καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Ιουνίου 2012
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Μάι.   Ιολ. »
     123
    45678910
    11121314151617
    18192021222324
    252627282930  
  • Εγγραφή

Archive for Ιουνίου 2012

Στο καλό Θύμιο

Posted by redship στο 30 Ιουνίου , 2012

 

 

 

 

Έφυγε ο κορυφαίος αριστοφανικός ηθοποιός της Ελλάδας.

 

Δύο συνεντεύξεις του Θύμιου Καρακατσάνη στο Ριζοσπάστη

Κυριακή 2 Νοέμβρη 2003
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Οι πόλεμοι γίνονται για το συμφέρον των ολίγων
Συζήτηση με τον Θύμιο Καρακατσάνη με αφορμή την παράσταση του «Καλού στρατιώτη Σβέικ», στο θέατρο «Μπροντγουαίη»
 

Ο «Καλός στρατιώτης Σβέικ», ο ήρωας του Γιάροσλαβ Χάσεκ, αν και θεωρείται πνευματικά «ανεπαρκής», καλείται να υπηρετήσει τον αυστριακό στρατό μόλις ξεσπάει ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Ο Σβέικ είναι έντιμος, αφελής, ανίκανος, αλλά ίσως πιο πονηρός απ’ ό,τι δείχνει. Συλλαμβάνεται, γιατί κάνει κάποια αδιάκριτα σχόλια για τη δολοφονία του αρχιδούκα Φερδινάνδου, ανακρίνεται από τις πολιτικές και στρατιωτικές αρχές, υποχρεώνεται να καταταγεί, τοποθετείται ως βοηθητικός υπό τις διαταγές διαφόρων αξιωματικών και τελικά καταλήγει στον υπολοχαγό Λούκας.

Το τετράτομο έργο του Χάσεκ «Ο καλός στρατιώτης Σβέικ» έχει χαρακτηριστεί μία από τις καυστικότερες σάτιρες στην ιστορία της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Η διάσημη αυτή αντιπολεμική σάτιρα, όπως τη διασκεύασε για το θέατρο ο Σωτήρης Πατατζής, ανανεωμένη μετά την καλοκαιρινή επιτυχημένη περιοδεία, παρουσιάζεται στο θέατρο «Μπροντγουαίη», από τον Θύμιο Καρακατσάνη, που υπογράφει και τη σκηνοθεσία, και τον οργανισμό ελληνικού θεάτρου «Αριστοφάνης», που αντιμετωπίζει -όπως μας λέει ο δημοφιλής ηθοποιός – «την πρόκληση του θεάτρου του 21ου αιώνα ως ανάγκη και αίτημα ανανέωσης για τη θεατρική πράξη και εμπνέεται από τις ιδέες και τις αξίες του μεγαλύτερου σατιρικού ποιητή όλων των εποχών, του Αριστοφάνη. Στόχος του οργανισμού είναι ένα θέατρο κοινωνικό, πολιτικό, λαϊκό, ψυχαγωγικό, παιδευτικό, σατιρικό και λυρικό».

 

Η μουσική είναι του Γιώργου Τσαγκάρη, τα σκηνικά και κοστούμια της Κατερίνας Καρακατσάνη και οι φωτισμοί του Σπύρου Τζώρα. Παίζουν: Θύμιος Καρακατσάνης, Κώστας Ευριπιώτης, Ζαχαρίας Ρόχας, Ιλιάς Λαμπρίδου, Νίκος Βανδώρος, Αλεξάνδρα Καρακατσάνη, Τάσος Πολιτόπουλος, Χρήστος Φωτίδης, Νίκος Καραγεώργης, Δημήτρης Λιώλιος.

«Ο Σβέικ» – μας λέει ο Θύμιος Καρακατσάνης – «είναι ανιδιοτελής πατριώτης, ένας λαϊκός άνθρωπος, που με την άδολη «πανουργία» του αντιστέκεται στον παραλογισμό και στην αγριότητα του πολέμου. Είναι – κατά μια έννοια ποιητική – ο ίδιος ο λαός που έχει την αθωότητα ενός παιδιού και μέσα από την αθωότητα αυτή κάνει το πολιτικό, κοινωνικό, οικονομικό και θρησκευτικό κατεστημένο να φαντάζει ηλιθιότερο των ηλιθίων».
Το θέατρο, πολιτική πράξη
— Ηταν η μεγάλη καλοκαιρινή επιτυχημένη περιοδεία που σας «υποχρέωσε» με μια έννοια να επαναλάβετε την παράσταση το χειμώνα;
— Σίγουρα η ανταπόκριση του κόσμου είναι κίνητρο. Αλλά η αλήθεια είναι ότι το είχαμε προγραμματίσει για το χειμώνα, αλλά μετά την αρνητική απάντηση του Φεστιβάλ Επιδαύρου, που αρνήθηκε την πρότασή μας, αποφασίσαμε να ανεβάσουμε το καλοκαίρι, σε όλη την Ελλάδα, τον «Καλό στρατιώτη Σβέικ». Η πρότασή μας για την «Ειρήνη» του Αριστοφάνη απερρίφθη γιατί οι άνθρωποι «έχουν άποψη», έχουν το μαχαίρι και το πεπόνι. Καθορίζουν την πολιτιστική ζωή του τόπου, άνθρωποι με εμπάθεια ή και με κακό γούστο. Το πρόβλημα είναι ότι ένας άνθρωπος σαν κι εμένα, στην ηλικία που βρίσκομαι, όταν απορρίπτομαι, απορρίπτεται η πρόταση ενός ανθρώπου που βοήθησε στην αναβίωση της Αττικής κωμωδίας. Είμαι από τους ελάχιστους ανθρώπους που βοήθησαν σ’ αυτό. Και τώρα που μπορούμε να προσφέρουμε και την πείρα μας και τη λαϊκή μας θέση για τον Αριστοφάνη απορριπτόμεθα. Δε θέλω να πω περισσότερα, αλλά επειδή πρωταγωνιστής του Αριστοφάνη πρέπει να είναι ένας μαραθωνοδρόμος, όσο με «κόβουν» όλα αυτά τα χρόνια, τόσο λιγοστεύουν την προσφορά μου και δεν ξέρω αν έχει δικαίωμα κανείς να το κάνει αυτό. Δεν είναι προσωπικό το θέμα. Είναι καθαρά πολιτιστικό, κι αν θέλετε, καθαρά πολιτικό.
 

— Οσο και να προσπαθούν πάντως να σας φιμώσουν υπάρχουν τρόποι και τους αξιοποιείτε ώστε να «φωνάζετε» και πολιτικά και καλλιτεχνικά.

— Κατ’ αρχάς το «πολιτικά και καλλιτεχνικά» το θεωρώ το ίδιο πράγμα. Γιατί πιστεύω ότι το θέατρο είναι καθαρά πολιτική πράξη κι όποιος πιστεύει ότι το θέατρο είναι «φρου φρου κι αρώματα» είναι ή γελοίος ή τζάμπα επαναστάτης. Το θέατρο είναι καθαρά υπόθεση λαού και πολιτικής πράξης, όπως είναι και ο πολιτισμός. Το θέατρο είναι σχολειό λαού και αιχμή του δόρατος ο καλλιτέχνης.
Αντιστεκόμαστε…
— Αντιλήφθηκαν, ως φαίνεται, οι «κρατούντες» τη δύναμη του πολιτισμού και προσπαθούν να την εκμεταλλευτούν προς ίδιον όφελος.
— Αυτά τα «σελοφάν», τα γαλλικά, τα «σελοφάν» γενικά της Ευρώπης είναι αηδιαστικά. Κι εμείς σ’ αυτό αντιστεκόμαστε. Η μέχρι τώρα αντίληψη ότι ένας Ελληνας γίνεται ανώδυνος αν του χτυπήσεις τον πολιτισμό και τη γλώσσα – ρήση του Κίσινγκερ – νομίζω ότι σήμερα επαληθεύεται. Δεν είμαι ο μοναδικός που αντιστέκομαι στον πολιτισμό που θέλουν. Είμαστε κάποιοι στην Ελλάδα, πολλοί Ελληνες καλλιτέχνες που μπορούν να ανατρέψουν αυτό το καθεστώς της «καφρολογίας». Αυτό προσπαθούμε να κάνουμε ανεβάζοντας έργα σαν αυτό. Ο αείμνηστος Σωτήρης Πατατζής, ο συγγραφέας της «Μεθυσμένης πολιτείας», πήρε το έργο του Χάσεκ και με πρωταγωνιστή τον Σβέικ έφτιαξε ένα πολύ λαϊκό έργο και έχει καταφέρει τον κόσμο να γελάει με πολύ σοβαρά πράγματα. Και το πρόβλημά μου στο στήσιμο της παράστασης είναι ο χρόνος. Μια κωμωδία όταν φτιάχνεται στην πρόβα, χρονομετρώντας τη, λες «θα έχω 8-10 λεπτά γέλιο». Αυτή ξεπερνάει τα τριάντα λεπτά γέλιου. Αυτό δείχνει πόσο ανταποκρίνεται ο κόσμος σ’ αυτά που λέει ο Σβέικ. Υπάρχουν πράγματα που σήμερα είναι τόσο φανερά όπως αυτό που λέει ότι «η ιστορία γράφεται προτού γίνει». Τότε που το έλεγε το υπονοούσε. Σήμερα είναι ολοφάνερο. Το βλέπουμε άλλωστε. Οι πόλεμοι προδιαγράφονται πριν γίνουν και προετοιμάζονται και τηλεοπτικά. Αλλη μια μεγάλη αλήθεια που λέει ο Σβέικ είναι ότι «είμαστε όλοι αιχμάλωτοι πολέμου». Κι αν σκεφτείτε ότι σ’ όλο τον πλανήτη σκοτώνονται κάθε μέρα πάνω από χίλια άτομα στους πολέμους! Και δε μιλάω για τον «πόλεμο της ασφάλτου» που γίνεται πάλι για τα συμφέροντα καθώς φτιάχνονται αυτοκίνητα που δεν αντέχουν σ’ αυτούς τους δρόμους… θα έπρεπε να είσαι ντυμένος όπως οι οδηγοί των ράλι… Μιλάω για τους θανάτους που προκαλούνται σε όλες τις ηπείρους με πόλεμο. Αλλού τον εμφανίζουν ως εμφύλιο πόλεμο, αλλού ως ανθρωπιστική παρέμβαση, κι αλλού ως πόλεμο ενάντια στην τρομοκρατία! Δεν ξέρω αν η τρομοκρατία έχει προκαλέσει τόσα θύματα, όσα οι πόλεμοι. Πάντως, όπως και να τους αποκαλούν, οι πόλεμοι αυτοί γίνονται για τα συμφέροντα των ολίγων και των πολεμοκάπηλων. Οπως λέει στην «Ειρήνη» και ο Αριστοφάνης, μόλις γίνεται ειρήνη τρελαίνονται. Αυτοί που φτιάχνουν τα σπαθιά, τα ακόντια, τις ασπίδες και πάνε να παρέμβουν και λένε «τι θα γίνουμε, χανόμαστε». Αυτά έλεγε ο Αριστοφάνης πριν 2.500 χρόνια, τα ίδια ισχύουν και σήμερα. Αυτοί οι άνθρωποι μόλις σταματήσει ο ένας πόλεμος ετοιμάζουν τον άλλο. Αυτή τη στιγμή είναι μια ματωμένη Γη. Ενας μικρός πλανήτης είναι ματωμένος! Κι όλα αυτά γίνονται ενάντια στα συμφέροντα των λαών, ενάντια στη ζωή τους. Αυτό λέμε με το έργο μέσα από πολύ γέλιο. Γιατί ο καλός αγωγός του γέλιου κάνει τον θεατή να φεύγει ενήμερος, συνειδητοποιημένος, ενεργός πολίτης και τέτοιους πολίτες θέλουμε, σ’ όλο τον κόσμο.
Τα συμφέροντα φτιάχνουν «αιχμαλώτους»
 

— Σήμερα, όμως, μόνον οι πόλεμοι φτιάχνουν αιχμαλώτους;

— Οχι βέβαια. Τα συμφέροντα φτιάχνουν αιχμαλώτους, είτε δήθεν ελεύθερους, είτε σκοτωμένους. Πάντως, όλα γίνονται για τα συμφέροντα των ολίγων. Βλέπετε, για παράδειγμα, ότι υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις ενέργειας και δεν ασχολούνται… Ενώ ο πλανήτης φωνάζει. Πνιγόμαστε, θα χαθούμε. Για τις γενιές που έρχονται λυπάμαι πολύ. Γιατί το «παγκόσμιο πολιτιστικό καφρολογικό γίγνεσθαι» φτιάχνει πολίτες που «πέρα βρέχει». Κι εδώ πρέπει να παρεμβαίνουν οι προοδευτικοί άνθρωποι. Και προοδευτικός είναι αυτός που φροντίζει το παρόν. Γιατί το παρόν φτιάχνει το μέλλον. Ως καλλιτέχνες προοδευτικοί, λοιπόν, προσπαθούμε να πείσουμε τον κόσμο ότι τα πράγματα δεν είναι έτσι όπως του τα παρουσιάζουν, είναι αλλιώς και μπορούμε να τα αλλάξουμε.
— Και πώς αλλάζουν; θα ρωτούσε κάποιος.
— Με ενεργοποιημένο τον πολίτη και ενωμένο. Οι άνθρωποι μπερδεύονται. Η ουσία του πολιτικού γίγνεσθαι είναι η πολιτιστική μας παρουσία. Θυμόσαστε τον λαϊκό μας πολιτισμό που τον πήραν και τον εξευτελίσανε. Θυμάστε: Βάφτισαν πολιτιστικά κέντρα τα δήθεν λαϊκά κέντρα, αυτά που στην ουσία αλλιώς ονομάζονται. Τέτοιες διαστρεβλώσεις φτιάχνουν ένα λαό που δεν ξέρει τι του γίνεται. Σ’ αυτό αντιστεκόμαστε και στη ρήση των πολεμόχαρων που στην ουσία είναι αυτοί που θέλουν να εκμεταλλευτούν τις στιγμές για συμφέροντα ολίγων. Και απορώ πώς τόσοι πολλοί άνθρωποι βοηθάνε σ’ αυτό. Ενώ στην ουσία έχουν πολύ λίγοι συμφέρον, γι’ αυτούς τους λίγους δουλεύουν πολλοί και δεν το αντιλαμβάνονται.
— Δεν είναι μια αντίφαση αυτή;
— Ασφαλώς. Και αυτή η αντίφαση είναι που φτιάχνει την έννοια του δούλου. Να «σκίζεσαι» για τα συμφέροντα των ολίγων είναι πραγματική δουλεία. Αυτά όλα προσπαθούμε να τα δείξουμε μέσα από την παράστασή μας και ο κόσμος γελάει με τα χάλια μας. Και δε βγάζουμε κανέναν απ’ έξω, γιατί την ευθύνη την έχουμε όλοι. Οπως βλέπετε, ο φασισμός αναβιώνει, είτε ως έκφραση, είτε ως πράξη, το χειρότερο. Και το χειρότερο, γίνεται πολιτική πράξη. Σκεφτείτε ότι δημιουργείται τόσο μεγάλο θέμα για το αν ένας αριστούχος μαθητής από την Αλβανία θα σηκώσει την ελληνική σημαία, που ξεχνάει κανείς τι γιορτάζουμε εκείνη τη μέρα. Γιορτάζουμε την αντίδραση και την αντίσταση ενός έθνους απέναντι στο φασισμό. Και σήμερα ζητούμε φασιστικά να γίνονται διακρίσεις. Σ’ αυτή τη γιορτή έχει θέση οποιοσδήποτε θέλει να συμπράξει. Αλλωστε, ο ελληνισμός δεν ήταν μόνος από εθνογραφική άποψη. Δεν πρέπει να ξεχνάμε επίσης ότι ως λαός έχουμε νιώσει την προσφυγιά. Υπήρξαν κύματα μεταναστών κι έχουμε νιώσει ως λαός την ξενοφοβία των δήθεν προοδευτικών Ευρωπαίων. Αυτοί κάνανε πολυπολιτισμικές κοινωνίες με γνώμονα πάντα το κέρδος και δυστυχώς πάει να γίνει και στη χώρα μας αυτό. Εγώ θα ήθελα μια κοινωνία πολυπολιτισμική με γνώμονα το συμφέρον του ανθρώπου.

Σοφία ΑΔΑΜΙΔΟΥ

Κυριακή 25 Ιούνη 2000 
«Να χτυπήσουμε τη ρίζα του κακού»
Συζήτηση με τον ηθοποιό και σκηνοθέτη Θύμιο Καρακατσάνη
Ο θύμιος Καρακατσάνης

Μπορεί ο Θύμιος Καρακατσάνης και ο νεοσύστατος οργανισμός ελληνικού θεάτρου «Αριστοφάνης» να απορρίφθηκαν από τα Επιδαύρεια, όμως η φωνή του Αριστοφάνη θα ακουστεί, για πρώτη φορά εκτός φεστιβαλικών πλαισίων, για όλο το καλοκαίρι σε αθηναϊκό θέατρο, δημιουργώντας μια εναλλακτική πρόταση θεάματος. Στο θέατρο «Αθήναιον» παρουσιάζεται η κωμωδία του Αριστοφάνη «Νεφέλες» σε μετάφραση Κ. Χ. Μύρη με τον Θύμιο Καρακατσάνη στο διπλό ρόλο του σκηνοθέτη και πρωταγωνιστή.

Τα σκηνικά – κοστούμια είναι του Γιάννη Μετζικώφ, η μουσική του Γιώργου Τσαγκάρη, οι χορογραφίες του Ισίδωρου Σιδέρη, οι φωτισμοί του Λευτέρη Παυλόπουλου, η μουσική διδασκαλία της Νένης Ζάππα. Εκτός από τον Θύμιο Καρακατσάνη παίζουν επίσης: Βασίλης Κολοβός (Σωκράτης), Γιώργος Μούτσιος (Δίκαιος Λόγος), Τάκης Παπαματθαίου (Αδικος Λόγος), Αλεξάνδρα Καρακατσάνη (Φειδιππίδης), Λευτέρης Λουκαδής, Ελενα Γεροδήμου, Δημήτρης Καραμπέτσης, Βασίλης Ρίσβας, Χάρης Αρώνης, Θωμάς Βελισσάρης κ. ά.
Ο οργανισμός ελληνικού θεάτρου «Αριστοφάνης», με διευθυντή τον Κώστα Πολιτόπουλο, αντιμετωπίζει την πρόκληση του θεάτρου του 21ου αιώνα ως ανάγκη και αίτημα ανανέωσης για τη θεατρική πράξη και εμπνέεται από τις ιδέες και τις αξίες του μεγαλύτερου σατιρικού ποιητή όλων των εποχών, του Αριστοφάνη. Στόχος του οργανισμού είναι ένα θέατρο κοινωνικό, πολιτικό, λαϊκό, ψυχαγωγικό, παιδευτικό, σατιρικό και λυρικό. Και κυρίως θέατρο με ελληνική ιθαγένεια.
«Γιάννης κερνά, Γιάννης πίνει»
«Το θέμα των Επιδαυρείων» – λέει ο Θύμιος Καρακατσάνης χωρίς να κρύβει την πίκρα, αλλά και την αγανάκτησή του για την εξαίρεσή του – «είναι θέμα της πολιτιστικής πολιτικής μιας χώρας σαν τη δική μας. Αυτή η πολιτική έχει αντιφάσεις. Από τη μια λένε ότι είμαστε η βαριά βιομηχανία της χώρας εμείς οι πολιτιστικοί παράγοντες, από την άλλη δε βλέπουμε όχι μόνο βιομηχανία, ούτε βιοτεχνία, ούτε περίπτερο. Υπάρχουν άνθρωποι που μπαίνουν στις επιτροπές που αποφασίζουν για τέτοια ζητήματα, δηλαδή είναι οι ενδιάμεσοι «νεφελωτές», αποποιείται η πολιτική εξουσία, το μερίδιο ευθύνης αποκτά δηλαδή ένα ισχυρό άλλοθι, λέγοντας ότι η επιτροπή έτσι αποφάσισε. Αν όμως δούμε με προσοχή τις καλλιτεχνικές επιτροπές, θα διαπιστώσουμε ότι έχουν μια εξάρτηση από το σύστημα, είναι αυτοί που ή μοιράζουν ή μοιράζονται. Γιάννης κερνά, Γιάννης πίνει, δηλαδή».
Από πρόβα για τις «Νεφέλες»

– Διαπλοκή και στον πολιτισμό;

– Δε βλέπουμε ακριβώς τα διαπλεκόμενα, την πλέξη βλέπουμε. Γιατί δεν ξέρουμε ποιοι διαπλέκονται, αν και – κακά τα ψέματα – είναι οι γνωστοί μας άγνωστοι. Το πρόβλημα, όμως, δεν είναι εκεί ακριβώς, το πρόβλημα είναι πότε επιτέλους θα αποκτήσουμε εμείς που αφιερωθήκαμε σ’ αυτό τον υπέροχο λόγο των μεγάλων ποιητών μας, των ανεπανάληπτων σε παγκόσμιο επίπεδο, τη θέση που μας πρέπει. Είμαστε όλοι εμείς που μεταφέρουμε την κληρονομιά στον κληρονόμο της. Ο αρχαίος λόγος είναι παγκόσμια κληρονομιά και ελληνική και, πέρα από ηλίθιους σοβινισμούς, πρέπει να πω ότι είναι στο DNA μας ο Αριστοφάνης, γιατί όπως έλεγε και ο Λιγνάδης δεν απέχουμε πολύ από τον Αριστοφάνη, καμιά 25αριά παππούδες. Οταν μιλάμε για παράδοση ενός τόπου, δεν πρέπει να εννοούμε τα συμφέροντα της παγκοσμιοποίησης που επιβάλλονται σ’ αυτόν, αλλά να αναφερόμαστε στη δύναμη της ρίζας του τόπου κι ο τραγικός λόγος είναι δύναμη στη ρίζα του λαού μας. Αυτός ο τόπος, είτε το θέλουν είτε όχι, γεννάει τον πολίτη που θα αντισταθεί σε οποιεσδήποτε επιβουλές του παγκόσμιου κεφαλαίου. Αν δεν το δούμε έτσι, είμαστε καταδικασμένοι να μιλάμε για αισθητικές χάρες. Αλλά η αισθητική δεν είναι τίποτε άλλο από την αλήθεια, την απόλυτη αλήθεια. Αν η αισθητική μπαίνει στο επίπεδο του ντιζάιν, δεν προσφέρει τίποτε άλλο από αυτό που κάνουν όλες αυτές οι δήθεν πνευματικές λειτουργίες. Αποκλειόμεθα, λοιπόν, εμείς που πάμε ακριβώς στο κόκαλο, στη ρίζα του λαού, που αντλούμε νοήματα και ηθικές αξίες μέσα από αυτά τα κείμενα; Οταν οι προσλαμβάνουσες μιας γενιάς είναι η αναξιοκρατία, υπάρχει πρόβλημα. Οπως λέει ο Αδικος Λόγος, στις «Νεφέλες», «φάε… πιες… ό,τι φας, δηλαδή, ό,τι πιεις και…» με άλλα λόγια, το συμφέρον και το κέρδος είναι αυτό που δυναμώνει τον άνθρωπο. Οχι, υπάρχει και ένα συμφέρον που δυναμώνει το λαό απέναντι σε οποιαδήποτε επιβουλή της ελευθερίας του, της σκέψης του και του μεροκάματού του.
Advertisements

Posted in πολιτισμός | Με ετικέτα: | 2 Σχόλια »

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ – Οι αποφάσεις θα επιβαρύνουν κι άλλο τα λαϊκά στρώματα

Posted by amartwlos στο 30 Ιουνίου , 2012

Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της ΚΕ

Σε ανακοίνωση με τις πρώτες επισημάνσεις για τη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕεπισημαίνει:

«Ο προσωρινός συμβιβασμός της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ δεν οδηγεί σε χαλάρωση της αντιλαϊκής πολιτικής και δεν αναιρεί τις αιτίες που οξύνουν τη διαπάλη μεταξύ της Γερμανίας και του γαλλοϊταλικού πόλου, με τη στήριξη του δεύτερου από την κυβέρνηση των ΗΠΑ.

Οι αποφάσεις της απευθείας ανακεφαλαιοποίησης των ευρωπαϊκών τραπεζών και του Συμφώνου Ανάπτυξης δεν συνιστούν «ήττα της γερμανικής κυβέρνησης», αλλά επιχειρούν να θωρακίσουν το ευρώ ως διεθνές αποθεματικό νόμισμα και γενικότερα την Ευρωζώνη που κλυδωνίζεται από τις συνέπειες της κρίσης. Η θωράκιση του ευρώ οδηγεί σε βήματα ενοποίησης της δημοσιονομικής πολιτικής και της ενιαίας εποπτείας του χρηματοπιστωτικού τομέα των κρατών μελών. Αρα θα υπάρχουν σταθερά χώρες που δεν θα συμμορφώνονται στους κανόνες, λόγω της ανισόμετρης ανάπτυξης.

Οι προσωρινές κοινοτικές συμφωνίες δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν την κρίση και την ανισόμετρη ανάπτυξη στο εσωτερικό της ΕΕ, που αυξάνει τη διαφορά οικονομικής και πολιτικής ισχύος της Ιταλίας, της Ισπανίας και της Γαλλίας συγκριτικά με τη Γερμανία.

Η νέα συμφωνία για τους όρους δανεισμού αστικών κρατών και τραπεζικών ομίλων οδηγεί σε νέα επιβάρυνση τα λαϊκά στρώματα. Απαραίτητη προϋπόθεση για την εφαρμογή της συμφωνίας όπως και για τη χρηματοδότηση των μονοπωλιακών ομίλων των κρατών μελών από το Σύμφωνο Ανάπτυξης και το Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο είναι η απαρέγκλιτη εφαρμογή των αντιλαϊκών δεσμεύσεων των κρατών μελών.

Οι δεσμεύσεις αφορούν στην αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης και στην κατεδάφιση των ασφαλιστικών δικαιωμάτων, στην καθήλωση των πραγματικών μισθών σε σχέση με την αύξηση της παραγωγικότητας, στην επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων και της «απελευθέρωσης» στρατηγικών τομέων της οικονομίας, ιδιαίτερα της ενέργειας, των επικοινωνιών, της ψηφιακής οικονομίας. Πρόκειται για μνημόνιο διαρκείας που εφαρμόζεται σε όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ με στόχο τη θωράκιση της ανταγωνιστικότητας των ομίλων με διασφάλιση φθηνότερης εργατικής δύναμης και την έξοδο από την κρίση σε βάρος των μισθωτών και των αυτοαπασχολούμενων.

Στη σημερινή Ιταλία, χωρίς ειδικό μνημόνιο και τρόικα, κατεδαφίζονται τα εργατικά δικαιώματα και απελευθερώνονται οι απολύσεις, στην Ισπανία ένα εκατομμύριο οικογένειες κινδυνεύουν ήδη από τις εξώσεις και τις κατασχέσεις σπιτιών, στη Γαλλία αυξάνονται τα όρια συνταξιοδότησης.

Το σύνολο των εξελίξεων αναδεικνύει την προεκλογική απάτη περί φιλολαϊκής επαναδιαπραγμάτευσης στο πλαίσιο της ΕΕ και της εξουσίας των μονοπωλίων. Απάτη που αποκαλύπτεται τόσο με την επιστολή Σαμαρά και τη δέσμευσή του για επιτάχυνση των αναδιαρθρώσεων και των ιδιωτικοποιήσεων, όσο και με την ψευδεπίγραφη κριτική του ΣΥΡΙΖΑ που θεωρεί φιλολαϊκή τη διαπραγμάτευση Μόντι – Ολάντ για την κατανομή των κερδών – ζημιών μεταξύ των μονοπωλίων των διαφορετικών κρατών – μελών.

Ο εχθρός των λαών είναι η ίδια η ιμπεριαλιστική διακρατική συμμαχία της ΕΕ και η άρχουσα τάξη σε κάθε κράτος μέλος. Η αντιλαϊκή πολιτική που ακολουθείται σ’ όλα τα κράτη μέλη δεν είναι αποτέλεσμα της εμμονής της γερμανικής κυβέρνησης και του νεοφιλελεύθερου δογματισμού, αλλά των στρατηγικών αναγκών των ευρωπαϊκών μονοπωλίων, της ΕΕ, σε βάρος των λαών.

Μόνο η ανασύνταξη του λαϊκού κινήματος με αφετηρία να πληρώσουν την κρίση τα μονοπώλια, να ανακοπεί η επίθεση που οδηγεί το λαό στη φτώχεια και στην εξαθλίωση και με σταθερό προσανατολισμό την «αποδέσμευση από την ΕΕ με εργατική – λαϊκή εξουσία» αποτελεί ελπιδοφόρα προοπτική σε κάθε κράτος μέλος».

Posted in πολιτικη, ριζασπάστης, κκε | 1 Comment »

ΣΥΝΟΔΟΣ ΚΟΡΥΦΗΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ- Διαχειριστικές μανούβρες και οι λαοί στη γωνία

Posted by amartwlos στο 30 Ιουνίου , 2012

Οι αποφάσεις για το δανεισμό κρατών και τραπεζών σε τίποτα δεν αλλάζουν τη δεδομένη επίθεση στα εναπομείναντα λαϊκά δικαιώματα

Οι αποφάσεις των «27» αφορούν τα μονοπώλια και τη δυνατότητά τους να αντλούν φθηνότερο χρήμα. Τα δάνεια και τα μέτρα θα συνεχίσουν να φορτώνονται στις πλάτες του λαού
Eurokinissi

Ο συμβιβασμός που κατέληξαν τα ξημερώματα της Παρασκευής οι ηγέτες της Ευρωζώνης, σε ό,τι αφορά τη διαχείριση της κρίσης, προβλέπει βασικά τα εξής:

1. Η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών μπορεί υπό όρους να γίνει απευθείας από το μόνιμο μηχανισμό στήριξης (ΕΜΣ). Μέχρι σήμερα, οι «μηχανισμοί στήριξης» δεν μπορούσαν να δανείσουν απευθείας τις τράπεζες, αλλά μόνο τις κυβερνήσεις, οι οποίες με τη σειρά τους διοχέτευαν τα χρήματα στους τραπεζικούς ομίλους που αντιμετώπιζαν προβλήματα ρευστότητας.

Μ’ αυτόν τον τρόπο όμως επιβαρυνόταν κι άλλο το δημόσιο χρέος των κρατών-μελών (όπως στην περίπτωση της Ισπανίας και της Ιταλίας), γεγονός που προκάλεσε την αντίδρασή τους και την αναζήτηση ενός νέου συμβιβασμού με τη Γερμανία και άλλους. Αυτές οι χώρες προσπαθούσαν μέχρι τελευταία ώρα να εξασφαλίσουν επιπλέον ανταλλάγματα, προκειμένου να συναινέσουν στην απευθείας δανειοδότηση των τραπεζών ανταγωνιστριών οικονομιών της Ευρωζώνης.

Με δεδομένα τα παραπάνω, η Σύνοδος κατέληξε στη δυνατότητα του απευθείας δανεισμού, που θα συνοδεύεται όμως με αυστηρές προϋποθέσεις, όπως η δημιουργία ενιαίου εποπτικού μηχανισμού των τραπεζών, στον οποίο θα συμμετέχει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Επιπλέον, προϋποθέτει ομόφωνη απόφαση των κρατών-μελών που συμμετέχουν στον ΕΜΣ.

Συγκεκριμένα, στη δήλωση που εκδόθηκε αναφέρεται ότι «αφότου θεσπισθεί αποτελεσματικός ενιαίος εποπτικός μηχανισμός για τις τράπεζες στην ευρωζώνη, στον οποίον θα συμμετέχει και η ΕΚΤ, ο ΕΜΣ (σ.σ. ο Ενιαίος Μηχανισμός Στήριξης) θα μπορούσε, κατόπιν αποφάσεως, να έχει τη δυνατότητα άμεσης ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών». Αμέσως μετά διευκρινίζεται ότι «αυτό θα υπόκειται στις κατάλληλες προϋποθέσεις, μεταξύ των οποίων η συμμόρφωση προς τους κανόνες για τις κρατικές ενισχύσεις, οι οποίες θα είναι συγκεκριμένες για κάθε ίδρυμα, τομέα ή οικονομία, και θα διατυπωθούν τυπικά σε μνημόνιο συμφωνίας».

2. Οι ηγέτες της ΕΕ ξεκαθάρισαν ότι τα «εργαλεία» για τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα, όπως ο προσωρινός (EFSM) και ο μόνιμος μηχανισμός στήριξης (ESM), μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο από τα κράτη-μέλη που εφαρμόζουν απαρέγκλιτα και πλήρως τα βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα που απορρέουν από το μεγάλο και μόνιμο μνημόνιο, δηλαδή το «δημοσιονομικό σύμφωνο σταθερότητας» και το «σύμφωνο για το ευρώ».

Με άλλα λόγια, για να έχει ένα κράτος-μέλος πρόσβαση στα κονδύλια του μηχανισμού στήριξης και άρα φθηνότερο δανεισμό από αυτόν που παρέχουν οι καπιταλιστικές αγορές, προϋπόθεση είναι να τηρεί τα συμφωνηθέντα για αντιλαϊκές ανατροπές και αναδιαρθρώσεις, έστω και αν το μνημόνιο που θα καλείται να υπογράψει δε θα είναι ίδιο με αυτό που επιλέχθηκε στην περίπτωση της Ελλάδας. Με την απόφαση της Συνόδου και ύστερα από επίμονο αίτημα της Ιταλίας, στο εξής οι χώρες που προσφεύγουν για δανεισμό στους μηχανισμούς της ΕΕ, θα πρέπει να υπογράφουν ένα «μνημόνιο συνεννόησης» στο οποίο θα αναφέρονται οι υφιστάμενες πολιτικές δεσμεύσεις τους και θα συμφωνείται ένα χρονοδιάγραμμα.

«Επιβεβαιώνουμε την ισχυρή δέσμευσή μας να πράξουμε ό,τι είναι αναγκαίο για να διασφαλίσουμε τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα της ευρωζώνης, χρησιμοποιώντας ειδικότερα τα υφιστάμενα μέσα ΕΤΧΣ/ΕΜΣ με ευέλικτο και αποτελεσματικό τρόπο, ώστε να σταθεροποιηθούν οι αγορές των κρατών μελών που τηρούν τις ανά χώρα συστάσεις και τις λοιπές δεσμεύσεις τους, περιλαμβανομένων των σχετικών χρονοδιαγραμμάτων, δυνάμει του Ευρωπαϊκού Εξάμηνου, του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης και της διαδικασίας μακροοικονομικών ανισορροπιών. Οι όροι αυτοί θα πρέπει να αποτυπωθούν σε μνημόνιο συμφωνίας», τονίζεται χαρακτηριστικά στη δήλωση που εκδόθηκε από τους 17 ηγέτες της Ευρωζώνης, που κάθε άλλο παρά δικαιώνει τους αποπροσανατολιστικούς ισχυρισμούς για δήθεν «ήττα της Μέρκελ» και «νίκη της Ιταλίας και Ισπανίας».

Στην απόφαση αναφέρεται ακόμα ότι η Κομισιόν θα υποβάλει σήμερα προτάσεις για τη δημιουργία ενιαίου εποπτικού μηχανισμού των τραπεζών.

3. Δίνοντας το στίγμα του συμβιβασμού, ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Χέρμαν Βαν Ρομπάι σε δηλώσεις του ανακοίνωσε πως οι ηγέτες της Ευρωζώνης συμφώνησαν να ενισχύσουν την οικονομική και νομισματική ενοποίησή τους, εγκρίνοντας τον οδικό χάρτη για την έγκριση της έκθεσης που παρουσίασε ο ίδιος στις αρχές της βδομάδας με τίτλο «προς μια ουσιαστική οικονομική και νομισματική ένωση», η οποία προβλέπει ενίσχυση της τραπεζικής, δημοσιονομικής, οικονομικής και πολιτικής ενοποίησης της ΕΕ σε πιο αντιδραστική κατεύθυνση, που χαρακτηρίζεται από εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων στην Κομισιόν και τα όργανα της ΕΕ.

Οπως διευκρίνισε ο πρόεδρος του Συμβουλίου, η επεξεργασία ενός ακριβέστερου οδικού χάρτη θα γίνει τους προσεχείς μήνες, ενώ μια πρώτη έκθεση για το θέμα θα παρουσιαστεί τον Οκτώβρη.

Posted in «χρεοτρομοκρατία», πολιτικη, ριζασπάστης | 1 Comment »

στη χωρα του γελοιου . . .

Posted by redship στο 30 Ιουνίου , 2012

αναδημοσίευση από  fadomduck2
  • στη χωρα του γελοιου επιτρεπεται να εχεις off-shore για να φοροαποφευγεις  αλλα δε μπορεις να εισαι υπουργος ή βουλευτης οταν το κανεις
  • στη χωρα του γελοιου μπορεις να εισαι ο υπουργος οικονομκων της πιο φορομπηχτικης κυβερνησης για τα λαϊκα στρωματα και να επαιρεσαι για τους δεσμους σου με το βιομηχανικο προλεταριατο!!!
  • στη χωρα του γελοιου μπορεις να εισαι αριστερος και να θεωρεις το εφοπλιστικο κεφαλαιο εθνικους ευεργετες
  • στη χωρα του γελοιου μπορει να ζητας να παρεις διερευνητικη εντολη στις 6/5 εστω και σαν τριτο κομμα αλλα να δηλωνεις οτι θα την επιστρεψεις αν σου δωθει στις 17/6 οντας δευτερο κομμα
  • στη χωρα του γελοιου μπορει ο εμπνευστης και δημιουργος της «Πετρουλας» να εχει αριστερο προφιλ και να ηθικολογει για την καταπτωση των αξιων
  • στη χωρα του γελοιου μπορει ενας ηθοποιος-μαλλον θεατρινος- να λεει «ηθοποιος σημαινει φως» για να διαφημισει αντιπυτιριδικο σαμπουαν
  • στη χωρα του γελοιου οι τραπεζες διαφημιζονται λεγοντας «τα λεφτα σου εχουν προσωπικη αξια»- ειναι δηλαδη τα λεφτουδακια σου . . .
  • στη χωρα του γελοιου ειναι προτυπο γυναικας η παρουσιαστρια της κοινωνικου περιεχομενου εκπομπης «η στιγμη της αληθειας»
  • στη χωρα του γελοιου ειναι φυσιολογικο να ψηφιζεις καποιον γιατι δε πιστευεις οτι θα κανει αυτα που λεει !!!
  • στη χωρα του γελοιου μπορεις να εισαι υπουργος του Σημιτη  και να «αγωνιζεσαι για το σοσιαλισμο»
  • στη χωρα του γελοιου μπορεις να εισαι «αριστερο» κομμα και να σε στηριζει η Υπουργός Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου που υπεγραψε το μνημονιο.
  • στη χωρα του γελοιου μπορει να εισαι «αριστερο» κομμα και να εχεις το ιδιο προγραμμα με το δεξιο σου «αντιπαλο»
  • στη χωρα του γελοιου μπορεις να εξαγγελεις οτι θα ανοιξεις τα επαγγελματα αλλα να τα κρατας κλειστα για να εξυπηρετησεις τη μικροαστικη σου πελατεια
  • στη χωρα του γελοιου μπορει να βοα η κοινωνια για τα σκανδαλα και «ο πιο επιτυχημενος πρωθυπουργος» να λεει «οποιος εχει στοιχεια να παει στον εισαγγελεα»
  • στη χωρα του γελοιου μπορει να ομολογεις το 2004(;) οτι πηρες 1 εκατομμυριο μαρκα απο τη Ζημενς και τα παρεδωσες στο κομμα σου χωρις να εχεις δικαστει μεχρι το 2012
  • στη χωρα του γελοιου γινεται προεδρος της δημοκρατιας καποιος που δανεισε μαζι με ενα Λιβανεζο εμπορο (οπλων;) τον πρωθυπουργο της κυβερνησης του για να χτισει τη βιλλα του στην εκαλη
  • στη χωρα του γελοιου μπορει καποιος να «θελουμε και σοσιαλισμο» αλλα να επικαλειται και την κοινωνικη συνοχη!!!
  • στη χωρα του γελοιου μπορεις να εξαγγελεις μειωση του κρατους χωρις απολυσεις!!
  • στη χωρα του γελοιου  μπορεις να εισαι αριστερος και να εχεις στο προγραμμα σου τη «διαλυση του ΝΑΤΟ» αλλα να δηλωνεις οτι αν γινεις κυβερνηση δε θα βγαλεις τη χωρα απο τη συμμαχια!!!
  • στη χωρα του γελοιου μπορει για τα δεινα που παιρνας να σου φταινε αυτοι που αγωνιζονται να αλλαξει η εξουσια που στα δημιουργησε!!
  • στη χωρα του γελοιου αυτοι που απεργουν υπερασπιζομενοι τη ζωη τους ειναι «κομματικα υποκινουμενοι» και δεν καταλαβαινουν το καλο της επιχειρησεως . . .
  • στη χωρα του γελοιου μπορει να κερδιζεις ψηφους χαστουκιζοντας γυναικες
  • στη χωρα του γελοιου μπορει να εισαι αριστερος και να διαδηλωνεις μαζι με ακροδεξιους χωρις κομματικες ταυτοτητες!!!
  • στη χωρα του γελοιου μπορει να κανεις αριστερη κριτικη στο ΚΚΕ καθοδον για το Συριζα!!!
  • στη χωρα του γελοιου ενας υπουργος που εχει καταδικαστει για παρεμβαση στη δικαιοσυνη υπερ χασισοκαλλιεργητη κηδευεται δημοσια δαπανη
  • στη χωρα του γελοιου για την κριση φταιει το μημονιο και οχι ο καπιταλισμος
  • στη χωρα του γελοιου τα παιδια δεν εχουν προσβαση σε εμβολιασμο αν οι γονεις τους ειναι ανεργοι, αλλα υπαρχουν και οι γιατροι χωρις συνορα βρε αδερφε . . .
  • στη χωρα του γελοιου για την πτωση του τουρισμου φταινε οι κινητοποιησεις των εργαζομενων και οχι η γενικευμενη φτωχεια
  • στη χωρα του γελοιου ειναι απαραδεκτο να γινονται κινητοποιησεις εργαζομενων στην ακροπολη αλλα πολυ λογικο να δινεται για διαφημισεις
  • στη χωρα του γελοιου οι «φιλοσοφοι» επιμενουν στις μεταφυσικες εξηγησεις των κοινωνικων φαινομενων εν ετη 2012
  • στη χωρα του γελοιου οι δημιουργοι της φραπελιας κανουν κοινωνικες κρισεις και αναλυσεις
  • στη χωρα του γελοιου μπορεις να εισαι χριστιανος να «κυρηττεις το λογο του Θεου» και να εισαι και ακροδεξιος
  • στη χωρα του γελοιου πρεπει να μαθεις να αφηνεις του αλλους να βγαλουν το φιδι απο τη τρυπα . . .
  • στη χωρα του γελοιου «ο Θεος μας φυλαξε και δε γιναμε κομμουνιστες» . . .

Πηγή: «Στο καλό και στον διάολο»

Posted in πολιτικη | Με ετικέτα: | 1 Comment »

«Ευρωπαϊκό κεκτημένο»…

Posted by redship στο 30 Ιουνίου , 2012

 

Γράφει   ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

 

«Μέσα σε 3,5 μήνες το 6,5% του εργατικού δυναμικού της χώρας έχασε άνω του 23% των εισοδημάτων του εξαιτίας των μειώσεων στους μισθούς με επιχειρησιακές ή ατομικές συμβάσεις».

Αυτό δήλωσε σε συνέντευξή του στο «Βήμα Fm», ο ειδικός γραμματέας Επιθεωρητών Εργασίας Μ. Χάλαρης.

Οσον αφορά, δε, στο σύνολο των εργαζομένων, πρόσθεσε:

«Στο σύνολο, μιλάμε για μειώσεις μισθών που σε κάποιες περιπτώσεις φτάνουν ακόμη και πάνω από το 30%»!


Αυτή είναι η τραγική πραγματικότητα για εκατομμύρια εργαζομένους.

Αυτά υπαγορεύει η μισθολογική ζούγκλα που νομοθετήθηκε μέσω των μνημονίων τα προηγούμενα χρόνια, με τους νόμους 3899/2010 και 4024/2011, που προβλέπουν την εισαγωγή των ειδικών επιχειρησιακών συμβάσεων, οι οποίες υπερισχύουν των κλαδικών.

Στην πράξη, δηλαδή, δίνουν το «δικαίωμα» στους εργοδότες να επιβάλουν μαζικά επιχειρησιακές και ατομικές συμβάσεις με ό,τι μισθούς «κρίνουν», οδηγώντας μαζικά στη φτώχεια και την εξαθλίωση την εργατική τάξη της χώρας.

Τι θα κάνουν οι μέτοχοι της νέας τρικομματικής συγκυβέρνησης που εμφανίζονται δήθεν έτοιμοι να «επαναδιαπραγματευτούν» με τους συνεταίρους τους των Βρυξελλών την «επαναφορά της μετενέργειας» για τις «συλλογικές συμβάσεις» και την «προστασία του κατώτατου μισθού» της ΕΓΣΣΕ;

Την απάντηση επ’ αυτού τη δίνουν τα «αφεντικά» – τα πραγματικά «αφεντικά» στην Ελλάδα:

Την ίδια ώρα που οι συγκυβερνώντες «θα επαναδιαπραγματευτούν», εκείνοι αξιοποιούν καθημερινά όλο το οπλοστάσιο των αντεργατικών ρυθμίσεων και στην – κυριολεξία – περνούν τους μισθούς από πριονοκορδέλα.

Οσο για την επικείμενη «επαναδιαπραγμάτευση», καθόλου τυχαία οι Σαμαράς, Βενιζέλος και Κουβέλης δε θέτουν ούτε καν φραστικά το ενδεχόμενο κατάργησης των συγκεκριμένων νόμων.

Περιορίζονται απλώς να ψελλίζουν ότι προσβλέπουν – σε συνεννόηση πάντα με τους εταίρους – για μισθούς που θα πληρούν, όπως λένε στην προγραμματική τους συμφωνία, τους όρους του «ευρωπαϊκού κεκτημένου»...

Ποιο είναι, όμως, το «ευρωπαϊκό κεκτημένο»; Μα τίποτα λιγότερο από αυτό που επικρατεί στην ισχυρότερη καπιταλιστική οικονομία της ΕΕ, στη Γερμανία, όπου, το εν λόγω «ευρωπαϊκό κεκτημένο», έχει οδηγήσει 7,5 εκατομμύρια εργαζομένους να «αμείβονται» με μισθούς – πείνας των 400 ευρώ το μήνα…

Posted in Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών, ανάπτυξη για ποιόν;, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός | Με ετικέτα: , | 2 Σχόλια »

Η Λιάνα Κανέλλη μιλάει για τον Μάριο Μπαλοτέλι

Posted by redship στο 30 Ιουνίου , 2012

 

 

 

βίντεο  από  ταξική αντεπίθεση

Posted in λιάνα κανέλλη | Με ετικέτα: | 1 Comment »

Καπιταλισμός

Posted by redship στο 30 Ιουνίου , 2012

Γράφει   ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

Στην Πορτογαλία, ο πρωθυπουργός κάλεσε προ μηνών τους νέους αν δεν βρίσκουν δουλειά, να μεταναστεύσουν…

Στην Ισπανία του 25% των ανέργων, η χώρα μπήκε και επισήμως σε μνημόνιο νέας λαϊκής λεηλασίας ως «αντισταθμιστικό» για την παροχή νέου πακτωλού δισεκατομμυρίων στις τράπεζες…

Στη Γαλλία, οι φορείς οργάνωσης συσσιτίων ζήτησαν επιπλέον 5 εκατομμύρια ευρώ ενίσχυση, αφού αδυνατούν πλέον να ανταποκριθούν στην αυξημένη ζήτηση μερίδων σίτισης προς τους απόρους που πολλαπλασιάζονται…

Στην Ιρλανδία, νέες μειώσεις στα κοινωνικά βοηθήματα προς αναπήρους, στα επιδόματα τέκνων και αυξήσεις στο πετρέλαιο θέρμανσης για ευπαθείς οικονομικά ομάδες…

Στην Ιταλία, οι υπηρεσίες αγνοούν τον πραγματικό αριθμό των χιλιάδων αυτοκτονιών λόγω της κρίσης…

Στη Γερμανία, οι δαπάνες για τους εκμισθωμένους από τα «δουλεμπορικά» γραφεία εργαζόμενους, από τα πολυεθνικά πιράνχας, όπως η «Ζήμενς», δεν εγγράφονται στις δαπάνες για μισθούς, αλλά στις «δαπάνες για υλικά»

Αυτή είναι η «Ευρώπη» τους…

Οσο για την Αμερική των δεκάδων εκατομμυρίων πάμφτωχων, ανασφάλιστων και περιθωριοποιημένων, ο «δημοκράτης» Ομπάμα , ο… σύμμαχος των κάθε λογής εγχώριων «διαπραγματευτών» μας, επικύρωσε το νόμο που προβλέπει την εκταμίευση πάνω από 660 δισ. δολάρια για την ενίσχυση της πολεμικής ετοιμότητας των ΗΠΑ…

Υπάρχει, άραγε, λέξη που να περιγράφει όλη αυτή

την απανθρωπιά,

την αγριότητα,

τον «παραλογισμό» και

τη βαρβαρότητα;

Υπάρχει. Μία και μόνο λέξη: «Καπιταλισμός».

Posted in Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα!, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

Να πως προετοιμάζουν τις λαϊκές συνειδήσεις για την ιμπεριαλιστική διάθεση τους, στη Ρωσία

Posted by amartwlos στο 30 Ιουνίου , 2012

ΡΩΣΙΑ – Η συκοφαντία της «εθνικής προδοσίας» δεν «κολλά» στους μπολσεβίκους!

«Ο Ρώσος Πρόεδρος, Βλαντιμίρ Πούτιν, απαντώντας σε ερωτήσεις στο Συμβούλιο της Ομοσπονδίας της Ρωσίας (Ανω Βουλή) την περασμένη Τετάρτη (27/06), προχώρησε σε μια άνευ προηγουμένου αντικομμουνιστική επίθεση κι αναφερόμενος στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, δήλωσε πως δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως «ιμπεριαλιστικός» και πως η Ρωσία ηττήθηκε σ’ αυτόν εξαιτίας της «εθνικής προδοσίας των μπολσεβίκων», που υπέγραψαν συμφωνία χωριστής ειρήνης στο Μπρεστ – Λιτόφσκ με τους Γερμανούς. Οπως είπε, «στην ουσία, η χώρα μας νικήθηκε από την ηττημένη πλευρά.

Από τη μεριά της νέας κυβέρνησης των μπολσεβίκων ήταν μια πράξη εθνικής προδοσίας, που φοβόταν να το παραδεχθεί για λόγους κομματικών συμφερόντων». Ο ίδιος δήλωσε πως ήρθε καιρός το ρωσικό κράτος «να εκπληρώσει το καθήκον προς αυτούς που σκοτώθηκαν πολεμώντας για τη Ρωσία στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο». Για το λόγο αυτό θα δημιουργηθεί μια επιτροπή, η οποία θα καταθέσει προτάσεις «για τη διαιώνιση της μνήμης των στρατιωτών που πολεμούσαν στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο».

Ο Ρώσος Πρόεδρος, ωστόσο, απευθύνοντας τη βρώμικη συκοφαντία σε βάρος των μπολσεβίκων για «εθνική προδοσία», επιλεκτικά ξεχνά πως σ’ εκείνον τον πόλεμο η Ρωσία ενεπλάκη μαζί με μια ομάδα καπιταλιστικών κρατών, ενάντια σε μια άλλη, όχι για τα συμφέροντα των εργατών και της πολυάριθμης αγροτιάς της, αλλά για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων των τότε κυρίαρχων τάξεων της τσαρικής αυτοκρατορίας!
Ξεχνά ακόμη πως η τσαρική εξουσία, με τη συμμετοχή της σ’ αυτόν τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, προκάλεσε στο ρωσικό λαό μια τεράστια «αιμορραγία», αφού η Ρωσία είχε το μεγαλύτερο αριθμό θυμάτων σ’ αυτόν τον πόλεμο, άνω των 2 εκατομμυρίων ανθρώπων!
Ξεχνά ακόμη πως λίγο πριν τη συμφωνία του Μπρεστ – Λιτόφσκ, ο παλιός ρωσικός στρατός συνεχώς υποχωρούσε κάτω από τα χτυπήματα που δεχόταν, ενώ η Επανάσταση δεν είχε προλάβει να δημιουργήσει την κατάλληλη εκείνη στρατιωτική μηχανή που θα σήκωνε το βάρος του πολέμου και υπήρξε ο κίνδυνος να πνιγεί η Επανάσταση στη «γέννησή» της, από το γερμανικό αστικό στρατό! Μήπως αυτό θα επιθυμούσε ο Βλ. Πούτιν, ως εκπρόσωπος της σημερινής ρωσικής αστικής τάξης κι απολογητής του τσαρισμού;
Ξεχνά ακόμη πως η σοβιετική αντιπροσωπεία, που υπέγραψε στο Μπρεστ – Λιτόφσκ τη συνθήκη ειρήνης, αρνήθηκε να συζητήσει τους όρους της. Δήλωσε πως η ειρήνη που υπογράφεται, δε στηρίζεται στην ελεύθερη συγκατάθεση των λαών, αλλά υπαγορεύεται στη Σοβιετική Ρωσία από τον πάνοπλο γερμανικό ιμπεριαλισμό, που εκμεταλλεύεται την προσωρινή αδυναμία της νεαρής Σοβιετικής Δημοκρατίας, γι’ αυτό και η συζήτηση της συνθήκης είναι ανώφελη.
Ξεχνά πως λίγα χρόνια αργότερα, κι αφού η Σοβιετική Εξουσία απέκρουσε την ξένη στρατιωτική επέμβαση 14 καπιταλιστικών κρατών σε βάρος της, πέρασε στην αντεπίθεση κι απελευθέρωσε σταδιακά έως και τις παραμονές του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου το σημαντικότερο μέρος των εδαφών που αναγκάστηκε να παραχωρήσει στις 3 Μάρτη του 1918.
Η κατηγορία της «εθνικής προδοσίας» δεν κολλά στον Λένιν και στους μπολσεβίκους! Αυτό το γνωρίζει κι ο Βλ. Πούτιν, που λίγο μετά στην ίδια ομιλία του ισχυρίστηκε πως η κυβέρνηση της Σοβιετικής Ρωσίας έβγαλε διδάγματα από την ήττα «κι εξιλεώθηκε για όλα αυτά κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου». Επιμένει, όμως, στον αντικομμουνισμό, στην παραχάραξη της Ιστορίας, όπως άλλωστε κάνει και η ΕΕ, που σήμερα έχει αναγάγει σε επίσημη πολιτική της την εξίσωση του φασισμού με τον κομμουνισμό. Παρά τις διαφορές τους, ο στόχος τους είναι κοινός: Χτυπώντας την Ιστορία του κομμουνιστικού κι εργατικού κινήματος θέλουν να βάλουν εμπόδια στο μέλλον! Να θωρακίσουν την εξουσία της αστικής τάξης! Ας γνωρίζουν, όμως, πως η «λάσπη» τους σε βάρος των κομμουνιστών δεν πιάνει!»
Το άρθρο είναι από τον Ριζοσπάστη. Η αναδημοσίευση του παραπάνω είναι από το K.K.E4ever
ΥΓ. Η Ρωσία διαμέσου του «νέου της Ήρωα» Β. Πούτιν άρχισε να διαμορφώνει και στο έδαφός της την ιδέα ότι ένας ιμπεριαλιστικός πόλεμος είναι πατριωτικός όταν βεβαίως τα κέρδη του πολέμου θα καταλήξουν στις τσέπες του δικού της εθνικού κεφαλαίου, ειδάλλως είναι αδιάφορος. Η Συρία είναι μια καλή ευκαιρία να δοκιμάσει τις αντοχές στο εσωτερικό της χώρας της. Επιτέλους ο Τσάρος ξύπνησε!!!

Posted in blogspot, ριζασπάστης, στον ιμπεριαλισμό καμιά υποταγή η μόνη υπερδύναμη είναι οι λαοί | 1 Comment »

Η Ρενά Δουρού για την Σύνοδο

Posted by redship στο 29 Ιουνίου , 2012

H δήλωση της βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Ρένας Δούρου [πρόκειται περί τυπογραφικού, η δήλωση είναι της Ρενά Δουρού], για την πρώτη ημέρα της Συνόδου Κορυφής:
«Η χθεσινή ημέρα της ευρωσυνόδου στις Βρυξέλλες ήταν απολύτως ενδεικτική του τι σημαίνει «σκληρή διαπραγμάτευση», με ξεκάθαρη τακτική και σαφείς στόχους. Η άσκηση συντονισμένης πίεσης από τους ηγέτες Ιταλίας και Ισπανίας, με τη στήριξη της Γαλλίας, ανάγκασαν τη γερμανική πλευρά να κάνει ένα μικρό βήμα πίσω στην αδιαλλαξία της, αποδεχόμενη τον πυρήνα των προτάσεων των δύο χωρών του νότου σχετικά με απευθείας στήριξη τραπεζών από τον Μηχανισμό σταθερότητας. Ισπανία και Ιταλία ανέτρεψαν την ατζέντα της Συνόδου, υποχρεώνοντας τις χώρες της Ευρωζώνης να αποδεχθούν μεγάλο τμήμα των αιτημάτων τους, απειλώντας ότι σε διαφορετική περίπτωση δεν θα προχωρήσουν σε έγκριση του Συμφώνου Ανάπτυξης, που είχε συμφωνηθεί λίγο νωρίτερα…
Η χθεσινή ημέρα θα πρέπει να διδάσκεται ως παράδειγμα των κανόνων του αποτελεσματικού «διαπραγματεύεσθαι». Στον αντίποδα, η επιστολή Σαμαρά προς τους ευρωπαίους εταίρους, με την οποία ο έλληνας Πρωθυπουργός δηλώνει απερίφραστα ότι «αποδέχεται», ότι «δεσμεύεται» και ότι θα… «επιταχύνει» την εφαρμογή του «Προγράμματος» (με «Π» κεφαλαίο όπως και οι… «Ιδιωτικοποιήσεις») ενώ μόλις στην τελευταία παράγραφο αναφέρεται στην ανάγκη… «τροποποίησης» λόγω της ανεργίας και της ύφεσης, σε συνδυασμό όμως και πάλι με την «επίτευξη των στόχων» του προγράμματος λιτότητας… Αποδεικνύεται έτσι εμπράκτως ότι δεν ήταν απλή παράλειψη η μη αναφορά στην επαναδιαπραγμάτευση το βράδυ των εκλογών της 17ης Ιουνίου από τον κ. Σαμαρά.
Πράγματι η χθεσινή ημέρα ήταν αποκαλυπτική: α) όταν υπάρχει πραγματική θέληση και τακτική για διαπραγμάτευση, υπάρχουν αποτελέσματα. Και β) όταν η προσέλευση στη διαπραγμάτευση γίνεται με όρους αποδοχής των αιτημάτων της απέναντι πλευράς, το αποτέλεσμα είναι προβλέψιμο. Και δεν είναι προς όφελος των «καλών μαθητών»…».
Πηγή: Ενικός, via Disdaimona

Σύμφωνα λοιπόν με την Ρενά Δουρού, το μοντέλο της «ριζοσπαστικής αριστεράς», το υπόδειγμα «ανατροπής» (δια της εχέφρονος «διαπραγμάτευσης»), είναι οι χειρισμοί δύο πολιτικών εκπροσώπων της ευρωδεξιάς του μεγάλου κεφαλαίου. Νέο κριτήριο για την «ριζοσπαστική αριστερά»: «ριζοσπαστική αριστερά» είναι αυτό που έχει ως ρητό μοντέλο και οδηγό της την ευρωπαϊκή δεξιά, τα φερέφωνα των κεφαλαιοκρατών των χωρών τους, φτάνει να μη λέγονται Μέρκελ και Σαμαράς.

Και εις ανώτερα. Αν έχει καν «ανώτερα» απ’ αυτό, δεν ξέρω.

Ρόμπες.

Posted in πολιτικη, ρήξη και ανατροπή | Με ετικέτα: | 1 Comment »

«Οχι» στις ιδιωτικοποιήσεις

Posted by redship στο 29 Ιουνίου , 2012

Είναι ολοφάνερο -και η συγκυβέρνηση θέλει να το σημειώνει με έμφαση- ότι η πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων αποτελεί αναπόσπαστο και συστατικό στοιχείο της πολιτικής που σχεδιάζει, προκειμένου να διαχειριστεί τις επιπτώσεις στο κεφάλαιο από την οικονομική κρίση, πιο αποτελεσματικά από τα προηγούμενα κυβερνητικά σχήματα. Εχοντας απόλυτα ξεκαθαρισμένο ότι η αντιμετώπιση της κρίσης προς όφελος των εκπροσώπων του μεγάλου κεφαλαίου απαιτεί παρεμβάσεις σε όλο το φάσμα της επιχειρηματικής δραστηριότητας, επιδιώκει να εμφανιστεί αποφασιστική ιδιαίτερα σε τομείς που κρίνεται ότι έχουν σημειωθεί καθυστερήσεις.
Η πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων είναι μια βαθιά αντιδραστική και αντιλαϊκή πολιτική. Πρώτα και κύρια επειδή επιλέγει να παραχωρήσει στο ιδιωτικό κεφάλαιο περιουσιακά στοιχεία που ανήκουν στο δημόσιο, προκειμένου να ικανοποιηθούν ακόμη πιο αποτελεσματικά τα συμφέροντα του ιδιωτικού κεφαλαίου σε βάρος των συμφερόντων εργαζομένων. Με τις μαζικές ιδιωτικοποιήσεις του ΠΑΣΟΚ, τη δεκαετία του ’90, ξεκίνησε ο μεγάλος κύκλος της κερδοφορίας του κεφαλαίου στη χώρα, σηματοδοτήθηκε η περίοδος της μεγάλης συσσώρευσης κεφαλαίων και τελικά οδήγησε στη σημερινή κρίση. Με τις ιδιωτικοποιήσεις έβαλε η ντόπια άρχουσα τάξη στο χέρι τράπεζες, ναυπηγεία και δεκάδες άλλες βιομηχανικές μονάδες. Με αυτή ακριβώς την πολιτική ντόπιοι και ξένοι επιχειρηματικοί όμιλοι πάτησαν πόδι στον ΟΤΕ, στη ΔΕΗ, στην ΕΥΔΑΠ, στο αεροδρόμιο του Ελληνικού και άλλοι ξεκοκάλισαν τα καζίνα και τις μαρίνες, τα ΞΕΝΙΑ και τις παραλίες. Βεβαίως, οι ιδιωτικοποιημένες κρατικές επιχειρήσεις το κεφάλαιο εξυπηρετούσαν όταν ανήκαν στο κράτος. Ποιος δεν ξέρει ότι η ΠΕΣΙΝΕ πλήρωνε στη ΔΕΗ πάμφθηνο σε σχέση με τα λαϊκά νοικοκυριά ρεύμα;
Η πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων είναι κομμάτι της φιλομονοπωλιακής πολιτικής. «Κουμπώνει» με όλα τα άλλα μέτρα στήριξης του κεφαλαίου και των επιχειρηματικών ομίλων. Κάποια μέτρα προβλέπουν τη συμπίεση των αποδοχών των εργαζομένων και τις ανατροπές στις εργασιακές σχέσεις, κάποια άλλα διευρύνουν τις φοροαπαλλαγές για το κεφάλαιο ή προωθούν τα όλο και πιο «έξυπνα» οικονομικά κίνητρα, ενώ άλλες επιλογές των κυβερνώντων διευκολύνουν με ειδικού χαρακτήρα ρυθμίσεις τις περιβαντολλογικές και άλλου είδους ….απαιτήσεις των επιχειρηματιών. Η πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων είναι διέξοδος, έτοιμη επένδυση. Είναι το εξασφαλισμένο κέρδος, η προοπτική επικράτησης στην αγορά. Γι’ αυτό και όλα τα κέντρα εξυπηρέτησης του κεφαλαίου -μέσα κι έξω από τη χώρα- πιέζουν για ενίσχυση της πολιτικής των ιδιωτικοποιήσεων.
Το πρόγραμμα εκχώρησης περιουσιακών στοιχείων του δημοσίου, που έχει αποφασιστεί με βάση το Μνημόνιο και το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο, προβλέπει ότι θα παραχωρηθούν Επιχειρήσεις και Οργανισμοί, αεροδρόμια και λιμάνια, τράπεζες και υποδομές εταιρειών παροχής υπηρεσιών και αυτοκινητόδρομοι, εκτάσεις γης και άλλες μορφές κρατικής περιουσίας. Με δυο λόγια, με πρόσχημα την κρίση αλλά με αποκλειστικό στόχο την εξασφάλιση πεδίου για την πραγματοποίηση επενδύσεων, το πρόγραμμα προβλέπει την παραχώρηση των πάντων, έχοντας, φαίνεται στην πρώτη γραμμή την ΤΡΑΙΝΟΣΕ, τα αεροδρόμια και την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας.
Για το ΚΚΕ δεν υπάρχει δεύτερη επιλογή. Με την ίδια ακριβώς συνέπεια, οι κομμουνιστές εξηγούν και θα συνεχίσουν να εξηγούν στους εργαζόμενους και τα άλλα λαϊκά στρώματα ότι τα περιουσιακά στοιχεία που ανήκουν στο δημόσιο, αποκτήθηκαν και με τον ιδρώτα των εργαζομένων. Κάθε σκέψη παραχώρησης της περιουσίας αυτής στο ιδιωτικό κεφάλαιο είναι επιλογή αντιδραστική, πάει κόντρα στα συμφέροντα των εργαζομένων και πρέπει με κάθε αποφασιστικότητα να αντισταθεί ο λαός σ’ αυτή την πολιτική.

Posted in πολιτικη, ριζασπάστης | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

Σε καλή μεριά!

Posted by redship στο 29 Ιουνίου , 2012

 

 

Ηταν κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου που ο πρώην πρωθυπουργός κ. Παπαδήμος έκρινε σκόπιμο να δώσει επιστολή με τα 77 μέτρα του μνημονίου άμεσης εφαρμογής, από τα οποία, όπως έλεγε, δε θα έπρεπε να παρεκκλίνει ο τόπος, ανεξαρτήτως ετυμηγορίας της κάλπης.

Φυσικά, το καθένα από αυτά τα 77 μέτρα μεταφράζεται σε νέα βάρη – πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ – στις πλάτες του λαού.

Ωστόσο, τις ίδιες εκείνες μέρες που ο λαός «ένεκα της δυσχερούς οικονομικής καταστάσεως του τόπου (μπλα – μπλα, μπλα – μπλα)» καλείτο να φορτωθεί όχι ένα, ούτε δύο, αλλά 77 ακόμα μέτρα,

ο κ. Παπαδήμος δεν παρέλειψε, παράλληλα με την υπενθύμιση των δεκάδων κατά του λαού εκκρεμών μέτρων, να διευθετήσει μία ακόμα εκκρεμότητα:

Εξέδωσε μέσω του πρωθυπουργικού γραφείου (στις 27/4/2012 και μεσούσης της προεκλογικής περιόδου) την πράξη εφαρμογής της απόφασης του Υπουργικού Συμβουλίου με θέμα:

«Καθορισμός ύψους ετήσιας οικονομικής χορηγίας του Δημοσίου προς τις Ιερές Μονές του Αγίου Ορους για το οικονομικό έτος 2012».

Φυσικά, θα ειπωθεί, και σωστά ίσως, ότι το ποσό, τα 1,45 εκατομμύρια ευρώ, που με όλους τους τύπους (πρωτόκολλο, ΦΕΚ κ.λπ.) επικυρώθηκε να τραβήξει κατά Βατοπέδι και άλλες Μονές μεριά, δεν είναι τέτοιου μεγέθους για να αναφωνήσει κανείς ότι «λεφτά υπάρχουν».

`Η μήπως, για μερικούς, ανεξαρτήτως ποσού, ό,τι κι αν συμβαίνει, «λεφτά – τελικά – υπάρχουν»;

 

Γράφει   ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Posted in πολιτικη, ριζασπάστης | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

«Παιδοκτόνοι»

Posted by redship στο 29 Ιουνίου , 2012

 

Γράφει   ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

Σύμφωνα με στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που δόθηκαν στη δημοσιότητα από την αρμόδια Επίτροπο για θέματα Εκπαίδευσης,

το 13,1% των μαθητών στην Ελλάδα εγκαταλείπει το σχολείο πριν ολοκληρώσει τις σπουδές του.

Να, λοιπόν, ένα ακόμα «επίτευγμα» της Ελλάδας του «ευρώ», της Ελλάδας του «ευρωπαϊκού προσανατολισμού», της πάλαι ποτέ «ισχυρής Ελλάδας» που (κατά τους θιασώτες της γνωστής θεωρίας «πρέπει πάση θυσία να») ανήκει στον «σκληρό πυρήνα» της Ευρωζώνης:

Τα 13 στα 100 παιδιά «πετιούνται» από τα σχολεία, δεν μπορούν να ολοκληρώσουν ούτε καν τη στοιχειώδη εκπαίδευση.

Μήπως πρόκειται για εξέλιξη άσχετη με τη φτώχεια που βιώνει ο τόπος;

Είναι ένα φαινόμενο άσχετο, τάχα, με το γεγονός ότι χιλιάδες παιδιά κάθε χρόνο αναγκάζονται να ψάξουν για το μεροκάματο – και μάλιστα σε μια χώρα που το 50% των νέων είναι άνεργοι – ώστε να καλύψουν την «τρύπα του οικογενειακού προϋπολογισμού» (για να μιλήσουμε και με όρους μνημονίου) που άφησε πίσω η μείωση των μισθών, η μείωση των συντάξεων, η απόλυση των γονιών τους;

Σε πρόσφατη έκθεση της «UNICEF» με τίτλο «Η κατάσταση των παιδιών στην Ελλάδα – 2012» διαβάζουμε:

«Παραμερίζοντας τα καθαρά εκπαιδευτικά μειονεκτήματα της μαθητικής διαρροής, πρέπει να τονιστεί η σημαντική συσχέτιση που αυτή εμφανίζει με φαινόμενα όπως η παιδική παραβατικότητα και η παιδική εργασία».

Στην ίδια έκθεση σημειώνεται:

«Σύμφωνα με στοιχεία του Υπουργείου Εργασίας, στα οποία αναφέρεται ο Συνήγορος του Παιδιού, κάθε χρόνο εκδίδονται 1.500 βιβλιάρια εργασίας ανηλίκων περίπου, η ΕΛ.ΣΤΑΤ. υπολογίζει τον αριθμό των εργαζομένων ηλικίας 15 ως 18 χρόνων σε 8.886 (2011). Λαμβάνοντας όμως υπόψη τον αριθμό της σχολικής διαρροής σε συνάρτηση με τις εκτιμήσεις του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, ότι 70% των μαθητών που διακόπτουν το σχολείο εισέρχονται στην αγορά εργασίας, ο Συνήγορος του Παιδιού υπολογίζει ότι στην πραγματικότητα οι ανήλικοι εργαζόμενοι στην Ελλάδα ξεπερνούν τις 100.000»!

Στα παραπάνω – αποκαλυπτικά για την καπιταλιστική «Δημοκρατία» – στοιχεία, η έκθεση προσθέτει ότι:

«Το ποσοστό της παιδικής φτώχειας στην Ελλάδα είναι 23% ενώ αντίστοιχα για το σύνολο της Ευρώπης είναι 20,5%. Οι ανήλικοι κάτω από το όριο της φτώχειας στην Ελλάδα υπολογίζονται σε 439.000 (Eurostat, 2010)».

Σημείωση:

Τα προηγούμενα αφορούν σε στοιχεία του 2010.

Δηλαδή, η Ελλάδα της παιδικής φτώχειας και της εξ’ απαλών ονύχων διάψευσης των ονείρων για μια καλύτερη ζωή, η Ελλάδα των ανήλικων «σκλάβων» που από μαθητές μετατρέπονται σε φτηνά ανταλλακτικά για τις κρεατομηχανές του κεφαλαίου, είναι μια Ελλάδα που υπάρχει πολύ πριν από την καταιγίδα των μνημονίων. Πριν ακόμα μάθουμε να ζούμε με τα συσσίτια. Πριν ακόμα αρχίσουν τα παιδιά να λιποθυμούν στα σχολεία λόγω υποσιτισμού.

Που σημαίνει ότι τα μνημόνιά τους δεν ήταν η αρχή του εγκλήματος. Ηταν και είναι η συνέχιση του εγκλήματος. Με εκείνον τον μεθοδευμένο, οργανωμένο και αδίστακτο τρόπο κατά τον οποίο κάθε κοινωνικό έγκλημα της – καπιταλιστικής – «Δημοκρατίας» τους μετατρέπεται σε ταξική «γενοκτονία».

Posted in "απελευθέρωση της αγοράς", παιδεία, παιδεία στα μέτρα του κεφαλαίου | Με ετικέτα: , , , | 1 Comment »

ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ-Ανυποχώρητος αγώνας ενάντια στην εξαθλίωση!

Posted by amartwlos στο 29 Ιουνίου , 2012

Ανοιχτό κάλεσμα του Μετώπου προς την εργατική τάξη και τα συνδικάτα της με στόχο την προστασία από τη φτώχεια

Συναγερμό για να οργανωθεί η προστασία της εργατικής οικογένειας από την εξαθλίωση σημαίνει το ΠΑΜΕ
Eurokinissi
Κάλεσμα προς την εργατική τάξη και τα συνδικάτα της με τον αγώνα τους να προστατεύσουν τη ζωή των οικογενειών τους από τη φτώχεια απευθύνει τοΠανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο, προβάλλοντας άμεσους στόχους διεκδίκησης στην κατεύθυνση συγκέντρωσης δυνάμεων για να μπουν εμπόδια στην εξαθλίωση του λαού αλλά και – ταυτόχρονα – για να προετοιμάζεται ο σκληρός αγώνας που θα ανατρέψει τη βάρβαρη αντεργατική πολιτική.

Στην ανακοίνωσή της η Εκτελεστική Γραμματεία του ΠΑΜΕ σημειώνει:

«Εργαζόμενοι/ες, άνεργοι, νέοι και νέες

Τo ΠΑΜΕ απευθύνεται στην εργατική τάξη και την καλεί σε ανυποχώρητο αγώναγια να προστατεύσουμε τη ζωή των οικογενειών μας από τη φτώχεια και την εξαθλίωση που μας περικυκλώνει για να σωθεί η κερδοφορία του κεφαλαίου.

Ο δρόμος του αγώνα, της οργάνωσης στα σωματεία, στους τόπους δουλειάς, στους κλάδους και τις γειτονιές είναι ζήτημα άμεσης προτεραιότητας για όλους τους εργαζόμενους.

Το κεφάλαιο και η ΕΕ το επόμενο διάστημα θα επιτεθούν με ακόμη μεγαλύτερη αγριότητα στο ήδη λεηλατημένο εισόδημα της εργατικής τάξης για να διασωθούν τα κέρδη της πλουτοκρατίας από την καπιταλιστική κρίση. Τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά αφού σύμφωνα με την πιο πρόσφατη έκθεση του ΣΕΠΕ οι μισθοί το πρώτο πεντάμηνο του 2012 έχουν μειωθεί σε πανελλαδικό επίπεδο περίπου 22% και σε ορισμένες περιοχές έχουν ξεπεράσει το 30%.

Οι διαβεβαιώσεις της συγκυβέρνησης ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ ότι δεν θα υπάρξουν περαιτέρω μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις είναι πέρα για πέρα ψευδείς. Καμιά πίστωση χρόνου στη συγκυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ. Δεν πρόκειται να λύσει κανένα πρόβλημα της εργατικής τάξης, αντίθετα θα επιδεινώσει την ήδη επιβαρυμένη κατάστασή της.

Καμιά εμπιστοσύνη στην ηγεσία της ΓΣΕΕ, οι παρατάξεις ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ – ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ υπογράφουν συμβάσεις με μειώσεις μισθών, γιατί η στρατηγική τους είναι να παζαρεύουν τι και πόσα θα χάσει η εργατική τάξη.

Δεν επιτρέπεται καμιά αναμονή. Είναι αδήριτη ανάγκη να ριχτούμε τώρα στη μάχη γνωρίζοντας και τις δυσκολίες και τη σκληρότητα του αγώνα, όμως ταυτόχρονα γνωρίζουμε ότι είναι μονόδρομος για την εργατική τάξη, γιατί η άρχουσα τάξη μαζί με το πολιτικό της προσωπικό ετοιμάζονται να ρημάξουν ακόμα περισσότερο τη ζωή της. Να δυναμώσει η ενότητα των εργαζομένων για να τους εμποδίσουμε και να προετοιμάσουμε τις δυνάμεις μας για την ανατροπή της βάρβαρης αντεργατικής πολιτικής. Αυτός είναι ο ρεαλιστικός αγώνας για το σήμερα και περνά μόνο μέσα από την αναμέτρηση με τα μονοπώλια και την ΕΕ. Μόνο έτσι μπορεί να υπάρξει ελπίδα και ανακούφιση του λαού.

Ο «νέος» αέρας που φυσάει στην ΕΕ αποδείχτηκε αέρας στα πανιά της πλουτοκρατίας αφού ήδη στους κόλπους της ΕΕ προετοιμάζουν νέο τσουνάμι αντεργατικών μέτρων με νέες μειώσεις των πραγματικών μισθών, μειώσεις συντάξεων, ιδιωτικοποιήσεις, αύξηση ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, συρρίκνωση κοινωνικών δαπανών για τη στήριξη της καπιταλιστικής ανάπτυξης.

Μπροστά σε αυτή την κατάσταση το ΠΑΜΕ καλεί τα σωματεία, τις Ομοσπονδίες σε συντονισμένο αγώνα για την κατάργηση των αντεργατικών νόμων που αφαιρούν βασικά δικαιώματα και θωρακίζουν την εργοδοτική επιθετικότητα.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΚΑΙ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ

1. Επαναφορά της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας στα 751 ευρώ μεικτά για όλους ανεξάρτητα από την ηλικία ως βάση για την υπογραφή νέας ΕΓΣΣΕ με κατάργηση των μειώσεων που προβλέπει για το κατώτερο μεροκάματο ο εφαρμοστικός νόμος 4046.

2. Επαναφορά της υποχρεωτικότητας της εφαρμογής των ΣΣΕ για όλους τους εργαζόμενους των κλάδων με παράλληλη κατάργηση του άρθρου 37 του 4024 του 2011.

3. Εφαρμογή της μετενέργειας μέχρι την υπογραφή νέας ΣΣΕ χωρίς το σημερινό χρονικό περιορισμό των 3 μηνών.

4. Πλήρη δυνατότητα μονομερούς προσφυγής των εργαζομένων σε ΟΜΕΔ με παράλληλη κατάργηση όλων των περιοριστικών όρων στη λειτουργία του που τέθηκαν από το νόμο 3899 του 2010.

5. Κατάργηση της δυνατότητας που καθιερώθηκε με το νόμο 3899 του 2010 υπογραφής επιχειρησιακών συμβάσεων με μισθούς χαμηλότερους από τις κλαδικές συμβάσεις.

6. Κατάργηση των προεδρικών διαταγμάτων του 2010 που προβλέπουν την αύξηση του ορίου απολύσεων καθώς και τη μείωση των αποζημιώσεων.

7. Επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού στο δημόσιο τομέα.

8. Ανάκληση όλων των μειώσεων που επιβλήθηκαν στο δημόσιο τομέα από το 2010 με προτεραιότητα στους χαμηλόμισθους.

9. Κατάργηση όλων των ελαστικών μορφών εργασίας.

10. Καμιά απόλυση στο δημόσιο τομέα.

Ιούνης 2012».

Posted in ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης | 1 Comment »

ΠΡΏΤΕΣ ΕΠΙΣΗΜΆΝΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΎΝΟΔΟ ΚΟΡΥΦΉΣ ΤΗΣ ΕΕ

Posted by amartwlos στο 29 Ιουνίου , 2012

Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΚΚΕ

Ο προσωρινός συμβιβασμός της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ δεν οδηγεί σε χαλάρωση της αντιλαϊκής πολιτικής και δεν αναιρεί τις αιτίες που οξύνουν τη διαπάλη μεταξύ της Γερμανίας και του γαλλοϊταλικού πόλου, με τη στήριξη του δεύτερου απ’ την κυβέρνηση των ΗΠΑ.

Οι αποφάσεις της απευθείας ανακεφαλαιοποίησης των ευρωπαϊκών τραπεζών και του Συμφώνου Ανάπτυξης δεν συνιστούν «ήττα της γερμανικής κυβέρνησης», αλλά επιχειρούν να θωρακίσουν το ευρώ ως διεθνές αποθεματικό νόμισμα και γενικότερα την Ευρωζώνη που κλυδωνίζεται απ’ τις συνέπειες της κρίσης. Η θωράκιση του ευρώ οδηγεί σε βήματα ενοποίησης της δημοσιονομικής πολιτικής και της ενιαίας εποπτείας του χρηματοπιστωτικού τομέα των κρατών μελών. Άρα θα υπάρχουν σταθερά χώρες που δεν θα συμμορφώνονται στους κανόνες λόγω της ανισόμετρης ανάπτυξης. 

Οι προσωρινές κοινοτικές συμφωνίες δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν την κρίση και την ανισόμετρη ανάπτυξη στο εσωτερικό της ΕΕ που αυξάνει τη διαφορά οικονομικής και πολιτικής ισχύος της Ιταλίας, της Ισπανίας και της Γαλλίας συγκριτικά με τη Γερμανία. 

Η νέα συμφωνία για τους όρους δανεισμού αστικών κρατών και τραπεζικών ομίλων οδηγεί σε νέα επιβάρυνση τα λαϊκά στρώματα. Απαραίτητη προϋπόθεση για την εφαρμογή της συμφωνίας όπως και για την χρηματοδότηση των μονοπωλιακών ομίλων των κρατών μελών από το Σύμφωνο Ανάπτυξης και το Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο είναι η απαρέγκλιτη εφαρμογή των αντιλαϊκών δεσμεύσεων των κρατών – μελών.

Οι δεσμεύσεις αφορούν στην αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης και στην κατεδάφιση των ασφαλιστικών δικαιωμάτων, στην καθήλωση των πραγματικών μισθών σε σχέση με την αύξηση της παραγωγικότητας, στην επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων και της«απελευθέρωσης» στρατηγικών τομέων της οικονομίας, ιδιαίτερα της ενέργειας, των επικοινωνιών, της ψηφιακής οικονομίας. 

Πρόκειται για μνημόνιο διαρκείας που εφαρμόζεται σε όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ με στόχο τη θωράκιση της ανταγωνιστικότητας των ομίλων με διασφάλιση φθηνότερης εργατικής δύναμης και την έξοδο απ΄ την κρίση σε βάρος των μισθωτών και των αυτοαπασχολούμενων

Στη σημερινή Ιταλία χωρίς ειδικό μνημόνιο και τρόικα κατεδαφίζονται τα εργατικά δικαιώματα και απελευθερώνονται οι απολύσεις, στην Ισπανία ένα εκατομμύριο οικογένειες κινδυνεύουν ήδη απ’ τις εξώσεις και τις κατασχέσεις σπιτιών, στη Γαλλία αυξάνονται τα όρια συνταξιοδότησης. 

Το σύνολο των εξελίξεων αναδεικνύει την προεκλογική απάτη περί φιλολαϊκής επαναδιαπραγμάτευσης στο πλαίσιο της ΕΕ και της εξουσίας των μονοπωλίων. Απάτη που αποκαλύπτεται τόσο με την επιστολή Σαμαρά και τη δέσμευσή του για επιτάχυνση των αναδιαρθρώσεων και των ιδιωτικοποιήσεων, όσο και με την ψευδεπίγραφη κριτική του ΣΥΡΙΖΑ που θεωρεί φιλολαϊκή τη διαπραγμάτευση Μόντι – Ολάντ για την κατανομή των κερδών – ζημιών μεταξύ των μονοπωλίων των διαφορετικών κρατών – μελών. 

Ο εχθρός των λαών είναι η ίδια η ιμπεριαλιστική διακρατική συμμαχία της ΕΕ και η άρχουσα τάξη σε κάθε κράτος – μέλος. Η αντιλαϊκή πολιτική που ακολουθείται σ’ όλα τα κράτη μέλη δεν είναι αποτέλεσμα της εμμονής της γερμανικής κυβέρνησης και του νεοφιλελεύθερου δογματισμού, αλλά των στρατηγικών αναγκών των ευρωπαϊκών μονοπωλίων, της ΕΕ, σε βάρος των λαών.

Μόνο η ανασύνταξη του λαϊκού κινήματος με αφετηρία να πληρώσουν την κρίση τα μονοπώλια, να ανακοπεί η επίθεση που οδηγεί το λαό στη φτώχεια και στην εξαθλίωση και με σταθερό προσανατολισμό την «αποδέσμευση απ’ την ΕΕ με εργατική-λαϊκή εξουσία» αποτελεί ελπιδοφόρα προοπτική σε κάθε κράτος – μέλος.

ΑΘΗΝΑ 29/6/2012 ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ

Posted in πολιτικη, στον ιμπεριαλισμό καμιά υποταγή η μόνη υπερδύναμη είναι οι λαοί | Leave a Comment »

Απάντηση του Ν. Μπογιόπουλου στους προβοκάτορες

Posted by amartwlos στο 27 Ιουνίου , 2012

«Ενωση Οπαδών της ΣΥΡΙΖΑ»: Προβοκάτορες στο τετράγωνο!

Οι άτιμες προβοκάτσιες που συνεχίζουν να συνδέουν τον υπογράφοντα με σάιτ τύπου «Νέα Σπορά» και με κείμενα τα οποία έχουν πάρει ήδη την απάντησή τους από τον «Ριζοσπάστη», συνεχίζονται.

Παρ’ ότι από το περασμένο Σάββατο κατήγγειλα ως «προβοκάτορες» τους ιθύνοντες της ιστοσελίδας «Ενωση Οπαδών για την ΣΥσπείρωση της ΡΙΖοσπαστικής Αριστεράς» που διακινούν τις παραπάνω συκοφαντίες (σσ: οι ίδιοι αυτοσυστήνονται και ως «Ενωση Οπαδών της ΣΥΡΙΖΑ), οι «κύριοι» αυτοί επανήλθαν προσθέτοντας νέες βρωμιές, ισχυριζόμενοι μάλιστα – παρά την πεντακάθαρη διάψευσή μου – ότι τα προβοκατόρικά τους «δικαιώθηκαν»!

Βάζοντας τελεία (και παύλα) στη συνομιλία μου με αυτά τα ανώνυμα «κουκουλοειδή» έχω να πω τα εξής:

Οταν κάποιον τον αποκαλείς «προβοκάτορα» και εκείνος «ανοίγει ομπρέλα», «σκουπίζεται» και εξακολουθεί τις αθλιότητες, υποστηρίζοντας ότι «δικαιώθηκε» (!), τότε είναι προφανές ότι δεν πρόκειται για «απλό» προβοκάτορα, αλλά για προβοκάτορα στο τετράγωνο!

Μήπως, τώρα, «κύριοι» της «Ενωσης Οπαδών της ΣΥΡΙΖΑ», συνεννοηθήκαμε;

Γράφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

    

Posted in προβοκάτορες, ριζασπάστης, Νίκος Μπογιόπουλος | 1 Comment »

Λύκος στο μαντρί!

Posted by amartwlos στο 27 Ιουνίου , 2012

Δε φτιάχνουν κι ένα

υπουργείο… παραιτήσεων;

«Διαβατήριο εξόδου από την επικίνδυνη ζώνη της χρεοκοπίας» (σ.σ.: το Μνημόνιο)

(Γιάννης Στουρνάρας, παρουσίαση έκθεσης του ΙΟΒΕ, 5/7/2010)*

«Τα μέτρα (σ.σ.: του μνημονίου) έχουν κάποια (!) κοινωνική δικαιοσύνη»…

(Γιάννης Στουρνάρας, δηλώσεις στον «Φλας», 6/8/2010)

«Το Μνημόνιο είναι ένα αναγκαίο πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής (…). Αν βγούμε από το Μνημόνιο σήμερα αυτό σημαίνειακαριαίος θάνατος. Η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει αμέσως (…)».

(Γιάννης Στουρνάρας, δηλώσεις στον «Βήμα Fm», 21/9/2010)

«Χωρίς τη στήριξη της τρόικας, η ελληνική οικονομία θα είχε υποστεί μια απότομη συρρίκνωση της τάξης του 20% «και αυτό είναι μια αισιόδοξη πρόβλεψη» (…) έχουμε την καλή τύχη να έχουμε το «μαξιλάρι» της ευρωζώνης από κάτω μας (…) Αν αυτό είναι το τίμημα που πρέπει να πληρωθεί για την ασωτία μας, δεν πρόκειται για τόσο μεγάλη τιμωρία. Αλλά αυτό θα εξαρτηθεί από το αν συνεχίσουμε να πετυχαίνουμε τους στόχους του μνημονίου, δεν λέμε ανόητα πράγματα όπως το ότι υπάρχει άλλος τρόπος και δεν ακούμε εκείνους που μας λένε ότι υπάρχει άλλος τρόπος».

(Γιάννης Στουρνάρας, εφημερίδα «Μακεδονία», 19/3/2011)

«Η μόνη εναλλακτική στο Μνημόνιο είναι η χρεοκοπία (…) το Μνημόνιο αποτελεί μονόδρομο έναντι της χρεοκοπίας, που είναι και η μόνη εναλλακτική εκδοχή».

(Γιάννης Στουρνάρας, συνεδρίαση Επιτροπής Ερευνας και Τεχνολογίας της Βουλής, «newscode.gr», 24/5/2011).

«Υπάρχει έλλειψη συναντίληψης ακόμα και με τους υπουργούς. Οι μισοί φαίνεται να στηρίζουν το μνημόνιο και οι υπόλοιποι είναι αντίθετοι. Το πρόβλημα είναι η εφαρμογή, η υλοποίηση και η έλλειψη πολιτικής συναίνεσης. Δεν υπάρχει ουσιαστική εναλλακτική λύση από το μνημόνιο, αλλά αυτή η διαπίστωση δεν γίνεται αποδεκτή. Υπάρχει μία ανάπτυξη δημαγωγικής τοξικής ρητορικής κατά του μνημονίου, σε αντίθεση με την Πορτογαλία, όπου τα τρία μεγάλα κόμματα συναίνεσαν ότι δεν υπάρχει άλλη λύση».

(Γιάννης Στουρνάρας, συνεδρίαση Επιτροπής Ερευνας και τεχνολογίας στη Βουλή, «Express.gr», 25/05/11).

«…ο μεγαλύτερος κίνδυνος που ελλοχεύει είναι η ακύρωση του μνημονίου λόγω της δαιμονοποίησής του από μέρος του πολιτικού κόσμου, του Τύπου, του συνδικαλιστικού κινήματος, των ποικιλώνυμων επαγγελματικών επιχειρηματικών συμφερόντων που θίγονται».

(Γιάννης Στουρνάρας, παρουσίαση έκθεσης ΙΟΒΕ, 5/7/2010)

Αυτός ο κύριος,

αφού διετέλεσε μέλος του κλαμπ του Σημιτικού «εκσυγχρονισμού»που έπληξε τη χώρα από τα μέσα του ’90,

αφού συμμετείχε στις διαβουλεύσεις για την είσοδο της Ελλάδας στον«ευρωπαράδεισο» της ΟΝΕ,

αφού πέρασε από τη θέση του αρμοδίου για τις ετήσιες διαβουλεύσεις της χώρας με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο,

αφού διετέλεσε ακόμα και τραπεζίτης, τόσο από τη θέση του αντιπροέδρου της Ενωσης Ελληνικών Τραπεζών, όσο και από τη θέση του διευθύνοντος συμβούλου της Εμπορικής Τράπεζαςοργανώνοντας την κύρια φάση του ξεπουλήματος της τράπεζας στους Γάλλους,

κι αφού διετέλεσε επικεφαλής του ΙΟΒΕ, δηλαδή του Ινστιτούτου που απηχεί τις θέσεις των βιομηχάνων και συνιστά τον τρόπον τινά«τεχνοκρατικό βραχίονα» του ΣΕΒ,

τώρα, πλήρης… υπηρεσιών προς το μεγάλο κεφάλαιο, την πλουτοκρατία και το σάπιο πολιτικό σύστημα της ολιγαρχίας,

αναλαμβάνει να «σώσει» (!) τον ελληνικό λαό, από τη θέση πια του «τσάρου της Οικονομίας» της τρικολόρε κυβέρνησης των Μνημονίων.

Εν ολίγοις, ο κ. Στουρνάρας,

ο υπέρμαχος της άποψης ότι «το Μνημόνιο είναι μονόδρομος»,

ο θιασώτης του «Μνημόνιο ή θάνατος»,

ο τελάλης της καλοσυνάτης «στήριξης της τρόικας»,

είναι ο ίδιος άνθρωπος που θα αναλάβει να «επαναδιαπραγματευτεί» (!) το Μνημόνιο ως υπουργός Οικονομίας μιας κυβέρνησης,

η οποία για να μην αφήσει καμία αμφιβολία περί του τι εννοεί – και του τι περιμένει τον ελληνικό λαό – όταν μιλάει για «επαναδιαπραγμάτευση», επέλεξε για τη θέση του «διαπραγματευτή» τον κ. Στουρνάρα…

Posted in «δημοκρατικές πλειοψηφίες», πολιτικη, ριζασπάστης, Νίκος Μπογιόπουλος | Leave a Comment »

Κοινή προπαγανδιστική πλύση εγκεφάλου ετοιμάζουν στην ΕΕ

Posted by amartwlos στο 27 Ιουνίου , 2012

Το «Εuronews» στα … ελληνικά

Τη δημιουργία 24ωρου ειδησεογραφικού καναλιού Euronews στην ελληνική γλώσσα, ανακοίνωσαν χτες οι διοικήσεις της ΕΡΤ, «Euronews» και του «ΡΙΚ». Η ελληνική αυτή έκδοση του Euronews αναμένεται να είναι στον «αέρα» μέχρι το τέλος του χρόνου

Το κανάλι θα χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Euronews, με σχεδιασμό για αυτοχρηματοδότηση τα επόμενα πέντε χρόνια. Θα εδρεύει στην Αθήνα και θα αποτελεί θυγατρική εταιρεία του Euronews, το οποίο αναλαμβάνει τις λειτουργικές δαπάνες και τη μισθοδοσία του προσωπικού του καναλιού. Μέχρι το Σεπτέμβρη θα ολοκληρωθεί η πρόσληψη 42 δημοσιογράφων, τεχνικών και διοικητικού προσωπικού, η οποία θα γίνει με ανοιχτή προκήρυξη, ενώ η τελική επιλογή θα γίνει από το Euronews με συγκεκριμένα κριτήρια.

Σύμφωνα με τους υπεύθυνους, δεν πρόκειται για ένα κανάλι που θα «μεταφράζει» θέματα του Euronews στα ελληνικά, αλλά για ένα ανεξάρτητο κανάλι, το οποίο θα χρησιμοποιεί μεγάλα διεθνή ρεπορτάζ από την κεντρική παραγωγή ειδήσεων στη Λυών, με σχολιασμό Ελλήνων δημοσιογράφων και με την προσθήκη θεμάτων ελληνικού ενδιαφέροντος. Στο σχεδιασμό περιλαμβάνονται επίσης συμπαραγωγές προγράμματος με την ΕΡΤ και το ΡΙΚ, θεματικές ενότητες, εκπομπές λόγου κ.ά.

Posted in πολιτισμός, ριζασπάστης, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του αντικομμουνισμού, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου | 2 Σχόλια »

Posted by amartwlos στο 26 Ιουνίου , 2012

Posted in πολιτικη, Το «αυγό του φιδιού», αντικομμουνισμός, λιάνα κανέλλη | Leave a Comment »

Επιθέσεις από ομάδες τραμπούκων κατά μεταναστών

Posted by amartwlos στο 26 Ιουνίου , 2012

Νέες επιθέσεις κατά μεταναστών καταγγέλλεται ότι εκδηλώθηκαν το Σαββατοκύριακο από ομάδες τραμπούκων φασιστοειδών σε Αθήνα, Νίκαια και Πάτρα.

Κατά πληροφορίες, το Σάββατο στην περιοχή Μαρκόνι Ελαιώνα Αθήνας, 20 άτομα με λοστάρια επιτέθηκαν σε τέσσερα σπίτια Πακιστανών μεταναστών, τραυμάτισαν έναν σοβαρά στο πόδι και μετά έσπασαν ό,τι βρήκαν μες στα σπίτια. Η Αστυνομία που έφτασε μετά από αρκετή ώρα (ένα περιπολικό και μία μηχανή) έμεινε για λίγο, γέμισε το περιπολικό με μετανάστες κι έφυγε αφήνοντας δύο αστυνομικούς στο σημείο. Οι μετανάστες της οδού Ηγουμενίτσας εγκατέλειψαν τα σπίτια τους κι έχουν κρυφτεί.

Σάββατο μεσημέρι, στη Νίκαια μηχανοκίνητη ομάδα έκανε επίθεση σε μαγαζιά Πακιστανών μεταναστών στην πλατεία Αγίου Νικολάου. Οι τραμπούκοι εισέβαλαν στα μαγαζιά, ζητούσαν να κλείσουν, και οι μετανάστες να φύγουν. Εδιναν προθεσμία γι’ αυτό μία βδομάδα. Αλλο «κλιμάκιο» χτυπούσε πόρτες και ζητούσε ονόματα ιδιοκτητών που νοίκιαζαν σπίτια σε μετανάστες!

Βράδυ Κυριακής, στην Πάτρα μετανάστης δέχτηκε πολλαπλά χτυπήματα από ομάδα νεαρών, οι οποίοι επέβαιναν σε μηχανές. Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο όπου και νοσηλεύεται σε κωματώδη κατάσταση. Ο αλλοδαπός κινούνταν πεζός στο ύψος του πρώην εργοστασίου της Πειραϊκής – Πατραϊκής, παράλληλα προς τις γραμμές του τρένου, πίσω από τον πολυχώρο «Πολιτεία». Οπως ανέφεραν αυτόπτες μάρτυρες, σώθηκε την τελευταία στιγμή από τα χέρια των ανθρώπων που του επιτέθηκαν, χάρη στην επέμβαση πολιτών που εκείνη την ώρα παρακολουθούσαν θεατρική παράσταση στην «Πολιτεία». Η Αστυνομία έχει συλλάβει τρία άτομα τα οποία σήμερα θα οδηγηθούν στον εισαγγελέα.

Επεισόδια σημειώθηκαν και το απόγευμα κοντά στο νέο λιμάνι Πάτρας. Εκεί είχαν σχηματιστεί μεγάλες ουρές από νταλίκες και κάποιοι Αφγανοί «γαντζώθηκαν» στα οχήματα για να μεταβούν στην Ιταλία. Αγνωστοι τους κυνήγησαν και οι Αφγανοί άρχισαν να τρέχουν, αναζητώντας καταφύγιο στο γειτονικό αστυνομικό τμήμα.

Posted in " αγανακτισμένοι πολίτες", ριζασπάστης, μετανάστες | 2 Σχόλια »

Νεκροί δύο μετανάστες από ασφυξία μέσα σε λεωφορείο

Posted by amartwlos στο 26 Ιουνίου , 2012

ΠΑΤΡΑ – ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑ – ΑΝΚΟΝΑ
Με κάθε πιθανό ή απίθανο τρόπο οι μετανάστες προσπαθούν να αποδράσουν από την Ελλάδα παίζοντας τη ζωή τους κορόνα – γράμματα
Σύμφωνα με ιταλικά μέσα ενημέρωσης, Σάββατο μεσημέρι έφτασε στην Ανκόνα προερχόμενο από Πάτρα επιβατηγό – οχηματαγωγό πλοίο. Λίγο πριν το πλοίο δέσει στο λιμάνι ανακαλύφτηκαν 17 μετανάστες (αφγανικής καταγωγής, όπως υποστήριξαν) στο γκαράζ του πλοίου. Ηταν κρυμμένοι σε ειδικά διαμορφωμένη κρύπτη σε τουριστικό λεωφορείο με ουγγρικές πινακίδες που μετέφερε Ούγγρους τουρίστες. Δύο από τους μετανάστες βρέθηκαν νεκροί από την ασφυξία και την υψηλή θερμοκρασία, άλλοι δύο μεταφέρθηκαν σε νοσοκομείο σε άσχημη κατάσταση. Οι δύο Ελληνες οδηγοί του λεωφορείου συνελήφθησαν καθώς σύμφωνα με τις ιταλικές αρχές οι μετανάστες κρύβονταν σε ειδικά κατασκευασμένα διαμερίσματα στο εσωτερικό του οχήματος που δεν μπορεί παρά να ήταν σε γνώση τους. Επίσης, η θέση τους επιβαρύνεται από μαρτυρίες των Αφγανών περί προηγούμενης συμφωνίας μαζί τους.

Δεν είναι η πρώτη φορά που μετανάστες βρίσκουν τραγικό θάνατο στην προσπάθειά τους να φύγουν από την Ελλάδα, είτε μέσω δουλεμπορικών κυκλωμάτων είτε «κατά μόνας». Οσοι επιλέγουν μόνοι τους να διαφύγουν (απελπισμένοι και χωρίς λεφτά), κατά βάση, είτε συλλαμβάνονται είτε βρίσκονται νεκροί καθώς επιλέγουν να κρυφτούν στα πιο απίθανα και συνάμα επικίνδυνα σημεία (κάτω από φορτηγά, σε ψυγεία, σε ντεπόζιτα πετρελαίου κ.α.) για να μην εντοπιστούν από τις διωκτικές αρχές. Γι’ αυτό αναγκάζονται και καταφεύγουν στα δουλεμπορικά κυκλώματα στα οποία εμπλέκονται πολλές φορές και υπάλληλοι των Σωμάτων Ασφαλείας. Η αμοιβή των δουλεμπόρων για κάθε μετανάστη ξεκινά από 1.500 ευρώ και μπορεί να φτάσει μέχρι και τις 5.000. Σύμφωνα με εκτιμήσεις ανώτατων στελεχών του Λιμενικού πάνω από 90% των μεταναστών διαφεύγει μέσω των δουλεμπορικών κυκλωμάτων και συνήθως στοιβάζονται σε φορτηγά, είτε μέσα σε εμπορεύματα είτε σε ειδικά κατασκευασμένες κρύπτες που αποτελούν θανάσιμες παγίδες για τον οποιονδήποτε χωθεί εκεί.

Είναι φανερό πως μεγάλο μέρος των μεταναστών δεν θέλει να μείνει στην Ελλάδα, αλλά εγκλωβίζεται στη χώρα εξαιτίας της Συνθήκης Σένγκεν και του Κανονισμού «Δουβλίνο II». Μάλιστα σε πρόσφατη έκθεσή του ο FRONTEX τονίζει πως «η Ελλάδα συνήθως δε θεωρείται ο τελικός προορισμός για τους παράνομους μετανάστες που εισέρχονται στην ΕΕ μέσω των ελληνοτουρκικών συνόρων. Οι περισσότεροι σχεδιάζουν να ταξιδέψουν σε άλλα κράτη μέλη, είτε αμέσως είτε αφού συγκεντρώσουν επαρκή μέσα και πόρους για να χρηματοδοτήσουν τη συνέχιση του ταξιδιού τους».

Posted in ριζασπάστης, μετανάστες | 2 Σχόλια »