καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Μαΐου 2012
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Απρ.   Ιον. »
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    28293031  
  • Εγγραφή

Archive for 16 Μαΐου 2012

ο Παφίλης στην ΝΕΤ

Posted by redship στο 16 Μαΐου , 2012

Posted in ρήξη και ανατροπή, ταξικός πόλεμος, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση | Με ετικέτα: | 2 Σχόλια »

Τσακίστε τα νέα πλαστά διλήμματα

Posted by redship στο 16 Μαΐου , 2012

Πάμε οριστικά σε νέες εκλογές. Είχε διαφανεί από την περίοδο της διαδικασίας των εντολών για το σχηματισμό κυβέρνησης, όπως φάνηκε και η προσπάθεια αναδιαμόρφωσης του αστικού πολιτικού σκηνικού από την ίδια διαδικασία. Το δίλημμα «δεξιά ή αριστερά» ή «μνημόνιο – αντιμνημόνιο», ενισχύθηκε από την τακτική του ΣΥΡΙΖΑ με τη συνδρομή και των ΠΑΣΟΚ-ΝΔ. Δίλημμα που συσκοτίζει τις πραγματικές αντιθέσεις και τα αντίθετα ταξικά συμφέροντα, σε Ελλάδα και ΕΕ, ανάμεσα στους εργαζόμενους και τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους.

Ο ΣΥΡΙΖΑ προεκλογικά έλεγε ότι ζητά ψήφο για κυβέρνηση της «αριστεράς». Και το έλεγε γνωρίζοντας ότι με το ΚΚΕ δεν μπορεί να συνεργαστεί, υπάρχουν διαφορετικές, αντίθετες στρατηγικές. Δεν συνατιώνται πουθενά η στρατηγική του ΚΚΕ για αποδέσμευση από την ΕΕ, η μονομερής διαγραφή του χρέους με εργατική λαϊκή εξουσία, η ψήφος που ενισχύει αυτή την προοπτική της πάλης για τα παραπάνω και για οικονομία χωρίς καπιταλιστές, στα χέρια του λαού, με την στρατηγική της υπεράσπισης της ΕΕ και της Ευρωζώνης, της αναγνώρισης έστω και μέρους του κρατικού χρέους που αναπαράγει τα μνημόνια και θα πληρώσει ο λαός, με την ενίσχυση της υγιούς επιχειρηματικότητας, δηλαδή των μεγαλοεπιχειρηματιών.

Ελεγε επίσης, όπως έλεγε και την περίοδο των εντολών, ότι δεν θα συνεργασθεί με την ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, γιατί έχει απονομιμοποιηθεί η πολιτική τους. Τότε γιατί συναντήθηκε μαζί τους; Αφού ο ίδιος δεν ήθελε συνεργασία. Οταν πήρε ο ΣΥΡΙΖΑ την εντολή έκανε πρόταση συνεργασίας και σε ΠΑΣΟΚ και σε ΝΔ και σ’ άλλα κόμματα, σε όλα δηλαδή εκτός από τη «Χρυσή Αυγή». Υστερα από κάθε συνάντηση, ιδιαίτερα με την ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, τόνιζε ότι δεν μπορεί να συνεργασθεί μαζί τους, ή να πάρει ψήφο στήριξης ή ανοχής, γιατί θέλει κυβέρνηση της αριστεράς. Αλλά για κυβέρνηση της «αριστεράς» δεν του έβγαινε ο συσχετισμός. Εάν όπως έλεγε μετά τις συναντήσεις, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ ήθελαν μια κυβέρνηση σαν τη δική τους συγκυβέρνηση, του «μνημονίου» όπως ξανάλεγε, τότε γιατί τους συνάντησε να διερευνήσει τη δυνατότητα σχηματισμού κυβέρνησης; Για να τους αποκαλύψει; Μα όλα ήταν ανοιχτά μπροστά στο λαό. Αν λοιπόν αυτή η τακτική δεν είναι τυχοδιωκτισμός και κοροϊδία του λαού τότε τι είναι; Γιατί να τον εμπιστευτεί ο λαός μετά απ’ όλ’ αυτά;

Αν πράγματι ήταν συνεπής απέναντι στο λαό θα έπρεπε από την αρχή να πει ανοιχτά και τίμια ότι δεν υπάρχει δυνατότητα κυβέρνησης της αριστεράς και πάμε για εκλογές, να μου δώσει ο λαός την πρώτη θέση και αυτοδυναμία και να κάνω κυβέρνηση της αριστεράς ή μόνος μου, ή και σε συνεργασία με άλλο αριστερό κόμμα. Εκτός αν ο ΣΥΡΙΖΑ επιθυμεί μια κεντροδεξιά κυβέρνηση για να βολευτεί στον εύκολο ρόλο μιας αστικής αξιωματικής αντιπολίτευσης.

ΝΔ – ΠΑΣΟΚ έπαθαν συντριβή από την τεράστια φθορά στις λαϊκές συνειδήσεις. Ηθελαν σχηματισμό κυβέρνησης, δεν ήθελαν εκλογές, όχι μόνο ή κυρίως γιατί ενδιαφέρονται για την ανασυγκρότησή τους. Θέλουν να διασφαλίσουν ότι στην Ελλάδα θα συνεχισθεί η πολιτική του «ευρωμονόδρομου», η πολιτική που ρίχνει τα βάρη στο λαό και στρώνει το έδαφος για την ανάκαμψη της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Κάτω από την καταδίκη της πολιτικής τους, έκαναν και ελιγμό ζητώντας επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου, μια ανώδυνη διαδικασία στην ρηχή γραμμή «μνημονιακές και αντιμνημονιακές» δυνάμεις. Μιλούν για αναδιαπραγμάτευση σε μια περίοδο που έχει εκφραστεί αυτή η ανάγκη από κράτη – μέλη της ΕΕ, όχι για να εφαρμόσουν φιλολαϊκή πολιτική, αλλά γιατί ψάχνουν για μια καλύτερη διαχείριση που θα εξασφαλίσει να προχωρήσει η ανάκαμψη, πάντα όμως με λιτότητα. Δεν είναι καθόλου τυχαία η ανακοίνωση του ΣΕΒ ότι μια κυβέρνηση συνεργασίας και με τον αντιμνημονιακό ΣΥΡΙΖΑ, βοηθά την αναδιαπραγμάτευση που την θέλουν σήμερα οι κυβερνήσεις και οι επιχειρηματικοί όμιλοι των κρατών – μελών που είναι σε κρίση.

Η αναμόρφωση του αστικού πολιτικού συστήματος εξυπηρετεί την προσπάθεια αναχαίτισης της τάσης ριζοσπαστικοποίησης, απεγκλωβισμού από την αστική ιδεολογική και πολιτική επιρροή. Η δυνατότητα για αναμόρφωση πατάει στο γεγονός ότι δεν μειώθηκαν συνολικά οι δυνάμεις του «ευρωμονόδρομου», της εξυπηρέτησης των συμφερόντων του κεφαλαίου, του καπιταλιστικού συστήματος. Το σύνθημα κυβέρνηση ΝΔ ή κεντροδεξιάς ή και ΝΔ – ΠΑΣΟΚ μαζί από τη μια, (χθες ο Αντ. Σαμαράς μίλησε για δυνατό ευρωπαϊκό μπλοκ, ενώ ο Ευ.Βενιζέλος δεν είπε κουβέντα κατά της ΝΔ), και ΣΥΡΙΖΑ με κάποιες συνεργασίες από την άλλη, θα είναι τώρα το νέο παραπλανητικό δίλημμα μπροστά στο λαό που έχει ανάγκη από μια πολιτική ρήξης και σύγκρουσης και όχι αναδιαπραγμάτευσης.

Γι’ αυτό λέμε: Τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ τους ξέρετε, δεν αλλάζουν. Αλλά μην εμπιστεύεστε και τον ΣΥΡΙΖΑ. Παραπλανά με τις δήθεν εύκολες λύσεις. Θέλει να είναι και με την ΕΕ και με το λαό. Από την κατάργηση του μνημονίου και της δανειακής προεκλογικά, έφτασε στο δεν κάνουμε μονομερείς ενέργειες. Μιλά για επαναδιαπραγμάτευση της στρατηγικής της ΕΕ αλλά κυβερνήσεις του κεφαλαίου τη συναπαρτίζουν και όχι οι λαοί. Αρα δε γίνεται φιλολαϊκή. Τώρα στην προεκλογική περίοδο θα ξαναβγεί στα ηχηρά «αντιμνημονιακά συνθήματα, για να τα ξεχάσει αν γίνει κυβέρνηση. Γι’ αυτό λέμε: Αλλάξτε την ψήφο σας. Οι εργαζόμενοι, τα φτωχά λαϊκά στρώματα καταλαβαίνουν τι σημαίνει για την επόμενη μέρα ισχυρό ΚΚΕ.

Posted in ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης, ταξικός πόλεμος, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ, Τώρα με το ΚΚΕ. | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »

Στα 25 … απολύεται επειδή κοστίζει πολύ!

Posted by redship στο 16 Μαΐου , 2012

Το Σάββατο κλείνει τα 25, την Παρασκευή …απολύεται! Δεν είναι «επιστημονική φαντασία», αλλά η πραγματικότητα που έχουν διαμορφώσει τα μονοπώλια και οι κυβερνήσεις στη χώρα μας, για τους εργαζόμενους και τη νέα γενιά. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα νέας εργαζόμενης σε μεγάλη εταιρεία του κλάδου των Τροφίμων όπου έχει ξεκινήσει ήδη η πρόσληψη νέων εργαζομένων (κάτω των 25 ετών) με 511 ευρώ μεικτά. Η συγκεκριμένη εργαζόμενη δουλεύει στη γραμμή παραγωγής εδώ και 1,5 μήνα με τις νέες εργασιακές σχέσεις σκλαβιάς για τους νέους εργαζόμενους, με 511 ευρώ το μήνα. Το Σάββατο, η νεαρή κοπέλα έχει γενέθλια και την ενημέρωσαν πως την Παρασκευή …απολύεται επειδή γίνεται 25 ετών. «Με διώχνουν Παρασκευή και όχι νωρίτερα για να μη χάσω τα μεροκάματα. Μου έκαναν και χάρη υποτίθεται…», τόνιζε χτες σε πηγαδάκι έξω από το εργοστάσιο και συνέχιζε: «Απ’ το Σάββατο, θα ψάχνω για δουλειά, επειδή έγινα 25 χρονών».

Αυτή είναι η νέα τους βαρβαρότητα. Αυτός είναι ο σύγχρονος Μεσαίωνας. Ο Μεσαίωνας που αυτοί διαμορφώνουν για τη νέα γενιά, για τους ανθρώπους που ενώ υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις να ζήσει μια ζωή με μόνιμη και σταθερή δουλειά, με δωρεάν Υγεία και Πρόνοια, με υψηλού επιπέδου Παιδεία, εντούτοις μετατρέπεται σε ζητιάνο στους μονοπωλιακούς ομίλους και τους επιχειρηματίες, επειδή έγινε …25 χρονών

Posted in τα «Νταχάου» της εργοδοτικής αυθαιρεσίας | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

Είτε με το φόβο είτε με την αυταπάτη…

Posted by redship στο 16 Μαΐου , 2012

Ε, ΝΑΙ, ΛΟΙΠΟΝ,έχουμε ξανά εκλογές. Γιατί άραγε να είναι …τόσο κακό αυτό; Αν πιστέψουμε όλους αυτούς που δημοσιολογούν από χτες, πάθαμε κάποια ζημιά και δεν το έχουμε καταλάβει! Μας συνέβη κάτι τρομερό.

Κάνουν κακό στην οικονομία – μας λένε – δημιουργούν ρευστό πολιτικό σκηνικό, προκαλούν ανασφάλεια, φοβίες, άγχος, αγωνία. Πάλι καλά που δε μας είπαν πως προκαλούν πονοκέφαλο, διάρροια και μεταδοτικές ασθένειες.

Προφανώς πιστεύουν ότι τα προηγούμενα δύο χρόνια που …δεν είχαμε εκλογές κανείς δεν είχε πρόβλημα στη χώρα, κανείς δεν αγχωνόταν και η οικονομία πήγαινε από το καλό στο καλύτερο.

Τι στην πραγματικότητα συμβαίνει; Απλούστατα έχουν μία έμφυτη …αντιπάθεια για οτιδήποτε εμπλέκει το λαό. Δεν τον θέλουν μέσα στα πόδια τους…!

Ακόμα και όταν πρόκειται για μια εκλογική διαδικασία με καλπονοθευτικό εκλογικό νόμο και με το σύνολο των μέσων μαζικής ενημέρωσης πανέτοιμα να υποστηρίξουν για μία ακόμη φορά κάθε λογής «ευρωμονόδρομο», με τρομοκρατία και παραπληροφόρηση.

Ομως αν νιώθουν άβολα με ένα λαό που απλά θα πάει στην κάλπη να ψηφίσει, φανταστείτε την κατάστασή τους απέναντι σε ένα λαό που διεκδικεί, απαιτεί και παλεύει για τα δικαιώματά του και μια καλύτερη ζωή. Αυτό πραγματικά τους αποσυντονίζει.

Γι’ αυτό θα αξιοποιήσουν τις επερχόμενες εκλογές για να το εμποδίσουν. Τούτη τη φορά μάλιστα είναι πιο ξεκάθαρες οι συνταγές τους. Είτε ο φόβος (βοήθεια, θα μας βγάλουν από την Ευρωζώνη!!!) είτε οι αυταπάτες (θα διαπραγματευτούμε με την Ευρωζώνη για να γίνει φιλολαϊκή).

ΚΑΙ …ΠΟΛΥ ΑΡΓΗΣΕ εν τω μεταξύ ο Β. Σόιμπλε να κάνει τις …αναμενόμενες δηλώσεις του! Κατά τη γνώμη του, λοιπόν, δεν έχουμε εκλογές μπροστά μας, αλλά «δημοψήφισμα» για την παραμονή ή όχι της χώρας στο ευρώ!

Δηλαδή …τα γνωστά: Αποδεχτείτε την εξαθλίωση, γιατί θα συμβούν τα χειρότερα. Ε, ας φροντίσουμε να συμβούν τα «χειρότερα». Ομως τα χειρότερα γι’ αυτούς και την πολιτική τους.

Posted in ταξικός πόλεμος, Αστική ή εργατική εξουσία | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

Η κοροϊδία των διερευνητικών εντολών

Posted by redship στο 16 Μαΐου , 2012

Οταν πριν από τις εκλογές του Μάη, το ΚΚΕ ρωτήθηκε για το τι θα κάνει τη διερευνητική εντολή, στην περίπτωση που ήταν τρίτο κόμμα, απάντησε ότι θα την επέστρεφε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Η απάντηση αυτή λοιδορήθηκε και συκοφαντήθηκε από τα αστικά ΜΜΕ και τα κόμματα του ευρωμονόδρομου, που έλεγαν ότι το ΚΚΕ δεν θέλει να κυβερνήσει, άρα δεν υπάρχει λόγος να ψηφιστεί στις εκλογές. Σήμερα, υπάρχουν οι προϋποθέσεις για το λαό να διαπιστώσει την ευθύτητα με την οποία το ΚΚΕ του είπε την αλήθεια και τον τρόπο με τον οποίο προσπάθησαν να τον κοροϊδέψουν όσοι τότε επιτέθηκαν στο Κόμμα.
Το ΚΚΕ είπε στο λαό ότι καμιά κυβέρνηση συνεργασίας δεν μπορεί να λύσει ακόμα και επείγοντα λαϊκά προβλήματα, αν δεν έχει στρατηγική σύγκρουσης με τα μονοπώλια και την ΕΕ, αν δεν αναγνωρίζει την αναγκαιότητα για κλιμάκωση της ταξικής πάλης στο εθνικό πεδίο. Είπε επίσης καθαρά ότι ακόμα και μια κυβέρνησης της αριστεράς να συγκροτούνταν, αυτή θα διαλυόταν από τις πρώτες κιόλας μέρες, αφού ακόμη και στα επιμέρους ζητήματα που θα είχε να αντιμετωπίσει, θα αποκαλυπτόταν από την πρώτη ώρα το χάος που χωρίζει στρατηγικά το ΚΚΕ με τα άλλα κόμματα που διακήρυτταν την πρόθεσή τους να σχηματίσουν μια τέτοια κυβέρνηση. Αρα, εξήγησε το ΚΚΕ, εφόσον δεν υπάρχει περίπτωση συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ, τη ΝΔ ή και τους δύο μαζί και εφόσον απορρίπτει στρατηγικά τη συνεργασία με τις αυτοαποκαλούμενες «αντιμνημονιακές» δυνάμεις, δεν θα υπήρχε κανένας λόγος να περιφέρει τη διερευνητική εντολή, αλλά θα την επέστρεφε κατευθείαν στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
Οι μετεκλογικές εξελίξεις και ιδιαίτερα ο τρόπος με τον οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ χειρίστηκε την διερευνητική εντολή, αποδεικνύει τον τυχοδιωκτισμό του και την υποτίμηση της νοημοσύνης του λαού. Τι έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ; Ενώ από το αποτέλεσμα δεν προέκυπτε ούτε μαθηματικά η περίπτωση να σχηματιστεί «κυβέρνηση της αριστεράς» και ενώ ήταν αδιαμφισβήτητη η πρόθεση του ΚΚΕ να μη συμμετέχει σε μια τέτοια κυβέρνηση, ακόμα και αν συγκέντρωνε κοινοβουλευτική πλειοψηφία, από το βράδυ της Κυριακής επέμενε ότι στόχος του είναι να αξιοποιήσει τη διερευνητική εντολή για να σχηματίσει κυβέρνηση της αριστεράς! Δηλαδή, ωμή κοροϊδία του λαού. Στην πραγματικότητα, είχε από την πρώτη ώρα για στόχο να πάει ξανά σε εκλογές, με την προσδοκία ότι θα πετύχει αυτοδυναμία ή ότι το αποτέλεσμα θα ευνοούσε τη συγκυβέρνηση με άλλα «αντιμνημονιακά» κόμματα. Το έκρυβε όμως συνειδητά από το λαό και αναλώθηκε σε προεκλογικό σόου εντυπώσεων.
Οταν πήρε τη διερευνητική εντολή σαν δεύτερο κόμμα, άλλαξε το τροπάριο. Εκεί που έλεγε ότι δε θέλει επ’ ουδενί συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ, πρότεινε πέντε σημεία για την επίτευξη ελάχιστης συμφωνίας με όλους, εκτός από τη Χρυσή Αυγή. Μάλιστα, ύστερα από κάθε συνάντηση, ιδιαίτερα με τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, τόνιζε ότι δεν μπορεί να συνεργαστεί μαζί τους, ακόμα και αν τον στήριζαν με ανοχή, γιατί θέλει κυβέρνηση της αριστεράς. Ακόμα, όμως, και το μίνιμουμ πρόγραμμα των πέντε σημείων, τι νόημα έχει; Οταν ένα κόμμα που πάει για κυβέρνηση αυτοδύναμη ή συνεργασίας, οφείλει να φέρει ανοικτά στο λαό πρόγραμμα κυβερνητικής συνεργασίας εφ’ όλης της ύλης. Τα πέντε σημεία θα μπορούσε να είναι σημεία κοινής δράσης για μια ομοσπονδία, για μια συνομοσπονδία, όχι για μια κυβέρνηση.
Στο μεσοδιάστημα, ο ΣΥΡΙΖΑ επεδίωξε συναντήσεις με κοινωνικούς φορείς, που όπως έλεγε στηρίζουν το κυβερνητικό του πρόγραμμα, για να εμπεδωθεί στις λαϊκές συνειδήσεις η ταξική συνεργασία, ενώ με το βλέμμα στραμμένο στις νέες κάλπες και στον υπό διαμόρφωση διπολισμό, συναντήθηκε και με κόμματα χωρίς κοινοβουλευτική εκπροσώπηση, με τα οποία, ούτως ή άλλως, είχε όλο το χρόνο να συζητήσει έξω από τη διαδικασία των διερευνητικών εντολών. Με τέτοια τερτίπια προσπαθούν να κοροϊδέψουν το λαό και να κρύψουν ότι στόχος τους είναι από τη μια να υπηρετήσουν την ΕΕ – συνεκτικός τους κρίκος με τα άλλα κόμματα του ευρωμονόδρομου – και από την άλλη να σύρουν το ΚΚΕ στο ίδιο μαντρί. Να τους ξεσκεπάσει ο λαός, συνειδητοποιώντας ότι έχει συμφέρον να αλλάξει την ψήφο του. Η επόμενη μέρα θα είναι καλύτερη με ισχυρό ΚΚΕ και αυτόν πρωταγωνιστή στους αγώνες, απέναντι σε οποιαδήποτε κυβέρνηση σχηματιστεί για να διαχειριστεί αντιλαϊκά την κρίση.

Posted in Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η «Δημοκρατία του φερετζέ» | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

Η ΕΕ, ο ΣΥΡΙΖΑ και… η ΕΔΑ

Posted by redship στο 16 Μαΐου , 2012

Γράφει  ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

 

«Σας παραπλανούν

σημείωσε η Αλέκα Παπαρήγα στην προχτεσινή συγκέντρωση του ΚΚΕ στο Πεδίον του Αρεως –

με τα ιστορικά παραδείγματα που χρησιμοποιούν σε άλλες συνθήκες και άλλες καταστάσεις. Οπως το παράδειγμα του 1958, όπου η ΕΔΑ έγινε αξιωματική αντιπολίτευση με ποσοστό πάνω από 24%.

Παραλείπουν να πούνε ότι τότε η ΕΔΑ – τηρουμένων των αναλογιών της περιόδου – δεν είχε τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ.

Λόγου χάρη, στο κρίσιμο ζήτημα της σύνδεσης και ένταξης της Ελλάδας στη ΕΟΚ έλεγε «όχι», μιλώντας για το λάκκο των λεόντων».

Ορισμένοι θεώρησαν ότι διαθέτουν το πολιτικό αλλά και το ιστορικό «μπόι» να αμφισβητήσουν – μερικοί μάλιστα… φιλίστορες ακόμα και να λοιδορήσουν – την παραπάνω τοποθέτηση του ΚΚΕ.

Ας δούμε, λοιπόν, την αλήθεια.

Καθώς η αλήθεια για το τότε, φωτίζει την «αξιοπιστία», τη «φερεγγυότητα» και την «αλήθεια» που πρεσβεύουν κάποιοι σήμερα.

Από την έναρξη κιόλας των διαπραγματεύσεων για τη σύνδεση της Ελλάδας με την ΕΟΚ, ήδη από το 1959 δηλαδή, η ΕΔΑ τόνιζε:

α)«…Με τη σύνδεση της Ελλάδος στην Κοινή Αγορά έγινε ένα νέο μεγάλο άλμα προς την πλήρη πολιτική και οικονομική υποδούλωση της χώρας στα ξένα μονοπώλια. Η υποανάπτυκτη Ελλάδα ρίπτεται από την κυβέρνησή της βορά στα πανίσχυρα δυτικοευρωπαϊκά τραστ και πρώτα απ΄όλα στα δυτικογερμανικά (…). Η τύχη που αναμένει τη γεωργία μας δεν είναι καλύτερη. Θα αντιμετωπίσει τον λυσσαλέο συναγωνισμό της Ιταλίας, της Γαλλίας και των αποικιών της (…). Ενα ζοφερό μέλλον ανοίγεται για τη χώρα μας (…). Αν σήμερα οι άνεργοι ξεπερνούν τις 250.000 αύριο θα διπλασιασθούν».

Αμέσως μετά από την ανακοίνωση της Υπογραφής Σύνδεσης με ανακοίνωσή της η Διοικούσα Επιτροπή της ΕΔΑ (31/3/1961) επισήμαινε τα εξής:

β)«1. Η μονογραφή της συμφωνίας συνδέσεως της Ελλάδος με τους Εξι της Κοινής Αγοράς αποτελεί πράγματι σταθμό στην ιστορία της χώρας. Οχι όμως προς την κατεύθυνση της «εξυψώσεως των συνθηκών διαβιώσεως του ελληνικού λαού» όπως πανηγυρίζων για το γεγονός, ισχυρίσθη ο κ. πρωθυπουργός, αλλά προς την εντελώς αντίθετη: της ταχύτατης επιδεινώσεως, μέχρις απαθλιώσεως, του βιοτικού επιπέδου του ελληνικού λαού, εφ’ όσον η ελληνική οικονομία διά της συνδέσεως θα μεταβληθή σε τυπικό χώρο αποικιακής εκμεταλλεύσεως του μεγάλου μονοπωλιακού κεφαλαίου των χωρών της ΕΟΚ.

» 2. Η ΕΔΑ, ευθύς μόλις έγινε γνωστή η πρόθεσις της κυβερνήσεως να συνδεθή η Ελλάς μετά των χωρών της Κοινής Αγοράς, εξέφρασε την πλήρη αντίθεσή της προς αυτήν και δεν έπαυσε έκτοτε να αγωνίζεται για την αποτροπή της (…).

» 3. Η ΕΔΑ θεωρεί καταστροφική για την ελληνική οικονομία την σύνδεσή της με την Κοινή Αγορά διότι:

α) Η βιομηχανική και βιοτεχνική παραγωγή της χώρας, εκτεθειμένη στον διπλό θανάσιμο ανταγωνισμό της αντιστοίχου παραγωγής των Εξι, θα εξαφανισθή (…)

β) Η γεωργική παραγωγή, παρά τα όσα αντίθετα διακηρύσσει η κυβέρνηση για να παραπλανήση τους μοχθούντες αγρότες, θα υποστή τις αυτές με την βιομηχανική και βιοτεχνική παραγωγή συνέπειες. Και, αντί αυξήσεως των εξαγωγών ελληνικών γεωργικών προϊόντων (…) θα οδηγηθούμε στον περιορισμό και της γεωργικής παραγωγής».

Αυτά έλεγε η ΕΔΑ για την ΕΟΚ.

Πράγμα που κάνουν ότι «ξεχνούν» όσοι επιμένουν στους (εφ’ όλης της ύλης, μάλιστα) παραλληλισμούς του ΣΥΡΙΖΑ με την ΕΔΑ.

Καλό είναι στο σημείο αυτό να θυμίσουμε τι έλεγε από τότε το ΚΚΕ για τη σύνδεση της Ελλάδας με την ΕΟΚ.

Η ΚΕ του ΚΚΕ με ανακοίνωσή της (4/4/1961) σημείωνε:

γ)«… Η μονογράφηση της συμφωνίας με την Κοινή Αγορά αποτελεί μεγάλης ολκής αντεθνική ενέργεια, που ο πραγματικός της χαρακτήρας δεν μπορεί να συγκαλυφθεί από τις θριαμβολογίες της κυβέρνησης και από τα υποβολιμαία συγχαρητήρια των εγκαθέτων της. Εργάτες, αγρότες, βιοτέχνες, βιομήχανοι, οικονομολόγοι, τα πιο πλατιά στρώματα της ελληνικής κοινωνίας επανειλημμένα έχουν εκφράσει την ανοιχτή τους αντίθεση στη σύνδεσή μας με την Κοινή Αγορά, που σημαίνει ξεπούλημα της χώρας στα ευρωπαϊκά τραστ, πίσω από τα οποία κρύβονται το αμερικάνικο και δυτικογερμανικό μονοπωλιακό κεφάλαιο, που παίζουν ηγετικό ρόλο στο συνασπισμό του ΝΑΤΟ. Και όμως η κυβέρνηση Καραμανλή, αψηφώντας τη θέληση της ολότητας του έθνους, υπέγραψε την ολέθρια αυτή συμφωνία (…).

Για την εργατική τάξη της χώρας μας, η σύνδεση της Ελλάδας με την Κοινή Αγορά θα σημαίνει πιο άγρια εκμετάλλευση, μεγαλύτερη ανεργία, αύξηση της μετανάστευσης, ένταση της καταπάτησης των συνδικαλιστικών και δημοκρατικών ελευθεριών, των κοινωνικών κατακτήσεων.

Για την αγροτιά μας, η σύνδεση θα σημαίνει καινούργιες δυσκολίες (…). Το ξεκλήρισμα των φτωχών και μεσαίων αγροτών θα ενταθεί.

Για χιλιάδες βιοτεχνικές επιχειρήσεις (…) η σύνδεση με την Κοινή Αγορά θα σημαίνει την αναπόφευκτη καταστροφή (…). Οι μόνοι που θα βγουν κερδισμένοι θα είναι οι ξένοι και μια φούχτα ντόπιοι μεγαλοεπιχειρηματίες, που θα συνασπιστούν με τα μονοπωλιακά μεγαθήρια της Δύσης και θα συγκεντρώσουν στα χέρια τους την παραγωγή και το εμπόριο της χώρας.

Μια τεράστια ώθηση της συγκέντρωσης και συγκεντροποίησης του κεφαλαίου σε βάρος της μικρής και μεσαίας επιχείρησης θα είναι ένα από τα αποτελέσματα της σύνδεσης αυτής. Ανοίγοντας διάπλατα τις πόρτες της οικονομίας στα τραστ της Δυτικής Ευρώπης, η κυβέρνηση της ολιγαρχίας ετοιμάζεται να αναγνωρίσει το παλιό χιλιοπληρωμένο δημόσιο εξωτερικό χρέος και, παίρνοντας σε αντάλλαγμα καινούργια δάνεια, που τόσο έχει ανάγκη για να σταθεί στην εξουσία, θα υποτάξει ακόμα πιο πολύ τη χώρα στους ξένους ληστές…».


Αυτή είναι η ιστορική και πολιτική αλήθεια.

Μήπως, επομένως, θα έπρεπε να είναι πιο διαβασμένοι εκείνοι που – για λογαριασμό του ΣΥΡΙΖΑ – εγκαλούν το ΚΚΕ ότι στο θέμα της ΕΕ δεν ενεργεί όπως η ΕΔΑ;…


Πηγές:

— Αλέξανδρος Α. Χατζηκώστας, «Η σύνδεση του 1961 με την ΕΟΚ».

— «Επίσημα κείμενα ΚΚΕ», τόμος 9ος.

— Τρίκκας Τάσος, «ΕΔΑ 1951-67, Το νέο πρόσωπο της αριστεράς», εκδόσεις ΘΕΜΕΛΙΟ, 2009.

Posted in ταξικός πόλεμος, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Νίκος Μπογιόπουλος | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »