καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Μαΐου 2012
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    28293031  
  • Εγγραφή

Archive for 10 Μαΐου 2012

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΜΑΪΛΗ ΓΙΑ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ 10.05.2012

Posted by redship στο 10 Μαΐου , 2012

 

 

από  enikos.gr

Posted in Το «αυγό του φιδιού» | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

Πολιτική αυτοκτονία ΔΗΜΑΡ ή βίαιη μετατόπιση του εκλογικού σώματος στον νέο σοσιαλδημοκρατικό πόλο ?

Posted by redship στο 10 Μαΐου , 2012

από redfly planet

 

Πριν από λίγο ο Φώτης Κουβέλης, ανακοίνωσε την πρόταση του για οικουμενική κυβέρνηση μαζί με το ΠΑΣΟΚ, την Νέα Δημοκρατία και τον ΣΥΡΙΖΑ, με στόχο (α) την παραμονή της χώρας στην ζώνη του ευρώ και (β) την σταδιακή απεμπλοκή της χώρας από το μνημόνιο. Η κυβέρνηση αυτή προτείνεται να έχει διάρκεια 2 ετών, μέχρι τις Ευρωεκλογές του 2014.

 

 

Δεν αποτελεί φυσικά έκπληξη η στάση της ΔΗΜΑΡ και του Φώτη Κουβέλη, καθώς σε εμάς τουλάχιστον ήταν φανερή εξ’αρχής, η στάση που θα κρατήσει ο κυρ Φώτης και το νεοφιλελεύθερο ανάχωμά του, το οποίο παρεπιπτόντως ούτε αριστερό είναι, ούτε βεβαίως δημοκρατικό. Στήριξη στην εφαρμοζόμενη πολιτική, στήριξη στην απόφαση της αστικής τάξης να κυρήξει ταξικό πόλεμο στους εργαζόμενους, στήριξη στην εξουσία των μονοπωλίων, τελεία και παύλα. Αυτό ήταν και είναι η ΔΗΜ.ΑΡ. !

 Τι πάει να πει δηλαδή, σταδιακή απεμπλοκή απο το Μνημόνιο ? Τουλάχιστον ο Αλέξης μιλάει για άμεση κατάργηση, αναδιαπραγμάτευση, αναστολή ή whatever ….
Σταδιακή μήπως σημαίνει, σε 2 χρόνια ? Αυτό δηλαδή που λένε εξ’αρχής, και το ΠΑΣΟΚ, αλλά και η Νέα Δημοκρατία ? Ότι θα βγούμε απο τον Μνημόνιο μέχρι το 2014 ?

Αυτό που δεν έχουμε λήξει ακόμα, διότι πρόκειται για πρωτοφανή πολιτική αυτοκτονία, είναι το … εάν η κίνηση αυτή είναι αποτέλεσμα πολιτικής ανισορροπίας ή έρχεται ως σχεδιασμένος προπομπός για την δημιουργία του νέου «σοσιαλδημοκρατικού» πόλου.

Όλοι γνωρίζουν πως ο Αλέξης Τσίπρας, δεν είναι τσιμεντόλιθος, ώστε να πέσει σε μια τέτοιου είδους (εμφανέστατη) πολιτική παγίδα, ούτε βεβαίως ο επιχειρηματικός κύκλος που στηρίζει την Νέα Δημοκρατία έχει πάρει απόφαση να χρεωκοπήσει, ώστε να ησυχάσουμε απο δαύτους. Άρα, τι κάνει ο κυρ Φώτης ? Μήπως απο την στιγμή που θα μειωθούν τα ποσοστά της ΔΗΜΑΡ στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση, παίρνει απο τώρα την άγουσα για τα αποδυτήρια, δίνοντας το σύνθημα για πλήρη ενίσχυση του ΣΥΡΙΖΑ ? Όχι βέβαια για την ψυχή της μάνας του, αλλά με το κατάλληλο αντάλλαγμα φυσικά.

Εκτός βέβαια εαν ισχύει το πρώτο.
Τότε σηκώνουμε τα χέρια ψηλά …

Posted in "παπατζήδες", πολιτικη | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Συνέντευξη της γ.γ. του ΚΚΕ Αλέκας Παπαρήγα (10/05/2012)

Posted by redship στο 10 Μαΐου , 2012

 

Posted in ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Ας δούμε, λοιπόν, το «πλαίσιο»…

Posted by redship στο 10 Μαΐου , 2012

Γράφει  ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

Κατά την παραλαβή της διερευνητικής εντολής ο κ. Τσίπρας δήλωσε:

«Η κρίση δεν αποτελεί ελληνική ιδιαιτερότητα, είναι κρίση ευρωπαϊκή και σε ευρωπαϊκό πλαίσιο πρέπει να αναζητηθεί λύση».

Ας προσπεράσουμε το γεγονός ότι ο κ. Τσίπρας προσπαθεί να παρακάμψει και να περιορίσει τον ταξικό χαρακτήρα της καπιταλιστικής κρίσης μέσα από …γεωγραφικά (και μάλιστα γεωγραφικώς ελλιπή) όρια.

Ας σταθούμε σε αυτό καθαυτό το «ευρωπαϊκό πλαίσιο» εντός του οποίου – κατά τον κ. Τσίπρα – πρέπει να αναζητηθεί η «λύση» του ελληνικού προβλήματος.

Ο χάρτης του «ευρωπαϊκού πλαισίου» περιλαμβάνει:

Την Πορτογαλία και την Ιρλανδία των μνημονίων, της εκτίναξης του δημοσίου χρέους, της ύφεσης ως αποτέλεσμα της απεινούς λιτότητας, η οποία – όπως και στην Ελλάδα – φέρνει νέα μνημόνια.

Την Ισπανία που, χωρίς μνημόνιο και χωρίς χρέος, εντούτοις βυθίζεται όλο και πιο βαθιά στην κρίση, με την οικονομική κατάρρευση να αντανακλάται στο μανιασμένο τσουνάμι της ανεργίας.

Τη Γερμανία – την κατά πολλούς «ατμομηχανή» όχι μόνο του προβλήματος, αλλά και της «λύσης» – των 16 εκατομμυρίων φτωχών και κοινωνικά αποκλεισμένων. Των 7,5 εκατομμυρίων εργαζομένων με μηνιαίο εισόδημα 400 ευρώ το μήνα. Των εκατομμυρίων εργαζομένων με τους παγωμένους μισθούς εδώ και μια δεκαετία. Και φυσικά τη Γερμανία του «αρχιτεκτονικού οικοδομήματος» εντός της ΕΕ, ενός «οικοδομήματος» που δεν μπορεί παρά να ακολουθεί τον σιδηρούν κανόνα της καπιταλιστικής ανισόμετρης ανάπτυξης. Τουτέστιν: Το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό. ‘Η, όπως με όρους οικονομικούς το είχε πει η κυρία Λαγκάρντ τον Οκτώβρη του 2010: «Τα πλεονάσματα της Γερμανίας είναι τα ελλείμματα της Ελλάδας».

Τη Γαλλία των επίσης 8 εκατομμυρίων φτωχών, ανέργων και κοινωνικά αποκλεισμένων, που αναζητούν καταφύγιο στα γκέτο και στις όχθες του Σηκουάνα.

Την Ολλανδία, που στην παρούσα φάση εκπροσωπεί με τον πιο καθαρό τρόπο τη βαρβαρότητα της καπιταλιστικής «ευημερίας»: Παρότι η χώρα εμφανίζει θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης, εντούτοις οδεύει σε εκλογές με επίδικο την επιβολή λιτότητας ύψους 16 δισ. ευρώ στις πλάτες του ολλανδικού λαού.

Την Ιταλία της σύμπραξης των «αριστεροκεντροδέξιων» κομματικών παρατάξεων που με τα μέτρα λιτότητας βουλιάζουν τους εργαζόμενους στην απελπισία σε σημείο να διοργανώνονται κινητοποιήσεις διαμαρτυρίας ενάντια στο διευρυνόμενο κύμα των αυτοκτονιών των οικονομικά κατεστραμμένων Ιταλών…

Τη Βρετανία, όπου, αν και εκτός Ευρωζώνης και χωρίς την ανάγκη να βαφτίσει τη λιτότητα με τον όρο «μνημόνιο», εφαρμόζεται η πολιτική της κοινωνικής λεηλασίας, στην οποία οι ίδιοι οι φορείς της έχουν προσδώσει τον κωδικό «δάκρυα και αίμα».

Αυτό το «ευρωπαϊκό πλαίσιο», εντός του οποίου υπόσχεται τη «λύση» του ελληνικού προβλήματος ο κ. Τσίπρας, συμπληρώνεται από τον τυφώνα της πολιτικής αγριότητας εναντίον των λαών σε Σλοβενία, Ουγγαρία, Σλοβακία, Δανία, Ρουμανία και παντού.

Ας έρθουμε τώρα στην Ελλάδα για να δούμε πώς αποτυπώνεται στη ζωή του ελληνικού λαού το «ευρωπαϊκό πλαίσιο», το πλαίσιο της ΕΕ, δηλαδή, εντός του οποίου η χώρα – κατά τον κ. Τσίπρα – θα αναζητήσει τη «λύση»:

  • Η – προ μνημονίων – Ελλάδα των 3 εκατομμυρίων φτωχών και χρεοκοπημένων, όπως και η – μετά μνημονίων – Ελλάδα του 1,5 εκατομμυρίου ανέργων, είναι η ίδια Ελλάδα του ίδιου «ευρωπαϊκού πλαισίου».
  • Η Ελλάδα των αστέγων, των συσσιτίων και των υποσιτιζόμενων παιδιών στα σχολεία, είναι η Ελλάδα του «ευρωπαϊκού πλαισίου».
  • Η Ελλάδα των υψηλών ρυθμών «ανάπτυξης» με τα 77 λεπτά του ευρώ «αύξηση» στο μεροκάματο, όπως και η Ελλάδα της κρίσης με τις μειώσεις μισθών και συντάξεων, είναι η ίδια Ελλάδα του ίδιου «ευρωπαϊκού πλαισίου».
  • Η Ελλάδα των εκατοντάδων χιλιάδων λουκέτων στα μικρομάγαζα και των ενεχυροδανειστηρίων που καλούν τα λαϊκά στρώματα να βάλουν ενέχυρο από γαμήλιες βέρες μέχρι χρυσά δόντια για ένα κομμάτι ψωμί, είναι η Ελλάδα του «ευρωπαϊκού πλαισίου».
  • Η Ελλάδα της – προ μνημονίων – εκ περιτροπής «απασχολησιμότητας», όπως και η Ελλάδα της – μετά μνημονίων – εκ περιτροπής ανεργίας, είναι η Ελλάδα του ίδιου «ευρωπαϊκού πλαισίου».
  • Η Ελλάδα της προ κρίσης υπερσυσσώρευσης αμύθητου πλούτου από τους τραπεζίτες, όπως και η Ελλάδα της μετά κρίσης τροφοδότησης των τραπεζιτών με πακτωλό «ενισχύσεων», είναι η Ελλάδα του «ευρωπαϊκού πλαισίου».
  • Η Ελλάδα που ήταν πρώτη σε ΝΑΤΟικούς εξοπλισμούς, προ κρίσης, με την Ελλάδα που είναι πρώτη σε ΝΑΤΟικούς εξοπλισμούς, μετά κρίσης, είναι η Ελλάδα του «ευρωπαϊκού πλαισίου».
  • Η Ελλάδα του ξεπουλημένου ΟΤΕ, της ιδιωτικοποιημένης ΔΕΗ, των διαλυμένων ναυπηγείων, της ξεκληρισμένης αγροτιάς, του παραγωγικού μαρασμού, της μαύρης ανασφάλιστης εργασίας και της εξασφαλισμένης μαύρης ανεργίας, η Ελλάδα της μεταναστευτικής εξαθλίωσης, της «Ζήμενς» και των υποβρυχίων που γέρνουν, η Ελλάδα όπου «δεν υπάρχει σάλιο» για τους γέροντες, αλλά υπάρχει αθρόα εισαγωγή όπλων από Γερμανία και Γαλλία, είναι η Ελλάδα του «ευρωπαϊκού πλαισίου».
  • Η Ελλάδα της τρόικας, των μεσοπρόθεσμων, των εφαρμοστικών και των δανειακών συμβάσεων, είναι η ίδια Ελλάδα του ίδιου «ευρωπαϊκού πλαισίου» που για να φτάσει στο «σύμφωνο του ευρώ» και της αιώνιας λιτότητας, πέρασε από τη συνθήκη του Μάαστριχτ, από το Σύμφωνο Σταθερότητας και από τις οδηγίες Μπολκενστάιν.
  • Η Ελλάδα που τούτη δω την ώρα – την ώρα του λαϊκού αποδεκατισμού – οι Ελληνες εφοπλιστές χτίζουν πλοία 11 δισ. ευρώ σε Κίνα και Νότια Κορέα και οι εισηγμένοι του Χρηματιστηρίου μετρούν λειτουργικά κέρδη ύψους 15 δισ. ευρώ για τη διετία 2009-2010, είναι η Ελλάδα του «ευρωπαϊκού πλαισίου».

Αυτή είναι η Ελλάδα της ΕΕ.

Και αυτό είναι το τόσο αγαπημένο και προσοδοφόρο για την ελληνική πλουτοκρατία «ευρωπαϊκό πλαίσιο», που κατάντησε την Ελλάδα και το λαό της εδώ που την κατάντησε.

Το ερώτημα, επομένως, είναι εύλογο:

Τι είδους «σωτηρία» μπορεί να αναμένει κανείς όταν

ως πλαίσιο αναζήτησης της «σωτηρίας» προσδιορίζεται – και μάλιστα προσδιορίζεται με τη μέγιστη δυνατή αυστηρότητα –

το ίδιο εκείνο πλαίσιο που έχει φέρει τη δυστυχία, το ίδιο εκείνο πλαίσιο εντός του οποίου συντελείται η συμφορά.

Και πόσο, τελικά, διαφέρει μια τέτοια πόζα, ένας τέτοιος εξωραϊσμός της βαρβαρότητας του «ευρωπαϊκού» (δηλαδή του «ευρωενωσιακού») πλαισίου, από άλλες πόζες, όπως αυτές του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, που ενώ είναι ολετήρες παριστάνουν τους «σωτήρες»;

Posted in Νίκος Μπογιόπουλος, ημεροδρόμος ριζοσπάστη | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Η μεγαλύτερη συκοφαντία εναντίον του ΚΚΕ

Posted by amartwlos στο 10 Μαΐου , 2012

Δεν αποτελεί σήμερα μεγαλύτερη ύβρη από τη διαστρέβλωση των θέσεων του ΚΚΕ ότι δήθεν δεν ενδιαφέρεται, δε νοιάζεται για τα βάσανα των ανέργων, των μισθωτών, ότι αφήνει το λαό αβοήθητο. Κι όμως μια τέτοια συκοφαντία εκτόξευσε ο Στάθης Σταυρόπουλος στο «enikos.gr», με αφορμή την άρνηση του ΚΚΕ να πάρει υπουργεία για να σώσει δήθεν μαζί με τους άλλους ευρωαριστερούς (ΣΥΡΙΖΑ, ΔΗΜΑΡ) το λαό από την ΕΕ και τους μεγαλοεπιχειρηματίες, όμως μαζί με την ΕΕ και τους μεγαλοεπιχειρηματίες. Ντροπή! Λέει πολλά και διάφορα ο Στ. Σταυρόπουλος, μεταξύ των οποίων ότι «θα αλλάξουν όλα αύριο μας διαβεβαιώνει το ΚΚΕ και ως τότε τιμωρεί όσους είχαν αυταπάτες, λέει, για το …Μάαστριχτ. Εως τότε ας χαθούν μεροκάματα, ας κλείσουν σπίτια και μαγαζιά, ας χαθούν ζωές, όταν όλοι χάσουμε τις αυταπάτες που μας καλλιεργεί η απλώς αριστερά (!) και προσχωρήσουμε στην Αίρεση των Καθαρών, θα σωθούμε…». Τα ίδια σάπια επιχειρήματα, ότι δήθεν το ΚΚΕ θέλει (!) την εξαθλίωση του λαού, επιστράτευαν οι ΠΑΣΟΚ και ΝΔ όταν ψήφιζαν τα μνημόνια και τους αντιλαϊκούς νόμους και είχαν το ΚΚΕ απέναντι να οργανώνει την πάλη του λαού στους τόπους δουλειάς, στα λιμάνια κ.α.
***

Πρόκειται για παραλήρημα. Κύριε Σταυρόπουλε, όλα αυτά που τσακίζουν αλύπητα σήμερα το λαό δεν έχουν τη σφραγίδα του Μάαστριχτ; Κι όμως εσείς, μαζί με τον ΣΥΝ που το ψήφισε, έχετε το θράσος να καλείτε το ΚΚΕ να το υπογράψει σήμερα, στο όνομα των συνεπειών που έχει ο ευρωμονόδρομος. Βεβαίως, αυτό το κρύβετε γιατί βάζετε μπροστά τη λέξη «μνημόνιο». Ομως αυτό είναι απάτη. Και σε αυτή την απάτη θέλετε να κάνετε συνένοχο το ΚΚΕ. Λέτε να διώξουμε την τρόικα, αλλά θα μείνουμε στην ΕΕ. Μα, η τρόικα δεν είναι πρωτίστως η ΕΕ; Πώς θα σταματήσουν η μείωση των μισθών, η ανεργία, ο εργασιακός μεσαίωνας, μήπως όταν αλλάξει και γίνει φιλολαϊκή η ΕΕ; Ελεος! Ποια αριστερή κυβέρνηση δε θα συνεχίσει να τσακίζει τους μισθούς όταν όχι μόνο αποδέχεται την ιδιοκτησία των μεγάλων επιχειρηματιών, αλλά θεωρεί ότι η υγιής επιχειρηματικότητα, δηλαδή τα μονοπώλια, είναι δύναμη ανάπτυξης;

***

Το ατύχημα για εσάς είναι ότι οι εργαζόμενοι, οι νέοι γνωρίζουν καλά ότι το ΚΚΕ, τα στελέχη, τα μέλη του, οι οπαδοί του καθημερινά ματώνουν έξω από τα εργοστάσια και στις συνοικίες. Η αλήθεια δεν αποδείχνεται πάντα με τα εκλογικά ποσοστά. Η ζωή είναι πιο περίπλοκη και πάντως αδυσώπητη απέναντι στην αντικομμουνιστική εμπάθεια.

το άρθρο από τον Ριζοσπάστη 10-5-2012 ηλ. έκδοση σελ. 28

Posted in Uncategorized | Leave a Comment »