καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Αύγουστος 2012
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Ιολ.   Σεπτ. »
     12345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    2728293031  
  • Εγγραφή

ΝΟΤΙΑ ΑΦΡΙΚΗ Για τη δολοφονία των απεργών μεταλλωρύχων

Posted by redship στο 26 Αυγούστου , 2012


Το λουτρό αίματος στο ορυχείο Μαρικάνα ήταν μια διαβαθμισμένη επιχείρηση χρησιμοποίησης φονικών πυρών από την αστυνομία κατά των εργατών…
Τα γεγονότα στο ορυχείο λευκόχρυσου της βρετανικής πολυεθνικής Lonmin στη Μαρικάνα του Rustenburg της Νοτίου Αφρικής είναι πολύ σοβαρά. Πρόκειται για μαζική σφαγή απεργών εργατών από την αστυνομία στα πλαίσια σχεδίου άγριας δολοφονικής κρατικής και αστυνομικής καταστολής για λογαριασμό της εργοδοσίας. Την Πέμπτη 16 Αυγούστου 34 εργάτες, μεταλλωρύχοι έπεσαν νεκροί από τα πυρά της αστυνομίας, 78 τραυματίστηκαν και έγιναν συνολικά 259 συλλήψεις με πολλές ανακρίσεις.

Η απεργία ξεκίνησε την Παρασκευή 9 Αυγούστου κύρια από το πιο σκληρά εκμεταλλευόμενο κομμάτι εργατών του ορυχείου, τους χειριστές γεωτρύπανου, οι οποίοι είχαν ως αίτημα την αύξηση των μισθών από 3.500 έως 5.000 ραντ στα 12.500 (δηλ. από τα περίπου 350-500 ευρώ στα 1.250). Η απεργία αυτή ήδη πυροδότησε εξελίξεις με απεργίες και σε άλλα ορυχεία, ενώ ενισχύονται διεκδικήσεις που έχουν να κάνουν με την υγιεινή και ασφάλεια στους τόπους δουλειάς.

Τη Δευτέρα, 13 Αυγούστου, είχε πραγματοποιηθεί ακόμα μια αιματηρή επιχείρηση καταστολής από τις αστυνομικές δυνάμεις, στην οποία έχασαν τη ζωή τους 6 απεργοί εργάτες καθώς επίσης δύο αστυνομικοί και δύο σεκιούριτι.

Συνολικά δολοφονήθηκαν 40 απεργοί εργάτες, ενώ πρέπει να σημειωθεί ότι πολλές μέρες μετά τα γεγονότα οικογένειες και συγγενείς πολλών απεργών δεν γνώριζαν, αν οι άνθρωποί τους ήταν νεκροί, τραυματίες ή ανάμεσα στους συλληφθέντες.

Οι εργάτες δουλεύουν κυριολεκτικά για ένα κομμάτι ψωμί, ενώ οι καπιταλιστές εφαρμόζουν συμβόλαια στο 1/3 της Συλλογικής Σύμβασης…

Η κατάσταση αυτή συνιστά κλιμάκωση προηγούμενων αστυνομικών, κρατικών και εργοδοτικών επιθέσεων όπως αυτή του περασμένου Φλεβάρη, όπου σε μεγάλη απεργία διάρκειας έξι βδομάδων στα ορυχεία του Implats, υπήρξαν τέσσερις νεκροί εργάτες μεταλλωρύχοι και 50 τραυματίες.

Τα αιματηρά γεγονότα στη Μαρικάνα δεν αφήνουν περιθώρια αμφισβήτησης για το προφανές, ότι πρόκειται για διαβαθμισμένη επιχείρηση χρησιμοποίησης πραγματικών πυρών από την αστυνομία, δολοφονώντας εργάτες εν ψυχρώ.

Το ΚΚΕ καταδίκασε από την πρώτη στιγμή τη σφαγή των απεργών εργατών κι ανέδειξε τις πολιτικές ευθύνες που προκύπτουν, εκφράζοντας ταυτόχρονα τη διεθνιστική προλεταριακή αλληλεγγύη του στους απεργούς μεταλλωρύχους και συνολικά στην εργατική τάξη.

Ορισμένοι απαράδεκτοι ισχυρισμοί

Μετά τη σφαγή των 34 απεργών από τις αστυνομικές δυνάμεις διεθνή μέσα ενημέρωσης επιχείρησαν, στο όνομα «αντικειμενικών εκτιμήσεων» να μεταφέρουν τις ευθύνες της μαζικής δολοφονίας από την αστυνομία, το αστικό κράτος και την κυβέρνηση στους απεργούς.

Μιλούν για χρησιμοποίηση βίας από την πλευρά των απεργών. Πρόκειται για πρόκληση. Γιατί οι 34 και συνολικά οι 40 νεκροί είναι απεργοί εργάτες που έπεσαν θύματα της κρατικοαστυνομικής και εργοδοτικής βίας ως συνέχεια της βίας στους χώρους δουλειάς, της βίας των καπιταλιστών που «στύβουν» τους εργάτες για να αυξηθούν τα κέρδη μιας χούφτας εκμεταλλευτών, ντόπιων και πολυεθνικών επιχειρηματικών ομίλων που καρπώνονται τον τεράστιο ορυκτό πλούτο που υπάρχει τόσο στη Ν Αφρική όσο και στις άλλες αφρικάνικες χώρες.

Οι απεργοί εργάτες εκτελέστηκαν εν ψυχρώ με στόχο να σπάσει η απεργία. Μπροστά σε αυτό το στόχο ήταν η εργοδοσία της Lonmin, η οποία εκτός από την αξιοποίηση των όπλων εκβίαζε στέλνοντας ακόμα και τελεσίγραφα: «ή σταματάτε την απεργία ή απολύεστε» όταν ακόμα οι απεργοί δεν είχαν καν αναγνωρίσει και θάψει τους νεκρούς τους. Η αστική τάξη, για άλλη μια φορά, χρησιμοποιεί όλα τα μέσα, προκειμένου να πολλαπλασιάσει τα κέρδη της, να δείξει πυγμή και να διαιωνίσει την εξουσία της.

Ισχυρίστηκαν ότι τα επεισόδια τα προκάλεσαν οι απεργοί γιατί περιφρούρησαν την απεργία τους, γιατί υπερασπίστηκαν τη μορφή πάλης που επέλεξαν για να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους. Η εργατική τάξη έχει δικαίωμα, ιερή υποχρέωση να υπερασπίζεται τον αγώνα της, να τον περιφρουρεί από τις επιθέσεις των ταξικών της αντιπάλων.

Επιχείρησαν να χρεώσουν στους εργάτες την αιματηρή επίθεση, επικαλούμενοι «αντεγκλήσεις μεταξύ συνδικάτων». Ανακατεύουν ζητήματα για να δημιουργήσουν συγχύσεις. Πρόκειται για διαφορετικά θέματα. Πραγματικά, υπάρχει διάσταση απόψεων και θέσεων ανάμεσα στο συνδικάτο της NUM (Eθνική Ομοσπονδία Μεταλλωρύχων), που ανήκει στα συνδικάτα COSATU (Κογκρέσο των Νοτιαφρικάνικων Συνδικάτων) και στο ΑMCU («Ενωση Μεταλλωρύχων και Συνδικάτο Κατασκευών») που δημιουργήθηκε στη συνέχεια. Αλλά είναι άλλο η αντιπαράθεση, η διαπάλη ανάμεσα στις συνδικαλιστικές δυνάμεις για τη στάση τους απέναντι στον αγώνα, απέναντι στην εργοδοσία, την πολιτική που εφαρμόζεται, ακόμα και για τις μορφές πάλης και άλλο να χρησιμοποιείται αυτή η αντιπαράθεση για να δικαιολογηθεί η κρατικοαστυνομική καταστολή, η ταξική βία, η δολοφονία απεργών.

Γιατί αυτή η αγριότητα; Ποιοι ανταγωνισμοί είναι σε εξέλιξη;

Η απεργία αυτή ανέδειξε τον οξυμένο ανταγωνισμό που διεξάγεται σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης για τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών που δρομολογεί σοβαρές ανακατατάξεις. Στον κλάδο της εξόρυξης μεταλλευμάτων κρίνονται πολλά συμφέροντα δισ. δολαρίων δεδομένου ότι στη Νότια Αφρική η εξόρυξη μεταλλευμάτων απασχολεί 493.000 εργάτες, αντιπροσωπεύοντας το 18% του ΑΕΠ της χώρας. Η Νότια Αφρική έχει στο έδαφός της το 78% των παγκόσμιων αποθεμάτων λευκόχρυσου, το 50% των παγκόσμιων αποθεμάτων χρυσού, ενώ είναι ο τρίτος παγκόσμια μεγαλύτερος εξαγωγέας άνθρακα και ο μεγαλύτερος παραγωγός χρωμίου. Επίσης, είναι η πρώτη χώρα σε παραγωγή χρυσού στην Αφρική, ενώ σημαντική θέση έχει και στην παραγωγή διαμαντιών. Ιδιαίτερα για το λευκόχρυσο, εκτιμήσεις αστών οικονομολόγων σημειώνουν ότι, ενώ έχει αυξηθεί πολύ η χρήση του στη βιομηχανική παραγωγή, τα αποθέματά του παγκοσμίως έχουν μειωθεί δραματικά. Σημαντικές δυσκολίες στην εξόρυξη και την παραγωγή οδηγούν την παγκόσμια παραγωγή σε χαμηλά επίπεδα. Είναι ενδεικτικό ότι αν η παραγωγή λευκόχρυσου σταματούσε σήμερα παγκόσμια, τα αποθέματα θα αρκούσαν μόλις για ένα χρόνο, σε αντίθεση με το χρυσό που θα έφτανε για 25 χρόνια. Και στις συνθήκες αυτές η τιμή του λευκόχρυσου φέτος σημειώνει μεγάλη αύξηση.

Τόσο στην εξόρυξη λευκόχρυσου, όσο και άλλων πλουτοπαραγωγικών πηγών στις 850 επιχειρήσεις που συνολικά δραστηριοποιούνται στη Νότια Αφρική, η τεχνολογία που χρησιμοποιείται είναι ξεπερασμένη, με χαμηλό βαθμό εκμηχάνισης και αυξημένη ζωντανή εργασία κι αυτό οδηγεί στη χρησιμοποίηση όλων των μέσων για την εντατικοποίηση της δουλειάς και την αύξηση του βαθμού εκμετάλλευσης. Οι εργάτες δουλεύουν κυριολεκτικά για ένα κομμάτι ψωμί, ενώ οι καπιταλιστές εφαρμόζουν συμβόλαια στο 1/3 της συλλογικής σύμβασης με εργάτες που φέρνουν μαζικά από άλλες περιοχές της χώρας (outsiders). Δεν υπάρχουν απλά κάποιες σκληρές εργασιακές συνθήκες, αλλά συχνοί θάνατοι και πολλοί μεταλλωρύχοι σακατεύονται. Η καπιταλιστική ανάπτυξη σε αναδυόμενες οικονομίες όπως της Ν. Αφρικής θα πηγαίνει αντικειμενικά χέρι-χέρι με το βάθεμα των αντιθέσεων με την εφαρμογή των πιο σκληρών μεθόδων εργασιακής ζούγκλας κι απόσπασης υπεραξίας.

Παράλληλα, για τον ορυκτό πλούτο συνολικά της Αφρικής βρίσκεται σε εξέλιξη μια κούρσα σκληρών ανταγωνισμών και σε αυτή πρωτοστατούν η προπορευόμενη στη Νότια Αφρική (όπως και συνολικότερα στην Αφρική) Κίνα, ενώ οι ΗΠΑ έχουν επιδοθεί σε έναν αγώνα δρόμου για να καλύψουν το χαμένο έδαφος. Οχι τυχαία άλλωστε τους τελευταίους μήνες η υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Χ. Κλίντον έχει πραγματοποιήσει 2 πολυήμερες περιοδείες στην Αφρική για να διασφαλίσει και να διευρύνει τα αμερικάνικα συμφέροντα σε οικονομικό, πολιτικό και στρατιωτικό επίπεδο. Την ίδια στιγμή, ενισχύονται στη Ν. Αφρική οι φωνές μερίδων της αστικής τάξης της που διεκδικούν ρόλο ηγέτη στην μαύρη ήπειρο, πότε σε συμμαχία με καπιταλιστικά κράτη όπως οι ΗΠΑ, η Κίνα ή η Βρετανία και πότε σε ανταγωνισμό με αυτά. Ολα τα παραπάνω εξηγούν σε σημαντικό βαθμό τη λύσσα των κεφαλαιοκρατών και την επιστράτευση του κρατικού μηχανισμού να συντρίψουν κάθε εργατική αντίσταση ιδιαίτερα στην καρδιά της παραγωγής ορυκτού πλούτου, στα ορυχεία.

Αντίστοιχα, διεργασίες λαμβάνουν χώρα σε πολιτικό επίπεδο στη Νότια Αφρική με νέες αστικές πολιτικές δυνάμεις να προσπαθούν να εκφράσουν πολιτικά αυτούς τους ανταγωνισμούς σε αντίθεση με την κυβέρνηση. Ανάλογη επίδραση ασκούν αυτοί οι ανταγωνισμοί και σε δυνάμεις στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα που εντείνουν τη διαπάλη στις γραμμές του, κάνοντας επιτακτική την ενίσχυση των ταξικών δυνάμεων που δρουν μέσα στα COSATU.

