καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Αύγουστος 2011
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Ιολ.   Σεπτ. »
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    293031  
  • Εγγραφή

Απειθαρχία στην … επιστημονική αγραμματοσύνη!

Posted by redship στο 14 Αυγούστου , 2011


Η κυβέρνηση θέλει να επιβάλει πτυχία χωρίς ολοκληρωμένο επιστημονικό περιεχόμενο, για τη μεγάλη πλειοψηφία των φοιτητών και των σπουδαστών. Επιδιώκει να μετατρέψει τα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ σε μαγαζιά …κατάρτισης με πτυχία πολλών ταχυτήτων

 
Θέλουν το περιεχόμενο και η δομή των σπουδών, σε πανεπιστήμια και ΤΕΙ, να ανταποκρίνεται πλήρως στις απαιτήσεις της «αγοράς» και να «παράγεται» μια μεγάλη μάζα αναλώσιμων, μισοκαταρτισμένων και μισομορφωμένων επιστημόνων, ώστε να χρησιμοποιούνται «ευέλικτα» σε πολλά επαγγέλματα. Αυτός είναι ένας απ’ τους βασικούς στόχους της κυβέρνησης με το νόμο – πλαίσιο για την Ανώτατη Εκπαίδευση, τον οποίο προωθεί και έχει σκοπό να ψηφίσει μέχρι τα τέλη Αυγούστου. Εάν περάσει και εφαρμοστεί ο νόμος – πλαίσιο, τα Ιδρύματα θα μετατραπούν σε «εκπαιδευτικές» επιχειρήσεις με διάφορες εμπορικές δραστηριότητες, περισσότερες από σήμερα. Η πρόσβαση στην επιστήμη θα αποτελεί προνόμιο για ακόμα λιγότερους, ενώ για τους πολλούς θα υπάρχουν τα υποβαθμισμένα προγράμματα σπουδών, που θα οδηγούν σε ένα πτυχίο χωρίς επιστημονικό αντίκρισμα και «φυσικά» καμία επαγγελματική κατοχύρωση.

Οι «εκπαιδευτικές» επιχειρήσεις (τα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ) θα έχουν και άλλες «εκπαιδευτικές» δραστηριότητες: Θα απονέμουν «τίτλους σπουδών» (πιστοποιητικά) για ένα ή δύο χρόνια μαθημάτων, ενώ θα λειτουργούν και ως κέντρα Διά Βίου Μάθησης (κατάρτισης) με δίδακτρα. Οι απόφοιτοι των πανεπιστημίων και των ΤΕΙ θα επιδιώκουν να συμπληρώσουν το πτυχίο τους με πιστοποιητικά και βεβαιώσεις, τα οποία, βέβαια, δε θα δίνονται μόνο απ’ τα ιδρύματα, αλλά και από κάθε (καθαρά) ιδιωτική εκπαιδευτική δομή.

Προγράμματα σπουδών «μενού»!

Σήμερα θα σταθούμε στα πρώτα, τα «κλασικά» πτυχία των πανεπιστημίων και των ΤΕΙ. Οπως είναι γνωστό, σύμφωνα με το σχέδιο νόμου, θα αρκούν (αν το πανεπιστήμιο το επιλέξει) τρία χρόνια σπουδών για την απόκτηση ενός πτυχίου. Ενα εύλογο ερώτημα, βέβαια, είναι πώς γίνεται οι επιστήμες να εξελίσσονται και η διάρκεια σπουδών να μειώνεται. Η απάντηση είναι …απλή: Στόχος δεν είναι με τις σπουδές στα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ, στο προπτυχιακό επίπεδο, να προσφέρεται ένα ολοκληρωμένο επιστημονικό πρόγραμμα σπουδών, μετά το οποίο ο φοιτητής κατέχει ένα επιστημονικό αντικείμενο.

Ολα τα προηγούμενα χρόνια, άλλωστε, με τις αναδιαρθρώσεις που προηγήθηκαν, ένα μεγάλο μέρος του επιστημονικού περιεχομένου των σπουδών πέρναγε στο μεταπτυχιακό επίπεδο. Στα περισσότερα μεταπτυχιακά επιβάλλονταν δίδακτρα και είχε «κατοχυρωθεί» ένας βασικός ταξικός φραγμός και μετά την εισαγωγή στο πανεπιστήμιο. Παράλληλα, κατασκευάστηκαν τμήματα χωρίς επιστημονικό περιεχόμενο και πολλοί φοιτητές έπαιρναν ένα πτυχίο χωρίς αντίκρισμα.

Σε αυτό το έδαφος, που στρώθηκε απ’ τις προηγούμενες κυβερνήσεις, ήρθε πέρσι και η «περίφημη» κυνική δήλωση της υπουργού Παιδείας, Α. Διαμαντοπούλου: «Στόχος είναι οι φοιτητές να μπορούν να κάνουν ένα δικό τους μενού, δηλαδή να μπορούν να επιλέξουν μαθήματα κατά τη διάρκεια των σπουδών τους». Σκοπός, λοιπόν, είναι ένα «μενού» μαθημάτων, το οποίο, βέβαια, δε θα το επιλέγει ο φοιτητής, αλλά θα υποβάλλεται απ’ τους στόχους του πανεπιστημίου – επιχείρηση, τη σύνδεσή του με τις εταιρείες του κλάδου, τις θεωρίες που κατά διαστήματα θα προωθούνται ως καινοτόμες. Πρακτικά, θα υπάρχει διαφορά και μεταξύ πτυχίων ίδιων αντικειμένων, αφού το περιεχόμενο σπουδών (τα «μενού») μπορεί να είναι διαφορετικά, ακόμα και στα πιο βασικά μαθήματα, για κάθε φοιτητή.

Τι δουλειά έχει η επιστήμη με τα «μενού»; Προφανώς, καμία. Τα «μενού» θα είναι τα «νέα» απόλυτα υποβαθμισμένα «πτυχία» που θα προσφέρει το «Πανεπιστήμιο ΑΕ», το οποίο θα χρηματοδοτείται και με όρους «ανταγωνιστικότητας» απ’ το κράτος, ενώ θα κάνει μπίζνες, για να προωθεί τα προϊόντα του κ.τ.λ. Τα «πτυχία», ακόμα και αν τη συγκεκριμένη περίοδο δεν επιβάλλονται δίδακτρα, θα είναι και αυτά προϊόντα. Τα πανεπιστήμια θα ανταγωνίζονται το ένα το άλλο, για να κερδίζουν χρηματοδότηση και να έχουν καλύτερη εικόνα στην «αγορά». Θα έχουν έδρες με χορηγούς και το περιεχόμενο των μαθημάτων και των προγραμμάτων σπουδών δε θα καθορίζεται με επιστημονικά δεδομένα.

Οι «γρήγορες» κι «εύκολες» λύσεις

Ολα τα παραπάνω δε θα γίνουν απ’ τη μια μέρα στην άλλη και …δε χρειάζεται την επόμενη μέρα της ψήφισης του νόμου όλα τα πτυχία να γίνουν τρίχρονα. Ενδεχομένως, άλλωστε, και να μην είναι απαραίτητο σε κάποιες περιπτώσεις. Στόχος είναι να χτυπηθεί το περιεχόμενο σπουδών, η γνώση που δίνεται μέσα στα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ, και αυτό με κάθε άρθρο του σχεδίου νόμου διαλύεται. Γκρεμίζεται, δηλαδή, η συνοχή και οι αρχές της κάθε επιστήμης στην εκπαιδευτική διαδικασία.

Οι επιχειρήσεις, είτε ως χρηματοδότες, είτε ως αγοραστές των προϊόντων των ιδρυμάτων (έρευνα κ.ά.) θα επηρεάζουν απευθείας, πλέον, το περιεχόμενο σπουδών που θα εξαρτάται άμεσα, πια, απ’ τις «ορέξεις» της «αγοράς», οι οποίες δεν είναι σταθερές, αφού κριτήριό τους είναι η κερδοφορία, άρα και το περιεχόμενο των πτυχίων κατάρτισης θα αλλάζει συνεχώς. Στο πανεπιστήμιο της «αγοράς» (όπου οι επιγραφές των επιχειρήσεων θα είναι περισσότερες απ’ τις αίθουσες….) η κατεύθυνση θα είναι μια: «Εξυπνες» λύσεις και ευκαιρίες με «γρήγορα» πτυχία.

Παράλληλα, πολλαπλασιάζονται οι φοιτητές και οι σπουδαστές που αναγκάζονται να δουλεύουν και να σπουδάζουν, ενώ οι οικογένειές τους δυσκολεύονται να τους βοηθήσουν. Προσπαθούν να τελειώσουν όσο πιο γρήγορα γίνεται, ελπίζοντας πως θα βρουν μια δουλειά. Το γεγονός αυτό θα εκμεταλλευτεί η «αγορά» και το πανεπιστήμιο – επιχείρηση, για να ενισχυθεί η αυταπάτη της «εύκολης» λύσης.

Η «αγορά» διαλέγει…

Ρόλο στην υποβάθμιση των πτυχίων, στην άμεση συσχέτισή τους με τις «ανάγκες» της «αγοράς», στην απόρριψη ορισμένων επιστημονικών αντικειμένων (μη εμπορικών) έχει να παίξει και η αναβαθμισμένη ΑΔΙΠ, η Αρχή Διασφάλισης και Πιστοποίησης της ποιότητας στην Ανώτατη Εκπαίδευση (μηχανισμός εμπειρογνωμόνων). Η ΑΔΙΠ με διάφορους δείκτες ανταγωνιστικότητας (τι ζητά η «αγορά» κ.ά.) θα αξιολογεί και θα πιστοποιεί τα προγράμματα σπουδών. Με αυτόν τον τρόπο, θα ελέγχεται το περιεχόμενο σπουδών με όρους «αγοράς», αλλά και θα απορρίπτονται ή θα αλλοιώνονται ολόκληρα επιστημονικά αντικείμενα, επειδή δεν είναι αρκετά «ανταγωνιστικά». Επίσης, μέσα από την αξιολόγηση (απ’ την «αγορά») και την πιστοποίηση θα εντείνεται και ο ανταγωνισμός μεταξύ τμημάτων ή πανεπιστημίων.

Υπενθυμίζουμε ότι το υπουργείο έχει υποστηρίξει πως η διάρκεια σπουδών θα καθορίζεται απ’ τα ίδια τα πανεπιστήμια (με μικρότερη τα 3 χρόνια), ενώ για να γίνει μείωση στο χρόνο σπουδών θα πρέπει να συμφωνούν όλα τα τμήματα με το ίδιο επιστημονικό αντικείμενο. Κάτι τέτοιο βέβαια στην πράξη θα «σπάσει». Για παράδειγμα, τι πρόκειται να γίνει αν τρία τμήματα Μαθηματικών υποστηρίζουν πως πρέπει να μειωθεί η διάρκεια σπουδών, ενώ άλλα δύο διαφωνούν; Σε αυτήν την περίπτωση ποιος θα αποφασίζει;…

Κέντρα ταξικών φραγμών και πανεπιστήμια πολλών ταχυτήτων

Προκύπτει, βέβαια, ένα ερώτημα: Δε χρειάζεται επιστημονικό δυναμικό υψηλού επιπέδου το κεφάλαιο και φτιάχνει ένα πανεπιστήμιο …κατάρτισης; Προφανώς και χρειάζεται. Τα «Κέντρα Αριστείας», που θα ιδρυθούν, θα αναλάβουν την «παραγωγή» του επιστημονικού δυναμικού. Τα Κέντρα Αριστείας, τα οποία θα επιλέγονται για τις «βέλτιστες πρακτικές ποιότητας και καινοτομίας», θα μπορεί να είναι ολόκληρα ΑΕΙ, Σχολές ή Τμήματα. Η δυνατότητα ανάδειξης ολόκληρων πανεπιστημίων ή ΤΕΙ προστέθηκε στο σχέδιο που κατατέθηκε στη Βουλή και αποδεικνύει πως – και επίσημα – θα υπάρχουν πανεπιστήμια πολλών ταχυτήτων και σε επίπεδο περιεχομένου σπουδών. Τα Κέντρα Αριστείας, «φυσικά», δε χωράνε τους πάντες και, προφανώς, θα επιλέγεται ένα ποσοστό φοιτητών.

Για τους περισσότερους φοιτητές, όμως, τα πτυχία των πανεπιστημίων και των ΤΕΙ θα μοιάζουν με πιστοποιητικά …κατάρτισης, που θα πρέπει να συμπληρώνονται διαρκώς με άλλα πιστοποιητικά και βεβαιώσεις από σεμινάρια, καταρτίσεις κ.τ.λ. Οι μισοκαταρτισμένοι επιστήμονες θα μαθαίνουν, από νωρίς, να μη σκέφτονται και να δρουν σύμφωνα με τις αρχές της επιστήμης τους (τις οποίες σε πολλές περιπτώσεις δε θα γνωρίζουν ή θα …μισογνωρίζουν), αλλά με βάση ένα γενικό μάνατζμεντ προώθησης της επιστήμης τους, όπως θα το απαιτούν οι επιχειρήσεις. Τα πτυχία για τους πολλούς θα είναι …μοναδικά για τον καθένα όπως ορίζει η εξατομίκευση της εκπαίδευσης, η λεγόμενη «ατομική εκπαιδευτική διαδρομή». Συνεπώς, το υποβαθμισμένο πτυχίο θα είναι μέρος ενός συνόλου «χαρτιών», με το οποίο ο αυριανός εργαζόμενος θα «διαπραγματεύεται» την ατομική του σύμβαση εργασίας.

Με λίγα λόγια, ο νόμος – πλαίσιο της κυβέρνησης δεν είναι μόνο ταφόπλακα για ό,τι έχει απομείνει απ’ τη δημόσια Ανώτατη Εκπαίδευση. Είναι ένας ιδιαίτερα σημαντικός κρίκος, ανάμεσα στις βάρβαρες αναδιαρθρώσεις, που θα καταδικάσει ολόκληρες γενιές (προφανώς, κυρίως από λαϊκά στρώματα) σ’ έναν ατελείωτο μαραθώνιο αμάθειας και εκμετάλλευσης. Ο νόμος – πλαίσιο να μην περάσει, να μην εφαρμοστεί με απειθαρχία και ανυπακοή σε κάθε έκφραση της …επιστημονικής αγραμματοσύνης.

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: