καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Οκτώβριος 2012
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Σεπτ.   Νοέ. »
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    293031  
  • Εγγραφή

Archive for 11 Οκτωβρίου 2012

Η υποκρίσια του φασίστα

Posted by redship στο 11 Οκτωβρίου , 2012

 

από  2310net

 

Δήθεν κόπτονται για τρία πράγματα: ΠΑΤΡΙΣ-ΘΡΗΣΚΕΙΑ-ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

Αυτό είναι το διαχρονικό μότο των ελλήνων φασιστών, δηλωμένων και αδήλωτων. Από τα χρόνια του εμφυλίου, του μετεμφυλιακού παρακράτους, της χούντας και της παρασιτικής ζωής τους κατά την μεταπολίτευση, όλοι οι φασίστες εμφανίζονταν ιδιαίτερα ευαίσθητοι για αυτές τις τρεις αξίες. Πάμε να δούμε όμως πως η σύγχρονη μοδάτη έκφραση του φασισμού, η Χρυσή Αυγή, παραποιεί και αλλοιώνει ακόμα και αυτές τις αξίες στο όνομα των οποίων υποτίθεται ότι δρα.

ΠΑΤΡΙΣ: Οι άνθρωποι οι οποίοι υμνούν τον μέγιστο σφαγέα και καταστροφέα της πατρίδας τους, αυτοί οι οποίοι τιμούν ως ήρωες τους δωσίλογους συνεργάτες του κατακτητή της χώρας τους, αυτοί οι δήθεν εθνικιστές που ποζάρουν στις φωτογραφίες με όλα τα σύμβολα του γερμανικού στρατού, αυτοί που έχουν κεντήσει το κορμί τους με σβάστιγκες, αγκυλωτούς σταυρούς και ό,τι άλλο σχεδίασαν οι ναζί σκιτσογράφοι του Χίτλερ, πως τολμούν να μιλούν για πατρίδα; Πατριώτες οι απόγονοι των γερμανοτσολιάδων; Άντε να μάθετε πρώτα τον εθνικό ύμνο και μετά ελάτε να μας τα ξαναπείτε.

ΘΡΗΣΚΕΙΑ: Όσο η Χρυσή Αυγή ζούσε στο περιθώριο ήταν μια οργάνωση που πίστευε στον Θεό Πάνα, και στο Δωδεκάθεο. Εντάξει, άβυσσος η ψυχή του πιστού. Εδώ υπάρχουν άλλοι που πιστεύουν στο ιπτάμενο μακαρονοτέρας, ο Δίας και ο Ερμής μας πείραξε; Όταν άρχισαν όμως τα νούμερα να ανεβαίνουν τότε άρχισαν και οι δεήσεις στον Χριστό. Ξέρετε εκείνον τον εβραίο που γεννήθηκε στη Ναζαρέτ. Ήθελαν βλέπετε να μιλήσουν σε ένα κοινό το οποίο στην Ελλάδα είναι κολλημένο με τη θρησκεία όπως το κατακάθι στον ελληνικό καφέ. Έτσι ξεχάστηκαν τα ποιήματα-ωδές στον Σατανά του αρχηγού τους, ξεχάστηκε και το δωδεκάθεο και άρχισε η αγάπη για την Παναγία. Αλήθεια ρε Χρυσαυγίτες, πιστεύετε σε μια θρησκεία που κεντρικό της πρόσωπο έχει έναν Εβραίο;

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ: Όλοι οι φασίστες λένε ότι πιστεύουν στην οικογένεια. Πρέπει, λέει ο άνθρωπος να παντρεύεται, ειδικά ο Έλληνας, ώστε να γεννάει παιδιά και να μεγαλώσει ο ελληνισμός. Κάτι σαν το «γαμάτε γιατί χανόμαστε» αλλά με δικά τους λόγια. Είναι στ’ αλήθεια υπέρ της οικογένειας οι χρυσαυγίτες; Δεν θα αναφερθώ στα κουτσομπολιά που φέρουν τον Κασιδιάρη να είναι αντροχωρίστρας και να μπαίνει ανάμεσα στην Βούλα και τον σύζυγό της. Ούτε στην βουλευτή του κόμματος και σύζυγο του αρχηγού που διατηρεί ξενοδοχείο για παράνομα ζευγάρια. Αυτά είναι κατινιές.
Όταν ζητάς να πεταχτούν έξω από τους βρεφονηπιακούς σταθμούς τα μωρά των μεταναστών, πόσο πραγματικά πιστεύεις στην οικογένεια;. Πόσο πιστεύει αλήθεια ένας χρυσαυγίτης στην ανάπτυξη των παιδιών; Πόσο χώρο πιστεύετε θα δίνει ο χρυσαυγίτης-πατέρας στο παιδί του να αντιδράσει, να αμφισβητήσει, να συγκρουστεί μαζί του; Πόσο ελεύθερη και ανεξάρτητη μπορεί να είναι μια γυναίκα σε μια χρυσαυγίτικη οικογένεια; Αυτό που στην πραγματικότητα λατρεύουν δεν είναι η οικογένεια, είναι η εξουσία του πατέρα. Η αναπαραγωγή σεξιστικών και εξουσιαστικών προτύπων. Τα υπόλοιπα μέλη είναι απλά αναγκαία γιατί για να είσαι βοσκός πρέπει να υπάρχει κοπάδι. Δεν παντρεύονται γιατί έτσι εξυπηρετούν κάποιον ιερό σκοπό. Παντρεύονται για να έχουν κάποιον να εξουσιάζουν. Βλέπετε η καθημερινότητα ενός χρυσαυγίτη είναι δύσκολη. Δεν είναι λίγο να έχεις κάποιον «πυρηνάρχη» πάνω από το κεφάλι σου να σου δίνει στρατιωτικά παραγγέλματα για μια ζωή. Πρέπει να έχεις κι εσύ κάπου να ξεσπάς. Γι’ αυτό κάνε εκεί μια οικογένεια.

Όλα τα παραπάνω μου θυμίζουν εκείνο το πανό των Αεκτζήδων για τον Μπάγιεβιτς. Αν το παραφράσουμε μάλλον θα είναι κάπως έτσι:

«Πρόδωσες την πατρίδα σου για τη Γερμανία
Πρόδωσες την θρησκεία σου για τον Χριστιανισμό

Πρόδωσες τις αξίες σου για λίγες ψήφους
Και παρ’ όλα αυτά ο θεός σου έδωσε την ικανότητα να κάνεις παιδιά κι εσύ την είδες οικογενειάρχης».

Posted in ο φασισμός δεν έρχεται απ΄το μέλλον, ο βιασμός της ανθρωπότητας | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »

Ινστιτούτο συκοφάντησης του σοσιαλισμού

Posted by redship στο 11 Οκτωβρίου , 2012

Μετά βαΐων και κλάδων η «Αυγή» και ο ΣΥΡΙΖΑ παρουσίασαν τα εγκαίνια του Ιδρύματος «Ρόζα Λούξεμπουργκ» στην Αθήνα, παρουσία του Γερμανού πρέσβη, του προέδρου του Α. Τσίπρα και του προέδρου της «Αριστεράς» Γερμανίας Μπρέντ Ρίξινγκερ. Η …χαρά τους είναι μεγάλη γιατί με τη λειτουργία στη χώρα μας του Ινστιτούτου, θα έχουν άλλο ένα εργαλείο για την «εισαγωγή» των εργαζομένων και διανοουμένων στο …θαυμαστό κόσμο του «εξανθρωπισμένου καπιταλισμού». Και αυτό γιατί το συγκεκριμένο ινστιτούτο που ιδρύθηκε μετά την ανατροπή του σοσιαλισμού στη Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας, το 1990, από τους οπορτουνιστές του «Κόμματος Δημοκρατικού Σοσιαλισμού» και στην συνέχεια έγινε επίσημο ινστιτούτο της «Λίνκε» (Αριστεράς) προβάλλει -καπηλευόμενο και το όνομα της κομμουνίστριας συμβόλου του διεθνούς επαναστατικού κινήματος- τη λογική της δήθεν φιλολαϊκής διαχείρισης με άθικτη την εξουσία των μονοπωλίων. Δηλαδή, στην ουσία δηλητηριάζει το εργατικό κίνημα, με το παμπάλαιο φαρμάκι της «μεταρρύθμισης» του καπιταλισμού, το συμβιβασμό με το εκμεταλλευτικό σύστημα στο όνομα του δήθεν «δημοκρατικού σοσιαλισμού». Συστατικό επίσης στοιχείο του ινστιτούτου είναι ο αντικομμουνισμός και η συμβολή στην παραχάραξη της ιστορίας, στη δυσφήμιση του σοσιαλισμού που γνωρίσαμε, συνδράμοντας πάντα τους αστούς και τα ινστιτούτα του.

Posted in ριζασπάστης | Με ετικέτα: , | 2 Σχόλια »

Συζήτηση με μια ομάδα ΜΑΤατζήδων

Posted by redship στο 11 Οκτωβρίου , 2012

 

από   black  bedlam

 

 

Τρίτη 9/10/2012 ώρα 12,35, γωνία Αρ…….ναι σιγά μην δώσω και το στίγμα.
Τους βλέπω μαζεμένους κατά ομάδες ομάδες.
Συζητάνε, μιλάνε στο τηλέφωνο  σε γνωστούς, ίσως στην μάνα, ίσως στο κορίτσι τους, που θα τους λένε να προσέχουν.
Ε,δεν φαντάζομαι καμιά μάνα να τους λέει «βάρα στο ψαχνό γιε μου»
Σε μια παρέα ένας τους κρατάει ένα, όπλο να το πω;
Με όπλο μοιάζει, αλλά τι εκτοξεύει;
Πλησιάζω, κάνω την χαζή…..
-Καλέ τι είναι αυτό ρωτάω.
Για να μην περάσουν «κακές σκέψεις» από το μυαλό τους τους προλαβαίνω.
Μοιάζει με όπλο, αλλά τι στο καλό είναι και  δεν το έχω ξαναδεί;
Ρίχνει νερό, μου λέει ένας τους.
Νερό; Και πόσο νερό παίρνει;
Αυτό είναι μια σταλιά πράγμα, συνεχίζω ηλίθια.
Συμπιεσμένο είναι, απαντάει ο άλλος και ο πιο ξύπνιος: «Πυροσβεστήρας» είναι, μου λέει και το λέει σοβαρά, ελπίζοντας ότι η ηλίθια που έχει μπροστά του, μπορεί και να το πιστέψει.
Και πια δεν κρατιέμαι.
Και τα σάντουιτς για το πικ νικ που τα έχετε βρε, τους λέω και γελάω για να σπάσω τις αντιστάσεις τους.
Βρε είπαμε, αλλά μπάστα, γιατί ξέρεις κάτι, εγώ πάω στην διαδήλωση και πάω στην διαδήλωση για σένα, για να μην περάσεις την ζωή σου με σκυμμένο κεφάλι, να μην περάσεις την ζωής σου υποταγμένος και με ενοχές, να μπορέσεις να σταθείς στα πόδια σου και να μην σε τρομοκρατούν, να μην σε εκβιάζουν, να μην αναγκάζεσαι να πουλάς την αξιοπρέπειά σου για 7 κατοστάρικα, που αύριο θα γίνουν 4, για να μπορείς να εξασφαλίσεις στο κορίτσι σου μια όμορφη ζωή και να είναι περήφανο για σένα, για να μην έχεις εφιάλτες τα βράδια, εκτός και αν το νερό που σας ποτίζουν είναι πολύ «ισχυρό».
Με κοιτάνε ο καθένας με τον δικό του τρόπο.
Ο ένας προσπαθεί να συγκρατηθεί και σχεδόν κουνάει το κεφάλι του συμφωνώντας με αυτά που λέω.
Ο άλλος που κρατά τον «πυροσβεστήρα», σε στάση σχεδόν προσοχής, με βλέμμα που κοιτάει πίσω από μένα, στο απόλυτο κενό.
Ο τρίτος είναι χαρούμενος σχεδόν, θέλει να ανοίξει κουβέντα πάει να πετάξει κάτι, αλλά δεν τον αφήνω, θα του τα πω εγώ και μετά ας πει και εκείνος, αλλά πρώτα θα με ακούσει.
Ο τέταρτος, είναι μάλλον ο παλιότερος.
Με κοιτάει τηρώντας την «διαδικασία» έχει καταλάβει  ότι πρέπει να τελειώσω για να μιλήσει.
Και εγώ συνεχίζω ακάθεκτη.
Σήμερα εγώ και οι σύντροφοί μου, θα διαδηλώσουμε   και για σένα και για σένα και για σένα και, τους δείχνω έναν έναν.
Θα διαδηλώσουμε για μας, για να υπερασπιστούμε την ζωή μας  όπως και για τα παιδιά όλου του κόσμου.
Αλλά μπορείς να μου πεις πώς γίνεται εγώ να αγωνίζομαι για σένα και συ, να με πλακώνεις στο ξύλο, να με τραβάς, να με κλωτσάς, να με λούζεις με χημικά και μετά να με «ξεπλένεις» με το νέο όπλο που σου φόρτωσαν για να αντιμετωπίσεις και να εξοντώσεις εμένα, τον σύμμαχό σου, μου λες πως γίνεται αυτό;
Και τότε απάντησε ο τέταρτος.
-Ναι άλλα τις πέτρες τις τρώω εγώ στο κεφάλι.
-Έλα τώρα που δεν ξέρεις, ξέρεις πολύ καλά ότι τις πέτρες, σας τις πετούν οι δικοί σας, εσύ μπορεί να μην τους γνωρίζεις, αλλά ξέρεις καλά ότι είναι δικοί σας και για να μην σε βάλω στο ίδιο τσουβάλι  με αυτούς, είναι δικοί τους και το ξέρεις.
Με κοιτάει αμήχανος, τα χάνει  για λίγο. Δεν ξέρει τι να πει και σαν παιδί απαντάει:
-Ναι άλλα όταν τρώω την πέτρα στο κεφάλι δεν ξέρω ποιος είναι και,….. καταλαβαίνεις ……..
-Βαράς όποιον βρεις μπροστά σου, τον προλαβαίνω.
Παίρνει τον λόγο ό άλλος
-Ναι αλλά ξέρεις τι λένε οι δικοί σας, θέλουν να μπουκάρουν στην βουλή και να τα κάνουν γυαλιά καρφιά, να τους πετάξουν όλους έξω, αυτό θέλουν, αυτό μας λένε, ξέρεις πόσοι από εσάς μας το λένε αυτό, τι, δηλαδή θα αφήσουμε να γίνει  πραξικόπημα;
Προσπαθώ να του εξηγήσω ότι ένας καταπιεζόμενος λαός δεν κάνει πραξικόπημα, αλλά επαναστατεί ενάντια στην εκμετάλλευση, ενάντια στα μέτρα που παίρνονται σε βάρος του, επαναστατεί για να επιβάλει την δική του κυριαρχία μιας και είναι αυτός που παράγει τον πλούτο.
Και παίρνει τον λόγο ένας  που μέχρι εκείνη την στιγμή με κοιτούσε στα μάτια, άκουγε με προσοχή ότι έλεγα, σχεδόν συναινούσε βουβά, αλλά είχε και μια απογοήτευση στο πρόσωπό του.
-Ναι κυρία, αλλά αν θυμάστε καλά τρεις μήνες πριν εσείς, αυτός ο λαός που σήμερα διαδηλώνει, είναι εκείνος που έδωσε την εξουσία σε αυτούς που σήμερα με διατάζουν και μου δίνουν εντολές.
…………………….
Κοίταξα στο κινητό την ώρα ήταν κιόλας 1,10.
Για να πω την αλήθεια ο πιτσιρικάς, (δεν θα ήταν πάνω από 25 χρόνων), έλεγε μια μεγάλη αλήθεια και τι να του πω εκείνη την ώρα.
Πώς να του εξηγήσω…..
Μην ακούτε ότι σας λένε, μην τσιμπάτε, μην περιορίζεστε στην «αλήθεια» τους, που παραχαράσσει την πραγματικότητα.
Να διαβάζεται, να ενημερώνεστε, να είστε επιφυλακτικοί με όσα σας παραμυθιάζουν…. και παιδιά, συνεχίζω δείχνοντας τα όπλα τους και τις αντλίες νερού, γεια σας και  με το μαλακό ε!

Posted in πολιτικη | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Καληνύχτα.

Posted by redship στο 11 Οκτωβρίου , 2012

 

 

Θύμιος Κ.

 

 

Η «αδίστακτη καγκελάριος», η «ψυχρή εκτελέστρια του Βερολίνου», η «δολοφόνος, ξεδιάντροπη, ανήθικη, σκύλα», έφυγε, από την Αθήνα, μετά από μια 6ωρη επίσκεψη, με πολλές ερμηνείες και πολλές σηματοδοτήσεις. Οι χαρακτηρισμοί για το πρόσωπο της καγκελαρίου, δεν έχουν όρια, ποσοτικά και ποιοτικά.

Ξεχνάνε όσοι αρέσκονται σε αυτούς τους χαρακτηρισμούς, ότι το πρόβλημα δεν είναι το πρόσωπο. Το πρόβλημα είναι οι πολιτικές. Το θέμα δεν είναι η κακιά καγκελάριος που δεν δίνει λεφτά στην Ελλάδα, αλλά το οικονομικό πλαίσιο μέσα στο οποίο είναι εγκλωβισμένη η Ελλάδα. Ένα πλαίσιο που για να υπάρξει, σε καιρό κρίσης, έχει ζωτική ανάγκη την ανεργία, την φτώχεια, την αδικία, την εξαθλίωση (αν χρειαστεί και το αίμα). Αυτό ορίζουν οι νόμοι του οικονομικού συστήματος του Δυτικού κόσμου, αυτό θέλουμε οι περισσότεροι σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις και τις εκλογικές επιλογές μας. Αυτό ελπίζουμε ότι θα μας σώσει ενώ αποδεδειγμένα πια, μας καταστρέφει.

Και αν δεν ήταν αυτή η καγκελάριος, θα ήταν μια άλλη. Και αν δεν ήταν η άλλη, θα ήταν οι όποιοι δανειστές που πάντα θα σκέφτονται και θα πράττουν τοκογλυφικά. Και αν δεν ήταν οι δανειστές θα ήταν οι ιδρυτικές συνθήκες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και αν δεν ήταν αυτές οι συνθήκες θα ήταν η ίδια η φύση του καπιταλισμού. Άδικη, αδίστακτη, κανιβαλική.

Το θέμα δεν είναι όλοι αυτοί, που στο κάτω κάτω, έχουν δηλωμένες προθέσεις, καθαρές αρχές και ξεκάθαρες «δολοφονικές» τάσεις. Το θέμα είναι σε όλους εμάς που ανεχόμαστε, αυτό το πλαίσιο, το επιλέγουμε ή προσμένουμε από αυτό, ελπίζοντας το κακό να κάτσει στον γείτονα, τον συνάδελφο, τον φίλο και όχι σε εμάς τους ίδιους.

Όσο καλή και γαλαντόμα και αν ήταν η καγκελάριος, δεν θα άνοιγαν τα κλειστά μαγαζιά, δεν θα ανέβαινε ο κατώτατος μισθός, δεν θα πληρωνόντουσαν οι απλήρωτοι ιδιωτικού και ημιδημόσιου τομέα, δεν θα ακυρώνονταν το πακέτο των 13,5 δις. Ούτε η καγκελάριος, ούτε τα συμφέροντα που εκπροσωπεί και υπηρετεί είναι ηλίθιοι, να χάσουν την ευκαιρία να έχουν στην δούλεψή τους 10 εκ δούλους, με επίδομα για μισθό, χαρτζιλίκι για σύνταξη και ξεπουλημένα όλα τα φιλέτα της χώρας μας. Το σύστημα που υπηρετούν και τους υπηρετεί, θέλει υποταγμένους σκλάβους. Δεν θα τους αφήσουν τώρα που τους βρήκαν. Και μάλιστα σχετικά εύκολα.

Στο ίδιο οικονομικό πλαίσιο εντάσσεται και η αλλαγή έδρας της ΦΑΓΕ, που μεταφέρεται από την Αθήνα στο Λουξεμβούργο. Πλημμύρισε το διαδίκτυο από αφέλειες του τύπου, «να μποϋκοτάρουμε τα γιαούρτια τους», επειδή έφυγαν, να «τους καταγγείλουμε, να τους βρίσουμε» κλπ. Οι υπεύθυνοι της εταιρείας, δεν έκαναν τίποτα λιγότερο από το να προστατέψουν την εταιρείας τους, τα συμφέροντά τους και να εξασφαλίσουν τα κέρδη τους. Έκαναν ότι θα έκανε ο καθένας από εμάς, αν είχε τέτοια εταιρεία. Διότι ο σκοπός μιας τέτοιας εταιρείας δεν είναι να στηρίζει ηθικά έναν λαό, ούτε να τον στηρίζει υλικά. Σκοπός είναι να βγάζει κέρδος, προσφέροντας προϊόντα και να αυξάνει το κέρδος, αξιοποιώντας τις δυνατότητές και τις ελευθερίες που του δίνει το οικονομικό και το γενικότερο πλαίσιο. Μια από τις βασικές αρχές του Μάαστριχτ, που η πλειοψηφία του λαού μας εγκρίνει,  είναι η ελευθερία κίνησης κεφαλαίων. Και στα Ουράλια θα πήγαιναν την έδρα  ή ολόκληρη την επιχείρηση, αν εξασφάλιζαν κέρδη. Και οτιδήποτε θα έκαναν για να έχουν θετικούς ισολογισμούς. Και τους μισούς εργαζόμενους θα πέταγαν στα σκουπίδια, αν αυτό ήταν κερδοφόρο.

Ο καπιταλισμός δίνει στις «μάζες», άπειρες δυνατότητες για όνειρα, άπειρες πιθανότητες για κοινωνική άνοδο, άπειρες και συγκεχυμένες ελπίδες για το οτιδήποτε, αλλά δίνει και πολύ συγκεκριμένες πραγματικότητες. Δεν γίνεται να πάρεις μόνο το μισό πακέτο. Ή όλο ή τίποτα.

Ότι ζούμε δεν είναι καινούργιο. Έχει ξανακαταστρέψει και στο παρελθόν.

Καληνύχτα.

Posted in Ελληνοφρένεια, Θύμιος Καλαμούκης | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

«MEGA» στα γαλλικά!

Posted by redship στο 11 Οκτωβρίου , 2012

Χαμός στη Γαλλία και ειδικά στο Παρίσι από τις διαμαρτυρίες των υπό απόλυση εργαζομένων της αυτοκινητοβιομηχανίας «Πεζό».

Οι εικόνες από τις διαδηλώσεις, τις συγκεντρώσεις, τις συγκρούσεις, τα ΜΑΤ και τα δακρυγόνα στη γαλλική πρωτεύουσα κάνουν το γύρο του κόσμου.

Παρακαλούνται, επομένως, θερμά η κυρία Τρέμη και οι κ.κ. Καψής, Πρετεντέρης, Στραβελάκης κ.λπ.:

Ενα, τουλάχιστον, από τα επόμενα δελτία τους να μεταδοθεί στα γαλλικά.

Είναι επείγουσα ανάγκη. Το ταχύτερο δυνατό πρέπει να εξηγηθεί (από την Τρέμη, τον Καψή, τον Πρετεντέρη κ.λπ.) στους Γάλλους εργαζόμενους

όσο πιο αναλυτικά και όσο πιο πειστικά γίνεται,

ότι δεν έχουν δικαίωμα με τις κινητοποιήσεις τους (οι Γάλλοι εργαζόμενοι)

να εμποδίζουν την εύρυθμη λειτουργία του κράτους (του γαλλικού κράτους),

ότι είναι ντροπή να αμαυρώνουν διεθνώς την εικόνα της χώρας (της Γαλλίας) και, φυσικά,

ότι δεν πρέπει να δημιουργούν προβλήματα στον τουρισμό, εν γένει, και ειδικότερα στους τουρίστες που επισκέπτονται την πρωτεύουσα (το Παρίσι)…

 

Posted in τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου | Με ετικέτα: , | 2 Σχόλια »

Σαν σε «σκυλιά»!

Posted by redship στο 11 Οκτωβρίου , 2012

 

Γράφει  ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

 

Μέχρι τώρα ξέραμε για μια Ελλάδα που την κατάντησαν στο σημείο ο λαός της να βιώνει τη ζωή με… ενέχυρο.

Στο πλαίσιο αυτό, μπροστά στο κύμα εκποίησης των τιμαλφών των λαϊκών νοικοκυριών, στον τυφώνα της ίδρυσης ενεχυροδανειστηρίων που ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια

– ξεφυτρώνουν εκεί ακριβώς που τα μικρομάγαζα βάζουν «λουκέτα» –

η Γενική Γραμματεία Καταναλωτή έφτανε πέρσι ως… αντίδοτο στα φέιγ βολάν των τυμβωρύχων με τα οποία καλούν τους ανθρώπους να τους παραδίδουν από τις χρυσές βέρες μέχρι… τα χρυσά τους δόντια,

να εκδίδει ανακοινώσεις

για το πώς ο λαός θα πρέπει πρώτα να… ζυγίζει τα χρυσαφικά και τα ασημικά του σπιτιού, πριν τα ξεπουλήσει στους σαράφηδες!

 

Εκτοτε, έχει σημειωθεί ακόμα μεγαλύτερη… πρόοδος.

Απόδειξη ως προς τούτο είναι η διακήρυξη των υπουργείων Ανάπτυξης και Υγείας για τη «Νέα Υγειονομική Διάταξη» που διέπει τη διακίνηση ειδών διατροφής και τους «Νέους Κανόνες Διακίνησης/Εμπορίας Προϊόντων και Παροχής Υπηρεσιών».

Ανάμεσα στις άλλες διατάξεις περιλαμβάνεται και η ακόλουθη:

 

«…Επιτρέπεται – αναφέρουν τα δύο υπουργεία – η διάθεση τροφίμων περασμένης χρονολογίας ελάχιστης διατηρησιμότητας, πλην όσων προσδιορίζονται από την κείμενη νομοθεσία ως ευαλλοίωτα, με τον όρο ότι αυτά θα πωλούνται σαφώς διαχωρισμένα από τα άλλα τρόφιμα και σε πινακίδα που θα αναρτάται σε αυτά, θα αναγράφεται, με κεφαλαία γράμματα, η φράση ΤΡΟΦΙΜΑ ΠΕΡΑΣΜΕΝΗΣ ΔΙΑΤΗΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑΣ».

Σημείωση: Ο χρόνος περασμένης διατηρησιμότητας κυμαίνεται από μία βδομάδα μέχρι τρεις μήνες!

 

Εν ολίγοις:

Η συγκυβέρνηση των «σωτήρων» δίνει τη δυνατότητα στα σούπερ μάρκετ να πουλάνε ληγμένα τρόφιμα και παρέχει στους βιομήχανους την άδεια να προωθούν τα ληγμένα προϊόντα τους

σε «φιλάνθρωπες», «φιλολαϊκές» και «προσιτές» τιμές!

 

Αφού πρώτα λεηλάτησαν τα εισοδήματα,

αφού επέκτειναν τη φτώχεια,

αφού εξαθλίωσαν το λαό,

αφού οδήγησαν λαϊκά στρώματα στην έσχατη ένδεια,

τώρα, η κυβέρνηση των Σαμαρά, Βενιζέλου, Κουβέλη δίνει τη δυνατότητα στους κεφαλαιοκράτες να βγάζουν κέρδη ακόμα και από την έτοιμη «πελατεία» των… πεινασμένων και των μισοπεινασμένων:

Εκείνους, δηλαδή, που μετρούν λεπτό το λεπτό για να εξασφαλίσουν το φαγητό της μέρας!

Εκείνους που, ήδη, οι κυβερνώντες τους κατάντησαν να αναζητούν φαγητό στους σκουπιδοτενεκέδες!

Που ψάχνουν ένα κομμάτι ψωμί στους κάδους με τα ληγμένα και πεταμένα τρόφιμα!

 

Είναι αδιανόητο, αλλά είναι αληθινό:

Η τάξη των κηφήνων και των παράσιτων έχει οδηγήσει ανθρώπους να ζουν σαν τα «ποντίκια» – και το φωνάζει!

Οσο για τους πολιτικούς υπηρέτες των κηφήνων;

Αυτοί, καθώς είναι… ζωόφιλοι, «απλώς» συμπεριφέρονται στους ανθρώπους της ανέχειας σαν σε «σκυλιά».

Οχι σαν τα δικά τους, τα καλοαναθρεμμένα σκυλάκια του σαλονιού. Τα άλλα. Εκείνα που τους πετάνε σε «φτηνή τιμή» (!) τον ληγμένο κατιμά για να επιβιώσουν – και το φωνάζουν!

Posted in Νίκος Μπογιόπουλος | Με ετικέτα: | 1 Comment »