καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Μαΐου 2012
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Απρ.   Ιον. »
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    28293031  
  • Εγγραφή

Στον εικοστό πρώτο αιώνα!

Posted by redship στο 24 Μαΐου , 2012


από fadomduck2

Προκόπη Κωφού
Τμήμα Χημείας ΑΠΘ

Στον εικοστό αιώνα οι παραγωγικές δυνατότητες των κοινωνιών ήταν μεγάλες!
Στον εικοστό πρώτο αιώνα οι παραγωγικές δυνατότητες των κοινωνιών
είναι μεγαλύτερες!

Στον εικοστό αιώνα μπορούσαμε να δουλεύουμε πολύ και να παράγουμε πολλά!
Στον εικοστό πρώτο μπορούμε να δουλεύουμε λιγότερο και να παράγουμε
περισσότερα!

Στον εικοστό αιώνα είχαμε οι περισσότεροι εδώ στην Ευρώπη μισθούς και
συντάξεις για να ζούμε αξιοπρεπώς!
Στον εικοστό πρώτο έχουμε μισθούς και συντάξεις μικρότερους και
μικρότερες που δεν φτάνουν ουσιαστικά για να ζήσεις!

Στον εικοστό αιώνα πηγαίναμε όταν υπήρχε ανάγκη στο γιατρό!
Στον εικοστό πρώτο πρέπει να κλείσουμε ραντεβού για να μπούμε στη λίστα!

Στον εικοστό αιώνα είχαμε δουλειά!
Στον εικοστό πρώτο έχουμε ανεργία!

Στον εικοστό αιώνα είχαμε οχτάωρο!
Στον εικοστό πρώτο έχουμε μερική απασχόληση, ελαστικό και ευέλικτο
ωράριο, εκ περιτροπής εργασία και ανασφάλιστη εργασία!


Στον εικοστό αιώνα είχαμε συλλογικές συμβάσεις εργασίας!
Στον εικοστό πρώτο έχουμε ατομικές συμβάσεις εργασίας και πρέπει να
παρακαλάς για 500 ευρώ, ακόμα και για 300! Ο κύριος Τόμσεν μας είπε
πριν λίγο καιρό πως για το καλό μας πρέπει να παίρνουμε 150 έως 300
ευρώ, έτσι θα γίνουμε ανταγωνιστικοί και θα «εξασφαλίσουμε» τη
«σωτηρία» μας! Όσο χαμηλότερα, τόσο καλύτερα, αυτή είναι η λογική τους
και η πολιτική τους!

Στον εικοστό αιώνα οι δημόσιοι υπάλληλοι είχαμε σίγουρη δουλειά!
Στον εικοστό πρώτο αντιμετωπίζουμε το φάσμα της απόλυσης και της ανεργίας!

Στον εικοστό αιώνα παίρναμε σύνταξη στα εξήντα πέντε ή ακόμα και
μικρότεροι, όπως για παράδειγμα οι γυναίκες!
Στον εικοστό πρώτο αύξησαν το όριο και θέλουν να μας δίνουν σύνταξη
στα εβδομήντα πέντε κι όποιος μπορέσει και την πάρει κι αυτή, όποιος
αντέξει, γιατί δεν θα είναι εύκολο να συμπληρώσεις την απαραίτητη
υπηρεσία!

Στον εικοστό αιώνα υπήρχε η μεσαία τάξη και κάποιοι ζούσαν καλύτερα!
Στον εικοστό πρώτο η μεσαία τάξη καταστρέφεται και κυριαρχούν μέχρι
πλήρους κυριαρχίας τα μονοπώλια!

Στον εικοστό αιώνα υπήρχαν οι χώρες του υπαρκτού σοσιαλισμού και μας
έδιναν κάτι παραπάνω εδώ στην Ευρώπη για να μην τους φύγουμε από το
μαντρί και πάμε κατά κει!
Στον εικοστό πρώτο είναι μόνοι τους και νομίζουν πως μπορούν να μας
κάνουν ό,τι θέλουν!

Στον εικοστό αιώνα φροντίζαμε να δώσουμε κάποια εφόδια στα παιδιά μας
για να ζήσουν αυτά καλύτερα από μας!
Στον εικοστό πρώτο είμαστε ανήμποροι να κάνουμε οτιδήποτε για την
επιβίωσή τους και την αποτροπή της εξαθλίωσής τους! Όταν
συνειδητοποιήσουμε τι συμβαίνει θα στοιχειώσει τη ζωή μας η αγωνία τι
θα γίνουν τα παιδιά μας, όταν θα λείπουμε εμείς!

Στον εικοστό αιώνα σκεφτόμασταν πως η αυριανή μέρα θα ήταν καλύτερη!
Στον εικοστό πρώτο είμαστε βέβαιοι πως η αυριανή μέρα θα είναι χειρότερη!

Και για όσους επιμένουν να σκέφτονται πως όλα αυτά γίνονται γιατί εδώ
στην Ελλάδα ήμασταν διεφθαρμένοι και σπάταλοι και πως τρώγαμε το ψωμί
των παιδιών μας (αν είναι δυνατόν, τι άλλο παραλογισμό θα ακούσουμε,
όλα όσα καταναλώναμε είχαν παραχθεί και προορίζονταν για τα παιδιά μας
και δεν το ξέραμε; δηλαδή αν δεν τα καταναλώναμε τα παιδιά μας θα
μπορούσαν να ζήσουν χωρίς να δουλεύουν;) ας κοιτάξουν να δουν τι
γίνεται και στις άλλες χώρες της Ευρώπης, Πορτογαλία, Ιρλανδία,
Ιταλία, Ισπανία, Γαλλία, Βέλγιο, ακόμα και Ολλανδία, ακόμα και Σουηδία
με το περίφημο «σκανδιναβικό μοντέλο» όπου όλα ήταν ιδανικά και οι
εργαζόμενοι απολάμβαναν τα αγαθά από την εργασία τους! Κι εκεί σε όλες
τις χώρες της Ευρώπης τηρουμένων των αναλογιών τα ίδια γίνονται, όπως
εδώ!

Τι θα κάνουμε; Τι πρέπει να κάνουμε; Θα επιτρέψουμε να οδηγηθούμε
εμείς και τα παιδιά μας ως πρόβατα στο σφαγείο και να λέμε από πάνω κι
ευχαριστώ γιατί με τη θυσία μας θα σωθεί η χώρα και θα γίνουμε
επιτέλους ανταγωνιστικοί; Θα συνεχίσουμε να ψηφίζουμε αυτούς που
προωθούν αυτές τις «μεταρρυθμίσεις» και τις ανατροπές των κατακτήσεων
του εικοστού αιώνα, που έχουν μάλιστα το θράσος να μας λένε πως όλα
αυτά που έκαναν μέχρι τώρα και όλα αυτά που πρέπει να γίνουν από δω
και μπρος για να μας αποτελειώσουν έπρεπε να τα είχαν κάνει νωρίτερα;
Θα συνεχίσουμε να έχουμε την αυταπάτη πως αν αλλάξουν το μνημόνιο, που
μπορεί κάτι να αλλάξουν για να μας ξεγελάσουν, θα αλλάξει η κατάσταση
και θα ανακοπεί η πορεία προς την εξαθλίωση; Θα πέσουμε στην παγίδα
του διλήμματος αν θα μας ξεκάνει η κεντροδεξιά ή η κεντροαριστερά ή η
αριστερά; Μήπως ήρθε η ώρα να αποφασίσουμε ως λαός να βάλουμε ένα
τέλος στην κυριαρχία των μονοπωλίων και των πολιτικών τους, να πάρουμε
την υπόθεση στα χέρια μας και με τους αγώνες μας να επιβάλουμε διαγραφή του χρέους, έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση και εθνικό νόμισμα  κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων και  κεντρικό, επιστημονικό σχεδιασμό της Οικονομίας σύμφωνα με τις δυνατότητές μας και τις ανάγκες μας;

Όλες οι κατακτήσεις του εικοστού αιώνα ήταν αποτέλεσμα των
 αγώνων των εργαζομένων. 
Με αγώνες μπορούν και τώρα να αντισταθούν στην επίθεση 
που δέχονται για την αφαίρεση των κατακτήσεων αυτών.
Μέσα από την αντίσταση αυτή οι εργαζόμενοι μπορούν να περάσουν 
και στη δική τους αντεπίθεση, για να ανατρέψουν την εξουσία 
των μονοπωλίων και να εγκαθιδρύσουν τη δική τους εξουσία,
τη λαϊκή εξουσία, 
αυτή θα είναι η μεγάλη τους κατάκτηση τον εικοστό πρώτο αιώνα.

Ένα Σχόλιο to “Στον εικοστό πρώτο αιώνα!”

  1. Reblogged this on ΤΟ ΠΙΤΣΙΡΙΚΙ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: