καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Αύγουστος 2012
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Ιολ.   Σεπτ. »
     12345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    2728293031  
  • Εγγραφή

Archive for 12 Αυγούστου 2012

Ποιος θα μας σώσει από τους ζωντανούς;

Posted by redship στο 12 Αυγούστου , 2012

Οταν πρόκειται να ληφθούν νέα φορομπηχτικά μέτρα έχουμε ελέγχους μεγαλογιατρών στο Κολωνάκι και ταβερνιάρηδων στη Μύκονο. Αν τα μέτρα που πρόκειται να ληφθούν είναι ιδιαίτερα σκληρά, μπορεί να προφυλακιστεί ακόμη και ο Λάκης Γαβαλάς. Κατ’ αντιστοιχία, κάθε φορά που πρόκειται να ληφθούν νέα αντιασφαλιστικά μέτρα, έχουμε την ανακάλυψη συνταξιούχων-μαϊμούδων ή συνταξιούχων που έχουν πεθάνει αλλά οι συγγενείς τους εξακολουθούν να εισπράττουν τη σύνταξη.

Την τελευταία φάση διανύουμε τώρα. Καθημερινά βομβαρδιζόμαστε με ανακοινώσεις που αφορούν νεκρούς, των οποίων τις συντάξεις εισπράττουν ζωντανοί. Και βέβαια, δεν έχουμε κανένα δισταγμό να πούμε πως όποιος εισέπραξε συντάξεις που δεν δικαιούνταν ν’ αντιμετωπίσει όσα προβλέπει ο νόμος. Και τα λεφτά να επιστρέψουν στα ασφαλιστικά ταμεία και μάλιστα εντόκως. Αναρωτιόμαστε, όμως: γιατί τόσα χρόνια δεν έκαναν καμιά κίνηση προς αυτή την κατεύθυνση; Γιατί θυμήθηκαν να κάνουν κάποιους ελέγχους –εύκολους, όπως αποδείχτηκε- μόλις τώρα; Η απάντηση είναι εύκολη: γιατί έπρεπε ν’ αντλήσουν προπαγανδιστικό υλικό για τη νέα επίθεση ενάντια στα εναπομείναντα ασφαλιστικά δικαιώματα, που ετοιμάζουν με πυρετώδεις ρυθμούς στα επιτελεία της πλατείας Συντάγματος και της Σταδίου 29.
Επίθεση που θα σαρώσει τα πάντα. Ακόμη και τις συντάξεις πρόνοιας του ΟΓΑ, του… τεράστιου ύψους των 360 ευρώ, ετοιμάζονται να περικόψουν κατά 30 ευρώ. Διότι, όπως με θράσος χιλίων βασιβουζούκων δήλωσε ο «τσάρος» Στουρνάρας, «τα νούμερα δεν βγαίνουν αν δεν σπάσουμε αυγά». Θα έπρεπε μάλλον ν’ απαντήσουμε σ’ αυτόν τον θρασύτατο και αλήτικα συμπεριφερόμενο γιάπη, πως με μερικές κλοτσιές μπορούμε να σπάσουμε τα δικά του «αυγά», αντί να καθόμαστε να παρατηρούμε απαθείς πώς θα οδηγηθούν ταχύτερα στο θάνατο συνταξιούχοι των 360 ευρώ. Δυστυχώς, δεν το έχουμε κάνει κι είν’ αυτό που αποθρασύνει τους Στουρνάρες.
Ας επανέλθουμε, όμως, στις συντάξεις των νεκρών που εξακολουθούν να εισπράττουν οι ζωντανοί. Πόσα είναι τα λεφτά που χάθηκαν μ’ αυτόν τον τρόπο από τα ασφαλιστικά ταμεία και κυρίως από το ΙΚΑ, για το οποίο γίνεται (για ευνόητους λόγους) ο μεγάλος ντόρος; Ας μας δώσουν έναν αριθμό και ας μας πουν τι ακριβώς αντιπροσωπεύει αυτός ο αριθμός ως ποσοστό επί των εσόδων του ΙΚΑ.
Στη συνέχεια, όμως, πρέπει να μας δώσουν μερικούς άλλους αριθμούς. Συγκεκριμένα να μας πουν:
–  Πόσες είναι οι απώλειες στα αποθεματικά του ΙΚΑ από την επί δεκαετίες άτοκη ή χαμηλότοκη δέσμευση των αποθεματικών του στην Τράπεζα της Ελλάδας.
–  Πόσες οφειλές επιχειρήσεων έχουν διαγραφεί μέχρι τώρα.
–  Σε τι ποσό ανέρχονται τα πρόστιμα και οι προσαυξήσεις που έχουν χαριστεί στο πλαίσιο των δεκάδων χαριστικών ρυθμίσεων για τις ληξιπρόθεσμες οφειλές, που έχουν γίνει μέχρι τώρα.
–  Ποια είναι τα ποσά από εισπραχθείσες εισφορές που δεν έχουν πληρωθεί στο ΙΚΑ, μολονότι έχουν βεβαιωθεί (δηλαδή, έχουν γίνει οι κρατήσεις από τους εργαζόμενους) και τι ενέργειες έχει κάνει το ΙΚΑ για να τα εισπράξει (πέρα από το να στέλνει ειδοποιήσεις και να εκδίδει δελτία Τύπου).
–  Ποιες είναι οι απώλειες από το τζογάρισμα των αποθεματικών στο Χρηματιστήριο, από τη δεκαετία του ’90 μέχρι σήμερα.
–  Ποιες είναι οι απώλειες από το πρόσφατο «κούρεμα» των αποθεματικών που επενδύθηκαν υποχρεωτικά σε ομόλογα του ελληνικού δημοσίου.
–  Σε τι ποσό ανέρχεται η επιβάρυνση του ΙΚΑ από την άσκηση προνοιακής πολιτικής για λογαριασμό του ελληνικού κράτους, χωρίς να εκταμιευθούν τα αναλογούντα ποσά από τον κρατικό προϋπολογισμό.
–  Σε τι ποσό ανέρχεται η απώλεια εσόδων του ΙΚΑ από τη μη συμμετοχή του κρατικού προϋπολογισμού στα έσοδά του, στο πλαίσιο της περιβόητης τριμερούς χρηματοδότησης, η οποία επί δεκαετίες δεν εφαρμόστηκε, μολονότι προβλεπόταν από τον ιδρυτικό νόμο του ΙΚΑ (Ν. 1846/1952).
Ο κατάλογος θα μπορούσε να μακρύνει κι άλλο, αλλά σταματάμε εδώ. Ας μας κάνουν μια άθροιση όλων αυτών των ποσών και ας μας πουν πώς σκοπεύουν να τα εισπράξουν. Αυτό δεν είναι το σωστό; Οπως ακριβώς σκοπεύουν να κινητοποιήσουν τον κατασταλτικό μηχανισμό (εισαγγελία-δικαστήρια-αστυνομία-φυλακές) για να επιστρέψουν στα ταμεία του ΙΚΑ οι συντάξεις των νεκρών που εξακολούθησαν να εισπράττουν οι ζωντανοί, έτσι δεν πρέπει να επιστρέψουν στα ταμεία του ΙΚΑ και οι πάσης φύσεως οφειλές και αρπαγές από άλλες πλευρές; Πόσω μάλλον που αυτές οι αρπαγές και οφειλές είναι μερικές χιλιάδες φορές υψηλότερες από το άθροισμα των συντάξεων νεκρών που παρανόμως εξακολούθησαν να εισπράττουν ζωντανοί.
Αν μας ετοίμαζαν έναν ακριβή λογαριασμό, θα βλέπαμε πως όντως είναι χιλιάδες φορές περισσότερα αυτά που άρπαξαν οι καπιταλιστές και το κράτος (για λογαριασμό πάλι των καπιταλιστών) απ’ αυτά που άρπαξαν κάποιοι ιδιώτες με μειωμένη κοινωνική συνείδηση. Επειδή, δε, σύμφωνα με το ισχύον αστικό συνταγματικό καθεστώς, ιδιώτες δεν είναι μόνο οι ζωντανοί συγγενείς των νεκρών συνταξιούχων, αλλά και οι ιδιοκτήτες και διαχειριστές των επιχειρήσεων, απ’ αυτούς θα έπρεπε ν’ αρχίσουν, διότι αυτοί έχουν απείρως μεγαλύτερη περιουσία (επιχειρηματική και προσωπική) και επομένως υπάρχουν απείρως περισσότερες πρακτικές δυνατότητες για να εισπραχθούν τα κλεμμένα.
Ξέρουμε, φυσικά, ότι τίποτα τέτοιο δεν πρόκειται να γίνει. Οι καπιταλιστές επιχειρηματίες θα εξακολουθούν να εισφοροκλέπτουν και να εισφοροδιαφεύγουν και το κράτος θα εξακολουθήσει να τους κάνει πλάτες, διότι είναι δικό τους κράτος και όχι κράτος «όλου του λαού» ή «των εργαζομένων». Τι πρέπει να κάνουμε το γνωρίζουμε. Τι θα κάνουμε θα δείξει. Προς το παρόν, όμως, ας μην επιτρέψουμε να μας παραμυθιάζουν με τέτοιες μπούρδες, όπως για παράδειγμα ότι για την «κακοδαιμονία» του ΙΚΑ και των άλλων ασφαλιστικών ταμείων φταίνε κάποιοι ασυνείδητοι που εξακολούθησαν να εισπράττουν συντάξεις νεκρών.
ΥΓ: Τα ασφαλιστικά ταμεία «δεν βγαίνουν», παρά τις τεράστιες περικοπές συντάξεων και άλλων ασφαλιστικών παροχών, που έχουν γίνει την τελευταία διετία. Τα ασφαλιστικά ταμεία «δεν βγαίνουν», γιατί έχουν καταληστεύσει τα αποθεματικά τους, γιατί η συνεχής αύξηση της ανεργίας, αλλά και της υποαπασχόλησης, μειώνει συνεχώς τα έσοδά τους, γιατί οι καπιταλιστές εξακολουθούν να επιδίδονται στο αγαπημένο τους σπορ της εισφοροδιαφυγής, απασχολώντας ανασφάλιστους εργαζόμενους, και της εισφοροκλοπής, μη αποδίδοντας τις ασφαλιστικές εισφορές που έχουν ήδη εισπράξει. Τα ασφαλιστικά ταμεία «δεν βγαίνουν», επίσης, γιατί τα καταληστεύει το ίδιο το κράτος. Ναι, το κράτος που ισχυρίζεται μέσω των υπουργών του ότι τάχα δίνει μπόλικο χρήμα στα ασφαλιστικά ταμεία, είναι αυτό που εξακολουθεί να τα καταληστεύει (τελευταία μεγάλη ληστεία το «κούρεμα» με το περιβόητο PSI).
Αφού τα Ταμεία «δεν βγαίνουν», τι πρόκειται να γίνει; Ετοιμάζεται να πέσει και πάλι βαρύς ο πέλεκυς πάνω στα ασφαλιστικά δικαιώματα. Πάνω στις συντάξεις, στην ασφάλιση υγείας κ.λπ.
Αυτό το ξέρουμε και κανένας ταξικός στρουθοκαμηλισμός δεν πρόκειται να μας σώσει. Εκτός… Εκτός αν αποφασίσουμε να συνειδητοποιήσουμε μια μεγάλη αλήθεια και να προσπαθήσουμε να την κάνουμε πράξη: Οι εργαζόμενοι είναι οι μοναδικοί παραγωγοί του κοινωνικού πλούτου και τα μεγάλα υποζύγια της κρατικής φορολογίας. Γι’ αυτό και απαιτούν πλήρη ασφάλιση και πλήρη χρηματοδότησή της, με πληρωμή μόνο από τους καπιταλιστές και το κράτος.
Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα…
αναδημοσίευση  από  κόντρα

Posted in Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος | Με ετικέτα: , | 2 Σχόλια »

ΤΟ DEAL ΤΗΣ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥ

Posted by redship στο 12 Αυγούστου , 2012

Της ΚΕΡΑΣΙΝΑΣ ΡΑΥΤΟΠΟΥΛΟΥ*

Τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν αυτό το deal  είναι :

Οι Γάλλοι έχουν καταβάλει 2,5 δις επειδή υποχρεώθηκαν από  την Τράπεζα της Ελλάδος και το  Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ), να έχουν δείκτη κεφαλαιακής επάρκειας πάνω από 10 % για την Εμπορική.

Πρέπει να καλύψουν το χρηματοδοτικό άνοιγμα (funding gap) της Εμπορικής που είναι περίπου 4,74.8 δις. Αυτό προκύπτει  από τη διαφορά χορηγήσεων και καταθέσεων της Εμπορικής.

Στην πραγματικότητα το ΤΧΣ και η ΤτΕ δεν τους επιτρέπουν να φύγουν από την Ελλάδα.  Οι Γάλλοι  αναζητούν τρόπο μέσω  του deal,  η συμμετοχή τους να είναι κάτω του 20 % για να μη  χρειαστεί να την συμπεριλαμβάνουν  στον ενοποιημένο ισολογισμό τους, επειδή θα τους απορροφά κεφαλαιακές απαιτήσεις  από την μητρική (credit agricole).

Οι ελληνικές τράπεζες βλέπουν την Εμπορική με μεγάλο ενδιαφέρον ως «νύφη με προίκα» γιατί θα τους κάνει να σώσουν αρκετά από τα κεφάλαια, που θα αναγκαστούν να καταβάλλουν για να διατηρήσουν τα τράπεζές τους. Ενδιαφέρονται πολύ για την απόκτηση της Εμπορικής, γιατί ήδη έχουν κατατεθεί τα 2,5  δις από τους Γάλλους και αυτό βελτιώνει κατά πολύ και τη δική τους κεφαλαιακή επάρκεια, επειδή σε ενοποιημένη μορφή μειώνουν τα ποσά της ανακεφαλαιοποίησης.  Μπορούν ακόμη να θεωρήσουν τα επιπλέον κεφάλαια που θα προκύψουν στο νέο σχήμα ως συμπλήρωση της συμμετοχής τους στην αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου που είναι υποχρεωμένες να διεξάγουν σύμφωνα με  την δέσμευσή τους στο ΤΧΣ που θα συμμετέχει στην ανακεφαλαιοποίησή τους.

Επίσης θέλουν η συμμετοχή της Credit Agricole στο νέο σχήμα  να είναι τουλάχιστον 10 % για να καλυφθεί μέρος  της συμμετοχής τους από την αύξηση του μετοχικού τους κεφαλαίου, που θα είναι υποχρεωμένες να κάνουν στα πλαίσια της ανακεφαλαιοποίησής τους (που είναι σε εξέλιξη μετά και την προκαταβολή των 18 δις από το ΤΧΣ).

Έτσι και οι 3 μνηστήρες  προσπαθούν  να εκμεταλλευθούν  την ανάγκη των Γάλλων για μείωση της συμμετοχής τους στην Εμπορική και να προσφέρουν  όσο το δυνατόν λιγότερα.  Στην πραγματικότητα δεν θέλουν να βάλουν μετρητά αλλά να ανταλλάξουν μετοχές.

Θα γίνει όμως έτσι ;;

Η τελική μορφή και οι ανάγκες κεφαλαιοποίησης  θα υπολογιστούν μετά από πλήρη αξιολόγηση και εξέταση των στοιχείων του νέου σχήματος που θα προκύψει μετά τη συγχώνευση με την τράπεζα που θα προκριθεί. Αυτό το δικαίωμα το διατηρεί το ΤΧΣ και η Τράπεζα της Ελλάδος που έχει ανακηρυχθεί «αυτοκράτορας» και μάλλον θα έχει καθοριστικό  ρόλο  και στο deal αυτό.  Καλύπτονται , βέβαια , πίσω  από τη δικαιολογία ότι θα πρέπει να αξιολογήσουν το business plan της κάθε τράπεζας από τις 3,  αν με την εξαγορά προκύπτουν οι καλλίτερες συνέργειες.

Αναλυτικά η Τράπεζα της Ελλάδος δεν μπορεί να δεσμεύσει την Credit Agricole να συμμετάσχει στην φάση της ανακεφαλαιοποίησης των ελληνικών τραπεζών. Όμως έχει ήδη δεσμεύσει τους Γάλλους να ανακεφαλαιοποιήσουν την Emporiki με 2,5 δισ. Ευρώ με το πρόσχημα του δείκτη κεφαλαιακής επάρκειας  και ταυτόχρονα τους δεσμεύει να καλύψουν το funding gap της τράπεζας ύψους περίπου 4,5 δισ. ευρώ.  Επίσης, κατά πληροφορίες μας, τους δεσμεύει  να παραμείνει η Credit Agrigole ως μέτοχος στο νέο σχήμα που θα προκύψει από την συγχώνευση μιας εκ των 3 ελληνικών τραπεζών με την Emporiki.

Οι  3 τράπεζες λοιπόν κάνουν αγώνα δρόμου και χρησιμοποιούν ό,τι όπλα και «μέσα» έχουν για να πείσουν υποτίθεται το ΤΧΣ και τις εποπτικές αρχές ότι το δικό τους σχέδιο θα έχει τα καλλίτερα αποτελέσματα.

Από την άλλη οι Γάλλοι προσπαθούν να απαγκιστρωθούν από τις συμμετοχές τους στην Ελλάδα επειδή τους απορροφούν μεγάλες κεφαλαιακές απαιτήσεις και πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι αντιμετωπίζουν και την διαφαινόμενη ύφεση στη χώρα τους.

Στη μέση το ΤΧΣ και η Τράπεζα της Ελλάδος, ως οι δυνάμεις που κινούν τα νήματα και  αποφασίζουν για όλα τα θέματα.

Δηλαδή το ΤΧΣ και η ΤτΕ θα αποφασίσουν για τους όρους και για τη βιωσιμότητα του business plan που θα κατατεθεί μετά από την κατακύρωση του διαγωνισμού προσφορών.

Το θέμα που προκύπτει είναι αν έχουν το δικαίωμα να κάνουν προσφορές οι 3 τράπεζες αφού πρόσφατα ενισχύθηκαν από το ΤΧΣ με 18 δις. Είναι φανερό ότι αυτό το καλύπτουν το ΤΧΣ και η ΤτΕ, με τον ισχυρισμό ότι καλούν τις τράπεζες , που κάνουν προσφορές να υποβάλουν τα business plans, με σκοπό να αξιολογηθούν  και αν δεν υπάρχουν συνέργειες ,θα έχουν τη δικαιοδοσία να ακυρώσουν  τον  διαγωνιζόμενο και να θέσουν εκτός πλαισίου την προσφορά δηλαδή να βγάλουν την  τράπεζα εκτός διαδικασίας.   Έτσι λοιπόν επιβεβαιώνεται για μια ακόμη φορά η απόλυτη κυριαρχία της Τράπεζας της Ελλάδος που έχει καθοριστικό ρόλο σε πολύ σημαντικές αποφάσεις.

Ακόμη τα ερωτηματικά που μάλλον θα μείνουν και αυτή τη φορά αναπάντητα είναι :

  • Τα 50 δις που έχει αποφασισθεί να χρησιμοποιηθούν για να ανακεφαλαιοποιήσουν τις τράπεζες με κύριο σκοπό να παρέχουν ρευστότητα και να ενισχύσουν την πραγματική οικονομία, θα χρησιμοποιηθούν  για τα διάφορα deals που γίνονται στο τραπεζικό σύστημα ;
  • Θα υπάρξει διαφάνεια στα κριτήρια που θα χρησιμοποιηθούν για την επιλογή της προσφοράς ή θα γίνει όπως και με την ανακεφαλαιοποίηση της Αγροτικής και του ΤΤ, που αποφάσισε η Τράπεζα της Ελλάδος και η Κυβέρνηση δήλωσε αναρμοδιότητα;
  • Είναι σχεδιασμένα τουλάχιστον όλα αυτά για να καταλήξουμε σε κάποια καλά αποτελέσματα για την ανάπτυξη της χώρας ή θα χρησιμοποιηθούν σκιώδεις διαδικασίες, όπως με την Αγροτική, που όλοι τώρα αρχίζουν να κατανοούν ότι δεν υπήρχε κανένας σχεδιασμός και διαδικασία για το πώς θα ολοκληρωθεί η απόφαση της μεταβίβασης, με αποτέλεσμα να βρίσκονται όλα στον αέρα και να υπάρχουν και προσφυγές στην Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς από τους επενδυτές

Δυστυχώς νομίζουμε ότι τίποτε δεν μας εγγυάται ότι και το διαφαινόμενο deal με την Εμπορική δεν θα αποτελέσει έναν ακόμη λόγο για εδραίωση της κυριαρχίας των ιδιωτικών τραπεζών που μόνο φαινομενικά ανήκουν στο ΤΧΣ, δηλαδή στο Ελληνικό Δημόσιο, που όμως δεν έχει καμία δικαιοδοσία στις αποφάσεις του.

Οι εργαζόμενοι για μια ακόμη φορά θα σφαγιαστούν και θα μείνουν έρμαια των ορέξεων των τραπεζιτών, που δεν θα διστάσουν να τους πετάξουν στην ανεργία και στην ανασφάλεια, όπως κάνουν ήδη στην περίπτωση της Αγροτικής και του ΤΤ.

Και να μην ξεχνάμε και την εξουσία της Τράπεζας της Ελλάδος που αποφασίζει για όλα.

 

*Η Κερασίνα Ραυτοπούλου είναι πρώην Διευθυντικό Στέλεχος της ΑΤΕ.

 

αναδημοσίευση  από  iskra

Posted in τραπεζικό κεφάλαιο | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Κάθε ευρώ που κόβεται θέτει σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές

Posted by redship στο 12 Αυγούστου , 2012

ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ
Ανεμβολίαστα μένουν τα παιδιά των ανασφάλιστων
Eurokinissi
Νοσοκομεία που οι γιατροί «καλύπτουν» τμήματα από το… τηλέφωνο λόγω της έλλειψης προσωπικού ή που εφημερεύουν χωρίς βασικές ειδικότητες γιατρών λόγω του μειωμένου κονδυλίου για τις εφημερίες. Αυτό το «μοντέλο» του Νοσοκομείου «Αττικόν» και του Νοσοκομείου Σερρών αναμένεται να γενικευτεί σε όλη τη χώρα αποκαλύπτοντας το εγκληματικό περιεχόμενο των κυβερνητικών δεσμεύσεων για την «καταπολέμηση της σπατάλης» και τον «εξορθολογισμό των δαπανών για την Υγεία». Παραπέρα, τα αποτελέσματα αυτού του… «εξορθολογισμού» έχουν οδηγήσει στη χρεοκοπία του Εθνικού Οργανισμού Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (ΕΟΠΥΥ), ο οποίος προχωρά σε περικοπές ακόμη και θεραπειών απαραίτητων για την επιβίωση ορισμένων ασθενών και Ατόμων με Αναπηρίες ή και προληπτικών εξετάσεων για σοβαρές ασθένειες, που όμως μπορούν να θεραπευτούν αν διαγνωστούν έγκαιρα. Την ίδια ώρα χιλιάδες ανασφάλιστοι περιμένουν καρτερικά το θάνατο παρότι θα ζούσαν αν είχαν λεφτά να χειρουργηθούν ή να πάρουν τη φαρμακευτική αγωγή.

Αυτό το ανατριχιαστικό «θανατερό» τοπίο εν έτει 2012 είναι μόνο η αρχή, αν δεν μπει φρένο, αν δεν ξεσηκωθεί κάθε εργαζόμενος, άνεργος, ανάπηρος ή χρονίως πάσχων και οι οικογένειές τους, συνταξιούχος, ανασφάλιστος. Ηδη το υπουργείο Υγείας βρίσκεται σε συζητήσεις με την τρόικα για το πετσόκομμα των κρατικών δαπανών για την Υγεία κατά 1,8 δισ. ευρώ για τα έτη 2013 – 2014, σύμφωνα με πληροφορίες. Από αυτά, τα 800 εκατ. θα κοπούν από τη χρηματοδότηση του ΕΟΠΥΥ, τη στιγμή που ο Οργανισμός παρουσίασε έλλειμμα 1,5 δισ. ευρώ μόνο το α’ εξάμηνο του 2012, τη στιγμή που χιλιάδες ασφαλισμένοι δεν έχουν πάρει ούτε 1 ευρώ για φάρμακα, θεραπευτικά υλικά, ιατρικές πράξεις κι εξετάσεις, ακόμα και για πανάκριβες θεραπείες.

Αν δε χρηματοδοτηθούν άμεσα ο ΕΟΠΥΥ και τα νοσοκομεία από το κράτος και δεν έχουν και οι ανασφάλιστοι πρόσβαση στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη θα πεθαίνουν άνθρωποι ενώ υπάρχει θεραπεία
Eurokinissi

Το ποσό αυτό που οφείλεται στους ασφαλισμένους ξεπερνά τα 100 εκατ. ευρώ. Ενδεικτική και κρίσιμη είναι η περίπτωση των νεφροπαθών, που υπόκεινται σε αιμοκαθάρσεις 13 μέρες το μήνα δίνοντας έως και 2.000 ευρώ το μήνα για τη μετακίνησή τους στις Μονάδες Τεχνητού Νεφρού. Ο ΕΟΠΥΥ έχει από το Νοέμβρη του 2011 να τους δώσει τα χρήματα για τα οδοιπορικά με αποτέλεσμα να διακυβεύεται καθημερινά η ζωή τους, να αδυνατούν να αντεπεξέλθουν στα έξοδα και να αναγκάζονται να διακόπτουν τις θεραπείες τους ή να δανείζονται από συγγενείς, φίλους, τράπεζες.

«Μαχαίρι» στην πρόληψη του καρκίνου

Αντί να αυξάνονται προληπτικές εξετάσεις για μια σοβαρή ασθένεια, που όμως αν διαγνωστεί έγκαιρα μπορεί να θεραπευτεί, κόβονται. Ο εγκληματικός αυτός «εξορθολογισμός» της συγκυβέρνησης σημαίνει ότι ο καθένας ανάλογα με το πορτοφόλι του θα κάνει ή όχι τις επιπλέον προληπτικές εξετάσεις! Είναι χαρακτηριστικό πως ο ΕΟΠΥΥ έχει βάλει πλαφόν σε εξετάσεις που αφορούσαν στην πρώιμη διάγνωση του καρκίνου του μαστού, του προστάτη και του παχέος εντέρου σε ετήσια βάση. Για παράδειγμα, αντί για μια μαστογραφία το χρόνο για γυναίκες πάνω από 40 χρόνων ή 30 χρόνων αν ανήκαν σε ομάδες υψηλού κινδύνου, δικαιολογεί μια μαστογραφία ανά δύο χρόνια για γυναίκες άνω των 40 – 50 χρόνων και μία το χρόνο για άνω των 35 χρόνων για ομάδες υψηλού κινδύνου.

Αντίστοιχα όρια μπαίνουν και στην έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου του προστάτη, όπου για άνδρες άνω των 50 χρόνων δικαιολογείται ανά δύο χρόνια και για άνδρες άνω των 60 χρόνων κάθε χρόνο, ενώ κανονικά οι άνδρες άνω των 50 χρόνων πρέπει να εξετάζονται κάθε χρόνο.

Για τους ανασφάλιστους δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη για προληπτικές εξετάσεις, ούτε έχουν πρόσβαση στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Οι άνεργοι δηλαδή και οι οικογένειές τους – πρόκειται για εκατομμύρια ανθρώπους – όσοι εργάζονται ανασφάλιστοι ή οι αυτοαπασχολούμενοι που δεν μπορούν να πληρώσουν τις εισφορές τους στον ΟΑΕΕ αφήνονται στη μοίρα τους. Ο λόγος είναι ότι σε Υγεία – Πρόνοια – Φάρμακο κυριαρχούν οι επιχειρηματικοί όμιλοι και ως εκ τούτου τα δημόσια νοσοκομεία, τα ασφαλιστικά ταμεία, το κράτος αγοράζουν και πουλούν υπηρεσίες Υγείας, φάρμακα, εξετάσεις, θεραπείες, ιατρικά υλικά και μηχανήματα. Ενα απέραντο εμπόριο ζωής και θανάτου με τραγικά θύματα τους ασφαλισμένους και τους ασθενείς.

Περιμένοντας το θάνατο…

Κι όμως, ένας τόσο ευαίσθητος τομέας όπως είναι η Υγεία έχει αφεθεί στα χέρια της επιχειρηματικής και «φιλανθρωπικής» δράσης, με συνέπεια να υπάρχουν όλο και περισσότεροι άνθρωποι που δεν τους απομένει τίποτε άλλο παρά να περιμένουν το θάνατο! Αποκαλυπτικά είναι τα στοιχεία του 6μηνου απολογισμού του Ιατρείου Κοινωνικής Αποστολής, που ίδρυσαν το Φλεβάρη ο Ιατρικός Σύλλογος Αθήνας (ΙΣΑ) και η ΜΚΟ της Αρχιεπισκοπής, όπου έχουν εξεταστεί 3.596 ανασφάλιστοι και τα παιδιά τους.

  • Τα συνηθέστερα προβλήματα υγείας όσων απευθύνθηκαν στο Ιατρείο ήταν καρκίνος, αρτηριακή υπέρταση, καρδιαγγειακά νοσήματα, σακχαρώδης διαβήτης, οστεοπόρωση, θυρεοειδοπάθειες και ψυχιατρικά νοσήματα. Δηλαδή, σοβαρές ασθένειες που χρειάζονται συστηματική παρακολούθηση από ένα πλέγμα ιατρικών δομών, εξειδικευμένη φαρμακευτική αγωγή ή και χειρουργείο.
  • Το 20% των ασθενών είχε έναν όγκο ή ένα ανεύρυσμα ή μία χοληδόχο γεμάτη πέτρες, ή άλλες καταστάσεις απειλητικές δυνητικά για τη ζωή, αν δεν αντιμετωπισθούν χειρουργικά σε νοσοκομείο. Περισσότεροι από 100 ασθενείς έφυγαν με διάγνωση, περιμένοντας το θάνατο. Είχαν κάποιο όγκο αντιμετωπίσιμο χειρουργικά (π.χ. παχύ έντερο, μαστό, ουροδόχο κύστη, προστάτη, πνεύμονα) και όταν τους είπαν ότι πρέπει να χειρουργηθούν, απάντησαν: «Δεν έχω χρήματα».
  • 8 στα 10 από τα 1.168 παιδιά που επισκέφτηκαν το Ιατρείο ζήτησαν δωρεάν εμβολιασμό. Το πρόβλημα αποτελεί «βόμβα» για τη δημόσια υγεία καθώς επιστρέφουν λόγω μειωμένης εμβολιαστικής κάλυψης του παιδικού πληθυσμού παιδικές ασθένειες, απειλητικές για τη ζωή, όπως πολιομυελίτιδα, τέτανος, κοκκύτης, ιλαρά, ερυθρά, μηνιγγίτιδα, ηπατίτιδα Β κ.ά.
  • Καθημερινό δράμα οι ανασφάλιστες έγκυοι που πρέπει να γεννήσουν με καισαρική τομή και δεν έχουν τα χρήματα ή οι εγκυμοσύνες υψηλού κινδύνου. Πρόκειται για περιστατικά που κινδυνεύει το έμβρυο να βγει ανάπηρο και κινδυνεύει και η ζωή της εγκύου από μαζική αιμορραγία αν δε ληφθούν τα απαραίτητα ιατρικά μέτρα σε τμήματα τοκετών υψηλού κινδύνου. Στον απολογισμό αναφέρεται περιστατικό εγκύου με δίδυμη κύηση υψηλού κινδύνου και ένα ανάπηρο έμβρυο και δεν την ανέλαβε καμιά κλινική επειδή δεν είχε να πληρώσει. Η πιθανότητα να χαθεί η ζωή των δύο εμβρύων είναι 70% και η δική της 15%.
  • Το 30% των οφθαλμολογικών περιστατικών ήταν ασθενείς με καταρράκτη που έχουν 1/10 όραση επειδή δεν μπορούν να κάνουν εγχείρηση καταρράκτη, αφού είναι ανασφάλιστοι.
  • Το 44% των ασθενών που επισκέφτηκαν το Ιατρείο είναι πρώην ασφαλισμένοι του ΟΑΕΕ, που έμειναν ανασφάλιστοι είτε λόγω οφειλών στο Ταμείο τους, είτε λόγω οφειλών στην εφορία.
  • Το 46% ήταν πρώην ασφαλισμένοι του ΙΚΑ, που έχασαν την κοινωνική ασφάλιση λόγω απόλυσης ή λόγω χρόνιας ανεργίας.
  • Το 88% έχασαν την κοινωνική ασφάλιση μέσα στα έτη 2010, 2011, 2012.

 

από  τον  ριζοσπάστη

Posted in παροχές Υγείας | Με ετικέτα: | 2 Σχόλια »

Οι “Δαυίδ” του αθλητισμού

Posted by redship στο 12 Αυγούστου , 2012

από  2310net

 

 

 

Οι μάχες στον αθλητισμό έχουν μια δική τους μαγεία. Όταν συγκρούονται δύο ισχυροί αντίπαλοι περιμένεις να δεις έναν σκληρό αγώνα στον οποίο θα επιβεβαιώνεται η δύναμή τους. Όταν συγκρούεται ο ισχυρός με τον ανίσχυρο περιμένεις να δεις τον «μικρό» να αντιστέκεται, να παλεύει και να κερδίζει. Όλοι μας, λιγότερο ή περισσότερο έχουμε πανηγυρίσει με νίκες των «Δαυιδ» του αθλητισμού. Αυτό συμβαίνει σε κάθε άθλημα, σε κάθε διοργάνωση. Ανέκαθεν υποστηρίζω τον «αδύναμο». Άλλωστε στο ποδόσφαιρο ενώ οι άλλοι υποστηρίζουν την Βραζιλία ή την Αργεντινή εγώ δηλώνω οπαδός της Νιγηρίας!

Το ίδιο πράγμα και στους Ολυμπιακούς. Ξενερώνω αφάνταστα όταν παίρνει μετάλλιο αθλητής από τις ΗΠΑ ή την Κίνα και χαίρομαι όταν εμφανίζεται ένας Κουβανός να ανέβει στο βάθρο με την ταπεινότητα και το χαμόγελο του «αθλητικού επαναστάτη». Όμως τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Δυστυχώς η βιομηχανία του αθλητισμού δεν αφήνει να εκδηλωθούν ούτε καν οι εθνικές αντιθέσεις. Αλλοιώνει ακόμα και την εθνικού τύπου κυριαρχία στα σπορ καθώς βλέπουμε ότι πολλές μικρές και φτωχές χώρες αναρριχώνται στις πρώτες θέσεις. Αυτό δεν θα ήταν καθόλου κακό. Αντίθετα θα ήταν εξαιρετικό, αν δεν αποτελούσε απόδειξη ότι, όπως και σε όλες τις κοινωνικές διαδικασίες έτσι και στα σπορ, ο εθνικός ανταγωνισμός δεν είναι τίποτα παραπάνω από την συγκάλυψη των μονοπωλιακών ανταγωνισμών. Στην Ολυμπιάδα δεν συγκρούεται η Τζαμάικα με τις ΗΠΑ, αλλά οι χορηγοί του ενός με τους χορηγούς του άλλου.

Στον στίβο παραδοσιακά οι Αφρικανοί κερδίζουν τα μετάλλια στους δρόμους αντοχής. Αθλητές από τις ΗΠΑ, την Αγγλία, την Γερμανία βλέπουν την πλάτη αθλητών από την Αιθιοπία, την Κένυα, την Σομαλία. Σε συμβολικό επίπεδο αυτό θα μπορούσε να αποτελέσει διαφήμιση για το περιεχόμενο των αγώνων: δεν μετράει από πού είσαι, δεν παίζει ρόλο η καταγωγή σου. Όμως ας μη γελιόμαστε. Οι αθλητές από τις φτωχές αφρικανικές χώρες δεν κερδίζουν επειδή, όπως θέλουμε να πιστεύουμε, είναι αναγκασμένοι να περπατάνε από το ένα χωριό στο άλλο για να πιούν νερό. Κερδίζουν επειδή προπονούνται σε χώρες αναπτυγμένης παραγωγής αθλητών, προετοιμάζονται κάτω από τις ιδανικότερες συνθήκες, λαμβάνουν μεγάλες χορηγίες και παίρνουν και τα ίδια αναβολικά που παίρνουν και οι συναθλητές τους από τις πλούσιες χώρες. Η εικόνα του φτωχού και τίμιου Αφρικανού που προπονείται ξυπόλητος και καταφέρνει να κερδίσει τους καλογυμνασμένους Αμερικάνους ίσως να εξυπηρετεί τις ανάγκες μιας συλλογικής φαντασίωσης που θέλει τον κόσμο να ταυτίζεται με τον «Δαυίδ», ίσως να έφτιαχνε ωραίο σενάριο για ταινία, αλλά απέχει πολύ από την πραγματικότητα.

Το ίδιο συμβαίνει και με το φαινόμενο της εποχής, τον Τζαμαϊκανό Γιουσάιν Μπολτ. Ένα παιδί που προέρχεται από μια πόλη της Τζαμάικα όπου δεν υπήρχε ρεύμα κατατροπώνει τους αντιπάλους του και τους βγάζει επιδεικτικά την γλώσσα. Και ξαφνικά σε λίγα χρόνια οι συμπατριώτες του σαρώνουν τα μετάλλια στους Ολυμπιακούς. Όμως ο Μπολτ δεν είναι πια το παιδί από την Τζαμάικα. Είναι η διαφημιστική πινακίδα των χορηγών του. Δεν είναι το παιδί που ζει στη φτώχια και στην εξαθλίωση. Είναι αυτός που πάνω του ποντάρει η Puma και όχι μόνο. Είναι αυτός που προπονείται στα καλύτερα στάδια, έχει τους καλύτερους προπονητές και βγάζει χρήματα που αντιστοιχούν στο…μισό ΑΕΠ της χώρας του. Η καταγωγή του δεν παίζει κανένα ρόλο. Ίσως ενισχύει ακόμα περισσότερο το brand name των εταιριών που τον σπονσοράρουν. Βελτιώνει την λεγόμενη «εταιρική κοινωνική ευθύνη» των εταιριών-χορηγών που δεν διστάζουν να βοηθήσουν ένα φτωχόπαιδο να φτάσει στην κορυφή.

Το γεγονός ότι εμφανίζονται αθλητές από μικρές χώρες και κατατροπώνουν τους μεγάλους αντιπάλους τους δεν σημαίνει τελικά νίκη του αδύνατου. Αυτές οι αντιθέσεις στο υψηλότερο επίπεδο του αθλητισμού έχουν οριστικά ξεπεραστεί. Μακάρι να μπορούσαμε να πανηγυρίζουμε για μια τίμια νίκη του αδύνατου έναντι του ισχυρού. Όμως τελικά το μόνο που διαφοροποιεί τους αθλητές είναι τα χρώματα της σημαίας που κουβαλάνε κάνοντας τον γύρο του θριάμβου. Σημαίες που, στο περιβάλλον του εμπορευματοποιημένου αθλητισμού, δεν έχουν καμία αξία.

Posted in αθλητισμός ή εμπορευματοποίηση | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Η φτώχεια της πληροφορίας

Posted by redship στο 12 Αυγούστου , 2012

 
Στην Ισπανία των αγανακτισμένων στις πλατείες, τα παιδιά που φέρνουν κολατσιό απ’ το σπίτι τους σε καιρούς φτώχειας και πείνας, που ακόμα κι εμείς κάνουμε το λάθος να την εξωραΐζουμε αποκαλώντας την επισιτιστική κρίση, ενώ είναι μαύρη κατάμαυρη πείνα, καλούνται να πληρώσουν τρία ευρώ πρόστιμο τη μέρα για τη χρήση της… τραπεζαρίας των σχολείων τους. Σε μια άλλη πόλη νομοθετήθηκε να μπαίνει λουκέτο στους σκουπιδοτενεκέδες των σούπερ μάρκετ ώστε να μην κινδυνεύουν να πεθάνουν από αλλοιωμένα τρόφιμα οι πεινασμένοι που τρώνε τα σκουπίδια των αφεντάδων. Αυτό το καλοκαίρι εξαντλείται η καπιταλιστική φαντασία στην κατατρομοκράτηση των ταχέως εξαθλιούμενων μαζών στο χειμαζόμενο ευρωνότο, με μέτρα που μόλις πριν από λίγα χρόνια θα κινητοποιούσαν ακόμα και μερικούς αστούς που δε θα άντεχαν τη βαρβαρότητα και τον εξευτελισμό σε ένα ακραίο μείγμα καταστολής και θράσους.

Κι όμως, η γενικευμένη αντίδραση, η εξοργισμένη διαμαρτυρία, η πολιτικοποιημένη απάντηση σε όλα τούτα τα παρόμοια φριχτά δεν αγγίζει μήτε το ένα εκατοστό των πολιτών. Σε κάθε περίπτωση δεν κατεβάζει στους δρόμους εκείνες τις κρίσιμες μάζες που θα έκαναν τη διαφορά ακόμη και με τους αστικοδημοκρατικούς όρους του πολιτικού κόστους. Κάτι φανφαρόνικα χρυσαυγούλια σέρνονται σε προσκοπικές στρατοκάβλικες παράτες και σιγουρατζίδικα ντου με τις πλάτες των κυβερνώντων, η αξιωματική αριστερά συναγωνίζεται την κυβερνώσα σε σχολιοαντίσταση και τα μίντια τρομοκρατημένα από το ξέφτισμα της λαμπερής απήχησης εστιάζουν σε ό,τι διευκολύνει τα αφεντικά να σχεδιάσουν ένα φθινόπωρο κι ένα χειμώνα με το μίνιμουμ των οργανωμένων δράσεων και αντιδράσεων.

Ο μεγαλύτερος απορροφητήρας κραδασμών είναι το εκτονωτήριο διαδίκτυο. Εκεί βρίσκεις αριστουργήματα επαναστατικής σκέψης, επεξεργασμένες και καλοδουλεμένες αναλύσεις, ενίοτε και κομμουνιστικά διαμάντια. Πληροφορίες ικανές να κινητοποιήσουν και τα πιο ξεχαρβαλωμένα νεανικά μυαλά, να εξεγείρουν πεπειραμένους ώριμους, να αναστήσουν γέρους. Αλλά ως εκεί. Οι έχοντες και κατέχοντες το μέσο, εμμέσως ελέγχουν αν όχι το μήνυμα, πάντως οπωσδήποτε τη διαδικασία διάδοσής του. Ετσι η εξουσία τρομάζει τους χρήστες διαγράφοντας κάποιον δικό της που τάχα μου ξέφυγε στα σχόλια, νομοθετεί, τάχα μου εναντίον των… ρατσιστικών σχολίων (οι Γερμανοί αθλητές δε θα συμμετέχουν πλέον σε εθνικές ομάδες αν δεν έχουν κάνει προηγουμένως δήλωση αντιρατσιστικής νομιμοφροσύνης… ουαί υμίν υποκριτές και φαρισαίοι) κι ύστερα αναπαράγει στα μαζικά μέσα που κατέχει καθετί που πολλαπλασιάζει τις βολικές για τα συμφέροντά της θέσεις. Οι αριστεροί διανοούμενοι περιχαρακώνονται έτσι σε ασφαλείς διαδικτυακές πόλεις, με τους δικούς τους κανόνες ασφαλείας και με τη βεβαιότητα ότι δε θα αναπαραχθούν επικινδύνως οι απόψεις τους. Εδώ και η γιγάντια παγίδα. Είναι ωραίο να μιλάς, να γράφεις και να στηρίζεις τους απεργούς, τους άνεργους, τους άστεγους, να κατακεραυνώνεις και ν’ αποκαλύπτεις το ρόλο των φιλάνθρωπων και των μη κυβερνητικών απολύτως συστημικών οργανώσεων. Χωρίς κόπο, φυσική παρουσία και… αίμα η εργατική τάξη δε νικάει ποτέ.
Εχει δίκιο το ΚΚΕ όταν επισημαίνει ότι στους τόπους δουλειάς χρειάζεται η στήριξη, η καθοδήγηση, η δράση, η έμπνευση και η θυσία ακόμα. Αλλά σε εποχές διάλυσης της εργασίας και της οικονομίας, με τις στρατιές ανέργων και απελπισμένων πολιτών, το κοινό πεδίο είναι η φτώχεια. Βίαιη κι απότομη μέσα σε μια δεκαετία από την κήρυξη του μεγάλου παγκόσμιου πολέμου του 21ου αιώνα εναντίον κάθε εργατικής κατάκτησης των δυο προηγούμενων. Η πληροφορία έγινε υπερόπλο. Το κεφάλαιο κατάφερε μέσα από την εκρηκτική ανάπτυξη της τηλεματικής παραγωγής και διακίνησής της να συσσωρεύσει όχι μόνο πλούτο και τα βασικά μέσα παραγωγής της αλλά και να κατέχει το μηχανισμό παραγωγής σκέψης και συλλογικής αντίληψης της τεχνητής και μη πραγματικότητας. Πρέπει θαρρώ ταχύτατα να βρούμε τον τρόπο να μετατρέψουμε σε δράση και πράξη την οργανωτική δυναμική της πληροφορίας έτσι ώστε οι εγκλωβισμένες στον κομφορμισμό της οθόνης μάζες να ξεχυθούν αστραπιαία και αποτελεσματικά καταπάνω στον ορατό και μασκαρεμένο στρατό των φασιστών που χτίζεται από τους αδρανείς της διπλανής πόρτας, που ειδοποιούνται ηλεκτρονικά πότε θα παραλάβουν τρόφιμα και σε ποια πλατεία… Ας κηρύξουμε τον πόλεμο στη φτώχεια της πληροφορίας που πληθωρίζεται για να ελέγχεται ως όπλο εναντίον μας.

 

Posted in λιάνα κανέλλη | Με ετικέτα: | 2 Σχόλια »