καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Οκτώβριος 2012
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Σεπτ.   Νοέ. »
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    293031  
  • Εγγραφή

Καταδικάζουμε τον φασισμό από όπου κι αν προέρχεται: Η φαλάκρα είναι γοητεία

Posted by redship στο 25 Οκτωβρίου , 2012


από  2310net

Φασισμός-φαιδρότητα-φαρισαϊσμός-φανατισμός-φαλάκρα.

Όλα ξεκινάνε από ένα αθώο «φα». Υποκριτικά ακούγεται αυτές τις μέρες

η καταγγελία της πολιτικής βίας από όπου κι αν προέρχεται. Εντελώς

υποκριτικά, αφού όλοι οι νοήμονες (δεν έχουμε μείνει και πολλοί)

κάτοικοι αυτής της χώρας ξέρουμε λίγο-πολύ από πού προέρχεται

η φασιστική, πολιτική βία.

 

Ο μεγάλος αστός κοινωνιολόγος Μαξ Βέμπερ, έλεγε πως το κράτος

έχει το μονοπώλιο στην άσκηση νόμιμης βίας. Βίας που μπορεί να

πάρει τη μορφή της άμεσης φυσικής βίας (βλέπε καταστολή, ξύλο,

συλλήψεις, περιορισμός δικαιωμάτων κτλ.), είτε τη μορφή του

καταναγκασμού (κανείς δεν θα επέλεγε να πληρώσει την εφορία και

να αφήσει το παιδί του νηστικό αν δεν του το επέβαλε με καταναγκαστικό

τρόπο το κράτος). Φυσικά η βεμπεριανή ανάλυση δεν μπόρεσε ποτέ

να υπερβεί την μαρξική σύλληψη, ότι το κράτος δεν είναι τίποτα άλλο

από την επιτροπή διαχείρισης των υποθέσεων της αστικής τάξης,

αλλά αυτό είναι άλλο θέμα. Στο σημερινό ελληνικό κράτος η βία γίνετα

ι ολοένα και πιο αναπόσπαστο κομμάτι της λειτουργίας του. Ξύλο

σε απεργούς, ξύλο σε διαδηλωτές, ξύλο σε ανάπηρους, κυνήγι

μεταναστών, χημικά, δακρυγόνα, χειροβομβίδες κρότου, συλλήψεις,

προσαγωγές, αστυνομοκρατία, και ταυτόχρονα επιβολή φόρων,

επιβολή εξοντωτικών μέτρων, χαράτσια και πολλά άλλα. Μπορεί

το κράτος μας να είναι ανίκανο σε πολλούς τομείς (όπως την

εξασφάλιση της στοιχειώδους περίθαλψης των καρκινοπαθών),

αλλά όταν πρόκειται να επιτελέσει το πραγματικό του έργο, την

βία, όλοι πρέπει να παραδεχθούμε ότι διαθέτει περισσή φαντασία.

 

Ένας από τους βασικούς εκφραστές αυτής της πολιτικής του κράτους,

τόσο ως προς την ιδεολογική σύλληψη όσο και προς την εκτέλεση είναι

το φαλακρό αγόρι νούμερο ένα, ο υπουργός δημόσιας τάξης, ο αξιότιμος

κύριος Δένδιας. Το πρώτο πράγμα που έκανε ως υπουργός ήταν να

αμολήσει τους Δίας, Δέλτα, Ζήτα, Ήττα, Θήτα να κυνηγήσουν μετανάστες.

Το δεύτερο ήταν να παραγγείλει υδροφόρες για να προετοιμαστεί μπροστά

στην απειλή των κακών ανθρώπων που διαδηλώνουν ενάντια στα νέα μέτρα,

και το τρίτο να πνίξει τους κατοίκους της Χαλκιδικής στο χημικό γιατί ο

χρυσός πρέπει να βγει από τα βουνά και να προστεθεί στα βουνά εκατομμυρίων

που έχουν οι Μπόμπολες. Ενδιάμεσα φρόντισε να δηλώσει σε όλους τους

τόνους ότι η Χρυσή Αυγή τον ζηλεύει γιατί κάνει αυτό που θέλουν να κάνουν

εκείνοι! Αν η βία είναι κύριο γνώρισμα του φασισμού, γιατί αυτό θα πρέπει

να αποτελεί εξαίρεση όταν ασκείται συντεταγμένα από τους αρμόδιους υπουργούς;

 

Και περνάμε στο φαλακρό αγόρι νούμερο δύο. Ο αξιότιμος βουλευτής

Παναγιώταρος προ ημερών απείλησε και εξύβρισε σκηνοθέτες και ηθοποιούς,

δήλωσε ότι θα βγάλει με τη βία τα παιδιά των μεταναστών από τους

βρεφονηπιακούς σταθμούς, μίλησε στους αλλοδαπούς δημοσιογράφους

για εμφύλιο πόλεμο και γενικά έκανε πολλά τα οποία δεν χρειάζεται να

αναφέρουμε ως παραδείγματα φασιστικής δράσης. Άλλωστε δεν το αρνήθηκε

ποτέ. Στην θέση του Παναγιώταρου μπορούμε να βάλουμε οποιονδήποτε

φαλακρό χρυσαυγίτη, απλά διαλέγω αυτόν, αναγνωρίζοντας τον αγώνα του

να υπερκαλύψει την γοητεία που του λείπει έναντι του έτερου προβεβλημένου

φασίστα Κασιδιάρη.

 

Και πάμε στο φαλακρό αγόρι νούμερο τρία. Ο αξιότιμος δημοσιογράφος

του ΣΚΑΙ κύριος Μπάμπης. Σε αυτή τη ζωή μπορείς να είσαι ό,τι θέλεις.

Δεν σου απαγορεύει κανείς να είσαι τροϊκανός, δεν σου απαγορεύει

κανείς να είσαι νεοφιλελεύθερο τσιράκι των «αγορών», δεν σου απαγορεύει

κανείς σε τελική ανάλυση να είσαι πιστό σκυλί του αφεντικού σου. Όταν όμως

το κάνεις με γλοιώδη και γκεμπελίστικο τρόπο, όταν υποτίθεται ότι μιλάς ως

δημοσιογράφος που επιτελεί λειτούργημα, όταν η δημοσιογραφική σου

ύπαρξη εκτείνεται από την υπεράσπιση των μνημονίων μέχρι την εξόντωση

του λαού τότε δεν διαφέρεις σε τίποτα από τους υπόλοιπους φαλακρούς,

φαιδρούς, φαρισαίους. Στην πραγματικότητα ασκείς βία. Και η βία που

ασκείς είναι ο μόνος σκοπός της ύπαρξής σου. Βία είναι ο φόβος, βία είναι

το ψέμα, βία είναι η παραχάραξη της πραγματικότητας, βία είναι η

συκοφαντία, βία είναι η τρομοκράτηση του λαού.

 

Ας επιστρέψουμε στον Μαξ Βέμπερ. Αν ο Βέμπερ ήταν μαρξιστής θα είχε

κατανοήσει έγκαιρα ότι το κράτος δεν έχει μια αυθύπαρκτη υπόσταση που

απλά ξεχωρίζει επειδή η βία του είναι νόμιμη. Θα μπορούσε να έχει

διαπιστώσει πως η νομιμοποιημένη βία έχει βαθύτερες βάσεις από την

συνταγματική κατοχύρωση. Είναι η βία ολόκληρου του συστήματος

που παρά τους διαφορετικούς του βραχίονες καταφέρνει να λειτουργήσει

αποτελεσματικά ασκώντας μια μόνιμη νόμιμη βία σε βάρος αυτών που

εκμεταλλεύεται. Από την «δημοκρατική αστυνομία» του Δένδια, στο

μαχαίρι του Χρυσαυγίτη και το μικρόφωνο του δημοσιογράφου η απόσταση είναι πολύ μικρή.

 

Όμως ας μην είμαστε υπερβολικοί. Το μόνο κοινό που έχουν ο Δένδιας,

ο Παναγιώταρος και ο Μπάμπης είναι ότι η φαλάκρα τους κάνει γοητευτικούς…

Advertisements

Ένα Σχόλιο to “Καταδικάζουμε τον φασισμό από όπου κι αν προέρχεται: Η φαλάκρα είναι γοητεία”

  1. Φαλάκρες και περούκες

    Δεν ανακαλύψαμε εμείς τη φαλάκρα. Άλλοι μας την έφεραν, την έκαναν μόδα, και ως συνήθως οι made in Greece μαϊμούδες ξύρισαν τις κεφαλές τους. Άλλοι προτίμησαν να φοράνε περούκες τις φίρμας Μαξ (ή Μαρξ) Βέμπερ.

    Οι made in Greece μαϊμούδες προέκυψαν από τον Δαρβίνο και σήμερα είναι, θα λέγαμε, World made. Οι δικές μας, είτε είναι ράτσας Δένδια, είτε ράτσας Παναγιώταρου, βγήκαν από τα εργαστήρια της πασοκικής μεταπολίτευσης. Στόχο είχαν να ξεμάθουν τα θρησκευτικά που ήξεραν, και δίδασκαν στο σπίτι τα παιδιά τους οι γονείς. Οι ερευνητές-δάσκαλοι των ερευνητικών εργαστηρίων Πασόκ, θητεύσαντες στα πανεπιστήμια του Μαξ (ή Μαρξ) Βέμπερ, έπρεπε να φέρουν εις πέρας το έργο που τους ανέθεσαν. Οι γονείς εξοντώθηκαν (μυαλά σκουριασμένα), η οικογένεια διαλύθηκε, τα σύνορα έπεσαν, η θρησκεία έγινε νευροβιολογική ασθένεια. Μόνο που εκεί, στη θρησκεία, υπάρχει κάτι σχετικό με τη φαλάκρα. Το γνωρίζουν αυτοί που την έκαναν μόδα. Φυσικά όχι για τους ίδιους. Για τους άλλους την έκαναν μόδα.

    Έτσι, ή κάπως έτσι, μας ήρθε το επί της κεφαλής φαλάκρωμα. Αν τώρα υπάρχουν οι παραλλαγές τύπου Δένδια και Παναγιώταρου, δεν θα πρέπει επ΄ ουδενί να ξεχάσουμε και την παραλλαγή τύπου Καστοριάδη. Ήταν βέβαια και εκείνη του Χρουστσώφ, αυτή όμως είχε και λίγο χνούδι. Εν πάση περιπτώσει, αυτά τα ολίγα και όχι περισσότερα. Για να θυμόμαστε και να μη γράφουμε πολλά.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: