καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Μαΐου 2012
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    28293031  
  • Εγγραφή

Archive for 30 Μαΐου 2012

Αλέξης Τσίπρας: «Συμφωνήσαμε (με την Λούκα Κατσέλη) επίσης στην ανάγκη να βάλουμε όλες μας τις δυνάμεις για να ανατρέψουμε το μνημόνιο»

Posted by redship στο 30 Μαΐου , 2012

 

 

΄Ενα βίντεο για να γνωρίσουμε το νέο «αριστερό» σύμμαχο του ΣΥΡΙΖΑ.

από    ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ

Posted in ταξικός πόλεμος, Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα!, η με το κεφάλαιο η με τους εργάτες | Με ετικέτα: , , | 2 Σχόλια »

ο Μάκης Παπαδόπουλος στην ΝΕΤ (30/05/2012) Α’ Μέρος

Posted by redship στο 30 Μαΐου , 2012

 

 

 

 

 

 

 

 

 

βίντεο  από redfly planet

Posted in ρήξη και ανατροπή, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

Η κορδωμένη bonus Αριστερά

Posted by redship στο 30 Μαΐου , 2012

Της Λιανας Kανελλη

Τα φαινόμενα ενίοτε απατούν. Στην πονηρή και συνάμα ζοφερή τούτη άνοιξη του πολυδιαφημισμένου ως μοιραίου 2012, «νότιον σέλας» δεν υπάρχει. Δεν πνέει κανένας αριστερός άνεμος από τον φτωχό μεσογειακό Νότο ικανός να φέρει στο έδαφος της Ε.Ε. κάτι περισσότερο από μερικές δεκάδες χιλιάδες Λίβυους μετανάστες, Σουδανούς φυγάδες και τεράστιες ομάδες συμφερόντων που χαράσσουν ΑΟΖ στο τρίγωνο του ενεργειακού διαβόλου από τα ανοιχτά της Γάζας στο Αιγαίο και το υπογάστριο της Κρήτης.

Ο εφιάλτης του φτωχού Νότου απαιτεί συνάμα έναν εξορκιστή κι έναν αποδιοπομπαίο τράγο. Και τραγωδία χωρίς Ελλάδα δεν γίνεται. Αλλωστε χωρίς όρνιθες πώς να κατανοήσεις τα… πετεινά του ουρανού. Σαβαρακατρανέμια κι αλληλούια. Το σύγχρονο λεξιλόγιο ερμηνείας της θλιβερής πραγματικότητας σε κομματικό επίπεδο και στον ορυμαγδό των επικοινωνιακών ρουκετών που διασταυρώνονται στο στερέωμα της φτώχειας για ολοένα και περισσότερους, συνθλίβεται ανάμεσα στις δύο αυτές λέξεις.

Η διεθνοποιούμενη καπιταλιστική κρίση, η ντόπια και ευρωπαϊκή ύφεση, τα αναιμικά σπαράγματα της αμερικανικής ανάκαμψης, το νομισματικό «game of thrones», το αβυσσαλέο άνοιγμα της ψαλίδας μεταξύ πλούσιων και φτωχών, η προετοιμασία των νέων πολέμων, έχουν εξαφανιστεί από τον δημόσιο λόγο, την κριτική σκέψη, τον εθνικό σχεδιασμό επιβίωσης και ζωής. Διεξάγουμε μια προεκλογική εκστρατεία σε επίπεδο τρεχουσών πετυχημένων διαφημίσεων. Και η συνιστώσα Τσίπρας αναφώνησε «όλοι, όταν λέω όλοι εννοώ όλοι, εκτός από…» Και πέτυχε. Οπότε ο Ελλην γάιδαρος λαός και ευρωυποζύγιο παραμένει και το gps του έχει και τις απώλειές του μαθαίνει να μετράει.

Η Ελλάδα σκόρπισε. Μισόν αιώνα μετά τη χούντα, όταν αναπτυσσόταν με «κάθε πόλη και στάδιο κάθε χωριό και γυμναστήριο» τώρα δίνει τη δήθεν ευφάνταση απάντησή της στην αφόρητη για τις λαϊκές μάζες κρίση, με το θλιβερό, «κάθε χαμένος και μεταγραφόμενος, κάθε δοκιμασμένος κι ιδρυτής κόμματος». Ευέλικτα, ευάερα, ευήλια, αποβιομηχανοποιημένη, με ερημοποιημένο το 30% του γόνιμου εδάφους της, με γηρασμένο πληθυσμό, η χώρα Ελλάδα, αιχμάλωτη από ιδρύσεως νεοελληνικού κράτους μιας δομής προτεκτοράτου, περνάει τον Αχέροντα χωρίς περατατζίδικα. Κι όμως το δίλημμα παραμένει ψευδές κι αδιάφορο στον Χάρο. Ευρώ ή δραχμή. Το πολύ πολύ οι δράκοι των αγορών να μας πεθάνουνε και τζάμπα. Η κραταιά Ε.Ε. των μονοπωλίων αντιμέτωπη με το κομπραδόρικο, μεταπρατικό ελληνικό κεφάλαιο από τη μια και τον θηριώδη ανταγωνισμό πληθυσμιακών και εξαγωγικών γιγάντων όπως η Ινδία και η Κίνα και πάντα οι ΗΠΑ από την άλλη, δεν θα διστάσει να το καταπιεί. Αφήνοντας και τον ελληνικό λαό χωρίς μέσα παραγωγής και χρηματοπιστωτικά εργαλεία άντλησης πλούτου να μαραζώσει σε μια γωνιά, σ’ ένα gauss, έναν υπέροχο φυσικό και ιστορικό χώρο της οικονομικής Ευρωζώνης. Οσο κι αν αλλάξει η δομή του κόσμου όλου, όσο κι αν θεσμοθετηθεί η νέα δουλεία ως τάχαμου επιβιωτική προσαρμογή των βίαια προλεταριοποιούμενων μαζών στην παμπάλαιη νέα τάξη πραγμάτων, ο πόλεμος κεφαλαίου-εργασίας μόνον ως ταξικός μπορεί να διεξαχθεί ένθεν κακείθεν. Οχι ως κατ’ επίφαση αριστεροδέξιος και κεντροτίποτα.

Το «νότιον σέλας» λοιπόν δεν θα φωτίσει τα μαύρα μεσαιωνικά σκοτάδια της ανασφάλειας και της φτώχειας, της υποταγμένης στις ανάγκες του κεφαλαίου μερικής, εναλλακτικής, προσωρινής, ευέλικτης, απασχόλησης-εργασίας. Δεν είναι συνεκτικός κρίκος αριστερών συνειδήσεων και αλύγιστων κομμουνιστών, άνεργων μικροαστών και καταπτοημένων νέων, το αστικό κατασκεύασμα της πριμοδότησης εδρών ως μόνος ορατός κι εφικτός στόχος μιας κυβερνώσας Αριστεράς με τον λαό στη γωνία. Προσωρινά μοιάζει με σούπερ κόλλα. Κάτι σαν δούρειος ίππος που θα φέρει τη βολική Αριστερά στην καρδιά του ευρωκαπιταλισμού και θα σώσει τις μάζες. Καβάλα στη χρυσή σέλα του μπόνους. Αυτή η κορδωμένη Αριστερά που θέλει για λοφίο της το ΚΚΕ, λάμπει ως σέλας. Νότιο και μεσογειακό. Μα ό,τι λάμπει δεν είναι πάντα χρυσός. Κίβδηλο το νόμισμα χωρίς ταξικό αντίκρισμα. Κι ίσως λαγός για να κατηγορηθεί και πάλι ο λαός που αναποδογύρισε τάχαμου την κατσαρόλα, αλλά πάλι άδεια έμεινε κι αυτή και η κοιλιά του…

Posted in λιάνα κανέλλη | Με ετικέτα: | 1 Comment »

Ούτε λέξη για το ΝΑΤΟ!

Posted by redship στο 30 Μαΐου , 2012

Οπως προκύπτει από τις δηλώσεις που έκανε χτες στο υπουργείο Εθνικής Αμυνας ο Αλ. Τσίπρας, μετά την ενημέρωση από τον υπουργό Φ. Φράγκο, η αντίληψη του ΣΥΡΙΖΑ για τα ζητήματα της Εθνικής Αμυνας και τις Ενοπλες Δυνάμεις εξαντλούνται σε κορόνες για μια «άλλη», τάχα «πιο διάφανη» διαχείριση των στρατιωτικών δαπανών. Πέρα από τις διακηρύξεις του Αλ. Τσίπρα, ότι «η εθνική άμυνα, η προάσπιση της εδαφικής ακεραιότητας της πατρίδας μας, καθώς και η προάσπιση της εθνικής μας ανεξαρτησίας αποτελεί για μας αδιαπραγμάτευτη προτεραιότητα», ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ δε βρήκε λέξη να πει για το ΝΑΤΟ και τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς στην περιοχή μας, που αφορούν άμεσα το λαό και τις ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις. Πολύ περισσότερο που ο υπουργός συμμετείχε στην πρόσφατη Σύνοδο του ΝΑΤΟ και έχει πλήρη γνώση των όσων εξυφαίνονται στις πλάτες (και) του ελληνικού λαού.
Υπενθυμίζεται ότι η Ελλάδα έχει διαθέσει μεγάλο τμήμα των Ενόπλων Δυνάμεων και τον οπλικών συστημάτων στους ΝΑΤΟικούς σχεδιασμούς, συμμετέχει στην «αντιπυραυλική ασπίδα», λειτουργούν οι αμερικανονατοϊκές βάσεις στη χώρα και έχουν διατεθεί όλες οι υπάρχουσες υποδομές στην πολεμική μηχανή του ΝΑΤΟ, όπως προβλέπει και το σχετικό μνημόνιο Ελλάδας – ΝΑΤΟ του 2009. Αντί να τοποθετηθεί συγκεκριμένα σε όλα τα παραπάνω, ο Αλ. Τσίπρας περιορίστηκε στην «άχρωμη» διαπίστωση «ο ελληνικός λαός όλα τα προηγούμενα χρόνια πλήρωσε ένα υπέρογκο κόστος από το υστέρημά του σε στρατιωτικούς εξοπλισμούς». Είπε ακόμα για τις «σχέσεις διαπλοκής» που δημιουργήθηκαν και το «τεράστιο παρασιτικό στρατιωτικομεσιτικό πλέγμα», προσθέτοντας ότι «αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί». Κατά το αναμενόμενο, δεν τόλμησε καν να συμπεριλάβει τις εξοπλιστικές ανάγκες του ΝΑΤΟ (και όχι βέβαια της εθνικής άμυνας) στους παράγοντες που εκτόξευαν όλα τα προηγούμενα χρόνια τους προϋπολογισμούς για τα εξοπλιστικά, στρώνοντας το έδαφος στα πολυεθνικά επιχειρηματικά μεγαθήρια, κύρια των ΗΠΑ, της Γαλλίας, της Γερμανίας και άλλων, να κάνουν πάρτι σε βάρος του λαού.
Στον αντίποδα, ο Αλ. Τσίπρας έκλεισε και το μάτι στα ντόπια επιχειρηματικά συμφέροντα που λυμαίνονται το χώρο της πολεμικής βιομηχανίας, λέγοντας: «Η ελληνική πολεμική βιομηχανία θα περάσει υπό ελληνικό εθνικό έλεγχο, θα ανασυγκροτηθεί και θα αξιοποιηθεί». Σκόπιμα ο ΣΥΡΙΖΑ χρησιμοποιεί τον όρο «εθνικός έλεγχος», για να χωρέσει μέσα στην πρότασή του τους ιδιώτες, οι οποίοι προφανώς θα μείνουν ακλόνητοι και στην αμυντική βιομηχανία, όπως άλλωστε και σε κάθε κλάδο της παραγωγής. Ακόμα όμως και σ’ αυτό το θέμα, ο Αλ. Τσίπρας δεν βρήκε λέξη να πει ούτε για τα σχέδια της ΕΕ να μετατρέψει την ελληνική αμυντική βιομηχανία σε «φασονατζίδικο» των μεγάλων πολυεθνικών, ούτε βέβαια για τις συμφωνίες Ελλάδας – Ισραήλ, που ανοίγουν το δρόμο για επιχειρηματικές συνεργασίες στον ευαίσθητο αυτό τομέα. Γιατί δε λέει ο ΣΥΡΙΖΑ αν θα καταργήσει τις συμφωνίες αυτές και όλο το επικίνδυνο πλέγμα που τις συνοδεύει;
Βέβαια, τίποτα απ’ όλα αυτά δεν είναι καινούργιο. Να θυμίσουμε («Ριζοσπάστης», 2/8/2011) ότι η Ρένα Δούρου, υπεύθυνη Ευρωπαϊκής Πολιτικής του ΣΥΝ, είχε έμμεσα καλέσει σε στρατιωτική επέμβαση της «διεθνούς κοινότητας», στη Συρία, δηλαδή επέμβαση των ιμπεριαλιστών για να… σώσουν το λαό, επιβεβαιώνοντας τη διαχρονική αντίληψη των οπορτουνιστών για «καλούς» και «κακούς» ιμπεριαλιστές. Στη συγκεκριμένη δήλωσή της, ανέφερε: «Τώρα η διεθνής κοινότητα, με επικεφαλής τον ΟΗΕ και την ΕΕ, οφείλει να απομονώσει το αιμοσταγές καθεστώς, στηρίζοντας παράλληλα, πολιτικά και οικονομικά, τις δυνάμεις της αντιπολίτευσης. Τώρα είναι πραγματικά η ώρα της έμπρακτης αλληλεγγύης προς το λαό της Συρίας!». Είναι η «διεθνής κοινότητα», που με επικεφαλής τον ΟΗΕ και την ΕΕ (και τις ΗΠΑ), αιματοκύλησε τη Λιβύη, στο όνομα της «προστασίας» του λαού της από το καθεστώς Καντάφι. Είναι οι ίδιοι που με ανάλογα προσχήματα αιμοτοκύλησαν τη Γιουγκοσλαβία και ισοπέδωσαν το Ιράκ.
Μάλιστα, στην εν λόγω δήλωση του στελέχους του ΣΥΝ γινόταν επίκληση του παραδείγματος της Λιβύης: «Σήμερα, πέντε μήνες μετά από το ξεκίνημα της «άνοιξης της Συρίας», οι εξεγερμένοι επιμένουν, παρά το λουτρό αίματος, να στέκονται όρθιοι και να αντιστέκονται διεκδικώντας ό,τι και οι Αιγύπτιοι, οι Τυνήσιοι, οι Λίβυοι: Ελευθερία, δημοκρατία, σεβασμό της αξιοπρέπειάς τους». Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι δεσμευμένος στην ιμπεριαλιστική ΕΕ και δεν έχει στρατηγική ρήξης, αλλά συνεργασίας με το κεφάλαιο. Η πολιτική υπέρ της ΕΕ σημαίνει αποδοχή της ευρωατλαντικής συνεργασίας, του ευρωστρατού ως επιθετικού ιμπεριαλιστικού στρατού, εγκλωβίζοντας το λαό στο φόβο ότι χωρίς ιμπεριαλιστές συμμάχους, άρα χωρίς μονοπώλια, δεν μπορεί να ζήσει. Οι εξελίξεις στη γειτονιά μας προαναγγέλλουν νέους κινδύνους για το λαό, απέναντι στους οποίους, μια κυβέρνηση της κεντροδεξιάς ή της κεντροαριστεράς, θα τον μετατρέψει σε θύτη και θύμα. Ισχυρό ΚΚΕ και δυνάμωμα της αντιιμπεριαλιστικής πάλης, είναι η μόνη ρεαλιστική διέξοδος για το λαό.
από τον  ριζοσπάστη
——
και για να θυμηθούμε  λίγο το αιματοκύλησμα  της Λιβύης   στο όνομα της «προστασίας» του λαού της από το καθεστώς Καντάφι.
από το  κουτί

κάτι αλήθειες που βγαίνουν….

Oι μισθοφόροι “αγωνιστές της ελευθερίας” για την αποκατάσταση της “δημοκρατίας” στη Λιβύη, μέσω της “αραβικής άνοιξης”… κόστισαν 1,4 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ!

O Hassan Ziglam, νέος Υπουργός Οικονομίας της Λιβύης, με την συνέντευξή του στο “Reuters” ενημέρωσε τη διεθνή κοινή γνώμη ότι το «Mεταβατικό Εθνικό Συμβούλιο για την αποκατάσταση της δημοκρατίας στη Λιβύη (CNT-National Transitional Council) πλήρωσε 1,8 δισεκατομμύρια δολάρια Λιβύης (δηλαδή 1,4 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ) στους μισθοφόρους που αγωνίστηκαν (στον αγώνα της “αραβικής άνοιξης”) για την απελευθέρωση της Λιβύης από τον δικτάτορα Καντάφι…».
Στην συνέντευξή του ο…

 Λίβυος Υπουργός Οικονομίας (διάβαζε… υπάλληλος των αμερικανοσιωνιστών) πρόβαλε το «επιχείρημά» του για την αναγκαιότητα να χρηματοδοτηθεί η οικονομία της Λιβύης.
Άραγε τώρα –τουλάχιστον στο ευτυχώς μικρό τμήμα της ευρωπαϊκής “σύγχρονης” αριστεράς που προς χάρη των δήθεν “ανθρώπινων δικαιωμάτων” στηρίζει την “αραβική άνοιξη” της Κλίντον και της “Σοσιαλιστικής” Διεθνούς και την ιμπεριαλιστική επέμβαση εναντίον της Συρίας– παραμένει κάποια αμφιβολία για τους «rebels freedom fighters»;
Υπάρχει σκεπτόμενος πολίτης, παρά την προπαγάνδα των αργυρώνητων ΜΜΕ και δημοσιογράφων Υπηρεσίας της δύσης, που δεν αντιλαμβάνεται πίσω από την επιχείρηση “εκδημοκρατισμού” της Συρίας;

Posted in ρήξη και ανατροπή | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Πώς να μιλήσεις με έναν φασίστα

Posted by redship στο 30 Μαΐου , 2012

 

 

από την ελληνοφρένια

Ετσι αρχίζουν όλα. με έναν κρότο. Η είδηση ήταν πρωτοσέλιδη. Μια επαρχιακή ιστορία πάθους. Ενας Ελληνας, οικογενειάρχης, ήρεμος, τίμιος, με λευκό ποινικό μητρώο, όπως σημείωνε – σχεδόν φώναζε – το άρθρο, εκνευρίστηκε από τις κλοπές στην ιδιοκτησία του. Βαρέθηκε να περιμένει δικαιοσύνες, αστυνομίες και άλλα τέτοια παρωχημένα, έψαξε στην ντουλάπα του, πήρε το όπλο του και σκότωσε έναν ρουμάνο ληστή. Το άρθρο, γραμμένο σαν φτηνό βίπερ, δημοσιευμένο σε mainstream εφημερίδα ευρείας κυκλοφορίας, περιγράφει τη συνέχεια με ανατριχιαστική ψυχρότητα: ο δολοφόνος ομολόγησε, συνελήφθη, και η αγανακτισμένη τοπική κοινωνία τον είδε να μπαίνει στη φυλακή. Πριν μπει στο όχημα, ένας όχλος τον αποθέωσε. «Κάπως έτσι ανεβαίνουν τα ποσοστά της Χρυσής Αυγής» σχολίασε ο αρθρογράφος. Δεν το έγραψε, αλλά το υπονόησε: «Ενας Ελληνας στη φυλακή απλά και μόνο επειδή δολοφόνησε έναν ξένο; Ντροπή και αγανάκτηση». Κανείς δεν φάνηκε να ενοχλείται από την ωμότητα των γενικεύσεων, από το κάλεσμα στην αυτοδικία, από το κλείσιμο του ματιού στα χειρότερα ένστικτα, από τη φτήνια πίσω από τις λέξεις. Και κάπως έτσι τα όρια πήγαν λίγο πιο κάτω. Εκεί που έλεγες ότι δεν πάει άλλο.

«Ο φασισμός είναι λαϊκισμός – και κάθε λαϊκισμός είναι φασισμός κατά βάσιν και κατ’ ουσίαν». Ο Βασίλης Ραφαηλίδης το έχει γράψει με αυτή την ενοχλητική ευθύτητά του Ακόμη και να θέλεις να τον αμφισβητήσεις, η πραγματικότητα θα διαφωνήσει.

Μαζί με τη γνωστή διαμάχη για τη δραχμή, είναι η ερώτηση των ημερών: πώς μιλάει κανείς σε έναν εκλεγμένο φασίστα; Ευγενικά; Μήπως, όμως, έτσι τον νομιμοποιείς; Μα, θα σου πουν, «είναι πονηρός σαν φίδι», θα ντυθεί διαφορετικά, θα βγάλει σβάστικα, θα βάλει πουκάμισο, θα γελάσει στην κάμερα με το δόντι να γυαλίζει, θα πει «ε, εντάξει μια σφαλιάρα ρίχνουμε πού και πού» θα κλείσει το μάτι και θα μπει στο σπίτι φοβισμένων νοικοκυραίων ως κάτι φυσιολογικό, ως προστάτης, ως σημείο των καιρών – αλλά κατά βάση σαν ένα καλό παιδί. Και πάνω από όλα, Ελληνας.

Θα τον αγνοήσεις; Θα του δώσεις δύναμη, θα τον ντύσεις με έναν αντισυστημικό μανδύα ψευτοεπανάστασης, θα τον κάνεις κυνηγημένο και άρα συμπαθή σε απελπισμένες μάζες. Θα τον αντικρούσεις με επιχειρήματα; Μα η βλακεία είναι ανίκητη, σε κάθε ήρεμη κουβέντα, μια αισχρή γενίκευση – ειδικά με όρους τηλεοπτικούς, μπορεί να αποδειχθεί αποτελεσματική σαν σιδηρογροθιά. Θα εκθέσεις την παράνοιά του; Κινδυνεύεις να τον κάνεις γοητευτικό με τη διεστραμμένη έννοια, σαν μια κλεφτή ματιά σε σκληρό πορνό.

Η ελληνική κοινωνία αμήχανη παρατηρεί μαζί με την οικονομική κατάρρευση και την κατάρρευση κάθε ορίου, κάθε λογικής, τη νομιμοποίηση του ζόφου διά της επαναλήψεως.

Ισως είναι αναμενόμενο. Ακόμη και προοδευτικές δυνάμεις απεκδύονται κάθε είδους δημοκρατικές, ανθρώπινες έννοιες σαν κάτι αντίστροφο της προόδου. Ο Θάνος Τζήμερος, της «Δημιουργίας, ξανά», παρουσιάζεται ως μια φρέσκια δύναμη, ως ένας ορθός λόγος μακριά από πολιτικές δημαγωγίες. Είναι όμως; Στο σάιτ του κόμματός του αναφέρει ως λύση στο μεταναστευτικό τη «σήμανση των μεταναστών». Καθώς δεν υπήρχε επεξήγηση, και για να τιμήσω τον μοντέρνο χαρακτήρα του κόμματος, έστειλα ερώτηση μέσω Τwitter και e-mail για το τι ακριβώς εννοεί με τον όρο «σήμανση». Εγώ σκέφτηκα ένα κίτρινο «Ν» πάνω στο πέτο κάθε νόμιμου μετανάστη, που να τον διαχωρίζει από τους παράνομους. Απάντηση δεν πήρα και πολύ θα ήθελα να έχω καταλάβει κάτι λάθος και να εννοεί κάτι εντελώς διαφορετικό. Στο σάιτ, πάντως, οι προθέσεις δεν κρύβονται: «Διαφωνούμε με τις φιλελεύθερες απόψεις ότι κάθε εργαζόμενος, είτε είναι μετανάστης είτε ντόπιος, έχει τα ίδια εργασιακά δικαιώματα» γράφει ακριβώς κάτω από την αποκήρυξη του «λαϊκισμού» ως έννοιας. Μάλλον έχει και ο φιλελευθερισμός δικαίωμα στο αίσχος.

Η κόκκινη γραμμή της ανθρωπιάς καταργείται τώρα που τελειώνουν τα λεφτά, ως μια παλιά πολυτέλεια. Την ώρα που λάιφσταϊλ εκπομπές καλούν πουκαμισοφόρους της Χρυσής Αυγής για να γίνουν «ένας από εμάς», την ώρα που διαφημίσεις χρησιμοποιούν τον «Εγέρθητω» σαν επίκαιρο σλόγκαν, λίγο πριν κληθούν οι χρυσαυγίτες σε πρωινάδικα να μας πουν και καμία συνταγή μαγειρικής, γίνεται φανερό ότι η κοινωνία οδεύει προς τη χαύνωση. Σαν να λέει: δεν μας νοιάζει και τόσο να πέφτει καμιά μπούφλα, να υπάρχει ακροδεξιά ρητορική ντυμένη με σπορ σακάκια. Αρκεί όταν ρίχνετε ξύλο και βιάζετε την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, να μη βλέπουμε, ενοχλεί την αισθητική μας, τελείωσαν και τα λεφτά μας και δεν έχουμε καλή διάθεση. Και μετά περάστε να τα πούμε, πλυθείτε, αλλάξτε, βάλτε ένα πουκαμισάκι και όλα καλά, πατριώτες είμαστε, θα τα βρούμε.

Ετσι αρχίζουν όλα. Με έναν κρότο και μια μπούφλα. Μετά όμως – ιστορικά αποδεδειγμένο – η μπούφλα επιστρέφει στο πρόσωπο εκείνου που τα ανέχθηκε όλα αυτά. Και πονάει.

 

* Δημοσιεύθηκε στο BHMagazino στις 20/5/2012

Posted in Το «αυγό του φιδιού», ο φασισμός δεν έρχεται απ΄το μέλλον | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

ΕΥΡΩΖΩΝΗ

Posted by amartwlos στο 30 Μαΐου , 2012

Η κρίση στην Ισπανία δυναμώνει τους τριγμούς

Οι εξελίξεις μετά την κατάρρευση της τρίτης μεγαλύτερης τράπεζας της χώρας δείχνει τα αδιέξοδα της αστικής διαχείρισης

Οι ουρές των ανέργων στην Ισπανία, μια από τις μεγαλύτερες οικονομίες της Ευρωζώνης, μεγαλώνουν μέρα με τη μέρα, χωρίς μνημόνια

Σε φάση νέας όξυνσης μπαίνουν οι ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις και οι ανταγωνισμοί στην Ευρωζώνη, καθώς οι προσπάθειες για τον επιμερισμό των βαρών της κρίσης παράγουν αδιέξοδα και την ίδια στιγμή οι καπιταλιστικές οικονομίες των κρατών – μελών της Ευρωζώνης βουλιάζουν πιο βαθιά στην κρίση. Το κέντρο βάρους στη διαχείριση μετατοπίζεται εκ νέου στην Ισπανία, όπου η επιχείρηση διάσωσης της τρίτης μεγαλύτερης τράπεζας, της Bankia, προκαλεί ισχυρούς τριγμούς στο οικοδόμημα των μονοπωλίων και το ευρώ και βάζει σε δοκιμασία τα όρια της ελεγχόμενης διαχείρισης της κρίσης για λογαριασμό του κεφαλαίου.

Είναι χαρακτηριστικό ότι τρεις μέρες μετά, φαίνεται να επικρατεί ασάφεια ως προς τα σχέδια της κυβέρνησης Ραχόι για την ανακεφαλαιοποίηση της Bankia ύψους 19 δισ. ευρώ. Μετά τις διαρροές των τελευταίων ημερών για έκδοση ομολόγων «αλά καρτ», που ουσιαστικά θα εξανάγκαζαν την ΕΚΤ να εμπλακεί στην όλη διαδικασία, η Κομισιόν και η ευρωτράπεζα αντιδρούν, με αποτέλεσμα η Μαδρίτη να αναθεωρεί τον αρχικό της σχεδιασμό. Υπενθυμίζεται ότι στη διάρκεια του Σαββατοκύριακου, ο Ισπανός πρωθυπουργός, Μ. Ραχόι, δήλωσε ότι η κυβερνητική παρέμβαση για τη διάσωση της τράπεζας δε θα αναγκάσει τη Μαδρίτη να αναζητήσει οικονομική βοήθεια από τους εταίρους της στην Ευρωζώνη.

Αρχικά, ξένα ΜΜΕ, όπως το «Ρόιτερς», αλλά και οι «Financial Times», επικαλούμενα κυβερνητικές πηγές από τη Μαδρίτη, αποκάλυψαν ότι η Ισπανία θα εξέδιδε ομόλογα τα οποία θα έδινε απευθείας στην Bankia και η τράπεζα θα μπορούσε να τα χρησιμοποιήσει ως «εγγυήσεις» για παροχή ρευστότητας από την ΕΚΤ. Με το σχέδιο αυτό, η Μαδρίτη ουσιαστικά απέφευγε τον ακριβό δανεισμό από τις αγορές. Ομως, χτες, υπήρξαν αντιδράσεις τόσο από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) όσο και από την Κομισιόν, που δε φαίνεται να βλέπουν με καλό μάτι τη συμμετοχή τους στη διαδικασία της ανακεφαλαιοποίησης των ισπανικών τραπεζών.

Η Κομισιόν ανακοίνωσε ότι δεν έχει ακόμα λάβει ενημέρωση από τη Μαδρίτη για τα σχέδιά της προκειμένου να τα εκτιμήσει. Ο Εβ. Νοβότνι, διοικητής της κεντρικής τράπεζας της Αυστρίας και μέλος του ΔΣ της ΕΚΤ, έσπευσε να δηλώσει πως «η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών είναι ευθύνη των εθνικών κυβερνήσεων».

Posted in ριζασπάστης | Leave a Comment »

ο Παφίλης στην ΝΕΤ 29/05/2012

Posted by redship στο 30 Μαΐου , 2012

Posted in ρήξη και ανατροπή | Με ετικέτα: | Leave a Comment »