καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Απρίλιος 2011
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Μαρ.   Μάι. »
     123
    45678910
    11121314151617
    18192021222324
    252627282930  
  • Εγγραφή

Archive for Απρίλιος 2011

Θα ρθουν στιγμές

Posted by redship στο 30 Απριλίου , 2011

Advertisements

Posted in τραγουδια, τραγούδια αγαπημένα, Π.Α.ΜΕ, έλληνες και ξένοι εργάτες ενωμένοι, εμπρός λαέ μη σκύβεις το κεφάλι | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Για την Εργατική Πρωτομαγιά 2011

Posted by redship στο 30 Απριλίου , 2011

ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΚΚΕ
 
Σύντροφοι εργάτες και εργάτριες, Ελληνες και μετανάστες, νέοι και νέες της εργατικής – λαϊκής οικογένειας,

Αυτή την κρίσιμη Πρωτομαγιά είναι επιτακτική ανάγκη να βάλουμε τέλος στις αυταπάτες, στο φόβο και στη μοιρολατρία. Η εργατική τάξη έχει τη δύναμη να αντιστρέψει τη σημερινή κατάσταση. Από άκρη σε άκρη σε όλη τη χώρα πρέπει να ακουστεί μυριόστομο: Καμιά θυσία για τους εκμεταλλευτές μας. Ταξική αφύπνιση, ενότητα και οργάνωση παντού. Πάλη για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής, για την υπεράσπιση της ζωής της εργατικής οικογένειας από τη φτώχεια και την ανεργία. Ολοι στον αγώνα για μια ζωή αντάξια της δουλειάς μας και των αναγκών μας. Για να γίνει η εργατική τάξη δύναμη ανατροπής και εξουσίας. Χωρίς εσένα γρανάζι δεν γυρνά, εργάτη μπορείς χωρίς αφεντικά.

Η εργατική τάξη είναι η κοινωνική δύναμη που μπορεί να συμβάλει καθοριστικά στη δημιουργία και να ηγηθεί της μεγάλης λαϊκής συμμαχίας με τους αυτοαπασχολούμενους επαγγελματίες, τη φτωχή αγροτιά, για ριζικές ανατροπές, για μια νέα οργάνωση της κοινωνίας, όπου τα μεγάλα εργοστάσια και επιχειρήσεις, ο φυσικός πλούτος, η γη, οι μεγάλες αγροτικές επιχειρήσεις θα ανήκουν σ’ όλη την κοινωνία και θα παράγουν σχεδιασμένα με λαϊκό εργατικό έλεγχο, για την ικανοποίηση των διευρυμένων λαϊκών αναγκών.

Ο σοσιαλισμός είναι η μόνη απάντηση στη βαρβαρότητα του καπιταλισμού. Ο μόνος δρόμος για να ζήσει καλύτερα η εργατική τάξη, ο λαός, να κατακτήσει τα σύγχρονα δικαιώματά του. Χωρίς φτώχεια, κρίσεις, πολέμους, που αναπόφευκτα γεννά ο γερασμένος και αγιάτρευτος καπιταλισμός, που γίνεται επικίνδυνος, όσο ποτέ άλλοτε, για την εργατική τάξη και τους λαούς όλου του κόσμου. Αυτός είναι ο δρόμος προς την κοινωνική απελευθέρωση, την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, για το βασίλειο της ελευθερίας, τον κομμουνισμό.

Εργάτες, εργάτριες, άνεργοι, ψηλά το κεφάλι!

Εμπιστευτείτε το Κόμμα σας, το ΚΚΕ. Εχει αποδείξει ότι είναι ικανός και άξιος εκφραστής, οργανωτής και καθοδηγητής των συμφερόντων, των αγώνων σας. Ολες οι προβλέψεις του επαληθεύτηκαν. Δε δειλιάζει μπρος στον ταξικό αντίπαλο και το σύστημα. Είναι έμπειρο, έχει διδαχθεί, έχει βγάλει συμπεράσματα από τις κατακτήσεις και τα λάθη του σοσιαλισμού που γνωρίσαμε στην Ευρώπη. Είναι ο αδιάλλακτος υπερασπιστής του δίκιου σας, χωρίς να λυπάται κόπους και θυσίες.

Ο καπιταλιστικός δρόμος ανάπτυξης, η στρατηγική που υπηρετεί την κερδοφορία και την ανταγωνιστικότητα των μεγάλων καπιταλιστών έχει αποδειχθεί ότι σας φέρνουν διαρκώς νέα μεγαλύτερα βάσανα. Οσες θυσίες και αν κάνεις θα σου ζητούν ακόμα περισσότερες και όταν έχει κρίση και όταν έχει άνοδο των κερδών. Είναι φαύλος κύκλος που οδηγεί το λαό από το κακό στο χειρότερο.

Είναι απάτη ότι υπάρχει προς όφελος του λαού «άλλο μείγμα πολιτικής», όπως ισχυρίζεται η ΝΔ, «σωστός τρόπος εφαρμογής του μνημονίου» που λέει ο ΛΑ.Ο.Σ., ή «μορφή αναδιάρθρωσης του χρέους» που προτείνουν τμήμα του ΠΑΣΟΚ, της αστικής τάξης και μαζί τους διάφορες τάσεις του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Είναι παγίδα οι προτάσεις συμμαχίας του λαού με τμήματα της πλουτοκρατίας για να δημιουργηθεί μια «πατριωτική κυβέρνηση», ή αριστερή συμμαχία για κεντροαριστερή κυβέρνηση. Αυτά τα σενάρια δένουν το λαό στο άρμα της πλουτοκρατίας, οδηγούν τους λαϊκούς αγώνες σε αδιέξοδα και το εργατικό κίνημα σε διάλυση. Τώρα είναι επιτακτική ανάγκη να εγκαταλείψεις οριστικά το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ, την κυρίαρχη πολιτική, τα ιδεολογήματα των κομμάτων που με τον έναν ή άλλον τρόπο υπηρετούν το σύστημα και να συστρατευθείς με το ΚΚΕ. Να γυρίσεις την πλάτη στους συνδικαλιστές που εκφράζουν τα συμφέροντα μιας εργατικής αριστοκρατίας, το συμβιβασμό και τη συνδιαλλαγή. Η αλλαγή των συσχετισμών δυνάμεων παντού, αρχίζοντας από το εργοστάσιο και τον κλάδο, αποτελεί σήμερα το κλειδί για θετικές εξελίξεις υπέρ του λαού.

Λύση για το λαό υπάρχει μόνο με οργανωμένο εργατικό – λαϊκό αγώνα σε σύγκρουση με τα μονοπώλια, τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις, τις κυβερνήσεις και τα κόμματά τους, τους δορυφόρους τους, με λαϊκή συμμαχία και ισχυρό ΚΚΕ.

Τιμάμε την Εργατική Πρωτομαγιά, τις θυσίες, τους αγώνες της παγκόσμιας εργατικής τάξης στέλνοντας αγωνιστικό μήνυμα αλληλεγγύης στους εργάτες και στις εργάτριες όλου του κόσμου. Δίνοντας υπόσχεση ότι θα συμβάλουμε πιο αποφασιστικά στη χώρα μας να ηττηθεί η εξουσία των μονοπωλίων, να ανατραπεί η καπιταλιστική βαρβαρότητα, για το σοσιαλισμό.

Διαδηλώνουμε σε όλη τη χώρα, κατά της συμμετοχής της στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και επεμβάσεις σε βάρος των λαών της Αφρικής και της ευρύτερης περιοχής.

Υψώνουμε αποφασιστικά τη φωνή μας και καλούμε όλους τους εργάτες, τους νέους, τις γυναίκες, τους ριζοσπάστες, τους προοδευτικούς ανθρώπους να συστρατευθούν κατά του αντικομμουνισμού και των τρομοκρατικών μέτρων κατά Κομμουνιστικών Κομμάτων, από την ΕΕ και άλλες ιμπεριαλιστικές συμμαχίες. Από το σοσιαλισμό που γνωρίσαμε η εργατική τάξη, οι λαοί έχουν πολλά να μάθουν και να διδαχτούν, τόσο από τις μεγάλες και πρωτόγνωρες κατακτήσεις του προηγούμενου αιώνα, όσο και από παρεκκλίσεις που έγιναν και οδήγησαν στην προσωρινή ήττα.

Ζήτω η παγκόσμια εργατική τάξη!

Ζήτω η επαναστατική κομμουνιστική κοσμοθεωρία, ο μαρξισμός – λενινισμός, η επιστημονική τεκμηρίωση της πάλης για την ανατροπή του καπιταλιστικού συστήματος σε κάθε χώρα, σε όλο τον κόσμο. Αυτός είναι ο δρόμος για να ζήσουν οι λαοί ειρηνικά, χωρίς τη βαρβαρότητα του καπιταλισμού, χωρίς πολέμους.

Η ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΚΚΕ

Posted in πολιτικη, ταξικός πόλεμος, Π.Α.ΜΕ, αντεπίθεση λαέ, εμπρός λαέ μη σκύβεις το κεφάλι, κκε, με το κκε υπάρχει λύση να συναντηθούμε στο δρόμο της ανατροπής | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

Πρώτη του Μάη

Posted by redship στο 30 Απριλίου , 2011

Posted in τραγουδια, τραγούδια αγαπημένα | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Η νεκρή πριγκίπισσα της χωματερής

Posted by redship στο 30 Απριλίου , 2011

 
Την εργατική φετινή Πρωτομαγιά, όπως κι όσο έχει φροντίσει το μιντιακό κατεστημένο παγκοσμίως, θα πρέπει να τη θυμούνται δύο δισεκατομμύρια άνθρωποι ως στέμμα σε προφυλακτικά, καπάκια καμπινέδων, σακούλες εμετού με το πριγκιπικό ζεύγος!!! Γι’ αυτό παντρεύονται Παρασκευή τα πιτσούνια. Για να χωνεύσω το Σαββατοκύριακο τα υπολείμματα του καρακιτσαριού εκατοντάδες χιλιάδες λοβοτομημένοι εργαζόμενοι που προτιμούν τις άμαξες και τα άλογα – τα ποτισμένα με αντιδιουρητικό και αντιχεστικό για να μην αφοδεύσουν κατά την τελετή – από τον Αμερικανό πασχαλινό κούνελο του πλανηταρχικού τσίρκου. O! Tempora! Ο! Mores!

Τι καιροί, τι ήθη! Αρκετά με τις αηδίες. Είναι πολύ το αίμα και πολύς ο κόπος για ν’ αντέξει ακόμα και η στήλη μου κάτι παραπάνω από μερικές αράδες.

Σύντροφοι, την εικόνα του φιλοτεχνημένου πριγκιπιταριού… θα τη θυμάμαι όσο ζω, από δω και μπρος, για καθαρά «επαγγελματικούς» λόγους. Δημοσιογραφικούς τάχα μου δήθεν. Δεν είναι που αδυνατώ να κατανοήσω πώς 12.000 «συνάδελφοι» θα στηθούν να μεταδώσουν το θέαμα. Συνένοχοι στην επιστροφή του κόσμου 500 χρόνια πίσω κι ακόμα παραπίσω. Είναι που δεν άντεξα να βλέπω τη μουράκλα του Γουίλι και της Κέιτ κι από κάτω, να σέρνεται στην κινούμενη γραμμή των μη οπτικοποιημένων ειδήσεων, στην Ελλάδα του 2011, η είδηση: «Το έκτο πτώμα βρέθηκε στη χωματερή της Φυλής. Ανήκει σε Ασιάτισσα περίπου 25 ετών…». Το έκτο πτώμα στη χωματερή. Ανώνυμο. Αλλης, απ’ την «υπέροχη» «κυρίαρχη» λευκή μας σάρκα, φυλής. Μετανάστρια; Φιλιππινέζα; Πόσες σκάλες πρόλαβε να καθαρίσει; Πόσα παιδάκια τάισε και κοίμησε; Πόσους τυχόν «πελάτες» σε μπορδελόκεντρα εξυπηρέτησε; Η είδηση δε λέει. Δε θα πει ποτέ. Κι εγώ θέλω να παραγγείλω τη σακούλα εμετού με τους πρίγκιπες απάνω, να ξεράσω έξι κι εξήντα έξι φορές. Θέλω να πάει 1,2 δημοσιογράφος κι όχι 12.000, να καλύψουν και ν’ ανακαλύψουν αυτόν το θάνατο. Να σκαλίσουν τη χωματερή της πολιτικής και ιδεολογικής βοθρολυματικής επικοινωνίας. Ενα για τη φυσική του υπόσταση και 0,2 για την τσίπα του, κάνουν 1,2 δημοσιογραφία. Εχω περισσότερη εμπιστοσύνη στα όρνια της Φυλής. Ξέρουν τι τρέχει και τα θρέφει εκεί. Δυο βήματα από δω, το κέντρο της Αθήνας και της ντόπιας εξουσιαστικής επιστασίας ημών των «ανθρώπων». Δεν είμαι εύκολη σε μαχαιριές του επαγγέλματος. Είναι πολλοί κι ανώνυμοι και θαμμένοι που πασχίζουν έξω και πέρα απ’ τους 12.000 υποχρεωμένους για ένα κομμάτι ψωμί να μην κάνουν εμετό δημόσια.

Απλά η απάθεια η γενικευμένη γι’ αυτό το πτώμα, χρονιάρες μέρες, που περισσεύει η υποκριτική «ανάσταση» ψυχών, δεν καταπίνεται εύκολα. Δεν είναι η Κερατέα. Δεν κλείνει το δρόμο αυτό το πτώμα. Δεν κόβει την όρεξη. Δεν αθροίζεται στα πτώματα που μετράει το ΝΑΤΟ προσθέτοντας και τα δικά του για να χοντραίνει το μέτρο της επέμβασης.

Καθώς ξημερώνει Πρωτομαγιά, Εργατική Πρωτομαγιά, κι είναι παρότι Κυριακή απεργία κι όχι αργία, καλώ μας όλους να θεωρήσουμε αυτό το πτώμα βασιλικό, ωσάν να κείται σε κρεβάτι πορφύρας κι όχι στη χωματερή, με τιάρα χρυσοστόλιστη και παραστάτες εν πομπή όλους όσοι ακόμα σκεφτόμαστε και δουλεύουμε και αντέχουμε να είμαστε άνθρωποι, το 2011, εδώ και τώρα.

Γι’ αυτό το πτώμα, το τιμημένο από την άγνοια των δολοφόνων και των συνεργών του, αξίζει να είμαστε στους δρόμους για τον άλλο νόμο, αυτόν του δίκιου του εργάτη. Ωσπου ν’ ανθίσουν οι χωματερές. Καλή αγωνιστική Πρωτομαγιά.

Της   Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ

Posted in πολιτικη, ριζασπάστης, έλληνες και ξένοι εργάτες ενωμένοι, λιάνα κανέλλη, ορνιθοτροφεία των reality shows | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »

Ψέματα και αλήθειες για τον Κ. Καραγιώργη

Posted by redship στο 30 Απριλίου , 2011

«Το ΒΗΜΑ», ναυαρχίδα του αντικομμουνισμού

Το αμαρτωλό «ΒΗΜΑ», μια εφημερίδα που θα βρεις κάτω από όποια πέτρα αντιλαϊκής πρακτικής κι αν σηκώσεις, μια εφημερίδα της πλουτοκρατίας που παριστάνει τη φιλολαϊκή κι ας έχει ξοδέψει τόνους αντικομμουνιστικής μελάνης σε όλη την ιστορία της, το «ΒΗΜΑ» λοιπόν, που έχει πάρει εργολαβικά την υπόθεση της αντιΚΚΕ συκοφαντικής επίθεσης, επανήλθε γράφοντας τα ίδια για χιλιοστή και παραπάνω φορά σχετικά με τη λεγόμενη «υπόθεση Καραγιώργη». Βοηθός του αυτή τη φορά η Μ. Καραγιώργη, της οποίας το «ΒΗΜΑ» και ο δημοσιογράφος του υιοθετούν με κλειστά μάτια (δεν περιμέναμε τίποτα άλλο) όσα η Μ. Καραγιώργη ισχυρίζεται και σε αυτήν τη συνέντευξη που τους έδωσε (Κυριακή 24 Απρίλη 2011). Το γεγονός ότι απέχουν παρασάγγας από την ιστορική αλήθεια, εννοείται ότι δεν ενδιαφέρει το «ΒΗΜΑ» και τους όμοιούς του κάθε ανάλογου εντύπου. Δεν ενδιαφέρει, βεβαίως, και τον οπορτουνισμό. Το βασικό γι’ αυτούς είναι το ΚΚΕ. Αυτό έχουν στο στόχο και όχι τόσο για το παρελθόν, όσο κυρίως για το παρόν και το μέλλον. Αυτό φοβούνται, την απήχηση της πολιτικής του.
Τα λεγόμενα στη συνέντευξη από την Μ. Καραγιώργη ότι αν το ΚΚΕ είχε στα χέρια του τον Καραγιώργη «… θα του έκανε (…) ό,τι «καλύτερο» είχε ο Μεσαίωνας για να «τιμωρήσει» τον άτακτο, ανήσυχο και προβληματιζόμενο υπήκοό του», έγινε τίτλος της δισέλιδης συνέντευξης.

Πέρα από το γεγονός ότι η Ιστορία δεν γράφεται με αυτόν τον απαράδεκτο τρόπο, κρίνουμε τα λεγόμενα και γραφόμενα της Μ. Καραγιώργη με βάση τα ιστορικά γεγονότα.

Αν και καθένας οφείλει να προσεγγίζει την ιστορική πραγματικότητα κατά το δυνατόν αντικειμενικά, η Μ. Καραγιώργη δεν το κάνει. Πολλά από αυτά, που έχει γράψει και είπε στη συνέντευξή της, στερούνται κάθε προσπάθειας αναζήτησης της αλήθειας, εμπεριέχουν πολλές ανακρίβειες και αυτό δεν δικαιολογείται μόνο από το γεγονός ότι εδώ και περίπου πενήντα χρόνια διέρρηξε τους δεσμούς της με το ΚΚΕ περνώντας στον οπορτουνιστικό χώρο.

Ανακρίβεια πρώτη…

Υποστηρίζει η Μαρία Καραγιώργη στη συνέντευξή της ότι «μετά την πτώση του Ζαχαριάδη, το 1956, έγινε από το ΚΚΕ μια «αποκατάσταση» του Καραγιώργη με μισό στόμα». Βεβαίως, τα πράγματα έγιναν τελείως διαφορετικά και αυτό η Μ. Καραγιώργη ασφαλώς το γνωρίζει, όπως και η κυρία Κατερίνα Ζωιτοπούλου – Μαυροκεφαλίδου, που συνυπογράφει το τελευταίο βιβλίο της Μαρίας Καραγιώργη. Και το γνωρίζουν, αφού η σχετική απόφαση βρίσκεται στα αρχεία του οπορτουνισμού, στα ΑΣΚΙ, δηλαδή στο χώρο όπου βρίσκονται τα κλεμμένα από τους αναθεωρητές του 1968 αρχεία του ΚΚΕ, τα οποία έχουν διερευνήσει. Και γνωρίζουν ότι το σχετικό πόρισμα της Επιτροπής, που προτάθηκε στην Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ και εγκρίθηκε από την 9η Ολομέλεια (1958), αριθμεί 23 δακτυλογραφημένες σελίδες – ύμνο στον Κ. Καραγιώργη. Το σχετικό κείμενο κλείνει με την αποκατάστασή του ως εξής: «Ν’ ακυρωθεί η απόφαση της ΚΕ του ΚΚΕ της 9. 6. 50 για την καθαίρεσή του από μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και τη διαγραφή του. Ν’ ακυρωθεί επίσης η καθαίρεσή του από το βαθμό του αντιστράτηγου του ΔΣΕ. Ν’ αποκατασταθεί στο ΚΚΕ απ’ το 1920, στην ΚΕ απ’ το 7ο Συνέδριο που τον εξέλεξε και στο βαθμό του αντιστράτηγου του ΔΣΕ» (Αρχείο ΚΚΕ – Εγγραφο 48413). Ακολούθησε η δημοσιευμένη εδώ και χρόνια Απόφαση της 9ης Ολομέλειας της ΚΕ, με την οποία αποκαταστάθηκαν οι Γ. Σιάντος και Ν. Πλουμπίδης, μαζί και ο Κ. Καραγιώργης.

… και η καθιερωμένη αντιΚΚΕ επίθεση

Ωστόσο, η Μ. Καραγιώργη ισχυρίζεται (και το «ΒΗΜΑ» βεβαίως υιοθετεί) ότι βρίσκεται στον Περισσό«κρυμμένο στα βάθη του μεγάρου του (…) όλο το αρχείο» που αφορά στις συνθήκες θανάτου του Καραγιώργη, το χώρο ταφής του και άλλα. Και ζητάει να της αποδοθεί.

Η εδώ και δεκαετίες ενορχηστρωμένη επίθεση για το αρχείο του ΚΚΕ επανέρχεται και διά στόματος Μ. Καραγιώργη. Οσο κι αν είναι διατεθειμένος κάποιος να της αναγνωρίσει το δίκαιο του αιτήματός της, άλλο τόσο δεν μπορεί να παραγνωρίσει και την επίδραση που της ασκούν κακοί σύμβουλοι. Γιατί, αφού δεν υπάρχουν στο «φάκελο Καραγιώργη» στα ΑΣΚΙ τέτοια έγγραφα, σίγουρα δεν υπάρχουν στο κατακλεμμένο αρχείο του ΚΚΕ. Ας τα αναζητήσουν λοιπόν αλλού οι ενδιαφερόμενοι. Και αυτοί που δείχνουν και έλλειψη σεβασμού σε μία υπερήλικα γυναίκα. Ακόμα: Αν ο Τσαουσέσκου, με τον οποίο το κόμμα της Καραγιώργη, το πάλαι ποτέ «ΚΚΕ εσωτερικού», διατηρούσε τις καλύτερες των σχέσεων, δεν έδωσε στην οικογένεια Καραγιώργη το αρχείο που αφορά στον Κ. Καραγιώργη, γι’ αυτό δεν ευθύνεται το ΚΚΕ, που με τον Τσαουσέσκου διατηρούσε κάθε άλλο παρά καλές σχέσεις και με τη βοήθειά του κατέκλεψαν το 1968 το αρχείο του ΚΚΕ στο Βουκουρέστι, σε συνεργασία με τη ρουμανική αστυνομία.

Ανακρίβεια δεύτερη

Λέει στη συνέντευξη η Μαρία Καραγιώργη για την αποχή του ΕΑΜ από τις βουλευτικές εκλογές της 31ης Μαρτίου 1946: «Η μοιραία απόφαση για την αποχή ήταν αποκλειστικά του Ζαχαριάδη». Και όμως, η σχετική απόφαση δεν ήταν προσωπική απόφαση του Ζαχαριάδη, ούτε ήταν μόνο του ΚΚΕ. Τότε την υποστήριξαν και ο Ι. Σοφιανόπουλος και ο Αλέξ. Σβώλος και πολλοί άλλοι μη κομμουνιστές. Συγκεκριμένα, η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ υιοθέτησε σχετική απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΕΑΜ, που είχε προηγηθεί (βλέπε ΚΚΕ – Επίσημα Κείμενα, τ. 6ος, σελ. 176). Αλλά και μετά τις εκλογές (3 Απρίλη 1946) έλεγε η ανακοίνωση εφτά κομμάτων (Ενωσις Δημοκρατικών Αριστερών, ΣΚΕΛΔ, Αριστεροί Φιλελεύθεροι, Αγροτικό Κόμμα Ελλάδος, Σοσιαλιστικό Κόμμα Ελλάδος, Δημοκρατική Ενωσις, μαζί τους και ο Πολιτικός Συνασπισμός των Κομμάτων του ΕΑΜ): «… η τεράστια πραγματικά αποχή που εσημειώθη δεν ήταν απλώς κραυγή διαμαρτυρίας διά το εκλογικόν ανοσιούργημα της 31ης Μαρτίου (…) Η ψευδοβουλή που προήλθεν από τις εκλογές (…) δεν εκπροσωπεί παρά την μειοψηφίαν του Εθνους (…) να διεξαχθούν σύντομα νέες γνήσιες και ελεύθερες εκλογές»(ολόκληρη η ανακοίνωση στο ΚΚΕ – Επίσημα Κείμενα, τ. 6ος, σελ. 431, 432, 433).

Το γεγονός ότι ο Ν. Ζαχαριάδης πρωτοστάτησε στην αποδοχή της θέσης για αποχή, είναι αναμφισβήτητο. Μάλιστα, δε συμφώνησε και δεν εισηγήθηκε τη σύσταση της ηγεσίας του ΠΚΚ (ΚΚΣΕ) καθώς και άλλων αδελφών κομμάτων, που υποστήριζαν ότι το ΚΚΕ έπρεπε να πάρει μέρος στις εκλογές.

Ανακρίβεια τρίτη

Η Μ. Καραγιώργη υποστηρίζει στη συνέντευξή της ότι ήταν για όλα ενημερωμένη, «μια και ήμουν και η ίδια ενεργό στέλεχος του Κόμματος», όπως λέει. Και για τις διαφωνίες του Κ. Καραγιώργη υπογραμμίζει:«Αλλωστε, η διαφωνία ήταν πολύ παλαιά, από τον καιρό της αποχής από τις εκλογές του 1946. Η δική του θέση, όπως και του Χατζή και άλλων της ΚΕ, ήταν να πάρουμε μέρος στις εκλογές». Τα παραπάνω υιοθετεί και ο δημοσιογράφος του «ΒΗΜΑΤΟΣ», είτε από… επαγγελματική υποχρέωση, είτε επειδή δεν έκανε καν τον κόπο να διερευνήσει προτού γράψει.

Η απόφαση για αποχή από τις εκλογές της 31ης Μαρτίου 1946 πάρθηκε επί της ουσίας στη 2η Ολομέλεια της ΚΕ (12-15 Φλεβάρη 1946) και ήταν ομόφωνη (βλέπε ΚΚΕ – Επίσημα Κείμενα, τ. 6ος, σελ. 173) και δημοσιεύτηκε στο «Ριζοσπάστη» στις 17 Φλεβάρη 1946. Την υπερψήφισαν και ο Κ. Καραγιώργης και ο Θ. Χατζής, αναπληρωματικό μέλος της ΚΕ ο πρώτος και τακτικό μέλος της ο δεύτερος. Η θέση του Κ. Καραγιώργη για τις εκλογές του 1946 άλλαξε από τις αρχές του 1950. Το ίδιο και η θέση του για τον αγώνα του ΔΣΕ. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in πολιτικη, ριζασπάστης, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του αντικομμουνισμού | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

Ο χάρτης των κυρίαρχων αστικών Media της Ελλάδας

Posted by redship στο 29 Απριλίου , 2011

αναδημοσίευση από redfly planet
Έτσι για να γνωρίζουμε, ποιών τις απόψεις μας πλασάρουν ως ελεύθερη ενημέρωση !

(κλικ για μεγέθυνση)

Posted in τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του αντικομμουνισμού, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, διαίρει και βασίλευε, η "δημοκρατία" των αστών, η "ελευθερία" του πολίτη | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Μπροστά στη διαδήλωση

Posted by redship στο 29 Απριλίου , 2011

Ολα τα δεδομένα περιγράφουν μια κατάσταση από το κακό στο χειρότερο. Οχι όμως για τους λόγους που αναφέρονται στον αστικό Τύπο. Αλλά γι’ αυτούς που βιώνει η εργατική λαϊκή οικογένεια.

Σε μια κρίση «αυτοκριτικής» ο Παπανδρέου εμφανίστηκε να καταφέρεται ενάντια σε όσους, όπως είπε, τρομοκρατούν το λαό. Είναι, όμως, αυτός και η κυβέρνησή του που το κάνουν αυτό.

Ο πανικός που δημιουργεί η κυβέρνηση και μαζί της ο αστικός Τύπος που τη στηρίζει, στοχεύει να χειραγωγήσει συνειδήσεις, να κάνει πιο έντονο το «σκύψε, μην αντιδράς, κινδυνεύει η Ελλάς».

Καμιά Ελλάς δεν κινδυνεύει. Οι καπιταλιστές κάνουν παζάρι μεταξύ τους. Και αξιώνουν από την κυβέρνησή τους να εξασφαλίσει ότι τα λαϊκά στρώματα δε θα αντισταθούν.

Η κινδυνολογία περί χρεοκοπίας, αναζήτησης λύσεων για τη σωτηρία της οικονομίας, εξευμενισμού των αγορών για δανεισμό, πρέπει να αφήνει παγερά αδιάφορη την εργατική τάξη. Οι αστοί θέλουν να προετοιμάσουν το λαό να αποδεχτεί τα ακόμη πιο άγρια αντιλαϊκά μέτρα που έρχονται. Ομως οι εργάτες δε χρωστάνε σε κανένα. Και δεν έχουν κανένα λόγο να συμφωνήσουν με μια πολιτική που ψάχνει τρόπους να ενισχύσει ακόμα περισσότερο το κεφάλαιο.

Αντίθετα, πρέπει να ‘χουν καθαρό ότι η σωτηρία των καπιταλιστών σημαίνει περισσότερα δεινά για το λαό. Σήμερα ισχύει περισσότερο από χτες: Καμιά θυσία για την πλουτοκρατία. Και καθώς μπροστά μας είναι οι διαδηλώσεις της Πρωτομαγιάς, πρέπει να γίνει ακόμα πιο καθαρό ότι δεν υπάρχει κανένα περιθώριο να διαδηλώνουν μαζί αφεντικά κι εργάτες, για τη σωτηρία των αφεντικών.

Το μήνυμα μπορεί να δοθεί με συγκεκριμένο τρόπο, στις συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ, για να υπάρξει διέξοδος με το μόνο τρόπο που συμφέρει τους εργάτες: μέσα από την ταξική οργάνωση και στόχο την ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων. Μέσα από τις ταξικές διαδηλώσεις να γίνει καθαρό το «ως εδώ και μη παρέκει». Να γίνει καθαρό ότι είναι για το καλό των εργατών να βουλιάξουν η καπιταλιστική οικονομία και τ’ αφεντικά μαζί με τα πολιτικά τους κόμματα.

Κι αυτό είναι κάτι που μπορεί να το κάνει ο ίδιος ο λαός με τον αγώνα του, βάζοντας φρένο στα χειρότερα, διεκδικώντας τη ζωή του σε ρότα ανατροπής της εξουσίας του κεφαλαίου. Με τη λαϊκή συμμαχία, σε συμπόρευση με το ΚΚΕ.

Posted in πολιτικη, ριζασπάστης, το πασοκ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών, Το αστικό ιερόμετρο είναι χυδαίο | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

η κοινωνική ατομικότητα του Μέσι

Posted by redship στο 29 Απριλίου , 2011

Συστήματα, προπονήσεις, σχέδια, φράγκα, ισολογισμοί, τεχνικές, πλάνα. Αλλά να που μέσα σε μια στιγμή όλα αυτά γίνονται σμπαράλια. Είναι η στιγμή που στο ποδόσφαιρο (όπως και στη ζωή), μέσα από την ομάδα και από τη συλλογικότητα

– και μόνο μέσ’ από την ομάδα και τη συλλογικότητα γίνεται κατορθωτό αυτό –

η προσωπικότητα απελευθερώνεται, η κοινωνική ατομικότητα του Μέσι και του εκάστοτε «Μέσι» φτάνει στην απόλυτη διάστασή της και τότε – για να δανειστούμε τα λόγια του ποιητή και πεζογράφου Ράινερ Μαρία Ρίλκε –

«η τροχιά της μπάλας δείχνει στους παίκτες τον τόπο ενός καινούριου ονείρου και αυτοί για να το φτάσουν γίνονται χορευτές».


Posted in ριζασπάστης | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

«Wall Street Journal»: Η Εφημερίς της … Κυβερνήσεως!

Posted by redship στο 29 Απριλίου , 2011

Γράφει ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

«Το μεγάλο πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων που προωθεί η ελληνική κυβέρνηση υπόσχεται να αλλάξει τη διάρθρωση της ελληνικής οικονομίας που βρίσκεται σε κρίση (…) το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων – που περιλαμβάνει ΟΣΕ, καζίνο, ακίνητη περιουσία, τυχερά παιχνίδια, εταιρείες ύδρευσης, λιμάνια, αεροδρόμια και άλλες υποδομές – δεν έχει σχεδιαστεί μόνο για να αυξήσει τα κρατικά έσοδα, αλλά και για να οδηγήσει στην περαιτέρω ανάπτυξη των τομέων που αποκρατικοποιούνται και να προκαλέσει αλλαγή στις αντιλήψεις των επενδυτών για την Ελλάδα».

Τα παραπάνω γράφτηκαν στην «Wall Street Journal», την εφημερίδα που αποτελεί το «ευαγγέλιο» της Μέκκας του καπιταλισμού και απηχεί τις απόψεις του διεθνούς ιμπεριαλιστικού τζόγου.

Το ενδιαφέρον της υπόθεσης (σ.σ.: η υπόθεση ισοδυναμεί με το γενικό ξεπούλημα των «φιλέτων» της δημόσιας περιουσίας στην Ελλάδα), δε βρίσκεται τόσο στο επαινετικό για το «σοσιαλιστικό» ΠΑΣΟΚ περιεχόμενο του εν λόγω άρθρου.

Το ενδιαφέρον βρίσκεται στην ημερομηνία που γράφτηκε αυτό το άρθρο. Και τούτο διότι δεν γράφτηκε χτες, ούτε προχτές, ούτε καν το Μάρτη, όταν η κυβέρνηση ανακοίνωσε στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ τις αποφάσεις για την εκποίηση των 50 δισ. ευρώ.

Το συγκεκριμένο άρθρο, που περιγράφει εν είδει ακτινογραφίας και μέχρι τελευταίας λεπτομέρειας το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου, γράφτηκε και δημοσιεύτηκε στην «Wall Street Journal» την 1/10/2010!

Με άλλα λόγια, οι υποψήφιοι «επενδυτές», τόσο οι εγχώριοι όσο κι εκείνοι που βρίσκονται στα πέρατα του κόσμου, το τσουνάμι της εκποίησης που σχεδιάζει η κυβέρνηση, το γνωρίζουν – χαρτί και καλαμάρι – εδώ και έξι τουλάχιστον μήνες!

Το γεγονός αυτό συνιστά μια πρώτης τάξεως απόδειξη: Οι διάφοροι αδαείς, που ισχυρίζονται ότι η κυβέρνηση του Παπανδρέου, του Παπακωνσταντίνου, του Λοβέρδου και της Μπιρμπίλη είναι «ασυντόνιστη» και «απρογραμμάτιστη», δεν σκαμπάζουν «γρι» από διαδικασίες και προεργασίες «φαστ τρακ» ξεπουλήματος. Μια χαρά «συντονισμό» και μια χαρά «πρόγραμμα» διαθέτουν οι άνθρωποι. Ρωτήστε, άλλωστε, και την «Wall Street Journal». Που – σε συνεννόηση με τους ξεπουληματίες – διαφημίζει έξι μήνες πριν, όλα όσα θα πάθει – «συντονισμένα» και «προγραμματισμένα» – ο ελληνικός λαός, έξι μήνες μετά.


Posted in πολιτικη, ριζασπάστης, ξεπουλάνε την περιουσία του ελληνικού λαού, οι "προοδευτικοί", οι σφογγοκωλάριοι των πραιτόρων, οι αστοί πολιτικοί στην υπηρεσία του κεφαλαίου | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »

Γαμο-ιστορίες

Posted by redship στο 29 Απριλίου , 2011

Στη Βρετανία, όπου ο εργαζόμενος λαός αντιμετωπίζει ένα πολυετές πρόγραμμα λιτότητας ύψους δεκάδων δισεκατομμυρίων, το κόστος του γνωστού πριγκιπικού γάμου υπολογίζεται στα 10 εκατομμύρια στερλίνες (πάνω από 11 εκατ. ευρώ), ενώ το βρετανικό κράτος (δηλαδή ο εργαζόμενος λαός και πάλι) εκτιμάται ότι για τον ίδιο λόγο θα επιβαρυνθεί με περίπου 25 εκατ. ευρώ για παράτες, μέτρα ασφαλείας κλπ.

Το ποσό είναι ταυτόχρονα και μεγάλο και «μικρό», ανάλογα πώς θα το δει κανείς:

Μεγάλο και εξοργιστικό, αν συγκριθεί με τις θυσίες που καλούνται να επωμιστούν τα λαϊκά στρώματα, «μικρό» μπροστά στο μέγεθος τηςαπύθμενης βλακείας με την οποία φλομώνουν τους «λαουτζίκους» σε Ανατολή και Δύση οι «μαχαραγιάδες» και τα ΜΜΕ που ελέγχουν.

Βέβαια, θα πρέπει στους τελευταίους να το αναγνωρίσουμε: Εχουν φτιάξει έτσι τον κόσμο που τους «επιτρέπεται» να πουλάνε και να επιδεικνύουν ακόμα και την ξετσιπωσιά τους ως θέαμα

Posted in ριζασπάστης | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Η ιστορία του ΚΚΕ, το ΒΗΜΑ και τα παραμύθια

Posted by redship στο 28 Απριλίου , 2011

Ανακρίβειες και ψέματα γύρω από πρόσωπα και καταστάσεις που άπτονται της ιστορίας του ΚΚΕ έχουν γραφτεί άπειρα. Ομως, το χθεσινό πόνημα, με τίτλο «Ο δημοσιογράφος Κώστας Καραγιώργης», του Χρήστου Πασαλάρη – εν είδει μαρτυρίας – στο Ηλεκτρονικό ΒΗΜΑ, ξεπερνάει κάθε προηγούμενο. Ο,τι λανσάρεται ως μαρτυρία είναι το απόλυτο ψεύδος. Κι ό,τι προβάλλεται ως εκτίμηση προκαλεί επιεικώς την ευθυμία. «Ο κ. Χρήστος Πασαλάρης, προσφέρει στο »Βήμα» κάποιες δικές του άγνωστες εν πολλοίς εμπειρίες γύρω από την περιπέτεια του κορυφαίου αυτού δημοσιογράφου της Αριστεράς» αναφέρει το προλογικό σημείωμα των ιθυνόντων της ηλεκτρονικής εφημερίδας. Ας δούμε λοιπόν τι τους προσφέρει:

Γράφει ο κ. Πασαλάρης:«Μια νύχτα του Φεβρουαρίου 1946, λίγο μετά την αναχώρηση του Καραγιώργη από τα γραφεία του «Ρ» για το σπίτι του στη Γλυφάδα, επέδραμε στα τυπογραφεία της στοάς Πάππου ο ίδιος ο Ζαχαριάδης, μας έδιωξε από κοντά του (εγώ ήμουν βοηθός του τότε αρχισυντάκτη Παναγιώτη Πατρίκιου) και διέταξε τον αρχιεργάτη να χαλάσει την πρώτη σελίδα και να στοιχειοθετήσει με τεράστια γράμματα τη λέξη ΑΠΟΧΗ. Δηλαδή αποχή από τις εκλογές της 31ης Μαρτίου». Πρόκειται για ασύστολο ψεύδος. Τον Φεβρουάριο του 1946 δεν υπάρχει κανένα πρωτοσέλιδο του «Ρ», ούτε με μικρά, ούτε με μεγάλα, ούτε με τεράστια γράμματα που να φέρει τη λέξη αποχή.

Στην πρώτη σελίδα του «Ρ» η ΑΠΟΧΗ αρχίζει να μπαίνει από 22 Μαρτίου του 1946 και ως πολιτική επιλογή των ΕΑΜικών δυνάμεων του ΚΚΕ και δυνάμεων του Κέντρου προβάλλεται από το φύλλο της 26/3/1946. Πρωτοσέλιδο όπως το περιγράφει ο κ. Πασαλάρης στο «Ρ», υπάρχει μόνο στα φύλλα 30 και 31 Μαρτίου 1946, δηλαδή την παραμονή και ανήμερα των εκλογών. Ομως αυτά τα φύλλα δεν μπορούσαν να είχαν γίνει με παρέμβαση του Ν. Ζαχαριάδη γιατί ο ηγέτης του ΚΚΕ βρισκόταν εκτός Ελλάδας τουλάχιστον από τις 21/3/1946. Στο φύλλο της 21/3/1946, στην πρώτη σελίδα, διαβάζουμε: «Το Συνέδριο του ΚΚ Τσεχοσλοβακίας – Οι σύντροφοι Ζαχαριάδης και Πορφυρογένης αναχώρησαν για την Πράγα».

Ομως τα παραμύθια του κ. Πασαλάρη δεν σταματούν εδώ. Γράφει παρακάτω: «Εκείνο που δεν ξέρει η αγαπητή Μαρία (σ.σ. αναφέρεται στην γυναίκα του Κ. Καραγιώργη) είναι η ρομπατσίνα που έφαγε ο άνδρας της, δηλαδή βαριά κομματική επίπληξη, όταν ο Ζαχαριάδης την «συνέλαβε» από το παράθυρο του Κόμματος (Σταδίου και Εδουάρδου Λω) να δίνει θερμό αποχαιρετιστήριο φιλί στον άνδρα της, μέρα μεσημέρι στην οδό Σταδίου. Τον είδα από απέναντι. Ο ανώμαλος κομματικός πουριτανισμός του Ακροναυπλιώτη στην αποθέωσή του!… Τις ίδιες εκείνες μέρες ο μοιραίος αυτός ηγέτης του ΚΚΕ έγραφε ολοσέλιδο άρθρο στον »Ρ» με τον τίτλο »Υπέρ βωμών και εστιών» κηρύσσοντας τον ένοπλο αγώνα και αμέσως την επομένη αναχωρούσε για την Πράγα (για να πάρει «γραμμή») και εν συνεχεία για το βουνό όπου και ηγήθηκε του »Δημοκρατικού Στρατού» με το γνωστό αιματοκύλισμα».

Τι να πρωτοθαυμάσει κανείς; Δεν υπάρχει ούτε λέξη που να εμπεριέχει κόκκο αλήθειας. Το άρθρο του Ζαχαριάδη «Υπέρ Βωμών και Εστιών» (το οποίο, σημειωτεόν, δεν ήταν ολοσέλιδο) δημοσιεύτηκε στο «Ρ» στις 8/10/1947. Ο Ζαχαριάδης, όπως προαναφέραμε, πήγε στην Πράγα το Μάρτη του 1946, δηλαδή 19 ολόκληρους μήνες πριν. Αρα το άρθρο δεν μπορούσε να είχε προηγηθεί της Πράγας. Επίσης, όταν το άρθρο δημοσιεύτηκε, ο Ζαχαριάδης δεν βρισκόταν στην Ελλάδα. Είχε περάσει τα ελληνικά σύνορα στις αρχές Απριλίου του 1947. Επομένως το περιβόητο αυτό αποχαιρετιστήριο φιλί της Μαρίας Καραγιώργη προς τον άνδρα της, παραμένει απροσδιόριστο ως προς το χρόνο που δόθηκε (αν δόθηκε) και φυσικά δεν είχε μάρτυρα τον Ζαχαριάδη. Ούτε και τον Πασαλάρη… Οσο για τον «ανώμαλο κομματικό πουριτανισμό του Ακροναυπλιώτη», αυτός σίγουρα δεν αφορά τον Ν. Ζαχαριάδη αφού ο ηγέτης του ΚΚΕ δεν έκανε ποτέ στην Ακροναυπλία. Ασφαλώς δεν αφορά ούτε τους Ακροναυπλιώτες για τους οποίους ο κ. Πασαλάρης μάλλον δε γνωρίζει τίποτα. Οπότε, χωρίς τον προσδιορισμό «του Ακροναυπλιώτη», όλα τ’ άλλα του μένουν προίκα.

Εν πάση περιπτώσει ο κ. Πασαλάρης είναι σε μια ηλικία που τα παραμύθια του πάνε «γάντι». Για τους κυρίους του ΒΗΜΑΤΟΣ που τα φιλοξενούν να ευχηθούμε και εις ανώτερα. Κι αν μαζέψουν πολλά ας τα βγάλουν σε συλλεκτικό τόμο.

Γιώργος ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ


Posted in πολιτικη, ριζασπάστης, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του αντικομμουνισμού, Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών, Το αστικό ιερόμετρο είναι χυδαίο, αντικομμουνισμός, εαμ ελας επον ο δρόμος των λαών | Με ετικέτα: , , , , , , , | Leave a Comment »

Ο ρωσικός λαός δεν ξεχνά!

Posted by redship στο 28 Απριλίου , 2011

Κάπως έτσι θα κυκλοφορούν τα λεωφορεία. Στη συγκεκριμένη μακέτα, αναγράφεται η φράση «Αιώνια δόξα στους νικητές!»
Από τις 3 Μάη στους δρόμους της Μόσχας και πέντε ακόμη ρωσικών πόλεων θα κυκλοφορούν μικρά λεωφορεία που χρησιμοποιούνται στις αστικές συγκοινωνίες, με φωτογραφίες του Στάλιν και του Κόκκινου Στρατού!

Η πρωτοβουλία ανήκει σε μία ομάδα που δραστηριοποιείται μέσω διαδικτύου (σ.σ. διατηρούν διαδικτυακά «ημερολόγια» ή αλλιώς «μπλογκς») και η οποία συντονίστηκε ώστε να μαζέψει τα 300 χιλιάδες ρούβλια (περίπου 7.500 ευρώ) που κοστίζει η αγορά διαφημιστικού χώρου πάνω στα λεωφορεία. Στη Μόσχα η συμφωνία με την ιδιωτική εταιρεία των λεωφορείων προβλέπει τη χρήση τριών λεωφορείων επί ένα μήνα κυκλοφορίας.

Στη μία πλευρά των λεωφορείων θα υπάρχει φωτογραφία από την παρέλαση του Κόκκινου Στρατού μπροστά από το Κρεμλίνο το Νοέμβρη του 1941 και στην άλλη πλευρά τους φωτογραφία από την παρέλαση της Νίκης στην Κόκκινη Πλατεία το 1945. Και στις δύο πλευρές θα κυριαρχεί το Μετάλλιο «Για τη Νίκη ενάντια στη Γερμανία κατά τον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο 1941 – 1945» με το προφίλ του Στάλιν και τη φράση «Η υπόθεσή μας είναι δίκαιη, νικήσαμε».

Το ενδιαφέρον της πρωτοβουλίας αυτής είναι πολλαπλό. Καταρχήν, τα λεωφορεία θα κυκλοφορούν έτσι στολισμένα παρά και ενάντια στην απόφαση των αρχών της Μόσχας να μην κυκλοφορήσουν τα λεωφορεία της δημοτικής επιχείρησης με ανάλογες εικόνες! Επίσης, η ομάδα των «μπλόγκερ» δεν είναι κομμουνιστές, απλά άνθρωποι που φαίνεται πως έχουν αηδιάσει με το ξαναγράψιμο της Ιστορίας με όρους πλήρους διαστρέβλωσής της. Σε δήλωσή του προς την εφημερίδα «Ισβέστια», ένας από τους οργανωτές της πρωτοβουλίας, αφού ξεκαθάρισε πως δεν ανήκουν σε κόμμα ή πολιτική οργάνωση, δήλωσε: «Δεν έχουμε σκοπό να εμβαθύνουμε σε ένα είδος πολιτικής ή ηθικής αξιολόγησης ολόκληρης της εποχής του Ιωσήφ Στάλιν. Η δράση μας αυτή πρώτα απ’ όλα θέλει να υπογραμμίσει το ρόλο του στην κοινή νίκη ενάντια στον θανατηφόρο εχθρό όλης της ανθρωπότητας: Τον χιτλερικό ναζισμό και την πολεμική μηχανή της Γερμανίας».

Αξίζει να σημειωθεί ότι το – τεράστιο για τα δεδομένα της οικονομικής κατάστασης του ρωσικού λαού – ποσό για την αγορά του διαφημιστικού χώρου μαζεύτηκε μέσα σε δύο, ουσιαστικά, μήνες.

Posted in πολιτικη, ριζασπάστης | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

Πασχίζουν να κρυφτούν…… αλλά έχουν λερωμένη τη φωλιά τους

Posted by redship στο 28 Απριλίου , 2011

Να κρύψουν τις ευθύνες τους για το ξεπούλημα της ΔΕΗ και τον εκφυλιστικό ρόλο που έχουν αναλάβει για την ποδηγέτηση των εργαζομένων προσπαθούν οι δυνάμεις που πλειοψηφούν στα συνδικαλιστικά όργανα της ΔΕΗ. Χτες, τη σκυτάλη αυτής της προσπάθειας ανέλαβε ο Γ. Αδαμίδης, πρόεδρος του σωματείου εργαζομένων στη ΔΕΗ «Σπάρτακος» (δυτικής Μακεδονίας) ο οποίος εμφανίστηκε σε πρωινή τηλεοπτική εκπομπή για να ισχυριστεί ότι όλες οι συνδικαλιστικές και πολιτικές δυνάμεις συμφώνησαν στη χρηματοδότηση της ΓΕΝΟΠ – ΔΕΗ, δηλαδή στις πομπές τους τσουβάλιαζε και το ΚΚΕ. Οταν βέβαια στην εκπομπή παρενέβη ο Μάκης Μαΐλης, μέλος της ΚΕ του Κόμματος, για να αποκαταστήσει την αλήθεια, να θυμίσει ότι οι κομμουνιστές από την πρώτη στιγμή καταδίκασαν και απείχαν από κάθε προσπάθεια εκμαυλισμού των εργαζομένων και των εκπροσώπων τους αλλά και να ζητήσει επί τόπου από το συνδικαλιστή να πάρει θέση για τον ΟΚΔΕ (Οργανισμός Κοινωνικών Δραστηριοτήτων Εργαζομένων) δεν υπήρξε καμία απόκριση… «Συμφωνείτε με την κατάργηση του ΟΚΔΕ (που ίδρυσε η ΓΕΝΟΠ για να «φιλοξενεί» παρόμοιες … κοινωνικές δραστηριότητες);» ρώτησε το στέλεχος του ΚΚΕ. Στο σαφές αυτό ερώτημα όμως δεν απάντησε ο συνδικαλιστής (ΠΑΣΚΕ) στη ΔΕΗ. Ενώ και ο πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ που βρισκόταν στο ίδιο πάνελ προτίμησε να μην πάρει καμία θέση, όταν έχει βουίξει όλος ο τόπος τις τελευταίες μέρες.

Η στάση τους αυτή δεν προκαλεί έκπληξη βέβαια. Γιατί με όποιο πομπώδες ύφος κι αν βγαίνουν στα κανάλια, για την ουσία δε βγάζουν τσιμουδιά. Την ώρα που μόνο το ΚΚΕ και οι ταξικές δυνάμεις ζητούν κατάργηση του ΟΚΔΕ, η συνδικαλιστική πλειοψηφία (ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ – ΣΑΔ, δηλαδή οι παρατάξεις που στηρίζονται από ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ) διαφημίζει τη δράση του. Προσπερνούν το γεγονός ότι η αδρή χρηματοδότηση της ΓΕΝΟΠ από τα ταμεία της ΔΕΗ ξεκίνησε ταυτόχρονα με την ιδιωτικοποίηση της εταιρείας και «συνέπεσε» (τυχαία;) με την πλήρη στήριξη που έχουν προσφέρει στο ξεπούλημα και αυτού του μέρους του δημόσιου πλούτου οι συνδικαλιστικές πλειοψηφίες. Μήπως δεν ήταν οι ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ – ΣΑΔ που μόλις πριν λίγους μήνες (τον Οκτώβρη του 2010) στο 34ο έκτακτο συνέδριο που έκανε η ΓΕΝΟΠ υπερψήφισαν το διαχωρισμό και τη θυγατρικοποίηση της διανομής και μεταφοράς, σπρώχνοντας ακόμα περισσότερο την πλήρη παράδοση της ΔΕΗ στα μονοπώλια;

Και μετά από όλ’ αυτά έχουν το θράσος να βγαίνουν και να το παίζουν υπέρμαχοι των εργαζομένων, ενώ είναι σημαντικός συνεταίρος των αντιπάλων τους.

Posted in πολιτικη, ριζασπάστης, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, δεη "απελευθέρωση της αγοράς", δημόσιος τομέας στην υπηρεσία του λαού, η "ελευθερία" του πολίτη, η ανάπτυξη που οδηγεί στα μονοπώλια, η δικαιοσύνη των αστών δεν είναι δικαιοσύνη των λαών, οι "προοδευτικοί", οι γυμνοσάλιαγκες των «παπατζήδων» | Με ετικέτα: , , , , , , , | Leave a Comment »

Κοντό το ψέμα, μία η διέξοδος

Posted by redship στο 28 Απριλίου , 2011

«Τι φταίει;» !!!

Δραματικό το ερώτημα. Η μία μετά τον άλλον, αναλύτριες και αναλυτές στα βραδινά τηλεοπτικά δελτία διατύπωναν με στόμφο το ερώτημα, σα να είχαν πράγματι αγωνία για κάτι. Θεατρίνοι. Που μετέχουν ως πρωταγωνιστές – αστική τάξη οι ίδιοι – σε ένα εξοργιστικό θέατρο μέσα από το οποίο προσπαθούν να πείσουν ότι κάτι αόρατο φταίει για τα χίλια μύρια κακά που υφίσταται η εργατική – λαϊκή οικογένεια.

Είναι τόση μεγάλη η αγωνία τους να πείσουν ότι ψάχνουν να βρουν τι φταίει, που ξεπέρασαν εαυτόν στο παραμύθι. Και τι δεν ακούσαμε χτες; Ολα τα κακά της μοίρας πέσανε μαζί: Ο Μπαν Κι Μουν δε φεύγει από τον ΟΗΕ κι έτσι δεν αδειάζει η θέση για να πάει εκεί ο Παπανδρέου, οπότε, τσαντισμένος αυτός, θα ξεσπάσει στο λαό. Δηλαδή, μας είπαν, θα πάθουμε ό,τι κι απ’ τον Σημίτη που ήθελε, λέγανε τότε, να γίνει πρόεδρος της Κομισιόν κι αφού δεν τον κάνανε, έβγαλε όλη του την πίκρα στο λαό.

Και καλά με το κυκλοθυμικό πρόβλημα του πρωθυπουργού. Είναι και οι αγορές. Που δε λένε να καταλάβουν ότι η κυβέρνηση κάνει τα πάντα – όσα. Και εκτινάσσουν τα σπρεντ στα ύψη. Τι λες; Από την αγωνία μας για αυτήν την αδικία δεν κοιμηθήκαμε.

Σε κάθε παραμύθι που πλασάρουν οι καπιταλιστές υπάρχει ένα «διά ταύτα» που πρέπει να καταπιεί ο ακροατής μαζί με το παραμύθι. Στο προκείμενο, το διά ταύτα είναι ένα: Νέα μέτρα!

Πόσο θέλουν άραγε να γονατίσει κι άλλο αυτός ο λαός;

Το πραγματικό γεγονός παντού στον καπιταλισμό είναι ο καλπασμός της φτώχειας σε άμεση αντιπαραβολή με τον καλπασμό των κερδών. Κι αυτό είναι που επιβάλλει ρήξη και ανατροπή με το ίδιο το σύστημα.

Αυτό ακριβώς προσπαθούν να καθυστερήσουν οι κάθε είδους διαχειριστές, σπεύδοντας να προτείνουν αυτό ή το άλλο που δήθεν θα φέρει τη λύση.

Μέσα από τα κείμενά τους προσπαθούν να περάσουν σαν αυτονόητο «καλό» την εξαθλίωση στους μισθούς και εγκαλούν την κυβέρνηση γιατί δήθεν δεν τα καταφέρνει στους φόρους. Προσπερνούν το γεγονός ότι η κυβέρνηση τα πάει πάρα πολύ καλά για την τάξη που εκπροσωπεί στους φόρους. Αυξάνει διαρκώς ό,τι πληρώνει ο λαός, και μειώνει διαρκώς ό,τι πρέπει να πληρώσουν οι καπιταλιστές.

Αυτοί που μιλάνε για πρόβλημα διαχείρισης, δουλεύουν για τη συντήρηση της φτώχειας χωρίς να υπάρξει κοινωνική έκρηξη.

Το ίδιο κάνουν κι όσοι ζητάνε «γκάζι» στην κυβέρνηση. Ζητάνε επιτάχυνση στην εφαρμοζόμενη πολιτική. Δηλαδή, νέα δεινά για το λαό.

Ολοι τους είναι στο «κουβέντα να γίνεται», αλλά, όχι για τον ένοχο.

Αναλύσεις επί αναλύσεων για το χρέος, την αναδιάρθρωση, τους φόρους, αλλά, κουβέντα για τον ένοχο.

Ανάλογα με τη μερίδα της αστικής τάξης που έχει αυτό ή το άλλο πρόβλημα και οι λύσεις. Αλλά, κουβέντα για τον ένοχο.

Τα στοιχεία για την Glencore (ένα από τα τρία παγκόσμια μονοπώλια που ελέγχουν το στάρι και το καλαμπόκι) λένε πως μόνο από το παιχνίδι με την τιμή στο ρώσικο στάρι, 64 εκατομμύρια άνθρωποι στην Ασία πέρασαν στην εξαθλίωση, καθώς σε μία μέρα μέσα βρέθηκαν σε θέση να μην μπορούν πια να αγοράσουν ούτε το ψωμί που τους κρατά όρθιους.

Εφιαλτικό; Συμβαίνει κάθε μέρα. Και δείχνει τον ένοχο.

Καθώς ο ένοχος είναι δύσκολο να κρυφτεί, αναλαμβάνουν ρόλο εκείνες οι δυνάμεις που στο όνομα μιας αφηρημένης «αριστεράς» καταθέτουν προτάσεις επί προτάσεων για τον έλεγχο του καπιταλισμού. Το νέο εφεύρημά τους είναι η περίφημη «Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου» που θα δείξει, λένε, ποιο τμήμα του χρέους είναι νόμιμο και ποιο όχι. Συγκαλύπτουν το γεγονός ότι το χρέος δεν αφορά στο λαό που δε χρωστά σε κανέναν. Συμβάλλουν στη διαχείριση των συνειδήσεων, ώστε να είναι αξιοποιήσιμες για τη μακροημέρευση του καπιταλιστικού συστήματος.

Διαβάζοντας τα στοιχεία για τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία και την Τουρκία το μυαλό σου πάει στον …Λοβέρδο. Με την ίδια ακριβώς μέθοδο δουλεύει. Και πώς θα μπορούσε να ήτανε αλλιώς, αφού ένα είναι το αφεντικό. Και ο τομέας της Υγείας από τους πλέον κερδοφόρους για τους καπιταλιστές. Εδώ ισχύει το «ο θάνατός σου, τα κέρδη τους» (παρένθεση: έχει φτάσει σε τέτοια σημεία η αθλιότητα της αστικής προπαγάνδας που να τολμούν διάφοροι να χαρακτηρίζουν «αθλιότητα» το γεγονός ότι στο σοσιαλισμό που γνωρίσαμε η δημόσια Υγεία ήταν από τα πλέον εξασφαλισμένα δικαιώματα. Ενώ ο Καιάδας τους είναι πρόοδος…)

Σε κάθε τομέα, η επέλαση των μονοπωλίων είναι απόλυτη. Και η πολιτική των κυβερνήσεων που υπηρετούν τα μονοπώλια με όποιον μανδύα κι αν εμφανίζονται είναι με καρμπόν.

Το πραγματικό «διά ταύτα» ένα: Ρήξη και ανατροπή! Λαϊκή συμμαχία κατά της πλουτοκρατίας και των κομμάτων της. Αποφασιστική ενίσχυση του ΚΚΕ για τη λαϊκή εξουσία και οικονομία

Θανάσης ΛΕΚΑΤΗΣ

Posted in πολιτικη, ριζασπάστης, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών, Το αστικό ιερόμετρο είναι χυδαίο, ανάπτυξη για ποιόν;, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός, γουρούνια μ΄ανθρώπινη μορφή | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

«Οδύσσεια»

Posted by redship στο 28 Απριλίου , 2011

Διαφωνούμε ότι αυτό που συνέβη το Πάσχα στις Εθνικές Οδούς, τόσο κατά το «πήγαινε» όσο και κατά το «έλα», με τις ουρές χιλιομέτρων στα διόδια και τις πολύωρες καθυστερήσεις, ήταν – προς Θεού – προϊόν της αναισχυντίας, της αλητείας και της «εργολαβοκρατίας» των εταιρειών.

Διαφωνούμε ότι το τσουχτερό αντίτιμο για να ανοίξουν οι μπάρες θα πρέπει να εκληφθεί ως «λύτρα» που απαιτούν οι εργολάβοι για να επιτρέψουν στους εποχούμενους να διαβούν είτε τους ανύπαρκτους (!) είτε τους εγκληματικά κακότεχνους δρόμους «τους».

Διαφωνούμε επίσης ότι για το μποτιλιάρισμα ευθύνεται η «άψογη εξυπηρέτηση».

Προτείνουμε να το δούμε διαφορετικά. Και όταν λέμε «διαφορετικά», εννοούμε «κυβερνητικά»:

Για παράδειγμα, το χαράτσι, δεν είναι χαράτσι, αλλά μια«πατριωτική» συμβολή των Ελλήνων για την «ανάπτυξη» της χώρας.

Οσο για το «σημειωτόν», που επέβαλαν οι εργολάβοι σε μερικές εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους ώσπου να περάσουν ένας – ένας από το «γκισέ», ήταν για να έχουν χρόνο ώστε να «απολαύσουν» τη διαδρομή.

Πρόκειται – παρεμπιπτόντως – για διαδρομή η οποία είναι διάσπαρτη από «αξιοθέατα». Ειδικά, μάλιστα, αυτό που συμβαίνει (εδώ και χρόνια) στην Κορίνθου – Πατρών, όπου ο δρόμος (;) είναι σπαρμένος με πινακίδες οι οποίες με πολύ ευγενικό τρόπο σε πληροφορούν ότι οσονούπω θα σκοτωθείς (!), δεν το συναντάει ταξιδιώτης πουθενά αλλού στον κόσμο…

Γι’ αυτό σας λέμε, καλή διάθεση να υπάρχει και προπαντός εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση και στους φίλους της.

Αλλωστε τι σόι «Οδύσσεια» θα ήταν αυτή που μας υποσχέθηκε ο Παπανδρέου, αν οι εργολάβοι δεν φρόντιζαν να κάνουν το «ταξίδι» όσο γίνεται πιο «περιπετειώδες» και «μακρύτερο»…

από τον ημεροδρόμο του ριζοσπάστη

Posted in "παπατζήδες", πολιτικη, ριζασπάστης, το πασοκ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, όταν το κράτος τρομοκρατεί, η "δημοκρατία" των αστών, η δικαιοσύνη των αστών δεν είναι δικαιοσύνη των λαών, οι σφογγοκωλάριοι των πραιτόρων | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »

Γερμανικό μοντέλο…

Posted by redship στο 28 Απριλίου , 2011

Γράφει ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Οπως μετέδωσαν τα διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία, περίπου 7,5 εκατομμύρια (!) είναι οι Γερμανοί εργαζόμενοι που ζουν με λιγότερα από 400 ευρώ το μήνα!

Στο «νοικοκυρεμένο», στο «σοβαρό», στο «πλεονασματικό», στο «αναπτυγμένο» γερμανικό κράτος, ένας πληθυσμός, που αριθμητικά ισοδυναμεί με μια Ελλάδα σχεδόν, λιμοκτονεί!

Να, λοιπόν, που οι θεωρίες περί «ανάπτυξης» είναι άνευ σημασίας, αν δεν απαντηθεί το βασικό ερώτημα: «Ανάπτυξη για ποιον»;Προφανώς, η ανάπτυξη του γερμανικού καπιταλισμού δεν αφορά… εξίσου τα γερμανικά μονοπώλια και τους Γερμανούς εργαζόμενους.

Το ίδιο ισχύει και με τη θεωρία περί «πολιτικής σταθερότητας». Μια χαρά σταθερότητα γνωρίζει το αστικό πολιτικό οικοδόμημα στη Γερμανία. Το αποτέλεσμα: Οι Γερμανοί εργαζόμενοι, είτε με κυβέρνηση σοσιαλδημοκρατών, είτε με συγκυβέρνηση σοσιαλδημοκρατών – χριστιανοδημοκρατών, είτε τώρα με κυβέρνηση χριστιανοδημοκρατών, στην ίδια θέση βρίσκονται: Είναι το αναλώσιμο «κάρβουνο», που ρίχνεται στη φωτιά, που θυσιάζεται και λιώνει για να γυρίζει τους τροχούς της «ατμομηχανής της Ευρώπης».

Και να σκεφτεί κανείς ότι εκεί δεν έχουν ούτε μνημόνιο, ούτε τρόικα. Που σημαίνει ότι για να πίνουν οι πολυεθνικές το αίμα των εργαζόμενων, δεν χρειάζονται ντε και καλά μνημόνια. Υπάρχουν πολλοί – καπιταλιστικοί – τρόποι…

Posted in "απελευθέρωση της αγοράς", πολιτικη, ριζασπάστης, το μέλλον μας είναι ο σοσιαλισμός, όταν το κράτος τρομοκρατεί, ανάπτυξη για ποιόν;, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »

«Βρωμάει» η επιχείρηση «καθαρά χέρια»

Posted by redship στο 27 Απριλίου , 2011

 

Τις τελευταίες ημέρες με αφορμή τη δημοσιοποίηση του πορίσματος του επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης για τη ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ και τη χρηματοδότησή της από την επιχείρηση περίσσεψε η υποκρισία. Ξάφνου κόμματα και αρθρογράφοι «ανακάλυψαν την Αμερική». Το περίεργο (;) είναι ότι είναι τα ίδια κόμματα και «εισαγγελείς δημοσιογράφοι» τόσα χρόνια στήριζαν και εξέθρεψαν αυτόν το συνδικαλισμό που σήμερα -και για τις δικές τους σκοπιμότητες- καταγγέλλουν στα λόγια. Με ύπουλο μάλιστα τρόπο επιχειρούν να παρουσιάσουν όλους τους συνδικαλιστές και όλα τα συνδικάτα σαν μια κάστα που λυμαίνεται το δημόσιο χρήμα. Ο στόχος προφανής, σε μια περίοδο που ξεκινά νέο σαφάρι κατά της δημόσιας περιουσίας και των πρώην ΔΕΚΟ: να ενοχοποιηθούν οι εργαζόμενοι, να παραλύσουν οι αντιστάσεις. Οι όψιμοι εισαγγελείς δεν νοιάζονται ούτε ενδιαφέρονται για την «υγεία» των συνδικάτων. Ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός είναι «δικό τους παιδί», αυτοί τον δημιούργησαν, τα δικά τους στελέχη τον στελέχωσαν, τα δύο κόμματα εξουσίας είναι αυτά που είχαν σταθερές σχέσεις μαζί του, εξασφαλίζοντας μέσω αυτού του συνδικαλισμού την εφαρμογή της αντεργατικής πολιτικής, την υπονόμευση των αγώνων των εργαζομένων, την αφαίρεση από την πλατιά μάζα των εργατών βασικών εργατικών δικαιωμάτων.

 

 

Ομως δυστυχώς γι’ αυτούς δεν είναι όλοι του χεριού τους. Απέναντι σε όλη αυτή την επιχείρηση εκμαυλισμού και εκφυλισμού των συνδικάτων, οι ταξικές δυνάμεις αντιστάθηκαν, μίλησαν ανοιχτά και κατήγγειλαν τις μεθοδεύσεις κυβέρνησης, διοίκησης της ΔΕΗ και πλειοψηφίας της ΓΕΝΟΠ. Το Γενάρη του 2007, ενόψει του 31ου Συνεδρίου της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ η παράταξη της «Αγωνιστικής Συνεργασίας», που συσπειρώνεται στο ΠΑΜΕ, στη διακήρυξή της σημείωνε για τον ΟΚΔΕ: «Η δημιουργία της ΟΚΔΕ που αποφάσισαν, ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ – ΣΑΔ, σε προηγούμενα Συνέδρια και η χρηματοδότησή της από τη ΣΣΕ με σημαντικά ποσά, δεν πρόκειται να οδηγήσει στην αναβάθμιση της θέσης των εργαζομένων στη ΔΕΗ, αλλά στην ενσωμάτωση εργαζομένων και συνδικαλιστών. Η εμπειρία από αντίστοιχους οργανισμούς που προώθησε η σοσιαλδημοκρατία σε χώρες της ΕΕ δείχνει ότι στην πράξη συνέβαλαν ώστε τα συνδικάτα να χάσουν τον ταξικό τους προσανατολισμό και να μετατραπούν σε επιχειρήσεις.

 

Η θέση της ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ είναι καθαρή: Κατάργηση της ΟΚΔΕ και κάθε μορφής επιχειρηματικής δραστηριότητας από τα συνδικάτα…».

Στο επόμενο συνέδριο, το 2009, και πάλι η παράταξη έθετε το ζήτημα και κατήγγειλε ότι:

«Με απόφαση του ΔΣ της ΓΕΝΟΠ μέσω των ΣΣΕ δίδονται χρήματα στον ΟΚΔΕ που είναι μέρος της ΣΣΕ και ανήκουν στους εργαζόμενους. Ζητήσαμε επανειλημμένως να έρθει πλήρης απολογισμός για συζήτηση στο ΔΣ της ΓΕΝΟΠ. Με διάφορες δικαιολογίες αρνήθηκαν τη συζήτηση. Βάλαμε σε ψηφοφορία πρόταση να μη δοθούν αυτά τα χρήματα στον ΟΚΔΕ.

Η πρότασή μας απορρίφτηκε. Καταγγέλλουμε αυτή τη στάση που κρατούν ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ, ΣΑΔ. Οι εργαζόμενοι πρέπει να κρίνουν και να βγάλουν συμπεράσματα και από αυτό το γεγονός».

 

Ολα λοιπόν ήταν γνωστά εδώ και καιρό. Δεν είναι τυχαίο μάλιστα, ότι η χρηματοδότηση της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ από την επιχείρηση ξεκίνησε από το 1999 και μάλιστα μέσα από ΣΣΕ, όταν δηλαδή ξεκίνησε και η προσπάθεια ιδιωτικοποίησής της. Ηταν μια επιλογή των κυβερνήσεων και των διοικήσεων της ΔΕΗ για να ενσωματώσουν το συνδικαλιστικό κίνημα, να ενισχύσουν την εργατική αριστοκρατία, να εγκλωβίσουν τους εργαζόμενους. Τα χέρια τους λοιπόν είναι βρώμικα και η επιχείρηση «καθαρά χέρια» που σήμερα στήνουν στη ΔΕΗ «βρωμάει»… Εχει άλλους στόχους. Ακριβέστερα έχει τον ίδιο στόχο που είχαν και πριν μια δεκαετία με την πολιτική του «καρότου»: Την πλήρη ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ, την παράδοση εργαζομένων και καταναλωτών στα μεγάλα μονοπώλια του κλάδου.

Posted in "απελευθέρωση της αγοράς", πολιτικη, ριζασπάστης, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα γιουσουφάκια των εμίρηδων, Π.Α.ΜΕ, Το αστικό ιερόμετρο είναι χυδαίο, δημόσιος τομέας στην υπηρεσία του λαού, είστε η ντροπή όλων των εργατών, η δικαιοσύνη των αστών δεν είναι δικαιοσύνη των λαών, κυριαρχεί η ορδή των απατεώνων, κόντρα στη σαπίλα που αναδύουν, κοροϊδία, ξεπουλάνε την περιουσία του ελληνικού λαού, οι γυμνοσάλιαγκες των «παπατζήδων» | Με ετικέτα: , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Τι είναι και τι σημαίνει η αναδιάρθρωση του κρατικού χρέους

Posted by redship στο 27 Απριλίου , 2011

Κρίσιμο ζήτημα το «από ποιον για ποιον», όπως και το περιεχόμενο, αλλά και ο προσανατολισμός της λαϊκής πάλης

 

Το τελευταίο χρονικό διάστημα, η λέξη «αναδιάρθρωση» έχει μπει στο καθημερινό πολιτικό λεξιλόγιο, αναπαράγεται συνεχώς από τα ΜΜΕ και συνδέεται με την υπόθεση του κρατικού χρέους. Γύρω από την αναδιάρθρωση του κρατικού χρέους πλέκονται διάφορα σενάρια για την οικονομία και τις συνέπειες που θα έχει σ’ αυτήν η αναδιάρθρωση. Είναι δε τόσο συχνή και επαναλαμβανόμενη αυτή η προπαγάνδα που δημιουργεί στις λαϊκές δυνάμεις δέος ή πιο σωστά καλλιεργεί μαζικά την ψυχολογία του φόβου των ανθρώπων μπροστά στο άγνωστο. Και αυτό γιατί η αναδιάρθρωση του κρατικού χρέους συνδέεται με τη λεγόμενη χρεοκοπία της οικονομίας της χώρας, επομένως και τις άγνωστες αρνητικές, για τη ζωή της λαϊκής οικογένειας, συνέπειες ως συνέχεια των σκληρών αρνητικών συνεπειών που βιώνει ήδη με την πορεία πτώχευσης του λαού.

Ορισμένα βασικά ζητήματα

Χρειάζεται εδώ, πριν μπούμε στην εξήγηση του τι σημαίνει αναδιάρθρωση του κρατικού χρέους, να δώσουμε ορισμένες αναγκαίες διευκρινίσεις σε ζητήματα, τα οποία πρέπει να γνωρίζουν οι λαϊκοί άνθρωποι και τα οποία αποτελούν το πλαίσιο, μέσα στο οποίο θα γίνει η αναδιάρθρωση του χρέους, γιατί έχει βαθύ ταξικό περιεχόμενο, όπως βεβαίως και το ίδιο το κρατικό χρέος.

Οταν η αστική πολιτική και η προπαγάνδα μιλούν για οικονομία, εμείς πρέπει να ξέρουμε ότι η οικονομία δεν είναι ταξικά ουδέτερη. Η οικονομία είναι καπιταλιστική. Είναι οικονομία για τα συμφέροντα των μεγαλοεπιχειρηματιών και όχι για τα συμφέροντα των εργατών, των φτωχών λαϊκών στρωμάτων. Μπορεί να μιλούν όλοι για τις συνέπειες στην οικονομία γενικά, αλλά εμείς πρέπει να ξέρουμε ότι μιλούν για συνέπειες στην καπιταλιστική οικονομία. Μπορεί ακόμη να φαίνεται ότι συνδέεται και η ζωή των εργαζομένων με την καπιταλιστική οικονομία και έτσι είναι. Αλλά πρέπει να θυμόμαστε ότι και όταν βρισκόταν σε ανάπτυξη, η ζωή των εργαζομένων συνεχώς χειροτέρευε και τώρα στην κρίση χειροτερεύει πιο γοργά. Γι’ αυτό, δεν είναι σωστό οι εργαζόμενοι να σκέφτονται και να δέχονται ως φυσικό φαινόμενο την ιδιοκτησία των επιχειρηματιών, την εξάρτησή τους απ’ αυτούς, που αν πάνε καλά οι δουλειές τους θα ζουν καλά και οι εργαζόμενοι. Είναι απάτη. Δεν πρέπει να αποδεχτούν την πολιτική που πασχίζει να σώσει τους επιχειρηματίες από την κρίση, απειλώντας τους εργαζόμενους να δεχτούν τη βαρβαρότητα των αντεργατικών αναδιαρθρώσεων σε βάρος τους για να σωθεί η χώρα. Αυτό πασχίζει να κάνει η αστική προπαγάνδα. Με την καπιταλιστική οικονομία συνδέονται πρώτα απ’ όλα τα συμφέροντα και τα κέρδη των μεγαλοεπιχειρηματιών. Τα οποία βγαίνουν από τη δουλειά των εργαζομένων. Επομένως, με τα αντιλαϊκά μέτρα τους επιχειρηματίες ενισχύουν, αυτούς θέλουν να σώσουν από την κρίση. Ο λαός, καταλαβαίνοντας ότι τον χρεοκοπούν, πρέπει να σκέφτεται και να συνειδητοποιεί ότι μπορεί να υπάρχει οικονομία και χωρίς τους επιχειρηματίες, χωρίς την ιδιοκτησία τους, η ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής να ανήκει στο λαό.

 

Ταυτόχρονα, οι εργαζόμενοι όταν ακούν για κρατικό χρέος, για χρέη της χώρας, να μην ταυτίζουν αυτήν την πραγματικότητα με την όποια προσωπική τους εμπειρία για τα δικά τους χρέη, που τα δημιούργησαν επειδή ακριβώς το εισόδημα από τη δουλειά τους στην καπιταλιστική οικονομία δε φτάνει για να ζουν καλά και δανείζονται σε μια δύσκολη στιγμή, είτε για να σπουδάσουν τα παιδιά, είτε γιατί τους έτυχε ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας, ή ακόμη και για να πάρουν ένα σπίτι, προσδοκώντας με ένα μέρος του πενιχρού τους εισοδήματος και ξεπληρώσουν κάποτε το χρέος. Το κρατικό χρέος δημιουργείται, γιατί οι κυβερνήσεις εισπράττουν λιγότερα και ξοδεύουν περισσότερα όχι όμως γιατί η λαϊκή φορολογία είναι χαμηλή και οι κρατικές παροχές στο λαό μεγάλες. Το αντίστροφο ισχύει. Οι φοροαπαλλαγές του κεφαλαίου είναι τεράστιες, άρα τα έσοδα λίγα, το κράτος δε δίνει τις παροχές σε Υγεία, Πρόνοια, Παιδεία, Αθλητισμό κ.λπ. που έχει ανάγκη η λαϊκή οικογένεια. Ταυτόχρονα, είναι τεράστιοι οι στρατιωτικοί εξοπλισμοί για τους πολέμους του ΝΑΤΟ, είναι τεράστια τα ποσά από το κρατικό χρήμα που δίνονται πολύμορφα ως κίνητρα στους μονοπωλιακούς ομίλους, προκειμένου να κάνουν επενδύσεις. Δίνονται, επίσης, ως κεφάλαιο, όπως π.χ. για την κατασκευή υποδομών που βεβαίως τις εκμεταλλεύονται και κερδίζουν (αεροδρόμια, λιμάνια, Αττική Οδός, εθνικές οδοί κ.λπ.). Το κράτος χαρίζει λεφτά στους επιχειρηματίες από τα κρατικά ταμεία. Επομένως, και το κρατικό χρέος έχει ταξικό, υπέρ του κεφαλαίου και σε βάρος του λαού, περιεχόμενο. Να γιατί ο λαός δε χρωστά στο κράτος, αλλά του χρωστά το κράτος. Επομένως, και τα ερωτήματα περί στάσης πληρωμών (π.χ. συντάξεων, μισθών στο Δημόσιο κ.λπ.), πρέπει να απαντηθούν από τους εργαζόμενους, το λαό με συνειδητή πάλη για να πληρώσουν οι επιχειρηματίες που τσέπωσαν το κρατικό χρήμα. Και επειδή η κυβέρνηση, το κράτος δεν πρόκειται να το κάνουν, αυτός ο αγώνας πρέπει να συνδέεται με την πολιτική πάλη για ανατροπή της εξουσίας τους.

Τι κρύβεται πίσω από την αναδιάρθρωση
 

Ας έρθουμε τώρα στην αναδιάρθρωση. Το κράτος δανείζεται από τις τράπεζες, ντόπιες και άλλων κρατών, για να καλύψει τα ελλείμματα του προϋπολογισμού του. Μπορεί να δανείζεται επίσης και από διεθνείς ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, όπως π.χ. το ΔΝΤ.

Ο δανεισμός σημαίνει ότι θα πληρώσει και τόκους, επομένως το κρατικό χρέος μεγαλώνει, η αποπληρωμή του περιλαμβάνει και τους τόκους. Τα κράτη δανείζονται εκδίδοντας ομόλογα, που αγοράζουν οι τράπεζες δίνοντας χρήματα, τα οποία θα πάρουν πίσω από το κράτος, μαζί με τους τόκους, όταν λήγουν τα ομόλογα, δηλαδή, όταν έρθει η ώρα της αποπληρωμής τους.

Αναδιάρθρωση του κρατικού χρέους σημαίνει αλλαγή του τρόπου αποπληρωμής του από το κράτος που χρωστά, εφόσον βεβαίως συμφωνήσουν οι δανειστές, δηλαδή οι τράπεζες. Αυτή η αλλαγή σημαίνει νέα συμφωνία για τον τρόπο αποπληρωμής. Που κρίνεται αναγκαία, επειδή το κράτος που χρωστά δεν έχει τη δυνατότητα να πληρώνει με βάση την παλιά συμφωνία, δυσκολεύεται να το κάνει ή δεν μπορεί καθόλου να το κάνει. Επομένως, η συζήτηση περί «αναδιάρθρωσης» είναι συζήτηση για αλλαγή του τρόπου και των όρων αποπληρωμής του κρατικού χρέους από το κράτος που χρωστά. Στον τρόπο και τους όρους αποπληρωμής του χρέους γίνεται η συζήτηση. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in "απελευθέρωση της αγοράς", πολιτικη, ριζασπάστης, Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών, ανάπτυξη για ποιόν;, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός, η ανάπτυξη που οδηγεί στα μονοπώλια, καπιταλισμός | Με ετικέτα: , , , , , , , , | Leave a Comment »

Κανένας άοπλος σ’ αυτόν τον πόλεμο

Posted by redship στο 27 Απριλίου , 2011

Παρότι δεν αντιπροσωπεύουν όλο το μέγεθος του πλούτου που συγκεντρώνεται στα ταμεία των μονοπωλίων, οι αναφορές στα φυσικά πρόσωπα που εμφανίζονται επίσημα ως πλουτοκράτες, είναι ενδεικτικές για το γεγονός ότι με κρίση ή χωρίς κρίση σ’ αυτό το σύστημα οι ισχυρότεροι αυξάνουν διαρκώς τον πλούτο που κατέχουν.

Το γεγονός ότι δίπλα τους υπάρχουν κι αυτοί από τους καπιταλιστές που χάνουν στον καιρό της κρίσης δεν αλλάζει το γεγονός ότι η κρίση δεν είναι ίδια για όλους, για αφεντικά και εργάτες. Ούτε το γεγονός ότι με κρίση ή χωρίς κρίση οι μόνοι που χάνουν διαρκώς είναι η εργατική τάξη, τα φτωχά λαϊκά στρώματα.

Το καινούργιο πάντα στον καιρό της κρίσης είναι η όξυνση των ταξικών αντιθέσεων, όξυνση που δημιουργεί προβλήματα στο πολιτικό σύστημα που έχει αναλάβει να θωρακίσει με ένα μανδύα «δημοκρατίας» τη δικτατορία των μονοπωλίων.

Δικά τους τα γένια και τα χτένια. Καμιά ανησυχία για τις ανησυχίες των αστών. Το πρόβλημα υπάρχει από την ώρα που οι εργάτες πέφτουν στη λούμπα να δεχτούν – όσοι το δέχονται – σαν δικό τους πρόβλημα το πρόβλημα των καπιταλιστών. Οταν, δηλαδή, υπάρχουν και εργάτες που νιώθουν να χάνουν επειδή χάνει το αφεντικό τους. Το αφεντικό ποτέ δεν χάνει.

Ολη η φιλολογία για το πολιτικό σύστημα πέρα από τις συγχύσεις που καλλιεργεί, αντανακλά από τη μια τις δυσκολίες που έχει η αστική τάξη να κουλαντρίσει την κατάσταση, αλλά και τη συνειδητή δουλειά που γίνεται από τα επιτελεία της να μένει στο απυρόβλητο το οικονομικό σύστημα και να σκάει το κύμα στον πολιτικό κυματοθραύστη.

Αν πιστέψουμε ορισμένους αρθρογράφους, η χώρα είναι ένα καράβι χωρίς καπετάνιο που το δέρνουν οι καιροί. Παράξενο. Οι λογαριασμοί στα εργατόσπιτα έρχονται κανονικά όλο και πιο βάρβαροι. Η τσέπη αδειάζει όλο και πιο πολύ. Το ερώτημα του γνωστού «τραμπάκουλα» «ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο» είναι κάλπικο. Η αστική τάξη κυβερνά κανονικότατα, ανεξάρτητα από τα προβλήματα που έχει αυτή ή η άλλη μερίδα της με αυτόν ή τον άλλο κυβερνήτη.

Μια μερίδα του κεφαλαίου βιάζεται περισσότερο από άλλους. Δεν της φτάνουν τα τσακισμένα μεροκάματα, θέλει ακόμα πιο κάτω. Δεν της φτάνει που δεν πληρώνει ασφαλιστικές εισφορές, θέλει να μην πληρώνει καθόλου μεροκάματο. Δεν της φτάνουν ο ιδιωτικός ΟΤΕ, η ιδιωτική ΔΕΗ, ανησυχεί γιατί δεν έχει πουληθεί όλη η ΕΥΔΑΠ και γιατί ακόμα τα δάση παραμένουν αναξιοποίητα.

Μια τέτοια κατάσταση δημιουργεί μια κάποια σύγχυση στους δημοσιογράφους που έχουν αναλάβει τον άχαρο ρόλο να μιλάνε πριν από τα αφεντικά τους. Παράδειγμα, παρά τη δημιουργία εντύπωσης ότι το γλέντησαν το Πάσχα οι Ελληνες, μια βόλτα στις γειτονιές έπειθε πως αυτό ήταν το πιο καταθλιπτικό Πάσχα που έζησε ο τόπος σε καιρό που τυπικά δεν έχει πόλεμο. `Η, μήπως επειδή ακριβώς έχουμε πόλεμο είναι αυτή η εικόνα;

Η διαφορά βρίσκεται στο γεγονός ότι σ’ αυτόν τον πόλεμο δεν αντιπαλεύουν κάποιοι «έξω» με τους μέσα, αλλά μια τάξη ενάντια στην άλλη. Η αστική τάξη έχει κηρύξει τον πόλεμο στην εργατική την ίδια ώρα που οι αστοί ανταγωνίζονται μεταξύ τους. Η αστική τάξη σπεύδει να πάρει θέση για την αυριανή περίοδο του συστήματος που ελπίζει ότι θα είναι το ίδιο ρόδινη όπως και η προηγούμενη. Με τους εργάτες από κάτω να δουλεύουν ήλιο με ήλιο ίσα για να σύρουν το κορμί τους και την άλλη μέρα στο κάτεργο.

Σ’ αυτόν τον πόλεμο η εργατική τάξη δεν είναι άοπλη. Εχει το Κόμμα της, το ΚΚΕ, έχει ισχυρό όπλο την ίδια την κοσμοθεωρία της που της επιτρέπει να βλέπει πως η οικονομική βάση και η πολιτική εξουσία είναι νύχι – κρέας. Οτι δεν υπάρχει καλή πολιτική διαχείριση σε ένα βάρβαρο σύστημα και δεν μπορεί να αλλάξει η οικονομική βάση, αν παράλληλα με την οικονομική πάλη δεν πολιτικοποιούνται διαρκώς οι αγώνες ως και το επίπεδο της εξουσίας.

Την ώρα που οι αστοί σπέρνουν ηττοπάθεια, το ΚΚΕ διακήρυξε και πάλι: «Η καπιταλιστική κρίση, η ένταση της επίθεσης του κεφαλαίου στο λαό επιβάλλουν την άμεση, αποφασιστική, πλατιά και αποτελεσματική δράση υπέρ της διεξόδου που προτείνει το ΚΚΕ. Μπροστά στα αδιέξοδα του καπιταλισμού, το εργατικό – λαϊκό κίνημα να πάρει την υπόθεση στα χέρια του. Καμία αναμονή, καμία επανάπαυση. Τώρα κλιμάκωση της πάλης, για να μπει φρένο στα χειρότερα και να ανοίξει ο λαός δρόμους για την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών του. Οργάνωση στους φορείς του εργατικού – λαϊκού κινήματος, πολιτική δράση για να εγκαταλείψει μαζικά ο λαός τα κόμματα του κεφαλαίου και του ευρωμονόδρομου, να κερδηθούν νέες δυνάμεις με τη λαϊκή συμμαχία, για την αντεπίθεση, μέχρι την τελική νίκη, τη λαϊκή εξουσία και οικονομία»

Posted in πολιτικη, ριζασπάστης, Π.Α.ΜΕ, έτσι κι αλλιώς η γη θα γίνει κόκκινη, αντεπίθεση λαέ, δυνατό κκε δυνατός ο λαός, μα η ζωή λεχώνα ελπίδες γέννησε, με το κκε υπάρχει λύση να συναντηθούμε στο δρόμο της ανατροπής | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Μεταπασχαλινές ιστορίες…

Posted by redship στο 27 Απριλίου , 2011

Γράφει   ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Οι αποκαλύψεις για το Γκουαντάναμο (σ.σ.: που «θα» το έκλεινε ο Ομπάμα) δε σκίασαν κατ’ ελάχιστο την καθιερωμένη ατραξιόν του Λευκού Οίκου με πρωταγωνιστές το προεδρικό ζεύγος και τον Πασχαλινό Κούνελο…

Ανήλικα παιδιά, άσχετοι άνθρωποι, κατασκευασμένοι «ύποπτοι». Πάνω από 150 τέτοιοι «τρομοκράτες» βρέθηκαν από το 2001 στο κολαστήριο τουΓκουαντάναμο (σ.σ.: αυτό που «θα» έκλεινε ο Ομπάμα) όπως αποκαλύπτουν τα έγγραφα του Wikileaks και δημοσίευσαν οι New York Times.

Οι αμερικανικές αρχές γνώριζαν από την πρώτη στιγμή ότι οι «ένοχοι» δεν είχαν καμία σχέση ούτε με Αλ Κάιντα, ούτε με Μπιν Λάντεν, ούτε με οτιδήποτε άλλο τους κατηγορούσε το μετά την 11η Σεπτέμβρη καθεστώς της παγκόσμιας ιμπεριαλιστικής χούντας.

Ομως οι φίλοι μας οι Αμερικάνοι, αυτοί με τους οποίους – είτε υπό τον Μπους, είτε υπό τον Κλίντον, είτε υπό τον Ομπάμα και πάντα υπό τις πολυεθνικές – έχουμε «κοινές αρχές και αξίες»(!) κατά τον κ. Παπανδρέου, ήθελαν «εχθρούς». Και τους «δημιούργησαν».

Στο όνομα αυτών των «εχθρών» η ανθρωπότητα παρακολουθεί εδώ και μια δεκαετία ιμπεριαλιστικές εισβολές. Βόμβες. Στρατούς κατοχής. Διαμελισμούς χωρών. Δολοφονίες αμάχων. Βασανιστήρια. Χιτλερικές μεθόδους στα κάτεργα τύπου Αμπού Γκράιμπ. Ιπτάμενες φυλακές. Εκτελέσεις. Αίμα. Και φυσικά κέρδη. Κέρδη για τις πολυεθνικές των όπλων. Κέρδη για τις πολυεθνικές του πετρελαίου. Κέρδη για τους εργολάβους της «ανοικοδόμησης» κρατών και λαών που πρώτα τα ισοπέδωσαν και τα εξανδραπόδισαν.

Σε όλα αυτά η Ελλάδα του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, θέλει να καμώνεται την «αμέτοχη». Οι κυβερνώντες έχουν το πάγιο θράσος να ισχυρίζονται ότι «δεν συμμετέχουν». Κι ας τους παρασημοφόρησε (!) ο Μπους για την προσφορά τους στο έγκλημα. Κι ας έχουν μετατρέψει το ελληνικό έδαφος σε λημέρι και προκεχωρημένο φυλάκιο εφόρμησης των γκάνγκστερ. Κι ας διατηρούν ελληνικά στρατεύματα σε κάθε γωνιά του κόσμου όπου ο ιμπεριαλισμός φυτεύει την επί πτωμάτων «δημοκρατία» του.

Η Ελλάδα της Σούδας και του ΝΑΤΟ, η Ελλάδα της ΕΕ και που από το Κόσσοβο μέχρι το Αφγανιστάν, κι από τη Βαγδάτη μέχρι τη Λιβύη αναζητά το δικό της μερίδιο από το μακελειό, δεν είναι ένας «απλός παρατηρητής». Είναι μέλος του κοπαδιού με τις ύαινες που κατασπαράζουν ανθρώπινες σάρκες. Το κλάμα των παιδιών στη Φαλούτζα, τα θύματα των αεροπορικών «λαθών» του ΝΑΤΟ στην Καμπούλ, τα διαμελισμένα κορμιά στην Τρίπολη, είναι και δικό της δημιούργημα.

Αυτή η Ελλάδα – «πρόθυμος σύμμαχος» της κτηνωδίας, αυτή η Ελλάδα – συνεργός της θηριωδίας, είναι η Ελλάδα των βιομηχάνων, η Ελλάδα των τραπεζιτών, η Ελλάδα των εφοπλιστών και των κομμάτων τους, είναι η Ελλάδα του δικομματισμού και των φαιών καταγωγίων της γνωστής «πολυκατοικίας». Αυτή η Ελλάδα έχει κοινή καταγωγή με εκείνη που έστελνε τα παιδιά της να υπηρετούν τα συμφέροντα της πλουτοκρατίας στην Ουκρανία, στην Μικρά Ασία, στην Κορέα.

Αλλά αυτή η Ελλάδα δεν έχει καμία σχέση με τα συμφέροντα, με τις αρχές και τις αξίες του ελληνικού λαού. Τη χωρίζει άβυσσος από την Ελλάδα του εργάτη, του αγρότη, του άνεργου, του βιοπαλαιστή. Η Ελλάδα του ελληνικού λαού δεν έχει καμία σχέση με τα Γκουαντάναμο, όπως δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τους «Νέους Παρθενώνες». Η Ελλάδα του ελληνικού λαού υπήρξε πάντα δεσμώτης – ποτέ δεσμοφύλακας – και των «Νέων Παρθενώνων» και των «Γκουαντάναμο». Και μόνο αυτός είναι, ο ελληνικός λαός, που μπορεί και οφείλει να αποτινάξει από πάνω του το στίγμα της συνενοχής. Στίγμα που πάνε να του το φορτώσουν με τα εκτός των συνόρων «έργα» τους, εκείνοι, οι ίδιοι, που στο εσωτερικό της χώρας, του πίνουν το αίμα.

Posted in πολέμοι, πολιτικη, ριζασπάστης, στρατός κατοχής, τρομοκρατία, όταν εκείνοι μάθουν να υπακούνε, Το αστικό ιερόμετρο είναι χυδαίο, αμερικανοτσολιάδες, γουρούνια μ΄ανθρώπινη μορφή, η "δημοκρατία" των αστών, η "ελευθερία" του πολίτη, ιμπεριαλισμός, οι "προοδευτικοί", οι σφογγοκωλάριοι των πραιτόρων | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »