καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Μαΐου 2013
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Απρ.   Ιον. »
     12345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    2728293031  
  • Εγγραφή

Archive for Μαΐου 2013

«Η Αστυνομία προμήθευε τους χρυσαυγίτες με ασυρμάτους και κλομπς»…

Posted by redship στο 28 Μαΐου , 2013

.

Η απόρρητη έκθεση του τμήματος της ίδιας της Ελληνικής Αστυνομίας, με ημερομηνία 10/12/1999, το οποίο μιλά για στενές διασυνδέσεις των ναζιστών με την ΕΛ.ΑΣ., που δημοσιεύτηκε στα «Νέα» στις 17/4/2004
Γράφει  ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ
Το «παιχνίδι» με το λεγόμενο «αντιρατσιστικό νομοσχέδιο» συνεχίζεται.

Τα κόμματα του «αστικού τόξου»

είτε «σαλιαρίζουν» με τους φασίστες και μάλιστα το διαπράττουν στο όνομα των δημοκρατικών ελευθεριών (!),

είτε πλέκουν το «δημοκρατικό φερετζέ» τους, μιλώντας στο όνομα ενός «αντιφασιστικού τόξου» που, όμως, δεν κρύβουν ότι τη συγκρότησή του την επιδιώκουν πάνω στη βάση του υφιστάμενου κράτους. Του κράτους, δηλαδή, των μονοπωλίων, του οποίου οι οικονομικές και πολιτικές δομές είναι εκείνες που γεννούν και εκτρέφουν το φασισμό…

Πίσω, πάντως, από τον μπερντέ της συνεχιζόμενης παράστασης, με τις «εντάσεις», τις «διαφωνίες», τις «συγκρούσεις», υπάρχει κάτι που λειτουργεί αδιατάρακτα. Επί δεκαετίες. Επί δεκαετίες, εκείνο που λειτουργεί αδιατάρακτα είναι ένας ολόκληρος κρατικός μηχανισμός.

Φυσικά, με αυτόν τον κρατικό μηχανισμό ουδόλως άσχετες ή πολύ περισσότερο «αθώες» για τον τρόπο λειτουργίας του είναι όλες οι μέχρι σήμερα κυβερνήσεις και τα κόμματα που τις αποτέλεσαν.

Επειδή, λοιπόν, έχουμε ακούσει άπειρες φορές ότι «το κράτος έχει συνέχεια»

(σ.σ.: Μας το είπε και ο Σαμαράς, για να δικαιολογήσει την εφαρμογή των μνημονίων με τα οποία «διαφωνούσε»…)

θα θέλαμε να υπενθυμίσουμε:

Το 2004 ήρθε στη δημοσιότητα ένα άκρως απόρρητο έγγραφο της Ελληνικής Αστυνομίας με ημερομηνία 10/12/1999. Το άκρως απόρρητο έγγραφο (δημοσιεύτηκε στα «Νέα», στις 17/4/2004), το οποίο αναφερόταν στη «Χρυσή Αυγή», ανάμεσα στα άλλα έλεγε και τα εξής:

«β) Η οργάνωση (σ.σ.: η Χρυσή Αυγή) διατηρεί πολύ καλές σχέσεις και επαφές με εν ενεργεία αξιωματικούς και μόνιμους υπαξ/κούς του στρατού, αλλά και με αποστράτους.

γ) Διατηρεί πολύ καλές σχέσεις και επαφές με εν ενεργεία και αποστράτους αξ/κούς της ΕΛ.ΑΣ., αλλά και με απλούς αστυνομικούς.

δ) Στο παρελθόν, κατά τη διάρκεια των επετείων της 17ης Νοέμβρη, αλλά και άλλων εκδηλώσεων του αριστερίστικου και αναρχικού χώρου, η αστυνομία τούς προμήθευε με ασυρμάτους και κλομπς, για να τους εντοπίζουν και να τους κτυπούν, εμφανιζόμενοι ως «αγανακτισμένοι» πολίτες.

(…)

στ) Τα περισσότερα μέλη της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ οπλοφορούν παράνομα, προμηθευόμενα όπλα από βουλευτές (της ΝΔ) παρουσιαζόμενοι ως συνοδοί τους».

Οι ερωτήσεις που προκύπτουν από τα παραπάνω είναι πολλές, αλλά θα περιοριστούμε σε μία:

Στα 15 σχεδόν χρόνια που πέρασαν από τότε που συντάχθηκε η παραπάνω αποκαλυπτική έκθεση και στα 10 σχεδόν χρόνια από τότε που για πρώτη φορά είδε το φως της δημοσιότητας,

τα κόμματα που, επί των δικών τους κυβερνήσεων, θύλακες του κρατικού μηχανισμού, σύμφωνα με το άκρως απόρρητο έγγραφο της ΕΛ.ΑΣ., διατηρούσαν τόσο στενές σχέσεις με τη ναζιστική Χρυσή Αυγή, μπορούν να μας πουν τι έχουν κάνει για το θέμα;

Για παράδειγμα:

Εντοπίστηκε το δίκτυο ή τα πρόσωπα της Αστυνομίας με τα οποία «διατηρεί πολύ καλές σχέσεις» η ναζιστική συμμορία; Διαπιστώθηκε από πόσο ψηλά δίνονταν οι εντολές, όταν «η αστυνομία τους προμήθευε με ασυρμάτους και κλομπς»; Διερευνήθηκε η παράνομη οπλοφορία των χρυσαυγιτών και η κατηγορία ότι η προμήθεια όπλων γινόταν από βουλευτές;

Θα περιμένουμε (σ.σ.: ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι) απάντηση…

Posted in ριζασπάστης, Νίκος Μπογιόπουλος | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Λεξικόν της νέας ελληνικής (πραγματικότητας)

Posted by redship στο 27 Μαΐου , 2013

 

παντιερα ροσα

 

 

 

Η στήλη σήμερα είναι στην ευχάριστη θέση να αποκαλύψει πρώτη, τις αλλαγές που προωθούνται, στα ελληνικά λεξικά, λόγω των αλλαγών που έχουν προηγηθεί στην ελληνική πραγματικότητα. Ξεκινάμε με αποσπάσματα από το γράμμα Ε και σύντομα θα ακολουθήσουν συνταρακτικές αποκαλύψεις και για άλλα γράμματα.

 

Εργασία: Ευφημισμός που χρησιμοποιείται από κυβερνητικούς για να περιγράψει μια ιδέα, ή μια φαντασιακή κατάσταση. Κάποτε ζούσες από αυτή. Σήμερα δεν ζεις από αυτή. Ούτε και από κάτι άλλο.

Επίορκος: Περίπου 2.000 δημόσιοι υπάλληλοι παραβάτες, το λάθος των οποίων θα το πληρώσουν 22.000 δημόσιοι υπάλληλοι.

Εταιρεία: Ναός της σύγχρονης κοινωνίας και οικονομίας. Πολλές φορές συναντάται με τον προσδιορισμό «επιτυχημένη εταιρεία», κυρίως όταν ο ιδιοκτήτης της, την έχει φτιάξει με τα λεφτά όλων μας.

Εξουσία: Ψυχολογική κατάσταση, κατά την οποία, μια μειοψηφία, ποσοτικά και ποιοτικά, εγκαθίσταται στο σβέρκο, της πλειοψηφίας, η οποία αν και την εγκρίνει αρχικά, στην πορεία την απορρίπτει, διαλέγοντας ταυτόχρονα, μια κατά κανόνα χειρότερη κατάσταση.

Εξαιρούνται: Τα μεγάλα σου μάτια, τα πυκνά σου μαλλιά. Τα παράξενα χείλη που με καιν σαν φωτιά.

Ευρωπαϊκή Ένωση: Σύγχρονη και αναβαθμισμένη εκδοχή της Μαφίας.

Εσμός: Σύνολο ανθρώπων με καταστροφική επίδραση στην κοινωνία. Πχ. Υπουργικό συμβούλιο.

Εμετός: Ο Γρηγόρης Ψαριανός.

Εφοπλιστής: Φίλος πρωθυπουργών, σπάνια δε και συνεργάτης.

Ευρώ: Πρώτο συνθετικό των λέξεων, Ευρώπη, ευρωζώνη, ευρωπαϊκός, φτώχεια, εξαθλίωση, ανεργία, απόγνωση.

Εκσπερμάτωση: Τρία λεπτά ομιλίας του Άδωνη σε παράθυρο της τηλεόρασης.

Εκκλησία: Αγαθός άνθρωπος, με πνευματική καθυστέρηση που συνήθως πέφτει θύμα κλοπής. Συνήθης φράση, όταν πρόκειται για πρώην πρωθυπουργό Γιώργο , πχ. «μιλώντας σε αυτόν είναι σα να κλέβεις εκκλησία».

Επιμήκυνση: Αναποτελεσματική μέθοδος για αύξηση μεγέθους, πέους ή χρέους. Το ομόηχο των δυο λέξεων προκαλεί συνήθως ανεπανόρθωτα προβλήματα και στα δυο.

Ερμαφρόδιτος: Η πολιτική του ΠΑΣΟΚ κάποτε και του ΣΥΡΙΖΑ τώρα.

Επιχειρηματικότητα: Διαδικασία κατά την οποία τρώγονται λεφτά αφελών και ανυποψίαστων λαών, μέσω πολυδαίδαλων μηχανισμών και πάντα στο όνομα της ανάπτυξης. Συνώνυμη της λέξης αρπαχτή.

Εγωισμός: Ψυχική νόσος  που εμφανίζεται , κυρίως σε μέλη κυβερνήσεων, υπουργούς, βουλευτές κλπ. Εκδηλώνεται, με κρίσεις «σωτηρίας της χώρας», και  εκφορά ακατάσχετης αρλουμπαρίας.

Έρωτας: Λέξη που έχει τραγουδηθεί, από τον Γιάννη Πάριο, και άλλους Γιάννηδες. Συναντάται συνήθως στα χρόνια της χολέρας και παραμένει αγιάτρευτος.

Ευχολόγιο: Βαρυσήμαντη πολιτική δήλωση εν ενεργεία ή υποψήφιου πρωθυπουργού μικρής χώρας.

Εφορία: Κτήριο που θέλουν να γκρεμίσουν οι μισοί έλληνες και να ανατινάξουν οι υπόλοιποι. Προκαλεί το αντίθετο  συναίσθημα από αυτό που ο τίτλος του επιβάλλει. Επίσης να πάει στο διάολο.

Εχθρός: Μέχρι πρότινος, ερχόταν από  το εξωτερικό. Τώρα πια έρχεται και από το εσωτερικό.  Δεν φέρνει δώρα. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις φέρνει μόνο Ντόρα.

Ενεχυροδανειστήριο: Σύμβολο της σύγχρονης Ελλάδας. Τα βρίσκεις σε κάθε γωνιά και  προσφέρουν ολίγων μηνών καθυστέρηση, πριν την οριστική, κρεμάλα.

Εεειι πειρατή: Αναφορά στην Αλίκη. Αθάνατη!

Επταετία: Χρονική περίοδος 7 ετών κατά την οποία αναστέλλονται μια σειρά άρθρων του Συντάγματος και δικαιωμάτων των ανθρώπων. Την επταετία πολλές φορές την συναντούμε σε οικογενειακό μέγεθος πχ. σαραντακονταετία (Ισπανία του Φράνκο) και σε συμπυκνωμένο μέγεθος πχ. τριετία (Χούντα μνημονίων Ελλάδα)

Επίτευγμα: Κάτι άγνωστο στην οικονομική πολιτική του Στουρνάρα.

Έθνος: Κάποτε αξιοπρεπές των Ελλήνων, σήμερα η τέταρτη πέμπτη σε κυκλοφορία εφημερίδα.

Επτωχεύσαμεν: φράση που συντάσσεται με το  δυστυχώς, όταν αυτός που το λέει θέλει να γίνει δρόμος (Χαρίλαος Τρικούπης). Όταν θέλει να γίνει μονοπάτι, μιλά για ευκαιρία που μας δίνει το μνημόνιο. (Σαμαράς, Βένι, Κουβέλης κλπ)

Εξέγερση: η μόνη λύση.

 

(Το κείμενο αυτό δημοσιεύτηκε στο τεύχος 16 του περιοδικού Unfollow)

 

Θύμιος Κ.

Posted in Ελληνοφρένεια, Θύμιος Καλαμούκης | Με ετικέτα: , | 2 Σχόλια »

Συνέλευση προέδρων ΕΛΜΕ: Αποφάσισαν να μην απεργήσουν

Posted by redship στο 15 Μαΐου , 2013

από 902.gr

Χωρίς απόφαση για απεργία έληξε  το βράδυ της Τετάρτης η Γενική Συνέλευση των προέδρων των ΕΛΜΕ. Η ώρα της ψηφοφορίας για την τελική απόφαση σήμανε και τα αποκαλυπτήρια της πλειοψηφίας που διαμόρφωσε την εισήγηση (ΔΑΚΕ, ΠΑΣΚ, «Συνεργασία», «Παρεμβάσεις»), που αφού οδήγησαν τον κλάδο σε αδιέξοδο με την πρότασή τους για απεργία διαρκείας μέσα στις πανελλαδικές, έφτασαν λίγο πριν τις 11 το βράδυ να προτείνουν αναστολή των απεργιακών κινητοποιήσεων επειδή δεν υπάρχουν οι όροι και οι προϋποθέσεις, και αυτό τελικά ψηφίστηκε από τη Γενική Συνέλευση των προέδρων.

Από την αρχή και σε όλη τη διάρκεια της Γενικής Συνέλευσης έγινε φανερό ότι το διακύβευμα ήταν αν τελικά θα γίνει η απεργία με ανυπακοή στην επιστράτευση της κυβέρνησης ή όχι. Το βράδυ, από πλευράς του ΔΣ της ΟΛΜΕ, οι παρατάξεις ΠΑΣΚ, ΔΑΚΕ και «Συνεργασία» πρότειναν αναστολή της απεργίας. Οι «Παρεμβάσεις» ήθελαν να εμφανιστούν ότι επιμένουν τάχα στην απεργία, αλλά η εκπρόσωπός τους δήλωσε: «Δεν υπάρχουν όροι να πάμε σε απεργία. Επειδή όμως δεν μπορεί να μη γίνει και τίποτα, προτείνω την Παρασκευή να απεργήσουν 500 συνδικαλιστές»… που δεν εμπλέκονται με τη διαδικασία των εξετάσεων! (δείτε αναλυτικότερα την χαρακτηριστική για το ρόλο των Παρεμβάσεων δήλωση της εκπροσώπους τους)

Εν τέλει, επιβεβαιώθηκε εκείνο που το ΠΑΜΕ Εκπαιδευτικών επισήμανε από την πρώτη στιγμή που οι παρατάξεις ΔΑΚΕ, ΠΑΣΚ, «Παρεμβάσεις» και «Συνεργασία» διαμόρφωσαν την εισήγηση για απεργίες μέσα στις εξετάσεις. Οτι, δηλαδή, για πολλά χρόνια, όπως και τώρα δεν προετοίμασαν τον κλάδο να δώσει τις αναγκαίες μάχες. Ειδικά τώρα που και πάλι κράτησαν αυτή τη στάση από την αρχή που έριξαν την πρόταση για απεργία, η μη προετοιμασία του κλάδου απέναντι και στην επιστράτευση που ήταν προδιαγεγραμμένη σημαίνει ότι οδηγούν τους εκπαιδευτικούς στην ηττοπάθεια. Αυτές οι ηγεσίες επιδόθηκαν σε ένα επικοινωνιακό παιχνίδι, χωρίς συμμαχίες, χωρίς προοπτική, με την κυβέρνηση να είναι έτοιμη να αρπάξει την ευκαιρία να τσακίσει τους εκπαιδευτικούς, να σπείρει κλίμα τρομοκρατίας με την επιστράτευση. Οτι αυτές οι ηγεσίες δεν μπορούν να οργανώσουν αγώνες με αποτελέσματα, μπαίνουν σε έναν αγώνα για να βγουν γρήγορα γρήγορα, γιατί δεν έχουν γραμμή σύγκρουσης με την αντιλαϊκή – αντιεκπαιδευτική πολιτική, έχουν αποδεχτεί και συμβιβαστεί με την υπάρχουσα πραγματικότητα.

Οι ευθύνες για το ότι η πολιτική της κυβέρνησης μένει τελικά αναπάντητη από τον κλάδο βαραίνουν όλες τις παρατάξεις που διαμόρφωσαν την εισήγηση. Που προσπάθησαν να οδηγήσουν τον κλάδο σε ένα μονόδρομο που οδηγεί σε αδιέξοδο και σπέρνει την ηττοπάθεια αντί να δημιουργούνται όροι και προϋποθέσεις να αντιπαλέψει αποτελεσματικά, συλλογικά, σε συμπόρευση με το εργατικό – λαϊκό κίνημα τα μέτρα που πλήττουν βάναυσα όλους τους εργαζόμενους, που διαλύουν τη δημόσια Εκπαίδευση. Αντί να εξασφαλιστεί η συμμαχία με εργαζόμενους γονείς και μαθητές, οι δυνάμεις της πλειοψηφίας περιορίστηκαν στο να αποζητούν απεργιακή στήριξη από τις ηγεσίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, που έχουν αποδείξει ακόμα και στις πιο κρίσιμες στιγμές πόσο συμβιβασμένες είναι. Την Τετάρτη, η Γενική Συνέλευση των προέδρων ξεκίνησε ζητώντας από τις δύο Εκτελεστικές Επιτροπές να αποφασίσουν απεργία στις 17 Μάη.

Οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ, την ώρα της ψηφοφορίας, απευθύνθηκαν στη Γενική Συνέλευση προέδρων των ΕΛΜΕ με την εξής δήλωση: «Υπάρχει ανάγκη να αποτυπωθεί με σαφήνεια και καθαρότητα η θέση και η θέληση των 20.000 συναδέλφων που συμμετείχαν σε Γενικές Συνελεύσεις. Κανείς δεν έχει δικαίωμα να την παρερμηνεύσει. Εμείς πήραμε καθαρή θέση και πήραμε και την ευθύνη της πρότασής μας. Η πρόταση μας μειοψήφησε στις γενικές συνελεύσεις και υπερψηφίστηκε η πρόταση της πλειοψηφικής ηγεσίας της ΟΛΜΕ. Είναι αυτονόητο πως η ευθύνη βρίσκεται στις δυνάμεις που πρότειναν και διαχειρίζονται αυτή την εισήγηση και τη συγκεκριμένη πρόταση».

Σημειώνεται ότι η μεγάλη πλειοψηφία των ΕΛΜΕ έφτασε στη Γενική Συνέλευση, με αποφάσεις μαζικών γενικών συνελεύσεων υπέρ της απεργίας που πρότεινε η πλειοψηφία στην ΟΛΜΕ, καταδικάζοντας έτσι την επιστράτευση και την επίθεση στα δικαιώματα των εκπαιδευτικών, ωστόσο τα δύο τρίτα των θετικών προς την εισήγηση αποφάσεων περιείχαν και… «αστερίσκους» προκειμένου να προχωρήσουν σε απεργία.

Σε δήλωση τους οι εκπρόσωποι του ΠΑΜΕ στο ΔΣ της ΟΛΜΕ Ηλίας Πατίδης και Βασίλης Λυκούρας μετά τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας σημείωσαν:

«Η συνδικαλιστική ηγεσία της ΟΛΜΕ έχει ευθύνες. Οδήγησε έναν ολόκληρο κλάδο σε αδιέξοδο. Είχαμε προειδοποιήσει γι’ αυτή την εξέλιξη έγκαιρα. Κάναμε καθαρό από την αρχή ότι σήμερα το κίνημα μπορεί να δώσει απάντηση στην αντιλαϊκή πολιτική και στον αυταρχισμό της κυβέρνησης μόνο με ενωτικούς ταξικούς αγώνες μαζί με τους άλλους κλάδους εργαζομένων και σε συμμαχία με τα λαϊκά στρώματα. Μπορεί να δώσει απάντηση μόνο με αγώνες που έχουν σχέδιο οργάνωσης, σύγκρουσης και προοπτικής. Τίποτα από όλα αυτά δεν έκανε η ηγεσία της ΟΛΜΕ.
Η ηγεσία της ΟΛΜΕ ακύρωσε τις όποιες αγωνιστικές διαθέσεις υπήρχαν στον κλάδο οι οποίες εκφράστηκαν με τη συμμετοχή 20.000 συναδέλφων στις γενικές συνελεύσεις».

Posted in παιδεία, παιδεία στα μέτρα του κεφαλαίου | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Τι μέλλον έχω κι από ποιους πραγματικά κινδυνεύει;;;;

Posted by redship στο 15 Μαΐου , 2013

 

από το facebook

 

 

 

Λέγομαι Κωνσταντίνος Μανίκας και είμαι μαθητής της πρώτης Λυκείου στο 10 Λύκειο Δραπετσώνας…
Αποφάσισα να γράψω αυτό το κείμενο, θέλοντας να εκφράσω τον αποτροπιασμό και την αγανάκτησή μου για το θράσος και την υποκρισία και αυτών που μας κυβερνούν καθώς και όλων αυτών των δημοσιογράφων και ΜΜΕ που τους βοηθάνε για να επιβάλλουν τα άνομα και ανήθικα σχέδια τους σε βάρος των μαθητών και της νέας γενιάς.

Αφορμή είναι η απεργία των καθηγητών μου , μέσα στην εξεταστική περίοδο και τα κροκοδείλια δάκρυα πολιτικών και δημοσιογράφων για το μέλλον μου ,που «κινδυνεύει» απ αυτήν.

Τι λέτε;;;;;
Τι μέλλον έχω , -εξαιτίας σας – κι από ποιους πραγματικά κινδυνεύει;;;;

Ας δούμε πρώτα, ποιος διαμόρφωσε το μέλλον και την ζωή όλων, από παλιά.

– Ποιος έφτιαξε το μέλλον του παππού μου και το έντυσε με τα αποφόρια της ΟΥΝΤΡΑ, στέλνοντας τον μετανάστη στη Γερμανία;

– Ποιος κακοδιαχειρίστηκε και κατάκλεψε αυτόν τον τόπο;

– Ποιος ανάγκασε την μητέρα μου να δουλεύει απ το πρωί ως το βράδυ για 530 ευρώ, που αφού πληρώσει λογαριασμούς και φαγητό , δεν περισσεύουν –όχι για να μου πάρει παπούτσια- αλλά ούτε ένα βιβλίο που θέλω απ τον πάγκο του παζαριού;;;;;

– Ποιος μείωσε στο μισό τον μισθό του πατέρα μου;

– Ποιος τον συκοφάντησε ,τον απείλησε με επιστράτευση , απόλυση -αυτόν και όλους τους συναδέλφους του στις μεταφορές- όταν κατέβηκαν σε απεργίες μόνο και μόνο γιατί ήθελαν να ζήσουν με αξιοπρέπεια;

– Ποιος θέλει να κλείσει την σχολή που διάλεξε ο αδερφός μου για να πραγματοποιήσει τα όνειρα του, στο Πανεπιστήμιο;

– Ποιος μου έδωσε φωτοτυπίες αντί για βιβλία;

– Ποιος με άφησε να παγώνω χωρίς θέρμανση στην τάξη μου;

– Ποιος φταίει που μαθητές λιποθυμάνε απ την πείνα;

– Ποιος άφησε τόσους άνεργους;

– Ποιος οδήγησε 4000 ανθρώπους στην αυτοκτονία;

– Ποιος άφησε τους παππούδες μας χωρίς περίθαλψη και φάρμακα;

Οι καθηγητές μου ή ΕΣΕΙΣ τα κάνατε όλα αυτά;;;;

Λέτε επίσης ότι οι καθηγητές μου , με την απεργία , θα καταστρέψουν τα όνειρα μου.

Ποιος σας είπε ότι όνειρο μου είναι να είμαι ένας ακόμα άνεργος στο 67% των νέων ανέργων;

Ποιος σας είπε ότι όνειρο μου είναι να δουλεύω ανασφάλιστος και χωρίς ωράρια για 350 ευρώ το μήνα –όπως ψηφίσατε στην τελευταία σας τροπολογία-;

Ποιος σας είπε ότι όνειρο μου είναι να γίνω οικονομικός μετανάστης ;

Ποιος σας είπε ότι όνειρό μου είναι να γίνω delivery boy;

Δυο λόγια θέλω να πω και στους δασκάλους μου , σ όλη τη χώρα.

Δάσκαλοι μου , έχετε υποχρέωση απέναντι σ όλους τους μαθητές ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΝΕΤΕ ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ .
Αν υποχωρήσετε στον δίκαιο αγώνα σας τότε πραγματικά θα έχετε παίξει με το μέλλον μου και θα το χετε υποθηκεύσει.

Όποια υποχώρηση και να κάνετε , όποια νίκη της κυβέρνησης , θα μου στερήσει το δικαίωμα να χαμογελάω , να ονειρεύομαι , να ελπίζω, να αγωνίζομαι για καλύτερη ζωή για μια ανθρώπινη κοινωνία.

Στους γονείς , τους συμμαθητές μου και σ όλη την κοινωνία έχω να πω τα εξής:

Θέλετε αυτοί που μας διδάσκουν να ζουν μες στην εξαθλίωση;

Θέλετε να μας στοιβάξουν σαν εμπορεύματα στις αίθουσες;

Θέλετε να κλείσουν τα σχολεία και να χτίσουν φυλακές;

Θα αφήσετε τους δασκάλους μας μόνους τους σε αυτόν τον αγώνα ;

Έτσι θα μας μάθετε να φωνάζουμε αλληλεγγύη ;

Θέλετε ο δάσκαλος να είναι παράδειγμα σε μας, αυτοσεβασμού , αξιοπρέπειας μαχητικότητας η παράδειγμα υποδούλωσης;;;

Θέλετε τελικά να ζήσουμε σαν δούλοι ;

Από αύριο κιόλας , καταλήψεις σε όλα τα σχολεία από μαθητές και γονείς για να στηρίξουμε τους δασκάλους μας μ’ ένα τραγούδι , ένα σύνθημα : «εμπρός να τσακίσουμε τυράννους φασίστες»

Όλοι μαζί για να αγωνιστούμε για δημόσια δωρεάν και ποιοτική παιδεία .

Όλοι μαζί για να ανατρέψουμε αυτούς που κλέβουν το γέλιο μας ,το γέλιο των παιδιών σας.

ΥΓ. όχι από ματαιοδοξία αλλά για να στερήσω από κάποιους το γελοίο επιχείρημα πως «απλά θέλω να χάσω μαθήματα» , παραθέτω τους βαθμούς μου…

 

vathmoi

Posted in παιδεία, παιδεία στα μέτρα του κεφαλαίου | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Περί «ξενοφοβίας και ρατσισμού»

Posted by redship στο 10 Μαΐου , 2013

Αν ήταν οι νόμοι του αστικού κράτους που θα έβαζαν τέλος στο ρατσισμό, στην ξενοφοβία και στο φασισμό, τότε πώς εξηγείται ότι παρά το νόμο που υπάρχει εδώ και χρόνια στην Ουγγαρία εναντίον όσων αρνούνται το «Ολοκαύτωμα», το ακροδεξιό, αντισημιτικό κόμμα «Γιόμπικ» κατέχει με 17% την τρίτη θέση στο αστικό κοινοβούλιο της χώρας;

Αν είναι οι νόμοι του αστικού κράτους που θα μας προφυλάξουν από το ναζισμό, τότε πώς εξηγείται ότι παρά την απαγόρευση του ναζιστικού κόμματος στη Γερμανία, στη χώρα, πέρα από τα φιλοναζιστικά κόμματα και οργανώσεις, υπάρχει και μια πανσπερμία νεοναζιστικών συμμοριών που δρουν απροκάλυπτα και ότι μόνο το 2012 τα εγκλήματα ρατσιστικού χαρακτήρα έφτασαν τα 17.600;

Αν ήταν οι νόμοι του αστικού κράτους που ορίζοντας το «ορθόν» της ανάγνωσης της Ιστορίας δημιουργούν το ασφαλές περιβάλλον καταπολέμησης της μισαλλοδοξίας και του μισανθρωπισμού, τότε πώς εξηγείται ότι στη Γαλλία όπου υπάρχει τέτοιος νόμος, ο οποίος καταδικάζει όποιον αρνείται τη γενοκτονία των Αρμενίων, εντούτοις το φασιστικό κόμμα της Λεπέν έρχεται δεύτερο στις δημοσκοπήσεις;

Αν οι πολυδιαφημισμένες «δημοκρατικές ευαισθησίες» της ΕΕ έβαζαν φρένο στο φασισμό και στο ρατσισμό, τότε πώς εξηγείται στα μισά κράτη – μέλη της να παρατηρείται ενίσχυση της ακροδεξιάς και να συγκυβερνούν φασιστικά ή κρυφοφασιστικά κόμματα και πολιτικά πρόσωπα;

Αυτή η υποκριτική τακτική του αστικού κράτους να επιδεικνύει «δημοκρατικούς» φερετζέδες κατά του φασισμού

– όταν αυτό το κράτος είναι που ως κράτος των μονοπωλίων γεννά, τρέφει και εκτρέφει το ναζισμό, το φασισμό, το ρατσισμό, την ξενοβαφία –

είναι τόσο παλιά και κυρίως τόσο επικίνδυνη όσο και εκείνο το άρθρο στο ρωσικό αστικό κώδικα του 1894 που αναφερόταν στη διάπλαση των παίδων και έλεγε:

«Κατά την ανατροφή στο σπίτι οι γονείς πρέπει να προσπαθούν να διαμορφώσουν το ήθος τους (σ.σ.: των παιδιών) σύμφωνα με τις απόψεις της κυβέρνησης»…

Η ουσία του πράγματος είναι ότι

πρώτον, οι πολιτικές και ιδεολογικές αντιπαραθέσεις δε γίνονται με νομοθετικές απαγορεύσεις.

Αν κάποιος είναι αμαθής ή ημιμαθής και δε γνωρίζει τι συμβολίζει η σβάστικα, ή, ακόμα χειρότερα, αν είναι φασισταράς και ναζισταράς και εξυμνεί τα Αουσβιτς, όπως κάνουν χρυσαυγίτες βουλευτές, δεν είναι η απαγόρευση της σβάστικας που θα σώσει την κοινωνία από τον ολοκληρωτισμό.

Για παράδειγμα:

Αν αρνείται κάποιος σήμερα το Ολοκαύτωμα είναι είτε ηλίθιος, είτε φασίστας. Αλλά αφενός η βλακεία δεν αντιμετωπίζεται διά νόμου. Αφετέρου είναι επίσης φασισμός να λες στον οποιονδήποτε ότι θα έχει αυτή και όχι την άλλη συνείδηση, ότι θα έχει αυτή και όχι την άλλη γνώμη, ότι θα έχει τη μια και μόνη εγκεκριμένη άποψη, αυτή που εσύ (είτε λέγεσαι κράτος, είτε λέγεσαι ιστορική «αυθεντία») του προσφέρεις και του επιτρέπεις να έχει.

Η ουσία του πράγματος είναι ότι,

δεύτερον, το οικονομικό και πολιτικό σύστημα που εκτρέφει το φασισμό και το ρατσισμό, δεν πρόκειται να καταπολεμήσει ποτέ την αιτία που δημιουργεί το πρόβλημα διότι σε αυτή την περίπτωση θα έπρεπε να αυταπατάται κανείς ότι το σύστημα θα στραφεί ενάντια στον ίδιο τον εαυτό του.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Νίκος Μπογιόπουλος | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Βάρβαροι

Posted by redship στο 10 Μαΐου , 2013

παντιερα ροσα

 

γράφει  ο Θύμιος Κ.

 

Λογοτεχνική προσέγγιση, ενός πασίγνωστου ποιήματος, παραθέτει η στήλη, υλοποιώντας ένα παλιό της όνειρο και απωθημένο. Να αναλύσει ποίηση. Για την ακρίβεια, να αναλύσει Καβάφη και το περίφημο ποίημα «Περιμένοντας τους Βαρβάρους», μεταφέροντας στο σήμερα, τα διαχρονικά μηνύματα του Αλεξανδρινού ποιητή. Ζητούμε προκαταβολικά συγνώμη για την ασέβεια, που διαπράττουμε, αλλά νομίζω ότι είμαστε όλοι, καιρό τώρα, εθισμένοι στην ασέβεια. Ακολουθεί η ανάλυση. Με πλάγια γράμματα οι στίχοι του ποιητή, σε παρένθεση η σύγχρονη προσέγγιση.

Τι περιμένουμε στην αγορά συναθροισμένοι;

Είναι οι βάρβαροι να φθάσουν σήμερα.

(Περιμένουμε συναθροισμένοι γιατί «συνεδριάζει» το Γιουρογκρουπ, στις Βρυξέλλες. Η λέξη –συνεδριάζει- είναι σε εισαγωγικά, διότι απλά δεν συνεδριάζει. Δεκαέξι ξενυχτισμένοι υπουργοί ακούνε τον Γερμανό υπουργό να τους υπαγορεύει τι θα πράξουν… Τσάμπα νύστα δηλαδή)

 

— Γιατί μέσα στην Σύγκλητο μια τέτοια απραξία;

Τι κάθοντ’ οι Συγκλητικοί και δεν νομοθετούνε;

(Περιττός κόπος. Όλοι περιμένουν την συνέντευξη Τύπου από Βρυξέλλες,  να μάθουν τι αποφασίστηκε για αυτούς, από άλλους)

—Γιατί ο αυτοκράτωρ μας τόσο πρωί σηκώθη,

και κάθεται στης πόλεως την πιο μεγάλη πύλη

στον θρόνο επάνω, επίσημος, φορώντας την κορώνα;

(Αυτοκράτορα δεν τον λες, παρά μόνο αν έχεις χιούμορ. Σηκώνεται κάθε μέρα πρωί και όταν βρει την κάμερα της ΝΕΤ, πηγαίνει για «δουλειά» και τα Σάββατα. Στον θρόνο επάνω κάθεται με κάτι ψέματα που έταξε πριν κάνα χρόνο. Όσο για την κορώνα, δεν είναι αυτό που νομίζετε. Είναι το ένα από τα δύο ενδεχόμενα, στο δίλλημα κορώνα ή γράμματα, που πρόκειται να παίξει, για την τύχη του λαού του. Από το ενδεχόμενο  γράμματα μπορείτε να βγάλετε και το ρ)

— Γιατί οι δυο μας ύπατοι κ’ οι πραίτορες εβγήκαν

σήμερα με τες κόκκινες, τες κεντημένες τόγες·

γιατί βραχιόλια φόρεσαν με τόσους αμεθύστους,

και δαχτυλίδια με λαμπρά, γυαλιστερά σμαράγδια·

γιατί να πιάσουν σήμερα πολύτιμα μπαστούνια

μ’ ασήμια και μαλάματα έκτακτα σκαλιγμένα;

(Δεν περιγράφει τον εθνικό σταρ, Πάνο Ευαγγελόπουλο, αλλά μεγαλύτερα σούργελα, που γεμίζουν τα παράθυρα και τα κανάλια. Σούργελα που χωρίς κεντημένες τόγες, αμέθυστους και γυαλιστερά σμαράγδια, είναι έτοιμα να κάνουν αυτό που πάντα κάνουν. Να γλύψουν, να προδώσουν, να ξεπουλήσουν. Όσο για τα βραχιόλια είναι ακόμη το ζητούμενο… Καημένε Άκη εσύ τα φόρεσες νωρίς)

 

Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα·

και τέτοια πράγματα θαμπώνουν τους βαρβάρους.

(… κυρίως τους ιθαγενείς…)

 

—Γιατί κ’ οι άξιοι ρήτορες δεν έρχονται σαν πάντα

να βγάλουνε τους λόγους τους, να πούνε τα δικά τους;

(τώρα σε λίγο έρχεται ο Βενιζέλος, να γεμίσει η κάμαρη μπαρούφες. Έρχεται και ο Κουβέλης να γεμίσει η κάμαρη πουλιά, όπως λέει και η Ρένα Κουμιώτη)

 

— Γιατί αδειάζουν γρήγορα οι δρόμοι κ’ η πλατέες,

κι όλοι γυρνούν στα σπίτια τους πολύ συλλογισμένοι;

(…Αρχίζει η Φατμαγκιούλ)

 

 

Γιατί ενύχτωσε κ’ οι βάρβαροι δεν ήλθαν.

Και μερικοί έφθασαν απ’ τα σύνορα,

και είπανε πως βάρβαροι πια δεν υπάρχουν.

 

(Γιατί τέτοιοι βάρβαροι, ναι δεν υπάρχουν. Γιατί οι βάρβαροι πια δεν έρχονται, αλλά ήρθαν. Γιατί τους καλέσαμε εμείς. Γιατί πήγαμε εμείς. Γιατί για αυτούς που αποφασίζουν στις Βρυξέλλες, στην Ουάσιγκτον και στην Φρανκφούρτη, δεν υπάρχει λέξη να περιγράψει την βαρβαρότητά τους. Όπως δεν υπάρχει λέξη να περιγράψει την απάθεια, την αφέλεια και την μακαριότητα των ιθαγενών. Εν πάση περιπτώσει ο Βάρβαρος κάνει την δουλειά του)

 

Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους.

Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις.

 

(Και αφού δεν ήρθαν οι συγκεκριμένοι βάρβαροι, μάλλον και πρέπει να γένουμε εμείς βάρβαροι. Είναι θέμα τιμής.

Η λύσις αυτή,  είναι  κάποιοι άνθρωποι)

Εμείς.

 

(Το κείμενο αυτό δημοσιεύτηκε στο τεύχος 16 του περιοδικού Unfollow)

Posted in Ελληνοφρένεια, Θύμιος Καλαμούκης | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Η Κούβα δημιουργεί τέσσερα εμβόλια κατά του καρκίνου: ένα μάθημα για τις φαρμακευτικές που δεν είπαν όμως οι ειδήσεις

Posted by redship στο 8 Μαΐου , 2013

αναδημοσίευση  από  sierra  maestra

 


Ότι η Κούβα έχει αναπτύξει εμβόλια για τέσσερις διαφορετικούς τύπους καρκίνου είναι σίγουρα μεγάλη είδηση ​​για την Ανθρωπότητα (1), αν λάβουμε υπόψη ότι, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, κάθε χρόνο στον κόσμο, από την ασθένεια αυτή, πεθαίνουν περίπου 8 εκατομμύρια άνθρωποι (2).

Ωστόσο, τα διεθνή μέσα ενημέρωσης έχουν σχεδόν αγνοήσει την είδηση αυτή παντελώς.

Το 2012 η Κούβα κατοχύρωσε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το πρώτο θεραπευτικό εμβόλιο κατά του καρκίνου του πνεύμονα προηγμένο σε παγκόσμιο επίπεδο, το CIMAVAX-EGF (3). Και τον Ιανουάριο του 2013 ανακοίνωσε το δεύτερο, Racotumomab (4).

Κλινικές Μελέτες σε 86 χώρες δείχνουν ότι αυτά τα εμβόλια, δεν θεραπεύουν πλήρως την ασθένεια, αλλά επιτυγχάνουν τη μείωση των όγκων και προσφέρουν μια σταθερή φάση της νόσου, αυξάνοντας το προσδόκιμο και την ποιότητα ζωής του ασθενούς.

Το Κέντρο Μοριακής Ανοσολογίας στην Αβάνα, στη Κούβα, είναι ο δημιουργός όλων αυτών των εμβολίων. Ήδη από το 1985 το κέντρο αυτό ανέπτυξε το εμβόλιο για τη μηνιγγίτιδα Β (5), μοναδικό στον κόσμο, και αργότερα και πολλά άλλα, όπως αυτό κατά της ηπατίτιδας Β ή του δάγκειου (6). Επιπλέον, συνεχίζει την έρευνα του για χρόνια για να αναπτύξει εμβόλιο κατά του HIV-AIDS (7). Ένα άλλο κέντρο ιατρικών ερευνών στην Κούβα, τα εργαστήρια LABIOFAM, ανέπτυξε επίσης ένα ομοιοπαθητικό φάρμακο κατά του καρκίνου: το Vidatox, από το μπλε δηλητήριο του σκορπιού (8).

Η Κούβα εξάγει αυτά τα φάρμακα σε 26 χώρες, και συμμετέχει σε κοινοπραξίες στην Κίνα, τον Καναδά και την Ισπανία (9). Όλα αυτά σπάνε εντελώς ένα στερεότυπο διαδεδομένο, ενισχυμένο από τη σιωπή των μέσων ενημέρωσης σχετικά με την πρόοδο της Κούβας και άλλων χωρών του Νότου: η ιατρική-φαρμακευτική έρευνα στο προσκήνιο εμφανίζεται μόνο στις χώρες που ονομάζονται «αναπτυγμένες».

Αναμφίβολα, οι κουβανικές οικονομικές επιδόσεις αυξήθηκαν μέσω της επίτευξης των διεθνών πωλήσεων αυτών των φαρμάκων (10). Ωστόσο, η έρευνα μάρκετινγκ και η φιλοσοφία είναι τελείως αντίθετη με την επιχειρηματική πρακτική των μεγάλων φαρμακευτικών εταιρειών παγκοσμίως.

Ο βραβευμένος με Νόμπελ Ιατρικής, Richard J. Roberts, κατήγγειλε πρόσφατα τις φαρμακευτικές εταιρείες ότι προσανατολίσουν την έρευνά τους σε αντίθετη κατεύθυνση από την θεραπεία της ασθένειας του καρκίνου, με σκοπό την ανάπτυξη φαρμάκων για άλλες χρόνιες παθήσεις, πράγμα πιο οικονομικά αποδοτικό για τις εταιρείες αυτές (11). Έτσι, το 90% του προϋπολογισμού για έρευνα διατίθεται σε ασθένειες που πλήττουν μόνο το 10% του παγκόσμιου πληθυσμού.

Η ιατρο-φαρμακευτική βιομηχανία της Κούβας, εξακολουθεί να παραμένει μια σημαντική πηγή ξένου συναλλάγματος για τη χώρα, που διέπεται από αρχές ριζικά αντίθετες με τα παραπάνω.

Πρώτον, οι έρευνες τους αποσκοπούν, σε μεγάλο μέρος, για την ανάπτυξη εμβολίων που σκοπό έχουν τη πρόληψη ασθενειών και ως εκ τούτου έτσι τη μείωση δαπανών για αγορά φαρμάκων του πληθυσμού. Σε ένα άρθρο στο έγκυρο περιοδικό Science, ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ (Καλιφόρνια), ισχυρίστηκαν ότι η Κούβα κατέχει υψηλότερους δείκτες στον τομέα καλύτερης υγείας από τις ΗΠΑ (12). Ο λόγος: η απουσία, στο κουβανικό μοντέλο, εμπορικών πιέσεων και κινήτρων από φαρμακευτικές εταιρείες, και μια επιτυχημένη στρατηγική εκπαίδευση των ανθρώπων σχετικά με την πρόληψη της υγείας.

Επιπλέον, οι φυσικές και παραδοσιακές θεραπείες, όπως η φυτική ιατρική, ο βελονισμός, η ύπνωση και πολλές άλλες-μη κερδοφόρες πρακτικές για τους κατασκευαστές φαρμάκων, έχουν χτιστεί εδώ και χρόνια στο δημόσιο δωρεάν σύστημα υγείας του νησιού (13) .

Εν τω μεταξύ, στην Κούβα τα φάρμακα που διανέμονται, πρώτον, στο εθνικό δίκτυο δημόσιων νοσοκομείων, είναι δωρεάν ή επιδοτούμενα τα πολύ-ακριβά, χάρη στα κέρδη από τις εξαγωγές τους (14).

Posted in δημόσια υγεία | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

Φασισμός = Καπιταλισμός

Posted by redship στο 8 Μαΐου , 2013

ημεροδρόμος
Παραμονές του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου η αυτοκρατορία της «Κρουπ», πέρα από τον καθολικό έλεγχο στον τομέα της βαριάς βιομηχανίας που ασκούσαν οι επιχειρήσεις της στο εσωτερικό της Γερμανίας, είχε συνάψει συμφωνίες με τις πολεμικές βιομηχανίες της Αγγλίας και της Γαλλίας. Οι εργάτες που απασχολούσε η δυναστεία στη Γερμανία και στις επιχειρήσεις της στο εξωτερικό ανέρχονταν στους 80.000.

Στο τέλος του πολέμου, οι δουλειές της «Κρουπ» είχαν πάει τόσο καλά που το εργατικό δυναμικό της είχε ανέλθει κοντά στις 170.000 εργάτες…

Ο θησαυρισμός της «Κρουπ» δε σταμάτησε παρά την ήττα της Γερμανίας στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Παρότι η Συνθήκη των Βερσαλλιών απαγόρευε να κατασκευάζονται όπλα στη Γερμανία, η «Κρουπ», που, στο εσωτερικό της Γερμανίας, είχε μετατρέψει την πολεμική της βιομηχανία σε βιομηχανία παραγωγής σιδηροδρομικών και γεωργικών μηχανών, ιατρικών εργαλείων κ.λπ., στο εξωτερικό, όπως σε Σουηδία και Ολλανδία συνέχιζε την παραγωγή όπλων.

Με την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία, τον οποίο η «Κρουπ» χρηματοδότησε αδρά, η δυναστεία επανήλθε ως βασικός παραγωγός όπλων για το γερμανικό στρατό. Υπό την εποπτεία των ναζί, οι εργάτες της «Κρουπ» εργάζονταν σε συνθήκες δουλείας. Τα μεροκάματα που έπαιρναν γύριζαν πίσω στην «Κρουπ» μέσω της πληρωμής ενοικίων για τα σπίτια που κατασκεύαζε η «Κρουπ» γύρω από τα εργοστάσιά της στα οποία έμεναν οι εργάτες και μέσω της πληρωμής για αγορά τροφίμων και ειδών πρώτης ανάγκης στα πρατήρια που πάλι η «Κρουπ» είχε ιδρύσει…

Η βιομηχανία «Κρουπ» ήταν ταυτισμένη με την πολεμική μηχανή του Χίτλερ κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ενώ η «Κρουπ» τροφοδοτούσε ασταμάτητα τους ναζί σε πολεμικό υλικό, εντούτοις συνέβη το εξής περίεργο: Παρά τις αεροπορικές επιχειρήσεις Αμερικανών και Εγγλέζων στα εδάφη που βρίσκονταν βιομηχανικοί στόχοι στο εσωτερικό της Γερμανίας, όπως π.χ. στο Εσεν, οι εγκαταστάσεις της «Κρουπ» έμεναν ανέπαφες από τους βομβαρδισμούς. Εκεί, στο Εσεν, βρισκόταν και η βίλα του Γουσταύου Μπόλεν, του «κύριου Κρουπ» δηλαδή, όπου ο «κύριος Κρουπ» είχε μερικά χρόνια νωρίτερα δεξιωθεί τον Χίτλερ, δηλώνοντας τη στήριξη του ιδίου και 400 ακόμα κεφαλαιοκρατών της Γερμανίας στο «όραμα» του ναζισμού…

Μετά το τέλος του πολέμου, ο Γουσταύος Μπόλεν ουντ Χάλμπαχ, ο επικεφαλής της «Κρουπ», κατά τη δίκη του με την κατηγορία του εγκληματία πολέμου στη Νυρεμβέργη, αθωώθηκε, και συνέχισε να διευθύνει τις υποθέσεις της «Κρουπ», που σχεδόν 70 χρόνια μετά αποτελεί έναν πολυεθνικό κολοσσό που το 1992 ενώθηκε με την ανταγωνιστική «Hoesch» (ως Krupp Hoesch) και το 2004 με την «Thyssen» (ως «Thyssen Krupp») και απλώνει τα πλοκάμια του σε όλα τα σημεία του πλανήτη (σ.σ.: αναλυτικότερα στο «Κρουπ, η αυτοκρατορία των εξοπλισμών», http://www.historyreport.gr).

Τα παραπάνω,

που σημειώνονται με αφορμή ότι αύριο συμπληρώνεται η 68η επέτειος από την Αντιφασιστική Νίκη, στις 9 Μάη 1945,

απαντούν ευθέως στο ερώτημα «τίνος γέννημα είναι ο φασισμός και ο ναζισμός».

Οχι λιγότερο ευθεία για το ποιοι είναι εκείνοι που θρέφουν την οχιά και την αναπαράγουν, είναι η απάντηση που δίνει ο Γουσταύος Μπόλεν, δηλαδή ο «κύριος Κρουπ» αυτοπροσώπως.

Απολαύστε:

«Ο Εθνικοσοσιαλισμός απελευθέρωσε τον Γερμανό εργάτη από τη μέγγενη ενός δόγματος (σ.σ. του κομμουνιστικού δόγματος) που ήταν βασικά εχθρικό τόσο για τον εργοδότη όσο και για τον εργαζόμενο. Ο Αδόλφος Χίτλερ επέστρεψε τον εργάτη στο έθνος του. Τον μετέτρεψε σε πειθαρχημένο στρατιώτη της εργασίας και συνεπώς σύντροφό μας (σ.σ. σύντροφο των βιομηχάνων)»!

Αυτός ο ύμνος στον Χίτλερ, που μετέτρεψε τον εργάτη σε «πειθαρχημένο στρατιώτη της εργασίας» και σε «σύντροφο» των βιομηχάνων, εκφωνήθηκε από τον ίδιο τον «κύριο Κρουπ» σε ομιλία του στις 26 Γενάρη 1934 και περιλαμβάνεται στα Πρακτικά Δικών της Νυρεμβέργης, Τόμος 1, Κεφάλαιο VIII.

Πιο… ατράνταχτη ομολογία ότι η καπιταλιστική βαρβαρότητα είναι η τροφός του φασισμού, ότι οι κεφαλαιοκράτες, τα μονοπώλια, είναι οι προαγωγοί του φασισμού, με τον οποίο όταν «χρειάζεται» εξασφαλίζουν «ηρεμία», «πειθαρχία» και πολλά, πάρα πολλά κέρδη, δύσκολα μπορεί να βρεθεί.

Πόσο μάλλον που ο «κύριος Κρουπ», ένα χρόνο νωρίτερα, στη μυστική σύσκεψη της 20ής Φλεβάρη 1933, ήταν ένας εκ των παρευρισκομένων βιομηχάνων, τραπεζιτών κ.λπ. που έδωσαν στους παριστάμενους Χίτλερ και Γκέρινγκ την τελική τους έγκριση για την κατάληψη από τους ναζί της εξουσίας…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in ριζασπάστης, Νίκος Μπογιόπουλος | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Λαϊκή «Ανάσταση»

Posted by redship στο 4 Μαΐου , 2013

Η βάρβαρη επίθεση, κεφαλαίου, συγκυβέρνησης, ΕΕ, που σταυρώνει καθημερινά τους ανθρώπους του μόχθου δεν είναι μοιραία. Ο λαός δεν πρέπει να περιμένει «μεσσίες» για τη σωτηρία του. Ούτε απ’ αυτούς που του υπόσχονται πως θα κάνουν τους εκμεταλλευτές του, ευεργέτες του. Η εργατική τάξη, τ’ άλλα φτωχά λαϊκά στρώματα, με την πίστη στην ανεξάντλητη, ακαταμάχητη δύναμή τους, με τους δικούς τους ταξικούς, πολιτικούς αγώνες για την κατάργηση των αφεντάδων, θα στρώνουν το δρόμο στη δική τους «Ανάσταση».

Posted in ταξικός πόλεμος | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Μεγαλοοφειλέτης του Δημοσίου ο Δημήτρης Μελισσανίδης

Posted by redship στο 3 Μαΐου , 2013

Posted in unfollow | Με ετικέτα: | 3 Σχόλια »

Ο διάολος κηρύττει το ευαγγέλιο

Posted by redship στο 3 Μαΐου , 2013

 

Του Νίκου Μπογιόπουλου από το περιοδικό  unfollow

 

Πρώτον, αυτό που εγκαινιάστηκε στην Κύπρο με τις καταθέσεις είναι μια ακόμα απόδειξη πως η καπιταλιστική κρίση είναι τόσο βαθιά, που η καταστροφή κεφαλαίου αποτελεί αναγκαστικό «νόμο» για να ξεπεράσει ο καπιταλισμός την κρίση του, ο οποίος δεν μπορεί να αφήσει ανέγγιχτους και τους ίδιους τους κεφαλαιοκράτες. Αλλωστε είναι γνωστός ο μύθος της προηγούμενης μεγάλης κρίσης του ’30, σύμφωνα με τον οποίο οι τραπεζίτες… πηδούσαν από τα παράθυρα των τραπεζών τους.

Δεύτερον, σ’ αυτή την αναγκαστική καταστροφή κεφαλαίου στην οποία οδηγούνται και κεφαλαιοκράτες, οι ισχυρότεροι εξ αυτών θέλουν να πλήξει τους πιο αδύναμους της συνομοταξίας τους. Εντούτοις δεν πρέπει να ξεχνάει κανείς ότι και ο κυρίαρχος λύκος (εν προκειμένω γερμανικός) και ο ηττημένος λύκος (εν προκειμένω ρώσικος) στην ίδια αγέλη ανήκουν.

Όσον αφορά τώρα την παρουσίαση της υπερεπέκτασης του χρηματοπιστωτικού τομέα ως μια τάχα «παρέκκλιση» από τον «Καλό καπιταλισμό», πρόκειται για μια «παρέκκλιση» τόσο «νέα» όσο «νέα» μπορεί να θεωρηθεί και η εμφάνιση του χρηματιστικού κεφαλαίου, δηλαδή της σύμφυσης μεταξύ βιομηχανικού και τραπεζικού κεφαλαίου. Στην πραγματικότητα μάλιστα, το ρολόι πρέπει να γυρίσει πολύ πιο πίσω. Η «ηγεμονία» αυτή χρονολογείται ως τάση ήδη από την εποχή που συντελέστηκε το πέρασμα των κοινωνιών από την απλή εμπορευματική κυκλοφορία στην κυκλοφορία του χρήματος.

Πρόκειται για ένα γεγονός που -όπως παρατηρεί ο Μαρξ- οδήγησε τον Αριστοτέλη στα Πολιτικά του να προβεί στο διαχωρισμό της «χρηματιστικής» από την «οικονομική». Ο Αριστοτέλης σημείωνε ότι για την πρώτη, τη χρηματιστική, «φαίνεται να μην υπάρχει κανένα όριο για τον πλούτο και την απόκτηση του» και ότι για «τη χρηματιστική δεν υπάρχουν όρια του σκοπού της, αλλά ο σκοπός της είναι ο απόλυτος πλουτισμός».

Η ανθρωπότητα, δυόμισι χιλιετηρίδες μετά τον Αριστοτέλη και δυο αιώνες μετά τις αναλύσεις του Μαρξ για το «πλασματικό χρήμα», ζει ακριβώς τις συνέπειες της πέραν κάθε ορίου χρηματιστικής επικυριαρχίας. Η τελευταία δεν συνιστά «παρέκκλιση» για τον καπιταλισμό, αλλά δομικό και συστατικό του στοιχείο. Ας δούμε κατ’ αρχάς τα στοιχεία:

• Στο Λουξεμβούργο του κ. Γιούνκερ, πρώην προέδρου του Eurogroup, ο χρηματοπιστωτικός τομέας δεν είναι 7 φορές μεγαλύτερος από το ΑΕΠ της χώρας όπως στην Κύπρο, αλλά 20 φορές μεγαλύτερος…

• Στην Ελβετία, το μέγεθος δύο μόνο τραπεζών, της UBS και της Credit Suisse, είναι σχεδόν 7 φορές μεγαλύτερο από το ΑΕΠ όλης της χώρας…

• Στο Βέλγιο, δύο τράπεζες, η Dexia και η Fortis έχουν μέγεθος σχεδόν 4 φορές μεγαλύτερο από το ΑΕΠ της χώρας…

• Στη Βρετανία, τρεις τράπεζες, οι RBS, Barclays και HSBC, έχουν μέγεθος 4 φορές μεγαλύτερο από το ΑΕΠ της χώρας…

• Στη Γερμανία, μία μόνο τράπεζα, η Deutsche Bank, έχει μέγεθος που ανέρχεται σχεδόν στο ΑΕΠ όλης της χώρας…

• Στη Γαλλία, μία μόνο τράπεζα, η BNP Paribas, έχει μέγεθος που ξεπερνά όλο το ΑΕΠ της χώρας…

• Στην Ισπανία, μία μόνο τράπεζα, η Santander, έχει μέγεθος όσο και το ΑΕΠ της χώρας…

• Σε Σουηδία και Ολλανδία, το μέγεθος του τραπεζικού τομέα ξεπερνά κατά 3,5 φορές το ΑΕΠ των δύο χωρών…

• Σύμφωνα με την «Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών» για το έτος 2010 το μέγεθος του χρηματοπιστωτικού τομέα όσον αφορά μόνο τους «άυλους τίτλους» ξεπέρασε τα 1.030 δισ. δολάρια, όταν την ίδια χρονιά το παγκόσμιο ΑΕΠ ήταν μόλις 62 δισ. δολάρια. Δηλαδή, ήταν μεγαλύτερος κατά 16 τουλάχιστον φορές…

• Στην Αμερική, εν μέσω κρίσης, στο τρίτο τρίμηνο του 2009, το 80% της αύξησης των συνολικών κερδών προερχόταν από τον χρηματοπιστωτικό τομέα, ο οποίος, όμως, αντιπροσωπεύει μόνο το 25% της αμερικανικής οικονομίας.

• Στην Ευρώπη το 2007-2008, ενώ το σύνολο της οικονομίας παρουσίαζε ρυθμούς μεγέθυνσης 3%, οι τράπεζες εμφάνιζαν ρυθμούς επέκτασης των κερδοσκοπικών τους κεφαλαίων από 40% μέχρι και 80% το χρόνο. Ταυτόχρονα, ενώ το εθνικό προϊόν αύξανε με ετήσιο ρυθμό 4%, ο δανεισμός της οικονομίας αύξανε με ρυθμό ανώτερο του 8%.

Όλα αυτά περιγράφονται θαυμάσια στην κινηματογραφική ταινία Χριστόφορος Κολόμβος, όταν ο ομώνυμος ήρωας αναφωνεί:
«Πίστη, ελπίδα, φιλευσπλαχνία, αλλά πιο σπουδαίο απ’ όλα αυτά είναι το τραπεζικό κέρδος»…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Νίκος Μπογιόπουλος | Με ετικέτα: | 1 Comment »