Στην κυβέρνηση της Νότιας Αφρικής συμμετέχουν το Αφρικάνικο Εθνικό Κογκρέσο ANC, το Νοτιοαφρικάνικο Κομμουνιστικό Κόμμα και τα συνδικάτα COSATU. Παρά τις προσπάθειες που καταβάλλουν οι κομμουνιστές και τα ταξικά συνδικάτα για την οργάνωση της πάλης της εργατικής τάξης, σε κάθε σοβαρή εξέλιξη προβάλλει το πραγματικό πρόβλημα. Οτι στην εξουσία παραμένει η αστική τάξη, τα μέσα παραγωγής είναι στα χέρια των καπιταλιστών, κριτήριο της ανάπτυξης είναι το κέρδος. Το κράτος είναι αστικό, ταξικό κι αυτό καθορίζει και το ρόλο των δυνάμεων καταστολής.

Η συζήτηση, η διαπάλη στο διεθνές κομμουνιστικό κίνημα για την πείρα αυτή, δηλαδή τη συμμετοχή σε αστική κυβέρνηση, επιβάλλεται να συνεχιστεί. Η θέση του ΚΚΕ έχει τεθεί τεκμηριωμένα στα Κομμουνιστικά Κόμματα. Η επίλυση του προβλήματος της εξουσίας και η κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής εκφράζουν αναμφισβήτητη αναγκαιότητα που καταγράφεται στην καθημερινή πάλη της εργατικής τάξης, σε όλο τον κόσμο.

 

Advertisements

Ένα Σχόλιο to “ΝΟΤΙΑ ΑΦΡΙΚΗ Για τη δολοφονία των απεργών μεταλλωρύχων”

  1. Γεωργιος said

    Στην κυβέρνηση της Νότιας Αφρικής συμμετέχουν το Αφρικάνικο Εθνικό Κογκρέσο ANC, το Νοτιοαφρικάνικο Κομμουνιστικό Κόμμα και τα συνδικάτα COSATU. Παρά τις προσπάθειες που καταβάλλουν οι κομμουνιστές και τα ταξικά συνδικάτα για την οργάνωση της πάλης της εργατικής τάξης, σε κάθε σοβαρή εξέλιξη προβάλλει το πραγματικό πρόβλημα. Οτι στην εξουσία παραμένει η αστική τάξη, τα μέσα παραγωγής είναι στα χέρια των καπιταλιστών, κριτήριο της ανάπτυξης είναι το κέρδος. Το κράτος είναι αστικό, ταξικό κι αυτό καθορίζει και το ρόλο των δυνάμεων καταστολής.
    Σίγουρα έχουμε το παρελθόν με τα παραδειγματα στην Ευρώπη δηλαδή με συμμετοχή των ΚΚ σε αστικές κυβερνήσεις πιο συγκεκριμένα με το ΚΚΙταλίας, ΚΚΓαλίας και το αποτέλεσμα της Χιλής με την κυβέρνηση του Αλλιεντε και μας είναι γνωστά τα αποτελέσματα του περίφημου «ιστορικού συμβιβασμού» κ.α.
    Αυτή την κατάσταση με την συμμετοχή των ΚΚ σε αστικές κυβερνήσεις θα πρέπει να την κατανοήσει ο ελληνικός λαός ότι δεν γίνετε μαζί με τους καπιταλιστές σοσιαλισμός.
    Με άλλα λόγια δεν δίνει κανένας καπιταλιστής τα κλειδιά του εργοστασίου χωρίς να τον αναγκάσει η εργατική τάξη.
    Οι καπιταλιστές οργανώνονται με τα τάγματα εφόδων τύπου «Χρυσή Αυγή» για να αποκρούσουν κάθε είδος προσπάθεια του
    προλεταριάτου που θέλει να ανατρέψει τον καπιταλισμό. Τα τάγματα εφόδου είναι οι νέες εφεδρείες του συστήματος που θέλουν
    να προστατεύσουν τις περιουσίες των καπιταλιστών. Θεωρώ ότι ειναι μια παραστρατιωτικού τύπου οργάνωσης που στοχεύει να επιβάλει την στρατιωτικοποίηση της κοινωνιας.
    Χαιρετώ!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: