καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Σεπτεμβρίου 2012
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Αυγ.   Οκτ. »
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
  • Εγγραφή

Archive for 18 Σεπτεμβρίου 2012

Εμείς είμαστε το αίμα, εμείς είμαστε η φωτιά.

Posted by redship στο 18 Σεπτεμβρίου , 2012

 

 

ΟΧΙ ΑΛΛΕΣ ΘΥΣΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΛΟΥΤΟΚΡΑΤΙΑ

Διέξοδος και πολιτική για το λαό και όχι για τους λίγους, τα μεγάλα συμφέροντα.

Εμείς είμαστε το αίμα, εμείς είμαστε η φωτιά!

Εμείς παράγουμε όλον τον πλούτο και τον καρπώνονται οι εκμεταλλευτές μας.

Να τσακιστεί μέσα σε κάθε εργοστάσιο και τόπο δουλειάς, σε κάθε γειτονιά, η πολιτική των μονοπωλίων και του πολιτικού προσωπικού τους. Να απαντήσουμε στα βάρβαρα μέτρα, με οργάνωση, με δυνάμωμα της ταξικής συσπείρωσης και ενότητας.

Κριτήριο πρέπει να είναι οι σύγχρονες ανάγκες μας για σταθερή δουλειά με δικαιώματα, για ζωή με αξιοπρέπεια. Με ισχυρό ταξικό κίνημα και κοινωνική συμμαχία μπορούμε να ανατρέψουμε τους σχεδιασμούς τους.

Σπάμε τον φόβο και την τρομοκρατία.

Φοβισμένος λαός σημαίνει επίθεση χωρίς τέλος.

Κανένας εργάτης να μη μείνει μόνος του, κανένας να μην κάνει πίσω.

Να πάρουν φωτιά τα εργοστάσια. Να νεκρώσουν οι τόποι δουλειάς. Να κλιμακώσουμε τον αγώνα

Κάθε σωματείο, κάθε λαϊκή επιτροπή, να μπει μπροστά, να οργανώσει τον αγώνα, να πάρει κάθε μέτρο για να παραλύσει η χώρα.

Είναι ώρα μάχης.

Όχι στην υποταγή και στην εξαθλίωση

Εργατική Αντεπίθεση

ΕΡΓΑΤΙΑ ΜΠΡΟΣΤΑ, ΤΩΡΑ ΜΙΑ ΓΡΟΘΙΑ

ΓΚΡΕΜΙΣΕ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΙΚΑΕμείς είμαστε το αίμα, εμείς είμαστε η φωτιά!

Εμείς παράγουμε όλον τον πλούτο και τον καρπώνονται οι εκμεταλλευτές μας.

Να τσακιστεί μέσα σε κάθε εργοστάσιο και τόπο δουλειάς, σε κάθε γειτονιά, η πολιτική των μονοπωλίων και του πολιτικού προσωπικού τους. Να απαντήσουμε στα βάρβαρα μέτρα, με οργάνωση, με δυνάμωμα της ταξικής συσπείρωσης και ενότητας.

Κριτήριο πρέπει να είναι οι σύγχρονες ανάγκες μας για σταθερή δουλειά με δικαιώματα, για ζωή με αξιοπρέπεια. Με ισχυρό ταξικό κίνημα και κοινωνική συμμαχία μπορούμε να ανατρέψουμε τους σχεδιασμούς τους.

Σπάμε τον φόβο και την τρομοκρατία.

Φοβισμένος λαός σημαίνει επίθεση χωρίς τέλος.

Κανένας εργάτης να μη μείνει μόνος του, κανένας να μην κάνει πίσω.

Να πάρουν φωτιά τα εργοστάσια. Να νεκρώσουν οι τόποι δουλειάς. Να κλιμακώσουμε τον αγώνα

Κάθε σωματείο, κάθε λαϊκή επιτροπή, να μπει μπροστά, να οργανώσει τον αγώνα, να πάρει κάθε μέτρο για να παραλύσει η χώρα.

Είναι ώρα μάχης.

Όχι στην υποταγή και στην εξαθλίωση

Εργατική Αντεπίθεση

ΕΡΓΑΤΙΑ ΜΠΡΟΣΤΑ, ΤΩΡΑ ΜΙΑ ΓΡΟΘΙΑ

ΓΚΡΕΜΙΣΕ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΙΚΑ

 

 

 

Posted in Π.Α.ΜΕ | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

Χρυσές πένες

Posted by redship στο 18 Σεπτεμβρίου , 2012

 

 

«Η ευκαιρία της Χρυσής Αυγής για τη δημοκρατία», είναι ο τίτλος του άρθρου του Στέφανου Κασιμάτη, στην προχτεσινή Κυριακάτικη Καθημερινή. Ο συγγραφέας σχεδόν «ευχαριστεί την Χρυσή Αυγή, επειδή δίνει την ευκαιρία στο κράτος να ξεμπερδεύει με την Αριστερά. Ορίστε και το πιο χαρακτηριστικό απόσπασμα:

«Όσοι πιστεύουμε στην δημοκρατία οφείλουμε ένα μεγάλο «ευχαριστώ» στην Χρυσή Αυγή – και σοβαρολογώ απολύτως. Της το οφείλουμε για την ευκαιρία που μας προσφέρει -και μάλιστα την ώρα που την έχουμε μεγαλύτερη ανάγκη- ώστε να διορθώσουμε λάθη δεκαετιών και να κάνουμε μια νέα αρχή στην πολιτική ζωή. Είναι η ευκαιρία που δίνεται στη νομιμότητα να αναμετρηθεί, επιτέλους, με την οιονεί νομιμοποιημένη βία της Αριστεράς: αυτό το καρκίνωμα της Μεταπολίτευσης, που όλοι το φοβούνται και κανείς δεν το αγγίζει· αυτό που σήμερα αποτελεί το βασικό εμπόδιο στη μετάβαση της χώρας από την εποχή των σοβιέτ με αστακομακαρονάδα (ελληνικό μοντέλο του σοσιαλισμού…) στη σύγχρονη πραγματικότητα». Και μερικές παραγράφους παρακάτω διαβάζουμε: «Η Χρυσή Αυγή, χωρίς να το καταλαβαίνει, ανοίγει τον δρόμο για την επιβολή της νομιμότητας προς κάθε πλευρά: κουκουέδες, συριζαίους, χρυσαυγίτες – όλοι τους βλάπτουν τη δημοκρατία εξίσου».

Το θέμα δεν είναι οι προσωπικές απόψεις του αρθρογράφου, ο οποίος έχει δώσει στίγμα καιρό τώρα. Το θέμα είναι η προσπάθεια που γίνεται τελευταίως, από καμιά δεκαριά μνημονιακές φωνές, συνεργάτες των κατακτητών, να συκοφαντηθεί, διαβληθεί, κατηγορηθεί η Αριστερά. Ίσως και να καταργηθεί.

Καταρχήν όλες αυτές οι φωνές, τσουβαλιάζουν μέσα στον όρο Αριστερά, τον ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ και τους αντιεξουσιαστές. Όποιος στοιχειωδώς παρακολουθεί, την ελληνική πραγματικότητα, θα ξέρει ότι οι τρείς αυτοί χώροι έχουν τερατώδεις διαφορές. Στην θεωρία τους και κυρίως στην πρακτική τους. (θυμόμαστε τις καταγγελτικές δηλώσεις ΚΚΕ για τα επεισόδια αντιεξουσιαστών κλπ).

Εκτός από αυτήν την κραυγαλέα διαστρέβλωση, όμως πίσω από τις άναρθρες μνημονιακές φωνές κρύβεται η αγωνία τους να διαβάλλουν την Αριστερά (συνολικά). Και κυρίως τις αξίες της Αριστεράς. Γιατί παρά την πολυδιάσπαση της Αριστεράς, αρκετά αιτήματα είναι κοινά και διαχρονικά.

Στόχος των γραφίδων αυτών είναι να προσβληθεί η ηθική υπεροχή της Αριστεράς, που για περισσότερα από 60 χρόνια, ορίζει το αξιακό πλαίσιο της πολιτικής, παρά τις υπερβολές και τα αναπόφευκτα λάθη.

Στόχος των  γραφίδων αυτών είναι να πληγή η δράση της Αριστεράς γιατί αυτή η δράση παρά τις αδυναμίες της, είναι δράση για τους πολλούς. Οι αγώνες των τελευταίων δεκαετιών, αφορούν τους περισσότερους αυτού του τόπου, σε αντίθεση με όλες αυτές τις γραφίδες που τα γραπτά τους υποβάλλονται, εξυπηρετούν και υπαγορεύονται από συμφέροντα ελαχίστων. Σε πολλές περιπτώσεις ελαχίστων που πλουτίζουν παρασιτικά από το δημόσιο, που όλοι πληρώνουμε και συντηρούμε.

Η δράση της Αριστεράς, παρά τις αδυναμίες της, αφορά θέματα αυτονόητα, για τους πολλούς, όπως δουλειά, μόρφωση, υγεία, ισονομία, δικαιοσύνη, πρόνοια. Αφορούν βασικές ανάγκες για την αξιοπρεπή ύπαρξη του ανθρώπου. Τα δικά τους αιτήματα, αφορούν τον επιπλέον πλουτισμό των αφεντικών τους, την παραπάνω κερδοφορία τους, την παραπάνω ασυδοσία τους.

Στόχος των γραφίδων και των φωνών αυτών είναι η Αριστερά, επειδή παρά τις αδυναμίες και τις υπερβολές, καλλιεργεί πολύ συγκεκριμένες αξίες. Αλληλεγγύη, συντροφικότητα, συναδελφικότητα, ντομπροσύνη, αλληλοϋποστήριξη, φιλότιμο. Αξίες που προκαλούν αναγούλα σε λογής λογής αφεντικά και άρα και στους πληρωμένους παπαγάλους τους.

Μα πάνω από όλα, οι γραφίδες αυτές σιχαίνονται την Αριστερά, επειδή καλλιεργεί μια σημαντική αξία. Την αμφισβήτηση.  Την αμφισβήτηση της εξουσίας, της αυθαιρεσίας της εξουσίας, των διαδρόμων της εξουσίας, των δοσοληψιών της εξουσίας, με τα αφεντικά τους. Χωρίς αυτές τις δοσοληψίες άλλωστε τα αφεντικά τους δεν θα ήταν αφεντικά…

Κατανοητός ο πανικός τους και άκρως προβλέψιμη η θετική υποδοχή της Χρυσής Αυγής, έστω και συγκαλυμμένα. Βρήκαν την ευκαιρία με αφορμή την ακροδεξιά, να χτυπήσουν τις αξίες της Αριστεράς. Το έργο έχει ξαναπαιχτεί στο παρελθόν με επιτυχία. Κοινός παρανομαστής των άρθρων τους, των λόγων τους και των απόψεών τους είναι ο εξής: Τώρα που φουντώνει η ακροδεξιά, είναι μια καλή ευκαιρία να ξεμπερδεύουμε, με την Αριστερά!

ΥΓ1. Ανάλογο άρθρο είχε στο ΒΗΜΑ και ο Πρετεντέρης, το οποίο ξεκινούσε ως εξής:  «Μπορεί η Χρυσή Αυγή να αποδειχθεί χρυσή ευκαιρία; Ναι, μπορεί…».

ΥΓ2. «…διά την Ελλάδα τουλάχιστον, ανοίγεται η περίοδος της ειρήνης και της εντός των πλαισίων της ειρήνης αυτής παραγωγικής δραστηριότητος… Αι γερμανικαί αρχαί εμφορούμεναι από τας φιλικωτέρας των διαθέσεων απέναντι του ελληνικού πληθυσμού, τας αρετάς και τα προτερήματα του οποίου δεν ήργησαν να γνωρίσουν, θα τον συντρέξουν- περί τούτου δεν υπάρχει αμφιβολία- εις πάσαν θετικήν και οικοδομητικήν του προσπάθειαν». Εφημερίδα Καθημερινή 29 Απριλίου 1941, δυο μέρες μετά την είσοδο των Γερμανών στην Αθήνα.

 

ΥΓ3. Είμαστε πολλοί.

Θύμιος Κ.

Posted in Ελληνοφρένεια, Θύμιος Καλαμούκης | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »

«Μπράβο στην Ελλάδα»!

Posted by redship στο 18 Σεπτεμβρίου , 2012

Γράφει  ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

 

«Μπράβο στην Ελλάδα» αναφώνησε η ΕΕ διά του προέδρου της Κομισιόν.

Στην ομιλία του στο Ευρωκοινοβούλιο, αφού συνεχάρη την …ελληνική «πρόοδο» και εξήρε το «δημοσιονομικό πρόγραμμα εξυγίανσης» που προωθεί η συγκυβέρνηση, ο Μπαρόζο πρόσθεσε:

«Η Ελλάδα έχει τη δυνατότητα, αυτό το φθινόπωρο, να φθάσει στο σημείο καμπής και να προχωρήσει στην εξυγίανση της οικονομίας της, εφαρμόζοντας τις δεσμεύσεις της. Αν τηρήσει τις δεσμεύσεις της (σ.σ: εννοεί τα μέτρα σφαγής του ελληνικού λαού) θα παραμείνει στο ευρώ».

*

Τα «συγχαρητήρια» της «ευρωπαϊκής οικογένειας» διά χειλέων Μπαρόζο ήρθαν σε μια στιγμή που:

  • Ακόμα και οι καρκινοπαθείς της χώρας εξωθούνται σε κινητοποιήσεις στην πλατεία Συντάγματος και άλλες πόλεις της χώρας, αφού πλέον δεν μπορούν να προμηθευτούν τα φάρμακά τους! «Σε ισχύ η θανατική ποινή. Οι καρκινοπαθείς χωρίς φάρμακα και χωρίς γιατρούς», ανέγραφε το πανό που είχαν αναρτήσει πριν λίγες μέρες στο Σύνταγμα.
  • Οχτώ μεγάλα νοσοκομεία («Ευαγγελισμός», «Σισμανόγλειο», «Τζάνειο», «Αττικόν», «Αγία Ολγα», Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Αλεξανδρούπολης και τα νοσοκομεία της Καλαμάτας και της Ρόδου) έχουν αφεθεί χωρίς υγειονομικό υλικό και τα νοσοκομεία όλης της χώρας χωρίς ειδικευόμενους γιατρούς που βρίσκονται σε επίσχεση εργασίας.
  • Τα σχολεία και τα Πανεπιστήμια της χώρας βρίσκονται σε κατάσταση διάλυσης με τους δασκάλους και τους καθηγητές αφ’ ενός να «μαθαίνουν» να ζουν με μισθούς πείνας και αφ’ ετέρου να μαθαίνουν γράμματα σε παιδιά που λιποθυμούν από την ασιτία.
  • Τα τελευταία στοιχεία ανακηρύσσουν την Ελλάδα «πρωταθλήτρια» της ανεργίας σε ολόκληρη την Ευρώπη με τους ανέργους να αυξάνονται κατά 1.000 άτομα την ημέρα.
  • Αυξάνονται για πολλοστή φορά τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης – και την ίδια ώρα ληστεύουν τα Ταμεία μειώνοντας κι άλλο τις ασφαλιστικές εισφορές των εργοδοτών – οδηγώντας τις νέες γενιές και τους εναπομείναντες εργαζόμενους σε δουλειά «Νταχάου» μέχρι το θάνατο.
  • Προωθείται νέα μείωση σε μισθούς, νέες περικοπές στις συντάξεις και νέα αφαίρεση κοινωνικών επιδομάτων.
  • Καταγράφεται τέτοια έκταση και ένταση της πάσης φύσεως φοροληστείας που παραπέμπει όχι στο 2013 αλλά στο …1883 και στους στίχους του Σουρή: «…φορολογήστε και αυτή τη σάρκα μας ακόμα/ του σώματός μας κόβετε καμιά παχιά λωρίδα/ και τρώγετέ την λαίμαργα μαζί με την πατρίδα».
  • Τα επίσημα στοιχεία για το δημόσιο χρέος – για τη μείωση του οποίου υποτίθεται ότι υποβάλλεται σε θυσία ο ελληνικός λαός – αντί να μειώνεται, αυξήθηκε από το α’ στο β’ τρίμηνο του 2012 κατά 23 δισ. ευρώ!

Κατόπιν αυτών, η ΕΕ δηλώνει ικανοποιημένη. Πράγμα για το οποίο καθόλου δεν αμφιβάλλουμε.

Αλλά πώς γίνεται

ένας «παράδεισος», όπως μας εμφανίζουν την ΕΕ, να ικανοποιείται, να χαίρεται και να αλληλοσυγχαίρεται για την «κόλαση» που έχει προκληθεί στην Ελλάδα;

Και πώς γίνεται, επίσης, οι θιασώτες ενός τέτοιου κάλπικου «παραδείσου», από τους Σαμαρά, Βενιζέλο και Κουβέλη μέχρι τους ρήτορες περί «διαπραγματεύσεων» για τη «βελτίωση» της ευρω-κόλασης,

να ποζάρουν σαν «αρχάγγελοι της σωτηρίας»;

Posted in Νίκος Μπογιόπουλος | Με ετικέτα: , , , | 1 Comment »

Αίμα, τιμή, σημαία αλβανική

Posted by redship στο 18 Σεπτεμβρίου , 2012

από  το  κουτί

 

Βγήκε λοιπόν τις προάλλες σεργιάνι το χαφιεδότσουρμο ο σύγχρονος Καραϊσκάκης με τα παλικάρια του να απελευθερώσουν το Μεσολόγγι αυτή τη φορά όχι από τους τουρκαλβανούς του Ιμπραήμ Πασά, αλλά τους σύγχρονους δυνάστες της Φυλής μας, τους αλλοδαπούς μικροπωλητές.

Ανάμεσα στα μέλη της συμμορίας ξεχωρίζει και μια φάτσα που δεν θα την χαρακτήριζες ακριβώς ως Άρια, μια μούρη κάτι μεταξύ μεξικανού έμπορου ναρκωτικών και δεσμοφύλακα στο εξπρές του μεσονυχτίου.

Δεν βαριέσαι όμως, ακόμα και τα Waffen-SS άρχισαν τις εκπτώσεις αριότητας όταν άρχισαν να νιώθουν το παλούκι στον κώλο και στρατολογούσαν μέλη και από “κατώτερες”, μη Άριες Φυλές. Ο φίλος μας λοιπόν, είναι μέλος “κατώτερης” φυλής, τουτέστιν Αλβανός, ονόματι Roberto Chaidi. Βορειοηπειρώτης το πιθανότερο άρα αδέρφι μας, πολύ φοβάμαι όμως ότι θα έχουν μια αντίρρηση οι ομοϊδεάτες του που φώναζαν εν χορώ σε πρόσφατο αγώνα της εθνικής στον Σωτήρη Νίνη «Δεν θα γίνεις Ελληνας ποτέΑλβανέΑλβανέ». Και φαίνεται ότι όντως ο τύπος δεν θα γίνει έλληνας ποτέ, τουλάχιστον δεν έχει γίνει ακόμα καθώς μια σχετική έρευνα στην εφημεριδα της κυβερνησης που δημοσιευονται τα ονόματα των ομογενών που απέκτησαν την ελληνική ιθαγένεια, δεν έφερε αποτελέσματα. Περίεργο για ένα τόσο φλογερό πατριώτη να μην επιθυμεί διακαώς να γίνει Έλλην και με βούλα μιας και οι σχετικές διαδικασίες για τους ομογενείς είναι εύκολες. Μπορεί πάλι η προϋπόθεση της ύπαρξης λευκού ποινικού μητρώου να φέρνει κάποιες δυσκολίες στο θέμα…
Αλλά πάλι δεν πειράζει, αρκεί που είναι Έλληνας στην καρδιά. Και το αποδεικνύει περίτρανα εκτός από τις να-ξεβρομίσει-ο-τόπος δράσεις του και με τις φωτό που έχει στο προφίλ του στο Facebook. Ο φίλος μας είναι ιδιοκτήτης ξενοδοχείου στις αλβανικές ακτές, του Hotel Palace Lukova. Στο προφίλ του στο Facebook λοιπόν ποζάρει γεμάτος περηφάνια μπροστά στα σε σχήμα μαιάνδρου πλακάκια της πισίνας του ξενοδοχείου. Τις σημαίες πίσω μην τις θεωρήσετε εκπτώσεις στη ιδεολογία μας, είναι για το ξεκάρφωμα.

Στεναχωριόμαστε βέβαια για το γεγονός ότι η τοποθεσία του ξενοδοχείου μας δεν μας επιτρέπει να το χρησιμοποιήσουμε για συγκεντρώσεις συναγωνιστών αλλά αναγκαζόμαστε σε φιλοξενίες ανθελληνικών events όπως τα καλλιστεία για την ανάδειξη της Μις Αλβανία 2011. Και μην σας παραπλανά η χαρά που δείχνουμε στο παρακάτω βίντεο, αυτή έγκειται στο γεγονός οτι κοιτώντας τα κορμιά να λικνίζονται μπροστά μας συνειδητοποιούμε οτι δεν πιάνουν μία μπροστά στα κάλλη της ελληνίδας, η ανωτερότητα της Φυλής ακόμα και στα κωλαράκια είναι γεγονός.

Το δαιμόνιο της φυλής βέβαια δεν μας αφήνει να ησυχάσουμε αν δεν κατακτήσουμε τον κόσμο. Φτιάχνουμε και οίκο μόδας, τον Roberto Chaidi Fashion.

Αυτό μας επιτρέπει να πουλάμε γυναικείες κάλτσες στη Ρωσία, στις οποίες με καμάρι κοτσάρουμε την ελληνική σημαία και γράφουμε περήφανα σε τέλεια χρυσαυγιτικα ελληνικά: EΛΛΗΜΝΙΚΗ ΕΠΕΙΧΗΡΗΣΗ.

H ευχή όλων μας βέβαια είναι να πάνε καλά οι επιχειρήσεις του άξιου τέκνου της Φυλής αλλιώς φοβάμαι ότι θα αναγκαστεί να πουλάει τις κάλτσες του στα πανηγύρια της επικράτειας με άμεσο κίνδυνο να πέσει θύμα των ομοϊδεατών του…
ΥΓ. Η διακωμώδηση του τραμπούκου δεν έχει σκοπό τον εξωραϊσμό της επικινδυνότητας της δράσης αυτού και των ομοίων του, αλλά την όσο το δυνατόν ανάδειξη της υποκρισίας τους. Η οργάνωση δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια αδίστακτη δολοφονική συμμορία ανθρώπων της νύχτας.

Posted in ο φασισμός δεν έρχεται απ΄το μέλλον | Με ετικέτα: | 1 Comment »