καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Αύγουστος 2012
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Ιολ.   Σεπτ. »
     12345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    2728293031  
  • Εγγραφή

Εμπρός για τη σωτηρία των αστών!

Posted by redship στο 23 Αυγούστου , 2012


Γράφει μεταξύ άλλων στο χτεσινό οπισθοσέλιδο η «Αυγή»: «Ο Αντώνης Σαμαράς θα προσφέρει νέες ανθρωποθυσίες έως 13,5 δισ. ευρώ στη θεά της λιτότητας, για να κερδίσει την εύνοιά της και να επιμηκύνει σε βάθος διετίας το πρόγραμμα αυτοκαταστροφής της χώρας μας. Την ίδια στιγμή, ο Μάριο Μόντι στις 29 Αυγούστου και ο Μαριάνο Ραχόι στις 6 Σεπτεμβρίου ετοιμάζονται και αυτοί να συναντηθούν με τη θεά της λιτότητας, για να ζητήσουν στην πράξη μια αλλαγή της πολιτικής στην Ευρώπη, έχοντας απορρίψει κάθε δίλημμα για επιστροφή στα παλιά εθνικά τους νομίσματα.

Σε αντίθεση με τον φαρισαϊκό λαϊκισμό του ελληνικού κατεστημένου και των κομμάτων που το εκπροσωπούν, στην Ισπανία και την Ιταλία δεν υπάρχει κανένα «λόμπι» της πεσέτας ή της… λιρέτας. Με παλαιοκομμουνιστικούς όρους, η αστική τάξη της Ιταλίας και της Ισπανίας και τα κόμματά της απέρριψαν ουσιαστικά εξ αρχής τον φαύλο δίλημμα «ευρώ ή εθνικό νόμισμα», για να εκβιάσουν με το φόβο μιας παρατεταμένης εξαθλίωσης την όποια ανέχεια ή συναίνεση στην κοινωνική σφαγή που επιβάλλουν.

Οι εξαρτημένες αστικές τάξεις της Ιταλίας και της Ισπανίας, με το σκιάχτρο της αποβιομηχάνισης, της κατάρρευσης του κατασκευαστικού και χρηματοοικονομικού τομέα, προσπαθούν να δώσουν και διαμέσου των πολιτικών κομμάτων που τις εκφράζουν μια μάχη εναντίον της γερμανικής πολιτικής. Θυσιάζουν τους πληβείους, αλλά δεν παραδίδονται αμαχητί και προσπαθούν να προστατεύσουν τα συμφέροντά τους.

Αντίθετα, το πραγματικό «λόμπι της δραχμής» στην Αθήνα συνεχίζει να προσφέρει γην και ύδωρ, αποδεχόμενο την «ελληνική ιδιαιτερότητα» μέσα στην κοινή κρίση, νομίζοντας ότι με τη δουλικότητα θα αποσπάσει μια παράταση της δημοσιονομικής προσαρμογής, που θα αποδειχθεί σύντομα το ίδιο μάταιη όπως τα δύο προηγούμενα Μνημόνια».

Πραγματικά άξιος σχολιασμού ο καημός της «Αυγής» για την αστική τάξη στην Ελλάδα και την απροθυμία της να παραδειγματισθεί από την αστική τάξη της Ισπανίας και της Ιταλίας και να διεκδικήσει με άλλους όρους τη σωτηρία της! Αφήνουμε κατά μέρος το γεγονός ότι η ανισόμετρη ανάπτυξη στον καπιταλισμό είναι αυτή που διαμορφώνει τη «δύναμη πυρός» κάθε αστικής τάξης, πολύ περισσότερο όταν πάει κανείς να συγκρίνει την τρίτη και τέταρτη καπιταλιστική οικονομία της Ευρωζώνης με τη σχεδόν τελευταία.

Αυτά τα κρύβει η «Αυγή» γιατί τη συμφέρει να αναπαράγει αντιεπιστημονικές αναλύσεις περί «εξάρτησης» και να παρουσιάζει την ντόπια αστική τάξη σαν δουλοπρεπή. Αρα, καλεί το λαό να βοηθήσει τους αστούς στην Ελλάδα να σηκώσουν κεφάλι.

Ακόμα πιο πέρα: Η «Αυγή» λέει ότι οι αστοί σε Ισπανία και Ιταλία θυσιάζουν τους πλήβειους, δηλαδή το λαό, αλλά ζητάνε και μια άλλη πολιτική στην ΕΕ, πάντα προς όφελος των συμφερόντων τους. Δηλαδή, ο λαός είναι από χέρι καμένος, αλλά τουλάχιστον η αστική τάξη σε Ισπανία και Ιταλία είναι πιο …κινητική σε ό,τι αφορά τα συμφέροντά της έναντι των άλλων ανταγωνιστριών οικονομιών της Ευρωζώνης! Τέτοια είναι η πρεμούρα της «Αυγής» να γίνει πιο …διεκδικητική και η αστική τάξη στην Ελλάδα, με δεδομένο ότι ο λαός, ούτως ή άλλως, θα παραμένει πεσμένος στο καναβάτσο.

Για κερασάκι στην τούρτα, η «Αυγή» βλέπει στους ντόπιους αστούς «το λόμπι της δραχμής» και το αποδίδει στη δουλικότητά τους. Κρύβει ότι στρατηγική επιλογή της ελληνικής αστικής τάξης είναι η παραμονή στο ευρώ, αλλά ταυτόχρονα υπάρχουν και μερίδες της που καλοβλέπουν μια επιστροφή σε εθνικό νόμισμα, που θα τους αποφέρει πολλαπλάσια κέρδη, με την επένδυση κεφαλαίων που έχουν συσσωρεύσει σε ευρώ και τα διατηρούν στο εξωτερικό.

Αλλωστε, πάνω στα αντικρουόμενα συμφέροντα μερίδων της αστικής τάξης, εκφράζονται και οι διαφορετικές διαχειριστικές αντιλήψεις για την κρίση. Οπως για παράδειγμα αυτές που εκφράζει ο ΣΥΡΙΖΑ ή πολιτικοί άλλων κομμάτων και οι οποίες ταυτίζονται με τις θέσεις κυβερνήσεων του κεφαλαίου στην ΕΕ που δρουν ανταγωνιστικά προς τη Γερμανία και άλλες χώρες.

Advertisements

2 Σχόλια to “Εμπρός για τη σωτηρία των αστών!”

  1. satyrikon said

    Reblogged this on ΝΕΑ ΧΩΡΙΣ ΦΙΛΤΡΟ ΦΕΛΛΟΥ.

  2. Γεωργιος said

    Για να συζητήσουμε κάποια πράγματα θα πρέπει να δούμε αν υπάρχει
    εθνική αστική τάξη? Τι να υποστηρίξουμε τα στηρίγματα του ιμπεριαλισμού?
    Η σημερινη αστική τάξη και οι πολιτική εκφραστές της είναι ξενόδουλη
    και δεν προστατεύουν τον εθνικό πλούτο αλλά ούτε και τον λαό.
    Οι σημερινες πολιτικές ηγεσίες δεν έχουν το σθένος να πουν όχι
    στους ξένους ιμπεριαλιστές της ΕΕ του ΔΝΤ.
    Ηταν ευκαιρία χθες να τους πουν NO PASARAN!
    Δεν αντέχει άλλα μνημόνια ο λαός.
    Η σοσιαλδημοκρατία της Ελλάδας πρέπει να το δει αυτό
    ότι δεν υπάρχουν περιθώρια συνυπαρξης με το μεγάλο κεφάλαιο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: