καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Μαΐου 2012
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Απρ.   Ιον. »
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    28293031  
  • Εγγραφή

Archive for 19 Μαΐου 2012

Συνεργασία με ΣΥΡΙΖΑ εισηγείται η Λ. Κατσέλη

Posted by redship στο 19 Μαΐου , 2012

Από  ταξική  αντεπίθεση    και  redfly  planet
Eπιτέλους το παζλ της αντιμνημονιακής αριστεράς συμπληρώνεται σιγά σιγά.  Πριν διαβάσετε το ρεπορτάζ του Έθνους δείτε ένα  βίντεο από τη  υποδοχή της αριστερής – αντιμνημονιακής πολιτικού στο Ηράκλειο της Κρήτης , πριν  ένα χρόνο.

Από το Έθνος

«Διμερή» συνεργασία της Κοινωνικής Συμφωνίας με τον ΣΥΡΙΖΑ «εάν αυτή είναι εφικτή», εισηγήθηκε η πρόεδρος του κόμματος Λούκα Κατσέλη στην κεντρική τοποθέτησή της στην 1η πανελλαδική συνάντηση στελεχών της Κοινωνικής Συμφωνίας, σε κεντρικό ξενοδοχείο της Αθήνας, με θέμα την αποτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος και τη συζήτηση για τη θέση του κόμματος εν όψει της επερχόμενης εκλογικής αναμέτρησης.

Σε κάθε περίπτωση, η όποια απόφαση για την πορεία του κόμματος θα ληφθεί το προσεχές διάστημα και αφού τοποθετηθούν τα ιδρυτικά μέλη και τα στελέχη του.
Ειδικότερα, η κ. Κατσέλη είπε ότι η Κοινωνική Συμφωνία τάσσεται ανεπιφύλακτα στον «προοδευτικό, αριστερό πόλο», απευθύνοντας κάλεσμα συνεργασίας προς τον ΣΥΡΙΖΑ, τη ΔΗΜΑΡ, τους Οικολόγους Πράσινους, σε «ανένταχτους» και «κοινωνικά δίκτυα».

Η Λ. Κατσέλη έθεσε το ερώτημα εάν η Κοινωνική Συμφωνία θα πρέπει να προχωρήσει σε αυτόνομη κάθοδο προς τις εκλογές ή εάν θα επιδιώξει συνεργασίες. Ως προς την πρώτη προοπτική, υποστήριξε ότι βασικό μειονέκτημα είναι η πόλωση που θα υπάρξει και που θα «δυσκολέψει» τα μικρά κόμματα.
Αναφορικά με την «δεύτερη επιλογή», μίλησε για διμερή ή τριμερή συνεργασία με τα προαναφερθέντα κόμματα στη βάση μιας ελάχιστης συμφωνίας, ωστόσο ανέφερε ότι τόσο η ΔΗΜΑΡ όσο και οι Οικολόγοι Πράσινοι έχουν «αποκλείσει» μια τέτοια «δυνατότητα».

Σε αυτό το πλαίσιο, η κ. Κατσέλη έθεσε το ερώτημα εάν η Κοινωνική Συμφωνία θα προχωρήσει σε διμερή συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ, εάν αυτή είναι «εφικτή», ή απλά θα στηρίξει τον «αριστερό πόλο», αλλά, όπως είπε «θα μείνουμε εκλογικά αμέτοχοι».
«Το διακύβευμα των εκλογών είναι τέτοιο που δεν πρέπει να διστάσουμε να συνεργαστούμε», είπε η κ. Κατσέλη, εισπράττοντας το χειροκρότημα των συμμετεχόντων. 

Χ. Καστανίδης

«Να προτιμήσουμε την πολυμερή συνεργασία μετά τις εκλογές και όχι διμερή, προεκλογικά», εισηγήθηκε ο Χάρης Καστανίδης, εκφράζοντας τους προβληματισμούς του για το πώς η Κοινωνική Συμφωνία θα μπορούσε να διατηρήσει την «πολιτική αυτονομία» της που θέτει ως όρο και, αφετέρου, για το γεγονός ότι για να φτιαχτεί ο «προοδευτικός, αριστερός πόλος» δεν αρκούν οι τριάντα ημέρες έως τις εκλογές.
«Μακάρι να γινόταν τώρα», τόνισε, παραπέμποντας στην αδυναμία των κομμάτων της αριστεράς να «συνεννοηθούν» μεταξύ τους.

Μιλώντας επί προσωπικού, όπως διευκρίνισε, ο κ. Καστανίδης είπε ότι θα στηρίξει τον «δημοκρατικό, προοδευτικό πόλο» και σημείωσε ότι για να το κάνει αυτό δεν έχει ανάγκη να γυρίσει σε «άλλες πολιτικές στέγες» για να εκλεγεί βουλευτής.
«Θα δώσω την ψήφο μου στην αριστερά αλλά χωρίς να γίνω γυρολόγος, θα μείνω απλώς πιστός στρατιώτης της Κοινωνικής Συμφωνίας», κατέληξε, εισπράττοντας και ο ίδιος από την πλευρά του, το χειροκρότημα των στελεχών του κόμματος

Συμπληρώνουμε και το χθεσινό άρθρο του Ριζοσπάστη


Συμμαχεί με πρωτεργάτες σε αντιλαϊκές ανατροπές
Τα έργα και οι ημέρες της Κατσέλη και του Αρσένη, με τους οποίους ο Τσίπρας διεκδικεί την πρωτιά στη σοσιαλδημοκρατία

Στην πρεμούρα του να κατακτήσει τα πρωτεία στο χώρο της σοσιαλδημοκρατίας και στον υπό διαμόρφωση πόλο της «κεντροαριστεράς», ο ΣΥΡΙΖΑ «χωνεύει» πρώην στελέχη του ΠΑΣΟΚ, τα οποία παρουσιάζει στο ακροατήριό του απαλλαγμένα από τα «αμαρτήματα» της αντιλαϊκής πολιτικής που με συνέπεια υπηρέτησαν από υπουργικές και στελεχιακές θέσεις.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν τόσο η Λ. Κατσέλη, επικεφαλής σήμερα της «Κοινωνικής Συμφωνίας», όσο και ο Γερ. Αρσένης, ο οποίος προτάθηκε από τον Αλ. Τσίπρα για τη θέση του υπηρεσιακού πρωθυπουργού, στην τελευταία σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
Η Λ. Κατσέλη, ως στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, ήταν από τους βασικούς συντελεστές στο πρόγραμμα του 2009, με το οποίο ανήλθε στη διακυβέρνηση. Ψήφισε το πρώτο μνημόνιο (μείωση μισθών Δημοσίου και συντάξεων) και ως υπουργός της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ πήρε μέρος στην εφαρμογή του, στην επεξεργασία και προώθηση αντεργατικών νόμων και μέτρων που απέρρεαν απ’ αυτό. Συγκεκριμένα, ως υπουργός Εργασίας πρωτοστάτησε στην προώθηση των «ενεργητικών πολιτικών απασχόλησης», δηλαδή της οικονομικής ενίσχυσης των επιχειρήσεων με την παράλληλη υπονόμευση των εργασιακών σχέσεων.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η «κοινωφελής εργασία», την οποία στα λόγια μετά βδελυγμίας απορρίπτει ο ΣΥΡΙΖΑ. Ψήφισε τον πρώτο νόμο για τις «ειδικές επιχειρησιακές συμβάσεις», που ήταν το πρελούδιο του χτυπήματος των κλαδικών Συμβάσεων. Αρχισε την αναθεώρηση των προνοιακών επιδομάτων, ενώ συμμετείχε και στη δημιουργία του ΕΟΠΥΥ, ο οποίος αποτελεί εργαλείο υποβάθμισης των υπηρεσιών Υγείας στα Ταμεία.
Με τους εφοπλιστές και τους τραπεζίτες
Καθοριστική υπήρξε η «συμβολή» της Λ. Κατσέλη και ως υπουργού Οικονομίας Ανάπτυξης Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας στην προώθηση της στρατηγικής επιλογής της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ για ολόπλευρη στήριξη του κεφαλαίου και τη μετάθεση των συνεπειών της κρίσης στις πλάτες των λαϊκών στρωμάτων. Σταχυολογώντας κανείς το πλούσιο έργο που συντελέστηκε στους τομείς των οποίων ηγήθηκε, μπορεί να ξεχωρίσει ορισμένες μόνο δράσεις ως αρκούντως αποκαλυπτικές για την πολιτική στάση της προέδρου της «Κοινωνικής Συμφωνίας», η οποία δηλώνει «στη διάθεση του Αλ. Τσίπρα»:

  • Πρωτοστάτησε στην παράδοση του ΣΕΜΠΟ του ΟΛΠ στην κινεζική πολυεθνική «Cosco». Μαζί με ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ έκανε ό,τι μπορούσε για το τσάκισμα των κινητοποιήσεων των εργαζομένων ενάντια στη σύμβαση παραχώρησης.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in πολιτικη, ρήξη και ανατροπή, Αστική ή εργατική εξουσία, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η «Δημοκρατία του φερετζέ» | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »

Η επόμενη μέρα

Posted by redship στο 19 Μαΐου , 2012

 

Θανάσης ΛΕΚΑΤΗΣ

 

Ευτυχώς (;) που ο λαός ψηφίζοντας ΣΥΡΙΖΑ «κατάργησε το μνημόνιο». Γιατί, αλλιώς η ΔΕΗ δεν θα έδινε μόνο 50.000 εντολές διακοπής ρεύματος, αλλά πολύ περισσότερες. Γιατί αλλιώς το Δημοτικό Βρεφοκομείο της Αθήνας δε θα έδινε μόνο 3.500 μερίδες σε παιδιά που υποσιτίζονται, ούτε μόνο 1.550 μερίδες φαγητό σε άστεγους και άπορους, οι πεινασμένοι θα ήταν περισσότεροι. Γιατί, αλλιώς, ο Δήμος Βόλου δεν θα ήταν ο μόνος που κόβει το νερό σε όσους δεν έχουν να πληρώσουν, θα ήταν όλοι οι δήμοι.

Ευτυχώς που «καταργήθηκε το μνημόνιο» κι έτσι τώρα μπορούν όχι μόνο να το «επαναδιαπραγματευτούν», αλλά και να «αναχαιτίσουν» την καταστροφική πορεία του Μνημονίου που …καταργήθηκε.

Ευτυχώς, που τώρα στη θέση των παλιών αμερικανικών βάσεων έχουμε τα ΝΑΤΟικά στρατηγεία άμεσης επέμβασης, γιατί αλλιώς θα έπρεπε να υποστούμε άλλον έναν πανηγυρισμό για τις βάσεις που φεύγουν, ενώ τώρα μπορούμε να κάνουμε γαργάρα το γεγονός ότι η χώρα μας είναι ένα μόνιμο ορμητήριο του ΝΑΤΟ για το ξέσκισμα των λαών στην ευρύτερη περιφέρεια…

Ο εμπαιγμός δεν έχει τέλος. Ηδη μιλάνε για νίκη! Κι άλλη νίκη: Η Μέρκελ, λένε, πήρε το μήνυμα και θέλει να βοηθήσει την Ελλάδα. Φοβήθηκε τον ΣΥΡΙΖΑ… Τώρα, τα μονοπώλια τρέμουν. Τώρα ο ιμπεριαλισμός το ξανασκέφτεται. Στο Σύμφωνο Σταθερότητας θα μπει κι ένας αστερίσκος για την ανάπτυξη (υπάρχει ένα θέμα εδώ: οι νεότεροι δεν ξέρουν τι πάει να πει «αστερίσκος». Είναι ένα κλασικό κόλπο του Ανδρέα Παπανδρέου. Οπου πήγαινε, συμφωνούσε κανονικά σε όλα και όταν γυρνούσε στην Ελλάδα ανακοίνωνε πόσους «αστερίσκους» έβαλε στα κείμενα, ως απόδειξη ότι αντιστάθηκε).

Ετσι όπως πάει το πράγμα, η προεκλογική περίοδος θα διανυθεί σαν διαγωνισμός για το ποιος έστειλε καλύτερα το μήνυμα στην ΕΕ και ποιανού οι σύμμαχοι το έλαβαν.

Ο Βενιζέλος πανηγυρίζει γιατί ο Σουλτς αναγνώρισε την προσφορά του ΠΑΣΟΚ.

Ο Σαμαράς πανηγυρίζει γιατί η Μέρκελ πήρε το μήνυμα.

Ο Τσίπρας πάνω που πήγε να πανηγυρίσει ότι ο Ολάντ πήρε το μήνυμα, έφαγε μια ψυχρολουσία, αλλά «no problem», το μήνυμα το έχει πάρει ο Μελανσόν.

Υπάρχει, βέβαια, ένα θέμα: Ποιο είναι το μήνυμα, αλλά ποιος ασχολείται με τέτοιες λεπτομέρειες;

Σημασία έχουν τα διάφορα διαπιστευτήρια. Για το ποιος είναι ο καλύτερος διαχειριστής της κρίσης έτσι που η εργατική τάξη και να πληρώνει και να νιώθει νικητής.

Εξάλλου, όπως δήλωσε χτες ο Βενιζέλος «η δανειακή σύμβαση είναι ένα γήπεδο διαρκούς διαπραγμάτευσης». Θέση, με την οποία ήδη συμφωνεί τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ όσο και η ΝΔ που καθόρισε σαν κεντρικό σύνθημα για τις εκλογές: παραμονή στο ευρώ και διαπραγμάτευση του Μνημονίου, ό,τι δηλαδή έχουν βάλει σαν στόχο τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ.

Το πραγματικό πρόβλημα των εργατών είναι η καπιταλιστική πραγματικότητα, για την οποία έφεραν το μνημόνιο να λύσει το πρόβλημά της (την κρίση), είναι οι τσακισμένοι μισθοί τους και η άγρια φορολογία, είναι η ανεργία, είναι οι τρομακτικές επιπτώσεις από τις περικοπές στην Υγεία και την Πρόνοια. Πραγματικό πρόβλημα είναι το διά ταύτα που τα δένει όλα: Για να αυξάνουν τα κέρδη των καπιταλιστών η ζωή των εργατών στο σύνολό της γίνεται όλο και πιο αβάσταχτη.

Για την πραγματική ζωή των ανθρώπων και την αιτία του βασάνου τους οι δυνάμεις που υπερασπίζουν την ΕΕ κάνουν γαργάρα.

Αυτήν την πραγματική ζωή, όμως, επιμένουν να την προβάλουν, να την κάνουν σημαία της αντίστασής τους οι απεργοί στη «Χαλυβουργία», οι απεργοί στην «Ανακύκλωση», οι χιλιάδες άνθρωποι του μεροκάματου που καταφεύγουν στο ΠΑΜΕ και στις λαϊκές επιτροπές για να οργανώσουν την πάλη τους ενάντια στα χαράτσια και τις απειλές για διακοπή ρεύματος.

Αυτήν την πραγματική ζωή επιμένουν να την προβάλουν οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι που καλούνται να παραδώσουν τη γη τους στα φωτοβολταϊκά, ενώ έχουν μάθει μια ζωή πως δουλειά τους είναι να ταΐζουν (στάρι, γάλα και τόσα άλλα) και να ντύνουν (βαμβάκι, μαλλί) τον κόσμο.

Αυτήν την πραγματική ζωή επιμένουν να την προβάλουν οι αυτοαπασχολούμενοι που μην μπορώντας να ζήσουν μ’ ένα μεροκάματο πείνας, προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα σ’ ένα μικρομάγαζο, με αυταπάτες ίσως πως δε θα ‘ναι προσωρινή η διέξοδος, ενώ ξέρουν πως τελικά σ’ αυτό το σύστημα το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό.

Σ’ αυτήν την πραγματική ζωή αναφέρεται το ΚΚΕ διακηρύσσοντας «καμιά ανοχή στην καπιταλιστική βαρβαρότητα, δίνουμε τα πάντα για την ανατροπή της» και παράλληλα καλεί στην πιο πλατιά λαϊκή συσπείρωση, με στόχο την εξάλειψη των αιτιών που οδηγούν στη βαρβαρότητα.

Η εκλογική μάχη που έχουμε μπροστά, παρά τους φαινομενικά αρνητικούς συσχετισμούς, είναι ένα πεδίο που από καλύτερες θέσεις θα τη δώσουμε. Γιατί, ήδη οι απατεωνιές της προηγούμενης εκλογικής αναμέτρησης έχουν αποκαλυφθεί. Γιατί τώρα πια έχει γίνει απόλυτα καθαρό πως όλοι αυτοί που στοιχήθηκαν χτες σαν «μνημονιακοί» ή «αντιμνημονιακοί» και σήμερα στοιχίζονται σαν «δεξιοί» ή «αριστεροί», δεν είναι τίποτα άλλο από μια ομάδα που παλεύει για να κρατήσει την εργατική τάξη καθηλωμένη, μια ομάδα η οποία με τις παραλλαγές της (που αντιστοιχούν ενδεχομένως και σε διαφορετικά συμφέροντα αυτής ή της άλλης ομάδας συμφερόντων της αστικής τάξης) επιδιώκει να διασφαλίσει τα κέρδη των καπιταλιστών.

Πάμε μπροστά. Η επόμενη μέρα απαιτεί ένα ισχυρότερο – και εκλογικά – ΚΚΕ. Ενα ΚΚΕ που, όμως, για χάρη των εκλογικών ποσοστών δε κοροϊδεύει τους ανθρώπους της δουλειάς και ευθέως διακηρύσσει «χρέος με τα χέρια σου να σηκωθείς». Ενα ΚΚΕ που αντλεί δύναμη από την ίδια τη δύναμη των αγωνιζόμενων εργατών και ανατροφοδοτεί με αυτή του τη δύναμη την πάλη των εργατών

Posted in ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

Αντρίκιες, ξάστερες κουβέντες.

Posted by redship στο 19 Μαΐου , 2012

Γράφει ο Ρωμύλος Αβδής

Είναι γεγονός, μάγκες μου, ότι ο ιμπεριαλισμός τρέμει. Έπαθε ψυχολογικό τραλαλά με τα αυξημένα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ. Η Κάγκελα Μέρκελ πάσχει εδώ και δέκα μέρες από ιλίγγους, κεραυνός έπεσε στο αεροπλάνο που μετέφερε τον Ολάντ-το γεγονός αποδίδεται στην εύνοια του Διός προς τον Τσίπρα και θεωρείται,  από πολιτικούς αναλυτές διεθνούς κύρους, ως προειδοποίηση του αρχηγού των Θεών του Ολύμπου για το τι θα τους συμβεί, αν βάλουν εμπόδια στον Αλέξη στο δρόμο του για την ταπείνωση των Βρυξελλών. Έντρομοι οι Ομπάμα και Ολάντ έσπευσαν να διακηρύξουν  την ακλόνητη πίστη τους στην παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ. Σε αντίθεση προς το ΜΕΓΚΑ, το οποίο στριμώχνει τους υποψηφίους του ΣΥΡΙΖΑ, τόσο το BBC, όσο και η Wall Street Journal κάνουν αγώνα δρόμου για να αποκτήσουν την εύνοια του Αλέξη Τσίπρα, όστις εκλιπόντος του Βενιζέλου-ο οποίος είναι και χοντρός-προαλείφεται για το ρόλο του ηγέτη της ελληνικής σοσιαλδημοκρατίας. Ο Άλεξ συσπείρωσε μια μεγάλη μερίδα από πρώην ‘ευρωκομουνιστές’ στο κόμμα του, τους αφαίρεσε τον απεχθή προσδιορισμό κομμουνιστές και τους άφησε με το ευρώ.
     Το ταξικό σχολείο στην Ελλάδα εδώ και δεκαετίες παράγει ημιμαθείς ‘παπαγάλους’,  με σκοπό να επανδρώσει τον κρατικό μηχανισμό του δικομματισμού με άτομα τα οποία θα εκτελούν τις κομματικές εντολές πάραυτα, άνευ κρίσεως, άνευ ετέρας καθυστερήσεως. Γι αυτό και τελείς υπό το κράτος εγκεφαλικής  εμπλοκής στην προσπάθειά σου να κατανοήσεις τα όσα συμβαίνουν γύρω σου. Έτσι αναλαμβάνουν δράση τα μεγάλα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης, ώστε διά της περαιτέρω απονέκρωσης των εγκεφαλικών σου κυττάρων να οδηγήσουν την Ελλάδα,  στο ασφαλές λιμάνι του Ευρώ, στις όχθες της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.

 

      Εγώ όμως γουστάρω να βλέπω την αγωνία της Τρέμη και του Πρετεντέρη για την εμμονή των κομμουνιστών να μη θέλουν ν’ απαλλάξουν την Αλέκα από τα καθήκοντα της Γραμματέως της ΚΕ. Ηδονίζομαι  να βλέπω τα κανάλια της διαπλοκής να κατηγορούν το ΚΚΕ, ότι δεν θέλει να συνεργαστεί στο σχηματισμό ‘αριστερής κυβέρνησης’, ενώ τρεις μέρες ο Τσίπρας περιέφερε την εντολή σ’ όλους τους ναούς των Αθηνών προκειμένου να ενημερώσει το χριστεπώνυμο πλήθος γιατί  δεν μπορεί να συνεργαστεί με όλους αυτούς οι οποίοι εψήφισαν τη Συνθήκη του Μάαστριχτ-μέχρι και στη ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ απευθύνθηκε.
     Εγώ θα επαναλάβω ένα καθημερινό παράδειγμα για να σας κάνω πιο κατανοητό το πρόβλημα της λεγόμενης ‘επαναδιαπραγμάτευσης’ του χρέους. Έχετε λοιπόν πάρει από την Τράπεζα που χορηγεί το χαμηλότερο επιτόκιο ένα δάνειο. Επειδή ο κερατάς ο τραπεζίτης σας ζηλεύει που έχετε ωραία γυναίκα, σας αναγκάζει να βάλετε υποθήκη το σπίτι σας.  Που να ξέρατε όμως ότι αυτός ο αλιτήριος ο Γιωργάκης θα σας κουβαλούσε εδώ την Τρόικα, ενώ  ψηφίζατε οικογενειακώς τους Παπανδρέου από το 1963-τότε με τον ανένδοτο. Η ρουφιάνα η Τρόικα όμως σας βάζει το χέρι στα εισοδήματα, σας κόβει επιδόματα, μισθούς, προσθέτει φόρους και χαράτσια στα ήδη υπάρχοντα και βαράς φαλιμέντο.  Σε καλεί λοιπόν η Τράπεζα να ‘επαναδιαπραγματευθείς’ τους όρους του δανείου. Σου μικραίνει το ποσό των δόσεων και σου αυξάνει και τον χρόνο αποπληρωμής. Χαρούμενος εσύ βγαίνεις από την Τράπεζα, λες :’Κορόιδα, τους έπιασα’, αλλά ξαφνικά σκέφτεσαι ότι το σπίτι σου εξακολουθεί να παραμένει υποθηκευμένο.   Στην ουσία ποιος έπιασε κορόιδο ποιον; Βγήκε χαμένη η Τράπεζα; Το παραπάνω παράδειγμα από την καθημερινή ζωή μας, φέρε το στα μέτρα του χρέους της Ελλάδας.
     Την αστική τάξη στην Ελλάδα-όπως και σε όλες τις χώρες-δεν πρέπει να την υποτιμάς. Ξέρει πόσες χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι είναι κομματικά εξαρτημένοι, από τα κόμματα εξουσίας. Γνωρίζουν καλά οι αστοί, πόσα εκατομμύρια μικρομεσαίοι αγωνιούν για το αύριο, ξέρουν καλά, ότι μεσούσης της  ανεργίας  ο ιδιωτικός υπάλληλος  θα δεχτεί να δουλέψει και μια φορά τη βδομάδα και με πολύ λιγότερα λεφτά. Οι λίστες της ανεργίας αυξάνουν δραματικά κι ο εφιάλτης της ανεργίας σε υποχρεώνει σε ταπεινωτικές συνθήκες εργασίας. Ξαφνικά βλέπεις το γείτονά σου να βάζει λουκέτο, ενώ ένα χρόνο πριν ονειρευόταν να μετακομίσει στη μεσοαστική τάξη. Ακούς το γιο σου-καθηγητή- ότι δουλεύει για 680 ευρώ το μήνα καθαρά. Πας να κοιμηθείς το μεσημέρι και σου χαλάν το ύπνο οι ‘εισπρακτικές’ εταιρείες. Ο φόβος φωλιάζει μέσα σου. Ακούς και τις ειδήσεις στην τηλεόραση και λες και οι 300 ίδιοι είναι. Και κατεβάζεις τις ‘χριστοπαναγίες’ σου, ρίχνεις και τα φάσκελά σου και πας για ύπνο κι ονειρεύεσαι το παρελθόν, γιατί το μέλλον σε φοβίζει. Κι επειδή είσαι ένας απόφοιτος ελληνικού σχολείου, άρα δεν έχεις ‘κρίση’ δεν μπορείς να αναλύσεις ότι αυτό το χτες που βλέπεις στον ύπνο σου, ήταν αποτέλεσμα αγώνων άλλων, πριν από σένα. Δεν μπορεί να περάσει από το μυαλό σου, ότι ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΧΑΡΙΖΕΤΑΙ, αλλά χρειάζεται διαρκής ΑΓΩΝΑΣ. Αγώνας ΤΑΞΙΚΟΣ, ΜΑΖΙΚΟΣ.
      ‘Γιατί, παππού, αυτοί οι άνθρωποι σηκώνουν τη γροθιά τους;- η απορία του μικρού ήρωα του μυθιστορήματος του Λουντέμη ‘Ένα παιδί μετράει τα’ άστρα’. Ο παππούς ατάραχος γύρισε και του λέει:’ Λύγισέ μου αυτό το δάχτυλο’, προσπάθησε ο μικρός στο τέλος τα κατάφερε, όπως τα κατάφερε και με τα υπόλοιπα τέσσερα δάχτυλα χωριστά. Τον κοίταξε ο μικρός τον παππού στα μάτια με ικανοποίηση. Κι ο παππούς τότε, απόμαχος καπνεργάτης, του λέει:’ Έλα ν’ ανοίξεις τώρα και τη γροθιά μου’.  Κι όσο κι αν προσπάθησε ο μικρός η γροθιά δεν άνοιξε. Καταλάβατε τώρα γιατί η λογοτεχνία εξαφανίζεται από τα σχολικά βιβλία, τα οποία έχουν γεμίσει από συνταγές μαγειρικής ;’ Βάλε το νερό να βράσει, ρίξε τα μακαρόνια…’ . έτσι μαθαίνουν την Προστακτική σήμερα στα σχολεία της ΑΜΑΘΕΙΑΣ.
     Για να επανέλθουμε στους αστούς. Ξέρουν πολύ καλά να στηρίζουν και να προωθούν αυτόν, ο οποίος δεν θα αμφισβητήσει την ουσία της πολιτικής τους. Βλέπουν κι αυτοί ότι δεν τους βγαίνουν τα νούμερα, άρα αφού κάηκαν τα δυο βασικά του χαρτιά, πρέπει να φροντίσει για τη διάδοχη κατάσταση. Ξέρουν τα όρια του ΣΥΡΙΖΑ, όπως γνωρίζουν καλά ότι ο μικροαστικός ενθουσιασμός, στις παρούσες συνθήκες, εύκολα θα μετατραπεί σε απογοήτευση. Φόβος, ενθουσιασμός απογοήτευση. Αυτό το τρίπτυχο διαχειρίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ. Τώρα βρίσκεται στον ενθουσιασμό. Μετά θα σας έλθει ο ταμπλάς. Γιατί το σύνθημα το έχουμε ακούσει και πιο παλιά: ‘Στις 18 Σοσιαλισμός’. , Ταιριάζουν κι οι ημερομηνίες. 18 Ιούνη. Από τις 19 και μετά θα σας έρθει ο λογαριασμός, σε τιμές Βρυξελλών.
     Εσείς τι θα διαλέξετε; Το πρόσκαιρο λύγισμα του ενός δαχτύλου;
     Εγώ διαλέγω τη γροθιά. ΚΚΕ ΔΑΓΚΩΤΟ!!!

Ο ΑΓΩΝΑΣ είναι μακρύς και δύσκολος. Αλλά αξίζει να τον τολμήσεις.

 

από redfly planet

Posted in ρήξη και ανατροπή | Με ετικέτα: , , | 2 Σχόλια »

Να ποιοι είναι!

Posted by redship στο 19 Μαΐου , 2012

Γράφει  ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

Από το… σωτήριο «κούρεμα» και το PSI,

τα 150 εκατ. ευρώ που είχαν συνολικά τα ΤΕΙ «έγιναν» 50 εκατ. ευρώ!

Ενδεικτικά:

Το ΤΕΙ Αθήνας έμεινε με 1,9 εκατ. ευρώ από 11 εκατ. ευρώ, το ΤΕΙ Πάτρας με 2 εκατ. ευρώ από 7 εκατ. ευρώ, το ΤΕΙ Θεσσαλονίκης με 180.000 ευρώ από 8,2 εκατ. ευρώ, το ΤΕΙ Καβάλας με 400.000 ευρώ από 2 εκατ. ευρώ, το ΤΕΙ Σερρών με 1,1 εκατ. ευρώ από 5 εκατ. ευρώ, το ΤΕΙ Δυτικής Μακεδονίας με 110.000 ευρώ από 370.000 ευρώ, το ΤΕΙ Ηπείρου με 3,6 εκατ. ευρώ από 11,7 εκατ. ευρώ, το ΤΕΙ Κρήτης με 1,6 εκατ. ευρώ από 5,3 εκατ. ευρώ, το ΤΕΙ Λαμίας με 3,7 εκατ. ευρώ από 12,2 εκατ. ευρώ.

Επίσης, τα ΑΕΙ φτωχοποιήθηκαν.

Ενδεικτικά:

Από το «κούρεμα» το Πανεπιστήμιο Αθήνας έχασε 13 εκατ. ευρώ, το ΕΜ Πολυτεχνείο 30 εκατ. ευρώ, το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας 4,5 εκατ. ευρώ, το Γεωπονικό Αθήνας από 1,2 εκατ. ευρώ έμεινε με 372 χιλιάδες, το Αριστοτέλειο Θεσσαλονίκης από 11,5 εκατ. ευρώ έμεινε με 3,5, το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων από 1,5 εκατ. ευρώ έμεινε με 470 χιλιάδες ευρώ, η ΑΣΟΕΕ από 4,2 εκατ. ευρώ έμεινε με 1,2, το Ιόνιο Πανεπιστήμιο από 3,9 εκατ. ευρώ έμεινε με 1,2, το Πολυτεχνείο Κρήτης από 3,3 εκατ. ευρώ έμεινε με 1, το Πανεπιστήμιο Πειραιά από 16 εκατ. ευρώ έμεινε με 5, το Πανεπιστήμιο Αιγαίου από 2,9 εκατ. ευρώ έμεινε με 900 χιλιάδες, το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο από 1,3 εκατ. ευρώ έμεινε με 200 χιλιάδες, το Χαροκόπειο από 463 χιλιάδες ευρώ έμεινε με 140 χιλιάδες ευρώ, το Πανεπιστήμιο Κρήτης από 1,2 εκατ. ευρώ έμεινε με 366 χιλιάδες, το Πανεπιστήμιο Πάτρας από 5,4 εκατ. ευρώ έμεινε με 1,6, το Διεθνές Πανεπιστήμιο από 1,6 εκατ. ευρώ έμεινε με 500 χιλιάδες, το Πάντειο από 16 εκατ. ευρώ έμεινε με 5, το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας από 6 εκατ. ευρώ έμεινε με 1,8.

Συνολικά:

Τα Πανεπιστήμια, από τη μετατροπή των λογαριασμών τους στην Τράπεζα της Ελλάδας σε ομόλογα Δημοσίου και το «κούρεμά» τους, έχασαν 87 εκατ. ευρώ.

Επίσης, τα Nοσοκομεία λεηλατήθηκαν.

Ενδεικτικά:

Τα 10 εκατ. ευρώ του «Ιπποκράτειου» Θεσσαλονίκης πήγαν στο 1 εκατ. ευρώ, στο Ψυχιατρικό Θεσσαλονίκης από 969.000 ευρώ τα ταμειακά διαθέσιμα μειώθηκαν στις 212.000 ευρώ, περισσότερα από 1.700.000 ευρώ έκαναν φτερά από τους λογαριασμούς που διατηρούν στην Τράπεζα της Ελλάδας τα Νοσοκομεία Κοζάνης και Πτολεμαΐδας, στο Νοσοκομείο «Αγιοι Ανάργυροι» οι καταθέσεις από 1,8 εκατ. ευρώ πήγαν στις 575 χιλιάδες ευρώ.

Απ’ το «κούρεμα» δε γλίτωσε ούτε και ο Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων (ΕΟΦ), του οποίου τα αποθεματικά μειώθηκαν από 106 σε 32 εκατ. ευρώ.

Επίσης, τα Ταμεία καταληστεύτηκαν.

Ενδεικτικά:

Από το Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης Ιδιωτικού Τομέα (ΤΕΑΙΤ) κλάπηκαν 361,2 εκατομμύρια ευρώ, τα αποθεματικά του Ταμείου Βενζινοπωλών (Τομέα Επικουρικής Ασφάλισης Πρατηριούχων Υγρών Καυσίμων – ΤΕΑΠΥΚ – του ΟΑΕΕ) από 126,81 εκατ. ευρώ πήγαν στα 38,77 εκατ. ευρώ, τα αποθεματικά του Μετοχικού Ταμείου Στρατού από 84 εκατ. ευρώ πριν το «κούρεμα» έμειναν 25,9 εκατ. ευρώ, στο Μετοχικό Ταμείο Ναυτικού από 110,175 εκατ. ευρώ έμειναν 33,685 εκατ. ευρώ, στο Μετοχικό Ταμείο Αεροπορίας από 72,9 εκατ. ευρώ έμειναν 21,8 εκατ. ευρώ, τα ομόλογα ύψους 1,44 δισεκατομμυρίων ευρώ που διέθετε το ΙΚΑ «κουρεύτηκαν» κατά 57%, το 1,5 δισ. ευρώ του ΤΕΑΔΥ, παρομοίως.

Σημείωση:

Στο κοινό κεφάλαιο που διαχειριζόταν η Τράπεζα της Ελλάδας προ «κουρέματος» τα αποθεματικά ανέρχονταν στο ποσό των 2,347 δισ. ευρώ, ενώ μετά το «κούρεμα» η τρέχουσα αξία των νέων ομολόγων πήγε στα 717,8 εκατ. ευρώ.

Τα παραπάνω – πέραν του προφανούς – τα σημειώνουμε και για έναν επιπλέον λόγο:

Διότι ακόμα και στις λίγες ώρες που απέμεναν μέχρι η κυβέρνηση Παπαδήμου να παραδώσει στην υπηρεσιακή κυβέρνηση

(σ.σ.: θυμίζουμε ότι τον κ. Παπαδήμο τον ήθελαν ακόμα και για υπηρεσιακό πρωθυπουργού οι του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, με τη συμφωνία και του ΣΥΡΙΖΑ…),

η συγκεκριμένη κυβέρνηση Παπαδήμου φρόντισε να επιτελεί, ως την ύστατη στιγμή, το χρέος της απέναντι στους τοκογλύφους:

Ενώ δηλαδή με το ένα χέρι «κούρεψε» το λαό, με το άλλο χέρι κατέβαλε στο ακέραιο το ομόλογο των 435 εκατ. ευρώ που κατείχαν οι κερδοσκόποι και το οποίο έληξε προχτές.

Το πού συγκεκριμένα πήγαν αυτά τα λεφτά – και μάλιστα την ίδια ώρα που, επαναλαμβάνουμε, έχουν λεηλατηθεί μισθοί, συντάξεις, Ταμεία, νοσοκομεία, Πανεπιστήμια και ΤΕΙ – το αποκάλυψαν οι «Νιου Γιορκ Τάιμς»:

Πήγαν σε ένα διεθνές «κοράκι», σε ένα από εκείνα τα λεγόμενα «fund» υπό την επωνυμία «Dart Management», με έδρα τα νησιά… Κέιμαν!

Αυτοί είναι οι «σωτήρες».

Εκοψαν ακόμα και τις επικουρικές συντάξεις γιατί, όπως έλεγαν, τους έλειπαν 300 εκατ. ευρώ. Αλλά βρήκαν – στο ακέραιο – τα 435 εκατ. ευρώ για να πληρωθούν οι «γύπες» και οι «κανίβαλοι»!

Posted in Νίκος Μπογιόπουλος | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »