καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Αύγουστος 2012
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Ιολ.   Σεπτ. »
     12345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    2728293031  
  • Εγγραφή

Ασπονδοι φίλοι – η απάντηση του ριζοσπάστη στον στάθη σταυρόπουλο

Posted by redship στο 22 Αυγούστου , 2012


Μεγάλο καημό με τα εκλογικά ποσοστά του ΚΚΕ έχουν οι του ΣΥΡΙΖΑ, που αφού το 1990 – 1991 πάσχισαν να διαλύσουν ή να μεταλλάξουν το ΚΚΕ, από τότε δεν εγκατέλειψαν αυτό το στόχο, ενώ καθ’ όλη την προεκλογική περίοδο το συκοφαντούσαν, συμβάλλοντας στην επιχείρηση αποδυνάμωσής του, εμφανίζονται τώρα να «κλαίνε», γιατί το ΚΚΕ δεν έχει 10% ή 15% στη Βουλή…

Τέτοιες «ανησυχίες» εκφράζει και στο χτεσινό του άρθρο στο http://www.enikos.gr ο Στάθης Σταυρόπουλος του ΣΥΡΙΖΑ, μιλώντας για «άχρηστη για το λαό γραμμή» του ΚΚΕ, κατηγορώντας το ΚΚΕ ότι «πετάει με την πολιτική του το δίκιο του λαού στα σκυλιά» και εγκαλώντας το ΚΚΕ ότι εμφανίζει «πικρόχολη αυταρέσκεια» και «ναρκισσιστικά επαναλαμβανόμενη δήλωση δικαίωσης» ότι οι θέσεις του Κόμματος επιβεβαιώνονται, ενώ, λέει, ο «ρόλος» του ΚΚΕ «δεν είναι να επιβεβαιώνεται, αλλά να μη χάνει το δίκιο του»…

 

Ολη η δήθεν πικραμένη αριστερή χολή ενάντια στο ΚΚΕ έχει ένα διά ταύτα: «Η στρατηγική και η τακτική του ΚΚΕ έχουν πρόβλημα» και «υπάρχει ακόμα ο χρόνος και κυρίως η ανάγκη να επανασχεδιάσει το ΚΚΕ τη στρατηγική του». Αλήθεια, με ποιο κριτήριο κρίνουν αυτοί τη στρατηγική του ΚΚΕ; Ανησυχούν τάχα ότι η στρατηγική και τακτική του ΚΚΕ δεν είναι εκείνες που θα έπρεπε να είναι για να εκπληρωθεί ο ιστορικός του ρόλος, δηλαδή η οργάνωση της λαϊκής πάλης για την ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων, το σοσιαλισμό; Μα αν ανησυχούσαν γι’ αυτό, τότε γιατί αποχώρησαν από το ΚΚΕ – αφού απέτυχαν να το διαλύσουν – δηλώνοντας ότι το ΚΚΕ και ο σοσιαλισμός είναι «μούχλα», «απέτυχαν» κ.ά.; Δεν είναι, δηλαδή, οι ίδιοι άνθρωποι που έχουν ταχθεί εδώ και χρόνια πολλά με το στόχο της διαχείρισης του καπιταλισμού (για έναν «καπιταλισμό με ανθρώπινο πρόσωπο» δε μιλάνε;). `Η μήπως εξέφρασαν και τους ίδιους «καημούς» όταν ο ΣΥΡΙΖΑ έπαιρνε σε εκλογές 4,6% ή 3,26%; Ελεγαν μήπως και τότε ότι υπάρχει πρόβλημα «στη στρατηγική και την τακτική του ΣΥΡΙΖΑ» και ότι πρέπει να «επανασχεδιαστούν»; Οχι βέβαια. Γιατί η στρατηγική και η τακτική του ΣΥΡΙΖΑ ήταν και είναι πολιτικές διαχείρισης του καπιταλισμού, δεν ενοχλούν, δεν χρειάζονται «επανασχεδιασμούς». Εξάλλου, δεν είναι η πρώτη φορά που άνθρωποι οι οποίοι όχι μόνο δεν ανήκουν στο ΚΚΕ αλλά ανήκουν σε άλλα κόμματα, πυροδοτούν συζητήσεις γύρω από τη «λάθος», ή «αναποτελεσματική», ή «μαξιμαλιστική» πολιτική του ΚΚΕ. Γιατί και με μεγαλύτερα εκλογικά ποσοστά όλοι αυτοί για την αλλαγή της στρατηγικής του ΚΚΕ κόπτονταν…

Γιατί εκείνο που τους ενοχλεί είναι ότι το ΚΚΕ δεν ακολουθεί το δικό τους δρόμο, το δρόμο της διαχείρισης των συμφερόντων των μονοπωλίων «με κοινωνική δικαιοσύνη», δηλαδή με ένα ξεροκόμματο στο λαό. Ομως αν το παραδεχθούν θα αποκαλύψουν και αυτό που οι ίδιοι είναι: Υπηρέτες πιστοί του σάπιου καπιταλιστικού συστήματος, που εν καιρώ κρίσης τσακίζει με τον πιο βίαιο τρόπο τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα. Θιασώτες του δίκαιου του μεγαλοεπιχειρηματία με κύριο καθήκον να αποπροσανατολίσουν το λαό, να παριστάνουν ότι δήθεν υπερασπίζονται το λαϊκό συμφέρον το οποίο, όμως, φτάνει μόνο μέχρι το σημείο εκείνο που δεν ενοχλεί ούτε απειλεί το συμφέρον του μεγαλοεπιχειρηματία. Πέραν τούτου, ούτε δικαιώματα, ούτε στόχους πρέπει να έχει το λαϊκό κίνημα… Ακόμα και τα περί κατάργησης των Μνημονίων πέταξαν στην άκρη.

 

Αλήθεια, τι συμπεράσματα έχει βγάλει ο Στ. Σταυρόπουλος από τη συμμετοχή των Κομμουνιστικών Κομμάτων στις κυβερνήσεις Πρόντι, Ζοσπέν, Ντ’ Αλέμα; Τίνος οι θέσεις γι’ αυτές επιβεβαιώθηκαν; Του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ που πανηγύριζε και τις θεωρούσε παράδειγμα και για την Ελλάδα ή του ΚΚΕ;

Απέναντί τους είναι το ΚΚΕ και γι’ αυτό το χτυπούν. Γιατί για το ΚΚΕ «νόμος είναι το δίκιο του εργάτη». Γιατί το ΚΚΕ προβάλλει τη μόνη φιλολαϊκή διέξοδο από την κρίση, δηλαδή τη λαϊκή αντεπίθεση με στόχο να αλλάξει χέρια η εξουσία. Αυτό είναι που τους ενοχλεί: Οτι ενώ οι ίδιοι τάχθηκαν με τη στρατηγική της διαχείρισης του καπιταλισμού, το ΚΚΕ επιμένει στη στρατηγική ρήξης και ανατροπής. Και όταν λένε ότι το ΚΚΕ πρέπει να «επανασχεδιάσει τη στρατηγική του», αυτό εννοούν: Να εγκαταλείψει τη στρατηγική για την ανατροπή του καπιταλισμού και να γίνει και αυτό ένα ακόμα δεκανίκι στην υποστήριξη της εξουσίας των μονοπωλίων. Ομως πιο… ανθρώπινο..

Advertisements

2 Σχόλια to “Ασπονδοι φίλοι – η απάντηση του ριζοσπάστη στον στάθη σταυρόπουλο”

  1. satyrikon said

    Reblogged this on ΝΕΑ ΧΩΡΙΣ ΦΙΛΤΡΟ ΦΕΛΛΟΥ.

    • Ο αγώνας κατά της αστικής τάξης και του οπορτουνισμού είναι κοινός.
      Η ιστορία του παγκόσμιου εργατικού κινήματος μας διδάσκει με την πλούσια
      εμπειρία που υπάρχει. Όπως π.χ η έκβαση του ΚΚΙ (Μπερλινγκουέρ-Νταλέμα κτλ.) Το ΚΚΓαλλίας μετά από πολλές περιπέτειες και συνεργασίες με τη Σοσιαλδημοκρατία συρρικνώθηκε εκλογικά τελείως. Το ΚΚΙσπανίας με τον Καριλιο είχε την ίδια τύχη. Το πλούσιο παράδειγμα με το πείραμα Αλλιέντε 1970-73 γνωρίζουμε με πόσο αίμα το πλήρωσε ο χιλιάνικος λαός.
      Γιατί η κυβέρνηση ήταν του Αλλιεντε αλλά η πολιτική κ οικονομική εξουσία ανήκε στην αστική τάξη. Δεν ήταν δυνατόν να συνηπάρξουν όλοι μαζί.
      Αν αναφερόμαστε συγκεκριμένα για τον ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει αντι-ιμπεριαλιστικό
      πρόγραμμα. Νομίζω ότι όσες καλές προθέσεις και αν έχουν τα στελέχη του
      με μαθηματική ακρίβεια θα εξελιχθεί σε ένα νεο ΠΑΣΟΚ και πολύ πιθανόν να οδηγηθεί σε διάσπαση.
      Είμαστε υποχρεωμένοι να υπενθυμίζουμε στον λαό αυτά τα σοβαρά λάθη που έγιναν.
      Χαιρετώ φιλικά!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: