καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Ιουλίου 2012
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Ιον.   Αυγ. »
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    3031  
  • Εγγραφή

Η απεργία τέλειωσε. Τώρα τι;

Posted by redship στο 31 Ιουλίου , 2012


από  2310net

Η ιστορία της Χαλυβουργίας δείχνει με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο την δυσκολία να εκτιμήσει κανείς αν η 9μηνη απεργία οδήγησε σε ήττα ή ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος. Αν, με άλλα λόγια, το τέλος της απεργίας σηματοδοτεί το τέλος των δυναμικών εργατικών κινητοποιήσεων ή την αρχή μιας σειράς νέων αγώνων ενόψει των νέων μέτρων που έρχονται σύντομα.

Μια απόπειρα να σταχυολογήσει κανείς τα θετικά και τα αρνητικά της απεργίας μπορεί να λειτουργήσει ως πυξίδα για τις εξελίξεις στο επόμενο διάστημα.

Ως θετικό μπορούμε να αποτιμήσουμε το γεγονός ότι για πρώτη φορά πραγματοποιήθηκε μια τόσο μεγάλη σε διάρκεια απεργία, η οποία διατηρήθηκε με μεγάλες πλειοψηφίες στις συνελεύσεις. Μέχρι και την προτελευταία συνέλευση το ποσοστό των εργατών που ψήφισε υπέρ της απεργίας ήταν συντριπτικό, σε μια εποχή όπου η μακρά σε διάρκεια απεργία δημιουργούσε ακόμα και πρόβλημα επιβίωσης για τους απεργούς.

Το γεγονός ότι από τις πρώτες εβδομάδες της απεργίας στήθηκε ένα τεράστιο κύμα αλληλλεγγύης και συμπαράστασης που ξεπέρασε τα εθνικά σύνορα, είναι ενδεικτικό δύο πραγμάτων: α) Υπάρχει κόσμος που αντιλαμβάνεται την ανάγκη της υπέρβασης των πλαστών διαχωρισμών στο εσωτερικό της εργατικής τάξης και δείχνει διάθεση να συστρατευτεί σε έναν σκληρό ταξικό αγώνα και β) ότι αυτή η συμπαράσταση συνήθως δίνεται σε αγώνες που δεν ‘ενοχλούν’ τον απλό κόσμο. Δεν θα υπήρχε ανάλογο κλίμα συμπαράστασης για παράδειγμα σε απεργούς της καθαριότητας του δήμου ούτε σε ναυτεργάτες που κλείνουν το λιμάνι. Άρα η ταξική μας συνείδηση λειτουργεί μάλλον αποσπασματικά ή αντανακλαστικά και όχι ολοκληρωμένα.

Αναδείχθηκε ο πραγματικός ρόλος της ηγεσίας της ΓΣΕΕ. Πλήρως απούσα από την απεργία στην πραγματικότητα έπαιξε τον ρόλο της εργοδοσίας όπως ξέρει πολύ καλά να κάνει. Αναδείχθηκε όμως ταυτόχρονα και το γεγονός ότι οι εργάτες δεν χρειάζονται την ΓΣΕΕ. Μπορούν να αναδείξουν τις πραγματικές δυνάμεις της εκπροσώπησης της εργατικής τάξης. Η μεγαλύτερη από αυτές είναι το ΠΑΜΕ που στήριξε με κάθε τρόπο τον αγώνα των Χαλυβουργών. Άλλες δυνάμεις της Αριστεράς όπως η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, στήριξαν επίσης σημαντικά τον αγώνα των Χαλυβουργών. Αυτό το γεγονός ανέδειξε ξεκάθαρα τον ρόλο του ΣΥΡΙΖΑ, που θυμήθηκε την Χαλυβουργία τις τελευταίες μέρες, όταν δηλαδή πήγαν και οι κάμερες έξω από τις πύλες του εργοστασίου. Έγινε ξεκάθαρο ποιες πολιτικές δυνάμεις έχουν ταξική αντίληψη και ποιες όχι.

Η απεργία ξεκίνησε λίγο μετά την οριστική εξαφάνιση των ‘Αγανακτισμένων’ από τις πλατείες. Λίγο μετά την ήττα του ‘άπλού, αυθόρμητου, ανοργάνωτου, ακομμάτιστου και ακαθοδήγητου’ κινήματος που ερεθίζει τους μεταμοντέρνους και εκστασιάζει τους μεταμαρξιστές. Σε μια περίοδο που στην κεντρική πολιτική σκηνή η συγκυβέρνηση Παπαδήμου έδειχνε ότι κερδίζει τη μάχη της επιβολής της αντιλαϊκής πολιτικής καταφέρνοντας να συνενώσει σχεδόν το σύνολο του αστικού κόσμου μπροστά στον κίνδυνο της αποευρωπαϊκοποίησης. Αυτό αποτέλεσε μια ξεκάθαρη απόδειξη του χαρακτήρα της κρίσης καθώς εκεί όπου πραγματικά παίζεται το παιχνίδι δεν σταματά η εκμετάλλευση ούτε όμως και ο αγώνας. Μόνο σε ένα τέτοιο περιβάλλον θα μπορούσε να ανθίσει ένας ελπιδοφόρος αγώνας. Και η αλήθεια είναι ότι η απεργία στη Χαλυβουργία δημιούργησε πολλές προσδοκίες. Λειτούργησε μάλλον σαν το τελευταίο αποκούμπι των κολασμένων.

Από την άλλη πλευρά υπάρχουν αρνητικές πτυχές σε όλη αυτή τη διαδικασία. Πράγματα στα οποία πρέπει να σταθούμε, όχι για να αποδώσουμε ευθύνες άλλωστε αν αντιληφθούμε τον ρόλο μας ως κριτές της ταξικής πάλης θα καταντήσουμε σαν τους γραφικούς αστούς δημοσιολόγους που σιχαίνονται και τα έντερά τους. Ο λόγος για τον οποίο πρέπει να δούμε τις αδυναμίες της απεργίας είναι μόνο για να μαθαίνουμε από τα λάθη μας, να βλέπουμε τι πρέπει να διορθώσουμε στο μέλλον.

Αν λοιπόν κάτι ήταν αρνητικό στην ιστορία της Χαλυβουργίας, ήταν το γεγονός ότι η αλληλλεγγύη και η συμπαράσταση δεν εκφράστηκαν με αντίστοιχες ενέργειες σε άλλους τόπους δουλειάς. Την ώρα που οι Χαλυβουργοί του Ασπρόπυργου έδιναν μάχη ζωής οι συνάδελφοί τους στον Βόλο τους κρέμασαν. Επίσης κανένα άλλο εργοστάσιο δεν προχώρησε σε μια αντίστοιχη κινητοποίηση που θα έδινε ώθηση στον αγώνα των Χαλυβουργών.  Προφανώς αυτό αναδεικνύει την αδυναμία να οργανωθεί σε πανελλαδικό επίπεδο η εργατική τάξη. Αυτή η αδυναμία είναι αφενός αποτέλεσμα των συσχετισμών στο εργατικό κίνημα και αφετέρου συνέπεια της καλά μαστορεμένης αστικής προπαγάνδας που έχει ριζώσει στο μυαλό των προλετάριων. Όταν οι εκμεταλλευόμενοι δεν αναγνωρίζουν ότι είναι εκμεταλλευόμενοι δεν πρόκειται να αντιληφθούν την αναγκαιότητα να παλέψουν ούτε για το καθαρά ατομικό τους συμφέρον.

Επιπλέον θα πρέπει να δούμε τι εναλλακτικές είχαν οι χαλυβουργοί. Μέχρι πότε θα μπορούσαν να συνεχίσουν την απεργία; Μπορούσαν να περάσουν σε άλλο επίπεδο, ας πούμε αυτοδιαχείρισης του εργοστασίου; Θα έπρεπε η φθίνουσα (λογική μετά από 9 μήνες) πορεία της απεργίας και οι εργοδοτικές, κυβερνητικές, απεργοσπαστικές, μιντιακές επιθέσεις, να είχαν συνοδευτεί με μεγαλύτερη αλληλλεγγύη και συσπείρωση; Όμως η ιστορίας της ταξικής πάλης δεν γράφεται με υποθέσεις. Οπότε όποιος έχει ιδέες για το τι έπρεπε να είχε γίνει στην Χαλυβουργία ας τις εφαρμόσει στο σωματείο του.

Σε συνθήκες ακραίας ταξικής επίθεσης από την αστική τάξη εμφανίζονται μεγάλοι αγώνες, όπως αυτός των Χαλυβουργών. Κανένας από αυτούς δεν έδωσε μόνος του την λύση. Το γνωρίζουν οι Άγγλοι ανθρακωρύχοι που χτυπήθηκαν από την Θάτσερ, το γνωρίζουν και οι Γάλλοι του 68’. Μια τέτοια απεργία μπορεί να λειτουργήσει ως το φυτίλι. Μπορεί από την άλλη να θεωρηθεί κομβικής σημασίας ήττα για το εργατικό κίνημα. Ας την δούμε όμως σαν μια καλή ευκαιρία για αναστοχασμό. Ας την δούμε διδακτικά για το μέλλον. Άλλωστε «Χαλυβουργίες» πάντα θα υπάρχουν για να θυμίζουν σε όσους δεν θέλουν να θυμούνται ότι ο κόσμος είναι διαιρεμένος σε δύο τάξεις και ότι κάθε αγώνας αν δεν γίνει ταξικός αγώνας είναι καταδικασμένος να διαλύεται μόλις πέσουν τα πρώτα δακρυγόνα.

Advertisements

2 Σχόλια to “Η απεργία τέλειωσε. Τώρα τι;”

  1. Reblogged this on ΤΟ ΠΙΤΣΙΡΙΚΙ.

  2. satyrikon said

    Reblogged this on ΝΕΑ ΧΩΡΙΣ ΦΙΛΤΡΟ ΦΕΛΛΟΥ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: