καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Σεπτεμβρίου 2012
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Αυγ.   Οκτ. »
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
  • Εγγραφή

Bona fides και τα φίδια που μας ζώσανε

Posted by redship στο 2 Σεπτεμβρίου , 2012


Της    Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ

 

 

«Ο εκμεταλλευόμενος την κουφότητα και την απειρία του άλλου υποχρεούται σε αποζημίωση».

Αυτό το άρθρο του αστικού μας κώδικα που ο αείμνηστος πατέρας μου αποκαλούσε άρθρο νάυλον, δηλαδή αυτό που έχει εφαρμογή ως γενική αρχή του δικαίου εναντίον όλων των πάσης φύσης και μορφής κατεργαραίων, απατεώνων κ.λπ. γυρνάει στο κεφάλι μου πολύν καιρό. Ειδικά όταν ακούω τον μετεκλογικό λόγο κομμάτων και πολιτικών που βρέθηκαν σε θέση, αντί να καταβάλλουν, να εισπράττουν αποζημίωση σε ψήφους, σε θέσεις εξουσίας σε υπερτίμηση του πολιτικού τους υποσχετικού.

Στην πραγματικότητα λέω και γράφω κομψά την αηδία που μου προξενεί η αμετροεπής υποκρισία, η κατάχρηση λέξεων και εννοιών που απευθύνονται με περισσή θρασύτητα εναντίον του περιούσιου τέως ψηφοφόρου και νυν πολίτη που πρέπει να πονέσει, να εξευτελιστεί, να τιμωρηθεί ακριβώς επειδή επέλεξε μαζοχιστικά το σαδιστή του… Τον αφεντικάριο σωτήρα, βλέπε κυβέρνηση της αγίας τριάδας των πολιτικών αρχηγών του ελληνοευρωχώρου, με υπόσταση επιπέδου κοτζάμ επιστατών μιας μάζας σχετικώς καλοντυμένων δούλων. Κι από δίπλα τον καπάτσο φύλαρχο των απροσδιόριστων αριστεριδάριων που συναγελάζονται με τέως πρασινοφρουρούς που ξεβράστηκαν στην παραλία της ληγμένης νομιμοποίησης μιας ιδιότυπης πολιτικής ιδιοτέλειας που εξέθρεψε πλείστα όσα πολιτισμικά τέρατα της μεταπολίτευσης.

Η επαναδιαπραγμάτευση, λόγου χάρη, είναι η πιο πρόστυχη μετεκλογική λέξη. Η χυδαία μπίλια σε μια ρουλέτα ταξική που όλο γυρνάει και πάντα κάθεται στο μαύρο της γκλαμουράτης και συστημικά εκφασισμένης δημόσιας ζωής. Τα φλάμπουρα που σήκωναν αγανακτισμένοι και φιλοσυριζίτες μαζί με ανεξάρτητους και τυχοδιώκτες εκστασιασμένους απ’ την… ορμή μαύρων στειλιαροφόρων με παραστρατιωτική πειθαρχία στην εκτέλεση τραμπούκικων επιθέσεων, έχουν μετατραπεί σε τσαλακωμένα χαρτόκουτα για πολιτικά άστεγους. Την πιπιλάνε άκομψα και με πρωτοφανή έλλειψη αιδούς, όλοι εκείνοι που πούλησαν σε τιμή προεκλογικής ευκαιρίας την επανάσταση σε συσκευασία ευρωπλάνης. Η πιπίλα κρύβει τη δηλητηριώδη αλήθεια. Οποιο μέτρο παίρνεται κι ό,τι πρόκειται να ακολουθήσει ως οικονομική πολιτική «σωτηρίας» κάθε στυλίτευση της αξιωματικής αντιπολίτευσης και κάθε χρυσαυγίτικος φετφάς έχουν ως στόχο να κρύψουν τον αυτουργό, τον ηθικό αυτουργό, τον εμπνευστή και τον εκτελεστή, της δολοφονικής για την εργατική τάξη, ταξικής πολιτικής.

Η αλήθεια που κρύβεται καθόλου επιμελώς αλλά τόσο φανταχτερά ώστε να τυφλώνει, να παράγει συνεχώς «κουφότητα» και «απειρία» είναι πως, όλα τα επιτάσσει η «πάση θυσία παραμονή της χώρας στο ευρώ και την ΕΕ» . Απ’ την ώρα που μια τέτοια πολιτική θέση εκλαμβάνεται και πωλείται ως μοιραία εθνική πολιτική σωτηρίας, ως κισμέτ, τότε η επαναδιαπραγμάτευση, όποια και όποτε, επιτευχθεί ή αποτύχει, θα δείξει και το στόχο της: Την επιβίωση της αστικής τάξης ως διατήρηση του μεγαλύτερου μέρους των κερδών και της ποιότητας ζωής της, που μπορεί ψηφισμένα και νομιμοποιημένα, να βασιστεί πάνω στην εξόντωση, φυσική και όχι απλώς πολιτική, του ενός τρίτου του πληθυσμού της χώρας και πάντως στην εξάλειψη απ’ το χάρτη αυτής καθαυτής και της λογικής ακόμη, κάθε εργασιακού δικαιώματος και όλων όσα απορρέουν απ’ αυτό.

Η επίκληση της καλής πίστης, της bona fides, που πρέπει να επιδείξουν οι πολίτες στα πολιτισμένα βασανιστήρια των αγορών. Οι ενέσεις ηθικού που επιχειρούνται από επικοινωνιακά επιτελεία με την «ανάκτηση» της αξιοπιστίας της χώρας, δηλαδή της υποταγής της ντόπιας αστικής τάξης στην ισχυρότερη και κεφαλαιακά αδρότερη ευρωπαϊκή. Η απέλπιδα προσπάθεια της αξιωματικής αριστεράς να πείσει ότι, ο Ολάντ ο Γάλλος για παράδειγμα, δεν είναι αυτός που φαίνεται αλλά αυτός που πωλήθηκε σαν εικόνισμα προεκλογικά σε Ελληνες ευρωιθαγενείς, είναι φίδια που πρέπει να πάρουμε χαμπάρι ότι μας ζώνουν. Τον καθένα και την κάθε μια από μας. Μήτε κουφότητα μήτε απειρία μπορούμε να επικαλεστούμε πια, μήτε αποζημίωση να προσδοκάμε ότι δικαιούμαστε. Αντίσταση με ιδεολογικά νεροπίστολα απέναντι στο βαρύ οπλισμό της κυρίαρχης τάξης δε γίνεται. Ούτε με φιλανθρωπίες και ελεημοσύνες και πονεμένες καρδιές θα γυρίσει ο ήλιος που θέλει χιλιάδες στους τροχούς και θέλει κι οι ζωντανοί να δίνουν το αίμα τους. Δεν είναι που δε βγαίνει η συνταγή. Δεν είναι και δεν ήταν το μνημόνιο. Τώρα το ξέρουνε κι οι πέτρες των στεναγμών. Είναι η πολιτική του κεφαλαίου που πνέει τα λοίσθια και πατάει στα πτώματά μας. Οταν σε ζώνουν τα φίδια δεν έχεις καλή πίστη ούτε στη φύση τους ούτε στην τύχη σου. Στο κεφάλι βαράς…

 

Advertisements

2 Σχόλια to “Bona fides και τα φίδια που μας ζώσανε”

  1. Ka Ge said

    ΑΚΡΙΒΩΣ ΌΠΩΣ ΤΑ ΛΕΣ ΕΙΝΑΙ ΛΙΑΝΑ, ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΛΑΘΡΟΧΕΙΡΙΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΒΟΚΑΤΣΙΕΣ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΚΚΕ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΟΣΩΝ ΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΤΟ ΚΚΕ.
    ΓΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ, ΤΩΡΑ ΜΕ ΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΗΣ ΚΝΕ.
    ΝΑ ΜΙΑ ΛΑΘΡΟΧΕΙΡΙΑ-ΠΡΟΒΟΚΑΤΣΙΑ ΣΤΙΣ 30-8-12 ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ «ΤΑ ΝΕΑ» ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ ΚΑΛΗΣ ΓΚΕΛΜΠΕΣΗ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΚΕ
    —————————————————————–
    —————————————————————

    ΕΛΛΑΔΑ

    ΔΙΗΓΗΜΑ

    Η Ρηνιώ κι οι Goin’ Through

    Του Ηλια Κανέλλη

    ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Πέμπτη 30 Αυγούστου 2012

    Με τον τρόπο της συγγραφέως Καλής Γκελμπέση-Γκιούνη

    Σαν πάτησε γερά στης νιότης τα ποδάρια, η Ρηνιώ οργανώθηκε στην ΚΝΕ. Η ζωή της βρήκε νόημα: στο Πανεπιστήμιο καθόταν στο τραπεζάκι της ΠΚΣ, κόλλαγε αφίσες, πουλούσε κουπόνια και, κάθε Κυριακή, την κομματική εφημερίδα. Και μια φορά τον χρόνο, αρχές Σεπτέμβρη, πήγαινε στο Φεστιβάλ, να ακούσει επαναστατικά τραγούδια και την κεντρική ομιλία της συντρόφισσας γραμματέα.

    Ο καιρός περνούσε, η Ρηνιώ πλησίαζε στο πτυχίο, και σαν να μην έφτανε η ανασφάλεια για το εργασιακό της μέλλον, ήρθε κι ένα κακό εκλογικό αποτέλεσμα κι έδωσε πολλαπλάσια δύναμη στους ρεβιζιονιστές. Και τώρα;

    Η Ρηνιώ γνωρίζει καλά ότι η νεολαία και το κόμμα πρέπει να μιλήσουν ξανά στην καρδιά της κοινωνίας. Γι’ αυτό και ψήφισε μια ριζική αλλαγή. Εφέτος στο Φεστιβάλ είναι σωστό να μπει, πλάι στην αγαπημένη μας μουσική για τις μάζες, και ένα τραγούδι που θα μιλήσει κατευθείαν στους νέους – στα μέλη, αλλά και στους φίλους, και στις επιρροές. Σύντροφοι, εφέτος θα βάλουμε χιπ χοπ. Δεν είναι ξένο το χιπ χοπ στο επαναστατικό πνεύμα της γιορτής μας, σκεφτόταν η Ρηνιώ. Γι’ αυτό και ξαφνιάστηκε όταν διάβασε στο Ιντερνετ την κακοπροαίρετη κριτική των αναθεωρητών. «Τα δύο συγκροτήματα (οι Goin’ Through και οι ΝΕΒΜΑ) είναι μιμητές της αμερικάνικης αντίστοιχης σκηνής» έγραφε το κοροϊδευτικό κείμενο.

    Η Ρηνιώ φαρμακώθηκε. Να πούνε αυτήν φιλοαμερικανή, που έχει λιώσει δεκάδες ζευγάρια παπούτσια στις πορείες στην πρεσβεία… Πόσες πίκρες μπορεί να σε ποτίσει αυτή η χωρίς αρχές αντιπαράθεση με το κόμμα που λεηλάτησε και τα συνθήματα και τις ψήφους μας;

    Το βράδυ η Ρηνιώ δεν μπορούσε να κοιμηθεί. Ανοιξε ακόμη μια φορά το λάπτοπ, μπήκε στα μέιλ της. Επιτέλους, η ανακοίνωση που θα δημοσιευόταν είχε συνταχθεί. «Οι κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ […] που επίσημα υποστηρίζουν τα ναρκοφεστιβάλ και τις λοιπές εκδηλώσεις όπου σβήνει ο παλμός, ο νους και η ψυχή της νεολαίας, είναι λογικό να έχουν την αγωνία να τον πιάσουν [τον παλμό]».

    Η Ρηνιώ ησύχασε. Μας πήραν τα συνθήματα, σκέφτηκε. Μας πήραν τις ψήφους. Δεν θα μας πάρουν και τον σοσιαλιστικό ρεαλισμό.

    ————————————————-
    ————————————————
    Μια πρώτη σύντομη απάντηση της συγγραφέως κι έπεται συνέχεια

    «…μαζί μου ασχολείσαι πόσο μ@λ@κας είσαι…»

    • Ka Ge said

      ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ ΚΑΛΗΣ ΓΚΕΛΜΠΕΣΗ ΣΤΟ ΠΡΟΒΟΚΑΤΟΡΙΚΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ …ΥΠΑΛΛΗΛΟΥ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ «ΤΑ ΝΕΑ»
      ——————————————-
      ——————————————

      Προς κύριο(;;;) ΗΛΙΑ ΚΑΝΕΛΛΗ και εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ (για άρθρο στις 30-8-12)
      @@@@@@ @@@@@ @@@@@ @@@@@

      Μεγάλη φτώχεια φαίνεται έχει βαρέσει το σινάφι σας, για να κλέβετε την πένα μιας άσημης συγγραφέως, σαν κι εμένα.

      Και να τη χρησιμοποιούσατε ορέ για καλό, χαλάλι σας.
      Μα εσείς αντί να τη βουτήξετε σε «καθαρό» μελάνι για να γράψετε, τη βουτήξατε στα σκατά να μου τη λερώσετε.

      Πιάνετε την πένα μου με τα βρωμόχερά σας και την στρέφετε ενάντια στα λαϊκά συμφέροντα, για να εξασφαλίσετε το μεροκάματό σας. Αίσχος!!!

      Δε σας ρωτώ αν ντρέπεστε γι’ αυτό που κάνετε. Ξέρω ότι δεν έχετε αυτήν την ικανότητα. Για να ντραπεί κάποιος, πρέπει να διαθέτει τσίπα.

      Κι εσείς, εφόσον χρησιμοποιείτε τα πνευματικά μου δικαιώματα χωρίς την άδειά μου, διαστρεβλώνοντάς τα και αισχά μάλιστα, δεν έχετε στάλα φιλότιμο.

      Μόνο τσέπη διαθέτετε για να χώνεται το μισθουλάκο σας, που ως φαίνεται δεν είστε καν ικανοί να βγάλετε με δική σας πένα.

      Τι λέτε; Θα ήταν υπερβολή ν’ απαιτήσω απ’ την εφημερίδα σας την ηθική και οικονομική μου αποζημίωση, που με χρησιμοποιήσατε ενάντια στο ΚΚΕ και παρά τη θέλησή μου; Μήπως ν’ απαιτήσω κύριε Ηλία Κανέλλη και το μεροκάματο που πήρατε στις 30-8-12 εκμεταλλευόμενος τα προσόντα μου;

      Πάντως, η επιλογή σας να βλάψετε το ΚΚΕ μέσα από μένα, εξηγείται ως εξής:

      1) Δεν μπορείτε με τίποτα να αντιπαρατεθείτε στην πολιτική τού ΚΚΕ και στην πολιτική του πρόταση, γιατί ξέρετε ότι περπατά στις λαϊκές καρδιές. Ξέρετε ότι είναι η μόνη πρόταση που δίνει και τη μοναδική διέξοδο υπέρ τού λαού απ’ την καπιταλιστική κρίση.

      2) Προφανώς είστε ενήμεροι και για τα βιβλία μου που έχουν εκδοθεί και τα οποία περπατούν σε πάρα πολλές λαϊκές βιβλιοθήκες, ξεσηκώνοντας συνειδήσεις όμορφα και ταξικά.
      Να υποθέσω ότι φοβάστε την πένα μου; Ότι φροντίζετε να μη διαβάζουν τα βιβλία μου οι κομμουνιστές; Ότι πασχίζετε να στρέψετε το Κόμμα εναντίον μου;
      Μα καλά, δεν έχετε καταλάβει ότι οι κομμουνιστές δε μασάνε από προβοκάτσιες;

      Λοιπόν, θα σας αφιερώσω το τραγουδάκι τού συγκροτήματος που θα παρουσιαστεί στο 38ο ΦΕΣΤΒΑΛ τής ΚΝΕ, για να καταλάβετε ότι χάνετε το χρόνο σας:
      «Μαζί μου ασχολείσαι πόσο μ@λ@κας είσαι…»

      Πάρτε όμως χαμπάρι και κάτι ακόμη:

      Ό,τι και να κάνετε, μέσα από μένα δεν μπορείτε να πλασάρετε τον αντικομμουνισμό σας και τη βρώμικη πολεμική σας ενάντια στο ΤΙΜΗΜΕΝΟ ΚΚΕ.
      Δε σας το επιτρέπω!

      Η δική μου πένα είναι στρατευμένη στην υπηρεσία των συμφερόντων τής εργατικής τάξης και των συμμάχων της. Και το ΚΚΕ είναι η πρωτοπορία τής εργατικής τάξης!

      Όπως αντιλαμβάνεστε, εγώ δε γράφω για να κερδίσω φράγκα. Δεν πουλάω την πένα μου! Μήτε και την κάνω χαράμι όμως σε κανέναν!
      Καταλάβατε γιατί έχω θυμώσει τόσο πολύ με τη λαθροχειρία σας;

      Κι αν θέλετε να μου κάνετε μαύρη διαφήμιση, να πάτε στη ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΠΟΧΗ ν’ αγοράσετε τα βιβλία μου
      ΤΕΛΙΚΑ Ο ΕΡΩΤΑΣ ΕΙΝΑΙ ΚΕΡΑΥΝΟΒΟΛΟΣ και
      ΡΕΒΑΝΣ ΓΙΑ 2.

      Σας υπόσχομαι δυο φοβερά και τρομερά ταξίδια κατά την ανάγνωσή τους…
      Θα χάσετε τον ύπνο σας…

      ΚΑΛΗ ΓΚΕΛΜΠΕΣΗ
      Συγγραφέας

      ΥΓ
      Σας υπόσχομαι μαύρη διαφήμιση, γιατί αυτό το σχόλιο θα το δημοσιεύσω και αλλού…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: