καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Μαρτίου 2011
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Φεβ.   Απρ. »
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    28293031  
  • Εγγραφή

Archive for 15 Μαρτίου 2011

Ένας «γάμος» και πολλές… κηδείες

Posted by redship στο 15 Μαρτίου , 2011

thumb

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Ένας ακόμη κυβερνητικός… θρίαμβος έλαβε χώρα στις Βρυξέλλες, στη σύνοδο της Ευρωζώνης, απ’ όπου η κυβέρνηση επέστρεψε, κατά τα συνήθη, πανηγυρίζουσα και «δικαιωμένη», αλλά, ως συνήθως, ψευδόμενη. Υποτίθεται ότι η ελληνική οικονομία και η χώρα πήραν μια «βαθιά ανάσα» – έκφραση που παίχτηκε πανομοιότυπη στην πλειονότητα των ΜΜΕ. Δυστυχώς η πραγματικότητα είναι όχι απλώς διαφορετική, αλλά κατεδαφιστική για τις πανηγυριώτικες κυβερνητικές δηλώσεις.

Πάμε πρώτα στην ίδια την απόφαση:

1. Σημείο 3: «(Οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων της ζώνης του ευρώ) εκφράζουν ικανοποίηση για την πρόοδο που έχει σημειωθεί στην εφαρμογή των εκτελούμενων προγραμμάτων στην Ελλάδα και την Ιρλανδία καθώς και για τις ισχυρές δεσμεύσεις της Ελλάδας να συνεχίσει αποφασιστικά τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, να αυξήσει τη δημιουργία ικανοτήτων για την εφαρμογή τους, να ολοκληρώσει πλήρως και ταχέως το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων και αξιοποίησης της ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου ύψους 50 δισ. ευρώ που έχει αναγγείλει και να εισαγάγει ένα αυστηρό και σταθερό δημοσιονομικό πλαίσιο με την ισχυρότερη δυνατή νομική βάση που θα πρέπει να αποφασισθεί από την ελληνική κυβέρνηση (…)».

2. Στην ενότητα «Χρηματοδοτικοί όροι»: «Η τιμολόγηση του EFSF θα πρέπει να μειωθεί προκειμένου να ληφθεί καλύτερα υπόψη η διατηρησιμότητα του χρέους των δικαιούχων χωρών, ενώ παραλλήλως θα παραμένει ανώτερη του κόστους χρηματοδότησης του μηχανισμού, με επαρκή προσαύξηση κινδύνου, και θα είναι σύμφωνη με τις αρχές τιμολόγησης του ΔΝΤ. Οι ίδιες αρχές εφαρμόζονται και στον ESM.

Υπό το πρίσμα αυτό και δεδομένων των δεσμεύσεων που έχει αναλάβει η Ελλάδα στο πλαίσιο του προγράμματος προσαρμογής της, το επιτόκιο των δανείων της χώρας αυτής θα προσαρμοστεί κατά 100 μονάδες βάσης. Επιπλέον, η ωρίμανση όλων των δανείων που έχουν χορηγηθεί στην Ελλάδα στο πλαίσιο του προγράμματος προσαρμογής της θα αυξηθεί στα 7,5 έτη, σε συμφωνία με το ΔΝΤ.

Οι υπουργοί Οικονομικών θα καθορίσουν τις λεπτομέρειες εφαρμογής των αποφάσεων αυτών».

Τι έχουμε μέχρις εδώ:

1. Τις «παροχές» της ευρωζώνης προς την Ελλάδα:

● Την επιμήκυνση ολόκληρου του δανείου της τρόικας στα 7,5 χρόνια.

● Τη μείωση του επιτοκίου κατά 1%.

● Τη δυνατότητα απευθείας αγοράς κρατικών ομολόγων τόσο από τον υφιστάμενο μηχανισμό (EFSF) όσο και από τον μόνιμο μηχανισμό στήριξης (ESM).

2. Τους όρους με τους οποίους έγιναν δεκτές αυτές οι «παραχωρήσεις». Δηλαδή τις «ισχυρές δεσμεύσεις της Ελλάδας», όπως αναφέρονται στο κείμενο συμπερασμάτων:

● «Αποφασιστική» συνέχιση των μεταρρυθμίσεων και αύξηση της «δημιουργίας ικανοτήτων» για την υλοποίηση των μεταρρυθμίσεων. Δηλαδή νέα μέτρα.

● Τη φραστική απάλειψη του χρονικού ορίου του 2015 που είχε θέσει η τρόικα τον Φεβρουάριο ως ορίζοντα του ξεπουλήματος της ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου με στόχο τα 50 δισ. ευρώ. Το όριο του 2015 αντικαθίσταται με την απαίτηση για ολοκλήρωση του προγράμματος και «πλήρως» και «ταχέως».

● Τη θέσπιση με νόμο ανώτατου ορίου ελλείμματος και χρέους.

● Και βεβαίως τη συμφωνία της κυβέρνησης για τη δημιουργία του νέου, μόνιμου Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM), του οποίου επιθυμεί να γίνουμε μέλος.

Τέλος, σημειώστε την απόρριψη της δυνατότητας «επαναγοράς ομολόγων» μέσω των δύο μηχανισμών «στήριξης», την οποία ζητούσε η Ελλάδα.

 

Εύλογα ερωτήματα

Στο σημείο αυτό ας δούμε μια ακόμη πρόβλεψη της απόφασης της συνόδου:

«Οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων υπενθυμίζουν ότι ο ESM θα παρέχει χρηματοδοτική συνδρομή όταν υποβάλλεται αίτημα από μέλος της ζώνης του ευρώ και εφόσον η παρέμβαση αυτή θεωρείται απαραίτητη για τη διαφύλαξη της σταθερότητας της ζώνης του ευρώ συνολικά.

Οποιαδήποτε σχετική απόφαση θα λαμβάνεται με ομοφωνία, βάσει ανάλυσης της διατηρησιμότητας του χρέους του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους, την οποία θα εκπονεί η Επιτροπή και το ΔΝΤ, σε συνεννόηση με την ΕΚΤ.

Η χρηματοδοτική συνδρομή θα υπόκειται σε αυστηρές προϋποθέσεις, στο πλαίσιο μακροοικονομικού προγράμματος προσαρμογής.

Η χρηματοδοτική συνδρομή από το EFSF (σ.σ.: ο μηχανισμός στον οποίο είναι τώρα ενταγμένη η Ιρλανδία) και το ESM θα λαμβάνει τη μορφή δανείων. Ωστόσο, για τη μεγιστοποίηση της οικονομικής αποδοτικότητας της στήριξης που παρέχουν, ο ESM και το EFSF μπορούν επίσης, κατ’ εξαίρεση, να παρεμβαίνουν στην πρωτογενή αγορά χρεωστικών τίτλων, στο πλαίσιο προγράμματος με αυστηρές προϋποθέσεις».

Μερικές παρατηρήσεις και ερωτήματα επ’ αυτών:

1. Η ένταξη της Ελλάδας είτε στην μηχανισμό της Ιρλανδίας (EFSF) είτε στον νέο Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM), ώστε να γίνει δυνατή η απευθείας αγορά ελληνικών ομολόγων, θα σημαίνει νέα δάνεια, άρα μια νέα δανειακή σύμβαση και ένα νέο Μνημόνιο. Και μάλιστα με βάση όχι μόνο την προηγούμενη σύμβαση, αλλά και την ήδη διαπιστωμένη αδυναμία της προηγούμενης να υλοποιηθεί.

● Η νέα δανειακή σύμβαση (άρα και το νέο «Μνημόνιο») θα τρέχει παράλληλα με την παλαιά, η οποία επιμηκύνθηκε. Άρα θα χρειαστούν νέες εγγυήσεις.

● Δεδομένου ότι η προηγούμενη δανειακή σύμβαση διασφάλιζε την αποπληρωμή των δανείων με εμπράγματες (περιουσιακές) ασφάλειες και ότι η Ελλάδα καλείται να υλοποιήσει ταχύτατα πώληση και «αξιοποίηση» περιουσίας της έως 50 δισ. ευρώ, τι είδους περαιτέρω (εμπράγματες πάντα) εξασφαλίσεις μπορεί να παράσχει για τον νέο δανεισμό;

2. Δεδομένου ότι η συμμετοχή του Ελληνικού Δημοσίου στο μετοχικό κεφάλαιο σημαντικών επιχειρήσεων δεν ξεπερνά το ποσό των 7 δισ., στον κουβά της αξιοποίησης θα πρέπει να μπει ένας τεράστιος αριθμός ακινήτων, τι ακριβώς θα διαθέτει η χώρα ως περιουσία ώστε να εγγυηθεί τα νέα δάνεια;

3. Η πρόβλεψη του νέου μηχανισμού (ESM) για αγορά ομολόγων από την πρωτογενή αγορά, δηλαδή απευθείας από τα κράτη, ταυτόχρονα αποκλείει την παρέμβαση στη δευτερογενή αγορά. Συνεπώς δεν επηρεάζει τον κερδοσκοπικό τζόγο και δεν προστατεύει τα κράτη – και φυσικά την Ελλάδα – απ’ αυτόν. Άρα τα περί «εξόδου στις αγορές», για την οποία… «αγωνιστήκαμε» κιόλας, δεν θα συμβεί στον αιώνα τον άπαντα.

4. Αν η Ελλάδα θελήσει να προσφύγει στον ESM, τότε θα πρέπει να υποβάλει αίτηση, η οποία θα εξεταστεί απ’ όλα τα κράτη μέλη που θα συμμετέχουν στους μηχανισμούς αυτούς και θα πρέπει να εγκριθεί από τα κοινοβούλιά τους. Επιπλέον η απόφαση ένταξης στον ESM προϋποθέτει ομοφωνία.

Με δεδομένη την πλήρη αποτυχία της Ελλάδας στην υλοποίηση του τρέχοντος Μνημονίου, είτε οι Ευρωπαίοι θα απορρίψουν την ελληνική αίτηση είτε οι όροι θα είναι πολύ σκληρότεροι ακόμη και από τους σημερινούς.

5. Ο ESM, μεταξύ άλλων, περιλαμβάνει τη σαφή πρόβλεψη για ελεγχόμενη χρεοκοπία με συμμετοχή των ιδιωτών ομολογιούχων. Αυτό θα είναι το βαρύτατο κόστος για τη δυνατότητα νέου δανεισμού είτε με τη μορφή δανείων είτε μέσω της απευθείας αγοράς ελληνικών ομολόγων.

 

Ανύπαρκτη η μείωση κόστους του δανεισμού!

Η απόπειρα να απαριθμήσει κάποιος τα ψέματα που έχει πει αυτή η κυβέρνηση στον ελληνικό λαό είναι μάταιη. Όσο όμως περισσότερο η χώρα βυθίζεται στην καταστροφή και η κυβέρνηση στην αναξιοπιστία, τόσο μεγαλύτερα είναι τα ψεύδη που θα λέει. Τρανταχτό είναι το παράδειγμα του πρωθυπουργικού ισχυρισμού περί «ελάφρυνσης» της Ελλάδας κατά 6 δισ. ευρώ μέσω της επιμήκυνσης στον δανεισμό της τρόικας και της μείωσης του επιτοκίου κατά 1%. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in "παπατζήδες", πολιτικη, ψεύτες, Γιώργος Παπα... φλέσσας!, Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών, οι σφογγοκωλάριοι των πραιτόρων | Με ετικέτα: , , , , , , , , | Leave a Comment »

Σειρά έχει ο νόμος της βαρύτητας…

Posted by redship στο 15 Μαρτίου , 2011

Γράφει ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

Ο κ. Παπανδρέου από τις πρώτες κιόλας δηλώσεις του για τη «μεγάλη νίκη» που επέτυχε στις Βρυξέλλες ξεθεμελίωσε όλους τους νόμους της… «τραπεζικής». Οπως το πάει, σε λίγο δε θα αφήσει όρθιο ούτε το νόμο της βαρύτητας! Αν, φυσικά, υποθέσουμε ότι δεν τον έχει ήδη ξεχαρβαλώσει. Υπό την έννοια ότι ο λόγος ενός πρωθυπουργού πρέπει να έχει μια κάποια βαρύτητα. Αλλά τι είδους βαρύτητα μπορεί να υπάρχει στον πρωθυπουργικό ισχυρισμό ότι με τις αποφάσεις της ευρωζώνης η Ελλάδα «επωφελείται» διότι – τάχα – θα καταβάλει 6 δισ. ευρώ «λιγότερους» τόκους για τα δάνεια από την «τρόικα»;

Αλλά «λιγότερους» τόκους σε σχέση με ποιους; Αυτό δεν μας το είπε ο κύριος πρωθυπουργός…

Η πραγματικότητα είναι ότι από τον περασμένο Μάη, όταν και ψηφίστηκε το μνημόνιο, ποτέ (!) οι αρμόδιες υπηρεσίες δεν έδωσαν μια επίσημη απάντηση για τους τόκους και τα χρεολύσια που θα κληθεί να πληρώσει ο ελληνικός λαός ένεκα της «σωτηρίας» των 110 δισ. ευρώ.

Το ίδιο κάνουν και τώρα, μετά την επιμήκυνση της αποπληρωμής του δανείου και την (μετά την κατά μία μονάδα μείωση) διατήρηση του επιτοκίου σε τοκογλυφικά επίπεδα.

Ας αφήσουν, λοιπόν, τις «χαρούλες» και τις αστειότητες περί «λιγότερων» τόκων και ας απαντήσουν: Πόσοι είναι οι τόκοι που έχουν φορτώσει μέχρι το 2023 (!) στο λαό; Αριθμός!

Δεν πιστεύουμε ότι ο κ. Παπανδρέου μπήκε ο ίδιος στη διαδικασία να κάνει τις αριθμητικές πράξεις. Προφανώς, είναι οι υπηρεσίες του «φιλαλήθη» κυρίου Παπακωνσταντίνου που, στο πλαίσιο της θλιβερής κυβερνητικής προπαγάνδας, τον τροφοδότησαν με την «πληροφορία» περί «λιγότερων» τόκων. Δείγμα της κατάντιας ενός πολιτικού προσωπικού που δε διστάζει, για να πει τόσο αισχρά ψέματα, να περάσει από αποκολοκύνθωση ακόμα και τα… μαθηματικά.

Τα παιδιά του Χάρβαρντ την έχουν αυτή την τάση: Να νομίζουν ότι απευθύνονται σε ανίδεους ιθαγενείς…

Ομως, στη χώρα των ιθαγενών, των «κοπριτών» και των «τεμπελχανάδων», ο κάθε άνθρωπος που έχει πάρει ένα δάνειο (και συμβαίνει σε όλους σχεδόν τους Ελληνες) γνωρίζει:

Αν αυξηθεί ο χρόνος αποπληρωμής του δανείου, ευθέως ανάλογη θα είναι και η τοκοχρεολυτική του επιβάρυνση. Που σημαίνει ότι με τη «χάρη» που μας έκαναν οι εταίροι και φίλοι, οι τόκοι που θα πληρωθούν πλέον σε δέκα και όχι σε πέντε χρόνια, θα είναι διπλάσιοι και όχι φυσικά «λιγότεροι» από τους αρχικούς!

Ναι, λένε οι κυβερνητικοί, όμως «επετεύχθη» μείωση του επιτοκίου. Πράγματι. Αλλά, το μόνο που σημαίνει αυτό είναι τούτο:

Με τη μείωση του επιτοκίου κατά 20% (από 5,2% στο 4,2%) το περισσότερο που έχει να «κερδίσει» ο λαός είναι το εξής: Αντί στο τέλος να πληρώσει τοκογλυφικά διπλάσια από τα αρχικά, δηλαδή τόκους αυξημένους κατά 100%, τώρα λόγω της «μείωσης» του επιτοκίου στα αρχικά τοκογλυφικά τα νέα τοκογλυφικά που θα προστεθούν δεν θα είναι διπλάσια, αλλά θα είναι αυξημένα «μόλις» κατά 80%!

Δηλαδή, σχεδόν διπλάσια!

Ο καθένας, ακόμα κι αν δεν έχει τη δυνατότητα πρόσβασης στους μαθηματικούς τύπους που καθορίζουν τις αποδόσεις των ομολόγων, βάσει των οποίων προκύπτουν οι τόκοι για το δάνειο από την «τρόικα», μπορεί να δει τι συμβαίνει μπαίνοντας στο «σάιτ» μιας οιασδήποτε τράπεζας.

Παίρνοντας την κλασική τραπεζική φόρμουλα απόσβεσης οποιουδήποτε δανείου, με την υπόθεση ότι η επιμήκυνση θα αφορούσε το σύνολο των δανείων (και όχι μόνο τα 80 δισ. ως ισχύει) και ότι η τοκοχρεολυτική δόση θα καταβάλλεται ετησίως, τότε (και με σταθερούς όλους τους άλλους παράγοντες που καθορίζουν την υποχρέωση της Ελλάδας έναντι των δανειστών – που μόνο σταθεροί δεν είναι), προκύπτει ότι:

Για ένα δάνειο 110 δισ. ευρώ με επιτόκιο 5,2% και εξόφληση σε πέντε χρόνια οι τόκοι είναι 18 δισ. ευρώ.

Για ένα δάνειο 110 δισ. ευρώ με επιτόκιο 4,2% και εξόφληση σε δέκα χρόνια οι τόκοι είναι (τουλάχιστον) 27 δισ. ευρώ.

Ομως, βάσει των «μαθηματικών» της κυβέρνησης, το 27 είναι «μικρότερο» του 18 (!) και μάλιστα «μικρότερο» κατά 6 δισ. ευρώ!

Αλήθεια, δεν αντιλαμβάνονται οι κυβερνητικοί προπαγανδιστές πόσο ανάξιο είναι να βάζουν τον πρωθυπουργό να λέει τόσο χονδροειδή ψέματα;

Η πραγματικότητα, συνεπώς, είναι πολύ απλή:

Κοντά στα 340 δισ. ευρώ των «δημόσιων χρεών» της πλουτοκρατίας, όπως είχαν διαμορφωθεί στα τέλη του 2010, φόρτωσαν στο λαό και τα 110 δισ. ευρώ της «τρόικας». Μετά δε την «κολοκοτρωνέικη» εμφάνιση του κυρίου Παπανδρέου στις Βρυξέλλες, οι τόκοι, που θα επωμιστεί ο λαός λόγω «τρόικας», θα είναι περίπου διπλάσιοι (και όχι «λιγότεροι») από τους αρχικά προβλεπόμενους.

Posted in ριζασπάστης | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »