καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Οκτώβριος 2012
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Σεπτ.   Νοέ. »
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    293031  
  • Εγγραφή

Archive for 19 Οκτωβρίου 2012

φτώχεια , ανεργία ,αυταρχισμός – φέρνει δυστυχία ο καπιταλισμός

Posted by redship στο 19 Οκτωβρίου , 2012

ΓΕΡΜΑΝΙΑ
Απλώνεται το φάσμα της φτώχειας

ΒΕΡΟΛΙΝΟ.–

Το φάσμα της πείνας και της εξαθλίωσης επεκτείνεται συνεχώς στη Γερμανία,

την «ατμομηχανή» της Ευρώπης, με τους υψηλούς ρυθμούς καπιταλιστικής

ανάπτυξης και δεύτερη εξαγωγική δύναμη στον κόσμο. Ενας στους έξι

Γερμανούς ή 12,9 εκατ. άνθρωποι, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, είναι φτωχοί

ή αντιμετωπίζουν σοβαρό κίνδυνο να ολισθήσουν στη φτώχεια. Επίσης το

15,8% των Γερμανών ζει με χαμηλούς μισθούς που σημαίνει ότι νοικιάζει φθηνά

διαμερίσματα και επιβιώνει με στοιχειώδη τρόφιμα σύμφωνα με τα στοιχεία

της έρευνας του Ομοσπονδιακού Γραφείου Στατιστικής-(Destatis – Statistisches

Bundesamt Deutschland), για τα εισοδήματα των πολιτών το 2010.

Τα στοιχεία δημοσιοποιήθηκαν με την ευκαιρία της λεγόμενης Διεθνούς

Ημέρας για την Εξάλειψη της Φτώχειας βάσει των ευρωπαϊκών

στατιστικών, σύμφωνα με τη γαλλική εφημερίδα Le Monde. Σύμφωνα με

αυτά ένας εργαζόμενος κινδυνεύει να ολισθήσει στη φτώχεια όταν κερδίζει

το 60% του μέσου εθνικού εισοδήματος που μεταφράζεται για τη Γερμανία

σε 952 ευρώ το μήνα. Οσον αφορά το φύλο και τη φτώχεια, οι γυναίκες είναι

αυτές που απειλούνται περισσότερο (16,8% των γυναικών έναντι 14,9% των

αντρών) ενώ το ποσοστό αυτό εκτοξεύεται στο 37,1% όσον αφορά τις

μονογονεϊκές οικογένειες, δηλαδή τη μητέρα με παιδιά.

Τέλος, σύμφωνα με την έκθεση, το ποσοστό των Γερμανών που λαμβάνουν

πλέον το επίδομα της κοινωνικής πρόνοιας αυξήθηκε κατά 5,9% μέχρι τα

τέλη του 2011 ή 844.000 άνθρωποι ηλικίας άνω των 18 ετών. Η πλειονότητα

αυτών είναι ηλικιωμένοι και συνταξιούχοι άνω των 65 ενώ και σε αυτή την

περίπτωση οι γυναίκες είναι πιο ευάλωτες.

  • Σύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ, ένας στους οκτώ ανθρώπους τουπαγκόσμιου πληθυσμού υποσιτίζεται. Το πρόβλημα του υποσιτισμού, της φτώχειας και της ανέχειας είναι πολιτικό ζήτημα και όχι πρόβλημα επάρκειας τροφίμων, είναι μάστιγα που οφείλεται στην καπιταλιστική βαρβαρότητα.

 

ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ
600.000 παιδιά στην πείνα

ΚΑΜΠΕΡΑ.- «Είναι απαράδεκτο και ντροπή σε μία πλούσια χώρα σαν τη

δική μας να μην προσέχει τους μη προνομιούχους», δήλωσε χτες η γενική

διευθύντρια του Αυστραλιανού Συμβουλίου Κοινωνικών Υπηρεσιών

(ACOSS) Δρ. Κασάντρα Γκόλντι, αναφερόμενη στην τελευταία έκθεση του

οργανισμού για την ανέχεια που καταγράφουν πως ένας στους οκτώ

Αυστραλούς – μεταξύ τους 600.000 παιδιά – ζουν κάτω από το όριο

της φτώχειας και αδυνατούν να ικανοποιήσουν βασικές ανάγκες.

Οπως αναφέρουν οι συντάκτες της έκθεσης, τα μεγαλύτερα θύματα της

φτώχειας είναι οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι και τα παιδιά. Μάλιστα συναφής

έκθεση της οργάνωσης «Anglicare Australia», που δημοσιοποιήθηκε χτες,

έκανε ακόμη χειρότερες διαπιστώσεις. Βρήκε πως τρεις στις τέσσερις

οικογένειες παλεύουν καθημερινά να βάλουν αρκετό και ποιοτικό φαγητό

στο τραπέζι και πως ένα στα δέκα παιδιά δεν πάνε σχολείο γιατί οι οικογένειές

τους νιώθουν ένοχες που δεν μπορούν να τους εξασφαλίσουν ούτε ένα κολατσιό.

 

 

Εργα «σωτήρων»…

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της «Γιούνισεφ»:

1) Πάνω από 439.000 παιδιά στην Ελλάδα ζουν κάτω από το όριο

της φτώχειας.

2) Το 37% των φτωχών παιδιών στην Ελλάδα ζουν σε νοικοκυριά

που δεν μπορούν να ικανοποιήσουν τις ανάγκες σε θέρμανση.

3) Το 18,4% των φτωχών παιδιών στην Ελλάδα ζουν σε νοικοκυριά

που δεν μπορούν να καλύψουν τις στοιχειώδεις ανάγκες τους σε βασικά αγαθά.

Σημειώστε ότι τα στοιχεία αυτά αφορούν στο μήνα Απρίλη του 2012.

Πριν, δηλαδή, εκδηλωθεί το νέο κύμα ανεργίας που τον Ιούλη εκτινάχτηκε

πάνω από 25%.

Πριν επιβληθεί η νέα αύξηση του φόρου στο πετρέλαιο θέρμανσης.

Πριν ανακοινωθούν τα στοιχεία για τις νέες ανατιμήσεις στα βασικά

είδη διατροφής που εκδηλώθηκαν τους μήνες που ακολούθησαν.

Είναι σε αυτή την Ελλάδα,

του μισού εκατομμυρίου υποσιτισμένων και εξαθλιωμένων παιδιών,

που η τρόικα των Σαμαρά, Βενιζέλου, Κουβέλη δίνει παραστάσεις «σωτηρίας»

με την τρόικα του Τόμσεν, του Μπαρόζο και του Ντράγκι…

αναδημοσίευση από άρθρα του ριζοσπάστη  19/10/2012

Posted in ριζασπάστης, τα «Νταχάου» της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα!, ανάπτυξη για ποιόν;, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός | Με ετικέτα: , , , | 2 Σχόλια »

ΑΠΕΡΓΙΑ 18 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2012

Posted by redship στο 19 Οκτωβρίου , 2012

 

 

Posted in Π.Α.ΜΕ, κκε | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

«Ο νεκρός»

Posted by redship στο 19 Οκτωβρίου , 2012

από  cogito ergo sum

 

 

Τις ημέρες που οι κάθε λογής εργαζόμενοι απεργούν και βρίσκονται στους

δρόμους να διαδηλώνουν, το ιστολόγιο σιωπά πάντοτε με σεβασμό.

Μόνο οι ποιητές έχουν δικαίωμα να μιλάνε τέτοιες μέρες και να κάνουν

τους στίχους τους αντίδωρα για να στηρίζουν τους απεργούς.

Έτσι κάνουμε και σήμερα, λοιπόν. Και παίρνουμε το σημερινό

μας αντίδωρο από το χέρι τού Τάσου Λειβαδίτη, ζητώντας του

συγγνώμη για το μονοτονικό. Πρόκειται για ένα από τα ιδιόμορφα

«πεζά ποιήματα» ή «ποιητικά πεζά» του, με τίτλο «Ο νεκρός«:

Όταν χτύπησε η πόρτα κι άνοιξα, δεν τον ήξερα αυτόν τον άνθρωπο,

«ήρθα για το χρέος», μου λέει, «ποιό χρέος, του λέω, και ποιός να με

δανείσει εμένα – εξάλλου εσύ τί είσαι, ο ταμίας;» «όχι, μου λέει – πέθανα χτες»,

και πράγματι κατέβηκε τη σκάλα και βγήκε έξω στον δρόμο

χωρίς να φοβάται.

[Τάσος Λειβαδίτης, «Ποίηση» – Τόμος 2, εκδόσεις Κέδρος]

Posted in πολιτισμός | Με ετικέτα: | 2 Σχόλια »

Αγωνιστές με ξένα κόλυβα…(ξανά)

Posted by redship στο 19 Οκτωβρίου , 2012

από  redfly planet

Πιθανόν αρκετοί από τους αναγνώστες να θυμούνται την
προεκλογική αφίσσα του ΣΥΡΙΖΑ (…«προχωράμε χωρίς αυτούς»…) με
τις …κνίτισσες να εκτελούν χρέη άθελα τους χρέη κομπάρσων στην
σχετική φωτό, αφού προφανώς μαζική διαδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ για
τις ανάγκες της φωτογράφησης, απλά δεν υπήρχε. Και οι απατεώνες
ξαναχτυπούν, αυτή την φορά στο εξωτερικό! Θαυμάστε αφίσσα για την
ομιλία στελεχουν του ΣΥΡΙΖΑ στην …Ιρλανδία, όπου προφανώς φαντάστηκαν
πως πέφτει πολύ μακρυά για να τους πάρουν χαμπάρι:

Από την μεριά μας, ξαναβάζουμε την ….μη-λογοκριμένη φωτό

και τους παραδίδουμε στην χλεύη σας…

Πηγή είδησης: soviet-empire.com

Posted in πολιτικη, Ο οπορτουνισμός, αυτές οι εικόνες, κοροϊδία | Με ετικέτα: , , , | 3 Σχόλια »

Δυο αφορμές…

Posted by redship στο 19 Οκτωβρίου , 2012

 

 

 

Αφορμή για το σημερινό πόνημα, στάθηκαν δύο γεγονότα και η αντιμετώπιση

που είχαν αυτά, από τους χρήστες του twitter. Το πρώτο είναι οι περίφημες

δηλώσεις Γαϊτάνου, για την Χρυσή Αυγή. Αμέσως μόλις έγιναν γνωστές

ξεκίνησαν κάποιοι, με συγκαλυμμένες ή ακόμη και με ευθείες βολές, να αφήνουν

υπονοούμενα για την σεξουαλική ζωή του τραγουδιστή. Πολλοί από αυτούς

επειδή τους παρακολουθώ καιρό, ανήκουν στον ευρύτερο χώρο της αριστεράς.

Συγνώμη, τέτοια σχόλια, τέτοια αντιμετώπιση, τέτοια αντίδραση, δεν έχει

καμία διαφορά από την αντίδραση των χρυσαυγιτών. Η απάντηση σε όποιον

γουστάρει, του αρέσει και φλερτάρει πολιτικά με τον φασισμό, θα πρέπει να

είναι κυρίως και μόνο πολιτική. Έντονα σχόλια, αποδόμηση επιχειρημάτων

του, χιουμοριστική προσέγγιση, είναι επιβεβλημένα, αλλά προσωπικές επιθέσεις,

άθλια υπονοούμενα για τα εξωτερικά χαρακτηριστικά και τις σεξουαλικές επιλογές

του, αφενός δεν είναι σοβαρά, αφετέρου είναι η άλλη όψη του φασισμού.

Επειδή ακριβώς η κοινωνική και η πολιτική ζωή, αποκτούν κανιβαλικές

διαστάσεις, πρέπει όλοι όσοι δηλώνουν αριστεροί, να είναι πιο ανεκτικοί,

πιο φειδωλοί, και πιο συγκροτημένοι.

Δεύτερη αφορμή στάθηκε ο θάνατος του ναυτεργάτη χτες στην πορεία.

Προς το απόγευμα μαθεύτηκε ότι ήταν  ενταγμένος στο ΠΑΜΕ. Στο twitter,

πάλι άρχισαν (ευτυχώς λιγότεροι από ότι στην περίπτωση Γαϊτάνου),

να γράφουν σχόλια του στυλ  τι κάνει το ΚΚΕ, για τον νεκρό του!, τι κάνει

το ΠΑΜΕ. Άρχισαν δηλαδή να εγκαλούν τον πολιτικό φορέα, για την «χαλαρή»,

στάση του απέναντι στον νεκρό (μέχρι εκείνη την ώρα τα στοιχεία του ρεπορτάζ

ανέφεραν ότι υπέστη καρδιακό επεισόδιο, από φυσικά αίτια…).

Και πάλι συγνώμη, αλλά η «διαχείριση», τέτοιων θεμάτων από  έναν φορέα,

είναι πολύ σοβαρή υπόθεση. ‘Ένδειξη σοβαρότητας είναι, η χαμηλών τόνων

αντίδραση, η μη εσπευσμένη οικειοποίηση του νεκρού και η άρνηση

εκμετάλλευσης του γεγονότος για πολιτικό όφελος. Στο συγκεκριμένο

γεγονός ο φορέας αντέδρασε ορθώς. Αυτοί που δεν αντέδρασαν ορθώς

είναι και πάλι άνθρωποι από τον χώρο της Αριστεράς, οι οποίοι όχι μόνο

βιάζονται να έχουν νεκρό, αλλά δεν μπορούν να το κρύψουν κιόλας,

νομίζοντας ότι αυτό το γεγονός θα πυροδοτήσει την επανάσταση… που

έχει ο καθένας στο μυαλό του.

Συμπέρασμα από τα δύο παραπάνω εντελώς διαφορετικά περιστατικά.

Η σοβαρότητα ήταν και είναι το ζητούμενο, χρόνια τώρα.

Όμως ειδικά σήμερα, επειδή η σοβαρότητα χάνεται, μαζί με την ψυχραιμία

και την ηρεμία μας, καλό θα είναι να προσπαθήσουμε όλοι, τουλάχιστον

αυτό: Να κάνουμε και μια δεύτερη σκέψη, πριν εκφραστούμε δημοσίως

με κραυγές με ότι μας έρθει πρώτο στο μυαλό.

Μια δεύτερη σκέψη…

ΥΓ. Η καφρίλα δεν είναι προνόμιο, μόνο του φασίστα…

 

Θύμιος Κ.

Posted in Ελληνοφρένεια, Θύμιος Καλαμούκης | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

Διαφθορά

Posted by redship στο 19 Οκτωβρίου , 2012

Γράφει  ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Διαφθορά (1)

Η κυρία Μέρκελ διαπίστωσε σε χτεσινές δηλώσεις της ότι

«το μεγάλο πρόβλημα στην Ελλάδα είναι η διαφθορά».

Γιατί, όμως, να είναι τόσο γενική στις τοποθετήσεις της η καγκελάριος;

Αν θέλει να είναι πιο συγκεκριμένη, την επόμενη φορά που θα μιλήσει

για τη διαφθορά στην Ελλάδα, ας έχει προηγουμένως απευθυνθεί στις

γερμανικές πολυεθνικές.

Π.χ. στη «Ζήμενς», στην «Τίσεν», στην «Daimler»

Είναι σίγουρο ότι θα έχουν να την τροφοδοτήσουν – έγκυρα – με

πολλά στοιχεία και με πολλές «τεχνικές» σχετικές με το θέμα της

διαφθοράς και της «μίζας» στην Ελλάδα…

Διαφθορά (2)

Καλά η «Ζήμενς», που όπως αποδείχτηκε «λάδωνε» τα 3/4 των χωρών

του ΟΗΕ.

Μήπως, όμως, και με τις 5 νέες υποθέσεις των πολυεθνικών

(«Johnson & Johnson – DePuy», «Smith & Nephew», «Daimler»,

«Alliance One International», «Comverse Technology») που «λάδωναν»

για να κάνουν τις δουλειές τους στην Ελλάδα, είναι διαφορετικά τα πράγματα;

Κάθε άλλο.

Από τα στοιχεία που υπάρχουν, προκύπτει ότι η «μίζα» έφτανε από

Πολωνία, Ρουμανία και Ιράκ μέχρι Κίνα, Ρωσία, Σερβία, Ταϊλάνδη,

Τουρκία και Ουζμπεκιστάν κι από Κιργιστάν, Μοζαμβίκη και Μαλάουι

μέχρι Ακτή Ελεφαντοστού, Λετονία και Ινδονησία.

Για κάποιους το συμπέρασμα, με βάση τα παραπάνω, είναι το εξής:

«Παντού Ελλάδα».

Και προφανώς έτσι είναι. Αν το ψάξεις, όμως, λίγο καλύτερα, το

βαθύτερο συμπέρασμα – που περικλείει και το προηγούμενο,

το αμιγώς «ελληνικό» – είναι τούτο:

Παντού καπιταλισμός…

Δηλαδή, παντού βρωμιά, παντού δυσωδία και παντού «ηθική» αντίστοιχη

εκείνης που αρμόζει στον κόσμο των μονοπωλίων και των «τεχνικών»

που τίθενται στην υπηρεσία της κερδοφορίας τους.

Posted in Οι «αυτοδημιούργητοι» καπιταλιστές, Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών, ανάπτυξη για ποιόν;, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός, η "δημοκρατία" των αστών, η βρώμικη ηθική των αστών, καπιταλισμός | Με ετικέτα: , , , , | 2 Σχόλια »

Τώρα, κύριοι «κροκόδειλοι»;

Posted by redship στο 19 Οκτωβρίου , 2012

Γράφει   ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Τα αραβογερμανικά μονοπώλια, στα οποία έχουν παραδοθεί τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά,

το μέτρο της εκ περιτροπής εργασίας – δηλαδή ένα μεροκάματο τη βδομάδα

για 1.000 εργαζόμενους – το έχουν επιβάλει από τις 18 Απρίλη 2012.

Υποτίθεται ότι το μέτρο αυτό θα ίσχυε μέχρι τις 17 Ιούλη.

Τα μονοπώλια, στη συνέχεια, επέβαλαν την επέκταση του εν λόγω

εργασιακού «απαρτχάιντ» και όρισαν ως νέα καταληκτική ημερομηνία

εφαρμογής του τις 18 Οκτώβρη.

Ομως, μόλις την περασμένη Δευτέρα, η εργοδοσία με καινούργιο φιρμάνι της

ανακοίνωσε ότι το «απαρτχάιντ» – που υποτίθεται ότι θα τελείωνε χτες – συνεχίζεται

μέχρι το τέλος του χρόνου – και θα δούμε!

Ρωτάμε τους κάθε λογής καλοπληρωμένους σμπίρους, τους απαστράπτοντες

παπαγάλους, τους αναξιοπρεπείς μπιστικούς του καθεστώτος, τους γραβατωμένους

«χωροφύλακες» του νου και της σκέψης των απλών ανθρώπων.

Ρωτάμε όλους αυτούς τους σάλιαγκες, που είχαν ξεσπαθώσει με αφορμή

τα γεγονότα στο Πεντάγωνο εναντίον των εργαζομένων στο Σκαραμαγκά,

αναγνωρίζοντας, ωστόσο, όπως έλεγαν μέσα από τα κροκοδείλια

αναφιλητά τους, το δίκιο των εργατών:

Τώρα, έχουν να μας πουν κάτι, αφενός για το δίκιο των εργατών και

αφετέρου για το πώς – κατά τη γνώμη τους – πρέπει αυτοί να το διεκδικήσουν;

Posted in τα «Νταχάου» της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου | Με ετικέτα: , , , , | 2 Σχόλια »