είναι αυτό στοιχείο ενάντια στο Κομμουνιστικό Κόμμα; ΤΙΜΗ ΜΟΥ ΜΕΓΑΛΗ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΙΜΗ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΣΤΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ότι γλίτωσα απ’ τη διαφθορά της συνείδησης, στην οποία με οδηγούσε το ληστρικό αστικό καθεστώς και κόσμησα τον Κλάρα που φερόντανε τροχάδην στον γκρεμό με ΑΓΝΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΑ στοιχεία και μόνο με τέτοια. Το Κομμουνιστικό Κόμμα εξαγνίζει και δημιουργεί αγωνιστές αφοσιωμένους στη μεγάλη υπόθεση του προλεταριάτου. Είναι το μόνο κόμμα που οδηγεί τους εκμεταλλευόμενους στον ιστορικό δρόμο: Στην οριστική απελευθέρωση του προλεταριάτου. Στο κόμμα αυτό έδωσα όλη μου τη ζωή και θα συνεχίσω να δίνω όσες δυνάμεις μου απομείναν στον αγώνα του, για το ψωμί των εργαζομένων, κατά των φόρων και των πολέμων, για την επανάσταση».

(Θανάσης Κλάρας, επιστολή στον «Ριζοσπάστη», 9/9/1931)

Αυτός ήταν ο Αρης.

Σ’ ένα άλλο «προφητικό» κείμενο που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Αναγέννηση» στις 21 Ιούνη 1945, ένας Θεσσαλός δημοσιογράφος, ο Φαίδων Μακρής, έγραψε:

«Σύμφωνα με τους μαθηματικούς νόμους του εκκρεμούς, το καθημαγμένο κεφάλι του Αρη Βελουχιώτη, ταλαντευόταν προχθές κρεμασμένο σ’ ένα φανοστάτη της πλατείας των Τρικάλων. Αιωρείτο αργά. Δεξιά – αριστερά, δεξιά – αριστερά και κάθε ταλάντευση σημείωνε και μια τραγική στιγμή των καιρών που διανύουμε. Σιωπηλά τα πλήθη βλέπαν με κατάπληξη το μακάβριο θέαμα.

Ενα «γιατί;» μεγάλο σαν το έργο του Αρη, γεννιόταν μες στις ψυχές όλων χωρίς να φτάνει και στα χείλια. Η ανταρσία του ενάντια στο κράτος τιμωρήθηκε με το θάνατο, η ανταρσία ενάντια στο κόμμα του τιμωρήθηκε ακόμα πιο σκληρά για έναν κομμουνιστή, με τη διαγραφή του.

Ομως, η αισχρή, βάρβαρη και ανίερη διαπόμπευση της κεφαλής του ήρωα είναι μια ιστορική αδικία και μια εθνική ντροπή…

«Χαράς ευαγγέλια» γαύγισε για το θάνατο του ήρωα η εμπαθής ασημότης της Νομαρχίας Τρικάλων, χωρίς να σκεφτεί ότι όταν αυτός θα εγκαταλείψει με «τας κεκανονισμένας τιμάς» τη ζωή, ύστερα από λίγο δε θα τον θυμούνται ούτε οι στενότεροι συγγενείς του, ενώ τον Αρη Βελουχιώτη δε θα τον ξεχάσουν ούτε οι φίλοι του ούτε οι εχθροί του. Γιατί αυτός και το έργο του έχουν πια καταγραφεί στην ιστορία του έθνους»

 

Posted in Αρης Βελουχιώτης, ΕΑΜ-ΕΛΑΣ | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

Ανακοίνωση του ΠΑΜΕ για την πράξη νομοθετικού περιεχομένου

Posted by redship στο 11 Ιουνίου , 2013

pame25

Ανακοίνωση εξέδωσε η Εκτελεστική Γραμματεία του ΠΑΜΕ για την πράξη νομοθετικού περιεχομένου.

Αναλυτικά η ανακοίνωση:

«Η Εκτελεστική Γραμματεία του ΠΑΜΕ καταγγέλλει την κυβέρνηση που με την πράξη νομοθετικού περιεχομένου που αποφάσισε επιδιώκει το κλείσιμο δημόσιων οργανισμών και φορέων. Μεταξύ αυτών κινδυνεύει με κλείσιμο και η ΕΡΤ. Αποτέλεσμα αυτής της απαράδεκτης και αντεργατικής απόφασης θα είναι η απόλυση χιλιάδων εργαζομένων.

Το ΠΑΜΕ εκφράζει την αλληλεγγύη του στους εργαζόμενους της ΕΡΤ και σε όλων των δημόσιων φορέων. Να μην σκύψουν το κεφάλι. Να μην τρομοκρατηθούν. Να οργανώσουν τη πάλη τους, την αντίσταση τους απέναντι στην πολιτική που τους πετάει στο δρόμο και στον καιάδα της ανεργίας».

Posted in ρήξη και ανατροπή, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η «Δημοκρατία του φερετζέ» | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Κι εσύ Έλληνα κυνήγα τους μετανάστες…

Posted by redship στο 10 Ιουνίου , 2013

Μετά από 9 αναβολές και αφού παρήλθε ο χρόνος παραγραφής έγινε η δίκη Μελισσανίδη

Το ιστορικό της υπόθεσης που δεν θα δείτε σε κανένα κανάλι και δεν θα διαβάσετε σε καμία εφημερίδα γιατί τα εκατομμύρια των διαφημίσεων του ΟΠΑΠ τα μοιράζει τώρα ο Μελισσανίδης .
Το ΣΔΟΕ διαπιστώνει λαθρεμπορία 6.328.200 λίτρων ναυτιλιακών καυσίμων πλαστογραφία μετά χρήσεως σε βαθμό κακουργήματος σε πλοίο της εταιρείας του Μελισσανίδη και καταλογίζει το ποσό των 2.218.721,06 ευρώ από δασμοδιαφυγή
Ο Μελισσανίδης προσλαμβάνει νομικό σύμβουλο τον κολλητό και σύμβουλο του Σαμαρά Φαήλο Κρανιδιώτη
Το δικαστήριο αναβάλλεται γιατί δεν παρίσταται η πολιτική αγωγή δηλαδή ο δικηγόρος του δημοσίου.

Το δικαστήριο αναβάλλεται για δεύτερη φορά .
Το δικαστήριο αναβάλλεται για τρίτη φορά
Το δικαστήριο αναβάλλεται για τέταρτη φορά
Το δικαστήριο αναβάλλεται για πέμπτη φορά
Το δικαστήριο αναβάλλεται για έκτη φορά
Το δικαστήριο αναβάλλεται για έβδομη φορά
Το δικαστήριο αναβάλλεται για όγδοη φορά

Ο Σαμαράς δίνει τον ΟΠΑΠ στο Μελισσανίδη

Το δικαστήριο αναβάλλεται για ένατη φορά

Παραγράφηκε το αδίκημα της λαθρεμπορίας

Παρασκευή 24 – 05 – 2013 γίνεται το δικαστήριο μόνο για το αδίκημα της πλαστογραφίας μετά χρήσεως σε βαθμό κακουργήματος ούτε τώρα παρίσταται εκπρόσωπος του δημοσίου ως πολιτική αγωγή.

Το δικαστήριο έχει κατακλυστεί από φουσκωτούς απειλούνται οι μάρτυρες κατηγορίας. Σε αντίθεση με τις προηγούμενες φορές είναι απόντα τα κανάλια οι εφημερίδες οι δημοσιογράφοι , γιατί τη μεγάλη πίτα των διαφημίσεων του ΟΠΑΠ τη μοιράζει τώρα ο Μελισσανίδης.

Ο πρόεδρος δεν πείθεται ούτε από το μάρτυρα κατηγορίας διευθυντή του τελωνείου ούτε από τον εισαγγελέα που ζήτησε τη καταδίκη των κατηγορουμένων ,τους απαλλάσσει και από τη κατηγορία της πλαστογραφίας

Posted in χυδαιότητα και φασισμός χέρι-χέρι, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Οι «αυτοδημιούργητοι» καπιταλιστές | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

άγρια καταστολή αλλά και λαϊκή αντίδραση στην Κωνσταντινούπολη

Posted by redship στο 1 Ιουνίου , 2013

Αν η μισή μου καρδιά βρίσκεται, γιατρέ, εδώ πέρα
η άλλη μισή στην Τουρκία βρίσκεται…

 

 

Stergios Sastinap

Στην Τουρκία ένας λαός που η άρχουσα τάξη νόμισε ότι τον έβαλες στο τσεπάκι της ισλαμικής κυβέρνησης του Ερντογάν γιατί «έτσι ψήφισε ο λαός» εξεγείρεται χωρίς να περιμένει καμία εκλογή και κανένα σωτήρα και χωρίς να λογαριάζει τι ψήφισε και τι δεν ψήφισε.

Άβυσσος η ψυχή του λαού, θα λέει η άρχουσα τάξη. Αυτό ακριβώς είναι που φοβάται. Την Άβυσσο!

Ελληνίδα- Έλληνα εργάτη, άνεργε, συνταξιούχε, νέε, αγρότη, μικρομεσαίε τι δεν καταλαβαίνεις;;;;
Τι αλήθεια;;;

 

instabul1 instabul2 instabul

 

συνεχής ροή στην παρακάτω διεύθυνση

http://www.livestream.com/revoltistanbul

Posted in Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Τι σημαίνει για το λαό η «ανταγωνιστικότητα»;

Posted by redship στο 1 Ιουνίου , 2013

από   902.gr

Μια ενδιαφέρουσα και αποκαλυπτική θεώρηση για το τι σημαίνει «ανταγωνιστικότητα» στον καπιταλισμό και πώς αυτή επιτυγχάνεται δίνει η Παγκόσμια Επετηρίδα Ανταγωνιστικότητας (World Competitiveness Yearbook – WCY) που συνέταξε το International Institute for Management Development (IMD) του Business School της Λωζάνης, για το 2013. Σύμφωνα με τα στοιχεία, η ελληνική καπιταλιστική οικονομία βρίσκεται στην 54η θέση σε σύνολο 60 χωρών, βελτιώνοντας κατά 4 θέσεις τις επιδόσεις της σε σχέση με το 2012 (58η θέση). Στο σχετικό δελτίο, η άνοδος της Ελλάδας θεωρείται αναμενόμενη, εξαιτίας της «κυβερνητικής πολιτικής και τις κυβερνητικές αποφάσεις στο πλαίσιο της δημοσιονομικής προσαρμογής της χώρας, των μεταρρυθμίσεων στην αγορά εργασίας, και της σημαντικής βελτίωσης της εικόνας της χώρας μας στο εξωτερικό». Σε άλλο σημείο, εξαίρεται «η εφαρμογή του μεταρρυθμιστικού προγράμματος, με άξονα τις αποκρατικοποιήσεις». Δηλαδή, βασικοί παράγοντες για τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας μιας οικονομίας στον καπιταλισμό, είναι η «δημοσιονομική πειθαρχία», που σημαίνει περικοπές σε δημόσιες δαπάνες που σχετίζονται με μισθούς, Κοινωνική Ασφάλιση, Υγεία, Πρόνοια και άλλα, οι «μεταρρυθμίσεις», κύρια στους μισθούς και την αγορά εργασίας, όπως και οι ιδιωτικοποιήσεις, που σημαίνει ολοκληρωτική παράδοση στρατηγικών τομέων της οικονομίας στο κεφάλαιο. Σύμφωνα με την ίδια έκθεση, οι καλύτερες επιδόσεις της ελληνικής οικονομίας καταγράφονται στο δείκτη της «επιχειρηματικής αποτελεσματικότητας». Ο συγκεκριμένος δείκτης αφορά κατά κανόνα μέτρα που πήραν οι ίδιοι οι εργοδότες, για να βελτιώσουν την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεών τους και να τις αναδιαρθρώσουν σε συνθήκες κρίσης.

Ποια ήταν αυτά τα μέτρα; Μαζικές απολύσεις, μειώσεις μισθών, διευθέτηση του χρόνου εργασίας (εκ περιτροπής εργασία και άλλα) και η χρήση όλου του πλέγματος των αντεργατικών νόμων, με τους οποίους το αστικό κράτος φιλοδώρησε τους καπιταλιστές. Οι άλλοι δείκτες, με τους οποίους μετριέται η ανταγωνιστικότητα, είναι η «οικονομική αποδοτικότητα», η «κυβερνητική αποτελεσματικότητα» και οι «υποδομές». Αφορούν, δηλαδή, το κατά πόσο προχώρησε η «αναδιάταξη» της κρατικής μηχανής, των δημόσιων οικονομικών και των κρατικών υποδομών, ώστε όλα να προσαρμοστούν καλύτερα στις σύγχρονες ανάγκες των μονοπωλίων. Σύμφωνα με το ίδιο δελτίο του IMD, οι πέντε κύριες προκλήσεις για τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας το 2013 είναι «η ταχεία προώθηση διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων για τη μείωση των δαπανών του δημόσιου τομέα (…) η ενίσχυση της ρευστότητας και της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων (…) ο εξορθολογισμός του φορολογικού συστήματος, με στόχο τη μείωση της φοροδιαφυγής (…) η μείωση της γραφειοκρατίας που αφορά την επιχειρηματικότητα (…) η πάταξη των φαινομένων διαφθοράς στο δημόσιο τομέα». Ένα προς ένα αυτά τα μέτρα περιέχονται στο πρόγραμμα της συγκυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ, που ευθυγραμμίζονται πλήρως με τα κριτήρια που θέτουν οι διάφοροι ιμπεριαλιστικοί Οργανισμοί για την τόνωση της ανταγωνιστικότητας μιας καπιταλιστικής οικονομίας. Ο ίδιος ο Τσίπρας δήλωνε στο CNN (Νοέμβρης 2012): «Για να υπάρξει ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας, πρέπει να υπάρξουν σημαντικές διαρθρωτικές αλλαγές στην Ελλάδα, τις οποίες φυσικά δεν τις αρνούμαστε». Ένα μήνα μετά, κατήγγειλε την κυβέρνηση ότι «δεν πετυχαίνει κανένα στόχο στο επίπεδο της διαχείρισης του χρέους και στην αύξηση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας».

Παίρνοντας αφορμή από τις ανακοινώσεις του IMD, ο πρόεδρος του Συνδέσμου Βιομηχάνων Βορείου Ελλάδας ζήτησε για να τονωθεί η ανταγωνιστικότητα των ελληνικών επιχειρήσεων: Την άμεση πληρωμή των οφειλών του κράτους προς τις επιχειρήσεις, το συμψηφισμό των οφειλών των επιχειρήσεων προς το κράτος με τις οφειλές του δημοσίου και του ευρύτερου δημόσιου τομέα προς τις επιχειρήσεις, την άμεση επιστροφή του ΦΠΑ των εξαγωγικών επιχειρήσεων, την άμεση κινητοποίηση του κρατικού μηχανισμού, ούτως ώστε να βεβαιωθούν οι οφειλές του κράτους προς τις επιχειρήσεις, την επιδότηση της εργασίας και όχι της ανεργίας, με την επιδότηση των εργοδοτικών εισφορών, την εξαίρεση των προγραμμάτων του ΟΑΕΔ από τον κανόνα de minimis ούτως ώστε να μπορέσει η πολιτεία να προχωρήσει στην κατά 100% επιδότηση των εργοδοτικών εισφορών, τη σταθερότητα του φορολογικού πλαισίου, και, τέλος, την άρση τουλάχιστον τριάντα (30) σημαντικών εμποδίων στην επιχειρηματικότητα, «που έχουμε υποσχεθεί ως χώρα στην τρόικα από το 2010». Οι βιομήχανοι εξασφάλισαν πάμφθηνα εργατικά χέρια, ατομικές συμβάσεις εργασίας, διευθέτηση του εργάσιμου χρόνου, νέα πεδία δράσης με τις συμπράξεις και τις ιδιωτικοποιήσεις. Τώρα, με εργάτες – σύγχρονους δούλους θέλουν και ρευστό για να κάνουν επενδύσεις. Άλλη μια απόδειξη ότι η ανταγωνιστικότητα των μονοπωλιακών ομίλων τρέφεται από την κατάργηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων και του λαού και πως η καπιταλιστική ανταγωνιστικότητα είναι ασυμβίβαστη με τις λαϊκές ανάγκες.

Posted in Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός, καπιταλισμός | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Ενα… «σχεδόν δώρο»!

Posted by redship στο 1 Ιουνίου , 2013

Ξέραμε ότι τα Μνημόνια «είναι ευλογία». Μας το είχε διατυμπανίσει ο Πάγκαλος. Τώρα μάθαμε ότι τα Μνημόνια, εκτός από «ευλογία» είναι, επίσης, «δώρο», ή, για να είμαστε απολύτως ακριβείς, τα Μνημόνια είναι κάτι που μοιάζει με «σχεδόν δώρο»…

Ετσι το είπε τις προάλλες ο Στουρνάρας. Το «σχεδόν δώρο» προς τον ελληνικό λαό, εξήγησε ο Στουρνάρας, συνίσταται στο ότι οι δανειστές έχουν δανείσει στην Ελλάδα 240 δισ. ευρώ. Το γεγονός αυτό, ότι δηλαδή «μας» δάνεισαν 240 δισ. ευρώ, είναι λόγος, κατά τον Στουρνάρα, για να πανηγυρίζει κανείς…

Για να καταλάβουμε, όμως, τι κρύβεται πίσω από τα «πανηγύρια» τους και από τα «σχεδόν δώρα» τους, αρκεί να μιλήσουν οι αριθμοί (σ.σ.: οι δικοί τους αριθμοί…).

Πριν από λίγες μέρες δόθηκε στη δημοσιότητα η έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το ελληνικό πρόγραμμα «σωτηρίας». Σύμφωνα με την έκθεση, αρχής γενομένης από το Μνημόνιο του 2010 έως σήμερα, από ΕΕ και ΔΝΤ έχουν δοθεί στην Ελλάδα 205,1 δισ. ευρώ (και όχι 240).

Προσέξτε τώρα μια ενδιαφέρουσα πλευρά αυτού του «δώρου»:

Στη σελίδα 133 της εισηγητικής έκθεσης του ίδιου τους του προϋπολογισμού για το 2013, περιλαμβάνονται οι πίνακες με τους τόκους και με τα χρεολύσια που έχει πληρώσει η Ελλάδα κατά το διάστημα 2010 – 2012.

Αυτό που προκύπτει είναι ότι:

α) Την περίοδο 2010 – 2012 ο ελληνικός λαός κατέβαλε σε εγχώριους και ξένους τοκογλύφους, σε κερδοσκόπους, σε δανειστές και σε πιστωτές, για τόκους, για χρεολύσια και για εξοφλήσεις χρεών βραχυχρόνιου δανεισμού, το ποσό των 202,73 δισ. ευρώ!

Επίσης,

β) σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών, μέσα στο πρώτο τετράμηνο του 2013, η Ελλάδα έχει καταβάλει σε τοκοχρεολυτικές οφειλές το επιπλέον ποσό των 3,523 δισ. ευρώ.

Δηλαδή, από την εποχή που οι δανειστές άρχισαν να μας κάνουν το «σχεδόν δώρο» των 205,1 δισ. ευρώ, η Ελλάδα (δηλαδή, ο ελληνικός λαός) αυτό το «σχεδόν δώρο» το έχει πληρώσει, αθροιστικά, με το ποσό των 206,3 δισ. ευρώ!

(Σημείωση: Στο ποσό αυτό δεν συμπεριλαμβάνονται τα 17,8 δισ. ευρώ των ομολόγων που εξέδωσε το ελληνικό δημόσιο την περίοδο Γενάρης – Απρίλης 2013, μεταφέροντας φέσια στο μέλλον).

Τα συμπεράσματα είναι προφανή:

Πρώτον: Ο Στουρνάρας πανηγυρίζει για τα δάνεια που ποτέ δεν έρχονται στην Ελλάδα, αλλά όπως «έρχονται» έτσι ακριβώς ξαναγυρίζουν – τόσα και ακόμα περισσότερα – στους… δωροδότες δανειστές και εκείνο που απομένει στο λαό είναι να πληρώνει τους τόκους για κάθε «σχεδόν δώρο» που (δεν) έρχεται στην Ελλάδα.

Δεύτερον: Ο Στουρνάρας πανηγυρίζει γιατί με τα λεφτά του λαού, από τα βάσανα του λαού, με το αίμα του λαού,

ταΐζεται τόσο η Σκύλλα (ντόπιοι και ξένοι δανειστές – κεφαλαιοκράτες), όσο και η Χάρυβδη (η εγχώρια πλουτοκρατία, τα μονοπώλια και οι τράπεζες).

Στους πρώτους, δηλαδή στη Σκύλλα, είναι που επιστρέφουν (εντόκως) τα «δάνεια». Στους δεύτερους, δηλαδή στη Χάρυβδη, είναι που πηγαίνουν όλα όσα ληστεύουν οι κυβερνώντες από το λαό μέσα από τους κομμένους μισθούς και συντάξεις, μέσα από τις διαλυμένες εργασιακές σχέσεις, την κατάργηση κάθε έννοιας κοινωνικής πρόνοιας κ.λπ. και τα οποία υπολογίζονται σε πάνω από 60 δισ. ευρώ μέσα στην τριετία.

Ο λαός, δηλαδή, από τη μια φορτώνεται στην πλάτη τόσο το «σχεδόν δώρο» των δανείων, που σημαίνει διαρκείς τόκους και χρεολύσια για το μέλλον,

από την άλλη φορτώνεται και την αποπληρωμή των εσόδων του βραχυπρόθεσμου δανεισμού μέσω των ομολόγων πολλών δισεκατομμυρίων που εκδίδει το Δημόσιο, τα οποία λυμαίνεται η πλουτοκρατία.

Αυτή είναι η αλήθεια.

Εντούτοις, τους ακούς στη Βουλή, στα κανάλια, στις εφημερίδες να μπουρδολογούν και να επιμένουν στο παραμύθι. Κι όταν τους στριμώχνεις, όταν αποδεικνύεις ότι δεν ισχύει τίποτα από τα απίθανα ψεύδη των κυβερνώντων, των παπαγάλων τους και των αδαών «διανοούμενων», ότι δεν είναι από τα δάνεια που πληρώνονται, τάχα, οι μισθοί και οι συντάξεις, αλλά ότι είναι οι μισθοί και οι συντάξεις που λεηλατούνται για να πληρώνονται (διπλά και τρίδιπλα) τα δάνεια, οι ανακεφαλαιοποιήσεις και οι χαριστικές στο κεφάλαιο ρυθμίσεις, τότε οι πάσης φύσεως «φωστήρες» αρχίζουν να μην αντιλαμβάνονται από… αριθμητική ούτε τα στοιχειώδη!

Τόσο σπουδαίοι επιστήμονες, τόσο λαμπροί οικονομολόγοι και τόσο επιμελείς τραπεζίτες, αλλά τους είναι αδύνατον η άθλια πολιτική τους να μη συμβαδίζει με εκείνη ακριβώς την άθλια προπαγάνδα, που δεν έχει άλλο δρόμο από το να επιμένει ότι

το 205,1 (το «δώρο») που «παίρνουμε»

είναι, τάχα,… μεγαλύτερο (!) από

το 206,3 που είναι ένα μέρος μόνο από το «αντίδωρο» που μας βουτάνε.

Posted in ριζασπάστης, Νίκος Μπογιόπουλος | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »