καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Μαΐου 2012
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Απρ.   Ιον. »
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    28293031  
  • Εγγραφή

Archive for 20 Μαΐου 2012

Αποφασιστικά, με πείσμα για ισχυρό ΚΚΕ

Posted by redship στο 20 Μαΐου , 2012

από  τον ριζοσπάστη
Το ντόπιο κεφάλαιο και οι ξένοι σύμμαχοί του, τα κόμματά τους στην Ελλάδα, δε χώνεψαν ποτέ την παρουσία και τη δράση ενός κόμματος όπως το ΚΚΕ, την απήχηση που έχουν οι θέσεις και η πολιτική του στο λαό. Εχουν διακηρυγμένο στόχο να εξαφανίσουν το ΚΚΕ και προσπαθούν να το πετύχουν με κάθε μέσο: Αλλοτε με συκοφαντίες και διαστρέβλωση των θέσεων του Κόμματος, άλλοτε με ωμό αντικομμουνισμό, άλλοτε με καταστολή και προβοκάτσιες, άλλοτε με «επιθέσεις φιλίας», που στόχο έχουν να σύρουν το ΚΚΕ στο μαντρί του συστήματος. Από κόμμα επαναστατικό υπέρ του λαού, προσδοκούν μάταια να μετατρέψουν το ΚΚΕ σε κόμμα – διαχειριστή, υπέρ του κεφαλαίου.

Σε συνθήκες βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης και όξυνσης της ταξικής πάλης, η πολεμική στο ΚΚΕ κλιμακώνεται. Το απέδειξε όλη η περίοδος πριν και μετά τις εκλογές. Οι ταξικοί αγώνες, στην οργάνωση των οποίων πρωτοστάτησε το ΚΚΕ τα τελευταία δυόμισι χρόνια, όπως έκανε πάντα, βρέθηκαν στο στόχαστρο της αστικής τάξης και των κομμάτων της, πολεμήθηκαν με μίσος.

Ο αντικομμουνισμός και οι προβοκάτσιες εντάθηκαν, όπως και οι συκοφαντίες ενάντια στο οργανωμένο εργατικό και λαϊκό κίνημα. Στον αντίποδα, το αστικό σύστημα αποθέωσε κινήματα εκτόνωσης της λαϊκής αγανάκτησης, όπως αυτό της «πλατείας», δρομολογώντας ταυτόχρονα με εντατικούς ρυθμούς την αναπαλαίωσή του, για να αντιμετωπίσει τη μεγάλη και απότομη φθορά της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ.

Το εκλογικό αποτέλεσμα της 6ης Μάη, έδωσε ώθηση στις προσπάθειες αναμόρφωσης του πολιτικού σκηνικού, υπέρ του κεφαλαίου και σε βάρος του λαού. Μεγάλωσε την όρεξη εκείνων που προσδοκάνε εδώ και δεκαετίες να στριμώξουν το ΚΚΕ στη γωνία, να το βάλουν στο χέρι και από αντίπαλό τους να το κάνουν σύμμαχο στον πόλεμο ενάντια στο λαό, τα δικαιώματα και τις ανάγκες του. Αυτό επιδιώκουν με την προπαγάνδα περί απομονωμένου τάχα ΚΚΕ, που πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες τους και να συμμετέχει στη διαχείριση. Οψη του ίδιου νομίσματος είναι και οι προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ για ενότητα και κυβέρνηση της αριστεράς.

Στόχος όλων είναι να διασφαλίσουν ότι στο υπό διαμόρφωση πολιτικό σκηνικό, που γίνεται για να συνεχιστεί με άλλο περιτύλιγμα η αντιλαϊκή επίθεση και η χειραγώγηση του λαού στην αστική πολιτική, δε θα έχουν απέναντί τους το ΚΚΕ. Ξέρουν ότι κάθε προσπάθεια να ξεγελάσουν το λαό και να τον ρίξουν στο καναβάτσο, με κεντροαριστερές και κεντροδεξιές κυβερνητικές λύσεις, θα είναι μετέωρη, όσο το ΚΚΕ παραμένει απέναντι και τους ξεσκεπάζει. Οσο η στρατηγική του κατευθύνει την οργανωμένη πάλη του λαού ενάντια στην αστική εξουσία και όχι ενάντια στον έναν ή τον άλλο διαχειριστή της.

Αναμόρφωση με πυρήνα το ΣΥΡΙΖΑ

Πώς διαμορφώνονται τα πράγματα μετά τις εκλογές και ενόψει της κάλπης στις 17 Ιούνη; Η ΝΔ πρωταγωνιστεί στη συγκρότηση του κεντροδεξιού πόλου, βάζοντας σαν κεντρικό προεκλογικό (ψευτο)δίλημμα το «ευρώ ή δραχμή». Ανάγει το ΣΥΡΙΖΑ σαν βασικό προεκλογικό αντίπαλο, προσδίδοντας στη στρατηγική του χαρακτηριστικά που δεν έχει, για να θολώσει τα νερά και να υπηρετήσει την κατασκευή του δίπολου «κεντροδεξιά – κεντροαριστερά» για τη χειραγώγηση του λαού. Κατηγορεί το ΣΥΡΙΖΑ για αντιευρωπαϊκή δύναμη, όταν τα στελέχη του, με κάθε αφορμή, καταθέτουν διαπιστευτήρια στο ευρώ και στη λυκοσυμμαχία της ΕΕ.

Παρουσιάζει το ΣΥΡΙΖΑ σαν κόμμα ενάντια στην επιχειρηματικότητα, όταν ο ίδιος διαβεβαιώνει ότι στόχος του, αν κυβερνήσει, είναι να ρίξει περισσότερο χρήμα από τις τράπεζες στα μονοπώλια, για να κάνουν επενδύσεις, σε περιβάλλον όμως «υγιούς επιχειρηματικότητας»! Χρεώνει στο ΣΥΡΙΖΑ σφυροδρέπανα, παραδόσεις του ελληνικού και παγκόσμιου εργατικού κινήματος, τις οποίες έχει αποκηρύξει προ πολλού, όπως εναντιώνεται και στο σοσιαλισμό που γνωρίσαμε.

Βολικά για το σύστημα, προβάλλει το δίλημμα «δεξιά ή αριστερά», ξέροντας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ομοϊδεάτες του στην ΕΕ είναι του συστήματος.

Η ΝΔ στοχοποιεί εκλογικά το ΣΥΡΙΖΑ για προγραμματικές θέσεις που δεν έχει, για να κρύψει ότι η στρατηγική τους τέμνεται στην υπεράσπιση της ΕΕ και των επιχειρήσεων και πως αυτό είναι που καθορίζει τελικά τα προγράμματά τους. Καθόλου τυχαία, στη διαδικασία των διερευνητικών εντολών, η ΝΔ δήλωνε έτοιμη να στηρίξει με την ανοχή της και με το ΠΑΣΟΚ μια κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, για να εφαρμόσει -όπως έλεγε- το πρόγραμμά του, το οποίο τώρα καταγγέλλει σαν αντιευρωπαϊκό και ενάντια στην επιχειρηματικότητα!

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Ναζιστικό παραλήρημα Μιχαλολιάκου

Posted by redship στο 20 Μαΐου , 2012

όχι   ότι  δεν το ξέραμε

 

 

 

 

βίντεο από   MARMARMAR2012

Posted in Το «αυγό του φιδιού» | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

ένας καμουφλαρισμένος νεοφασίστας

Posted by redship στο 20 Μαΐου , 2012

από    2130net

 

 

Θάνος Τζήμερος

Γεννήθηκε το 1961, όταν η χώρα πάλευε να δημιουργηθεί ξανά, στα συντρίμμια της κατοχής και του εμφυλίου. Στα παιδικά του χρόνια, όταν τα περισσότερα παιδιά βλέπουν και θαυμάζουν τους υπερήρωες, αυτός έβλεπε τους Συνταγματάρχες της Χούντας να συντρίβουν το φαύλο πολιτικό κράτος. Λίγο αργότερα θα κατέβαινε στην Αθήνα για να δημιουργήσει, να σπουδάσει, να αναπτύξει τις ικανότητες και τα ταλέντα του, και αρκετά χρόνια αργότερα να κάνει την δική του επανάσταση, λυτρώνοντας την χώρα που τόσο αγάπησε από τους εσωτερικούς της εχθρούς.

Σε προηγούμενη ανάρτηση, είχαμε αναφέρει ότι ο Τζήμερος και το κόμμα του, η Δημιουργία Ξανά, είναι μια από τις αυθεντικότερες εκφράσεις του νεοφιλελευθερισμού made in Greece. Μάλιστα λέγαμε τότε, ότι αυτός είναι και ο πιο επικίνδυνος, αφού εμφανίζεται ως αδιάφθορος τιμητής του ορθολογισμού, μαχητής κατά του σάπιου και ξεπουλημένου πολιτικού συστήματος, ο οποίος ως άνθρωπος της κοινωνίας μπορεί να προσφέρει τις λύσεις που αδυνατούν να δώσουν οι άλλοι.

Ο νεοφιλελευθερισμός, γενικά, στηρίζεται στο δόγμα της απόλυτης ελευθερίας της αγοράς με την ταυτόχρονη εξαφάνιση του κράτους από την σφαίρα της οικονομίας. Το κράτος πρέπει να υπάρχει μόνο για να δέρνει όσους διαφωνούν με τα αποτελέσματα της ελεύθερης οικονομίας. Πιστός σε αυτό το πνεύμα, ο Θάνος Τζήμερος δεν χάνει ευκαιρία να καταγγείλει το κράτος και να προτάξει την ανάγκη ενίσχυσης της επιχειρηματικότητας. Θα μπορούσε κανείς να πει ότι ο Τζήμερος (και γενικά οι νεοφιλελεύθεροι) μισούν το κράτος πιο πολύ και από τους αναρχικούς.

Ο Θάνος είναι πολύ δημιουργικός όταν πρόκειται να καταγγείλει το κομματικό σύστημα. Μιλάει για μαφία, για κόμματα τα οποία είναι συμμορίες και για λαμόγια χρησιμοποιώντας λέξεις και εκφράσεις που δεν μπορούμε εμείς να σκεφτούμε. Εντάξει, δεν είναι ο πρώτος, ούτε ο μόνος που τα πιστεύει αυτά. Μόνο που για τον Θάνο, όλοι ανήκουν σε αυτήν την κατηγορία. Και όταν ο Θάνος λέει όλοι, εννοεί όλοι.

Ταγμένος Ευρωπαϊστής, επιθυμεί την περίφημη ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και την με κάθε κόστος παραμονή της χώρας στην ΕΕ, η οποία θα πρέπει να γίνει πολιτική ενότητα, η οποία θα αφαιρέσει ό,τι έχει απομείνει από την εθνική της κυριαρχία.

Με τις σπουδές του στα οικονομικά, έκτος από τις γνώσεις του πάνω στα καυτά ζητήματα, ο Θάνος κέρδισε την ευκαιρία να ασχοληθεί με το μάρκετινγκ. Και αυτή του η εμπειρία φαίνεται χρήσιμη στην πολιτική του δραστηριότητα.

Ο Θάνος, γνωρίζοντας από καλό, σύγχρονο μάρκετινγκ αξιοποίησε το διαδίκτυο και τις δυνατότητες που αυτό του παρείχε για να επικοινωνήσει με τον κόσμο, ιδιαίτερα τους νέους, αφού το καθημερινό στασίδι στον ΣΚΑΙ δεν αρκούσε. Ονόμασε το κόμμα του Δημιουργία Ξανά! επιδιώκοντας να αφαιρέσει από τον τίτλο οτιδήποτε θύμιζε πολιτική. Έτσι, λέξεις όπως Δημοκρατία, Φιλελευθερισμός, Σοσιαλισμός, Κοινωνία κτλ. απορρίφθηκαν και αντ’ αυτών επιστρατεύτηκε η λέξη Δημιουργία. Ας δούμε όμως πως φαντάζεται την δημιουργία ο Θάνος:

Στην νέα Ελλάδα του Θάνου, ο συνδικαλισμός δεν χωράει. Είσαι συνδικαλιστής άρα είσαι λαμόγιο, κλέφτης, κρατικοδίαιτος, μαφιόζος. Αν όμως εσύ θέλεις παρόλα αυτά να συνδικαλιστείς θα μπορείς να το κάνεις μόνο καθ’ επίβλεψη του κράτους, που εξαφανισμένο από την οικονομία θα μπορεί να ασχολείται με πιο σοβαρά πράγματα, όπως το να απαγορεύει και να καταστέλλει οποιαδήποτε προσπάθεια διαδήλωσης. Τέρμα το οδόστρωμα. Ξεχάστε το! Καθίστε στο πεζοδρόμιο και μην πολυκάνετε φασαρία γιατί ενοχλείτε. Φυσικά και απαγορεύεται να περιφρουρείς την απεργία, εκτός αν θέλεις να βρεθείς στο αυτόφωρο.

Άλλωστε οι συνδικαλιστές είναι κρατικοδίατοι. Όλοι! Βέβαια ο Θάνος δεν έχει τίποτα να πει για τους κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες και εφοπλιστές. Ή μάλλον έχει να πει: Μειώστε τους κι άλλο την φορολογία!

Ο Θάνος, ενδιαφέρεται γνήσια για τα νέα παιδιά και την μόρφωσή τους. Θα μπορούσαμε να έχουμε καταπληκτική παιδεία, όμως μαντέψτε, τα κόμματα και οι νεολαίες τους το εμποδίζουν. Θέλοντας να τα λυτρώσει από αυτό το αποκρουστικό πράγμα που τώρα είναι, επιδιώκει την ολική ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης σε όλες τις βαθμίδες της, εισάγοντας μάλιστα πολύ «πετυχημένες» προτάσεις από τις ΗΠΑ, όπως η επιταγή σπουδών για την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, τα φοιτητικά δάνεια τα οποία θα αποπληρώνονται δύο χρόνια μετά την αποφοίτηση και τον θεσμό της αριστείας που θα ξεχωρίζει τους καλούς από τους κακούς. Ούτε λόγος για συνδικαλισμό και δικαιώματα των φοιτητών. Άλλωστε η γνώμη του Θάνου για τους φοιτητές δεν είναι και η καλύτερη: «αμόρφωτοι και άναρθροι νέοι, που υπολείπονται των στοιχειωδών γνώσεων και της στοιχειώδους κοινωνικής αγωγής, κομματονεολαίοι, ανιστόρητοι, απαίδευτοι, ανάγωγοι και, το χειρότερο, χωρίς κριτική σκέψη».

Όμως ετοιμάσου, αφού αποφοιτήσεις από τα πανεπιστήμια του Τζήμερου, να βγεις στην αγορά εργασίας. Εκεί θα χρειαστεί να σου κόψουμε λίιιιγο ακόμα τον μισθό, μιας και απαιτείται να μείνουμε με κάθε κόστος στο ευρώ. Αλλά μην ανησυχείς, αυτό δεν θα διαρκέσει πολύ. Σύντομα η ελεύθερη οικονομία θα ακμάσει, θα έρθουν οι περιβόητες επενδύσεις και θα τρώμε όλοι με χρυσά κουτάλια.

Όσο για την σύνταξή σου, ο Θάνος προέβλεψε και γι’ αυτό. Βγάλε το κράτος από την μέση και κάνε ιδιωτική σύνταξη σε κάποια ασφαλιστική εταιρία. Δίνε δηλαδή τα χρήματά σου σε κάποιον τύπο που μπορεί να είναι σαν τον Ψωμιάδη της ΑΣΠΙΣ, και μείνει ήσυχος ότι θα βρίσκεται εκεί όταν εσύ θα αποφασίσεις να βγεις στην σύνταξη. Άλλωστε ο ιδιωτικός τομέας μπορεί να σου εξασφαλίσει ό,τι δεν μπορεί να σου εγγυηθεί το κράτος. Είναι πολύ πιο τίμιος από το κράτος και ξέρεις ότι θα βρίσκεται πάντα εκεί. Αν δεν μας πιστεύεις ρώτα αυτούς που προτίμησαν τις ιδιωτικές εταιρίες ηλεκτρικού ρεύματος και ψάχνουν ακόμα τα λεφτά τους για το χαράτσι. Έτσι, λοιπόν, εσύ μελλοντικέ συνταξιούχε θα παίρνεις σύνταξη και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη από μια εταιρία, όπως στις ΗΠΑ. Αν δεν έχεις δει το ντοκιμαντέρ του Μαίκλ Μουρ με αυτό ακριβώς το θέμα, να το δεις για να έχεις μια καλή εικόνα της Ελλάδας του Τζήμερου.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Οι «αυτοδημιούργητοι» καπιταλιστές, Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών, Το αστικό ιερόμετρο είναι χυδαίο | Με ετικέτα: , , | 4 Σχόλια »

ΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΓΓ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ ΑΛΕΚΑΣ ΠΑΠΑΡΗΓΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΟΥ ΝΑΤΟ

Posted by redship στο 20 Μαΐου , 2012

 

Κανένα από τα κόμματα που θέλουν να κυβερνήσουν ή να πάρουν μέρος στην κυβέρνηση δεν τοποθετήθηκε για τη σύνοδο του ΝΑΤΟ που ξεκινάει σήμερα στο Σικάγο, η οποία παίρνει αποφάσεις τρομακτικές για τους λαούς της Ευρώπης, για τους λαούς της περιοχής μας και ολόκληρου του κόσμου. Πάλι λευκές σελίδες στα κυβερνητικά προγράμματα. Το ΚΚΕ καταγγέλλει τη σύνοδο του ΝΑΤΟ για τις αποφάσεις που θα πάρει και που ανάμεσα στα άλλα εντάσσουν όλες τις στρατιωτικές δομές της Ευρώπης στις στρατιωτικές δυνάμεις του ΝΑΤΟ, έχουν το δικαίωμα να εξαπολύσουν το πρώτο χτύπημα, προληπτικό, από την περιοχή της Ευρώπης και τη δική μας περιοχή, ενώ το ΝΑΤΟ αναλαμβάνει ακόμα περισσότερες δικαιοδοσίες να επεμβαίνει παντού στον πλανήτη – και στην περιοχή μας – όχι μόνο με τις συγκεκριμένες προφάσεις που πρόβαλλε αλλά ακόμα και για αλλαγές ή εξελίξεις στο εσωτερικό των χωρών. Δηλαδή, όταν ένας λαός θέλει να πάρει την τύχη του στα χέρια του.

          Το ΚΚΕ θεωρεί ότι μπροστά στις εκλογές όλα τα κόμματα, αυτό το κάνουμε εμείς, πρέπει να τοποθετηθούν για το ποια πρέπει να είναι η ελληνική συμμετοχή στο ΝΑΤΟ και πάνω απ’ όλα για το πού αυτά τα κόμματα θα πουν όχι. Εμείς υποστηρίζουμε την απεμπλοκή, την αποδέσμευση της Ελλάδας από το ΝΑΤΟ. Το να λέει κανείς ναι στην ειρήνη και όχι στον πόλεμο είναι μια ευχή. Πρέπει να έχεις πρακτική δραστηριότητα κατά του πολέμου.
ΑΘΗΝΑ  20/5/2012                           ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ

Posted in στον ιμπεριαλισμό καμιά υποταγή η μόνη υπερδύναμη είναι οι λαοί, ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Ποιος θα μας κάμψει;

Posted by redship στο 20 Μαΐου , 2012

από fadomduck2

 

  • Όταν χιλιάδες αστοί οικονομολόγοι σπαζοκεφαλιάζουν επί τέσσερα χρόνια να βγάλουν τον καπιταλισμό από το υφεσιακό αδιέξοδο και αδυνατούν, ποιος θα μας κάμψει;
  • Όταν όλοι οι πολιτικοί του αστικού συστήματος διαδέχονται ο ένας τον άλλο σε κυβερνήσεις ανίκανες και ανήμπορες μπροστά στην καταστροφή, ποιος θα μας κάμψει;
  • Όταν ένα όλο και μεγαλύτερο κομμάτι του πληθυσμού εξαθλιώνεται, οδηγείται στην ανεργία, την μετανάστευση, την απελπισία, την αυτοκτονία, από το σύστημα που «κέρδισε τελεσίδικα» το στοίχημα της ιστορίας το 1990, ποιος θα μας κάμψει;
  • Όταν στη χώρα μας γεννήθηκαν εργάτες που άντεξαν 200 μέρες απεργίας, συντονισμένων επιθέσεων από κάθε κομμάτι της μεγαλοαστικής τάξης, μικροαστική χλεύη, συμπλεγματισμό και καχυποψία, όταν άντεξαν ακόμα τη φτώχεια, την αγωνία της πείνας, και έμειναν όρθιοι και περήφανοι, ποιος θα μας κάμψει;
  • Όταν το Κομμουνιστικό Κόμμα αντέχει την χλεύη, τη συκοφαντία, την ειρωνεία, την εκλογική τιμωρία διότι «δεν συνεμορφώθη προς τας υποδείξεις» χωρίς να δώσει σπιθαμή από την επαναστατική του πίστη στη λαϊκή και εργατική εξουσία ως μόνη ανθρώπινη διέξοδο μιας απανθρωποποιημένης κοινωνίας, ποιος θα μας κάμψει;
  • Όταν τα ψέμματα των αστών διαψεύδουν το ένα το άλλο, όταν ο πανικός τους τους οδηγεί σε συνεχείς αμφιταλαντεύσεις, αλλαγές πορείας, αποστασίες, διασπάσεις, επανασυγκολλήσεις, παράδοση στον εκφασισμό, ποιος θα μας κάμψει;
  • Όταν το μόνο που είναι πια ικανή να βγάλει απ’ το καπέλο της η αστική τάξη είναι σκιάχτρα για να τρομάξει το λαό, ποιος θα μας κάμψει;
  • Όταν η χώρα έχει φτάσει στην κατάσταση καρκινοπαθούς στον οποίο «οι ειδικοί» δεν γνωρίζουν να κάνουν τίποτε άλλο από αφαιμάξεις, ποιος θα μας κάμψει;
  • Όταν το σοσιαλδημοκρατικό άλλοθι γελοιοποιείται ως μπροστάρης της διάσωσης ενός καθολικά σάπιου συστήματος που στηρίζονταν, στην «ιδανική», «φυσιολογική» του μορφή, στην εξουσία των ειδικών και στην περιφρόνηση όσων δεν έχουν προσβάσεις στους μηχανισμούς αυτής της εξουσίας, ποιος θα μας κάμψει;
  • Όταν η «φυσιολογικότητα» του παρελθόντος αποσυντίθεται σε αποκαλύψεις από τον Κορυδαλλό, σκάνδαλα χρηματισμού και διαφθοράς, εξαπάτησης των εργαζομένων, «πιστολιών» των αετονύχηδων, διαφυγής στο εξωτερικό, όταν η «νόρμα» αναδύει τη μπόχα και τη δυσωδία του άδικου πλούτου, ποιος θα μας κάμψει;
  • Όταν η δυτική Ευρώπη πνίγεται στα πολιτικά αδιέξοδά της και ταλαντεύεται ανάμεσα στον ένα απατεώνα αστό πολιτικό και τον άλλο επειδή βιάστηκε να τελειώνει με την «υπόθεση του κομμουνισμού», εμάς, που δεν βιαστήκαμε, ποιος θα μας κάμψει;
  • Όταν γνωρίζουμε πως έχουμε με το μέρος μας το δίκαιο και το σωστό, όταν γνωρίζουμε πως έχουμε με το μέρος μας την έλλογη οργή, όταν γνωρίζουμε πως έχουμε με το μέρος μας την αιώνια αλήθεια των κομμουνιστών, την αλήθεια της ανθρώπινης ισότητας πέρα απ’ την ιδιοκτησία, της ανθρώπινης ανυποταγής στην αυτοκρατορία των εμπορευμάτων, υλικών ή ψυχικών, ποιος θα μας κάμψει;

 

Posted in ρήξη και ανατροπή, ταξικός πόλεμος, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »

Εκλογές στο Ευρωκωσταλέξι…

Posted by redship στο 20 Μαΐου , 2012

Για όσους δεν θυμούνται και δη τους νεότερους, που ονειρεύονται ένα γκουβέρνο σαν πομάδα στις πληγές που το ίδιο άνοιξε στα όνειρα και τα σχέδιά τους για ζωή, το Κωσταλέξι ήταν ένα χωριό σαν όλα τ’ άλλα ελληνικά χωριά, που συκοφαντήθηκε και στιγματίστηκε από τον τρόμο μιας οικογένειας μπροστά στην «ατυχία» να αποκτήσει ένα κορίτσι με νοητική υστέρηση.

Το παιδί μεγάλωσε χωρίς να μάθει ποτέ κανείς ότι γεννήθηκε, έγκλειστο σ’ ένα υπόγειο, ώσπου κάποιος έσπασε το τείχος της σιωπής, άνοιξε η κρύπτη του μυστικού αργού φόνου από προκατάληψη και κοινωνική φοβία, τα μαζικά μέσα κατασπάραξαν εν ονόματι του κοινωνικού κράτους και του Δικαίου – η Λέρος επέζησε δεκαετιών ως οργανωμένο αντίστοιχο έγκλημα και μάλιστα «κρατικόν» κι «επιστημονικόν» – και το Κωσταλέξι έμεινε στη νεότερη κοινωνική Ιστορία της Ελλάδας ως συνώνυμο του βάρβαρου εγκλεισμού και της κοινωνικής αποκτήνωσης των «νοικοκυραίων» πίσω απ’ τις κλειστές πόρτες τους. Η γενικευμένη και καλλιεργημένη απορία πώς τόσα χρόνια κανείς δεν είχε ακούσει και δεν είχε καταλάβει την ανάσα και το μαρτύριο του άτυχου πλάσματος, δεν απαντήθηκε ποτέ…

Στη σύγχρονη Ευρωπαϊκή Ενωση, η Εργασία είναι μια νεαρά σχετικώς ιδέα, μαρξιστογενής σφυροδρεπανοστεφανωμένη και εκ του χυμένου αίματος πορφυρογέννητη συνάμα. Συνεπάγεται βαριά προσβολή για το οικογενειακό και κορπορατικό κεφάλαιο που συσσωρεύεται από την εκμετάλλευσή της. Είναι διεθνής ντροπή. Κάτι σαν κορίτσι της κοινωνίας με νοητική υστέρηση αντίληψης της μοιραίας κυριαρχίας του Κεφαλαίου, που παραμένει ο κινητήριος μοχλός της καλής ζωής των αφεντικών και των υπαλλήλων τους. Αυτοί, μαντρώνουν τους δούλους, σερνικούς και θηλυκούς νωρίς νωρίς πριν μεγαλώσουν και δει ο κόσμος τι δικαιώματα μπορεί να αποκτήσουν. Το Ευρωκωσταλέξι όμως δεν είναι χωριό. Είναι τεράστιος οικονομικός χώρος. Και η μεγάλη καπιταλιστική οικογένεια δεν αντέχει την ξεφτίλα. Ούτε τα έξοδα διατήρησης στη ζωή τόσων εργαζομένων. Τόσα καθυστερημένα μυαλά να απαιτούν να εισπράττουν τον πλούτο που παράγουν για λογαριασμό των αφεντάδων, των γαλαζοαίματων του κέρδους δε γίνεται. Ούτε και τα στρατόπεδα χωράνε τους αναρίθμητους μετανάστες που ζουν στο Ευρωκωσταλέξι 2, το σχετικώς προβεβλημένο, ώστε να μη φαίνεται και πολύ το άλλο το ευρωντόπιο, το γηγενές έγκλημα της οικογένειας των τρομοκρατημένων κεφαλαιοκρατών.

Στο Ευρωκωσταλέξι τα γενέθλια είναι αμαρτία. Τα κορίτσια και τ’ αγόρια πρέπει για να διατηρήσουν την όποια δουλειά τους να κρύβουν χρόνια. Δεν πρέπει να γίνονται ποτέ 25 χρόνων. Ούτε με ψαρά μαλλιά. Γιατί τότε απολύονται ως ακριβά εργατικά χέρια και πιθανόν υποψήφιοι κλέφτες κερδών. Φτιάξανε και νόμο στο Ευρωκωσταλέξι, μια πράσινη βίβλο για την εργασία, το 2006. Που σε κάθε γωνιά και δη στη δική μας, εφαρμόζεται ταχύρρυθμα. ΄Η μένεις στο υπόγειο μπουντρούμι της φτώχειας ή κλείνεσαι στο γιγάντιο κλουβί της ασφυκτικής ανεργίας και αλυσοδένεσαι με ψίχουλα και στατιστικές μέχρι να πεθάνεις από φυσικά αίτια…

Στο ελληνικό Ευρωκωσταλέξι, λαμπρό χωριό και με παράδοση στους καιάδες, το πρόγραμμα εξωραϊσμού της γενοκτονίας της εργασίας και της υβριδικής ανάπτυξης υποκαταστάτων της όπως η μερική απασχόληση, η εκ περιτροπής απασχόληση, η εναλλακτική απασχόληση κ.λπ. έρχονται και εκλογές. Κι άλλες εκλογές. Με καμουτσίκια και φίμωτρα, με προσταγές και τρομοντελάληδες, με φασουλήδες και γελωτοποιούς οι εργάτες και οι εργάτριες πρέπει να κρυφτούν. Εχουν το σημάδι του σφυροδρέπανου από κούνια στο πετσί τους και στο μυαλό άμα δουλεύει με την πείρα του. Αμόλησαν τροβαδούρους που λένε πως άμα βγάλεις το σημάδι κι άμα το μακιγιάρεις έστω, μπορούν να σε κυκλοφορήσουν στην πλατεία και τις αγορές, στα σκλαβοπάζαρα της ατομικής σύμβασης εργασίας σαν απελευθερωμένα, από μια αειφόρο ανάπτυξη του κεφαλαίου, όντα.
Οταν βρυχώνται τα σφυροδρέπανα τρομάζουν τα πουλιά, τρομάζουν και τα παραπούλια στον κολασμένο ουρανό των θεόρατων κερδών. Αμα σπάσουν και τις αλυσίδες της ντροπής και της σιωπής, τότε τ’ αφεντικά φοράνε τις στολές της …δημοκρατικής παραλλαγής. Σε προσκαλούνε στο τραπέζι τους. Σε θέλουν στο γκουβέρνο τους. Σαν στο Κωσταλέξι. Για να μην απαντηθεί ποτέ πώς και γιατί τόσοι πολλοί δεν είδαν και δεν άκουσαν το έγκλημα που συντελείται σε βάρος του λαού της εργασίας.

Με το ΚΚΕ, το έγκλημα δε θα μείνει ούτε στο σκοτάδι ούτε ατιμώρητο… Με σημαίες και με ταμπούρλα θα το λέμε, ώσπου ο ύπνος των εγκλείστων να μυρίσει πυρκαγιά.

 

Posted in λιάνα κανέλλη | Με ετικέτα: | 1 Comment »