καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Μαΐου 2012
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    28293031  
  • Εγγραφή

Archive for 3 Μαΐου 2012

ο λαός

Posted by redship στο 3 Μαΐου , 2012

Posted in ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Ο Νίκος Μπογιόπουλος στην ‘Ελληνοφρένεια’

Posted by redship στο 3 Μαΐου , 2012

 

από  βαθύ κόκκινο

Posted in Νίκος Μπογιόπουλος | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

ΚΚΕ η ελπίδα είναι εδώ

Posted by redship στο 3 Μαΐου , 2012

Posted in ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Βρώμικη διαστρέβλωση … από ΠΑΣΟΚ-ΝΔ και αστικά ΜΜΕ

Posted by redship στο 3 Μαΐου , 2012

Τα ρέστα τους δίνουν στη διαστρέβλωση των πολιτικών θέσεων του ΚΚΕ, αστικά Μέσα Ενημέρωσης, αστικά κόμματα και τα στηρίγματά τους. Την περασμένη Δευτέρα το βράδυ σε εκπομπή της ΝΕΤ ο υποψήφιος βουλευτής Επικρατείας του ΚΚΕ Θανάσης Παφίλης είπε ανάμεσα σε άλλα: «Οποια κυβέρνηση προκύψει θα είναι θύελλα απέναντι στους εργαζόμενους… Σημασία έχει κατά τη γνώμη μας, πριν ορκιστεί καν η καινούρια κυβέρνηση ο λαός να βγει στο δρόμους για να σταματήσει τη θύελλα που έρχεται. Πριν καν ορκιστεί να σταματήσει τη θύελλα που έρχεται γι’ αυτά που του ετοιμάζετε. Αυτά που του ετοιμάζετε τι είναι: Νέα μείωση μισθών 20% έχετε συμφωνήσει…».

Τι είπε ο Θ. Παφίλης; Μα αυτό που το ΚΚΕ λέει σ’ όλη την προεκλογική περίοδο, ότι στις 7 Μάη, όποια κυβερνηση και αν βγει, το λαό τον περιμένουν άμεσα τα μέτρα των δραστικών περικοπών των 11,5-14 δισ. ευρώ, ο νέος ασφαλιστικός νόμος που θα τσακίσει κι άλλο τις συντάξεις, η επίθεση των καπιταλιστών στους μισθούς κλπ. Αρα ο λαός οργανωμένα να απαντήσει στον πόλεμό τους.

Στην ίδια εκπομπή, ο εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ Χρ. Παπουτσής διαστεβλώνοντας πλήρως όσα είπε ο Θ. Παφίλης τον προβόκαρε λέγοντας: «είπατε ότι θα καλέσετε το λαό να εμποδίσει την ορκωμοσία της νέας κυβέρνησης». Ανάλογη ήταν η παρέμβαση του εκπροσώπου της ΝΔ Α. Σπηλιωτόπουλου που φώναζε λέγοντας: «Θέλετε να καταργήσετε τη δημοκρατία;», «Φαντάζεστε το 1917…», «Τότε γιατί συμμετέχετε στην δημοκρατική αυτή διαδικασία; Αφού στους δρόμους θα βγείτε, επανάσταση θα κάνετε; Στην κάλπη γιατί να μπείτε;».

Σε non paper της ΝΔ που εστάλη προχτές για να ενημερώσουν τους εκπροσώπους τους τι να λένε για το ΚΚΕ, συνεχίζουν την προβοκάτσια γράφοντας: «Ο κ. Παφίλης, καλεί το λαό να αγνοήσει την απόφαση του… λαού (!) και να μην δεχθεί το αποτέλεσμα των εκλογών καλώντας τον κόσμο πριν καν ορκιστεί η καινούρια Κυβέρνηση να βγει στο δρόμο…».

 

Τη σκυτάλη της προβοκάτσιας πήραν χτες «ΤΑ ΝΕΑ» και ο Γ. Παπαχρήστου που γράφει: «Ο Παφίλης του ΚΚΕ, εν εξάλλω καταστάσει, ανακοίνωσε ότι το ΚΚΕ δεν θα αναγνωρίσει το αποτέλεσμα της Κυριακής!». Και πάλι στα «ΝΕΑ», σε χτεσινό ρεπορτάζ γράφουν: «Εν τω μεταξύ αίσθηση προκάλεσε η τοποθέτηση του ψηφοδελτίου Επικρατείας του ΚΚΕ Θανάση Παφίλη, ο οποίος (από την κρατική τηλεόραση) εμμέσως πλην σαφώς υποστήριξε ότι το κόμμα του δεν θα αναγνωρίσει το εκλογικό αποτέλεσμα της Κυριακής.». Προξενεί εντύπωση πάντως γιατί τα «Νέα» δεν έγραψαν τίποτα στο φύλλο της Τρίτης και έγραψαν χθες Τετάρτη, αν και η εκπομπή έγινε τη Δευτέρα. Τους ξέφυγε ή δεν τους είχε πάει ακόμη η γραμμή να προβοκάρουν; Να πόσο βρώμικα δουλεύουν τα αστικά επιτελεία ενάντια στο ΚΚΕ, ενάντια στο λαό με στόχο να συκοφαντήσουν και να παραπληροφορήσουν. Γι’ αυτό οι εργαζόμενοι και τα φτωχά λαϊκά στρώματα πρέπει να εμπιστεύονται «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ» και «902». Ομως, όσο ξετσίπωτα κι αν διαστρεβλώνουν, όσο κι αν παραχαράξουν τις πολιτικές θέσεις του ΚΚΕ, το λαό δεν τον τρομάζουν… Θα τον βρουν απέναντί τους τα αστικά κόμματα και τα στηρίγματά τους και μετά τις εκλογές για να σταματήσουν τη θύελλα που έρχεται. Γι’ αυτό είναι ανάγκη το ΚΚΕ να βγει με όσο το δυνατόν πιο υψηλό ποσοστό γίνεται, να βγει όσο πιο ενισχυμένο γίνεται από την κάλπη.

Posted in Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Το αστικό ιερόμετρο είναι χυδαίο, αντιΚΚΕ προπαγάνδα, αντικομμουνισμός | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Γιατί είναι απωθητικό το ΚΚΕ

Posted by redship στο 3 Μαΐου , 2012

αναδημοσίευση από το fadomduck2

Αυτό το κείμενο το είχα γράψει πέρσι τέτοιο καιρό (27/5), και με το «κίνημα της πλατείας» στα ντουζένια του. Διαβάζοντας και το κείμενο του στρατολάτη, διαπίστωσα πως διατηρεί δυστυχώς την επικαιρότητα του ένα χρόνο μετά, και θα μπορούσε να έχει γραφτεί (με ελάχιστες αλλαγές) ακόμη και σήμερα. Τελικά αποφάσισα να το αναδημοσιεύσω ως έχει…

 


-Το ΚΚΕ δεν αντιλαμβάνεται το τι θέλει ο «κόσμος».
-Το ΚΚΕ δεν ξέρει να μιλήσει στον «κόσμο».
-…και άλλα τέτοια ηχηρά.
Μετά τόσες φορές που τα έχω ακούσει αυτά τις τελευταίες μέρες, είπα να επισκεφτώ τον ψυχαναλυτή μου και να τον φέρω στην ΚΟΒ, όπου έχουμε πέσει σε βαθιά κατάθλιψη από τον λαό που μας γύρισε την πλάτη, γιατί δεν έχουμε facebook (εγώ έχω, στην ζούλα).
Αλλά μετά κάθησα και σκέφτηκα:
-Γιατί το απολιτικ (δεν το λέω εγώ, οι ίδιοι το υπερασπίζονται) συνονθύλευμα της πλατείας Συντάγματος είναι ο «κόσμος», και οι διπλάσιες τριπλάσιες απεργιακές συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ, δεν είναι;
-«Α, μα το λέει ο …Προτοσάλτε!», ψέματα θα πει;
Να προσθέσω (και για τους πιο ψαγμένους), για τον ίδιο λόγο που κάποιοι πάνε στην πορεία της ΓΣΕΕ «για να είναι με τον κόσμο», ενώ το ΠΑΜΕ με περισσότερο κόσμο στις συγκεντρώσεις του είναι …σεχταριστικό!
-Το πρόβλημα δεν είναι πως το ΚΚΕ δεν αντιλαμβάνεται το τι θέλει (και αυτός) ο κόσμος. Το πρόβλημα είναι ακριβώς, πως το ΚΚΕ επισημαίνει πως αυτό που θέλει αυτός ο κόσμος (επιστροφή στον «καπιταλισμό με ανθρώπινο πρόσωπο» της δεκαετίας του ’80) είναι πρακτικά ανέφικτο! (μια πολύ καλή ανάλυση εδώ: [ celinathens.blogspot.com/2011/05/blog-post_26.html ])
Κανείς δεν αγάπησε ποτέ τους αγγέλους κακών ειδήσεων, και αυτό κάνει το ΚΚΕ απεχθές («όλα μαύρα τα βλέπετε», «εσείς όλο την καταστροφή φέρνετε» κλπ), σε όσους δεν έχουν το κουράγιο να αποδεσμευτούν από τις ψευδαισθήσεις τους , δηλαδή -κακά τα ψέματα- από μεγάλο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας.

Και υπάρχει και κάτι που το κάνει ακόμη απεχθέστερο:
-Τι ακούγεται πιο ελκυστικό; Το ότι (δήθεν -τάχα μου) μπορεί να σταματήσει ο καπιταλιστικός οδοστρωτήρας με ανώδυνα beach party διανθισμένα με μουσική και καμάκι στις πλατείες, ή πως έχουμε πόλεμο και χρειάζονται θυσίες, και μάλιστα με αβέβαιο για αυτούς που θα τις υποστούν αποτέλεσμα, μια κανείς δεν εγγυάται πως την νίκη ή τα αγαθά της θα τα απολαύσουν οι δικές μας γενιές; Εσείς τι από τα δύο θα θέλατε να πιστέψετε;
Πρόβλημα νο2:
Σε κανέναν δεν αρέσει να του λένε πως είναι μαλάκας!
-Μα δεν το λέμε ρε σύντροφε! θα μου αντιτείνει κάποιος και με το δίκιο του. Λοιπόν έχω δυσάρεστα νέα. Μπορεί να μην το λέμε, αλλά διαρκώς το υπενθυμίζουμε. Γιατί ο μέσος άνθρωπος δεν σκέφτεται ορθολογικά, αλλά με βάση το θυμικό. Όταν λοιπόν του λες (και πολύ σωστά) πως όλες σου οι θέσεις από το ’90 και δώθε έχουν επαληθευτεί πλήρως,
και εσύ τα λες 20 χρόνια τώρα και κανείς δεν σε ακούει, τι νομίζετε πως καταλαβαίνει ο άλλος; Πως είχες δίκιο; -Αμ δε! Πως του λες πως εσύ είσαι ο έξυπνος που τα έλεγες, και αυτός ο μαλάκας που δεν σε άκουγε, καταλαβαίνει! Και σε αντιπαθεί!
– Και τι να κάνουμε; Να μην λέμε πως είμαστε δικαιωμένοι για να μην αισθανθούν μειωμένοι οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ; Όχι βέβαια. Θα συνεχίσουμε, και όσοι πιστοί προσέλθετε. Αλωστε το ΚΚΕ δεν είναι αστικό κόμμα να μετράει τα κουκιά του. Αν ο μέσος εργάτης δεν καταλάβει πως πρέπει να αγωνιστεί ο ίδιος για τα συμφέροντα του, δουλειά δεν γίνεται. Και με το να τον καλοπιάνεις με αυτά που θέλει να ακούσει δεν θα το καταλάβει ποτέ! Τελικά ναι, το ΚΚΕ είναι απεχθές και αναχρονιστικό σε όσους έχουν γαλουχηθεί με την ιδέα πως μπορεί κάποιος άλλος «από τα πάνω» να τους σώσει, -και αυτοί είναι πλειοψηφία! Οι αλήθειες του ΚΚΕ είναι δυσάρεστες.
Γιατί το ΚΚΕ έχει «ξύλινη γλώσσα», πράγμα για το οποίο βέβαια κανείς δεν έχει κατηγορήσει τον πρωθυπουργό μας που μιλάει 2 ώρες χωρίς να λέει τίποτα, ούτε βέβαια και τον πατέρα του ο οποίος έμεινε στην ιστορία εκτός των άλλων και για την «ετεροχρονισμένη δομική αντιπαλότητα» για να μην μιλήσουμε για τις αναλύσεις των αστών οικονομολόγων -δημοσιογράφων. Έλεος πια!
Δηλαδή είναι ξύλινη γλώσσα να λες τον ιμπεριαλισμό- ιμπεριαλισμό,τον καπιταλισμό -καπιταλισμό και τις κοινωνικές τάξεις -κοινωνικές τάξεις, και δεν είναι άμα λες τον ιμπεριαλισμό -«διεθνή παράγοντα», τον καπιταλισμό -«οικονομία της αγοράς», και τις κοινωνικές τάξεις -«κοινωνικούς εταίρους»;
Γιατί η Παππαρήγα  είναι κοντή και …άσχημη! Να πληροφορήσω τους πάντες πως η πρόταση μου προς την Βίκη Καγιά να αναλάβει Γ.Γ. σκάλωσε κάπου στην επιτροπή πόλης. Όσοι έχουν αυτό το πρόβλημα, δεν έχουν παρά να εγγραφούν μαζικά στο Κόμμα για να με υποστηρίξουν!
-Γιατί έγραψα όλα τα παραπάνω;
Γιατί εχω βαρεθεί να βάζω ζητήματα πολιτικής και να μου απαντάνε με ζητήματα image και lifestyle!
Συμπέρασμα:
Το ΚΚΕ είναι αυτό, και σε όποιον αρέσει (το image του!)
Συμπέρασμα νο2: Αν δεν αρέσει σε πολλούς, ας ετοιμάζονται για τα χειρότερα (για αυτούς και όχι για το ΚΚΕ, αυτό έχει περάσει και μεγαλύτερες φουρτούνες και άντεξε).
Συμπέρασμα νο3: Ας μιλήσουμε επιτέλους για πολιτική, το  τερέν του lifestyle, το αναγνωρίζουμε πως δεν είναι δικό μας. Αλλά σάμπως είναι του μέσου λαϊκού ανθρώπου; Εκεί τον ρίχνουν για να τον παίζουν στην έδρα τους.
Το ΚΚΕ το έχει καταλάβει. Οι υπόλοιποι;

Posted in Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

Τσίπρας: Σ(Φ)ΥΡΙΖΑ όπως το ΠΑΣΟΚ

Posted by redship στο 3 Μαΐου , 2012

Σε συνέντευξή του στην κρατική τηλεόραση (2/5) ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ, Α. Τσίπρας, υποσχέθηκε, μεταξύ των άλλων, να μας κάνει … Νορβηγία! Δεν είναι, βέβαια, ο πρώτος που θέλει να κάνει την Ελλάδα … Σκανδιναβία. Οπως όλοι, θυμόμαστε το σύνθημα της μετατροπής μας σε «Δανία του Νότου», ήταν ένα από τα βασικά συνθήματα του ΠΑΣΟΚ και του πρώην προέδρου του, Γ. Παπανδρέου, στις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις!

Ο ΣΥΡΙΖΑ αντιγράφει την «τροχιά» του ΠΑΣΟΚ ακόμη και σημειολογικά! Οπως το ΠΑΣΟΚ πριν 3 χρόνια, στις εκλογές του 2009, υποσχόταν να ξεπεράσει η χώρα την καπιταλιστική κρίση υπό την ηγεσία του και με τα συνθήματα «λεφτά υπάρχουν» και «θα σας κάνουμε Δανία», έτσι κι ο σημερινός ΣΥΡΙΖΑ προτείνει θολές «αντιμνημονιακές κυβερνήσεις», που δε θα θίξουν στο ελάχιστο τα συμφέροντα και την εξουσία των καπιταλιστών, αλλά θα εξασφαλίσουν την ευημερία των εργαζομένων και θα κάνουν τη χώρα … Νορβηγία.

Οπως έκανε πριν 3 χρόνια το ΠΑΣΟΚ, σκορπώντας στάχτη στα μάτια των εργαζομένων, προτείνοντας τις εύκολες λύσεις, για να κλέψει την ψήφο τους! Η όλη εξέλιξη και μπροστά στην αποστροφή που νιώθουν εκατομμύρια εργαζόμενοι από το ΠΑΣΟΚ, θυμίζει το ρητό: «Ο βασιλιάς πέθανε! Ζήτω ο βασιλιάς!». Η διαφορά είναι πως ο ΣΥΡΙΖΑ αγωνιά να πάρει τη θέση του ΠΑΣΟΚ στη διαχείριση του αστικού συστήματος, πριν καν ακόμη εκδοθεί το «πιστοποιητικό θανάτου» του τελευταίου.

Το δίλημμα «Νιγηρία ή Νορβηγία», που έθεσε ο κ. Τσίπρας, δεν είναι καθόλου καινούργιο. Μ’ αυτό πορεύεται τους τελευταίους μήνες και η «μνημονιακή» κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ – ΝΔ. Ηταν τον περασμένο Μάρτη το κεντρικό μοτίβο στο ενεργειακό συνέδριο του «Εκόνομιστ», όπου συμμετείχαν επιχειρηματικοί όμιλοι και κυβερνητικοί παράγοντες της χώρας μας. Το ψευτοδίλημμα αυτό επιδιώκει να πείσει τους εργαζόμενους πως μια άλλη διαχείριση του καπιταλισμού και η αξιοποίηση των ενεργειακού πλούτου της χώρας θα βοηθήσει τόσο τους εργαζόμενους, όσο και τους επιχειρηματίες. Δηλαδή, και ο σκύλος χορτάτος και η πίτα ολόκληρη!

Μονάχα που αυτή η «λογική» αφαιρείται από το γεγονός πως δεν μπορεί να υπάρξει στα πλαίσια του καπιταλισμού φιλολαϊκή ανάπτυξη. Μοιάζει να «ξεχνά» πως στις συνθήκες του καπιταλισμού τα μονοπώλια είναι αυτά, που με μνημόνια ή χωρίς εκμεταλλεύονται το φυσικό πλούτο, όπως γίνεται και στη Νορβηγία. Και στη χώρα αυτή (και μάλιστα χωρίς μνημόνια) λαμβάνονται σήμερα μέτρα, ανάλογα με αυτά που λαμβάνονται στη χώρα μας, με στόχο τη συρρίκνωση της τιμής της εργατικής δύναμης! Τους διαφεύγει ακόμη αυτό που λέει το ΚΚΕ, ότι στις συνθήκες του ιμπεριαλισμού οι δρόμοι του πετρελαίου και του φυσικού αερίου είναι βαμμένοι με αίμα!

Ισως, βέβαια, ο κ. Τσίπρας, όταν λέει πως θα μας κάνει Νορβηγία, να εννοεί πως θα τους φτάσουμε και θα τους ξεπεράσουμε ως χώρα στις αυτοκτονίες, στον αλκοολισμό, στα ναρκωτικά. Ενα πρέπει να χει ξεκάθαρο: Το ΚΚΕ δεν θα αυτοκτονήσει πολιτικά μέσα στις αδιέξοδες κι επικίνδυνες λύσεις των «αντιμνημονιακών» κι «αριστερών» κυβερνήσεων, που τώρα σερβίρει με … νορβηγική γαρνιτούρα!

Posted in Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Ο οπορτουνισμός | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Κώστας Ζήκος Πρώην γραμματέας της ΝΕ Ιωαννίνων του Συνασπισμού : το ΚΚΕ βρίσκεται στο πλαίσιο που οριοθετεί την αντικειμενική πραγματικότητα

Posted by redship στο 3 Μαΐου , 2012

 

Κώστας Ζήκος

Πρώην γραμματέας της ΝΕ Ιωαννίνων του Συνασπισμού

Το ενδιαφέρον του εκλογικού αποτελέσματος της 6ης Μαΐου δεν περιορίζεται μόνο στους νέους ποσοτικούς πολιτικούς συσχετισμούς που θα προκύψουν σε κοινοβουλευτικό επίπεδο. Η εκτίμησή μου είναι ότι το πολιτικό τοπίο την επομένη των εκλογών θα είναι διαφορετικό, με κύριο χαρακτηριστικό τη συρρίκνωση της εκλογικής επιρροής των δυνάμεων του δικομματισμού που κυριάρχησαν στην πολιτική ζωή τα τελευταία πενήντα χρόνια.

Εξαιρετικό ενδιαφέρον έχει κατά την άποψή μου η ποιότητα του νέου συσχετισμού των πολιτικών δυνάμεων που θα προκύψει. Αν δηλαδή από τις εκλογές θα ενισχυθούν και κατά επέκταση θα αυξήσουν την επιρροή τους εκείνες οι πολιτικές δυνάμεις που τις χαρακτηρίζει η διαχρονική συνέπεια στην υπεράσπιση των συμφερόντων ευρύτερων κοινωνικών ομάδων, πρώτα και κύρια της εργατικής τάξης. Εκείνες οι δυνάμεις που στην ιστορική τους διαδρομή παρέμειναν αταλάντευτα, χωρίς παλινωδίες και ανεπίτρεπτους συμβιβασμούς στο πλευρό των εργαζομένων.

Ιδιαίτερα στις σημερινές συνθήκες και στην επερχόμενη μετά τις εκλογές λαίλαπα των νέων βάρβαρων αντιλαϊκών μέτρων που έχουν δρομολογηθεί, οι δυνάμεις που θα δώσουν δύναμη και το κουράγιο, θα εμπνεύσουν και σταθούν αγωνιστικά, διεκδικητικά και ασυμβίβαστα στο πλευρό των φτωχών λαϊκών στρωμάτων που σήμερα περισσότερο από κάθε άλλη φορά απειλείται η ανθρώπινη υπόστασή τους.

Δεν έχω καμία επιφύλαξη ότι αυτά τα ποιοτικά χαρακτηριστικά συγκεντρώνει το ΚΚΕ. Θεωρώ επιπρόσθετα ότι οι πολιτικές εκτιμήσεις οι αναλύσεις και τα συμπεράσματα του ΚΚΕ αναφορικά με τις νέες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες που διαμορφώνονται τόσο στην Ελλάδα και σε ολόκληρο τον πλανήτη, το ΚΚΕ βρίσκεται – αν μη τι άλλο – στο πλαίσιο που οριοθετεί την αντικειμενική πραγματικότητα. Οι θέσεις του χαρακτηρίζονται από τη σοβαρότητα, την πληρότητα, την υπευθυνότητα και την επιστημονική προσέγγιση της σύγχρονης πραγματικότητας.

Εκτιμώ ακόμη, ότι το γεγονός αυτό στις σημερινές συνθήκες έχει ξεχωριστό ενδιαφέρον, γιατί η αντικειμενική εκτίμηση των συνθηκών είναι όρος και προϋπόθεση για τον προσανατολισμό και την αποτελεσματική οργάνωση των αναπόφευκτων κοινωνικών αγώνων που αντικειμενικά με τη σειρά τους έχουν δρομολογηθεί.

Στη λογική αυτή η εκτίμηση του ΚΚΕ ότι στις σημερινές συνθήκες προέχει η μαζική και οργανωμένη αντίσταση της εργατικής τάξης και, των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, ενάντια στην ανελέητη ταξική επίθεση των δυνάμεων του κεφαλαίου που βρίσκεται σε εξέλιξη και η οποία στην πορεία όλο και περισσότερο θα κλιμακώνεται.

Κοντολογίς, εκτιμώ ότι σήμερα το κοινωνικό διακύβευμα δεν είναι ο σχηματισμός μιας αντιμνημονιακής κυβέρνησης, η οποία θα μας λυτρώσει με αυτόν τον απλό εύκολο τρόπο από τα δεινά του μνημονίου. Αντίθετα εκτιμώ ότι εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους για το λαϊκό κίνημα. Η διεθνής εμπειρία μάλιστα ενισχύει αυτό τον προβληματισμό, με χαρακτηριστικές περιπτώσεις το πείραμα του Αλιέντε στη Χιλή, της «Ελιάς» στην Ιταλία, τελευταία τη Γαλλία.

Η ιστορική επιταγή της σύγχρονης εποχής, η ιστορική πρόκληση και το πραγματικό διακύβευμα είναι η σωστά προσανατολισμένη και αποτελεσματική οργάνωση των κοινωνικών αγώνων ενάντια στην πολιτική του κεφαλαίου γιατί μέσα από αυτή τη διαδικασία δημιουργούνται οι αντικειμενικές προϋποθέσεις για τη δημιουργία της αντίστοιχης ταξικής πολιτικής συνείδησης που είναι εξ ορισμού απαραίτητη τόσο για την ανατροπή του συστήματος όσο και την οικοδόμηση της σοσιαλιστικής κοινωνίας.

Η μαζική ριζοσπαστικοποίηση των μαζών δεν δημιουργείται αυτόματα, δεν μπορεί να προκύψει από την πολιτική βουλησιαρχία, δεν είναι «τεχνικό» πρόβλημα, αλλά σύνθετη κοινωνική διεργασία που κατακτιέται σταδιακά, βήμα – βήμα από την ενεργή συμμετοχή των πολιτών στους ταξικούς αγώνες.

Η προσωπική μου εκτίμηση είναι ότι η ωρίμανση των αντικειμενικών συνθηκών για την ανατροπή του καπιταλισμού, είναι σήμερα περισσότερο ευδιάκριτη και κατανοητή, όσο παρά ποτέ. Πιστεύω ακόμη και το διατυπώνω σχηματικά ότι η «ιστορία» είναι με το μέρος των εκμεταλλευόμενων «κλείνει το μάτι» στους παραγωγούς του κοινωνικού πλούτου. Οι εργαζόμενοι με άλλα λόγια καλούνται ν’ ανταποκριθούν στην ιστορική πρόκληση να αντισταθούν, να ανατρέψουν το κοινωνικό σύστημα σε τελευταία ανάλυση να δρομολογήσουν τις εξελίξεις για το σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της κοινωνίας που προσλαμβάνει όλο και περισσότερο επιτακτικό νομοτελειακό χαρακτήρα.

Οι κοινωνίες στις σημερινές συνθήκες βρίσκονται σε ένα σταυροδρόμι και οι εργαζόμενοι σε ένα αδυσώπητο δίλημμα. ‘Η θα υποταχθούν στις πολιτικές του καπιταλισμού της βαρβαρότητας και της καταστροφής ή θα αντισταθούν στα σχέδια αυτά, οργανωμένα, μαζικά, υπεύθυνα κι αποτελεσματικά, δημιουργώντας μέσα από τους αγώνες και την ταξική πάλη τις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες και την αντίστοιχη πολιτική συνείδηση για μια κοινωνία της αλληλεγγύης, της ανθρωπιάς, της υπευθυνότητας και της δημιουργίας.

Χωρίς αμφιβολία η πορεία προς την κατεύθυνση αυτή είναι μια πορεία δύσκολη, επίπονη και βασανιστική. Για τους παραγωγούς όμως του κοινωνικού πλούτου, τους εργαζόμενους, είναι κατά την ταπεινή μου άποψη αναπόφευκτη. Εκτιμώ ότι στην πορεία αυτή η ενίσχυση της επιρροής του ΚΚΕ και μέσα από την εκλογική του ενδυνάμωση αποτελεί όρο και προϋπόθεση και για το λόγο αυτό αποφάσισα στις εκλογές της 6ης Μαΐου να το στηρίξω με την ψήφο μου.

Posted in Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ, Τώρα με το ΚΚΕ., με το κκε υπάρχει λύση να συναντηθούμε στο δρόμο της ανατροπής, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Η τριχιά του ΣΥΡΙΖΑ

Posted by redship στο 3 Μαΐου , 2012

«
Ακόμα και έτσι να είναι και να έχετε δίκιο σε αυτά που λέτε, πιστεύετε ότι τούτη την ώρα το κρίσιμο είναι να πιαστούμε κάνοντας την τρίχα τριχιά από την πιθανότητα κάποιο στέλεχος συνδικαλιστικό σε ένα μαζικό χώρο να έκανε λάθος;». Ετσι απάντησε ο επικεφαλής του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, σε ερώτηση του «Ρ» που αφορούσε τη δράση των συνδικαλιστικών δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίες μαζί με τις ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ υπογράφουν Συλλογικές Συμβάσεις που επιβάλλουν μειώσεις μισθών. Προσπάθησε, δηλαδή, να εμφανίσει τη στάση αυτή σαν ένα λάθος κάποιου συνδικαλιστικού στελέχους. Τα γεγονότα μιλάνε από μόνα τους. Είναι λάθος ενός στελέχους ή είναι μια συγκεκριμένη τακτική η συμφωνία δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ (ή δυνάμεων που τον στηρίζουν) στις μειώσεις μισθών:
  • Στη ΓΕΝΟΠ;
  • Στην Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων;
  • Στο Σωματείο Ναυτιλιακών Υπαλλήλων;
  • Στο Σωματείο Εργαζομένων στα ΕΛΠΕ
  • Στο επιχειρησιακό σωματείο στο σούπερ-μάρκετ «Βερόπουλος»;
  • και πάει λέγοντας…
Υστερα από αυτά, κανείς δε δικαιούται να υποθέσει ότι η κυβέρνηση της Αριστεράς που οραματίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ θα φέρει τίποτα καλό για τους εργαζόμενους. Αυτοί είναι που λένε ότι οι «αριστερές» κυβερνήσεις θα παλέψουν για ικανοποιητικούς μισθούς; Αυτοί που ήδη, από μόνοι τους, πάνε και συζητάνε και δέχονται πώς θα προσαρμοστούν τα δικαιώματα των εργαζομένων στις ανάγκες των επιχειρήσεων; Τέτοιες κυβερνήσεις προτιμούν το κακό από το χειρότερο, σκύβουν το κεφάλι στους κεφαλαιοκράτες και πλασάρονται ως ικανότεροι διαχειριστές του συστήματος. Ετσι ακριβώς εμφανίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ. Ως ένας καλός διαχειριστής της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Καλά θα κάνουν λοιπόν οι εργάτες σε αυτές τις εκλογές να απαντήσουν αποδυναμώντας τα κόμματα του κεφαλαίου, να αποδυναμώσουν και όσους διεκδικούν ρόλο ικανού πλασιέ, ενισχύοντας το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας.

 

Posted in Ο οπορτουνισμός | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Τράγκας όπως Γκαίμπελς

Posted by redship στο 3 Μαΐου , 2012

Ξεπέρασε κάθε όριο γκαιμπελισμού χτες ο Τράγκας, στο ραδιόφωνο του «Real fm». Σε παραλήρημα διαρκείας, κατηγορούσε το ΚΚΕ επειδή έχει μέτωπο στα λεγόμενα «αντιμνημονιακά» κόμματα και ιδιαίτερα στον ΣΥΡΙΖΑ και τον Κουβέλη και επειδή λέει στο λαό να μη σκορπίσει την ψήφο του σε αντιμνημονιακές αυταπάτες, τις οποίες και ο Τράγκας πουλάει με τη σέσουλα από το μικρόφωνο και τα γραπτά του. Ελεγε διαρκώς ψέματα ότι το ΚΚΕ, τις τελευταίες μέρες, «χαμήλωσε» το μέτωπο της αντιπαράθεσης με το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ και ότι επικεντρώνει τα πυρά του στα λεγόμενα «αντιμνημονιακά» κόμματα. Μια καθημερινή ματιά στο «Ριζοσπάστη», στις δηλώσεις στελεχών και υποψηφίων του ΚΚΕ, είναι από μόνη της αρκετή για να ξετινάξει την ψευτιά του Τράγκα.
Συκοφαντούσε ακόμα αισχρά το ΚΚΕ ότι θέλει να διασώσει το δικομματισμό και το μνημόνιο, ότι έχει την ευθύνη για το γεγονός ότι την επομένη των εκλογών θα υπάρχει ξανά μνημόνιο και Ράιχενμπαχ στην Ελλάδα και έκραζε ότι η ψήφος πρέπει να στείλει μήνυμα στην Ευρώπη, γιατί η λύση δεν μπορεί να δοθεί σε εθνικό επίπεδο, αλλά με μέτωπα ανάμεσα σε χώρες της ΕΕ. Ενα κράμα δηλαδή από τα ψηφοθηρικά φληναφήματα που λανσάρει ο ΣΥΡΙΖΑ και ο ΛΑ.Ο.Σ., με τον οποίο άλλωστε ο Τράγκας – κατά τη δική του ομολογία – έφτασε ένα βήμα από το να συνεργαστεί σαν υποψήφιος στις εκλογές. Ο ίδιος δήλωσε Καραμανλικός και λάτρης της ελεύθερης αγοράς. Δηλαδή Νεοδημοκράτης, που βολεύεται με την μπούργκα του αντιμνημονιακού και την ίδια ώρα λιβανίζει την πλουτοκρατία, για την οποία φτιάχθηκε το μνημόνιο!
Στο αποκορύφωμα της εμετικής προπαγάνδας του, έφτασε στο σημείο να μιλήσει για Σύμφωνο Μολότοφ – Ρίμπεντροπ ανάμεσα στο ΚΚΕ και τα κόμματα του δικομματισμού, αναπαράγοντας ό,τι πιο αισχρό και άρρωστο έχει γεννήσει διαχρονικά η αντικομμουνιστική υστερία. Να βγάλει συμπεράσματα ο λαϊκός κόσμος από το μίσος που έχουν τα παπαγαλάκια των αστών και των κομμάτων τους ενάντια στο ΚΚΕ. Είναι απόδειξη ότι η στρατηγική του είναι αυτή που τους φοβίζει. Σ’ αυτήν επικεντρώνουν με κάθε τρόπο τα πυρά τους, επειδή θίγει στην καρδιά τους τα συμφέροντα των καπιταλιστών, ενώ αυτοί θέλουν άσφαιρα πυρά και εκτόνωση της λαϊκής οργής. Δυνατή απάντηση στην κάλπη, με τσακισμένα το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ, χωρίς αυταπάτες για τα αναχώματα και πανίσχυρο ΚΚΕ!

Posted in τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, οι απόγονοι του γκαίμπελς | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Με τα αφεντικά ο ΣΥΡΙΖΑ

Posted by redship στο 3 Μαΐου , 2012

«Μια κυβέρνηση της αριστεράς έχει ανάγκη από βιομήχανους και επενδυτές. Εχει ανάγκη από ένα υγιές επιχειρηματικό κλίμα. Εχει ανάγκη από αξιοκρατικούς νόμους (…) Οι επενδύσεις μπορούν να γίνουν και να είναι αποτελεσματικές σε ένα πεδίο αξιοκρατίας, συγκεκριμένων νόμων και όχι σε ένα πεδίο διαφθοράς και διαπλοκής.

Ο επενδυτής δεν έρχεται στην Ελλάδα όχι γιατί είναι υψηλοί οι μισθοί και το εργασιακό κόστος, αλλά γιατί γνωρίζει ότι για να προχωρήσει την επένδυσή του χρειάζεται να δώσει άλλα τόσα για να λαδώσει κάτω από το τραπέζι πολιτικούς παράγοντες, αυτούς που έχουν συνηθίσει να τα παίρνουν κάτω από το τραπέζι, σε μίζες».

Οι παραπάνω σκέψεις ανήκουν στον αρχηγό του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος αφού διένυσε έναν ολόκληρο κύκλο, που περιελάμβανε και το πυροτέχνημα για τη συγκρότηση «αριστερής κυβέρνησης», χτες, μιλώντας στο κρατικό κανάλι προσγειώθηκε στο …ψητό. Στο πώς μια κυβέρνηση, που ο ίδιος χαρακτηρίζει αριστερή, θα αντιμετωπίσει το θέμα της οικονομικής εξουσίας. Και για να μη μένουν «κενά» για το συνολικό πλαίσιο, σε συνέντευξή του στα χτεσινά «Νέα» εξηγεί ότι την ΕΕ και την ενότητά της «μπορεί να την εγγυηθεί μόνο η ευρωπαϊκή αριστερά». Αυτός είναι ο ΣΥΡΙΖΑ και τα «πιστεύω» του. Οι εργαζόμενοι βρίσκονται στο επίκεντρο μιας πρωτοφανούς καπιταλιστικής κρίσης που προκλήθηκε από τους επιχειρηματικούς ανταγωνισμούς και την υπερσυσσώρευση κεφαλαίων, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ αναζητά διέξοδο στην προσέλκυση κεφαλαίων και επενδυτών. Προσφέρει άλλοθι στο σύστημα, εντοπίζοντας ότι το πρόβλημα δε βρίσκεται στη σύμφυτη με τον καπιταλισμό οικονομική κρίση, αλλά στην απουσία «πεδίων αξιοκρατίας», στη «διαφθορά», στη «διαπλοκή» και στα «λαδώματα». Φτάνει, μάλιστα, στο σημείο να αναμασά τα περί «υγιούς επιχειρηματικού κλίματος», όπως λένε οι πλέον ξεπερασμένοι απολογητές του συστήματος. Την ώρα που εκατομμύρια εργαζόμενοι πληρώνουν το κεφάλαιο και τις φιλομονοπωλιακές επιλογές της ΕΕ με αίμα και θεμελιώδεις ανατροπές των συνθηκών ζωής τους, ο ΣΥΡΙΖΑ υποβάλλει διαπιστευτήρια στις Βρυξέλλες δηλώνοντας εγγυητής της ενότητας της ΕΕ.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, προπαγανδίζοντας το …«υγιές επιχειρηματικό κλίμα» ή το λιμάνι της ΕΕ που εγγυάται, συμβάλλει στη συνεχώς μεγαλύτερη επιθετικότητα του κεφαλαίου, σε εθνικό και ευρωενωσιακό επίπεδο. Και αποσιωπά ότι ένα τέτοιο …κλίμα εξασφαλίζεται μόνο προσφέροντας νέα προνόμια στο κεφάλαιο, λιγότερους φόρους και ασφαλιστικές εισφορές, μεγαλύτερη ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, μικρότερα μεροκάματα για τους εργαζόμενους, περισσότερα κέρδη. Το αν η κυβέρνηση που θα στρώνει τα χαλιά στους εκπροσώπους του κεφαλαίου θα αυτοαποκαλείται αριστερή ή κάπως αλλιώς, για τους εργαζόμενους – θύματα της φιλομονοπωλιακής πολιτικής δεν έχει κάποια σημασία.
Καμιά φιλολαϊκή κυβέρνηση που θα στηρίζει τη δύναμή της στη δύναμη του λαού, καμιά κυβέρνηση που στόχο θα έχει την προάσπιση των συμφερόντων των εργαζομένων και των άλλων λαϊκών στρωμάτων θα είχε μαράζι για το …«επιχειρηματικό κλίμα», πολύ περισσότερο για τους βιομηχάνους και το συνασπισμό τους, την ΕΕ. Οποιαδήποτε φιλολαϊκή διέξοδος από την κρίση προϋποθέτει άμεση και ανοιχτή ρήξη με την ΕΕ, με το κεφάλαιο και τους εκπροσώπους του. Απαιτεί λαϊκή πλειοψηφία και τέτοια εξουσία που θα εξασφαλίσει την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής, ώστε σχεδιοποιημένα να ενεργοποιηθούν όλες οι παραγωγικές δυνατότητες και εφεδρείες, με στόχο την ικανοποίηση των αναγκών του λαού. Αυτό προτείνει το ΚΚΕ. Διαφορετικά, θα πάει στράφι το σύνθημα «εργάτη μπορείς χωρίς αφεντικά…».

 

Posted in Ο οπορτουνισμός | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Κυβέρνηση της αριστεράς και βιομήχανοι

Posted by redship στο 3 Μαΐου , 2012

 

 
Συνέντευξη Τσίπρα στη ΝΕΤ

Ερωτηση Δημοσιογραφου: 
Μια κυβέρνηση της αριστεράς, δηλαδή, δεν έχει ανάγκη από βιομήχανους και επενδυτές;
ΤΣΠΡΑΣ:
Κάθε άλλο. Έχει ανάγκη από ένα υγειές επιχειρηματικό κλίμα. Έχει ανάγκη από αξιοκρατικούς νόμους. Διότι κανένας σοβαρός επενδυτής δεν πρόκειται να έρθει σε μια χώρα, η οποία θα είναι ένα καζάνι που βράζει, η οποία θα έχει μετατραπεί σε Νιγηρία της Ευρώπης. Το μοντέλο της Νιγηρίας είναι μοντέλο λεηλασίας του φυσικού πλούτου, γι’ αυτό το αναφέρω.

Και να σας πω και κάτι άλλο. Οι επενδύσεις μπορούν να γίνουν και να είναι
αποτελεσματικές σε ένα πεδίο αξιοκρατίας συγκεκριμένων νόμων και όχι σε ένα πεδίο διαφθοράς και διαπλοκής.
Ο επενδυτής δεν έρχεται στην Ελλάδα όχι γιατί είναι υψηλοί οι μισθοί και το εργασιακό κόστος, αλλά γιατί γνωρίζει ότι για να προχωρήσει την επένδυσή του χρειάζεται να δώσει άλλα τόσα για να λαδώσει κάτω από το τραπέζι πολιτικούς παράγοντες

Posted in Ο οπορτουνισμός | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »