καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Οκτώβριος 2011
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Σεπτ.   Νοέ. »
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
    31  
  • Εγγραφή

Archive for 14 Οκτωβρίου 2011

Μπροστά σε μεγάλες μάχες

Posted by redship στο 14 Οκτωβρίου , 2011

Παρότι διάφοροι σφυρίζουν κλέφτικα και επιμένουν να στρέφουν την προσοχή στο αν θα υπάρξει αυτή ή η άλλη απόφαση στην ΕΕ, όλα δείχνουν ότι ο κύβος ερρίφθη. Πριν προλάβουν διάφοροι «Ιζνογκούντ» να «επαναδιαπραγματευτούν» μέρος του χρέους, αποφασίστηκε κεντρικά το κούρεμά του. Ο τρόπος που θα γίνει αυτό αδιάφορος.

Κάποιοι καπιταλιστές θα χάσουν κάποιοι θα κερδίσουν. Ετσι δουλεύει ο ανταγωνισμός στο σύστημα, ειδικά στις κρίσεις του.

Το χρέος στην προκειμένη περίπτωση αντιμετωπίζεται σαν σκουριά σ’ έναν αδύναμο κρίκο, που την καθαρίζουν για να μη πάρει φωτιά όλη η αλυσίδα.

Τώρα είμαστε ήδη στην επόμενη φάση. Στο κυνήγι των εργατών που καλούνται να πληρώσουν τα σπασμένα.

Σε πείσμα όσων συνεχίζουν να καλούν σε πάλη ενάντια στους νεοφιλελεύθερους της Ευρώπης, οι σοσιαλδημοκράτες ηγούνται της προσπάθειας να πείσουν ότι παραμένουν καλύτεροι διαχειριστές του εργατικού θυμού.

Τους το επιτρέπει και η κατάσταση στο συνδικαλιστικό κίνημα…

Κατάσταση όπου πλέον η ραγδαία ανατροπή των συσχετισμών υπέρ των ταξικών δυνάμεων ανάγεται σε όρο για την επιβίωση των εργατών για να μπορούν να δώσουν αποτελεσματικά τη μάχη.

Την ώρα που κάθε πτυχή της ζωής των εργατών «φωνάζει» πως εξαρτάται από τη συνολική εξέλιξη, πως η αρρώστια δεν γιατρεύεται με ασπιρίνες, ότι θέλει αντιπάλεμα συνολικό κι αυτό σημαίνει προετοιμασία για μεγάλες μάχες, εντείνεται η προσπάθεια διαφόρων να βρουν νέο χαλίφη.

Είναι η ώρα για το τέλος κάθε αυταπάτης.

Η λαϊκή δύναμη πρέπει να φανεί πια όχι σαν δύναμη απόγνωσης, αλλά ανατροπής.

Ναι, είναι η ώρα για γενικό συναγερμό. Είναι η ώρα το λαϊκό κίνημα να προσπεράσει διάφορες αυταπάτες για εναλλαγή στην κυβέρνηση, να οργανώσει την πάλη του έτσι που να χτυπήσει την ίδια την εξουσία των καπιταλιστών. Να πιστέψει στη δύναμή του, στη δυνατότητα που έχει να οργανώσει τη ζωή του έτσι που να ζήσει χωρίς τα μονοπώλια, χωρίς την καπιταλιστική ιδιοκτησία στα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής. Οι δυνατότητες υπάρχουν. Η δύναμη υπάρχει. Το βήμα μπροστά χρειάζεται.

Η προετοιμασία της απεργίας να πάρει χαρακτηριστικά και πλατιάς συζήτησης για την επόμενη μέρα. Ετσι που όσα δεν φέρνει ο χρόνος όλος να μπορέσει να τα φέρει η στιγμή.

 

Θανάσης ΛΕΚΑΤΗΣ

Posted in ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Τώρα με το ΚΚΕ., με το κκε υπάρχει λύση να συναντηθούμε στο δρόμο της ανατροπής, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Φέρνουν ευρωπαϊκές δυνάμεις καταστολής

Posted by redship στο 14 Οκτωβρίου , 2011

αναδημοσίευση από redfly planet

Διαβάζουμε την εξής είδηση απ’ το Newsbeast

«Αναστάτωση προκάλεσε η πληροφορία που κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο σχετικά με την άφιξη στη χώρα μας της Ευρωπαϊκής Δύναμης Καταστολής Εξεγέρσεων (Eurogendfor), με σκοπό την καταστολή των διαδηλώσεων στην Ελλάδα.
Την είδηση διέψευσε κατηγορηματικά με ανακοίνωσή της η Ελληνική Αστυνομία τονίζοντας πως τα όσα κυκλοφορούν δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.
Ποια είναι όμως η Eurogendfor;
Η Eurogendfor είναι ένοπλο σώμα με ΤΟΜΑ (Τεθωρακισμένα Οχήματα Μάχης) στον εξοπλισμό της, η οποία δημιουργήθηκε για εκτέλεση αποστολών σε αποστολές όπως το Κοσσυφοπέδιο, το Αφγανιστάν κλπ, όπου οι κλασικές ένοπλες δυνάμεις αδυνατούν να φέρουν εις πέρας αποστολές καταστολής πλήθους.
Πρόκειται με λίγα λόγια για ειδική μονάδα Στρατοχωροφυλακής. Η Ευρωπαϊκή Δύναμη Καταστολής Εξεγέρσεων έχει δημιουργηθεί για την πάταξη εξεγέρσεων και αναταραχών στην Ευρώπη και είναι μία πρωτοβουλία από έξι κράτη- Γαλλία, Ιταλία, Κάτω Χώρες, Πορτογαλία, Ισπανία και Ρουμανία. Έχει έδρα την Ιταλία και επεμβαίνει κατόπιν εντολής του ΟΗΕ, του ΝΑΤΟ ή της Ε.Ε.
Όπως ανέφεραν οι πληροφορίες, τις οποίες μετέδωσε και το defencenet.gr, οι πρώτες μονάδες έφτασαν πριν από λίγες μέρες στην Ηγουμενίτσα, όπου μεταφέρθηκαν από την βάση τους στην Βόρειο Ιταλία.
Αρχικά, σύμφωνα πάντα με πληροφορίες που διαψεύδει η ΕΛ.ΑΣ., έφτασε ο εξοπλισμός της μονάδας, ακολούθησαν οι άνδρες και εν συνεχεία τα βαρέα οχήματα.»

~~~~~~~~~~~~~~~~
Είναι προφανές ότι η Ελληνική Αστυνομία δεν είναι κι ο πιο αξιόπιστος πληροφοριοδότης όσον αφορά τα συμφέροντα του λαού. Σιγά μην έλεγε «ναι παιδιά, φέραμε τα κομάντα απ’ την Ευρώπη για να σας σπάσουν την κεφάλα αν τολμήσετε και κάνετε καμμιά αταξία».
Η διαρροή της πληροφορίας μάλλον κάθε άλλο παρά τυχαία είναι, μη σας πω ότι είναι και σκόπιμη ούτως ώστε να δημιουργήσει κλίμα φόβου.
Άρα τρία συμπεράσματα: πρώτον, ότι βλέπουν τα πράματα να σοβαρεύουν απ’ την άποψη του ξεσηκωμού του λαϊκού κινήματος, δεύτερον, δεν εμπιστεύονται και πολύ τις δικές τους δυνάμεις καταστολής (οι οποίοι είναι μισοεκπαιδευμένοι και κακοπληρωμένοι, φοβούνται λέτε μην τα βροντήξουν;) και τρίτον, ότι η πρόσδεση της Ελλάδας στο άρμα της ΕΕ είναι βασικότατος παράγοντας ανάσχεσης του λαϊκού κινήματος.
Εμείς φυσικά δεν φοβόμαστε γιατί δεν μας έμεινε τίποτα άλλο να χάσουμε. Όσο υπάρχουν οι αιτίες της φτώχειας και της εκμετάλλευσης, και δέκα στρατιές Ρομποκόπ να στείλετε, πάλι στο τέλος θα το φάτε το κεφάλι σας.
Κι αφήστε τους νεοφασίστες να λεν: «δεν είναι αυτά απεργίες [για τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων] είναι αμφισβήτηση της δημοκρατίας» (Βενιζέλος) Ου να χαθείτε ρε μακιαβέληδες!

Posted in στρατός κατοχής, Ήταν πατριώτη ένας λαός ένας μεγάλος τοπικός εχθρός. | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Η λύση!

Posted by redship στο 14 Οκτωβρίου , 2011

Γράφει ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

Ολα όσα παρουσίαζαν ως δήθεν «λύσεις» του προβλήματος αποδείχτηκαν φούμαρα.

Στην αρχή μιλούσαν για «επιμήκυνση» του χρέους την οποία ανέμεναν «πώς και πώς». Ε, λοιπόν, τον περασμένο Μάρτη έγινε η «επιμήκυνσή τους». Την πανηγύρισαν δεόντως. Μόλις τέλειωσαν τα πανηγύρια, εκείνο που έφερε για το λαό η «επιμήκυνση» ήταν νέα λιτότητα. Νέα μέτρα. Νέοι φόροι.

Μετά μιλούσαν για «αναδιάρθρωση» του χρέους. Που, όπως έλεγαν, θα έδινε «ανάσα» και θα έφερνε την «ανακούφιση». Ε, λοιπόν, η «αναδιάρθρωση» έγινε τον περασμένο Μάη. Πάλι πανηγύρισαν δεόντως. Πάλι στήθηκαν τα προπαγανδιστικά και επικοινωνιακά «ταρατατζούμ». Τελικά εκείνο που έφερε η «αναδιάρθρωση» για τους εργαζόμενους ήταν το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα της λεηλασίας. Και τον εφαρμοστικό νόμο εξανδραποδισμού.

Επειτα μίλησαν για «κούρεμα» του χρέους. Το πολύφερνο εκείνο «κούρεμα» που εδώ και δυο χρόνια οι υμνητές των μνημονίων το περίμεναν πώς και πώς! Που το περιέγραφαν σαν «τελική λύση» των προβλημάτων του λαού. Που το διαφήμιζαν περίπου ως «μάννα εκ… Βρυξελλών». Ε, λοιπόν, με τις περίφημες αποφάσεις της «ιστορικής» 21ης Ιούλη ήρθε και το πρώτο «κούρεμα». Και τι έγινε; Αυτό που έγινε είναι νέα χαράτσια… Νέοι φόροι… Νέες «έκτακτες» εισφορές… Νέες μειώσεις μισθών και συντάξεων, απολύσεις και μέτρα αφανισμού..!

Τα συμπεράσματα είναι προφανή και οφθαλμοφανή, αρκεί να θέλει κανείς να τα δει.

Πρώτον: Αυτό που οι αστοί, οι οικονομολόγοι, οι πολιτικοί τους εκπρόσωποι και δημοσιολόγοι θέλουν να βαφτίζουν σαν «κρίση χρέους», δεν είναι παρά μια βαθιά καπιταλιστική κρίση.

Είναι κρίση υπερσυσσώρευσης και υπερπαραγωγής κεφαλαίου, η οποία αφορά στις ίδιες τις δομές του καπιταλιστικού συστήματος και η οποία δεν αντιμετωπίζεται ούτε με «κουρέματα», ούτε με «αναδιαρθρώσεις», ούτε με «επιμηκύνσεις» που αφορούν στο επιφαινόμενο, δηλαδή στο χρέος.

Δεύτερον: Ούτε η «διαπραγμάτευση», ούτε η «αναδιαπραγμάτευση», ούτε η «διάρθρωση», ούτε η «αναδιάρθρωση» του χρέους, ούτε η «ελεγχόμενη», ούτε η… ανεξέλεγκτη «πτώχευση», ούτε η «στάση», ούτε η «παράταση» πληρωμών, ούτε τα «ευρωομόλογα», ούτε η «επιμήκυνση», ούτε το «κούρεμα»,

καμία απ’ όλες αυτές τις διαχειριστικές στην ουσία τους προτάσεις δεν αποτελεί «λύση» για το λαό.

Στο πλαίσιο της κρίσης, η οποία αναπόφευκτα επιφέρει καταστροφή τμήματος του υπερσυσσωρευμένου κεφαλαίου, τα παραπάνω αντανακλούν θέσεις,

αντιθέσεις και αδυσώπητους ανταγωνισμούς μεταξύ ιμπεριαλιστικών κέντρων (όπως για παράδειγμα της Γερμανίας με τους «εταίρους» της στην ΕΕ) με ένα «διακύβευμα»:

Το πόσο λιγότερο το καθένα από αυτά τα ιμπεριαλιστικά κέντρα θα επιβαρυνθεί από την καταστροφή του κεφαλαίου και πόσο μεγαλύτερο κομμάτι του κατεστραμμένου κεφαλαίου θα καταφέρουν οι αντιμαχόμενοι να επιβαρύνει τους ανταγωνιστές τους.

Πρόκειται, τελικά, για προτάσεις και ενδοαστικές – ενδοϊμπεριαλιστικές διευθετήσεις μεταξύ κεφαλαιοκρατών, που έχοντας τη βοήθεια των οπορτουνιστικών ουρών τους,

εισηγούνται στον καπιταλισμό διάφορες εναλλακτικές μανούβρες, για να ξεπεράσει την κρίση του φορτώνοντάς την, πάντα, στο λαό.

Αντίθετα, ειδικά σε μια χώρα όπως η Ελλάδα,

που ο λαός μόνο την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα έχει πληρώσει μισό τρισ. ευρώ (!) για τοκοχρεολύσια, αλλά τώρα του λένε ότι «χρωστάει» τα διπλά (!!),

σε μια χώρα που κυβέρνηση, ΝΔ, ΛΑ.Ο.Σ., αστικό πολιτικό κατεστημένο, ΔΝΤ και ΕΕ λειτουργούν σαν «χωροφύλακες», σαν «φουσκωτοί» και σαν «εισπράκτορες» των τοκογλύφων για λογαριασμό των ντόπιων «πατριωτών» και των «φιλελλήνων» καπιταλιστών, τραπεζιτών και δανειστών «μας»,

η λύση για το λαό δεν μπορεί να προέλθει μέσα στον καπιταλισμό.

Η καπιταλιστική κρίση γεννιέται πάνω στο έδαφος της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας και μόνο η εξάλειψη της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας μπορεί να επιφέρει την εξάλειψη των κρίσεων.

Επομένως η λύση – η μόνη λύση που υπάρχει – ισοδυναμεί με το… «κούρεμα» και με το πέταμα στο σκουπιδοτενεκέ της Ιστορίας όλων αυτών που προκάλεσαν το πρόβλημα.

Η λύση, η μόνη δυνατή, η μόνη ρεαλιστική, περνάει μέσα από εκείνο

που το ΚΚΕ από την πρώτη στιγμή της «τρομοκρατίας» του χρέους και των ελλειμμάτων, τονίζει, καθαρά και ξάστερα:

Συμμαχία της εργατικής τάξης και των καταπιεζόμενων στρωμάτων για την ανατροπή της εξουσίας των καπιταλιστών.

Κοινωνική ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής, κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων, που ως λαϊκή περιουσία θα τεθούν στην υπηρεσία της κάλυψης των κοινωνικών αναγκών, θα λειτουργούν σχεδιασμένα για τη μετατροπή του παραγόμενου πλούτου σε κοινωνικό όφελος και όχι σε ατομικό κέρδος του καπιταλιστή.

Αποδέσμευση της Ελλάδας από την ΕΕ.

Οργανωμένη άρνηση του λαού να πληρώσει την κρίση της πλουτοκρατίας.

Διαγραφή του χρέους, με λαϊκή εξουσία και οικονομία.

Posted in ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης, Νίκος Μπογιόπουλος, Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα!, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός | Με ετικέτα: , , , | 1 Comment »

Η πολιτική εξαθλίωσης του λαού «σκοτώνει». Παιδιά πηγαίνουν στο σχολείο νηστικά

Posted by redship στο 14 Οκτωβρίου , 2011

Εκπαιδευτικοί και γονείς καταγγέλλουν περιπτώσεις παιδιών που πηγαίνουν στο σχολείο νηστικά, που φτάνουν να τρώνε ακόμα και από τα σκουπίδια, που αρρωσταίνουν και δεν έχουν χρήματα για γιατρό και θεραπεία…

 
Παπαγεωργίου Βασίλης

Πεινάω. Χτες φάγαμε μόνο ένα πιάτο ρύζι. Ο μπαμπάς μου πληρώνεται με 700 ευρώ και φοβάται ότι θα χάσει τη δουλειά του.

Τα λόγια αυτά βγήκαν από το στόμα μαθήτριας της Τετάρτης Δημοτικού σε σχολείο του Νέου Ηρακλείου Αττικής μέσα στην τάξη και εκφράζουν την αγωνία χιλιάδων παιδιών σε όλη τη χώρα. Η φτώχεια, που πάντα υπήρχε στο καπιταλιστικό σύστημα, τώρα θεριεύει και αποκαλύπτεται μέσα στη σχολική τάξη. Ο «ένας εργαζόμενος ανά οικογένεια», με υποτυπώδη μισθό και εναλλαγές εργασίας με ανεργία, δεν μπορεί παρά να μεταφράζεται σε φτώχεια.

Τραγική εκδοχή των αποτελεσμάτων της πολιτικής που τα παίρνει όλα από τις λαϊκές οικογένειες είναι τα περιστατικά παιδιών που πηγαίνουν στο σχολείο ατάιστα, αντικατοπτρίζοντας την κατάσταση που βιώνουν σήμερα όλο και περισσότερες οικογένειες. Πίσω από τις στατιστικές και τις διαπιστώσεις για ανθρώπους που τρώνε από ό,τι περισσέψει στη λαϊκή, για τον αυξανόμενο αριθμό Ελλήνων που τρώνε στα συσσίτια, για την ανεργία, υπάρχουν χιλιάδες άνθρωποι οι οποίοι έχουν και παιδιά σε σχολική ηλικία.

Δεν μπορεί παρά να αγανακτεί κάποιος για αυτή την κατάσταση που ξεπερνά κάθε όριο, όταν την ίδια στιγμή κάποιοι λίγοι «μπουκώνουν» από τα κέρδη. Η προφανής αυτή επίπτωση του εκμεταλλευτικού συστήματος στις ζωές των παιδιών απαιτεί το δυνάμωμα της συλλογικής αλληλεγγύης, της συνειδητοποίησης ότι η φτώχεια δεν είναι «έγκλημα», αλλά έκφραση του καπιταλισμού, της μετατροπής της αγανάκτησης που νιώθει κάθε άνθρωπος σε αγωνιστική καταδίκη και διεκδίκηση μιας άλλης πολιτικής.

Από τα σκουπίδια…

Εκπαιδευτικοί και γονείς κάνουν λόγο για παιδιά που υποσιτίζονται, που εκπαιδευτικοί τούς αγοράζουν φαγητό από το κυλικείο του σχολείου για να σταθούν στα πόδια τους. Αναφέρεται περίπτωση παιδιού στην Κυψέλη, που μένει στο δρόμο με την άνεργη μητέρα του και όμως πηγαίνει στο Λύκειο. Οταν μάλιστα εντοπίστηκε η περίπτωσή του, ζητήθηκε να μεριμνήσει η πολιτεία, η οποία του παρείχε …ψυχολογική υποστήριξη. Σε σχολεία της Κυψέλης και του Πειραιά δάσκαλοι διαπίστωσαν ότι παιδιά του Δημοτικού τρώνε από τα σκουπίδια, κάτι που παρατηρείται κυρίως στις πρώτες τάξεις, καθώς τα μικρά παιδιά έχουν λιγότερες αναστολές.

Το ζήτημα του υποσιτισμού των παιδιών – και με βάση τις ανάγκες της ηλικίας τους – δεν είναι νέο, ωστόσο οξύνεται σε συνθήκες κρίσης. Τον περασμένο Φλεβάρη, στις ΗΠΑ, έρευνα μη κερδοσκοπικής οργάνωσης έδειξε ότι το να πηγαίνουν στο σχολείο ατάιστα τα παιδιά είναι το τρίτο σοβαρότερο θέμα που απασχολεί τους εκπαιδευτικούς. Εδειξε επίσης ότι για το 65% των παιδιών, το φαγητό που τρώνε στο σχολείο είναι και η πηγή διατροφής τους.

Ακόμα και αν έχουν λυμένο το ζήτημα της διατροφής, τα παιδιά στερούνται άλλα πράγματα. Εκπαιδευτικοί μιλούν για περιπτώσεις παιδιών που απουσιάζουν από το σχολείο λόγω ασθένειας πολλές μέρες και φτάνουν σε σημείο να κινδυνεύουν να μείνουν από αδικαιολόγητες απουσίες γιατί δεν έχουν χρήματα να πληρώσουν επίσκεψη σε γιατρό. Μάλιστα σε μία περίπτωση, τα χρήματα τα έδωσαν από την τσέπη τους εκπαιδευτικοί. Υπενθυμίζεται ότι μόλις πριν λίγες μέρες δημοσιεύτηκε έρευνα Βρετανών ερευνητών για τις επιπτώσεις στην υγεία των Ελλήνων από την οικονομική κρίση όπου φαινόταν ότι λιγότεροι επισκέπτονται και θα επισκέπτονται γιατρό λόγω οικονομικών προβλημάτων. Εκπαιδευτικός περιέγραψε περίπτωση μαθητή σε σχολείο του Αγίου Ελευθερίου στην Αθήνα, ο οποίος έλειπε από το σχολείο πολλές μέρες λόγω ασθένειας, ωστόσο δεν δικαιολογούσε τις απουσίες του γιατί δεν μπορούσε να πληρώσει ιατρική επίσκεψη. Είναι χαρακτηριστικό δεν το αποκάλυψε αμέσως, αλλά μετά από πολλή συζήτηση με εκπαιδευτικούς…

Περιμένουν «αναφορά»

Αυτό που γίνεται καθημερινότητα πια στα σχολεία φτάνει να το αμφισβητεί για λογαριασμό της κυβέρνησης το υπουργείο Παιδείας, το οποίο χτες, με αφορμή καταγγελία του Α’ Συλλόγου Εκπαιδευτικών Αθηνών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης για λιποθυμία μαθητή λόγω ασιτίας, δήλωνε ότι: «Σε έλεγχο που έγινε στα σχολεία της περιοχής, δεν υπήρξε καμία αναφορά για λιποθυμικά επεισόδια μαθητών από ασιτία, όπως ενημέρωσαν οι προϊστάμενοι της Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης.

Κάποιοι επιχειρούν από την έναρξη της σχολικής χρονιάς να δημιουργήσουν με ακραίο τρόπο κλίμα ανασφάλειας στα σχολεία και βάζουν λουκέτα και αλυσίδες παρακωλύοντας την εκπαιδευτική διαδικασία.

Τώρα κάποιοι καταφεύγουν μέσω των ΜΜΕ και στο έσχατο μέσο της λαϊκίστικης προπαγάνδας, χωρίς να διστάζουν να χρησιμοποιήσουν ακόμη και τους ίδιους τους μαθητές».

Η φράση του Μπρεχτ «Οι χορτάτοι μιλούν στους πεινασμένους….» ταιριάζει στο υπουργείο Παιδείας, το οποίο σε ρόλο …Μαρίας Αντουανέτας περιμένει «αναφορά» για να καταλάβει ότι η πολιτική αυτή δημιουργεί τραγικά αδιέξοδα. Αυτό που φαίνεται παράξενο και «φτιαχτό» στο υπουργείο Παιδείας είναι πραγματική εικόνα, που αντικρίζουν οι εκπαιδευτικοί, οι μαθητές στο πρόσωπο του διπλανού τους, οι γονείς. Οπως παρατήρησε σε επικοινωνία με τον «Ρ» μία γονιός, «οι άνθρωποι ντρέπονται να μιλήσουν, αντί να ντρέπονται αυτοί που τους έφεραν σε αυτή την κατάσταση».

Αλλωστε, το παράξενο θα ήταν να μπορούσαν οι οικογένειες να συντηρούνται, να πληρώνουν τους λογαριασμούς, να τρώνε και να ντύνονται οικογένειες όταν ο πατέρας κάνει δύο μεροκάματα το μήνα ή είναι μακροχρόνια άνεργος, όταν ένας ή και οι δύο γονείς είναι άνεργοι, όταν πρόκειται για μονογονεϊκή ή πολύτεκνη οικογένεια. Μάλιστα, τα παιδιά θα κληθούν να «πληρώσουν» καθώς η κατάσταση αυτή τους αποκλείει ουσιαστικά από το μορφωτικό δικαίωμα. Γιατί όταν η τσέπη αδειάζει, όταν το στομάχι γουργουρίζει, ούτε λόγος για παρακολούθηση και εμπέδωση του μαθήματος…

Posted in ριζασπάστης, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός, καταλήστευση του λαού, να "πάρει ανάποδες" ο λαός | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »