καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Μαΐου 2012
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    28293031  
  • Εγγραφή

Archive for 11 Μαΐου 2012

Ρένα Δούρου : Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει μιλήσει ποτέ για μονομερή κατάργηση του μνημονίου

Posted by redship στο 11 Μαΐου , 2012

Από το redfly planet

Για ψέμματα κατηγόρησε τον Ευάγγελο Βενιζέλο η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Ρένα Δούρου, τονίζοντας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει μιλήσει ποτέ για μονομερή κατάργηση του μνημονίου.

«Μην τα μπερδεύουμε. Εμείς από το Μάρτη του 2010 λέμε για καταγγελία των όρων των δανειακών συμβάσεων. Δεν είμαστε ημίτρελοι να θεωρούμε ότι μια χώρα, που τη βγάλανε έξω από τις αγορές, δεν έχει την ανάγκη δανεισμού. Αντιθέτως, όταν λέγανε «λεφτά υπάρχουν» εμείς, τότε, σε κείνη την προεκλογική περίοδο λέγαμε προς τον κ. Παπανδρέου, «θα δανειστείτε, προσέξτε όμως με τι όρους θα δανειστείτε». Όταν λοιπόν, λέμε καταγγελία του Mνημονίου, λέμε καταγγελία των όρων με τους οποίους η χώρα προσέτρεξε να δανειστεί» είπε.

«Η έκπληξη ήταν πολύ μεγάλη. Δεν μπορείς μέσα σε σαράντα ώρες, ούτε καν σαράντα οκτώ, να ακούς ότι στηρίζω μια κυβέρνηση της Αριστεράς με πολύ συγκεκριμένο πρόγραμμα και την επόμενη μέρα, ν’ ακούς από τα ίδια χείλη ότι «πάμε τώρα όλοι μαζί» και μάλιστα με κόμματα, που δεν έχει περάσει πολύς καιρός, που τα θεωρούσες άλλοθι, είχες ασκήσει δριμεία κριτική απέναντί τους» σχολίασε για την πρόταση Κουβέλη, η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Ρένα Δούρου, μιλώντας στο ραδιοσταθμό ΒΗΜΑ.

Σχόλιο Redfly

Ψεύτες και απατεώνες του χειρίστου είδους, αποδεικνύονται τα πολιτικά ρετάλια του Συνασπισμού. Οι κωλοτούμπες των στελεχών και βουλευτών του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ δεν έχουν τέλος, και τελικά ο ρόλος τους ως δούρειος ίππος των εργατικών συνειδήσεων, αποκαλύπτεται δια μαγείας λίγες μόλις μέρες μετά τις εκλογές …. ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ, απλά θέλουν να το καταγγείλουν ! Και ξέρετε που θα την γράψουν την καταγγελία του Μνημονίου, η ευρωπαϊκή και ελληνική αστική τάξη …

Όπως έχω ξαναγράψει στο παρελθόν : ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ ΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΠΑΤΕΩΝΕΣ, πριν καταστρέψουν και τις τελευταίες αντιστάσεις των εργαζομένων.

Posted in Ο οπορτουνισμός | Με ετικέτα: | 1 Comment »

Οργή λαού στην Ιεράπετρα. Στέλεχος της Χρυσής Αυγής, γυμναστής και διευθυντής νυχτερινού ΕΠΑΛ υπεύθυνος παιδεραστίας και βιασμού.

Posted by redship στο 11 Μαΐου , 2012

από  το μπλόγκ   βυσσινόκηπος

Το στέλεχος της Χ.Α Γιώργος Πετράκης, κουμπάρος του βουλευτή της ΝΔ Πλακιωτάκη, και διορισμένος από τους ΠΑΣΟΚους ως διευθυντής του νυχτερινού ΕΠΑΛ, κατηγορείται (όχι πρώτη φορά) για ασέλγεια και βιασμό ανηλίκου.
Συγκλονιστική ραδιοφωνική μαρτυρία σπάει το πέπλο σιωπής στην Ιεράπετρα. Οι ψίθυροι που όλοι γνωρίζανε, έγιναν κραυγή από μια γυναίκα που συγκλονίζει.
Ευτυχώς εχθές ο κύριος διαγράφτηκε από την ΕΛΜΕ.
Ακούστε και ανατριχιάστε.
http://www.hxonews.gr/index.php/topika/3806-2012-05-11-11-31-30
Άραγε ο εισαγγελέας θα κινηθεί αυτεπάγγελτα για να ξανανοίξει την υπόθεση, ή τα γερά μέσα αυτού του φασίστα θα θάψουν για μια ακόμα φορά την αλήθεια.
Στον ΗΧΩ fm που έβγαλε το θέμα πρέπει να δώσουμε συγχαρητήρια, όπως και στη δημοσιογράφο Μαρία Τσαγκαράκη.

Posted in Το «αυγό του φιδιού», γουρούνια μ΄ανθρώπινη μορφή | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Συγκέντρωση ΚΚΕ 14 Μάη 2012

Posted by redship στο 11 Μαΐου , 2012

Posted in κκε | Με ετικέτα: | 1 Comment »

το τραγουδι της αγροτιας.

Posted by redship στο 11 Μαΐου , 2012

Posted in τραγουδια, τραγούδια αγαπημένα | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Για το επικοινωνιακό του ΚΚΕ

Posted by redship στο 11 Μαΐου , 2012

από    γλόμπινγκ

Ποιός σας είπε ότι θέλω εγώ να γίνω γραμματέας πουλάκια μου;

Πολλά λέγονται για το επικοινωνιακό του ΚΚΕ, και ιδιαίτερα τώρα τελευταία που το εκλογικό αποτέλεσμα στεναχώρησε «ανεπανόρθωτα» πολλούς ψηφοφόρους του κόμματος, οι οποίοι όμως στο σύνολο τους μάλλον δεν έχουν καταλάβει πολλά για την διεξαγωγή του ταξικού αγώνα, κυρίως επειδή δεν μπορούν ή δεν θέλουν να συμμετέχουν σε αυτόν εκεί που δίδεται(στους δρόμους, στα σωματεία, στις λαϊκές επιτροπές κλπ).
Τεσπα δεν θα κάτσω να αναλύσω εδώ το γιατί η επαφή με τον αγώνα και το κόμμα βοηθάει τον κόσμο να βγάλει ορθότερα συμπεράσματα, αν και ίσως το κάνω σε κάποιο άρθρο αργότερα. Προς το παρόν ας αρκεστούμε σε μερικές διαπιστώσεις  σχετικές με το επικοινωνιακό, όπως άλλωστε υπόσχεται ο τίτλος του άρθρου.
Καταρχήν την περίοδο αυτή, τα ΜΜΕ διαχειρίστηκαν τα πράγματα προς όφελος του συστήματος με πάρα πολύ αποτελεσματικό και έξυπνο τρόπο. Όσον αφορά το ΚΚΕ συγκεκριμένα, φρόντισαν να το εξαφανίσουν, μη καλώντας εκπροσώπους μας στις διάφορες εκπομπές, και στη θέση του, να παρουσιάζουν εντέχνως τα ίδια αυτά αστικά μέσα μια στρεβλή εικόνα για το τι είναι και το τι δεν είναι το κόμμα. Έτσι βγήκαν διάφορα όπως:
–        Η Αλέκα δεν θέλει να κυβερνήσει
–        Το ΚΚΕ δεν θέλει πάνω από 10% στις εκλογές
–        Το ΚΚΕ δεν έχει πρόγραμμα
–        Κάντε ΓΓ την Κανέλλη
Και τα λοιπά και τα λοιπά

Εξαιτίας όλων των παραπάνω, ο κόσμος του ΚΚΕ που ήξερε μια χαρά τις θέσεις του προσπαθούσε να εξηγήσει στον υπόλοιπο κόσμο ότι το ΚΚΕ δεν είναι ελέφαντας. Χρειαζόταν κάθε φορά, πριν πάει η συζήτηση σε πιο ουσιαστικά πράγματα, να απαντήσει σε όλη τη λασπολογία που διασπείρονταν από τα ΜΜΕ. Συχνά μάλιστα, και το λέω αυτό από προσωπική εμπειρία, εξηγούσα επί ώρες κάποια πράγματα σε φίλους μου, και μετά από μια βδομάδα ερχόταν πάλι και μου λέγανε τις ίδιες μαλακίες, σαν να τους είχε κάνει κάποιος πλύση εγκεφάλου.
Ακόμα ένα ενδεικτικό παράδειγμα το οποίο δείχνει τα αποτελέσματα της κατασυκοφάντησης μας από τα αστικά μέσα ήταν οι εκπομπές του Χατζηνικολάου e-nikos. Όποιος παρακολούθησε τις δυο εκπομπές όπου κλήθηκαν εκεί αρχικά η Αλέκα και αργότερα η Κανέλλη, θα παρατήρησαν ότι είχαν να αντιμετωπίσουν ένα εξαγριωμένο πλήθος το οποίο τους έκανε «επίθεση» έχοντας ως επιχειρήματα τις ίδιες ακριβώς βλακείες που διέδιδαν τα κανάλια. Η πλάκα είναι, ότι μετά την Αλέκα μίλησε ο Τσίπρας και ύστερα ο Κουβέλης, κανένας από τους δυο δεν είχε να αντιμετωπίσει ένα τόσο εξαγριωμένο κοινό. Στην περίπτωση δε της Κανέλλη, μαζί της στο πλατό βρισκόταν εκπρόσωποι του ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ, αντί ο κόσμος να κάνει όμως «επιθέσεις» προς εκείνους, οι οποίοι τον έφτασαν στην σημερινή κατάντια, προτίμησε να στρέψει τα βέλη της κριτικής στην Λιάνα.
Προσπαθούσα να καταλάβω εδώ και καιρό, αν ο κόσμος είναι τόσο αφελής και πολιτικά απαίδευτος ώστε να μην καταλαβαίνει κάποια βασικά πράγματα. Τελικά κατέληξα ότι ναι μεν υπάρχει και πολύς κόσμος που δεν καταλαβαίνει, αλλά υπάρχει και μια μερίδα του κόσμου που καταλαβαίνει αλλά δεν θέλει να αναλάβει τις ευθύνες της. Έτσι δεν είναι ότι κανείς δεν ξέρει ότι το ΚΚΕ έχει πρόγραμμα, είναι ότι τους συμφέρει κάποιους να λένε ότι το ΚΚΕ δεν έχει πρόγραμμα για να δικαιολογούνε στον εαυτό τους και στους άλλους το γεγονός ότι μένουν απαθείς απέναντι στις εξελίξεις. Έτσι όταν το κόμμα καλεί σε αγώνα, δεν είναι εκείνοι ότι βαριούνται-διστάζουν-περιμένουν από άλλους να βγάλουν το φίδι από την τρύπα και δεν ανταποκρίνονται στο κάλεσμα, είναι και καλά ότι το ΚΚΕ δεν θέλει να κυβερνήσει άρα δεν έχει νόημα ο αγώνας.
Σχετικό με το παραπάνω είναι και κάτι που έχω εκφράσει τελευταία σε διάφορα σχόλια, το γιατί είναι πιο εύκολο ένα κόμμα σαν τον Σύριζα να κάνει κάποιον να το ψηφίσει. Πολύς κόσμος λοιπόν συμπεριφέρεται σαν τον ασθενή που πηγαίνει στο γιατρό και εκείνους του λέει, «κύριε έχετε μια πολύ σοβαρή ασθένεια και πρέπει να ακολουθήσετε μια ιδιαίτερα επίπονη θεραπεία». Ο ασθενής λοιπόν ευχαριστεί το γιατρό, αλλά επειδή τα νέα δεν ήταν ευχάριστα, προτιμάει να επισκευθεί και άλλον γιατρό προκειμένου να πάρει μια δεύτερη γνώμη. Όταν και ο δεύτερος γιατρός του πει το ίδιο, εκείνος αποφασίζει ότι η παραδοσιακή ιατρική δεν του κάνει και στρέφεται σε εναλλακτικές θεραπείες(βελονισμό, φραπελιά, μαγνητικά πεδία, μαγικά βότανα, κ.α) οι οποίες όμως δεν καταπολεμούν την ασθένεια, απλά τον βοηθούν να ξεχαστεί και του φτιάχνουν, έστω και προσωρινά την διάθεση.
Έτσι ακριβώς κάνει και ο Σύριζα, τάζει στον κόσμο πολιτικές λύσεις ματζούνια για κάθε νόσο και κάθε μαλακία, οι οποίες είναι ευκολοχώνευτες και ελκυστικές για τον κόσμο, άσχετα αν τελικά θα τον φέρουν σε ακόμη πιο δύσκολη θέση. Αντίθετα το ΚΚΕ, δείχνει τον δύσκολο δρόμο της αρετής, ο οποίος δεν είναι καθόλου στρωμένος με ροδοπέταλα και καμιά εγγύηση δεν υπάρχει για το αν θα καταφέρει ο καθένας να φτάσει στην πολυπόθητη λύτρωση τελικά. Το να διαλέξει κάποιος το δρόμο του ΚΚΕ θέλει αρχίδια πώς να το κάνουμε, απαιτεί να:
–        Έρθει κάποιος σε σύγκρουση με τον εαυτό του και με τα όσα πίστευε μέχρι χθες, αυτό είναι κάτι πολύ επίπονο.
–        Αρχίσει κάποιος να βλέπει το δικό του, ατομικό καλό, μέσα από συλλογικές διαδικασίες και να καταλάβει ότι πρέπει να παλεύει ενωμένος με τους άλλους ανθρώπους και όχι μόνος του σαν φτερό στον άνεμο.
–        Πρέπει να σταματήσει να στηρίζεται σε ηγέτες που θα του δώσουν εύκολες λύσεις φαστ φουντ, πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του και να μην περιμένει από τους άλλους να βγάλουν το φίδι από την τρύπα. Πρέπει να τριφτεί, να διαβάσει, να ενδιαφερθεί, να μάθει.
Αυτά και άλλα πολλά είναι οι προϋποθέσεις ή τα όσα πρέπει να κατακτήσει κάποιος στην δύσκολη πορεία προς τη ριζοσπαστικοποίηση της συνείδησης του και για αυτό είναι δύσκολο κάποιος έστω και να ψηφίσει ΚΚΕ, πόσο μάλλον να το συντροφεύσει στους αγώνες. Οι άσχημες συνθήκες από μόνες τους δεν αρκούν για να ριζοσπαστικοποιηθεί κάποιος, χρειάζεται χρόνος για να διαλυθούν οι αυταπάτες και κόπος από μέρους μας για να οδηγηθεί προς την σωστή κατεύθυνση.
Από εκεί και πέρα όσον αφορά τη δική μας προπαγάνδα, πρέπει ο κόσμος που είναι φιλικά προσκείμενος στο κόμμα να γνωρίζει ότι δεν θα μπορέσει ποτέ να γίνει τόσο ακριβή και τόσο μαζική όπως αυτή των κομμάτων που πρόσκεινται στο σύστημα. Επίσης θα πρέπει να ξέρουν ότι δεν ξεκινάμε από μηδενική βάση, ο κόσμος έχει πολλά σκατά στο μυαλό του τα οποία εμείς πρέπει να τα φτυαρίσουμε(είναι μια βρώμικη δουλειά αλλά κάποιος πρέπει να την κάνει:). Αυτό πάντως που μας διαφοροποιεί από τους άλλους, και για αυτό το κόμμα επιμένει σε στο συγκεκριμένο, είναι η τετ-α-τετ επαφή μας με τον κόσμο που είναι διαρκής και πολυεπίπεδη και δεν περιορίζεται στο διάστημα πριν τις εκλογές απλά και μόνο για να αρπάξουμε καμιά ψήφο. Αυτού του είδους η άμεσε επαφή, εκτός του ότι μας μαθαίνει ο λαός και συνειδητοποιεί θα μας έχει δίπλα του(θέλει δε θέλει:), μας βοηθάει και εμάς να μάθουμε το λαό και να ανταποκρινόμαστε καλύτερα στην αποστολή μας.  Πρωτού βιαστεί κάποιος να με συμπληρώσει, ναι, έχουμε πολλά περιθώρια βελτίωσης, ναι πρέπει να εξαντλήσουμε όλα τα μέσα που υπάρχουν διαθέσιμα, όμως ταυτόχρονα πρέπει και να προσέχουμε τις κινήσεις μας γιατί έχουμε διδαχθεί σαν κόμμα, δια του παθήματος, ότι πολλά πράγματα που μας φάνηκε ότι θα μας κάνουν καλό, γύρισαν τελικά μπούμερανγκ και μας χτύπησαν στην μούρη.
Τέλοσπαντων, δεν θα επεκταθώ και δεν θα κουράσω τον αναγνώστη παραπάνω, θεωρώ ότι είπα κάποια στοιχειώδη πράγματα τα οποία οφείλουμε να λαμβάνουμε υπόψη μας έτσι ώστε να αποφεύγουμε τα βιαστικά συμπεράσματα και τις απογοητεύσεις, αλλά και να μην πέφτουμε εμείς οι ίδιοι στις παγίδες τους.

~.~

Λαγωνικάκης Φραγκίσκος(Poexania)

Posted in ρήξη και ανατροπή, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Συγκέντρωση του ΚΚΕ στην Αθήνα Δευτέρα 14/05/2012 στις 20:30 στο Πεδίο του Άρεως -Ομιλήτρια Αλέκα Παπαρήγα

Posted by redship στο 11 Μαΐου , 2012

Λαέ της Αττικής, εργαζόμενοι, νέοι και νέες, γυναίκες, άνεργοι, αυτοαπασχολούμενοι

Καμιά αναμονή, καμιά αυταπάτη, καμιά υποταγή! Να ματαιώσουμε και να ανατρέψουμε σχέδια παγίδευσης του λαού στους μονόδρομους της ΕΕ και των επιχειρηματικών ομίλων!

ΤΗΝ ΩΡΑ που στο όνομα της διακυβέρνησης της χώρας προετοιμάζουν τη νέα κυβέρνηση τσακίσματος του λαού, επιχειρείται από το κατεστημένο με τη συμμετοχή κυρίως Σαμαρά – Τσίπρα – Βενιζέλου – Κουβέλη μια άνευ προηγουμένου εκστρατεία υποκρισίας, αποπροσανατολισμού, εκβιασμών, αναπαραγωγής και δημιουργίας νέων κάλπικων διλημμάτων, προκειμένου να αξιοποιηθούν για την υποταγή του λαϊκού ριζοσπαστισμού.

ΤΗΝ ΩΡΑ που Ευρωπαϊκή Ένωση, βιομήχανοι, τραπεζίτες, εφοπλιστές «ψήνουν» τις σημερινές ή αυριανές κυβερνήσεις συνεργασίας, που θα αντικαταστήσουν τη χρεοκοπημένη και με την ψήφο του λαού εναλλαγή των δύο κλασσικών κομμάτων στην εξουσία, δουλεύοντας τη διαμόρφωση του νέου δίπολου κεντροδεξιάς με πυρήνα τη ΝΔ και κεντροαριστεράς με πυρήνα ΣΥΡΙΖΑ – ΔΗΜΑΡ.

ΤΗΝ ΩΡΑ που το πολιτικό προσωπικό των μονοπωλίων και της ΕΕ στην Ελλάδα, η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ με την αποφασιστική συμβολή των ΣΥΡΙΖΑ – ΔΗΜΑΡ διαβουλεύονται για το ποια θα είναι η σύνθεση της κυβέρνησης «συνεργασίας» στη βάση των ψεύτικων διλημμάτων: ευρώ – δραχμή, μνημόνιο – αντιμνημόνιο, ήπια διαπραγμάτευση – σκληρή διαπραγμάτευση για ορισμένα ίδια ψίχουλα κοροϊδίας στους πιο εξαθλιωμένους.

Το ΚΚΕ απευθύνει σάλπισμα εγρήγορσης, ετοιμότητας, ασυμβίβαστης πάλης για ρήξη και ανατροπή του σάπιου συστήματος.

ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ (ΣΕΒ – ΝΔ – ΣΥΡΙΖΑ – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ – ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ) ΣΠΕΡΝΟΥΝ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ ΣΤΟ ΛΑΟ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΘΕΡΙΣΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ.

ΑΠΟΡΡΙΠΤΟΥΜΕ ΤΟ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΟ ΣΧΕΔΙΟ ΜΑΖΙΚΗΣ ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΑΦΟΠΛΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΛΑΟΥ. ΣΥΖΗΤΑΜΕ – ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΥΜΕ – ΟΡΓΑΝΩΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΑΛΗ ΚΑΙ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΑΠΟ ΣΗΜΕΡΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΧΩΡΟ ΔΟΥΛΕΙΑΣ – ΜΟΡΦΩΣΗΣ, ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ.

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΤΙΜΩΡΙΑ, ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΚΦΡΑΣΗ ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΟΡΓΗΣ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΗΣ 6ης ΜΑΗ, ΤΩΡΑ ΜΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΨΗΦΟΣ Η ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΗ: ΙΣΧΥΡΟ ΚΚΕ !

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΜΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΜΑΣ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΚΚΕ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 14 ΜΑΗ ΣΤΙΣ 8:30μμ, ΣΤΟ ΠΕΔΙΟΝ ΤΟΥ ΑΡΕΩΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΜΕ ΟΜΙΛΗΤΡΙΑ ΤΗΝ ΓΓ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ ΑΛΕΚΑ ΠΑΠΑΡΗΓΑ.

Η ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΚΚΕ

Posted in κκε | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΟΪΜΠΛΕ ΠΩΣ Η ΕΥΡΩΖΩΝΗ ΑΝΤΕΧΕΙ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Posted by redship στο 11 Μαΐου , 2012

 

 

Τις δύο όψεις του ίδιου αντιλαϊκού νομίσματος αποτελούν οι δηλώσεις του Σόιμπλε, του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ για την πιθανότητα εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ, και οι δηλώσεις εφησυχασμού του ΣΥΡΙΖΑ για μη πιθανότητα εξόδου από το ευρώ, καθώς και ότι τάχα είναι εφικτή η φιλολαϊκή πολιτική χωρίς σύγκρουση με την ΕΕ και την άρχουσα τάξη. Πρόκειται για το εμπόριο φόβου και ελπίδας, ώστε να συνεχίσει ο λαός να βαδίζει υποταγμένος στον αντιλαϊκό «ευρωμονόδρομο» και να καλείται να επιλέξει μόνο τους όρους σφαγής του, το πότε και πόσα νέα βάρη θα σηκώσει.

          Το ΚΚΕ επιμένει: Μόνο ο δύσκολος δρόμος της σύγκρουσης, της λαϊκής αντεπίθεσης με τις αναγκαίες θυσίες οδηγεί πραγματικά στη λαϊκή ευημερία.
ΑΘΗΝΑ 11/05/2012                          ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ

Posted in κκε | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Σοσιαλδημοκρατία, Ευρωκομμουνισμός και καταπίεση – Sergio Bologna

Posted by redship στο 11 Μαΐου , 2012

αναδημοσίευση από lenin reloaded
«Σοσιαλδημοκρατία, Ευρωκομμουνισμός και καταπίεση»
του Sergio Bologna, απόσπασμα από την μπροσούρα με τίτλο «Ιταλία 1977-1978, Ζώντας με έναν Σεισμό», η οποία δημοσιεύθηκε στα Quaderni Rossi.

 

Κατά την διάρκεια του 20ου αιώνα, η Σοσιαλδημοκρατία ήταν το κύριο κανάλι, μέσα από το οποίο εξεφράσθησαν οι στόχοι και οι διεκδικήσεις της ευρωπαϊκής εργατικής τάξης. Πολλές φορές η σοσιαλδημοκρατία κατέστη έναν κανάλι για μεταρρυθμίσεις και πρόοδο, αλλά το βασικό είναι ότι σε περιόδους επαναστατικών κρίσεων (όπως σήμερα), η σοσιαλδημοκρατία επέδειξε έναν καθαρά αντεπαναστατικό ρόλο.

 

Σε αυτό το κεφάλαιο ισχυριζόμαστε ότι οι δύο βασικές πολιτικές δυνάμεις, οι οποίες έχουν εργατική αναφορά στην Δυτική Ευρώπη, η σοσιαλδημοκρατία και ο ευρωκομμουνισμός, μετατρέπονται από «σύμμαχοι» της εργατικής τάξης σε «εχθρούς», εφαρμόζοντας καταπιεστικές και αντιπρολεταριακές πολιτικές. Αυτό εμφανίζεται στην Αγγλία με την κυβέρνηση των Εργατικών και στην Ιταλία με το Κομμουνιστικό Κόμμα.
Λίγο από την ιστορία
Ο Victor Serge στο έργο του «Ο πρώτος χρόνος της Ρώσικης Επανάστασης» περιγράφει το πώς στα 1918 όλη η Γερμανία παραδόθηκε στην εξουσία των Σόβιετ των εργατών και των στρατιωτών και το πώς εξαπλώθηκε σαν πυρκαγιά το επαναστατικό κίνημα. Η ακριβοϋπολογισμένη επιλογή της άρχουσας τάξης (των Χίντεμπουργκ, των Κρουπς και των Λουντεντορφ) ήταν να τεθούν επικεφαλής του κινήματος, προκειμένου να αποφύγουν να ανατραπούν από αυτό. Αυτό δεν ήταν απλά μια επιλογή μεταξύ κοινωνικής επανάστασης και επανόρθωσης της καθιερωμένης τάξης. Ήταν κάτι παραπάνω από αυτό. Οι Διεθνείς Δυνάμεις μέσω της Συνθήκης των Βερσαλλιών είχαν επιβάλει εξαθλιωτικούς όρους στην γερμανική εργατική τάξη, οι οποίοι στόχευαν στο να αποδιαρθρώσουν την γερμανική εργατική τάξη και να τσακίσουν τους επαναστατικούς της οργανισμούς, με βασικό στόχο να αποδεχθεί αρκετά χρόνια κακοπληρωμένης εργασίας προς όφελος των συμφερόντων των υπολοίπων διεθνών δυνάμεων.
Προκειμένου να πετύχει αυτήν την αποδιάρθρωση, η άρχουσα τάξη εστράφη στις οπορτουνιστικές μερίδες μέσα στο σοσιαλδημοκρατικό στρατόπεδο. Ο Έμπερτ και ο Σάιντεμαν προσκλήθηκαν στην κυβέρνηση, μαζί με τον Νοσκ και τον Μπάτσερ ως επικεφαλής της. Το καθήκον τους ήταν να επιλέξουν την κατάλληλη στιγμή χτυπήματος του κινήματος, η οποία ήλθε, όταν έφεραν τον στρατό ενάντια στην εξέγερση των εργατών στο Βερολίνο και δολοφόνησαν τον Λίμπκενχτ και την Λούξεμπουργκ, τους διαλεχτούς ηγέτες εκείνου του κινήματος.
Ο Serge λέει για τον Έμπερτ και τον Σάιντεμαν ότι ήταν «σοσιαλιστές ηγέτες της απόλυτης ευπρέπειας, αλλά με επιρροή μέσα στις μάζες». Αυτές είναι οι δύο ειδικές ποιότητες, οι οποίες ξεσηκώνουν αναλογίες με το σήμερα και με μερικούς σύγχρονους «σφαγείς της επανάστασης», οι οποίοι είναι συγχρόνως «σοσιαλιστές ηγέτες της απόλυτης ευπρέπειας», και έχουν εξασφαλίσει την «επιρροή τους μέσα στις μάζες» μέσα από μια ποικιλία συμφωνιών με τους επίσημους αξιωματούχους και στελέχη του συνδικαλισμού. Αυτοί οι κύριοι προσφέρουν ανεκτίμητες υπηρεσίες στον διεθνή καπιταλισμό με το να αποδέχονται και να εφαρμόζουν την πολιτική λιτότητας ενάντια στην εργατική τάξη. Αυτοί επίσης μεταχειρίζονται της βίας εις βάρος των επαναστατικών δυνάμεων….
Μια νέα φάση για την Σοσιαλδημοκρατία – από τον ρεφορμισμό στην καταπίεση
Το πρόσωπο της σοσιαλδημοκρατίας έχει αλλάξει άρδην τα τελευταία 5 χρόνια στην Ευρώπη, καθώς η ίδια η ταξική πάλη έχει αναπτυχθεί. Θα μπορούσαμε να συνοψίσουμε ως ακολούθως:
Στην Ευρώπη η καπιταλιστική κρίση του 1973 και εντεύθεν, εκδηλώθηκε ως απόρροια της δυναμικότητας της εργατικής τάξης μέσα στην παραγωγή την προηγούμενη περίοδο. Η κρίση είναι ένα αναγκαίο μέσο και εργαλείο για να καταστραφεί αυτή η δυναμικότητα. Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο αξιοποίησε τους αυστηρούς όρους δανεισμού του σε χώρες όπως η Αγγλία και η Ιταλία, ως ένα είδος «Συνθήκης Βερσαλλιών», προκειμένου να επανακτήσει τον έλεγχο της εργατικής τάξης μέσω μιας ραγδαίας πολιτικής λιτότητας. Ωστόσο μία λύση αλά Χιλή (εκρίζωση του εργατικού κινήματος) έχει καταστεί αδύνατη στην τρέχουσα περίοδο (λόγω αφενός της δύναμης της εργατικής τάξης και αφετέρου λόγω του ότι μία τέτοια λύση είναι γνωστό ότι περιορίζει την καπιταλιστική ανάπτυξη και θα χρησιμοποιηθεί μόνο ως ύστατη λύση). Ο μόνος τρόπος, με τον οποίο θα μπορούσε η κρίση να λειτουργήσει αποτελεσματικά εις βάρος της εργατικής τάξης είχε να κάνει με το να επιστρατεύσει το κεφάλαιο την αρωγή της σοσιαλδημοκρατίας (στην Αγγλία την κυβέρνηση των Εργατικών και τα συνδικάτα, ενωμένα σε μια ενδοταξική συμμαχία παρόμοια με αυτήν την πολεμικής και μεταπολεμικής περιόδου ανασυγκρότησης).
Στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες έχουμε ζήσει ήδη τέσσερα χρόνια σοσιαλδημοκρατίας μαζί με μέτρα λιτότητας. Η Δεξιά έχει εξωθηθεί στο παρασκήνιο της ευρωπαϊκής πολιτικής σκηνής. Το επίκεντρο της σκηνής έχει τώρα καταληφθεί από τους σοσιαλδημοκράτες και τους συμμάχους τους, τα ευρωκομμουνιστικά κόμματα.
Το σημαντικό γεγονός είναι ότι παρόλο του η σοσιαλδημοκρατία έχει καταφέρει να περιορίσει τους αγώνες σε μισθολογικά ζητήματα, νέοι αγώνες, νέες μορφές συμπεριφοράς και νέες αντιθέσεις έχουν εμφανισθεί σε άλλες σφαίρες.
Μπορούμε να πούμε ότι παρόλη την κρίση, η σοσιαλδημοκρατία στην Ευρώπη δεν έχει καταφέρει ακόμα να εκπληρώσει τις θεμελιώδεις προϋποθέσεις για μια καπιταλιστική ανασυγκρότηση, δηλαδή μια επιστροφή στην παραγωγική εργασία και την εργασιακή πειθαρχία μέσα σε ολόκληρη την κοινωνία. Σε πολλές σφαίρες και εντός και εκτός εργασιακού χώρου νέες μορφές ανυπακοής, οργανωτικότητας και πάλης έχουν γεννηθεί και αντιτίθενται στο σοσιαλδημοκρατικό σχέδιο. Νέοι χώροι πάλης έχουν διανοιχθεί.
Γι’ αυτό και εντοπίζουμε σε μια νέα φάση την σοσιαλδημοκρατία, η οποία στοιχίζεται με αυτή την νέα φάση της αντίστασης. Η σοσιαλδημοκρατία δεν είναι πια ένας ρεφορμιστικός αντίπαλος που πρέπει να υπερνικηθεί με τους κατάλληλους πολιτικούς ελιγμούς, αλλά ένας ταξικός εχθρός, ο οποίος προτίθεται να καταστρέψει τις δυνάμεις που αντιστέκονται στην καπιταλιστική ανασυγκρότηση, προκειμένου να κατοχυρώσει μία «ειρηνική» και «σχεδιασμένη» επιστροφή σε μια «ομαλή» εκμετάλλευση.
….
Και τι γίνεται με τα ευρωκομμουνιστικά κόμματα;
Δεν είναι ακραίο να πούμε ότι σε τέτοιες καταστάσεις και στιγμές, η σοσιαλδημοκρατία γίνεται ο κύριος εχθρός, καθώς λειτουργεί ως ο προπομπός για το συνολικό σχέδιο ανασυγκρότησης του καπιταλισμού. Στην Αγγλία είναι τα συνδικάτα παρά τα διευθυντικά στελέχη, τα οποία συναινούν στις απολύσεις αγωνιστών από τα εργοστάσια (Μάρτιος 1978). Ωστόσο η ερώτηση είναι αν μπορούμε να συμπεριλάβουμε τα ευρωκομμουνιστικά κόμματα ως μέρος των αντεπαναστατικών δυνάμεων;
Προφανώς ο ευρωκομμουνισμός και η σοσιαλδημοκρατία προέρχονται από διαφορετικές ρίζες και διαθέτουν διαφορετική ιστορία. Αλλά όταν τα ευρωκομμουνιστικά κόμματα στην Γαλλία, την Ιταλία, την Ισπανία και την Πορτογαλία, πιέζουν για το σχηματισμό εθνικών κυβερνήσεων, τότε είναι σωστό, όπως θα δούμε παρακάτω, να πούμε ότι ανήκουν στο στρατόπεδο της αντεπανάστασης.
Από την μελέτη μας σε αυτή την μπροσούρα είναι καθαρό πως το Κομμουνιστικό Κόμμα στην Ιταλία ανήκει στην ίδια τάση, με την οποία τα «παραδοσιακά κόμματα της εργατικής τάξης» καλούνται να συνδράμουν την αστική τάξη, προκειμένου να φορτωθούν τα βάρη της καπιταλιστικής κρίσης στους εργάτες. Σε αυτό το φυλλάδιο περιγράψαμε το πώς το ΚΚΙ κινήθηκε ενάντια σε εκείνες τις επαναστατικές δυνάμεις, τις οποίες δεν μπορούσε να ελέγξει.
Το ΚΚΙ τώρα μετατρέπεται σε Κόμμα του Νόμου και της Τάξης. Δίνει υποστήριξη σε κάθε νέο μέτρο καταπιεστικής πολιτικής και περιστολής των πολιτικών ελευθεριών. Τώρα λέει ότι η λιτότητα είναι αναγκαίο βήμα προς τον δρόμο για τον σοσιαλισμό και ότι η εργατική τάξη γι’ αυτό το λόγο πρέπει να σφίξει το ζωνάρι. Έχει εγκαταλείψει την υπεράσπιση της εργασίας των εργατών και την προστασία τους μέσα στην αγορά εργασίας.
Η αντίσταση σε αυτό το ΚΚΙ είναι δύσκολο να μετρηθεί και να προσδιορισθεί, ωστόσο αναμφίβολα υπάρχει. Το κεντρικό ερώτημα για την άμεση περίοδο είναι το κατά πόσον αυτές οι δυνάμεις θα είναι ικανές να εδραιώσουν την δύναμή τους μέσα σε οργανωμένες μορφές, κατά πόσο θα είναι ικανές να βαδίσουν και αυτήν την φάση της πάλης, καθ’ όσον το ΚΚΙ ξεκινά να αποκαλύπτει όλο και πιο ανοιχτά την καταπιεστική και αντιπρολεταριακή του φύση;
Μετάφραση από τα αγγλικά «πετροπόλεμος», υπογραμμίσεις του μεταφραστή.
ΥΓ: οποιαδήποτε ομοιότητα, παρομοιότητα ή αναλογία με πρόσωπα και καταστάσεις είναι εντελώς συμπτωματική και παρακαλείται ο αγαπητός αναγνώστης να μην τις λάβει υπ’ όψη για ευκταία κατά τα άλλα κυβερνητικά εγχειρήματα.

Posted in πολιτικη, Ο οπορτουνισμός | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Κυνικοί και τυχοδιώκτες

Posted by redship στο 11 Μαΐου , 2012

Ο Ν. Βούτσης στέλεχος και βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ παραχώρησε χτες συνέντευξη στον ΣΚΑΪ. Παραθέτουμε ένα απόσπασμα από τη συζήτηση με τους δημοσιογράφους:

— Γιατί συνεχίζονται οι επαφές μιας και αριθμητικά δεν προκύπτει λύση;

— Είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα η συζήτηση, διότι τώρα διεξάγονται διεργασίες στα πλαίσια αυτού που αποκαλούμε νέα μεταπολίτευση και είναι στοιχείο οργανικό της αναδιαμόρφωσης του πολιτικού σκηνικού αυτό που γίνεται αυτές τις μέρες. Τώρα μιλάμε στη Βουλή με τους κοινωνικούς φορείς, τους εκθέτουμε το πρόγραμμά μας που δεν έχει καμία σχέση ή είδαμε την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, τους Οικολόγους και την κα Κατσέλη.

— Ναι αλλά το νόημα της διερευνητικής εντολής είναι αν σχηματίζεις κυβέρνηση. Με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, τους Οικολόγους και τους υπόλοιπους δεν φτιάχνεις κυβέρνηση.

Φτιάχνεις κλίμα…

— Για την επόμενη μέρα όμως!

— Οχι και για την παρούσα σε σχέση με την άλλη δύναμη με το ΚΚΕ, το οποίο είναι όχι απλά στον κόσμο του αλλά έξω από οποιαδήποτε αναζήτηση υπεύθυνης στάσης.

Ολα τα παραπάνω, αποκαλύπτουν καθαρά τους λόγους του καραγκιόζ μπερντέ που έστησαν με τη διερευνητική εντολή: Να ξεγελάσουν τον κόσμο, να υφαρπάξουν ψήφους και ταυτόχρονα να συνδράμουν στην επιδιωκόμενη απ’ τους αστούς αναμόρφωση του πολιτικού σκηνικού, με προσπάθεια να σύρουν και το ΚΚΕ στην «υπευθυνότητα» της διαχείρισης του συστήματος.

Λίγο παρακάτω, ερωτηθείς για τη σύγχυση που έχει δημιουργηθεί από στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που δεν συμπίπτουν οι δηλώσεις τους, απάντησε:

— Είναι πρωτόγνωρες οι καταστάσεις που ζούμε και οι πολιτικοί και οι δημοσιογράφοι, πόσο μάλλον και η Αριστερά που έχει πάρει ένα βαρύ φορτίο και με αυτήν την έννοια πολλές φορές σκεφτόμαστε και δυνατά.

Ομολογεί ότι η πρόταση του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ είναι τόσο διάτρητη και αντιφατική, ακριβώς γιατί δεν μπορεί να υπάρξει πρόταση που να διασφαλίζει και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο. Ομολογεί ότι παίζουν με την αγωνία του λαού, όταν του υπόσχονται άμεσα λύσεις, ενώ στην πραγματικότητα ρίχνουν ζάρια και ό,τι κάτσει, με την ελπίδα ότι έτσι θα κοροϊδέψουν το λαό για να τους δώσει υπουργικές καρέκλες.

Για να σχηματίσει ο λαός μια εικόνα της αξιοπιστίας του ΣΥΡΙΖΑ, προσθέτουμε μια ακόμα δήλωση στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ. Η διαβόητη φορολόγηση του πλούτου, αντικαταστάθηκε με το στόχο – σύμφωνα με τον Γ. Μηλιό υπεύθυνο οικονομικής πολιτικής του ΣΥΝ – για «στοχευμένα μέτρα, συμφωνίες με επιχειρηματικούς ομίλους με βάση κάποια στοιχεία, για παράδειγμα θα ζητήσουμε από τους Ελληνες εφοπλιστές να δείξουνε τον πατριωτισμό τους και σε επίπεδο μιας έκτακτης εισφοράς»! Δηλαδή, η αναδιανομή του πλούτου που υπόσχονται, σημαίνει παρακάλια στους εφοπλιστές (άρα και στις άλλες μερίδες του κεφαλαίου) να δώσουν κάτι παραπάνω, για να δείξουν τον πατριωτισμό τους! Αυτός είναι ο ΣΥΡΙΖΑ και η «κυβέρνηση της αριστεράς» που οραματίζεται.

Posted in Ο οπορτουνισμός | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Κρατήστε … την αυταπάτη

Posted by redship στο 11 Μαΐου , 2012

Συζήτηση, προχτές, σε αστικό ραδιοφωνικό σταθμό, για τις εξελίξεις στη Ρουμανία: «Αφού έπεσαν οι δύο προηγούμενες κυβερνήσεις, ήρθε η τωρινή κυβέρνηση που επαναδιαπραγματεύτηκε και κατάφερε να έχει αποτέλεσμα, να αρχίσει η αποκατάσταση των μισθών. Βέβαια, στη χώρα οι μισθοί είναι του επιπέδου των 250 ευρώ, αλλά ας μην κρατήσουμε τους αριθμούς, τα ευρώ, ας κρατήσουμε την επαναδιαπραγμάτευση και τη δυνατότητα αυτή να γίνει…». Τι έγινε στη Ρουμανία (όπου σημειωτέον οι μισθοί κυμαίνονται στα 160 ευρώ, ούτε καν στα 250 ευρώ…) Αφού οι δυσκολίες διαχείρισης οδήγησαν στην παραίτηση δύο κυβερνητικών σχημάτων, εμφανίζεται τώρα μία αστική κυβέρνηση που με το χαρτί της «επαναδιαπραγμάτευσης» προσπαθεί να πείσει το λαό πως μπορεί μια κυβέρνηση και να υπηρετεί τα μονοπώλια και να προστατεύει τη λαϊκή οικογένεια.

Πώς έχουν αναλάβει τα αστικά επιτελεία να ερμηνεύουν αυτή την κατάσταση; Συμβουλεύοντας το λαό να κρατά, όχι την ουσία, να κρατά την αυταπάτη. Κράτα -του λένε- όχι το ότι οι μισθοί και τα δικαιώματά σου γκρεμίζονται αμείωτα τα τελευταία χρόνια με αποτέλεσμα να μη μπορούν να ικανοποιηθούν στοιχειώδεις ανάγκες, αλλά το ότι δήθεν υπάρχει επαναδιαπραγμάτευση προς όφελος των λαϊκών συμφερόντων. Κράτα (και βολέψου και αποδέξου και υποτάξου με αυτό) το ότι η ζωή σου στο εξής θα μετρά όλο και περισσότερες απώλειες σε σχέση με αυτό που θα μπορούσες και θα έπρεπε να έχεις (με βάση και τον παραγόμενο πλούτο που αυξάνεται). «Συμβουλή» που δεν αφορά μόνο τον εγκλωβισμό σε αυταπάτες, αλλά και στρώνει το έδαφος για να ευδοκιμήσει και να κυριαρχήσει ο συμβιβασμός και η απογοήτευση.

Posted in πολιτικη, ριζασπάστης | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Ευρώπη αράπη μου.

Posted by redship στο 11 Μαΐου , 2012

Θύμιος Καλαμούκης

 

«Η ευρωζώνη μπλοκάρει 1 δισ. ευρώ βοήθειας προς την Ελλάδα, λόγω της αβεβαιότητας που επικρατεί», αναφέρει σε άρθρο που δημοσίευσε χτες  η διαδικτυακή πύλη Euobserver.com. αποδεικνύοντας, ότι η Ευρώπη της Αλληλεγγύης υπάρχει ακόμη, ότι η Ευρώπη της συνεργασίας επίσης υπάρχει, όπως και η Ευρώπη της κατανόησης και της βοήθειας. Και μετά ξυπνήσαμε. Με την προϋπόθεση βέβαια ότι κοιμόμασταν.

Τα λιοντάρια άρχισαν να βρυχώνται, αμέσως μόλις ο ελληνικός λαός, στην μεγάλη πλειοψηφία του, έδειξε ότι δεν  θέλει συνταγές που εξυπηρετούν μόνο τα μεγαλοσυμφέροντα της Ευρωπαϊκής οικογένειας. Και ότι επιθυμεί κάτι διαφορετικό. Το μάθημα θα είναι αμείλικτο και βέβαια δεν θα περιοριστεί στο 1 δις. Και σίγουρα δεν θα είναι μόνο οικονομικό. Ο «απείθαρχος νέος», πρέπει να τιμωρηθεί, για να ξαναμπεί στον ίσιο δρόμο. Να συνεχίσει να επιλέγει τους προσκυνημένους υπαλλήλους, τους πρόθυμους εκτελεστές. Το πειραματόζωο πρέπει να ηρεμήσει.

Η Ευρώπη και η σύγχρονη οικονομική ελίτ, που την διοικεί, έχουν «αξίες» και «όραμα» και φροντίζουν να το κάνουν γνωστό με κάθε ευκαιρία. Επίσης έχουν και δόντια, τα οποία τα δείχνουν με κάθε ευκαιρία. Θα αναρωτηθεί κάποιος, «είναι καινούργια όλα αυτά;». Όχι βέβαια. Έχουν επισημανθεί από πολίτες, φορείς, κόμματα, χρόνια τώρα. Τότε που είναι το θέμα; Το θέμα είναι στον τρόπο.

Είναι τελείως διαφορετικό, να είσαι αντίθετος στην σημερινή κατάντια της Ευρώπης, στο σημερινό νεοφιλελεύθερο αδηφάγο τέρας. Να την απορρίπτεις με θεωρητικές επεξεργασίες, επιστημονικές τεκμηριώσεις, ιδεολογικές προσεγγίσεις. Με συνεπή και διαρκή επιχειρηματολογία. Είναι διαφορετικό να θέτεις θέμα αποχώρησης, απεγκλωβισμού, απαγκίστρωσης, από  τα δόντια της. Και είναι διαφορετικό να σε πετάνε έξω αυτοί.

Το πρώτο προϋποθέτει, μελέτη και πρόβλεψη των διαδοχικών σταδίων που θα χρειαστεί η όποια απαγκίστρωση. Προϋποθέτει προετοιμασία, για εξεύρεση εναλλακτικών λύσεων τροφοδοσίας κλπ, προϋποθέτει  ποικίλες και πρωτότυπες συμμαχίες. Και πάνω από όλα προϋποθέτει έναν σίγουρο και αποφασισμένο λαό. ΓΙΑ ΟΛΑ…  Έναν λαό που στην περιπέτεια που ζει τα τελευταία 2,5 χρόνια θα είναι έτοιμος να ζήσει ίσως μια μεγαλύτερη περιπέτεια, που θα τον οδηγήσει όμως στην αποζημίωσή του. Στο να είναι αυτός αφεντικό, ιδιοκτήτης, αρχηγός και όχι μια χούφτα τραπεζίτες και καλοβολεμένοι οσφυοκάμπτες  ηγετίσκοι.

Είναι διαφορετικό να είναι επιλογή σου( αν είναι) να φύγεις, από το να σε πετάξουν έξω μέσα σε μερικές μέρες. Όταν θα είσαι απροετοίμαστος, ανέτοιμος, και κυρίως  με το χέρι απλωμένο, όπως είναι τώρα ο ελληνικός λαός. Αδύναμος, φτωχός και ευάλωτος.

Γνωρίζω ότι η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού, θέλει την καλύτερη λύση εντός του Ευρώ και της Ευρώπης. Οι λόγοι είναι κατανοητοί.  Αν τα γράφουμε αυτά είναι για να μπορέσουμε να συμβάλουμε στην επάρκεια που πρέπει να έχουμε όλοι μας, για τους εκβιασμούς που έρχονται, για τις απειλές που εξαπολύονται, για τις πιέσεις που θα ασκηθούν και γιατί όχι και για τα επεισόδια που θα στηθούν. Όσο πιο προσκυνημένος είναι ένας λαός τόσο μεγαλύτερη πίεση θα δεχτεί. Όσο πιο αφελής τόσο πιο επίφοβος.

Δεν ξέρω τι θα γίνει με το ευρωπαϊκό μας μέλλον και παρόν. Αυτό που ξέρω είναι ότι σήμερα περισσότερο παρά ποτέ, η ΜΟΝΗ λύση, διέξοδος, αντίδραση και πιθανή σωτηρία, είναι η επαγρύπνηση, η επάρκεια, η γνώση, η καθαρή ματιά, η καθαρή θέληση, ο τσαμπουκάς, απέναντι στον φόβο, την εξαγορά, την απειλή, το σκυμμένο κεφάλι.

Όλα αυτά εύκολα τα γράφεις, εύκολα τα διαβάζεις αλλά δύσκολα τα κάνεις.  Ας τα έχουμε στο νου μας. Και αν δεν βρίσκουμε πάτημα στο παρόν, ας πατήσουμε  στις καλύτερες στιγμές του παρελθόντος για να ανέβουμε με στέρεα βήματα, την σκάλα του μέλλοντος.

Αμήν.

Posted in Ελληνοφρένεια, Θύμιος Καλαμούκης | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Λυδία λίθος

Posted by redship στο 11 Μαΐου , 2012

Γράφει   ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

 

H λυδία λίθος της πολιτικής πρότασης κάθε κόμματος,

σε ό,τι κι αν αναφέρεται αυτή η πρόταση, είτε η πρόταση αφορά στους μισθούς και στις συντάξεις, είτε στις εργασιακές σχέσεις, είτε η πρότασή του έχει να κάνει με την οικονομία, είτε με την εξωτερική πολιτική, είτε με τις δημοκρατικές ελευθερίες,

η λυδία λίθος, επαναλαμβάνουμε, για να κρίνουμε όχι μόνο το τι λέει, αλλά και το τι στην πραγματικότητα εννοεί το κάθε κόμμα, είτε αναφέρεται στα «μικρά» είτε στα «μεγάλα»,

είναι μία και μόνη:

Η στάση του απέναντι στην ΕΕ και στο κεφάλαιο.

Και στη στάση αυτή δεν υπάρχει «τρίτος δρόμος». Οπως δεν υπάρχει το «ολίγον έγκυος». Ισχύει ή το ένα ή το άλλο:

`Η στάση χειροκροτητή και πρόθυμου τροφοδότη αυταπατών για το ρόλο της ΕΕ ή στάση αντιπαράθεσης, καταδίκης, σύγκρουσης, διεξόδου και διαφυγής από ένα μηχανισμό στην υπηρεσία του κεφαλαίου και των μονοπωλίων.

Μάλιστα, ειδικά στις σημερινές συνθήκες,

  • σε συνθήκες τρόικας – όπου τα 2/3 της τρόικας είναι η ΕΕ (Κομισιόν και ΕΚΤ) –
  • σε συνθήκες μνημονίων και δανειακών συμβάσεων, που συντάσσονται από την ελληνική πλουτοκρατία και τους ευρωενωσιακούς εταίρους της υπό την πολεμική ιαχή του επιτροπάτου «καλό κουράγιο Ελληνες»,
  • σε συνθήκες βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης που τόσο σε παγκόσμιο όσο και – ειδικότερα – στο ευρωπαϊκό επίπεδο σαρώνει με τη σφραγίδα των Βρυξελλών ό,τι έχει απομείνει να θυμίζει λαϊκό δικαίωμα,

το να μην αναγνωρίζεις αυτήν την αυτονόητη αλήθεια, τον καθοριστικό ρόλο, δηλαδή, της ΕΕ και το πώς το κάθε κόμμα τοποθετείται απέναντί της, συνιστά είτε πολιτική αυταπάτη είτε ξεκάθαρη πολιτική απάτη.

Συνεπώς,

το να ισχυρίζεται κάποιος ότι θα «διαπραγματευτεί», θα «συνεννοηθεί», θα «διεκδικήσει», θα επιδιώξει να επιτύχει «λύση» για τα προβλήματα επιβίωσης του λαού μέσα στο πλαίσιο και τους μηχανισμούς της ΕΕ, εκεί δηλαδή που εξυφαίνονται τα σχέδια σφαγιασμού του λαού, ο ισχυρισμός του αυτός έχει την εξής «αξία»:

Είναι σαν να λες ότι θα πάω στο ΝΑΤΟ να διαπραγματευτώ για να λειτουργεί – το ΝΑΤΟ – ως παράγοντας ειρήνης, φιλίας και συναδέλφωσης των λαών…

Είναι σαν να λες ότι θα πάω να διαπραγματευτώ στο ΔΝΤ ώστε από βαμπίρ και αιμοσταγή οργανισμό στην υπηρεσία των τοκογλύφων να το μετατρέψω – το ΔΝΤ – σε φιλόπτωχο ταμείο…

Είναι σαν να λες, τελικά, ότι θα πάω στην Ιπποκράτους και στη Συγγρού για να διαπραγματευτώ με το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ ώστε να πάψουν – το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ – να είναι κόμματα των τραπεζιτών, των βιομηχάνων, των εργολάβων, των εφοπλιστών και της «Ζήμενς»…

Posted in ριζασπάστης, Νίκος Μπογιόπουλος, ημεροδρόμος ριζοσπάστη | Με ετικέτα: | Leave a Comment »