καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Μαρτίου 2011
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Φεβ.   Απρ. »
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    28293031  
  • Εγγραφή

  • Advertisements

Archive for 22 Μαρτίου 2011

Υποκριτές

Posted by redship στο 22 Μαρτίου , 2011

Αυτοί που σήμερα σηκώνουν κουρνιαχτό για το καθεστώς Καντάφι, είναι οι ίδιοι που για χρόνια υπηρετούσαν τα ντόπια μονοπώλια, οικοδομώντας θερμότατες σχέσεις μαζί του. Μνημειώδεις είναι οι σχέσεις της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ με το καθεστώς της Λιβύης, τόσο του Α. Παπανδρέου, όσο και του σημερινού πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου, όπως και άλλων στελεχών του ΠΑΣΟΚ. Τη δεκαετία του ’70, το ΠΑΣΟΚ και το καθεστώς Καντάφι, το οποίο να σημειωθεί ότι απαγορεύει διά ροπάλου την ύπαρξη Κομμουνιστικού Κόμματος στη Λιβύη, συμμετείχαν από κοινού στα «σοσιαλιστικά φόρουμ» της περιοχής. Το 1984, ο Α. Παπανδρέου επισκέφτηκε τη Λιβύη σαν πρωθυπουργός και χαρακτήρισε τον Καντάφι «συνταγματάρχη ελευθερωτή» και «μεγάλη φυσιογνωμία της εποχής». Ο Καντάφι τον αντιφώνησε ως «μεγάλο λαϊκό ηγέτη».
Το 1985, όταν το ΠΑΣΟΚ κέρδισε ξανά τις εκλογές, ο Καντάφι έστειλε συγχαρητήρια επιστολή στον Α. Παπανδρέου για να επαναβεβαιώσει τον κοινό στόχο για «την τελική νίκη του σοσιαλισμού»! Οπως και οι σύμμαχοί του στην ΕΕ και στις ΗΠΑ (Σαρκοζί, Μπερλουσκόνι, Ομπάμα), έτσι και ο Γ. Παπανδρέου δεν έχασε την ευκαιρία να ταξιδέψει στη Λιβύη τον περασμένο Ιούνη, με στόχο να κλείσει επιχειρηματικές συμφωνίες για λογαριασμό ελληνικών πολυεθνικών ομίλων. Μαζί του είχε και μια φωτογραφία του Α. Παπανδρέου από τη συνάντηση με τον Καντάφι στην Ελούντα, την οποία επιδείκνυε με καμάρι στις κάμερες. Ο Γ. Παπανδρέου ήταν μέχρι πρόσφατα μέλος Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης που είχε ιδρύσει ο Καντάφι. Τώρα, η ελληνική κυβέρνηση εμφανίζεται υπέρμαχος του «εκδημοκρατισμού» της Λιβύης και της εκδίωξης ενός καθεστώτος το οποίο λιβάνιζε επί δεκαετίες.
Ο ιμπεριαλισμός, είτε εκφράζεται σε καθεστώτα τύπου Καντάφι, είτε από τις κυβερνήσεις των «δυτικών» κρατών, είναι εχθρός του λαού. Σ’ αυτή τη βάση οι καπιταλιστικές κυβερνήσεις οργανώνουν τις κολλεγιές και εξελίσσονται οι μεταξύ τους ανταγωνισμοί, οι οποίοι φτάνουν μέχρι και τον πόλεμο. Είναι όμως τουλάχιστον υποκριτικό και πρόκληση για το λαό να προσπαθούν σήμερα να πείσουν για τις αγνές προθέσεις τους απέναντι στο λαό της Λιβύης. Αυτός είναι που υποφέρει δεκαετίες τώρα από το ντόπιο καθεστώς, δική του και μόνο δική του υπόθεση είναι να καθορίσει την τύχη του. Ο πόλεμος ενάντια στη Λιβύη είναι ιμπεριαλιστικός και άδικος και σαν τέτοιος πρέπει να καταδικαστεί.
Advertisements

Posted in πολέμοι, πολιτικη, ριζασπάστης, ιμπεριαλισμός, ιμπεριαλισμός σημαίνει χούντες και πολέμοι | Με ετικέτα: , , , , , | 1 Comment »

Πολεμοκάπηλοι σε δράση

Posted by redship στο 22 Μαρτίου , 2011

«Προσδεμένος» στα βομβαρδιστικά αεροπλάνα των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ ήταν σε όλους τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους των τελευταίων δεκαετιών ο Γ. Πρετεντέρης και δεν μπορούσε βέβαια να τα εγκαταλείψει στον πόλεμο που ξεκίνησαν κατά της Λιβύης. Αντλώντας λοιπόν θράσος από την ισχύ των ιμπεριαλιστών, επιτίθεται με περίσσιο θράσος ενάντια σε αυτούς που αντιτάσσονται στο μακέλεμα του λιβυκού λαού. «Κατά τη γνώμη τους, δηλαδή, θα έπρεπε να αφεθεί ελεύθερος κι ανεμπόδιστος ο Καντάφι με τα φιντάνια του να σφάξει όποιον τολμήσει να του αντισταθεί. Στο όνομα, υποθέτω, της «εθνικής κυριαρχίας» της Λιβύης, στο όνομα της «μη επέμβασης», στο όνομα του σοσιαλισμού ή στο όνομα κάποιου άλλου βολικού προσχήματος – εκτός κι αν είναι απλώς στο όνομα της πάρτης τους», γράφει χαρακτηριστικά στο χτεσινό αηδιαστικό και πολεμοκάπηλο σχόλιό του στα «Νέα», όπου δεν διστάζει να χαρακτηρίσει την ιμπεριαλιστική επέμβαση ως «καθήκον»! Από κόρακα βέβαια κρα θα ακούσεις. Τα ίδια ακριβώς έγραφε και όταν υποστήριζε μετά πάθους τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους στην πρώην Γιουγκοσλαβία και το Κόσσοβο, το Ιράκ, το Αφγανιστάν, κ.ο.κ. Αυτό που διαπερνούσε ως κόκκινη κλωστή τα κείμενά του ήταν το μίσος κατά των λαών που βρίσκονται κάθε φορά στο στόχαστρο του παγκόσμιου ιμπεριαλισμού. Πρόκειται βέβαια για την ίδια κόκκινη κλωστή που διαπερνά και τα κείμενά του για τον ελληνικό λαό όταν ορθώνει το ανάστημά του.

Posted in πολιτικη, ριζασπάστης, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, τα γιουσουφάκια των εμίρηδων, το αιγαιο τα πετρέλαια και οι πέντε αδερφές, δημοσιοκάφροι, η "δημοκρατία" των αστών, η δικαιοσύνη των αστών δεν είναι δικαιοσύνη των λαών, ιμπεριαλισμός, κυριαρχεί η ορδή των απατεώνων, κόντρα στη σαπίλα που αναδύουν, ούτε ίχνος αξιοπρέπειας, οι σφογγοκωλάριοι των πραιτόρων, οι γυμνοσάλιαγκες των «παπατζήδων» | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Η επίθεση στη Λιβύη γίνεται για τα πετρέλαια και τους αγωγούς

Posted by redship στο 22 Μαρτίου , 2011

Αποσπάσματα από τη συνέντευξη της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ  Αλέκας Παπαρήγα στο ραδιοφωνικό σταθμό «Real fm»

Από το προχτεσινό συλλαλητήριο του ΚΚΕ στην Αθήνα, ενάντια στην ιμπεριαλιστική επίθεση στη Λιβύη

Συνέντευξη στο ραδιοφωνικό σταθμό «Real fm» και τον δημοσιογράφο Νίκο Χατζηνικολάου παραχώρησε χτες η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ,Αλέκα Παπαρήγα. Ακολουθούν αποσπάσματα από τη συζήτηση.— Να ξεκινήσω τη συζήτησή μας από τη Λιβύη και από την απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας για επέμβαση. Θέλω να σας ρωτήσω, αν θα μπορούσε η Ελλάδα να απόσχει απ’ αυτήν την πολεμική δραστηριότητα, υποστηρικτική βοήθεια, ή αν αυτό, αντίθετα, θα ήταν αδικαιολόγητο, με την έννοια ότι, αφού υπάρχει απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας, πρόκειται για νομιμοποιημένη διεθνή δράση;

— Τα πράγματα δεν μπορεί να τα δει κανείς με το «έπρεπε ή δεν έπρεπε». Η γνώμη μας είναι ότι η Ελλάδα δυστυχώς έχει προσφέρει πάρα πολλά σε άδικους πολέμους και επιθέσεις και βέβαια συνεχίζει αυτή τη δραστηριότητα, διότι δεν έχει διαρρήξει τη σχέση της με αυτήν την πολιτική. Θα μπορούσε να το κάνει, αλλά δε θέλει να το κάνει. Και, επομένως, όταν δε θέλει, δεν μπορεί. Αυτή είναι η θέση μας. Αλλωστε, θα μπορούσε να αξιοποιήσει και τις διάφορες διχογνωμίες στο ΝΑΤΟ, που υπάρχουν για διάφορους, όχι φιλειρηνικούς, λόγους και να παρεμποδίσει αυτή τη διαδικασία.

Βέβαια, βλέπουμε άλλες χώρες, οι οποίες έχουν άλλη στάση από τη δική μας, η Τουρκία για παράδειγμα…

— Ναι, ακριβώς η Τουρκία. Βεβαίως, υπάρχει αρκετή υποκρισία στις επιλογές. Δείτε τώρα η Ρωσία, η Κίνα κ.τ.λ., μπορούσαν να βάλουν «βέτο» και να μη γίνει αυτό που γίνεται. Και μετά «θυμώνουν», επειδή δολοφονούνται άμαχοι. Μα στον πόλεμο αυτά γίνονται. Αυτές οι επιθέσεις «χειρουργικής επέμβασης» είναι αστεία πράγματα. Τα είδαμε και στη Γιουγκοσλαβία.

Ομως, υπάρχει και το επιχείρημα από την άλλη πλευρά ότι εκεί ο Καντάφι επιτίθεται σε αμάχους. Αυτό είναι ένα σοβαρό επιχείρημα για παρέμβαση της διεθνούς κοινότητας.

— Σε αμάχους γίνεται επίθεση σε πάρα πολλές χώρες της Γης. Η επίθεση δεν έχει καμία σχέση ούτε με ανθρωπισμό ούτε με δημοκρατία. Τα πετρέλαια της περιοχής, οι αγωγοί, είναι ο στόχος. Ακόμα, είναι ότι η Λιβύη πήγαινε να παίξει έναν, ενδεχομένως ηγετικό, ρόλο στην Αφρική. Στην Αφρική τώρα πέρα από τις κλασικές δυνάμεις Αγγλία, Γαλλία, δευτερευόντως οι Αμερικανοί – και αυτοί έχουν ενδιαφέρον – έχει μπει τώρα και η Κίνα, ενδιαφέρονται και άλλες χώρες, όπως η Ρωσία. Αυτή είναι η διαμάχη. Η Λιβύη ενδεχομένως είναι ένα προγεφύρωμα για μεγαλύτερη διείσδυση στην Αφρική. Δεν πρόκειται για καμία ανθρωπιστική επέμβαση. Αλλωστε, οι ίδιοι που κάνουν αυτές τις επεμβάσεις αποφασίζουν τραγικά μέτρα για τους λαούς.

Λέτε ότι αν δεν υπήρχαν τα πετρέλαια δεν θα είχε ασχοληθεί κανείς;

— Βέβαια. Κοιτάξτε η Λιβύη για κάποιο διάστημα και για διάφορους λόγους – τώρα δεν είναι της ώρας κανείς να το αναλύσει – υπάρχει ο Αραβικός, ο λεγόμενος «σοσιαλιστικός» εθνικισμός (σοσιαλιστικός εντός εισαγωγικών), η Λιβύη για πολλά χρόνια ήταν μια χώρα που σήκωνε ανάστημα στις ΗΠΑ. Στη συνέχεια, έγινε το αγαπημένο παιδί και των ΗΠΑ και της Γαλλίας. Βλέπετε, λοιπόν, εδώ γίνονται διάφορα παιχνίδια. Η ουσία είναι όμως αυτή: Συνέφερε τη Γαλλία και την Ιταλία να εμφανίζεται π.χ. ο Καντάφι ως αντιαμερικανός, όμως ο ανθρωπισμός και η φροντίδα για τους λαούς λείπει και όταν αγκάλιαζαν τον Καντάφι και τώρα που τον πολεμούν.

Για την κατάσταση με τους πυρηνικούς αντιδραστήρες στην Ιαπωνία

Ενα σχόλιό σας για την Ιαπωνία και γι’ αυτό που συμβαίνει εκεί με τους πυρηνικούς αντιδραστήρες. Ισως αυτό είναι ένα μήνυμα και προς τη δική μας περιοχή για την ειρηνική χρήση πυρηνικής ενέργειας; Φαίνεται ότι αυτή η ενέργεια δεν είναι και τόσο πράσινη, όσο ήθελαν να μας την παρουσιάσουν ορισμένοι στην Ελλάδα.

— Ως Κόμμα πρέπει να είμαστε πάντα ανοιχτοί στην εξέλιξη της επιστήμης και τη χρησιμοποίηση ολόπλευρα της επιστήμης στην παραγωγική διαδικασία. Ωστόσο, πάντα υπογραμμίζουμε ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα με μεγάλη σεισμικότητα, γι’ αυτό και είχαμε τοποθετηθεί αρνητικά σε αυτό το ενδεχόμενο. Και να σας πω και κάτι, τα τελευταία χρόνια το συζητούσαμε και το ξανασυζητούσαμε.

Ο κ. Σουφλιάς μάς έλεγε ότι είναι πράσινη ενέργεια.

— Πράσινη ενέργεια βεβαίως δεν είναι. Εμείς και τα τελευταία χρόνια επανεξετάζαμε αυτό το ζήτημα και λέγαμε μήπως η επιστήμη, που έχει εξελιχθεί, μπορεί να εξουδετερώσει τους κινδύνους. Παραμείναμε σε αυτή τη στάση από δισταγμό μέχρι άρνηση. Πολύ περισσότερο που δεν μπορείς να ελέγξεις και τις εταιρείες. Αυτό τώρα το πρωτοφανές που ακούμε ότι περιμένει ο πρωθυπουργός της Ιαπωνίας τι θα τον ενημερώσει η εταιρεία. Θα μου πείτε ό,τι και αν είναι, όταν είναι κρατική υπάρχει μια μεγαλύτερη δυνατότητα ελέγχου. Εδώ μπαίνουν και άλλα ζητήματα.

Στο Τσερνομπίλ βέβαια ήταν κρατική.

— Ναι κρατική ήταν, αλλά ξέρετε εκείνη την περίοδο, το 1986, είχαν αρχίσει και κοίταγαν πολύ χαμογελαστά τους νόμους της αγοράς και τότε η κάθε επιχείρηση είχε και μία σχετική αυτονομία από τον κεντρικό σχεδιασμό. Κοιτάξτε, δεν μπορεί να αποφύγει κανείς και το ανθρώπινο λάθος, γιατί εν πάση περιπτώσει δεν έχουμε να κάνουμε με υπερανθρώπους και, αν θέλετε, μια σειρά πράγματα πρέπει να μας γίνονται και μαθήματα στο κάτω – κάτω.

Τώρα το εργοστάσιο στην Ιαπωνία είχε εγκαταστάσεις 40 χρόνων, επομένως η τελευταία λέξη της τεχνικής δεν είχε εφαρμοστεί. Δεν έχουν λύσει ζητήματα όπως είναι η ταφή με το τσιμέντο. Στο Τσερνομπίλ έκαναν αυτήν την ταφή που ενδεχομένως εκείνη την περίοδο να θεωρούνταν το καλύτερο, τώρα ακούμε ότι υπάρχουν ερωτηματικά. Αρα, αν δε λυθούν τέτοια ζητήματα, γιατί με τον Εγκέλαδο δεν μπορείς να ξέρεις αν θα χτυπήσει στο 7,5 ή στο 8 ή στο 9 Ρίχτερ. Ακουσα για το Κοσλοντούι σε μια εκπομπή ότι αντέχει στο 8, αν ο σεισμός είναι 9; Ακόμα τη φύση δεν την έχουμε νικήσει 100%.

Για τις εξελίξεις στην οικονομία

Να έρθω τώρα στο δικό μας τσουνάμι, στην οικονομία, στην ύφεση, στην ανεργία που μεγαλώνει. Υπάρχει δρόμος για να βγούμε από την κρίση αυτή;

— Αν πάρουμε υπόψη την πολιτική που ακολουθείται, το συσχετισμό δυνάμεων που υπάρχει στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, από τη σκοπιά αυτή είναι ένας δρόμος κατεξοχήν αντιλαϊκός. Ξέρετε τι μέσα έχουν; Πρώτον, να ρίξουν όλο και πιο πολύ το βιοτικό επίπεδο των λαών της Ευρώπης, όχι μόνο της Ελλάδας. Δεύτερο αυτό που λέγεται χρεοκοπία, να καταστρέψουν ένα μέρος του κεφαλαίου, αλλιώς δε θα ξεκολλήσει ξανά η κερδοφορία.

Αυτό το δρόμο εμείς τον απορρίπτουμε. Αυτά είναι τα εργαλεία που έχουν στα χέρια τους.

Τι είναι η χρεοκοπία; Πώς θα γίνει καταστροφή ενός μέρους του κεφαλαίου; Κάποιες επιχειρήσεις θα κλείσουν, όχι μόνο οι μικρομεσαίες, αυτές κλείνουν και χωρίς κρίση. Δεύτερο, αυτή η δημόσια τάχα περιουσία που έχουμε στην Ελλάδα, που είναι κάποια υπολείμματα κρατικών επιχειρήσεων ή είναι τουριστικές περιοχές κ.λπ., αυτές θα πουληθούν σε κατώτερη τιμή. Είναι και αυτό μια μορφή απαξίωσης.

Θέλω να πω ότι τα εργαλεία που έχει σήμερα η ΕΕ είναι συγκεκριμένα και μάλιστα έχουν τρομερές αντιφάσεις. Δεν μπορούν να δώσουν διέξοδο κατά χώρα, είναι διαπλεκόμενες οικονομίες και επομένως πρέπει να διανεμηθούν τα κέρδη και η χασούρα ανάμεσα σε κράτη που αντιπαρατίθενται μεταξύ τους.

Για τις εξελίξεις στο πολιτικό σκηνικό

Τι εξελίξεις βλέπετε το αμέσως επόμενο διάστημα; Βλέπετε εκλογές, ανασχηματισμό;

— Δε θέλω να μπω σε λεπτομέρειες σε ζητήματα που κυρίως αφορούν σε υποκειμενικές επιλογές. Αυτό που εμείς βλέπουμε είναι ότι θα προχωρήσει η καταστροφή ενός μέρους του κεφαλαίου, δηλαδή η ελεγχόμενη χρεοκοπία.

Βλέπετε ότι αυτό θα συμβεί τελικά;

— Δεν μπορεί να μη γίνει. Στην Ελλάδα, μόλις ξέσπασε η κρίση έγινε αυτό που λέμε υποτίμηση της αξίας της ανθρώπινης εργατικής δύναμης, αλλά δεν έγινε μείωση τιμών. Δεν έπεσαν οι τιμές σε διάφορα εμπορεύματα, στα διαμερίσματα κ.τ.λ. Γιατί ο καπιταλισμός έτσι λύνει το πρόβλημά του. Επομένως, καθυστέρησε αυτή η επιλογή και στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες και τώρα θα προχωρήσουν σε ελεγχόμενη χρεοκοπία.

Θα ξεκολλήσει το πλοίο από την κρίση; Και αν ξεκολλήσει θα επέλθει καινούργια κρίση, φαύλος κύκλος είναι όλα αυτά.

Τώρα από κει και πέρα, αν θα έρθει η στιγμή που η κυβέρνηση θα κάνει εκλογές για να εξασφαλίσει νομιμοποίηση από το λαό ή θα προχωρήσουν σε μια κυβέρνηση συνεργασίας είναι κάτι που νομίζω ότι συζητιέται σήμερα στους οικονομικούς παράγοντες, αλλά τα πολιτικά πρόσωπα δεν έχουν ακόμα ενδώσει σε μια τέτοια επιταγή.

Λέτε ότι γίνονται μαγειρέματα στο παρασκήνιο;

— Δεν είναι θέμα συνωμοσίας. Αν θέλετε, είναι λογικό, ο επιχειρηματικός κόσμος θέλει μια πολύ ισχυρή κυβέρνηση για να μπορέσει να παρεμποδίσει τις λαϊκές αντιδράσεις και να φανεί κατά κάποιον τρόπο ότι είναι αναγκαίο κακό αυτά που γίνονται, να μην υπάρχει αντιπολίτευση και διελκυστίνδα ανάμεσα στη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ.

Posted in πολιτικη, ριζασπάστης, ιμπεριαλισμός, ιμπεριαλισμός σημαίνει χούντες και πολέμοι, κυριαρχεί η ορδή των απατεώνων | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Ποιος την γαμεί την δημοκρατία;

Posted by redship στο 22 Μαρτίου , 2011

αναδημοσίευση από Cogito ergo sum

 

Επί τέλους, αποκαθίσταται η διεθνής νομιμότης! Οι ισχυροί της γης, απηυδισμένοι από την συμπεριφορά του παρανοϊκού δικτάτορα Μουαμάρ Καντάφι, έκαναν την καρδιά τους πέτρα κι αποφάσισαν να επέμβουν στην Λιβύη. Ο διεθνής εσμός της ιμπεριαλιστικής δημοκρατίας χτύπησε την γροθιά στο τραπέζι, αναφώνησε με αγανάκτηση «ως εδώ και μη παρέκει» και εξαπέλυσε το δημοκρατικό του οπλοστάσιο κατά του ίσαμε χτες αγαπητού φίλου και από σήμερα μισητού εχθρού.

Μπροστά ο Σαρκοζύ. Αυτό το παλληκάρι, όσο μπόι του λείπει τόση μαγκιά του περισσεύει. Εδώ, τσάκισε τους πιτσιρικάδες των παριζιάνικων προαστίων και εξαπέλυσε πογκρόμ κατά των ρομά της χώρας του. Θα λυπηθεί τους λίβυους τώρα; Αναρωτιέμαι, όμως: αν οι δημοσκοπήσεις δεν τον έφερναν τρίτο και καταϊδρωμένο στην κούρσα για την επόμενη προεδρία της Γαλλίας, θα έκανε το ίδιο; Ποια δημοκρατία και παπάρια τώρα; Όταν μιλάμε για πολιτικές σκοπιμότητες, ποιος την γαμεί την δημοκρατία;

Από δίπλα του κι ο Κάμερον, κλασσικό φυντανάκι του βρεττανικού τυχοδιωκτισμού. Μάλιστα, ο βρεττανός πρωθυπουργός δεν είχε κανένα πρόβλημα να παραδεχτεί δημοσίως ότι η επέμβασή του στην Λιβύη υπαγορεύθηκε από τα συμφέροντα της χώρας του! Ποια δημοκρατία και παπάρια τώρα; Όταν μιλάμε για πετρέλαια, ποιος την γαμεί την δημοκρατία;

Πίσω κι από τους δυο αυτούς, ο -τιμημένος με Νόμπελ Ειρήνης- Ομπάμα. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ δήλωσε, με περισσή ξετσιπωσιά, ότι η χώρα του δεν θα παίξει πρωτεύοντα ρόλο στην επίθεση κατά της Λιβύης αλλά, απλώς, θα προσφέρει τεχνική υποστήριξη. Εμ, βέβαια! Σιγά μην αφήσει άγγλους και γάλλους να διαφημίζουν μονάχοι την αποτελεσματικότητα των οπλικών τους συστημάτων! Τι διάολο; Κοτζάμ αμερικανός πρόεδρος επιτρέπεται να μην εκμεταλλευτεί την ευκαιρία για ένα promotion των awacs και των φάντομ που παράγει η χώρα του; Ποια δημοκρατία και παπάρια τώρα; Όταν μιλάμε για μπίζνες, ποιος την γαμεί την δημοκρατία;

Ξοπίσω τους κι άλλοι δημοκράτες. Σαν τον δικό μας, τον Παπανδρέου, ας πούμε. Βέβαια, η Ελλάδα είναι φιλειρηνική χώρα και δεν ανακατεύεται σε πολέμους. Απλώς, στέλνει 2-3 αεροπλανάκια να κρατάνε το σεγόντο κι ανοίγει τα αεροδρόμιά της για να ανεφοδιάζονται τα μη φιλειρηνικά αεροπλάνα των απανταχού προστατών της δημοκρατίας, όσο κι αν μας κοστίζει αυτη η επιλογή. Άλλο αν ταυτόχρονα ξεχνάει ότι η Λιβύη αποτελεί τον βασικό μας πετρελαιικό προμηθευτή (και εξαιρετικής ποιότητας πετρέλαιο σε καλή τιμή παίρνουμε και μεταφορικά γλιτώνουμε, αφού η Λιβύη είναι δίπλα μας), ώστε το εθνικό μας συμφέρον υποδεικνύει να τα έχουμε καλά μαζί της. Το κακό με τον Παπανδρέου είναι ότι δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι η ελληνική εμπλοκή αποτελεί συμμαχική υποχρέωση στα πλαίσια του ΝΑΤΟ, αφού -επίσημα, τουλάχιστον- η επίθεση στην Λιβύη δεν έγινε από το ΝΑΤΟ αλλά από μεμονωμένες χώρες. Έλα, όμως, που η κυβέρνηση θέλει να δείξει στον διεθνή ιμπεριαλισμό ότι είμαστε «καλά παιδιά»! Ποια δημοκρατία και παπάρια τώρα; Όταν μιλάμε για πιστοποιητικά νομιμοφροσύνης, ποιος την γαμεί την δημοκρατία;

Να μη ξεχάσουμε και τον Κι-Μουν, τον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ. Υποτίθεται ότι ο ΟΗΕ ιδρύθηκε για να προασπίζει την ειρήνη απανατχού της υφηλίου και, συνεπώς, δεν θα έπρεπε ποτέ να δίνει την συγκατάθεσή του σε πολεμικές επιχειρήσεις. Έλα, όμως, που μόνο αυτό δεν συμβαίνει. Παλιότερα, είχαμε τον Ανάν, εκείνο το κουτσούνι που ευλόγησε τον διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας και την εισβολή στο Ιράκ. Τώρα έχουμε τον Κι-Μουν να ευλογεί την επίθεση κατά της Λιβύης. Αλλά τι περιμένουμε να κάνει ο άνθρωπος; Να προασπίσει την δημοκρατία και την ειρήνη και μην εξυπηρετήσει το διεθνές κατεστημένο, το οποίο τον προώθησε στην θέση που κατέχει; Αφού γι’ αυτό τον προώθησαν εκεί! Ποια δημοκρατία και παπάρια τώρα; Όταν μιλάμε για αλλαξοκωλιές υψηλού επιπέδου, ποιος την γαμεί την δημοκρατία;

Τελικά, ο μακαρίτης ο Ροβεσπιέρος θα παραμένει πάντοτε επίκαιρος: «Δημοκρατία! Πόσα εγκλήματα γίνονται στο όνομά σου…»

Posted in τρομοκρατία, τα νέα ss, η "δημοκρατία" των αστών, η δικαιοσύνη των αστών δεν είναι δικαιοσύνη των λαών | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

… με των λαών το αίμα τη Γη ξαναμοιράζουν

Posted by redship στο 22 Μαρτίου , 2011

«Οταν κάθισε η σκόνη από το βομβαρδισμό ψάχναμε μέσα στα ερείπια να βρούμε χέρια, πόδια, γιατί ξέραμε ότι ήταν κόσμος εκεί. Δεν έφυγε κανείς»

Η μαρτυρία καταγράφηκε από ανταποκρίτρια αγγλικού καναλιού και είναι μία από τις αποδείξεις ότι οι ιμπεριαλιστές βομβάρδισαν «στρατιωτικούς στόχους», δηλαδή τους ανθρώπους που και στη Λιβύη, όπως στο Ιράκ, όπως στο Αφγανιστάν, όπως στη Γιουγκοσλαβία, δε λένε να δεχτούν ότι το δικό τους πρόβλημα θα το λύσουν άλλοι, απ’ έξω, με βόμβες.

Πράγματα ακατανόητα για τύπους σαν τον Πρετεντέρη στα ΝΕΑ, που έσπευσε για μια ακόμα φορά χτες να φανεί «επιμελέστερος» κουνώντας το δάχτυλο σ’ όσους καθυστέρησαν να μακελέψουν το λαό της Λιβύης για να τον …σώσουν.

Τι κι αν από τους ίδιους τους Αμερικάνους δηλώνεται πως δεν είναι καθαρό ποιος είναι ο αντίπαλος, τι κι αν από μερίδα της ελληνικής αστικής τάξης ανάβονται λαμπάδες για να τελειώσει γρήγορα ό,τι γίνεται, καθώς υπάρχει κίνδυνος για τις μπίζνες, τι κι αν ακόμα και ανάμεσα σ’ όσους έβαλαν την υπογραφή τους για το μακέλεμα επικρατεί ένας ψιλοπανικός καθώς διαπιστώνουν ότι η επίθεση στη Λιβύη μπορεί να γίνει και μπούμερανγκ.

Οπως στην Ιαπωνία, έτσι και στη Λιβύη είναι και αρκετοί ανάμεσα στους καπιταλιστές που τρίβουν τα χέρια τους. Οπως οι Ελληνες εφοπλιστές. Που, όπως κέρδισαν 500.000 ευρώ για κάθε ταξίδι εκκένωσης της Λιβύης, έτσι πολύ θα ήθελαν η …ιαπωνική «στωικότητα» να χαρακτήριζε και τον ελληνικό λαό. Αλλά δεν τους βγαίνει. Ετσι ξορκίζουν το κακό που τους βρήκε: Διαπιστώνουν μέσα από την «Καθημερινή» ότι στη χώρα μας εξακολουθούν να κυριαρχούν οι ιδέες της ανατροπής, γεγονός που το αποδίδουν σε κάποια μυστικιστικού τύπου ιδεολογική κυριαρχία.

Στην πραγματικότητα γνωρίζουν ότι το πρόβλημα βρίσκεται στο ίδιο το σύστημα (χαρακτηριστικό το ερώτημα στα ΝΕΑ), γνωρίζουν επίσης ότι η λύση βρίσκεται στην ανατροπή της αιτίας. Αυτό ακριβώς απεύχονται.

Ολοι τους έχουν καθαρό πως η Λιβύη είναι μόνο μία από τις αφορμές για να εκφραστούν ανοιχτά οι οξυνόμενες ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις. «Οι συμμαχικές δυνάμεις» και «οι συμμαχικές δυνάμεις» λένε και ξαναλένε οι εκφωνητές στην τιβί. Αλλά οι ίδιες οι «συμμαχικές δυνάμεις» δε φαίνεται να συμφωνούν και τόσο ότι είναι σύμμαχοι. Μοιάζοντας περισσότερο με αρπαχτικά που σπεύδουν κι ό,τι αρπάξει ο καθένας, έφτασαν ως και σε μία κοινή τους επιχείρηση να δώσουν διαφορετικά ονόματα: «Αυγή της Οδύσσειας» για τους Αμερικανούς, «Χαρματάν» (από το όνομα ενός ανέμου) για τους Γάλλους.

Από κει κι ύστερα μύλος. Οσοι έχουν οικονομικό νταραβέρι ζητάνε να τελειώνει γρήγορα ό,τι είναι να γίνει. Οσοι ψάχνουν διάδρομο προς το Τσαντ, όπου και το ουράνιο για τη γαλλική βιομηχανία, προσπαθούν να επιβάλουν στην πράξη το «γαία πυρί μειχθήτω», όσοι έχουν ήδη διασφαλισμένο ότι τα δικά τους πετρέλαια δεν κινδυνεύουν, δηλώνουν απλά υποστηριχτές. Οι αισχρότεροι είναι αυτοί που ενώ έβαλαν την υπογραφή τους για τη σφαγή δηλώνουν τώρα ότι δεν κατάλαβαν τι υπέγραφαν.

Σε κάθε περίπτωση ισχύει απόλυτα αυτό που διακήρυξε το ΚΚΕ:

«Ο πόλεμος κατά του λαού της Λιβύης, με πρόσχημα τα ανθρώπινα δικαιώματα, την προστασία των αμάχων και τη δημοκρατία, είναι ένας πόλεμος 100% άδικος, ιμπεριαλιστικός (…) Ο πόλεμος αντικειμενικά, συνειδητά, στρέφεται κατά του λαού της Λιβύης (…) Δεν είναι η πρώτη ούτε η τελευταία φορά που τα ισχυρά καπιταλιστικά κράτη θα εξαπολύσουν πόλεμο για να ανατρέψουν μια δική τους κυβέρνηση. Ο Καντάφι ήταν με τους ιμπεριαλιστές. Στο όνομα του «σοσιαλισμού», ο Καντάφι τσάκισε τις κομμουνιστικές ιδέες. Δεν είναι τυχαίο ότι στη Λιβύη δεν μπόρεσε να υπάρξει Κομμουνιστικό Κόμμα. Είμαστε εξίσου αντίθετοι με τον Καντάφι, όπως με τον Σαρκοζί, τον Ομπάμα, τις ελληνικές κυβερνήσεις. Το ΚΚΕ είναι κατά της ιμπεριαλιστικής επέμβασης. Να μην παρασυρθεί ο λαός από τη λογική ότι όποιος είναι ενάντια στον πόλεμο είναι υπέρ του Καντάφι, γιατί τσάκιζε το λαό που ήθελε να τον ανατρέψει και χρειαζόταν επέμβαση για τη σωτηρία του» (στον ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ).

«Αυτοί που επιτίθενται στη Λιβύη είναι οι ίδιοι που έχουν φορτώσει στους εργαζόμενους τα βάρη της καπιταλιστικής κρίσης (…) Καθήκον της εργατικής τάξης από σήμερα είναι να μπει μπροστά σε κάθε εργοστάσιο και εργατογειτονιά, να οργανώσει την πάλη του λαού ενάντια στα βρώμικα σχέδια των μακελάρηδων και στη συμμετοχή της ελληνικής κυβέρνησης σε αυτά (…) Η λαϊκή επαγρύπνηση και εγρήγορση, μαζί με την ένταση της πάλης στο εθνικό πεδίο, ενάντια στην πολιτική και την εξουσία του κεφαλαίου, που γεννά εκμετάλλευση και πολέμους, είναι η μόνη που μπορεί να βάλει φρένο στα χειρότερα που έρχονται για το λαό, στην προοπτική της ανατροπής της εξουσίας των μονοπωλίων, για τη λαϊκή εξουσία, το σοσιαλισμό» (επίσης στον ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ).

Posted in πολιτικη, ριζασπάστης, ιμπεριαλισμός, ιμπεριαλισμός σημαίνει χούντες και πολέμοι | Με ετικέτα: , , , , , , , , , | Leave a Comment »