καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Μαρτίου 2011
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Φεβ.   Απρ. »
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    28293031  
  • Εγγραφή

  • Advertisements

Archive for 31 Μαρτίου 2011

Καμία συμμετοχή στο έγκλημα

Posted by redship στο 31 Μαρτίου , 2011

Επιστολή φαντάρων που υπηρετούν σε 18 μονάδες του Εβρου ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στη Λιβύη

«Εμείς, οι φαντάροι που υπηρετούμε αυτήν την περίοδο τη θητεία μας, παρακολουθούμε όλες αυτές τις μέρες με μεγάλη ανησυχία και οργή τη βάρβαρη ιμπεριαλιστική επέμβαση εναντίον του λαού της Λιβύης.

Καταγγέλλουμε την ιμπεριαλιστική σφαγή στην οποία πρωτοστατούν οι κυβερνήσεις των ΗΠΑ, Βρετανίας και Γαλλίας και από κοντά με ενεργό συμμετοχή η ελληνική κυβέρνηση. Στεκόμαστε αλληλέγγυοι στο λαό της Λιβύης.

Είναι προκλητικές ψευτιές όσα λένε για «ανθρωπισμό». Αυτό που τους ενδιαφέρει είναι τα πετρέλαια και οι ενεργειακοί δρόμοι στην ευρύτερη περιοχή. Η στρατιωτική επέμβαση στη Λιβύη είναι αποτέλεσμα της όξυνσης των ανταγωνισμών των μονοπωλίων και των αντιθέσεών τους. Είναι εξέλιξη επικίνδυνη για όλους τους λαούς της περιοχής και για τον ελληνικό λαό.

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ στηρίζει και έχει ουσιαστική συμμετοχή στον πόλεμο για τους ίδιους λόγους που έχει εξαπολύσει και τον άγριο πόλεμο στα λαϊκά δικαιώματα όπως τον ζούμε όλα αυτά τα χρόνια. Υπηρετεί τα συμφέροντα των πλουτοκρατών και τις διεθνείς συμμαχίες της. Η συμμετοχή στους πολέμους, στους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς ΝΑΤΟ και ΕΕ, είναι η άλλη πλευρά της ίδιας αντιλαϊκής πολιτικής που εφαρμόζει στη χώρα μας.

Οι περισσότεροι από εμάς είμαστε νέοι εργαζόμενοι, παιδιά λαϊκών οικογενειών και την ίδια στιγμή που εμείς και οι οικογένειές μας ματώνουμε οικονομικά για να υπηρετήσουμε τη θητεία μας, με το μισθό – κοροϊδία των 8,6 ευρώ, τη στιγμή που με πρόσχημα την καπιταλιστική κρίση στα στρατόπεδα «κόβουν» από παντού (από στοιχειώδη πράγματα, όπως είδη καθαριότητας κλπ. μέχρι και τις δωρεάν καταστάσεις επιβίβασης που δικαιούμαστε) ξοδεύουν εκατομμύρια ευρώ για τα ελληνικά στρατεύματα σε Αφγανιστάν, Κόσσοβο, τώρα και στη Λιβύη.

Ολα αυτά δεν έχουν καμία σχέση ούτε με τα συμφέροντα του ελληνικού λαού, αλλά ούτε και με την αποστολή του στρατού, που είναι να υπερασπίζεται την εδαφική ακεραιότητα της χώρας μας. Γι’ αυτό και η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, υπηρετώντας πιστά τους σχεδιασμούς της αστικής τάξης της χώρας μας, προωθεί τη μετατροπή του στρατού σε μισθοφορικό και παράλληλα υποβαθμίζει τη στρατιωτική εκπαίδευση των φαντάρων εκπαιδεύοντας μόνο τους επαγγελματίες οπλίτες.

Ενώνουμε τη φωνή μας με το λαό, με τη νεολαία και απαιτούμε να σταματήσει κάθε εμπλοκή της χώρας μας σε αυτό το έγκλημα.

  • Κανένας Ελληνας φαντάρος δεν έχει δουλειά να βρίσκεται έξω από τα σύνορα της χώρας μας
  • Να αποχωρήσουν τα ελληνικά πολεμικά αεροπλάνα και πλοία από την ιμπεριαλιστική επέμβαση στη Λιβύη
  • Να κλείσουν αμέσως οι ΝΑΤΟικές βάσεις στη Σούδα και το Ακτιο
  • Οι λαοί είναι αυτοί που έχουν τη δύναμη να επιβάλουν το δίκιο τους».

Φαντάροι που υπηρετούν τη θητεία τους στις μονάδες του Εβρου:

12 ΕΜΑ Δορίσκος, ΤΔ/41 ΣΠ Σαμοθράκη, 30 ΤΥΠ Λαγός, 187 Π.ΠΑΡ Αλεξανδρούπολη, 156 Α/Κ ΜΜΠ Αλεξανδρούπολη, 50 ΛΜΧ Κουφοβουνο – Διδυμότειχο, 516 ΜΚ ΤΠ Λαγός, 502 ΜΚ ΤΠ Καβύλη, 110 Α/Κ ΜΜΠ Καβησός, 107 Α/Κ ΜΜΠ-ΠΕΠ Κουφόβουνο – Διδυμότειχο, 641 ΜΚ ΤΠ Προβατώνας, 503 ΤΠ Νέα Βύσσα, 616 ΜΚ ΤΠ Νεοχώρι, 163 Α/ΚΜΜΠ Λαγός, ΔΕΑΝ Λαγός, 30 ΛΜΧ λαγός, 16 ΕΜΑ, 212 ΕΜΑ Λαγός

Advertisements

Posted in πολέμοι, ριζασπάστης, στρατός κατοχής | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Διαρκής πόλεμος παντού

Posted by redship στο 31 Μαρτίου , 2011

Ούτε ένα πιάτο φαγητό δε δίνουν στους πρόσφυγες από τις χώρες της Βόρειας Αφρικής που καταφτάνουν στο νησί Λαμπεντούζα κυνηγημένοι από τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο κατά της Λιβύης και τις επεμβάσεις στις άλλες χώρες οι δήθεν «ευαίσθητες» κυβερνήσεις της Ιταλίας και των άλλων ευρωπαϊκών χωρών. Οσοι από τους πρόσφυγες δε θαλασσοπνίγονται και καταφέρνουν να φτάσουν στο πρώτο νησί στο δρόμο για τον «παράδεισο» της ΕΕ διαπιστώνουν με οδυνηρό τρόπο ότι ο πόλεμος σε βάρος τους συνεχίζεται και εκτός των συνόρων των χωρών τους. Ο ίδιος ο δήμαρχος της Λαμπεντούζα δήλωσε ότι φαγητό υπάρχει μόνο για 4.000 πρόσφυγες, ενώ ήδη έχουν ξεπεράσει τους 6.200 και διαρκώς αυξάνονται. Επίσης, σε όλο το νησί, που στην πραγματικότητα έχει μετατραπεί σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης για τους πρόσφυγες, υπάρχουν μόνο τρεις χημικές τουαλέτες. Απέναντι σε αυτή την κατάσταση η «λύση» που δίνει η κυβέρνηση Μπερλουσκόνι – με την οποία συνεργάζεται στενά η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ – είναι είτε να τους στείλει πίσω στις χώρες τους, δηλαδή στο στόμα του λύκου, είτε να τους μεταφέρει σε άλλα στρατόπεδα συγκέντρωσης σε διάφορες περιοχές της Ιταλίας. Η βάρβαρη και απάνθρωπη πολιτική που εφαρμόζει η κυβέρνηση Μπερλουσκόνι είναι πλήρως εναρμονισμένη με την κοινή μεταναστευτική πολιτική της ΕΕ αλλά και με τις αποφάσεις της τελευταίας Συνόδου Κορυφής της ΕΕ, όπου μόνο κροκοδείλια δάκρυα έχυσαν για τους πρόσφυγες, πλειοδοτώντας ταυτόχρονα υπέρ βομβαρδισμών και νέων κυρώσεων στη Λιβύη. Επιβεβαιώνεται, δηλαδή, ότι τα περί «προστασίας των αμάχων» και της αποφυγής «ανθρωπιστικής κρίσης» είναι φτηνές δικαιολογίες ιμπεριαλιστών. Στην πράξη πολεμάνε και κυνηγάνε τους λαούς παντού.

Posted in πολέμοι, πολιτικη, ριζασπάστης, η δικαιοσύνη των αστών δεν είναι δικαιοσύνη των λαών, ιμπεριαλισμός, ιμπεριαλισμός σημαίνει χούντες και πολέμοι | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Παραμύθια τέλος

Posted by redship στο 31 Μαρτίου , 2011

Κάτι έχουν πάθει στον αστικό Τύπο με την αλήθεια.

— Λέγοντας την αλήθεια για να εξασφαλίσουν συναίνεση στη νέα ιμπεριαλιστική επέμβαση προσπάθησαν να πείσουν τον κόσμο ότι στη Λιβύη γίνεται επανάσταση καθώς, όπως έλεγαν, μαζικά δυνάμεις του στρατού του Καντάφι περνούσαν στο πλευρό των εξεγερμένων. Τώρα, οι ίδιοι οι επιτόπου ανταποκριτές διαπιστώνουν με θλίψη πως κάτι τύποι με «Ντάτσουν» παριστάνουν την εξέγερση και πως δεν μπορούν να σταθούν χωρίς ένταση της εξωτερικής βοήθειας.

— Λέγοντας την αλήθεια, για να κρύψουν δηλαδή το έγκλημα, διαβεβαίωναν πως η Ιαπωνία δεν έχει καμιά σχέση με το Τσέρνομπιλ, η Ιαπωνία είναι μια αναπτυγμένη καπιταλιστική χώρα και ο λαός της υπόδειγμα πειθαρχίας. Τώρα διαπιστώνουν πως η ανθρωπότητα έχει απέναντί της το ισοδύναμο τεσσάρων Τσέρνομπιλ και σύμφωνα με τις χτεσινοβραδινές ειδήσεις προστίθεται άλλο ένα πυρηνικό εργοστάσιο σε κατάσταση «βγαίνει καπνός»…

— Λέγοντας την αλήθεια βεβαίωναν τον ελληνικό λαό ότι αφού έφυγαν οι φαύλοι της ΝΔ όλα θα πάνε καλά. Τώρα αρχίζουν να ψελλίζουν πως φαύλοι είναι και αυτοί του ΠΑΣΟΚ.

Εχει ένα πρόβλημα ο αστικός κόσμος με την αλήθεια.

Και σωστά. Οταν προσπαθείς να παρουσιάσεις ένα εγκληματικό σύστημα ως παράδεισο, έρχεται η ώρα που η κόλαση παίρνει την εκδίκησή της.

Posted in "παπατζήδες", πολιτικη, ριζασπάστης | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

«Ελεγχόμενη χρεοκοπία»

Posted by redship στο 31 Μαρτίου , 2011

Γράφει ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

Υποτίμηση των μισθών.

Υποτίμηση των συντάξεων.

Υποτίμηση της αξίας της εργατικής δύναμης.

Υποτίμηση του βιοτικού επιπέδου των εργαζομένων.

Υποτίμηση των δημοσίων δαπανών.

Υποτίμηση των κοινωνικών δαπανών.

Υποτίμηση των λαϊκών δικαιωμάτων.

Υποτίμηση των πολιτικών ελευθεριών.

Αυτή είναι η πολιτική που εφαρμόζει η κυβέρνηση μαζί με τους συμμάχους της στην ΕΕ και το ΔΝΤ εναντίον του ελληνικού λαού.

Η πτώχευση, που υποτίθεται ότι η ακολουθούμενη πολιτική στοχεύει στην αποτροπή της, έχει επέλθει.

Η πτώχευση εντείνεται και γενικεύεται: Ανεργία που υπολογίζεται σε πάνω από 20% στο τέλος του χρόνου. Λουκέτο στο 20% των μαγαζιών. Διεύρυνση της φτωχοποίησης. Επιβολή εργασιακού απαρτχάιντ.

Είναι μια πτώχευση που αφορά στο λαό.

Με ένα στόχο: Καθώς η υπέρβαση της καπιταλιστικής κρίσης απαιτεί την καταστροφή μέρους του υπερσυσσωρευμένου κεφαλαίου, τα βάρη αυτής της καταστροφής τα φορτώνουν στις λαϊκές πλάτες, ώστε η άλλη πλευρά, οι υπεύθυνοι δηλαδή της κρίσης, οι κεφαλαιοκράτες, να υποστούν την όσο γίνεται μικρότερη επιβάρυνση.

Η πολιτική που υφίσταται ο ελληνικός λαός περιγράφεται με δύο λέξεις: «Ελεγχόμενη χρεοκοπία».

«Ελεγχόμενη χρεοκοπία», που, στην περίπτωση του λαού, όμως, είναι ανεξέλεγκτη. Ισοδυναμεί με ελεύθερη πτώση του βιοτικού του επιπέδου. Ελεγχόμενη, με την έννοια ότι παρέχει ασφαλιστικές δικλείδες και «μαξιλάρια ασφαλείας», είναι μόνο για το μεγάλο κεφάλαιο.

Αυτή η πορεία δεν έχει τέρμα. Δεν υπάρχει όριο. Ακόμα κι αν ο ελληνικός καπιταλισμός ξεπεράσει την κρίση του, ακόμα κι αν «φυσήξει αέρας» στα πανιά του έπειτα από τη μετατροπή σε «Ιφιγένεια» γενεών Ελλήνων εργαζομένων, η όποια αναιμική «ανάπτυξη» επέλθει θα έχει θεμελιωθεί πάνω στις «ερήμους» και στα «νεκροταφεία» των λαϊκών δικαιωμάτων και κουβαλάει το σπέρμα της νέας κρίσης, που θα εκδηλωθεί με ακόμα δραματικότερες συνέπειες για το λαό κ.ο.κ.

Αυτή η πορεία έχει μία μόνο κατάληξη: Τη συμφορά και τον εξανδραποδισμό του λαού μέσα από την περιδίνησή του στο φαύλο κύκλο της καπιταλιστικής βαρβαρότητας.

Απέναντι στη βαρβαρότητα, όμως, δε χωρούν «μισές λύσεις».

Η αντιστροφή αυτής της κατάστασης είτε θα είναι ριζική, είτε δεν θα υπάρξει.

Οι επιλογές είναι δύο: `Η θα πτωχεύσει ο λαός, ή θα πτωχεύσει η πλουτοκρατία. `Η, δηλαδή, η εξουσία θα παραμείνει στα χέρια των δημίων των λαϊκών συμφερόντων, ή θα περάσει στα χέρια του λαού.

«Λαϊκή εξουσία ή βαρβαρότητα» είναι το πλέον επίκαιρο δίλημμα, οι δύο δρόμοι, που αντικειμενικά καλείται να βαδίσει η Ελλάδα.

Κάθε άλλη «πρόταση», προσέγγιση, άποψη, απλώς εξωραΐζει τους «βαρβάρους».

Posted in "παπατζήδες", "απελευθέρωση της αγοράς", πολιτικη, ριζασπάστης, ταξικός πόλεμος, Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »