καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Μαΐου 2012
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Απρ.   Ιον. »
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    28293031  
  • Εγγραφή

Archive for 5 Μαΐου 2012

Άϊντε Παιδιά

Posted by redship στο 5 Μαΐου , 2012

Posted in ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Ψηλά το λάβαρο….Ψήφο στο ΚΚΕ…

Posted by redship στο 5 Μαΐου , 2012

Posted in ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Να πέφτουν στην κάλπη κόκκινες ψήφοι με τη σκέψη στην επόμενη μέρα

Posted by redship στο 5 Μαΐου , 2012

Μέρα της κάλπης η σημερινή, και η ψήφος των απλών ανθρώπων του μόχθου μπορεί να γίνει προσδοκία για το δικό τους μέλλον. Το ΚΚΕ απευθύνθηκε και απευθύνεται στην εργατική τάξη, τους φτωχούς αγρότες και αυτοαπασχολούμενους, στς γυναίκες και τη νεολαία από τα φτωχά λαϊκά στρώματα. Αυτοί είναι που καθορίζουν τις εξελίξεις, με βασικό κριτήριο τη ζωή τους, τα συμφέροντά τους, την επιδίωξη να διαμορφώνουν οι ίδιοι τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες, στις οποίες θέλουν να ζήσουν. Να καθορίζουν οι ίδιοι τις τύχες τους, με βάση τα συμφέροντά τους. Που η πραγματοποίησή τους εξαρτάται από την πολιτική και την εξουσία που την εφαρμόζει.

Το ΚΚΕ απευθύνεται στους ανθρώπους του μόχθου με σταθερές θέσεις. Με σιγουριά ότι την άλλη μέρα από τις εκλογές θα βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της αντίστασης του λαού μπροστά στη νέα θύελλα που έρχεται, στον αγώνα για μέτρα ανακούφισης του λαού, στον αγώνα για να μην περάσουν τα χειρότερα. Το ΚΚΕ δεν έκρυψε και δεν κρύβει από τους εργαζόμενους το συνολικό του πρόγραμμα. Στην κάλπη, όμως, δεν κρίνεται η ριζική αλλαγή, αλλά αν μέσα στο κίνημα θα υπάρχει ένα αντίβαρο ισχυρό και σταθερό, χωρίς παλινωδίες, που θα δώσει δύναμη στο λαό. Και τέτοια δύναμη, και πάλης, και ελπίδας είναι το ΚΚΕ.

Η ψήφος που καθορίζει την επόμενη μέρα, είναι του εργάτη, του αγρότη, του βιοτέχνη, του βιοπαλαιστή που ως τώρα ψήφιζε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Αυτοί μπορούν να φέρουν τα πάνω κάτω στην Ελλάδα. Αυτοί που αισθάνθηκαν προδομένοι, που τους τσάκισαν τις ελπίδες τους τα ταξικά του κεφαλαίου κόμματα μπορούν να καταλάβουν το ταξικό μήνυμα του ΚΚΕ. Τους ξαναλέμε ακόμη και τώρα, λίγο πριν την κάλπη: Δεν είναι ανάγκη να συμφωνήσετε σε όλα με το ΚΚΕ. Αλλωστε σε αυτές τις εκλογές δεν κρίνεται η εργατική – λαϊκή εξουσία. Αυτή θα κριθεί στην πορεία, σε άλλες κοινωνικές και πολιτικές αναμετρήσεις. Κρίνεται όμως η ετοιμότητα για αντεπίθεση. Θα μετρήσουν την επιλογή ψήφου του λαού. Θα τον φοβηθούν που ξεφεύγει απ’ αυτά τα κόμματα και ψηφίζει ταξικά υπέρ των δικών του συμφερόντων, έστω και αν καταλαβαίνει ότι μπορεί να έχει και κάποιες διαφορές με το ΚΚΕ. Ταξική ψήφος!

 

 

Και εγγύηση είναι ότι το ΚΚΕ θα βρίσκεται με τη λαϊκή πλειοψηφία. Στις 7 του Μάη, θα είμαστε έτσι κι αλλιώς με την πλειοψηφία του λαού. Θα συμβάλουμε να αναδειχθεί ο ένας και μοναδικός πρωταγωνιστής. Κι αυτός είναι ο λαός και η συμμαχία της εργατικής τάξης με τα φτωχά λαϊκά στρώματα της πόλης και της υπαίθρου.

Μια λεγόμενη αντιμνημονιακή κυβέρνηση, όπως λέει ο ΣΥΡΙΖΑ και άλλοι, δηλαδή μια κυβέρνηση ευκαιριακής σύνθεσης, που τάχα θα διαπραγματευτεί στη λυκοσυμμαχία της ΕΕ στην οποία συναποφασίζονται και εφαρμόζονται παντού τα βάρβαρα μέτρα θα φέρει πολύ γρήγορα απογοήτευση στο λαό. Αφού θα τον καθηλώσει στην αδράνεια και την αναμονή από τις πρώτες μέρες μετά τις εκλογές περιμένοντας την πανευρωπαϊκή λύση όπως ήδη έχουν δηλώσει. Η αναμονή θα φέρει το κίνημα βήματα πίσω, σε μια κρίσιμη περίοδο που χρειάζεται ένα άλμα μπροστά. Μια τέτοια κυβέρνηση δεν θα είναι καθόλου λιγότερο επικίνδυνη από τις κυβερνήσεις που έχουμε γνωρίσει.

Πρωταγωνιστής ο λαός στις εξελίξεις. Και το ΚΚΕ, έξω από τη στρούγκα της οποιασδήποτε κυβέρνησης, έξω από τους εκβιασμούς της, θα συμβάλλει, αυτό επιδιώκουμε, η λαϊκή πλειοψηφία που βογκά σήμερα από τον αδυσώπητο αντιλαϊκό πόλεμο, να νικήσει οριστικά στην πορεία.

Χωρίς λοιπόν καμιά υποτίμηση στα τρομοκρατικά διλήμματα των τελευταίων ωρών, με αισιοδοξία, καλούμε: Ούτε μια χαμένη ψήφος στην κάλπη! Αυτή η εκλογική μάχη, βεβαίως και οι αγώνες που έδωσε το ΚΚΕ τα προηγούμενα χρόνια, έτσι κι αλλιώς, θα είναι μια μεγάλη παρακαταθήκη για ένα πανίσχυρο ΚΚΕ, στο λαό, στη Βουλή, παντού!


Posted in Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ, με το κκε υπάρχει λύση να συναντηθούμε στο δρόμο της ανατροπής, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Στις 7 Μαϊου ορκίζεται η κυβέρνηση της …αριστεράς

Posted by redship στο 5 Μαΐου , 2012

O Tσίπρας πρωθυπουργός, ο Καμμένος υπουργός Δημόσιας Τάξης, ο Κουβέλης υπουργός Εξωτερικών, η Κατσέλη υπουργός Οικονομικών, ο Καστανίδης υπουργός Δικαιοσύνης, ο Χρυσοχοϊδης υπουργός Αμύνας και ο Γεωργαλάς υπουργός Τύπου!!!

Κάποτε η λέξη Αριστερός σήμαινε λαϊκός επαναστάτης. Στη συνέχεια αγωνιστής, αντιστασιακός, αντάρτης. Μετά μίασμα, προδότης, ανθέλληνας, αντίχριστος… Κατόπιν ουτοπιστής, δογματικός, αντιεξουσιαστής, τρομοκράτης… Τελευταία ο Αριστερός χαρακτηρίζεται ως μαλάκας.
Μπορεί να είμαι όλα τα προηγούμενα, αλλά μαλάκας όχι!

Η συνεργασία της «Αριστεράς»…

Το τελευταίο διάστημα γίνεται λόγος για συνεργασία των κομμάτων της αριστεράς, με στόχο να δημιουργηθεί ένας συνασπισμός «των αριστερών πολιτικών δυνάμεων», που θα κυβερνήσει, κόντρα στο μέτωπο των «μνημονιακών». Λένε ότι αυτή μπορεί να είναι η διέξοδος για να αλλάξουν τα πράγματα και να δει ο λαός άσπρη μέρα. Λένε ότι μια τέτοια κυβέρνηση θα κάνει διαπραγμάτευση μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, για να καταργήσει το μνημόνιο και να μειωθεί το χρέος. Μιλάνε για καλύτερη διαπραγμάτευση που θα κάνουν ο Σύριζα, η Δημοκρατική Αριστερά, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες, η Κοινωνική Συμφωνία και όσοι συμμετέχουν σε αυτό το συνασπισμό με το ΔΝΤ, την ΕΚΤ, την τρόικα και ισχυρίζονται ότι αυτό θα ανακουφίσει το λαό. Δηλαδή, αυτός ο συνασπισμός θα συνετίσει τα «αχόρταγα» μονοπώλια και τους Ευρωπαίους.
Πουλάνε ψεύτικες ελπίδες και κοροϊδεύουν. Την ενότητα της αριστεράς ας την πραγματοποιήσουν οι αυτοαποκαλούμενες αριστερές δυνάμεις, ο Σύριζα, η Δημοκρατική Αριστερά, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες, η Κοινωνική Συμφωνία και oι …υπόλοιποι. Αυτοί πράγματι μπορούν να ενωθούν.
Αλλά, επειδή απευθύνονται και στο ΚΚΕ, τι σχέση μπορεί να έχει ένα κόμμα που παλεύει για να ανατρέψει η εργατική τάξη την εξουσία του κεφαλαίου με κόμματα που προβάλλουν ως διέξοδο μια κυβέρνηση με τους βιομήχανους, τους μεγαλέμπορους, τους εφοπλιστές να έχουν την ιδιοκτησία στην οικονομία παραπλανώντας τους εργαζόμενους ότι πασχίζοντας για την ανάπτυξη όλων αυτών, της παραγωγής όπως λένε θα λύσουν και λαϊκά προβλήματα; Γίνεται να αυξάνονται τα κέρδη των καπιταλιστών και οι μισθοί των εργατών; Αυτό λένε οι «αριστεροί», αλλά ο λαός τώρα έχει πείρα.
Δεν μπορεί, λοιπόν, μια κυβέρνηση της αριστεράς και να έχει φιλολαϊκή πολιτική με τα μονοπώλια στην ελληνική οικονομία και να είναι μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Και σε τελική ανάλυση, μια τέτοια προοπτική όχι μόνο συσκοτίζει τις πραγματικές αιτίες της κρίσης και άρα και τον άλλο δρόμο ανάπτυξης προς όφελος του λαού, που απαιτεί κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων, ώστε τον παραγόμενο από τους εργαζόμενους πλούτο να τον καρπώνονται οι παραγωγοί του. Αλλά είναι και επικίνδυνη, γιατί τρέφει αυταπάτες για το ρόλο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του ΔΝΤ, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, των μονοπωλίων. Και θα σημάνουν συνολικό πισωγύρισμα της συνείδησης και απογοήτευση. Άλλωστε, οι όποιες διαπραγματεύσεις γίνονται δεν αφορούν διαπραγματεύσεις για τους εργάτες, αλλά για το κεφάλαιο και τα όσο το δυνατόν περισσότερα οφέλη του.
Καμιά πολιτική πρόταση, όπως και αν ονομάζεται, φιλελεύθερη, σοσιαλδημοκρατική, «αριστερή», «ανανεωτική», δεν μπορεί να αποτελέσει φιλολαϊκή πολιτική διέξοδο, αν δεν θέτει ως ζήτημα αρχής τη ρήξη με τα μονοπώλια – βιομηχανικά, τραπεζικά, εφοπλιστικά, εμπορικά – δηλαδή, τη ρήξη με την καπιταλιστική ιδιοκτησία, τους κρατικούς θεσμούς της, τις διεθνείς συμμαχίες της.
Στις επερχόμενες εκλογές η ψήφος σε δυνάμεις διαχείρισης του συστήματος αφοπλίζει την εργατική τάξη, τα φτωχά λαϊκά στρώματα και τη δυνατότητά τους την επόμενη της κάλπης να έχουν πολλαπλασιάσει τη δύναμή τους στο να βάζουν εμπόδια στην αντιλαϊκή πολιτική, να ακυρώνουν μέτρα στην πράξη, να κάνουν μεγάλα βήματα μπροστά στην αντεπίθεση, για να ανατρέψουν την εξουσία του κεφαλαίου…

Μπάμπης Ξαρχάκος

Posted in ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

Βρώμικη προπαγάνδα κατά του ΚΚΕ

Posted by redship στο 5 Μαΐου , 2012

Ενα κραυγαλέα προκλητικό πόλεμο αποκλεισμού, συκοφάντησης και διαστρέβλωσης δέχτηκε το ΚΚΕ στην προεκλογική περίοδο, στον αντίποδα της υπερπροβολής του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και των λεγόμενων «αντιμνημονιακών» κομμάτων. Η άρχουσα τάξη, το πολιτικό προσωπικό και τα Μέσα της βγάζουν σπυράκια στην ιδέα ότι το ΚΚΕ δυναμώνει και κερδίζει νέες συνειδήσεις, στον πόλεμο ενάντιά τους και στη βάρβαρη πολιτική τους.

Ανύπαρκτη σχεδόν η παρουσία του ΚΚΕ στον αστικό Τύπο, που εξαφάνισε ακόμη και τη μεγαλειώδη συγκέντρωση της περασμένης Τετάρτης στο Πεδίον του Αρεως. Και σε όσες περιπτώσεις έγραφαν οι εφημερίδες, ήταν για να διαστρεβλώσουν, να συκοφαντήσουν, να κάνουν αντικομμουνισμό.

Αν εξαιρέσει κανείς τις ελάχιστες υποχρεώσεις των αστικών ραδιοτηλεοπτικών Μέσων, όπως αυτές προκύπτουν από την – ανισότιμη για τα κόμματα – απόφαση για την προεκλογική προβολή των κομμάτων, η παρουσία του ΚΚΕ και των εκπροσώπων του στα δελτία και τις άλλες εκπομπές είναι σχεδόν ανύπαρκτη. Ομως, και εκεί που συμμετείχαν εκπρόσωποι του Κόμματος, ο τρόπος με τον οποίο τους αντιμετώπιζε η πλειοψηφία των αστικών ΜΜΕ ήταν κραυγαλέα προκλητικός. Αλλοτε με ειρωνείες και διακοπές, άλλοτε με ερώτηση πριν ολοκληρωθεί η απάντηση, άλλοτε με αυθαίρετες ερμηνείες σ’ αυτά που λένε οι υποψήφιοι και τα στελέχη του Κόμματος, προσπαθούν είτε να διαστρεβλώσουν, είτε να συγκαλύψουν τις θέσεις του ΚΚΕ, να τις φέρουν στα μέτρα της προπαγάνδας τους.

«Κοινό» με στόχους

Χαρακτηριστικό παράδειγμα η παρουσία της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ στη διαδικτυακή εκπομπή του «enikos.gr» (Ν. Χατζηνικολάου). Το στούντιο μετατράπηκε κυριολεκτικά σε αρένα, με συγκεκριμένους από το κοινό (οι οποίοι, παρεμπιπτόντως, «σίγησαν» όταν στην ίδια εκπομπή ακολούθησαν ο Τσίπρας και ο Κουβέλης) να συκοφαντούν ανοιχτά και επιδεικτικά το ΚΚΕ, να επιτίθενται χυδαία στην Αλέκα Παπαρήγα, να αναπαράγουν ψέματα για το Κόμμα και την ίδια, με το άλλοθι ότι το κοινό θέτει όποια ερώτηση θέλει! Ολα τα γνωστά και τετριμμένα παρέλασαν από την εκπομπή: Οτι το ΚΚΕ φταίει για την ανεργία στη Ζώνη, ότι ευθύνεται για την αντιλαϊκή πολιτική συγκυβέρνησης και τρόικας, επειδή δε συνεργάζεται με τον ΣΥΡΙΖΑ, ότι η πολιτική του είναι απαρχαιωμένη, ότι κρύβει τα οικονομικά του και στις επιχειρήσεις του κάνει ό,τι και οι καπιταλιστές, ότι δεν αντιστάθηκε στα χαράτσια της ΔΕΗ (!) και άλλα παρόμοια. Ακόμα και όταν η Αλέκα Παπαρήγα έκανε προσπάθεια να απαντήσει ολοκληρωμένα στα διάφορα φαιδρά που ακούγονταν, η επιθετικότητα ήταν τέτοια που δεν άφηνε να ακουστεί η απάντηση ή διακοπτόταν από άλλη ερώτηση.

Ερωτήσεις χωρίς …απαντήσεις

Ιδια η στάση των Λυριτζή και Οικονόμου στην εκπομπή τους στο ΣΚΑΪ. Δεν επέτρεψαν να ακουστεί ούτε μια ολοκληρωμένη απάντηση της Αλέκας Παπαρήγα, την οποία «φιλοξενούσαν». Μέσα σε συνθήκες πραγματικής χάβρας, ο ένας έκανε ερώτηση και πριν προλάβει να πει μια φράση η ΓΓ της ΚΕ, ακολουθούσε η επόμενη ερώτηση, πολλές φορές και για άσχετο θέμα. Πεταγόταν ο ένας, πεταγόταν ο άλλος και αυτό πήγε σχοινί – κορδόνι από την αρχή μέχρι το τέλος. «Θα υπάρχουν άλλα κόμματα αν πάρετε την εξουσία;», ρώταγε ο ένας. Πριν πάρει απάντηση και μόλις ακούγονταν οι πρώτες λέξεις από την Αλ. Παπαρήγα, ρωτούσε ο άλλος: «Δηλαδή (σ.σ. λες και είχε ακούσει απάντηση και ζητούσε εξήγηση) θα γίνονται εκλογές;».

Βέβαια, το ΚΚΕ ούτε περιμένει ούτε επιδιώκει χάδια από τα ΜΜΕ των αστών. Η επιθετικότητά τους είναι δείγμα της ανησυχίας τους για τις θέσεις και την επιρροή του Κόμματος στο λαό.

Συνειδητή διαστρέβλωση

Απομονώνοντας φράσεις της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλ. Παπαρήγα, από συνέντευξη που παραχώρησε στον Σταύρο Θεοδωράκη στο διαδικτυακό κανάλι protagon.gr. τα «Νέα» στις 26 Απρίλη φιλοξένησαν άρθρο με τίτλο «Κομμουνιστές και όχι δικτάτορες χαρακτήρισε τους ηγέτες της Βόρειας Κορέας η Αλέκα Παπαρήγα», έγραφαν ότι η Αλ. Παπαρήγα «δίνοντας πτυχές της διακυβέρνησης της χώρας όταν έρθει ο λαός στην εξουσία είπε «η Βουλή, κατά τη γνώμη μου, δεν πρέπει να υπάρχει»». Επίσης, ότι «η κ. Παπαρήγα επανέλαβε ότι πρέπει να φύγουμε από την ΕΕ και να γυρίσουμε στο εθνικό νόμισμα και όταν της επισημάνθηκε ότι έτσι οι πολίτες θα γίνουν πιο φτωχοί, απάντησε ότι «ο λαός θα αποκτήσει μεγαλύτερη περιουσία με την κοινωνικοποίηση των πάντων»» και ότι «το πλησιέστερο καθεστώς στο όραμα του ΚΚΕ είναι της πάλαι ποτέ Τσεχοσλοβακίας».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in ριζασπάστης | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »

Δεν τους ανήκει τίποτα

Posted by redship στο 5 Μαΐου , 2012

 

 

1.Εκεί που ετοιμαζόμασταν σαν τον Χαΐλντερλιν να πετάξουμε όλους τους Θεούς από πάνω μας, έρχονται οι Αριστεροί και μας ζητούν όχι μόνο να μοιραστούμε μαζί τους την εξουσία, αλλά προτείνουν – οι υποκριτές – σε ρόλο πρωθυπουργού την Αλέκα Παπαρήγα.

2. Το εμπόριο της Αριστεράς και όλων των αμφιταλαντευόμενων μικροαστών απαιτεί μια θέση στον κύκλο της εξουσίας. Για πρώτη φορά οι Αριστεροί δεν αντιφάσκουν, δεν πειραματίζονται, ούτε μελαγχολούν. Προκάλεσαν έτσι μια συζήτηση που ξεπέρασε τα όρια κάθε λογικής. Θέμα η δική τους κυβέρνηση. Οσοι έλαβαν μέρος στην κουβέντα ήταν ήδη χρόνια μαρμαρωμένοι, αλλοτριωμένοι μέχρι τα έσχατα, είχαν καταποντιστεί και το μόνο που τους απόμεινε ήταν η εξουσία. Για ποια εξουσία; Γι’ αυτό το έγκλημα; Γι’ αυτήν την απάτη; Ενα ακόμη χαρακτηριστικό της παρακμής είναι το εμπόριο της Αριστεράς, γιατί μεταθέτει τις ευθύνες του, γίνεται απολογητής της εξουσίας, την οποία θεωρεί προϋπόθεση για κάθε εξέλιξη. Πρόκειται για τυπική συμπεριφορά όσων επιθυμούν να ξεφύγουν από τον εαυτό τους και δεν το καταφέρνουν.

3. Για μία ακόμη φορά, οι Κομμουνιστές δέχτηκαν χτυπήματα από τις γνωστές πολιτικές μετριότητες. Φετιχοποιώντας τις εκλογές, πιστεύουν οι αφελείς πως μπορούν καθ’ όλη τη διάρκειά τους να ξεκαθαρίσουν όσους λογαριασμούς έχουν με τους αντιπάλους τους. Την επομένη των εκλογών, με πεσμένες τις μάσκες, στοιχίζονται στη γνωστή μονοτονία – και να τα εμφράγματα και οι ψυχώσεις για όσους δεν έγιναν βουλευτές! Οπως λέει και ο Γιούνκερ, το μόνο που μας μένει στα χέρια απ’ αυτούς είναι η μάσκα τους. Ο αντικομμουνισμός των εκλογών δεν με εξέπληξε. Παρατήρησα τους αετονύχηδες όλων των παρατάξεων που είχαν αναλάβει την εργολαβία και ομολογώ πως το θέαμα που πρόσφεραν ήταν πληκτικό. Η γνωστή πνευματική συμφόρηση που ολοένα αυξάνεται και παγώνει. Η γνωστή σκόνη. Η δυσκολία να κάνουν χρήση του κεφαλιού τους. Η τελική εντύπωση μιας ένδειας χωρίς προηγούμενο.

4. Αύριο ένα νέο καθεστώς θα κάνει την εμφάνισή του στη ζωή μας. Θα το αντιμετωπίσει κι αυτό η πείρα μας, που διαμορφώθηκε στα πεζοδρόμια. Το νέο καθεστώς είναι ένα ακόμη αντίγραφο των αντίστοιχων καθεστώτων της Ευρώπης. Οι εκλογές δεν τους έδωσαν την απαραίτητη απόσταση να σκεφτούν, γι’ αυτό θ’ αφήσουν κατά μέρος τα μεγάλα λόγια και θα πέσουν πάνω μας σαν πεινασμένοι. Αυτό θα είναι και το δικό μας στρατηγικό πλεονέκτημα, που θα οδηγήσει στις μελλοντικές απεργίες. ‘Η εμείς ή αυτοί.

 

Του
Γιώργου ΚΑΚΟΥΛΙΔΗ

Posted in ρήξη και ανατροπή, ταξικός πόλεμος | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Η Εντολή κι η Λεοντή

Posted by redship στο 5 Μαΐου , 2012

 
Νάτη πάλι μπροστά η κάλπη. Δεν είναι μήτε ύψωμα που πρέπει να καταληφθεί, αλλά δεν είναι και μια στάση που την προσπερνάς λες και σ’ αυτήν θα ξαποστάσεις. Οι ρωγμές στο κουτί που ρίχνεται το ψηφοδέλτιο, είναι καμιά φορά και ίσως ανέκαθεν σ’ αυτόν τον τόπο, λάθος προάγγελος λάθος σεισμού. Φανφάρες και μεγάλα λόγια. Μεγάλα πιστόλια κι άσφαιρες υποσχέσεις. Το όλον σύστημα τα δίνει όλα, τα σχεδιάζει όλα, τα εγγυάται όλα περί τη νομή και κατοχή της πραγματικής εξουσίας με λεοντή τη διακυβέρνηση.

Σε τούτες τις εκλογές ειπώθηκε κι έγινε αποδεκτό από την πείρα και τα βάσανα από την αγωνία για το αύριο και την αθλιότητα του παρόντος πως «είμαστε σε πόλεμο». Κι αυτή είναι η μόνη γενικώς παραδεκτή αλήθεια από το ιστορικό πολιτικό υποκείμενο που λέγεται και είναι ο λαός. Κι έγινε συνάμα δυστυχώς αποδεκτό, πως αυτός ακριβώς ο λαός εξαφανίστηκε όλο το προηγούμενο διάστημα όποτε αρθρώθηκε έστω και μισός πολιτικός κι όχι επικοινωνιακός παρελκυστικός λόγος. Τι «κοινωνικοί εταίροι», βαφτίστηκε. Τι «κοινωνία» και «ομάδες» έπαιξαν με ξεφούσκωτη μπάλα το παιχνίδι της κερκίδας των ελεγκτών προεκλογικής κυκλοφορίας. Τι «συντεχνίες» πραγματικές και ανύπαρκτες αντάμα χρησιμοποιήθηκαν ή συκοφαντήθηκαν ως υπεύθυνες για την επελθούσα και την επερχόμενη καταστροφή. Μυαλά κολλήθηκαν στα κάγκελα και κάγκελα ξηλώθηκαν σε πυροτεχνηματικές απελευθερώσεις από μια θεσμοθετημένη μιζέρια.

Κανένα σενάριο ζωής, καμιά σκηνοθεσία εκλογικής προσαρμογής δεν μπορεί να φτάσει στον κυνισμό της σκοπιμότητας. Ναι είμαστε σε πόλεμο και δε θα τον λήξουμε μήτε με παράδοση μήτε με υποταγή όσοι αποφασίσαμε κι όσοι θα αποφασίσουν ψηφίζοντας ΚΚΕ να ξεφύγουν οριστικά από την τεχνητή πραγματικότητα και να ζήσουν καλύτερα σ’ αυτήν που μπορούν και ξέρουν να φτιάξουν.

Η πρώτη «αποκάλυψη» είναι οι όροι, οι προϋποθέσεις και το διαφαινόμενο αποτέλεσμα αυτών καθαυτών των σημερινών εκλογών. Κι είναι σκληρή και αμείλικτη όσο μπορείς να ξεχωρίσεις ψηφοφόρε την εντολή από την λεοντή. Την αλήθεια (που στη γλώσσα μας σημαίνει απλά δεν ξεχνώ) απ’ τη δολοφονικά επίκαιρη αλήθεια μιας μέρας, μιας πράξης και μιας στιγμής αποκομμένης απ’ το χτες και κυρίως από το αύριο. Για να δούμε λοιπόν την ύψιστη μορφή χειραγώγησης που μπορεί και να είναι οι εκλογές και το εκλογικό σύστημα στις αρχές του 21ου αιώνα στη «μικρή» «Χρεωμένη» Ελλάδα, ως εκλογικό διακύβευμα.

«Να καεί να καεί το μπορντέλο η Βουλή», φώναζαν τα πλήθη δακρυγονοκλαίοντα μόλις πριν από λίγους μήνες, όταν μέσα στο «μπορντέλλο» οι…ψηφισθέντες αντιπρόσωποι γίνονταν μεταλλαγμένων εντολών φορείς ιών ισχύος. Κάτι σαν άλιεν στις ταινίες θρίλερ επιστημονικής φαντασίας των εφέ, που από ένα σώμα βγαίνει ένα άλλο πολιτικό ον, και οι βουλήσεις του λαού γίνονται πασιέντζα με περισσότερα χαρτιά. Στο όνομα της δημοκρατίας. Μετάφραση εντολής στο όνομα της δημοκρατίας. Και σήμερα απλά οι κραυγάζοντες και οι ενισχυτές τους, θέλουν να μπουν μες στο «μπορντέλο», να το… τακτοποιήσουν να λειτουργεί καλύτερα. Στο όνομα της δημοκρατίας, οι εμπρηστές φοράνε τη λεοντή του διορθωτή και πυροσβέστη. Στην ίδια αντιμνημονιακή γραμμή κι ευρώπουλα και λυκόπουλα. Κι άντε ψεύτικος ανήφορος για το «γιούρια στον ταβλά με τα κουλούρια». Το σχέδιο από κάτω ολοφάνερο και στρεβλωτικά εκτυφλωτικό σαν σωρός από σπασμένα τζάμια και κρύσταλλα που διαθλούν το φως προς κάθε κατεύθυνση και το βαφτίζουν άστρο ή σταρ λαμπρό που μας οδηγεί…Πού. Στην απλώς επόμενη μέρα. Δανεική απ’ το μέλλον των παιδιών. Κομμένη απ’ τη ζωή των γηρατειών. Αρρωστη σαν το ηθικό που χάνεται για λίγες ώρες, όταν η κερκίδα αντιλαμβάνεται πως δεν παίζει αυτή το πρωτάθλημα.

Θυμάμαι με θλίψη και πόνο μυαλού έναν αριστερό κομμουνιστογενή, να μου λέει εδώ και δέκα χρόνια πως «άμα στο ΚΚΕ σ’ έχουν για να ασχολείσαι με τους παιδικούς σταθμούς και τα μικρά κι ασήμαντα να φύγεις. Εσύ είσαι για τα μεγάλα, αυτά που αλλάζουν τον κόσμο…». Σήμερα είναι υποψήφιος με εξωκοινοβουλευτικό κόμμα, συμμετέχει στις εκλογές και θέλει να με διορθώσει εμένα την αδιόρθωτη γιατί είναι πιο ρομαντικός κομμουνιστής από μένα…κολλημένη στο ΚΚΕ. Δεν είναι προσωπική υπόθεση η ψήφος. Ούτε όταν τη δίνεις ούτε όταν την παίρνεις. Δεν είναι λευκή επιταγή. Είναι συγκεκριμένη εντολή. Είναι υπεύθυνη υποκειμενική επιλογή. Γιατί ο άλλος φίλος μου ο δεξιός, μ’ έπιασε και μου ‘πε. «Πρώτη φορά θα ψηφίσω ΚΚΕ». «Τον ρώτησα γιατί και μ’ απάντησε «γιατί χανόμαστε κι εσείς θα είστε εκεί. Δεν θα πάμε έτσι άκλαυτοι»…

Δος μου κι άλλα τέτοια μικρά κι ασήμαντα όπως η πραγματική ζωή κι η ρεαλιστική λαϊκή ψήφος και τα σημαντικά είναι την επόμενη μέρα πολίτη ψηφοφόρε, ακούω εγώ το ΚΚΕ το κόμμα σου λαέ ν’ αντέχει να βροντοφωνάζει. Θέλω το σίδερο και το ξύλο, θέλω τη γνώση και το σχέδιο, θέλω τη μηχανή και το πετρέλαιο, θέλω τον υπολογιστή και το χρήστη του, θέλω το εμπόρευμα και τον επιβάτη να μεταφέρω. Γιατί θέλω το ναυπηγείο να φτιάξω το πλοίο μου, την κιβωτό των εργαζόμενων ανθρώπων στον κατακλυσμό των αφεντικών και των μονοπωλίων να κρατήσω ζωντανό και περήφανο. Δεν θέλω να παίξω τον ιπτάμενο Ολλανδό, τιμονιέρη στο σαπιοκάραβο των μονοπωλίων να πλανάται πάνω από σκελετούς άτυχων πληρωμάτων. Αλλο εντολή. Αλλο λεοντή.

Η ψήφος στο ΚΚΕ είναι για να μείνει στο ίδιο μετερίζι των αγώνων την επομένη των εκλογών. Για να παλεύει στα ψηλαλώνια απέναντι στο χάρο των λαών με καλύτερα όπλα και καλύτερες ασπίδες. Για να ζει ο λαός αφέντης τη ζωή του, αφέντης τη γη του, αφέντης τη γνώση και τα όνειρά του. Αυτήν την εντολή με ευλάβεια να την πάρουμε και με αγώνες και θυσίες να την εκτελέσουμε. Απ’ τη Σκύλλα και τη Χάρυβδη περνάς κωπηλατώντας. Θα περάσουμε στην επόμενη μέρα με την ίδια σημαία. ΚΚΕ. Ποτέ σημαία ευκαιρίας.

 

Της
Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ

Posted in λιάνα κανέλλη | Με ετικέτα: | Leave a Comment »