καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Αύγουστος 2012
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Ιολ.   Σεπτ. »
     12345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    2728293031  
  • Εγγραφή

  • Advertisements

Να γίνει γενική απεργία

Posted by redship στο 29 Αυγούστου , 2012


Δυο μόλις μέρες μετά την κατάθεση στη ΓΣΕΕ της πρότασης για πανελλαδική πανεργατική απεργία από τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ, ως απάντηση στα νέα μέτρα – λαίλαπα που προωθούν κυβέρνηση, εργοδοσία και τρόικα η πλειοψηφία της Συνομοσπονδίας προσέρχεται σήμερα σε έναν ακόμα διάλογο – απάτη, που στόχο έχει τη νέα αφαίρεση εργατικών δικαιωμάτων. Την ώρα που οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ πασχίζουν για την οργάνωση του αγώνα, για να σηκωθεί εργατικό τείχος μπροστά στη νέα επίθεση, οι γνωστές συνδικαλιστικές δυνάμεις κινούνται ακριβώς στην αντίθετη κατεύθυνση, σπρώχνουν στο συμβιβασμό και στην υποταγή τους εργάτες. Γίνονται το «λάδι», για να δουλέψει ακόμα καλύτερα το γρανάζι της πολιτικής που εξαθλιώνει το λαό, τον οδηγεί στη φτώχεια και στην απόγνωση.
Αυτό, όμως, κάνει ακόμα πιο επίκαιρη και αναγκαία την πρόταση του ΠΑΜΕ. Και κυρίως την ανάγκη, η πρόταση αυτή να γίνει υπόθεση των ίδιων των εργαζομένων. Να μπει σε όλους τους χώρους δουλειάς, σε κάθε επιχείρηση και εργοστάσιο. Να συζητηθεί πλατιά και να οργανωθεί από τους ίδιους τους εργαζόμενους η ανάγκη να προκηρυχτεί και να πετύχει μια γενική πανελλαδική πανεργατική απεργία. Μια απεργία που θα δώσει το έναυσμα για συνέχεια και ένταση της πάλης. Θα δημιουργήσει μια καινούρια δυναμική μέσα στους χώρους δουλειάς, θα σπάσει την αναμονή και τη μοιρολατρία, θα «χτυπήσει η καμπάνα του αγώνα παντού».
Βασική προϋπόθεση για να έχει αυτός ο αγώνας αποτελέσματα είναι η σωστή κατανόηση από ακόμα πιο πλατιά εργατικά στρώματα του χαρακτήρα της επίθεσης, το γιατί λαμβάνονται τα νέα επώδυνα μέτρα. Να ανοίξει στους τόπους δουλειάς πλατιά και οργανωμένη συζήτηση για τους λόγους που αυξάνουν τα ένσημα για την κατώτατη σύνταξη, μέτρο καρμανιόλα, που φέρνουν νέες περικοπές στις συντάξεις και στα εφάπαξ, δραστική μείωση των επιδομάτων, ακόμα μεγαλύτερη μείωση των μισθών, αύξηση της φορολογίας. Να αναδειχτεί, γιατί τα συγκεκριμένα μέτρα δεν οδηγούν σε έξοδο από την κρίση, αλλά σπρώχνουν το λαό βίαια σε ακόμα πιο βαθιά φτώχεια, δυστυχία και ανασφάλεια. Γι’ αυτό είναι ώρα για αποφάσεις. Και η βασική απόφαση για τους εργαζόμενους είναι να πούνε με όλη τη δύναμη της φωνής τους: Τέλος στις θυσίες για τους καπιταλιστές, για να εξασφαλιστούν τα συμφέροντα των δανειστών, των μεγαλοτραπεζιτών, των ιμπεριαλιστών. Είναι ώρα ο εργάτης να σκεφτεί όχι τα δάνεια, και το κρατικό χρέος με τα οποία τον τρομοκρατούν, και τα οποία τροφοδότησαν τα καπιταλιστικά κέρδη, αλλά το χρέος που έχει απέναντι στην οικογένειά του, στα παιδιά του, απέναντι στη νέα γενιά.
Είναι ώρα αυτό το «δεν πάει άλλο» να σταματήσει να είναι αγκομαχητό, να γίνει απόφαση αγώνα, αντίστασης. Για τους εργάτες δεν υπάρχουν τετελεσμένα. Δεν αναγνωρίζουμε ούτε τα χρέη τους, ούτε τα μνημόνιά τους. Μπορούμε να τα καταργήσουμε. Πρέπει να τα καταργήσουμε. Να δώσουμε τέλος σε αυτή τη βαρβαρότητα χωρίς τέλος. Να πούμε, εργάτες, φτωχοί αγρότες και αυτοαπασχολούμενοι, γυναίκες και άντρες, νέοι και ηλικιωμένοι: Μέχρι εδώ. Δεν είμαστε αναλώσιμοι. Δε θα πάμε σαν πρόβατα στο σφαγείο. Με εμπιστοσύνη στις δυνάμεις μας, με πείσμα και αποφασιστικότητα, να βγούμε μπροστά. Γιατί χωρίς το χέρι του εργάτη, του αγρότη, του μάστορα «γρανάζι δε γυρνά». Με τη γενική απεργία, με το ΠΑΜΕ, να ρίξουμε τα τείχη που μας φυλακίζουν. Σ’ αυτό το δρόμο μόνο υπάρχει ελπίδα.
Με γενική απεργία να «υποδεχτεί» ο λαός τα μέτρα

Η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα, έκανε χτες την ακόλουθη δήλωση για τα νέα μέτρα που θα φέρουν κυβέρνηση – ΕΕ:

«Υπάρχει ένα πακέτο το οποίο πέφτει στις πλάτες του λαού και του αφαιρεί ό,τι έχει απομείνει. Από εκεί και πέρα μπορεί να υπάρχουν διάφορες παραλλαγές της μιας ή της άλλης διαχειριστικής λύσης. Ο λαός δεν πρέπει να περιμένει αν θα κυριαρχήσει η μια ή η άλλη επιλογή, από ποια τσέπη θα του πάρουν και πώς θα χειριστούν το ζήτημα. Αυτό που έχει σημασία είναι να υποδεχτεί ο λαός τα μέτρα με γενική απεργία, με κλιμακωμένους αγώνες ανάμεσα σε μεγάλες απεργιακές κινητοποιήσεις. Ο κάθε κλάδος να παλεύει για τα αιτήματά του και ταυτόχρονα να στηρίζει τις γενικές κινητοποιήσεις. Δεν είναι δυνατόν να ακούσουμε το νέο πακέτο μέτρων που θα είναι τραγικό απλώς γκρινιάζοντας μέσα στους τέσσερις τοίχους του σπιτιού μας με απογοήτευση και μοιρολατρία. Αυτό θα είναι βούτυρο στο ψωμί της κυβέρνησης».

Advertisements

Ένα Σχόλιο to “Να γίνει γενική απεργία”

  1. Reblogged this on ΤΟ ΠΙΤΣΙΡΙΚΙ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: