καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Μαΐου 2012
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    28293031  
  • Εγγραφή

Archive for 4 Μαΐου 2012

Γιατί ψηφίζω ΚΚΕ…!.

Posted by redship στο 4 Μαΐου , 2012

Posted in ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Όταν ο καθεστωτικός τύπος αποκτά ενδιαφέρον… (και προκαλεί ενδιαφέροντα σχόλια)

Posted by redship στο 4 Μαΐου , 2012

Γεώργιος Π. Μαλούχος
Κόμματα και ψέματα

 

Την Κυριακή, δύο βασικές κατηγορίες κομμάτων κονταροχτυπιούνται και για την τελευταία ψήφο, από την τεράστια Β’ Αθηνών έως το τελευταίο χωριό της Ελλάδας: τα «μνημονιακά» και τα «αντιμνημονιακά». Οι παλιές διακρίσεις με βάση την ιδεολογική κατεύθυνση των κομμάτων έχουν πλέον ξεπεραστεί πλήρως και εκείνο που προσδιορίζει τώρα την ταυτότητά τους είναι η θέση τους έναντι των δανειακών συμβάσεων και του οικονομικού προγράμματος που τα συνοδεύει. «Δεξιά» και «Αριστερά» είναι λέξεις χωρίς καμιά πλέον πραγματική σημασία – κάτι που σύντομα θα αλλάξει και πάλι…
Σε γενικές γραμμές, τα δύο μπλοκ εκφράζουν τις εξής θέσεις: το πρώτο, ότι πρέπει να ψηφιστούν τα μνημονιακά κόμματα για να επιτευχθεί σταθερότητα, παραμονή στο ευρώ, συνέχιση του προγράμματος και μέσα από αυτά να έρθει κάποτε η ανάπτυξη στη χώρα. Ότι άλλος δρόμος δεν υπάρχει και ότι ο κίνδυνος διακοπής του προγράμματος ισοδυναμεί με το τέλος της Ελλάδας. Το δεύτερο, υποστηρίζει γενικά την καταγγελία των δανειακών συμβάσεων σε διάφορες παραλλαγές από την πλήρη απαγκίστρωση έως την «επαναδιαπραγμάτευση». Υποστηρίζουν ότι αν οι συμβάσεις αυτές ισχύσουν, η Ελλάδα θα διαλυθεί από την ύφεση και θα ξεπουληθεί ολόκληρη.
Και τα δύο μπλοκ κομμάτων και θέσεων έχουν «τη λύση», το καθένα με τον δικό του τρόπο. Εχουν τις απαντήσεις, εκφράζουν τη βεβαιότητα ότι αν οι πολίτες τα επιλέξουν, έστω και μέσα από έναν δύσκολο δρόμο, θα δώσουν την απάντηση στην κρίση και θα οδηγήσουν την Ελλάδα σε νέους δρόμους. Όμως, στη μεγίστη πλειοψηφία τους, τα κόμματα ψεύδονται.
Και τα δύο μπλοκ ξεχνούν αυτά που δεν βολεύουν τις απόψεις τους. Το «μνημονιακό» ξεχνά ότι τα δημόσια έσοδα και γενικά οι δημοσιονομικοί δείκτες έχουν καταρρεύσει, ξεχνά ότι τη Δευτέρα το πρωί η Τρόικα, που έχει σωπάσει σχεδόν σε όλη τη διάρκεια του προεκλογικού αγώνα, θα είναι εδώ και θα μιλήσει. Δεν αναφέρουν καν τη λέξη τρόικα, δεν υπάρχει στο λεξιλόγιό τους, παρά το γεγονός ότι με αυτή και μόνο με αυτή θα έχουν να κάνουν. Επίσης, τάζουν ότι εξασφαλίζουν το ευρώ, κάτι που κάθε άλλο παρά αλήθεια είναι. Την ίδια στιγμή, δεν σταματούν να μιλούν για ανάπτυξη, η οποία, υποτίθεται, θα έρθει…
Το «αντιμνημονιακό» μπλοκ λησμονεί συστηματικά ότι η Ελλάδα έχει πρακτικά ήδη πτωχεύσει και ότι το σύστημα δημοσίων πληρωμών δεν είναι πλέον ούτε σύστημα ούτε πληρωμών. Λησμονεί ότι η χώρα είναι πλήρως εξαρτημένη από τις αποφάσεις της τρόικας την οποία επίσης κι αυτό το μπλοκ δεν αναφέρει, παρά μόνον για να σηκώσει τους τόνους της ρητορείας. Αναφέρονται σε επιστροφή των «κλεμμένων ονείρων» και «δικαιωμάτων» του λαού, τα οποία δεν πρόκειται να επιστρέψουν ό,τι κι αν γίνει: αντίθετα, η απαγκίστρωση της Ελλάδας από το πρόγραμμα είναι πολύ πιθανό να κάνει και αυτά τα 370 ή τα 450 ευρώ τον μήνα να μοιάζουν με μακρινό όνειρο…
Δυστυχώς, είτε με τα όσα λένε, είτε με τα όσα αποσιωπούν, τα κόμματα και των δύο μπλοκ επί της ουσίας λένε ψέματα. Λένε ότι έχουν τις λύσεις, σε κάτι για το οποίο λύσεις πολύ απλά, δυστυχώς πλέον, δεν υπάρχουν. Και το μόνο που δεν συζητούν είναι η πραγματικότητα. Ότι, δηλαδή, η Ελλάδα έχει ήδη πτωχεύσει και ότι πράγματι έχει δύο δρόμους μπροστά της, αλλά πολύ διαφορετικούς από εκείνους που περιγράφουν.
Ο ένας, είναι η συμμόρφωση με τις δανειακές συμβάσεις. Κι αυτός θα σημαίνει, πολύ απλά, ότι η χώρα θα βρεθεί όντως και σύντομα σε επίπεδα αμοιβών, συντάξεων και κοινωνικού κράτους Ρουμανίας ή Βουλγαρίας με ανεργία μεγαλύτερη της Ισπανίας. Ο άλλος είναι η μη συμμόρφωση. Και αυτός, ουδείς μπορεί να γνωρίζει σήμερα πού οδηγεί: είναι ένας δρόμος άδηλος ως προς το αποτέλεσμά του, το οποίο, πάντως, έχει πολύ σημαντικές πιθανότητες να σημαίνει ότι η χώρα πρέπει να είναι έτοιμη να υποστεί ένα ακόμα πιο βίαιο και άμεσο σοκ…
Οσο για τα περί αναδιαπραγμάτευσης, αυτά καλό θα ήταν να είχαν σβηστεί από τη δημόσια συζήτηση σε μια τόσο κρίσιμη ώρα: επαναδιαπραγμάτευση δεν υπάρχει και αυτό το γνωρίζουν άπαντες. Για να μην υπάρχει και σχετική παρεξήγηση, μην κρυφτεί κανείς πίσω από την ίδια λέξη που χρησιμοποιεί ο Ολάντ: η Γαλλία δεν έχει υπογράψει κανένα μνημόνιο – αναφέρεται στο Δημοσιονομικό Σύμφωνο, ουδεμία σχέση υπάρχει…
Την Κυριακή δεν έχουμε να διαλέξουμε ανάμεσα σε δύο δρόμους όπως μας τους παρουσιάζουν μέχρι και σήμερα το βράδυ τα κόμματα. Αυτές είναι ωραιοποιημένες εκδοχές της αλήθειας, τόσο ωραιοποιημένες, που δεν έχουν πια να κάνουν με την αλήθεια.
Την Κυριακή έχουμε να διαλέξουμε ανάμεσα στη βεβαιότητα και στην αβεβαιότητα: από τη μία πλευρά, τη βεβαιότητα της βίαιης και συθέμελης, εκ βάθρων άμεσης αποδόμησης και επαναδόμησης της ελληνικής πραγματικότητας με τεράστιο κόστος σε όλα τα επίπεδα. Η μετάβαση υπό αυτές τις συνθήκες και με τέτοια ταχύτητα από το τραγικό κράτος «μεγάλο εργοδότη» σε αυτό που πράγματι ένα κράτος θα έπρεπε να είναι, θα έχει ασύλληπτο κόστος για την ελληνική κοινωνία που εξαρτάται περίπου καθολικά από αυτό. Και, από την άλλη πλευρά, έχουμε την πλήρη αβεβαιότητα.
Η Ελλάδα βρίσκεται σε πόλεμο και τα κόμματα, και στα δύο μπλοκ, διεκδικούν την ψήφο του λαού αποκρύπτοντας, ωραιοποιώντας και παραπλανώντας. Εχουν βαριά ιστορική ευθύνη γι’ αυτό. Θα έπρεπε να παρουσιάζουν τις θέσεις τους εξηγώντας πρώτα τους κινδύνους κι όχι τις φαιδρές και επικίνδυνες ωραιοποιήσεις αυτών των θέσεων. Τότε, θα έλεγαν την αλήθεια.
Τα κόμματα, και στα δύο μπλοκ, τάζουν ελευθερία, παραβλέποντας το βαρύ τίμημά της. Λένε ψέματα. Δεν λένε την αλήθεια. Αυτή, την πολύ επώδυνη αλήθεια, θα πρέπει να την ψάξει ο κάθε πολίτης μόνος και να αποφασίσει πώς θα σταθεί απέναντί της. Θα πρέπει να αποφασίσει εκείνος τι θέλει, μη δίνοντας σχεδόν την παραμικρή σημασία σε αυτά που ακούει… Θα πρέπει να σταθεί στους κινδύνους και όχι στις υποσχέσεις της κάθε πλευράς. Κι όταν σταθμίσει τους κινδύνους που και οι δύο πλευρές του αποκρύβουν, ο καθένας όπως πιστεύει, τότε να πάει στην κάλπη… Χωρίς να ξεχνά το θεμελιώδες: ότι, δυστυχώς, είτε με τον έναν είτε με τον άλλον τρόπο, η χώρα και η κοινωνία θα διέλθουν πρώτα μέσα από μια κόλαση μέχρι να έρθει η, απόμακρη ακόμα στιγμή, που θα υπάρξει πάλι κάποιο φως…
Σχόλιο αναγνώστη:
Ψηφίζω ΚΚΕ.Γιατί δεν τρομάζω με το μπαμπούλα της δραχμής. Γιατί δεν έχω αντιμνημονιακές αυταπάτες. Γιατί πλήρωσα ακριβά τις απλοϊκές απόψεις του τύπου στις 18 με σοσιαλισμό και δεν σκοπεύω να πληρώσω πάλι την εξίσου απλοϊκή και επικίνδυνη άποψη στις 7 Μαίου εκτός μνημονίου. Ψηφίζω ΚΚΕ γιατί είναι η μόνη καθαρή ψήφος. Ψηφίζοντας Ν.Δ. ψηφίζω αρκετά ΠΑΣΟΚ, λίγο Μπακογιάννη, λίγο Μάνο και μια στάλα Καρατζαφέρη. Ψηφίζοντας ΠΑΣΟΚ ψηφίζω πάρα πολύ Ν.Δ, αρκετά Δημοκρατική Αριστερά, λίγο ΣΥΡΙΖΑ και λίγο Οικολόγους. Ψηφίζοντας ΣΥΡΙΖΑ ψηφίζω λίγο απ όλα. Ψηφίζοντας Δημοκρατική Αριστερά ψηφίζω πολύ ΠΑΣΟΚ, αρκετά ΣΥΡΙΖΑ και λίγο οικολόγους. Ψηφίζοντας οικολόγους, ψηφίζω όλα τα παραπάνω και πράσινα άλογα από πάνω. Και στο φινάλε ψηφίζω ΚΚΕ για να έχω κάποιον στις 7 Μαΐου να με συμπαρασταθεί.

Posted in ρήξη και ανατροπή, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Το μέλλον ενός οικοδομήματος που τρίζει

Posted by redship στο 4 Μαΐου , 2012

από  cogito ergo sum

 

 

Τα ψέμματα τελείωσαν! Σε δυο εικοσιτετράωρα θα κληθούμε να επιλέξουμε διά της ψήφου μας την επόμενη μέρα του αστικού συστήματος, το οποίο καταδυναστεύει την ζωή και την ψυχή μας χρόνια και χρόνια τώρα.

Ακόμα και οι κύριοι πολιτικοί εκφραστές αυτού του συστήματος, τα δυο μεγάλα κόμματα εξουσίας, αναγκάζονται -υπό την πίεση των ευρύτερων λαϊκών στρωμάτων- να ομολογήσουν ότι βρίσκεται σε τέλμα και οι δομές του είναι εξώφθαλμα πλέον προβληματικές. Γι’ αυτό άλλωστε μιλούν κι οι δυο τους για αναθεωρήσεις, μεταρρυθμίσεις, φυγή προς τα εμπρός κλπ

Πράγματι, το οικοδόμημα που στήθηκε (έτσι όπως στήθηκε) πάνω στα ερείπια μιας δεκάχρονης περιπέτειας κατοχής και εμφυλίου, σήμερα τρίζει συθέμελα. Τα φευτοσοβαντίσματα της μεταπολιτευτικής περιόδου έχουν πλέον ξεφτίσει και τα λογής-λογής μερεμέτια τής ανδρεϊκής «αλλαγής», του σημιτικού «εκσυγχρονισμού», τού νεοκαραμανλικού σεμνοταπεινισμού και της ευρωενωσιακής νιρβάνας έχουν καταντήσει πικρό ανέκδοτο καθώς σαρώθηκαν από την λαίλαπα της -ιστορικά αναπόφευκτης- καπιταλιστικής κρίσης.

Είναι αυτή η κρίση που απέδειξε περίτρανα ότι ο βασιλιάς ήταν γυμνός. Κι όχι απλώς γυμνός αλλά και αποκρουστικός. Μια καρικατούρα Κρόνου που δεν διστάζει να φάει τα παιδιά του προκειμένου να εξασφαλίσει την παραμονή του στην εξουσία, μια καρικατούρα Διογένη που δεν ντρέπεται να επιδεικνύει τα γεννητικά του όργανα, μια καρικατούρα Εφιάλτη που δεν ορρωδεί προ οιασδήποτε προδοσίας επειδή νομίζει ότι το συμφέρον του συμβαδίζει με τους επελαύνοντες βαρβάρους.

Το οικοδόμημα τρίζει συθέμελα επειδή η γενική έννοια της Δημοκρατίας κατάντησε «λόγω μεν δημοκρατία» (*) και καπηλεύτηκε σε τέτοιον βαθμό ώστε, από «δημοκρατία ΜΑΣ» να καταντήσει «δημοκρατία ΤΟΥΣ», μια «δημοκρατία» κομμένη και ραμμένη στα μέτρα των διαχειριστών τού συστήματος. Και σήμερα, καθώς αυτη η κακέκτυπη «δημοκρατία» φτάνει -μοιραία και νομοτελειακά- σε αδιέξοδο, οι ίδιοι διαχειριστές επιχειρούν να την μετατρέψουν σε «δειμοκρατία», δηλαδή σε εξουσία τού φόβου. Ενός αόριστου και γενικευμένου φόβου για απομάκρυνση από την Ευρωπαϊκή Ένωση, για εκδίωξη από το ευρώ, για μεταναστευτικές επιδημίες, για πλήρη απώλεια των μισοχαμένων μισθών, για διόγκωση μιας ήδη υδρωπικιακής ανεργίας, για εκτροπές από την ομαλότητα, για…για…

Σε δυο εικοσιτετράωρα θα κληθούμε να επιλέξουμε για το μέλλον αυτού του οικοδομήματος. Η μια επιλογή είναι να αλλάξουμε διαχειριστή, ο οποίος θα φροντίσει να σοβαντίσει τις ρωγμές, να αλλάξει τα σκεβρωμένα κουφώματα, να φρεσκάρει την μόνωση στην ταράτσα ή να αντικαταστήσει τις μαραμένες καμέλιες στις ζαρντινιέρες. Η άλλη επιλογή είναι να γκρεμίσουμε το ερείπιο και να χτίσουμε κάτι καινούργιο, σε καινούργια θέμέλια και με καινούργιες προδιαγραφές, δίχως φόβο.

Όσοι συντασσόμαστε με την δεύτερη επιλογή, είναι η ώρα να κινήσουμε!

(*) Θουκυδίδης, «Ξυγγραφή», Β, ΙΙ, 37: «όνομα μεν, δια το μη ες ολίγους αλλ’ ες πλείονας οικείν, δημοκρατία κέκληται» και Β, ΙΙ, 65: «εγίγνετό τε λόγω μεν δημοκρατία, έργω δε υπό του πρώτου ανδρός αρχή» (συγγνώμη για το μονοτονικό Δάσκαλε!).

Posted in ταξικός πόλεμος, Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

3 Καυτές ερωτήσεις..3 Σταράτες απαντήσεις από την Γ.Γ. του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα

Posted by redship στο 4 Μαΐου , 2012

 

 

βίντεο από  LAKIS1934

Posted in ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Ισχυρό ΚΚΕ για ισχυρό κίνημα

Posted by redship στο 4 Μαΐου , 2012

Η πραγματική αγωνία των απλών ανθρώπων του λαού για το πώς θα εξελιχθεί η ζωή τους την επαύριο των εκλογών, αναδεικνύεται στις προεκλογικές συσκέψεις που οργανώνει, αυτές τις μέρες, το ΚΚΕ στην Καρδίτσα, όπως και σ’ όλη τη χώρα. Αυτή η αγωνία αναδείχτηκε και στη σύσκεψη γυναικών, εργαζομένων σε σούπερ μάρκετ της Καρδίτσας που οργανώθηκε στην περασμένη Κυριακή. Στη σύσκεψη συμμετείχαν 16 νέες γυναίκες, από 25 μέχρι 35 χρονών, οι περισσότερες παντρεμένες με μικρά παιδιά -κάποιες, μάλιστα, τα έφεραν μαζί τους στη σύσκεψη, επειδή στο σπίτι δεν είχαν κάποιον να τα προσέχει- από τις οποίες μόνο οι 4 είχαν κάποια σχέση με το ΚΚΕ και οι υπόλοιπες, είτε ψήφιζαν άλλα κόμματα, είτε στις τελευταίες εκλογές δεν είχαν πάει να ψηφίσουν, ενώ οι 3 θα ψηφίσουν τώρα για πρώτη φορά. Πρόκειται για γυναίκες λαϊκών οικογενειών που με το δικό τους μεροκάματο στηρίζουν, αποφασιστικά, το φτωχό οικογενειακό εισόδημα κι αν χαθεί αυτό το μεροκάματο, το πρόβλημα της οικογένειας θα επιδεινωθεί στο έπακρο.
Σ’ αυτό, ακριβώς, το πρόβλημα αναφέρθηκαν, σχεδόν αποκλειστικά, στη συζήτηση που είχαν με τους εκπροσώπους του Κόμματος οι εργάτριες και καθόλου δεν φάνηκε να τους απασχολούν τα πλαστά και κίβδηλα, αποπροσανατολιστικά και παραπλανητικά διλήμματα που, κατά κόρον, προβάλλονται στην προεκλογική περίοδο από τα ΜΜΕ, όπως: «ισχυρή φιλοευρωπαϊκή κυβέρνηση, ή ακυβερνησία και χάος;», «κυβέρνηση του μνημονίου, ή των αντιμνημονιακών κομμάτων;», τα φληναφήματα περί «ενότητας της Αριστεράς» και «ανατροπής του πολιτικού σκηνικού» κι άλλα συναφή. Οπως σημείωσαν οι εργάτριες, η αγωνία και οι φόβοι τους για το μετεκλογικό αύριο προέρχονται από την πεποίθησή τους ότι, μετά τις εκλογές κι ανεξαρτήτως από ποια διακυβέρνηση θα επιλεγεί, οι ίδιες κι όλοι οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα, θα δεχτούν μια νέα, γενικευμένη, πολύ πιο άγρια και πιο σκληρή επίθεση και στο χώρο της δουλειάς τους και, γενικότερα, στη ζωή τους. Κι επεσήμαναν ότι την επερχόμενη ένταση της επίθεσης την προμηνύουν και όσα ακούνε από τα ίδια τα αφεντικά τους, τα οποία μιλούν, ανοιχτά και χωρίς προσχήματα πλέον, για ακόμα μεγαλύτερη εντατικοποίηση της δουλειάς, παραπέρα ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, ακόμα χαμηλότερες αμοιβές, ενώ απειλούν με μετεκλογικό μπαράζ απολύσεων.
«
Για να μπορέσουμε ν’ αντέξουμε σ’ αυτή την επίθεση» -είπε μια εργάτρια- «χρειάζεται να έχουμε ένα ισχυρό αποκούμπι, πάνω στο οποίο θα στηριζόμαστε κι από το οποίο θα παίρνουμε δύναμη». Κι όλες συμφώνησαν πως για τις εργάτριες σαν αυτές και γενικότερα για τους εργαζόμενους, γερό αποκούμπι μπορεί να είναι το ταξικό εργατικό σωματείο, το συνδικάτο τους που θα παλεύει, κόντρα στην εργοδοτική ασυδοσία, για την υπεράσπιση των εργατικών και εργασιακών δικαιωμάτων τους. «Από την επομένη των εκλογών πρέπει όλοι οι εργάτες να οργανωθούν στα συνδικάτα κι από κει να δώσουμε τις μάχες, γιατί, αλλιώς, θα μας ξεπαστρέψουν όλες και όλους», είπε, χαρακτηριστικά, μια εργάτρια για να συμπληρώσει μια συνάδελφός της: «Χρειαζόμαστε, όμως, και ισχυρό πολιτικό αποκούμπι και τέτοιο για μας τους εργάτες μπορεί να είναι μόνο το ΚΚΕ, το κόμμα της τάξης μας».
Κι όλες αναγνώρισαν πως η ισχυροποίηση του ΚΚΕ, με την ψήφο των εργαζομένων και του λαού, θα δώσει μεγαλύτερη κι αποτελεσματικότερη ώθηση και δύναμη στο ταξικό εργατικό κίνημα, που, μετά τις εκλογές, θα κληθεί να υψώσει ισχυρό μέτωπο αντίστασης στη νέα αντεργατική – αντιλαϊκή λαίλαπα και, ταυτόχρονα, στο πλαίσιο της Λαϊκής Συμμαχίας της εργατικής τάξης με τα λαϊκά στρώματα, να οργανωθεί η εργατική – λαϊκή αντεπίθεση για την ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων και την ανάδειξη της εξουσίας του λαού.

 

Posted in Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Ψήφο στο ΚΚΕ για την αντεπίθεση

Posted by redship στο 4 Μαΐου , 2012

 

Θανάσης ΛΕΚΑΤΗΣ

 

Οι καπιταλιστές δείχνουν τα δόντια τους τσακίζοντας τις εργατικές λαϊκές οικογένειες. Τώρα στην Ολλανδία, όπως χτες στην Ισπανία και την Ιταλία, όπως αύριο στη Γαλλία, ακόμα και μέσα σ’ αυτήν την Γερμανία.

Ονομάζουν ανάπτυξη αυτήν την επέλαση κι αυτήν την ανάπτυξη θέλουν να σώσουν όλοι όσοι εμφανίζονται να δηλώνουν εγγυητές της ευρωπαϊκής προοπτικής, όπως διαβεβαιώνουν στη σειρά οι Σαμαράς, Βενιζέλος και Τσίπρας.

Από την πλευρά της η αστική τάξη δεν κρύβεται. Τώρα που τα διλήμματα περί χάους δεν πιάνουν, τώρα μπαίνουν στο ψητό: ποιοι είναι με την Ευρωπαϊκή Ενωση και ποιοι όχι. Αυτό είναι το δίλημμα που βάζει κι έχει δίκιο στην προσπάθειά της να συγκεντρώσει έτσι τις ψήφους ώστε ακόμα κι αν κατανέμονται σε διαφορετικά κόμματα, να παραμένουν στο μεγάλο μαντρί, να μην απειλούν την ευρωπαϊκή καπιταλιστική ολοκλήρωση.

Από τη σκοπιά των συμφερόντων του κεφαλαίου, έχει δίκιο όταν ζητάει να πέσουν οι τόνοι γιατί μαζί θα χρειαστεί να κυβερνήσουν όλοι αυτοί αύριο. Και αυτοί που θα είναι στην κυβέρνηση και αυτοί που θα παριστάνουν την αντιπολίτευση αλλά θα στηρίζουν τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό. Η αστική τάξη έχει βάλει πλώρη για αλλαγές στο πολιτικό σύστημα έτσι που αυτό να μπορεί να ανταποκριθεί στην επελαύνουσα βαρβαρότητα. Κι απ’ αυτή τη σκοπιά το κύριο για τους καπιταλιστές δεν είναι ποιο κόμμα θα κυβερνήσει, αλλά το πώς η εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα θα παραμείνουν εγκλωβισμένα.

Σε άμεση ανταπόκριση αυτού του στόχου, χτες το βράδυ ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ με μια ομιλία όπου κυριαρχούσε σε «αριστερή» εκδοχή η «εθνική ενότητα», αποκάλυψε γιατί πριν από δυο μέρες κατέφυγε σε παράφραση του κομμουνιστικού μανιφέστου ώστε να εμφανίσει ως φάντασμα που δήθεν απειλεί την αστική εξουσία, τον ΣΥΡΙΖΑ. Αποκάλυψε, δηλαδή , ότι ακριβώς επειδή ο κομμουνισμός παραμένει το φάντασμα που απειλεί τους καπιταλιστές, ακριβώς γι’ αυτό στα πλαίσια του καταμερισμού μεταξύ των αστικών δυνάμεων πρέπει ο ίδιος να εμφανίσει ένα άλλο φάντασμα, φάντασμα μαϊμού – δίχτυ εγκλωβισμού της ογκούμενης λαϊκής δυσαρέσκειας, μια σύγχρονη καρικατούρα της παπανδρεϊκής απάτης του 1981.

Δυο μέρες πριν την κάλπη η εικόνα στο αστικό στρατόπεδο διαμορφώνεται ως εξής: το ΠΑΣΟΚ ζητάει την πρωτιά, η ΝΔ ζητάει αυτοδυναμία, ο Τσίπρας όρκισε ήδη κυβέρνηση.

Καθένας μπορεί να ονειρεύεται ό,τι θέλει.

Αρκεί το όνειρό του να μη καταλήγει σε εφιάλτη για το λαϊκό συμφέρον.

Το όνειρο των αστικών δυνάμεων κάθε απόχρωσης οδηγεί κατευθείαν σε εφιάλτη.

Και οι τρεις έχουν κοινό στοιχείο την προσήλωσή τους στην Ευρωπαϊκή Ενωση.

Και οι τρεις έχουν κοινό στοιχείο ότι έχουν τσακίσει την εργατική τάξη ο καθένας από το πόστο του. ΠΑΣΟΚ και ΝΔ κυβερνώντας, ο ΣΥΝ από τις θέσεις του στα συνδικάτα όπου μαζί με ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ υπέγραψαν ένα προς ένα τα μέτρα που τσακίζουν τους εργάτες, έκαναν τα πάντα για να κρατήσουν παροπλισμένες μεγάλες μάζες εργατών.

Εχουν το θράσος τώρα και οι τρεις, αυτοί οι «292» που ψήφισαν το Μάαστριχτ, αυτοί που τρομοκράτησαν ξανά και ξανά τους εργάτες για το κακό που θα πάθουν αν εμπιστευτούν τους κομμουνιστές, έχουν το θράσος να ζητάνε ξανά να κάτσουν στο σβέρκο του λαού.

Νομίζουν πως αρκεί μια καλή διαφημιστική καμπάνια για να τα καταφέρουν.

Ακόμα κι αν τα καταφέρουν, στις 6 του Μάη, υπάρχει και η 7η του Μάη.

Τότε που απέναντι στην εργατική τάξη θα υπάρχει η κατάργηση των συμβάσεων, τότε που ο εργάτης, ό,τι κι αν έχει ψηφίσει την προηγούμενη μέρα, θα ‘ναι αυτός απέναντι στο αφεντικό.

Τότε που μόνη απαντοχή του ο εργάτης θα ‘χει το Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο, μόνη στήριξη και μπροστάρη στον αγώνα του θα ‘χει το ΚΚΕ.

Το βράδυ της 6 Μάη θα κριθεί ποιος θα πανηγυρίζει.

Οι εργάτες που από ενισχυμένες θέσεις, με το ΚΚΕ ισχυρότερο, θα ετοιμάζουν την πάλη από την επομένη μέρα μέσα στους χώρους δουλειάς, ή, η αστική τάξη γιατί θα έχει κατορθώσει και πάλι να στήσει ανάχωμα στη λαϊκή οργή, θα έχει κερδίσει χρόνο στον πόλεμο που έχει εξαπολύσει στα λαϊκά στρώματα.

Το βράδυ της 6ης Μάη θα ξέρουμε αν η αστική τάξη θα έχει καταφέρει να επιβάλει κάποιον από τους διαθέσιμους «Μανωλιούς» ως νέο βεζύρη, ή το λαϊκό κίνημα θα έχει κάνει ένα αποφασιστικό βήμα μπροστά για να βάλει εμπόδια στην αστική εξουσία, να ανοίξει το δρόμο για την δική του εξουσία.

Από το σύνολο των δυνάμεων που με τον ένα ή τον άλλο τίτλο διεκδικούν την ψήφο του λαού, μόνο το ΚΚΕ είναι αυτό που λέει καθαρά στο λαό: οι εκλογές είναι μια μάχη, κοίτα να μη σκορπίσεις τις σφαίρες σου, την επόμενη μέρα ο πόλεμος συνεχίζεται, φρόντισε το οπλοστάσιό σου να είναι πιο ισχυρό. Αυτό είναι η ψήφος στο ΚΚΕ. Γι’ αυτήν την ψήφο γυρνάμε ξανά πόρτα πόρτα στις ώρες που απομένουν συγκεντρώνοντας δυνάμεις για την αντεπίθεση.

Posted in ρήξη και ανατροπή, ταξικός πόλεμος, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Δημοκρατία για ποια τάξη;, Η απειθαρχία και η ανυπακοή είναι πλέον ο μόνος δρόμος για το λαό μας, Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Η Παπαρήγα απάντησε στη δήλωση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη

Posted by redship στο 4 Μαΐου , 2012

 

Η Παπαρήγα απάντησε στη δήλωση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη : Στις επικρίσεις του επιτίμου προέδρου της ΝΔ Κωνσταντίνου Μητσοτάκη απάντησε η γενική γραμματέας του ΚΚΕ Α. Παπαρήγα, σχετικά με τη στάση του κόμματός της στη

Στις επικρίσεις του επιτίμου προέδρου της ΝΔ Κωνσταντίνου Μητσοτάκη απάντησε η γενική γραμματέας του ΚΚΕ Α. Παπαρήγα, σχετικά με τη στάση του κόμματός της στη στήριξη κινητοποιήσεων και εκδηλώσεων διαμαρτυρίας.

Η κ. Παπαρήγα απάντησε στη δήλωση του πρώην πρωθυπουργού:

«Ο κ. Μητσοτάκης ξέρει τι λέει. Αποδεικνύει ότι το σύστημα έχει βασικό του αντίπαλο, κύριο αντίπαλο, το ΚΚΕ, το οποίο οργανώνει τους αγώνες των εργαζομένων, τους εμπνέει εμπιστοσύνη στον εαυτό τους και στο δίκιο τους . Άλλωστε ο κ. Μητσοτάκης το έχει ξαναπεί και άλλη φορά, ότι το ΚΚΕ δεν μπορούν να το βάλουν στο χέρι, δεν εξαγοράζεται, δεν υποκύπτει, δεν ενδιαφέρεται για λαμπερές θέσεις και πάνω απ΄ όλα ενδιαφέρεται να υπηρετήσει το λαό. Ο κ. Μητσοτάκης για δεύτερη φορά λέει την αλήθεια από τη δική του τη σκοπιά, εναντίον βεβαίως του ΚΚΕ, λέει την αλήθεια».

Posted in ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Όρθιοι.

Posted by redship στο 4 Μαΐου , 2012

 

Θύμιος Καλαμούκης

 

Όρθιοι, να πάμε στο παραβάν και να βγούμε από αυτό. Όρθιοι και με ψηλά το κεφάλι. Να θυμηθούμε ποιος μας έφερε εδώ. Τα ψέματα που έλεγαν, τις απειλές που εκσφενδόνιζαν. Τους προδότες που μας κορόιδευαν, τους παπαγάλους που μηρύκαζαν, τις εντολές των αφεντικών τους.

 Όρθιοι εμείς και η μνήμη μας. Να θυμηθούμε, ποιος  έλεγε ότι «αυτά τα μέτρα θα είναι τα τελευταία…», ποιος έλεγε ότι το μνημόνιο είναι μονόδρομος, ότι έγινε σκληρή διαπραγμάτευση, ότι σε ένα δύο χρόνια θα βγούμε στις αγορές… Να θυμηθούμε  ποιος έκανε τις κωλοτούμπες του, ποιος πούλαγε φούμαρα αντίστασης.  Να θυμηθούμε ποιος μας έκανε πειραματόζωο σε ένα πρωτόγνωρο πείραμα, πρωτοφανές και μοναδικό στα παγκόσμια χρονικά, που κρατάει ένα λαό σε ύφεση πάνω από 5 χρόνια!

Όρθιοι και θυμωμένοι για μια Ευρώπη νονών, που εκβιάζει, εκφοβίζει, απειλεί, τιμωρεί, και υποθάλπει εγκληματίες που κερδοσκοπούν εις βάρος της δικής μας εξαθλίωσης. Όρθιοι απέναντι σε έναν κόσμο όπου 10 χαρτογιακάδες σε 3 οίκους αξιολόγησης, στοιχηματίζουν, όνειρα, ελπίδες και ζωές εκατομμυρίων, ανθρώπων. Όρθιοι στο σύγχρονο παγκοσμιοποιημένο οικονομικό  σύστημα, της εκμετάλλευσης, της αδικίας, της φτώχειας και του παραλογισμού.

Όρθιοι και συνειδητοποιημένοι, απέναντι, στα καθεστωτικά ΜΜΕ, που μας θεωρούν ηλίθιους χωρίς να το κρύβουν, που βάζουν τους γλείφτες των ιδιοκτητών τους, να καθοδηγήσουν το μυαλό και τη λογική μας. Όρθιοι και συνειδητοποιημένοι, χωρίς να αναμασάμε τα επιχειρήματά τους και τις συκοφαντίες τους για εργαζόμενους που πασχίζουν. Όρθιοι και συνειδητοποιημένοι στις προσπάθειές τους, να μας διχάσουν.

Όρθιοι και αποφασισμένοι, απέναντι στις αλυσίδες του μυαλού μας. Σε εσωτερικά φρένα, σε απογοητεύσεις και δεύτερες σκέψεις, ότι «τίποτα δεν βγαίνει», ότι «έχουμε χαθεί», ότι «είμαστε ανίσχυροι μπροστά τους». Όρθιοι στον ευάλωτο  εαυτό μας, τις στιγμές που απογοητεύεται και καταρρέει. Όρθιοι στην αφέλειά μας, στην ευκολοπιστία μας, στην απειρία μας. Στην σίγουρη λύση της απομόνωσης. Όρθιοι στον υποταγμένο εαυτό μας.

Όρθιοι και σίγουροι, ότι τα λάθη που θα κάνουμε, από δω και πέρα,  θα είναι επιτέλους καινούργια και αντάξια των στιγμών μεγαλείου που θα δημιουργήσουμε. Όρθιοι και σίγουροι, ότι δεν θα ξαναγίνουμε δεδομένοι, στα ΠΑΣΟΚ και τις ΝΔ, ότι δεν θα εξαγορασθούμε και δεν θα ξεπουληθούμε.

Όρθιοι και απαιτητικοί, για ένα αύριο όπως μας αξίζει, όχι όπως τους αξίζει. Για ένα αύριο αυτονόητα δίκαιο και όχι αυτονόητα άδικο. Για ένα αύριο που να το αρχίσουμε από σήμερα. Όρθιοι και απαιτητικοί, προς τις ηγεσίες, προς τους εκπροσώπους, προς τους εκφραστές. Όρθιοι και απαιτητικοί προς τον ίδιο μας τον εαυτό. Κυρίως τον καλό.

Να πάμε όρθιοι στο παραβάν, έτσι όπως δεν πήγαμε τα 2,5 προηγούμενα χρόνια. Στις εκατοντάδες πορείες, διαδηλώσεις, που έγιναν στην χώρα μας. Να πάμε όρθιοι,  έτσι όπως δεν σταθήκαμε μπροστά στην υπογραφή της ατομικής σύμβασης, στην απόλυση του συναδέλφου, στην περικοπή του μισθού μας. Έτσι όπως δεν κάναμε όταν ήρθε το χαράτσι της ΔΕΗ, έτσι όπως δεν κάναμε μόλις προχτές όταν άνοιγε το πρώτο στρατόπεδο συγκέντρωσης. Έτσι όπως δεν αντιδράσαμε, όταν έπρεπε.

Έτσι να πάμε όρθιοι και έτοιμοι. Όχι γι αυτά που έγιναν, αλλά γι αυτά που έρχονται. Όρθιοι και έτοιμοι να πάρουμε στα χέρια μας, ότι είναι γραφτό να πάρει ένας λαός στα χέρια του. Την τύχη του, την ζωή του, το μέλλον του. Όρθιοι και έτοιμοι στην περιπέτεια που άρχισε. Να την ζήσουμε με τους δικούς μας όρους. Όχι με αυτούς που βάζουν, ήδη, άλλοι. Να την γράψουμε με το δικό μας μολύβι και να την χρωματίσουμε με το δικό μας χρώμα. Το κόκκινο.

Έτσι να πάμε, όρθιοι, υπερήφανοι, έτοιμοι και αμείλικτοι. Γιατί οτιδήποτε άλλο, είναι ντροπή.

 

Κακό βόλι να τους βρει.

Posted in Ελληνοφρένεια, Θύμιος Καλαμούκης | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Ο Μητσοτάκης απειλεί το ΚΚΕ για παράνομία.ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΙΚΟΒΛΗΤΟΙ

Posted by redship στο 4 Μαΐου , 2012

από   redfly planet

«Με το ΚΚΕ, που είναι σοβαρό και ιστορικό κόμμα χρειάζεται να κάνουμε μια νέα εθνική συμφωνία. Το ΚΚΕ δεν μπορεί να είναι και νόμιμο και παράνομο. Πρέπει να σεβαστεί όπως ορίζει το Σύνταγμα, στο οποίο ορκίστηκε πίστη, τη δημοκρατική νομιμότητα» αναφέρει ο πρώην Πρωθυπουργός και ρίχνει το καρφί του για πρακτικές και δηλώσεις στελεχών του Περισσού, συνεχίζοντας:

«Οι νεώτεροι, που διοικούν σήμερα το ΚΚΕ, μπορεί να έγιναν όψιμοι θαυμαστές του Στάλιν, δεν φαντάζομαι όμως να μην έχουν τόση αντίληψη της γεωπολιτικής πραγματικότητας, ώστε να γνωρίζουν ότι δεν μπορούν να μεταβάλλουν σε Βόρεια Κορέα την
Ελλάδα, μια χώρα που ανήκει στο ΝΑΤΟ και στην Ευρώπη και βρίσκεται στην πιο ευαίσθητη περιοχή της Μεσογείου. Και πάντως όλοι πρέπει να γνωρίζουμε ότι η δημοκρατία και μπορεί και πρέπει να προστατεύσει τον εαυτό της».

Διαβαστε το υπολοιπο αρθο …δυστυχως εδω

Ο Μητσοτάκης παραμονή των εκλογών ουσιαστικά προαναγγέλει ότι θα αναμετρηθούν με το λαό, με τη βούληση του.

ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΙΚΟΒΛΗΤΟΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΝ ΠΩΣ ΝΑ ΠΕΡΙΜΑΖΕΨΟΥΝ ΤΟΝ ΠΑΝΙΚΟ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΚΕ.

Απειλούν το ΚΚΕ με παρανομία παραμονές των εκλογών κι ότι θα προστατέψουν τη δημοκρατία βγάζοντας το ΚΚΕ στην παρανομία.

ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΙΚΟΒΛΗΤΟΙ

Posted in τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα γιουσουφάκια των εμίρηδων, ταξικός πόλεμος, Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Η απειθαρχία και η ανυπακοή είναι πλέον ο μόνος δρόμος για το λαό μας, Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ | Με ετικέτα: , , , , | 2 Σχόλια »