καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Μαΐου 2013
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Απρ.   Ιον. »
     12345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    2728293031  
  • Εγγραφή

Συνέλευση προέδρων ΕΛΜΕ: Αποφάσισαν να μην απεργήσουν

Posted by redship στο 15 Μαΐου , 2013


από 902.gr

Χωρίς απόφαση για απεργία έληξε  το βράδυ της Τετάρτης η Γενική Συνέλευση των προέδρων των ΕΛΜΕ. Η ώρα της ψηφοφορίας για την τελική απόφαση σήμανε και τα αποκαλυπτήρια της πλειοψηφίας που διαμόρφωσε την εισήγηση (ΔΑΚΕ, ΠΑΣΚ, «Συνεργασία», «Παρεμβάσεις»), που αφού οδήγησαν τον κλάδο σε αδιέξοδο με την πρότασή τους για απεργία διαρκείας μέσα στις πανελλαδικές, έφτασαν λίγο πριν τις 11 το βράδυ να προτείνουν αναστολή των απεργιακών κινητοποιήσεων επειδή δεν υπάρχουν οι όροι και οι προϋποθέσεις, και αυτό τελικά ψηφίστηκε από τη Γενική Συνέλευση των προέδρων.

Από την αρχή και σε όλη τη διάρκεια της Γενικής Συνέλευσης έγινε φανερό ότι το διακύβευμα ήταν αν τελικά θα γίνει η απεργία με ανυπακοή στην επιστράτευση της κυβέρνησης ή όχι. Το βράδυ, από πλευράς του ΔΣ της ΟΛΜΕ, οι παρατάξεις ΠΑΣΚ, ΔΑΚΕ και «Συνεργασία» πρότειναν αναστολή της απεργίας. Οι «Παρεμβάσεις» ήθελαν να εμφανιστούν ότι επιμένουν τάχα στην απεργία, αλλά η εκπρόσωπός τους δήλωσε: «Δεν υπάρχουν όροι να πάμε σε απεργία. Επειδή όμως δεν μπορεί να μη γίνει και τίποτα, προτείνω την Παρασκευή να απεργήσουν 500 συνδικαλιστές»… που δεν εμπλέκονται με τη διαδικασία των εξετάσεων! (δείτε αναλυτικότερα την χαρακτηριστική για το ρόλο των Παρεμβάσεων δήλωση της εκπροσώπους τους)

Εν τέλει, επιβεβαιώθηκε εκείνο που το ΠΑΜΕ Εκπαιδευτικών επισήμανε από την πρώτη στιγμή που οι παρατάξεις ΔΑΚΕ, ΠΑΣΚ, «Παρεμβάσεις» και «Συνεργασία» διαμόρφωσαν την εισήγηση για απεργίες μέσα στις εξετάσεις. Οτι, δηλαδή, για πολλά χρόνια, όπως και τώρα δεν προετοίμασαν τον κλάδο να δώσει τις αναγκαίες μάχες. Ειδικά τώρα που και πάλι κράτησαν αυτή τη στάση από την αρχή που έριξαν την πρόταση για απεργία, η μη προετοιμασία του κλάδου απέναντι και στην επιστράτευση που ήταν προδιαγεγραμμένη σημαίνει ότι οδηγούν τους εκπαιδευτικούς στην ηττοπάθεια. Αυτές οι ηγεσίες επιδόθηκαν σε ένα επικοινωνιακό παιχνίδι, χωρίς συμμαχίες, χωρίς προοπτική, με την κυβέρνηση να είναι έτοιμη να αρπάξει την ευκαιρία να τσακίσει τους εκπαιδευτικούς, να σπείρει κλίμα τρομοκρατίας με την επιστράτευση. Οτι αυτές οι ηγεσίες δεν μπορούν να οργανώσουν αγώνες με αποτελέσματα, μπαίνουν σε έναν αγώνα για να βγουν γρήγορα γρήγορα, γιατί δεν έχουν γραμμή σύγκρουσης με την αντιλαϊκή – αντιεκπαιδευτική πολιτική, έχουν αποδεχτεί και συμβιβαστεί με την υπάρχουσα πραγματικότητα.

Οι ευθύνες για το ότι η πολιτική της κυβέρνησης μένει τελικά αναπάντητη από τον κλάδο βαραίνουν όλες τις παρατάξεις που διαμόρφωσαν την εισήγηση. Που προσπάθησαν να οδηγήσουν τον κλάδο σε ένα μονόδρομο που οδηγεί σε αδιέξοδο και σπέρνει την ηττοπάθεια αντί να δημιουργούνται όροι και προϋποθέσεις να αντιπαλέψει αποτελεσματικά, συλλογικά, σε συμπόρευση με το εργατικό – λαϊκό κίνημα τα μέτρα που πλήττουν βάναυσα όλους τους εργαζόμενους, που διαλύουν τη δημόσια Εκπαίδευση. Αντί να εξασφαλιστεί η συμμαχία με εργαζόμενους γονείς και μαθητές, οι δυνάμεις της πλειοψηφίας περιορίστηκαν στο να αποζητούν απεργιακή στήριξη από τις ηγεσίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, που έχουν αποδείξει ακόμα και στις πιο κρίσιμες στιγμές πόσο συμβιβασμένες είναι. Την Τετάρτη, η Γενική Συνέλευση των προέδρων ξεκίνησε ζητώντας από τις δύο Εκτελεστικές Επιτροπές να αποφασίσουν απεργία στις 17 Μάη.

Οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ, την ώρα της ψηφοφορίας, απευθύνθηκαν στη Γενική Συνέλευση προέδρων των ΕΛΜΕ με την εξής δήλωση: «Υπάρχει ανάγκη να αποτυπωθεί με σαφήνεια και καθαρότητα η θέση και η θέληση των 20.000 συναδέλφων που συμμετείχαν σε Γενικές Συνελεύσεις. Κανείς δεν έχει δικαίωμα να την παρερμηνεύσει. Εμείς πήραμε καθαρή θέση και πήραμε και την ευθύνη της πρότασής μας. Η πρόταση μας μειοψήφησε στις γενικές συνελεύσεις και υπερψηφίστηκε η πρόταση της πλειοψηφικής ηγεσίας της ΟΛΜΕ. Είναι αυτονόητο πως η ευθύνη βρίσκεται στις δυνάμεις που πρότειναν και διαχειρίζονται αυτή την εισήγηση και τη συγκεκριμένη πρόταση».

Σημειώνεται ότι η μεγάλη πλειοψηφία των ΕΛΜΕ έφτασε στη Γενική Συνέλευση, με αποφάσεις μαζικών γενικών συνελεύσεων υπέρ της απεργίας που πρότεινε η πλειοψηφία στην ΟΛΜΕ, καταδικάζοντας έτσι την επιστράτευση και την επίθεση στα δικαιώματα των εκπαιδευτικών, ωστόσο τα δύο τρίτα των θετικών προς την εισήγηση αποφάσεων περιείχαν και… «αστερίσκους» προκειμένου να προχωρήσουν σε απεργία.

Σε δήλωση τους οι εκπρόσωποι του ΠΑΜΕ στο ΔΣ της ΟΛΜΕ Ηλίας Πατίδης και Βασίλης Λυκούρας μετά τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας σημείωσαν:

«Η συνδικαλιστική ηγεσία της ΟΛΜΕ έχει ευθύνες. Οδήγησε έναν ολόκληρο κλάδο σε αδιέξοδο. Είχαμε προειδοποιήσει γι’ αυτή την εξέλιξη έγκαιρα. Κάναμε καθαρό από την αρχή ότι σήμερα το κίνημα μπορεί να δώσει απάντηση στην αντιλαϊκή πολιτική και στον αυταρχισμό της κυβέρνησης μόνο με ενωτικούς ταξικούς αγώνες μαζί με τους άλλους κλάδους εργαζομένων και σε συμμαχία με τα λαϊκά στρώματα. Μπορεί να δώσει απάντηση μόνο με αγώνες που έχουν σχέδιο οργάνωσης, σύγκρουσης και προοπτικής. Τίποτα από όλα αυτά δεν έκανε η ηγεσία της ΟΛΜΕ.
Η ηγεσία της ΟΛΜΕ ακύρωσε τις όποιες αγωνιστικές διαθέσεις υπήρχαν στον κλάδο οι οποίες εκφράστηκαν με τη συμμετοχή 20.000 συναδέλφων στις γενικές συνελεύσεις».

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: