καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Οκτώβριος 2011
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
    31  
  • Εγγραφή

Archive for 17 Οκτωβρίου 2011

……χίλιες λέξεις

Posted by redship στο 17 Οκτωβρίου , 2011

 

από  το ποντίκι

Posted in «χρεοτρομοκρατία» | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Ξεσηκωμός

Posted by redship στο 17 Οκτωβρίου , 2011

Posted in ρήξη και ανατροπή, ταξικός πόλεμος, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Ανακοίνωση της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ για το θάνατο της παλαίμαχής κομμουνίστριας σ. Μπέττυς Αμπατιέλου

Posted by redship στο 17 Οκτωβρίου , 2011

Η Κεντρική Επιτροπή ανακοινώνει το θάνατο της συντρόφισσας Μπέττυς Αμπατιέλου παλαίμαχης κομμουνίστριας, αφοσιωμένης στην υπόθεση της εργατικής τάξης, στον κομμουνισμό, στο ΚΚΕ. Γεννήθηκε στη Νότια Ουαλία τον Οκτώβριο του 1917. Ο πατέρας της ήταν ανθρακωρύχος. Το πατρικό της όνομα ήταν  Μπάρτλετ. Σπούδασε και εργάστηκε ως δασκάλα.

Το 1939 έγινε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Μ. Βρετανίας το οποίο υπηρέτησε από διάφορες στελεχικές θέσεις και το 1943 έγινε μέλος της Κεντρικής του Επιτροπής. Το 1944 παντρεύτηκε το ναυτεργάτη, στέλεχος του ΚΚΕ Αντώνη Αμπατιέλο και το 1945 ήρθε στην Ελλάδα και έγινε μέλος του ΚΚΕ.

Ως ανταποκρίτρια της εφημερίδας Ντέιλι Γουόρκερ, κατήγγειλε στους εργαζόμενους της Μεγάλης Βρετανίας την άγρια τρομοκρατία, τις εκτελέσεις και τους βασανισμούς των Ελλήνων κομμουνιστών και των αγωνιστών του ΕΑΜικού κινήματος. Το 1949 πήγε στο Λονδίνο, όπου πρωτοστάτησε στη δημιουργία  του Συνδέσμου για τη Δημοκρατία στην Ελλάδα, ο οποίος κύριο στόχο είχε τη σωτηρία των χιλιάδων κομμουνιστών που είχαν καταδικαστεί σε θάνατο και την απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων. Το 1963 έγινε γνωστή σε όλο τον κόσμο  όταν, κατά την επίσκεψη της Φρειδερίκης στο Λονδίνο, επικεφαλής μεγάλης διαδήλωσης Ελλήνων και Κυπρίων επιχείρησε να τη συναντήσει και να της δώσει υπόμνημα με το οποίο ζητούνταν η απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων. Το αίτημα απορρίφθηκε. Την ίδια ημέρα, όταν η Φρειδερίκη επιχείρησε να φύγει από την πίσω πόρτα του ξενοδοχείου Κλάριτζ βρέθηκε πάλι μπροστά σε διαδηλωτές, οπότε η Μπέττυ Αμπατιέλου την έπιασε από τους ώμους εμποδίζοντάς τη να φύγει.

Όταν αργότερα επέστρεψε στην Ελλάδα ήταν στο τμήμα Διεθνών Σχέσεων της ΕΔΑ. Το 1967 συνελήφθη από τη δικτατορία των συνταγματαρχών και αφού κρατήθηκε για εβδομάδες σε στρατόπεδο, εκδιώχθηκε στην Αγγλία, παρά τη θέλησή της.

Το 1968 υπερασπίστηκε τα επαναστατικά χαρακτηριστικά του Κόμματος και δούλεψε για την ανασύνταξη των κομματικών οργανώσεων στο εξωτερικό. Το 1974 επέστρεψε στην Ελλάδα και δούλεψε στο Τμήμα Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ. Στο 10ο  και 11ο Συνέδριο του Κόμματος εκλέχθηκε αναπληρωματικό μέλος της ΚΕ.

Η κηδεία της θα είναι πολιτική και θα γίνει τη Δευτέρα 17 Οκτώβρη στις 4μμ στο νεκροταφείο Αναστάσεως στον Πειραιά.

Posted in κκε | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Σχόλιο του Γραφείου Τύπου του ΚΚΕ για το άρθρο των υπουργών της κυβέρνησης

Posted by redship στο 17 Οκτωβρίου , 2011

 

Οι υπουργοί της κυβέρνησης κάνουν επίδειξη μίσους, θράσους και υποκρισίας. Συναγωνίζονται σε αντιδραστικότητα, φιλοδοξώντας να έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο σε αυριανό κυβερνητικό όχημα που θα περάσει πάνω από το λαό, συνθλίβοντάς τον.

Τώρα πρέπει ο λαός να υψώσει το ανάστημά του, συμπορευόμενος με το ΚΚΕ. Έτσι θα διαπιστώσουν αυτοί και όλα τα κόμματα της πλουτοκρατίας πόσο μικροί είναι μπροστά στην ενωμένη δύναμη της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων. Λαϊκή συμμαχία και αντεπίθεση. Όλοι στη 48ωρη απεργία και στις διαδηλώσεις του ΠΑΜΕ. Κάτω η κυβέρνηση και τα κόμματα του συστήματος. Τέλος οι θυσίες για την κρίση και τα κέρδη του κεφαλαίου.

Posted in κκε | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Σας ευχαριστούμε.(17/10/11)

Posted by redship στο 17 Οκτωβρίου , 2011


 

Ευχαριστούμε, που πετάξατε στο δρόμο 120.000 τεμπέληδες υπαλλήλους του Δημοσίου και σκέφτεστε να πετάξετε άλλους τόσους

Ευχαριστούμε που καθιερώνετε τον κατώτατο μισθό στα 550 ευρώ, και μελλοντικά στα 400 ευρώ αποδεικνύοντας ότι η ευτυχία κρύβεται στα λίγα.

Ευχαριστούμε που απαλλάσσετε από το έντονο άγχος, της διαχείρισης, χιλιάδες εργαζόμενους, μειώνοντάς τους τα συνολικά εισοδήματα κατά 30%.

Ευχαριστούμε που ξεφορτώνεστε από το κράτος μας, άχρηστα λιμάνια, περιττές εγκαταστάσεις, απόμερες παραλίες, πουλώντας τες σε ξένους επενδυτές.

Ευχαριστούμε που καταργήσατε τον αναχρονιστικό και απρόσωπο τρόπο της συλλογικής διαπραγμάτευσης, και τον αντικαταστήσατε από την μοντέρνα μέθοδο της προσωπικής διαπραγμάτευσης, εκεί όπου θα μπορούν να μιλήσουν η ψυχή και τα μάτια.

Ευχαριστούμε που επιτέλους, κόψατε τις περιττές χρηματοδοτήσεις και επιδοτήσεις, σε τυφλούς, κωφούς, ψυχικά αναπήρους. Ήταν πεταμένα λεφτά.

Ευχαριστούμε, που ανοίγετε το επάγγελμα του ταξιτζή , γιατί, θέλουμε όλοι να γίνουμε ταρίφες, για να καθόμαστε, με τις ώρες στις γεμάτες πιάτσες, πίνοντας φρέντο.

Ευχαριστούμε, που με τις πολιτικές σας διώχνετε εκτός Ελλάδας, χιλιάδες, νέους, μαθητές και φοιτητές, που το μόνο που ήξεραν να κάνουν ήταν να πέφτουν με τα μούτρα στο διάβασμα, οι σπασίκλες.

Ευχαριστούμε για το νέο όραμά σας για την παιδεία, που συμπυκνώνεται, στην φράση: «χωρίς γνώση, χωρίς βιβλία, χωρίς παιδεία, όλα τα αγοράζει μια εταιρεία».

Ευχαριστούμε που συνενώσατε σχολεία, νοσοκομεία, βοηθώντας έτσι στην αντιμετώπιση του πιο μεγάλου προβλήματος των σύγχρονων κοινωνιών, της μοναξιάς. Να ελπίζουμε και στην συνένωση νεκροταφείων;

Ευχαριστούμε που με τις αποφάσεις σας, αποκαλύψατε τους δειλούς της κοινωνίας μας, βοηθώντας τους να αυτοκτονήσουν.

Ευχαριστούμε που μας ψεκάζετε, με χημικά, σε κάθε διαδήλωση. Καταλαβαίνουμε έτσι, την αξία και την ομορφιά, που κρύβεται στο δάκρυ και στα βουρκωμένα μάτια.

Ευχαριστούμε, τέλος που υπάρχετε.

Ευχαριστούμε που συνυπάρχουμε.

Με την ευχή και την ελπίδα, ο Θεός, να κόβει από εμάς, μέρες, μισθούς, συντάξεις, χαρές, ελπίδες, προσδοκίες και να τα δίνει σε εσάς.
Σας ευχαριστούμε.

Θύμιος Κ.

Posted in Ελληνοφρένεια | Με ετικέτα: | Leave a Comment »