καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Μαρτίου 2011
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Φεβ.   Απρ. »
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    28293031  
  • Εγγραφή

Archive for 16 Μαρτίου 2011

ΠΑΣΟΚ – ΛΑ.Ο.Σ.: Ο «λογαριασμός» και το «σάλιο»…

Posted by redship στο 16 Μαρτίου , 2011

Γράφει   ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

 

Ενα ακόμα ρεσιτάλ «σαλιαρίσματος» μεταξύ ενός υψηλόβαθμου κυβερνητικού αξιωματούχου και ενός κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του Καρατζαφύρερ διεμείφθη προχτές στη Βουλή.

Από τη μια μεριά ο υπουργός Υγείας, Αντρέας Λοβέρδος, και από την άλλη ο υπασπιστής του Καρατζαφέρη, ο Αδωνις Γεωργιάδης.

Το θέμα της συζήτησης, που ετέθη από τον βουλευτή του ΛΑ.Ο.Σ., ήταν η δαπάνη για τη νοσηλεία των μεταναστών – απεργών πείνας της Υπατίας. Την απάντηση ανέλαβε να δώσει ο αρμόδιος υπουργός. Προ της απάντησης του υπουργού, μεταξύ Λοβέρδου – Γεωργιάδη εκδηλώθηκε ένα πραγματικό τσουνάμι ανταλλαγής φιλοφρονήσεων.

Οποιος διαθέτει γερό στομάχι και μπορεί να αντέξει το αηδιαστικό περιεχόμενο του αλληλογλειψίματος, δεν έχει παρά να ανατρέξει στην επίσημη ιστοσελίδα της Βουλής (Πρακτικά ΙΓ’ ΠΕΡΙΟΔΟΥ). Εδώ περιοριζόμαστε σε ένα μικρό απόσπασμα:

Γεωργιάδης:«Κύριε υπουργέ, δεν είχα ποτέ αμφιβολία για τη ρητορική σας δεινότητα. Είμαι βέβαιος ότι εάν ήμουν μαθητής σας στα πανεπιστημιακά έδρανα, θα ευχαριστιόμουν πάρα πολύ να σας ακούω να διδάσκετε».

Λοβέρδος«Ανταποδίδω (τα καλά σας λόγια) σε ό,τι αφορά την κοινοβουλευτική σας παρουσία, η οποία είναι πάρα πολύ έντονη και πολύ χαρακτηριστική. Δεν μιλάτε με κλισέ. Δεν μιλάτε με προκατειλημμένες και προκατασκευασμένες απόψεις».

Αυτή η αλληλοεκτίμηση δε θα μπορούσε παρά να εκφραστεί και στο «διά ταύτα» της συζήτησης, με τη μορφή της παθιασμένης συναντίληψης.

Ετσι, λοιπόν, με το γνωστό ύφος του ειδήμονος συνταγματολόγου, ο Λοβέρδος, συναισθανόμενος έκδηλα την «πατριωτική» απόγνωση του Γεωργιάδη επειδή «επιβαρύνθηκε» το δημόσιο ταμείο από τα νοσήλια των μεταναστών, αφού υπολόγισε τη δαπάνη για τα νοσήλια στις 100.000 ευρώ, δήλωσε:

«Ολη αυτή η ετήσια επιβάρυνση είχε και μία περαιτέρω μικρή επιμέρους επιβάρυνση, για την οποία, κύριε συνάδελφε, σκέφτομαι ως υπουργός Υγείας σε ποιον θα στείλω το λογαριασμό. Και θα στείλω το λογαριασμό τις επόμενες μέρες»!

Παρακάμπτουμε την εμετίλα που προκαλεί ο εκατέρωθεν εξυπνακισμός. Προσπερνάμε ακόμα και τη γλίτσα που αφήνει πίσω της η «πατριδοκάπηλη» αμοιβαιότητα. Αλλά πώς να μη «θαυμάσουμε»:

Πρώτον: Οτι ένας «σοσιαλιστής» επαινεί την «έντονη κοινοβουλευτική παρουσία» ενός ρατσιστή;

Δεύτερον: Οτι ένας «σοσιαλιστής», και μάλιστα υπουργός, συγχαίρει τον «μη προκατειλημμένο» λόγο ενός μεταναστευτοφάγου;

Τρίτον: Οτι ένας «σοσιαλιστής», και μάλιστα υψηλόβαθμος υπουργός, συμπλέει με τον εκφασισμό που θεωρεί ως β’ διαλογής άνθρωπο τον μετανάστη, που συνηγορεί ότι η δαπάνη της νοσηλείας του μετανάστη ισοδυναμεί με «πεταμένα λεφτά», που απειλεί ότι η αλληλεγγύη απέναντι στον μετανάστη συνεπιφέρει «χρηματικό πρόστιμο» και ότι εκείνος – «σοσιαλιστής» ων – θα στείλει το «λογαριασμό» στους… ενόχους!

Δεν ξέρουμε αν ο Λοβέρδος κατέληξε πού θα στείλει το «λογαριασμό» ή αν συνεχίζει να το «σκέφτεται».

Εχουμε μερικές προτάσεις:

α) Ας στείλει το «λογαριασμό» στο κόμμα του, το ΠΑΣΟΚ, που έχτισε το «Ολυμπιακό Ιδεώδες» του πάνω στη στυγνή εκμετάλλευση τόσο των Ελλήνων όσο και των μεταναστών εργατών.

β) Ας στείλει το «λογαριασμό» στους εκπροσώπους του κεφαλαίου, που «νόμιμα» πίνουν το αίμα των μεταναστών όταν τους χρειάζονται, «νόμιμα» τους ξαποστέλνουν όταν δεν τους χρειάζονται.

γ) Ας στείλει το «λογαριασμό» στους εκάστοτε υπουργούς Εξωτερικών, όπως τον πρόεδρό του ή τον Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος το ’90 προσκαλούσε τον γειτονικό λαό από την Αλβανία να διαβεί «τα σύνορα της ελευθερίας».

δ) Ας στείλει το «λογαριασμό» στον νυν και τους πρώην πρωθυπουργούς που υπέγραψαν και εφαρμόζουν τις αποφάσεις της ΕΕ και έχουν φυλακίσει τους μετανάστες στην Ελλάδα, απαγορεύοντας (!) σε εκείνους που το θέλουν να φύγουν από τη χώρα.

ε) Ας στείλει, τέλος, το «λογαριασμό» στον εαυτό του. Και σε όλους τους προκατόχους του υπουργούς Εργασίας. Αυτός, ο ίδιος είναι, ως πρώην υπουργός Εργασίας, όπως και όλοι οι «γαλαζοπράσινοι» ομοειδείς του, που μαζί με τα καρατζαφεροειδή έχουν την πολιτική ευθύνη για το γεγονός ότι εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες βρίσκονται στην Ελλάδα χωρίς εργασιακά δικαιώματα, έρμαια της μαύρης και ανασφάλιστης εργασίας, οδηγώντας τους σε κινήσεις απόγνωσης, όπως η απεργία πείνας.

Ο Λοβέρδος προσέφερε προχτές μία ακόμα απόδειξη πως η «σοσιαλιστική» κυβέρνηση δε διστάζει να «παίζει» ακόμα και το παιχνίδι του εκφασισμού της ελληνικής κοινωνίας με συμπαίκτη την ακροδεξιά.

Αλλωστε, είναι ο άνθρωπος που για να στηρίξει την πολιτική του μνημονίου, που από κοινού ψήφισαν το ΠΑΣΟΚ με τον ΛΑ.Ο.Σ., είπε εκείνο το περίφημο «δεν υπάρχει σάλιο».

Στον τελικό «λογαριασμό» θα φανεί ότι είχε άδικο. Ο ελληνικός λαός έχει αποδείξει, και αργά ή γρήγορα θα το αποδείξει ξανά, ότι το πολιτικό «σάλιο» που απαιτείται για το φτύσιμο όσων αξίζουν το πολιτικό φτύσιμο, το διαθέτει.

 

Posted in πολιτικη, ριζασπάστης, Αποπροσανατολισμός και αμορφωσιά, γουρούνια μ΄ανθρώπινη μορφή, καρατζαφύρερ, ούτε ίχνος αξιοπρέπειας, οι "προοδευτικοί", οι «προοδευτικοί» και οι ακροδεξιοί | Με ετικέτα: , , , , , , , | Leave a Comment »