καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Σεπτεμβρίου 2012
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Αυγ.   Οκτ. »
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
  • Εγγραφή

Οι σωματοφύλακες του καπιταλισμού

Posted by redship στο 30 Σεπτεμβρίου , 2012


ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ

Υπονομεύουν ανοιχτά τους αγώνες των εργαζομένων, κηρύσσουν τον ταξικό συμβιβασμό την ώρα που η εργατική τάξη επιβάλλεται να αντιπαρατεθεί στους καπιταλιστές ως τάξη απέναντι σε τάξη

Κόντρα στη γραμμή της υποταγής, οι ταξικές δυνάμεις δείχνουν το δρόμο για την αντεπίθεση

Απ’ όλα έχει ο μπαχτσές. Προτάσεις για την εφαρμογή των στόχων που θέτει η Ευρωπαϊκή Ενωση μέχρι έξοδο από το ευρώ και καταλήψεις εργοστασίων. Μόνο ένα πράγμα δεν αγγίζουν οι δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ στο συνδικαλιστικό κίνημα. Την αιτία των προβλημάτων των εργαζομένων. Τον ίδιο τον καπιταλισμό που τον φυλάνε σαν τα μάτια τους. Και προκειμένου να το πετύχουν αυτό μηχανεύονται και καλλιεργούν κάθε είδους αυταπάτες. Υπονομεύουν τις αγωνιστικές διαθέσεις, εμποδίζουν την ανάπτυξη των αγώνων και όταν δεν μπορούν να το πετύχουν αυτό τους προσδίδουν περιεχόμενο που δεν απειλεί την εξουσία των μονοπωλίων.

Οι τοποθετήσεις των τριών συνδικαλιστικών παρατάξεων στην απεργιακή συγκέντρωση των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ καθώς και το ψήφισμα που πρόβαλλαν είναι χαρακτηριστικό των στόχων που υπηρετούν. Και οι τρεις αποπροσανατολίζουν τους εργαζόμενους διαδίδοντας την αντίληψη ότι η αιτία των προβλημάτων τους δεν βρίσκεται στην ίδια την εκμεταλλευτική φύση του καπιταλισμού αλλά στις πολιτικές που εφαρμόζονται εντός του.

Ο Γ. Κιουτσούκης, επικεφαλής της ΔΑΚΕ και γενικός γραμματέας της ΓΣΕΕ, στην τοποθέτησή του έριξε το φταίξιμο στους κακούς και ανίκανους κυβερνώντες και επιχειρηματίες, στο λανθασμένο μοντέλο διακυβέρνησης του καπιταλισμού. Μίλησε για «εκβιαστές, κουκουλοφόρους, άρπαγες», «τοκογλύφους, ανίκανους, πουλημένους». Για «πολιτικούς νάνους» και «άβουλους βουλευτές». Σε κείμενό του στιγματίζει τον «ακραίο φιλελευθερισμό» και σημειώνει πως «τα μνημόνια αποτελούν λογιστικές πρακτικές, επιβαλλόμενης εφαρμογής της οικονομικής θεωρίας της σχολής του Σικάγο και του Μίλτον Φρίντμαν».

Ο Γ. Χαρίσης, στέλεχος της Αυτόνομης Παρέμβασης (ΣΥΡΙΖΑ) και μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΑΔΕΔΥ, είπε ότι οι εργαζόμενοι «θα αγωνιστούν για την ανατροπή των νεοφιλελεύθερων πολιτικών στην Ελλάδα και την Ευρώπη» και πως «με τους αγώνες τους θα ανατρέψουν τις μνημονιακές πολιτικές» (σ.σ. αλλά όχι την εξουσία των μονοπωλίων).

Ο Οδ. Ντριβαλάς, στέλεχος της ΠΑΣΚ και αντιπρόεδρος της ΑΔΕΔΥ, επισήμανε ότι η απεργία είναι συνέχεια των αγώνων «που αναπτύχθηκαν από την πρώτη κιόλας μέρα του μνημονιακού-νεοφιλελεύθερου κύκλου».

Αρα, συμπεραίνουν αυτές οι δυνάμεις, δεν χρειάζεται να ανατρέψουμε τον καπιταλισμό, αρκεί να αλλάξουμε τον τρόπο διαχείρισής του προκειμένου να εφαρμοστούν πολιτικές και υπέρ των εργαζομένων.

Η πρότασή τους για μια καλύτερη διαχείριση, ακούγεται ελκυστική και ανώδυνη. Είναι όμως απολύτως ανέφικτη. Προεκτείνοντας τη σκέψη τους μας καλούν να δεχθούμε ότι η εργατική τάξη και η αστική τάξη δεν έχουν εκ διαμέτρου αντίθετα συμφέροντα, απλώς διαφορετικά. Επομένως δεν είναι ανταγωνιστικές και μπορεί να υπάρξει ταξική συνεργασία προς όφελος και των δύο!

Ομως συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Τα κέρδη της αστικής τάξης προκύπτουν από την εκμετάλλευση της εργατικής. Ετσι, το να θέτει το εργατικό κίνημα στόχο την ταξική συνεργασία, σημαίνει αποδοχή της εκμετάλλευσης που οδηγεί τελικά στη χειροτέρευση της κατάστασης των εργαζομένων.

Οι στόχοι των εναλλακτικών μοντέλων διακυβέρνησης του καπιταλισμού που προτείνουν αυτές οι δυνάμεις ποικίλλουν.

Ο Γ. Κιουτσούκης εμφάνισε ως λύση ακόμα και την έξοδο από το ευρώ σημειώνοντας: «Τα νομίσματα υπάρχουν για να διευκολύνουν τη ζωή των πολιτών. Οταν αυτά γίνονται δυνάστες των λαών και τους εξαθλιώνουν, τότε δεν αλλάζεις λαό, αλλάζεις νόμισμα. Οφείλουμε λοιπόν να αντιληφθούμε ότι έχουμε το κλειδί στο χέρι μας. (…) Αρκεί να πιστέψουμε στις αστείρευτες δυνάμεις των γνήσιων Ελλήνων πατριωτών και των ανιδιοτελών πολιτικών που υπάρχουν και στο σημερινό κοινοβούλιο».

Εδώ η λογική δίνει τη θέση της στην αλχημεία και στη συνειδητή ανοησία. Αρκεί να αλλάξει το νόμισμα και όλα θα διορθωθούν! Η έννοια του πολιτικού δεν προσδιορίζεται ταξικά αλλά με όρους ψυχολογίας (η δράση του δεν καθορίζεται από την εκπροσώπηση συμφερόντων συγκεκριμένης τάξης αλλά από τα προσωπικά του χαρακτηριστικά). Παρόλο που μπορεί να ψήφισε σωρηδόν τα αντεργατικά-αντιλαϊκά μέτρα αν είναι ανιδιοτελής τότε θα λύσει τα προβλήματα των εργαζομένων!

Ο Γ. Χαρίσης στη γραμμή που έχει χαράξει ο ΣΥΡΙΖΑ προτείνει ως εναλλακτική λύση το μοντέλο της Αργεντινής προτρέποντας τους εργάτες: «Πάρτε την υπόθεση στα χέρια σας. Μην τους επιτρέψετε να μας ρίξουν στην ανεργία και την εξαθλίωση. Οι επιχειρήσεις και τα εργοστάσια που κλείνουν μπορούν να τα λειτουργήσουν οι εργαζόμενοι». Υπενθυμίζεται ότι στην Αργεντινή εργαζόμενοι κατέλαβαν περίπου 150 μεσαίες ή μικρές επιχειρήσεις που είχαν ήδη κλείσει λόγω της οικονομικής κρίσης. Οι περισσότερες από τις κατειλημμένες επιχειρήσεις έκλεισαν οριστικά.

Πέραν τούτου η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ αφορά στη λειτουργία εργοστασίων εντός του καπιταλισμού, υποταγμένα στους νόμους του. Καμία σχέση δεν έχει με την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής στο πλαίσιο ενός κεντρικού σχεδιασμού της οικονομίας που στόχο έχει την εξυπηρέτηση των αναγκών της κοινωνίας συνολικά.

Ο Ο. Ντριβαλάς, λιγότερο απαιτητικός, κάλεσε απλώς τα τρία κόμματα της κυβέρνησης «να σεβαστούν τις νωπές ακόμα προγραμματικές δεσμεύσεις απέναντι στον ελληνικό λαό». Εδώ καλλιεργείται μια ακόμα ψευδαίσθηση ότι η προγραμματική συμφωνία των τριών κομμάτων ήταν σε όφελος των εργαζομένων. Την ίδια ψευδαίσθηση καλλιεργεί και ο ΣΥΡΙΖΑ.

Τα κείμενα της υποταγής

Ισως ακόμα πιο αποκαλυπτικά είναι τα κείμενα που συνδιαμορφώνουν αυτές οι δυνάμεις στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Χαρακτηριστικά είναι το ψήφισμα της απεργιακής συγκέντρωσης, η διακήρυξη της Μαδρίτης που υπογράφτηκε από τη ΣΕΣ και εκπροσώπους ευρωπαϊκών συνδικάτων (μεταξύ αυτών και ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ, Γ. Παναγόπουλος) παραμονή της απεργίας, η απόφαση της 12ης Διαρκούς Συνδιάσκεψης των Συνδικάτων Ευρωπαϊκών Πρωτευουσών (συμμετείχε το Εργατικό Κέντρο Αθήνας).

Με το ψήφισμα ζητείται η «διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους τους χρέους». Αρα γίνεται αποδεκτό ένα μέρος του χρέους που δημιούργησαν οι κυβερνήσεις του κεφαλαίου, σε όφελος του κεφαλαίου. Οπως γίνεται αποδεκτό ότι οι εργαζόμενοι πρέπει να πληρώσουν για αυτό.

Ακόμα οι δυνάμεις αυτές διατυπώνουν στο ψήφισμα το αίτημα για «καθιέρωση του κοινωνικού πόρου υπέρ της κοινωνικής ασφάλισης»! Αντί δηλαδή να απαιτήσουν να πληρώσουν το κράτος και οι εργοδότες ζητάνε να επιβληθεί νέο χαράτσι στους εργαζόμενους.

Τέλος, η πλήρη υποταγή τους στα μονοπώλια και στα όργανά τους εκφράζεται με το αίτημά τους για: «Αλλαγή των πολιτικών της ΕΕ και του ρόλου της ΕΚΤ, με στόχο την ανάπτυξη, την απασχόληση και την κοινωνική πολιτική και συνοχή».

Το ίδιο ακριβώς ζητάνε και τα ευρωπαϊκά συνδικάτα στηρίγματα του κεφαλαίου σημειώνοντας στη διακήρυξη της Μαδρίτης: «Ζητούμε από τους πολιτικά υπεύθυνους των ευρωπαϊκών θεσμών και των κυβερνήσεων των κρατών μελών της ΕΕ να αλλάξουν ριζικά διορθώνοντας τις αφόρητες αυτές πολιτικές και να διαπραγματευθούν με τη ΣΕΣ και με τις εθνικές συνδικαλιστικές οργανώσεις τις εναλλακτικές πολιτικές που προτείνουν τα συνδικάτα».

Στόχος η υλοποίηση της στρατηγικής «ΕΕ 2020»

Ακόμα πιο ξεκάθαρη η 12η Διαρκής Συνδιάσκεψη των Συνδικάτων των Ευρωπαϊκών Πρωτευουσών επισημαίνει στην απόφασή της:

«Είναι σημαντικό να ενισχύσουμε τη βάση του Συνδικαλιστικού κινήματος, επιδιώκοντας τους στόχους της στρατηγικής της ΕΕ 2020, προτείνοντας συγκεκριμένα μέτρα για την επίτευξη αυτών των στόχων»!

Υπενθυμίζεται ότι η «ΕΕ 2020» είναι η αντιλαϊκή στρατηγική που εγκρίθηκε στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ τον Ιούνη του 2010. Το πλαίσιο αυτής της στρατηγικής είναι μεταξύ άλλων η διασφάλιση φθηνότερου εργατικού δυναμικού, η στήριξη της επιχειρηματικής δράσης στον τομέα της λεγόμενης πράσινης ανάπτυξης με χρηματοδοτήσεις και τσάκισμα των εργασιακών σχέσεων, η διαρκής κατάρτιση ημιμαθών εργαζομένων ώστε να προσαρμόζονται και να ανταποκρίνονται στις ανάγκες της καπιταλιστικής παραγωγής.

Τη μνημειώδη αυτή θέση για την υποταγή των συνδικάτων στα μονοπώλια συνοδεύει η διαμαρτυρία τους ότι οι εργοδότες δεν προσέρχονται πια στον «κοινωνικό διάλογο» που χρησιμεύει, όπως λένε, στη χειραγώγηση των εργαζομένων: «Η άρνηση του «κοινωνικού διαλόγου» είναι πραγματικότητα και οδηγεί στην επιδείνωση των εργασιακών σχέσεων και σε κοινωνικές εντάσεις»! Ξεκάθαρη δήλωση του αντεργατικού ρόλου του «κοινωνικού διαλόγου» και των φορέων του.

Ανοιχτή υπονόμευση

Οι δυνάμεις αυτές δε διστάζουν να προχωρήσουν και στην ανοιχτή υπονόμευση των αγώνων, όπως έγινε και στην πρόσφατη πανεργατική απεργία.

Οπως καταγγέλλει η «Εργατοϋπαλληλική Ενότητα Εργαζομένων» στο Δήμο Ταύρου, η ΠΑΣΚΕ προωθούσε την αντίληψη της αναποτελεσματικότητας λέγοντας ότι με μια απεργία «δε γίνεται τίποτα» και ο πρόεδρος του Συλλόγου διαλαλούσε πως δε θα απεργήσει για να μην του κοπεί το μεροκάματο. Επιπλέον, καλούσε εργαζόμενους αν θέλουν να κατέβουν στην απεργιακή συγκέντρωση, να πάρουν 2ωρη άδεια ή να χτυπήσουν κάρτα, εκφυλίζοντας έτσι την έννοια του αγώνα.

Στο εργοστάσιο της «ΙΟΝ» η πλειοψηφία – ΔΑΚΕ – στη διοίκηση του Σωματείου, αρνήθηκε να πάρει απόφαση για απεργία με τον ισχυρισμό ότι δεν «υπάρχουν προβλήματα με την εταιρεία».

Στη ΜΕΤΚΑ στο Βόλο, η πλειοψηφία – ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ – στο επιχειρησιακό σωματείο δεν έκανε απολύτως τίποτα για την απεργία και απέρριψε την πρόταση των ταξικών δυνάμεων να γίνει γενική συνέλευση για να ενημερωθούν οι εργαζόμενοι και να ληφθούν μέτρα για την οργάνωση της απεργίας.

Στο σωματείο των εργαζομένων του Πολεμικού Ναυτικού, η ΠΑΣΚΕ που πλειοψηφεί στη διοίκηση, αποφάσισε να μη γίνει απεργία, επειδή στις υπηρεσίες που συνεχώς συρρικνώνονται έχουν απομείνει 15 εργαζόμενοι και κατά την άποψή της «δεν αξίζει να απεργήσουν».

Στη γαλακτοβιομηχανία «ΔΩΔΩΝΗ» και στην πτηνοτροφική επιχείρηση «ΠΙΝΔΟΣ», οι συνδικαλιστικές πλειοψηφίες στα επιχειρησιακά σωματεία, στην πρώτη περίπτωση (ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ) κήρυξαν 3ωρη στάση εργασίας, στη δεύτερη (ΣΥΡΙΖΑ) απεργία μόνο για την πρώτη βάρδια.

Τα παραπάνω είναι μόνο ενδεικτικά των μεθοδεύσεων αυτών των πλειοψηφιών που είναι ξεκάθαρα πια εχθροί των συμφερόντων και των αναγκών των εργατών.

Advertisements

2 Σχόλια to “Οι σωματοφύλακες του καπιταλισμού”

  1. satyrikon said

    Reblogged this on ΝΕΑ ΧΩΡΙΣ ΦΙΛΤΡΟ ΦΕΛΛΟΥ.

  2. Reblogged this on ΤΟ ΠΙΤΣΙΡΙΚΙ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: