καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Μαρτίου 2011
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Φεβ.   Απρ. »
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    28293031  
  • Εγγραφή

Archive for 13 Μαρτίου 2011

Ζωντανός σε νεκρό καθεστώς

Posted by redship στο 13 Μαρτίου , 2011

 

1. Από τη στιγμή που το καθεστώς δεν είναι σε θέση για την παραμικρή λογική δραστηριότητα, είναι υποχρεωμένο να μας αντιμετωπίζει με ύβρεις σαν κακοποιά στοιχεία. Το κράτος δεν κρύβει πλέον την απέχθειά του απέναντι στους πολίτες, που ευτυχώς ακόμα κυκλοφορούν ζωντανοί. Ο πρωθυπουργός λέει ψέματα σαν να ανασαίνει. Του έχουν μείνει μια χούφτα δημοσιογράφοι και κόλακες που δικαιολογούν το προμελετημένο του έγκλημα απέναντι στον κόσμο. Το σχέδιό του απλώνεται αμείλικτο, ακολουθώντας κατά γράμμα τις οδηγίες των τραπεζιτών. Κάποτε θα διαβάζουμε τις λεπτομέρειες της περιπέτειάς μας και θα ντρεπόμαστε που ένας κατεξοχήν ελαφρύς τύπος όπως ο Γιωργάκης μας πέταξε έξω από τη ζωή μας.

2. Η συστηματική εξαχρείωση του λαού είναι η νέα επιστήμη των επιτελείων της κυβέρνησης. Τρομερή ειρωνεία. Μας ζυγίζουν αντί να τους ζυγίζουμε. Ελπίζουν να γίνουμε απολιθώματα, διαφορετικά, ως εκπρόσωποι της «νομιμότητας» είναι σε θέση να χρησιμοποιήσουν, ανά πάσα στιγμή, κάθε βίαιο μέσο εναντίον του κινήματος. Αφού δεν εμπιστεύονται ούτε τον εαυτό τους, ζουν και αναπνέουν μέσα στο μηχανισμό καταστολής που ελπίζουν πως θα τους σώσει. Δικαίως! Γνωρίζουν πως κυοφορούμε μια απότομη και ολοκληρωτική αλλαγή.

3. Τα νέα για την ψυχική κατάσταση των πολιτών είναι οδυνηρά. Ολοι βυθιζόμαστε στην κατάθλιψη μέσα στο νεκρό καθεστώς που κυκλοφορούμε. Ο δυτικός πολιτισμός στηρίζεται όλο και περισσότερο στην καταστροφή της ιστορικής μνήμης, αφανίζοντας παράλληλα κάθε προοπτική καλύτερης εκπαίδευσης. Η θεραπεία που μας προτείνουν μας βουλιάζει στην αρρώστια. Θυμάμαι τον Χέμινγουεϊ λίγο πριν αυτοκτονήσει: «Τι νόημα έχει να καταστρέφουν το πνεύμα μου και να σβήνουν τη μνήμη μου, που είναι το κεφάλαιό μου, με αποτέλεσμα να μην μπορώ να κάνω τη δουλειά μου; Ηταν μια λαμπρή θεραπεία, αλλά χάσαμε τον ασθενή».

4. Η μόνη απάντηση του πρωθυπουργού στον πανικό του είναι ο εκφοβισμός μας. Αυτό αποβαίνει μοιραίο για το καθεστώς του, γιατί η πτώση του ήδη έχει αρχίσει να διαφαίνεται. Δεν έπαιξε κι έχασε. Τον έπαιξαν και έχασε.

Posted in ριζασπάστης | Με ετικέτα: , , , , | 1 Comment »

Η «πράσινη ανάπτυξη» … των απολύσεων

Posted by redship στο 13 Μαρτίου , 2011

Η «πράσινη ενέργεια», πηγή κερδοφορίας για το κεφάλαιο

 

 

Μια από τις μεγαλύτερες εταιρείες που δραστηριοποιείται στον τομέα της «πράσινης οικονομίας» εδώ και πολλά χρόνια, η εταιρεία κατασκευής ανεμογεννητριών VESTAS, ανακοίνωσε πρόσφατα ότι θα κλείσει 4 εργοστάσια στη Δανία και θα απολύσει 3.000 εργαζόμενους, γιατί, όπως ισχυρίστηκε, μέσα στο 2010, παρουσίασε μεγάλα κέρδη, αλλά όχι τα αναμενόμενα για τους επενδυτές. Μάλιστα, η διοίκηση δηλώνει απροκάλυπτα ότι αν και ο κύκλος εργασιών της εταιρείας αναμένεται να αυξηθεί, δε συμφέρει να γίνεται η παραγωγή στη Δανία γιατί το εργατικό κόστος είναι υψηλό και τα δικαιώματα των εργαζομένων παράλογα για τις σημερινές συνθήκες παγκοσμιοποίησης και κρίσης.

Τόσο οι σοσιαλδημοκρατικές, όσο και οι νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις της Δανίας έχουν βάλει σαν πρωταρχική προτεραιότητα εδώ και 30 χρόνια τη λεγόμενη «πράσινη οικονομία», την «καθαρή ενέργεια». Εχουν γίνει πάρα πολλές κρατικές επενδύσεις και σχεδιασμοί και έχουν ποντάρει πολύ στο να διαφημίζουν τη χώρα σαν πρότυπο στην «πράσινη ανάπτυξη», αλλά πάντα μέσα στον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης, που σημαίνει στην πράξη ότι όλες οι δραστηριότητες θα αναπτύσσονται με πρωταρχικό σκοπό την αύξηση των κερδών της εταιρείας και την αύξηση της τιμής των μετοχών της στα χρηματιστήρια.

Να σημειωθεί εδώ ότι η VESTAS έχει πάρει πολλά εκατομμύρια κρατικές ενισχύσεις για την καθιέρωσή της στην αγορά και πολλές κρατικές παραγγελίες για αιολικά πάρκα. Πρόσφατα, έχει εκβιάσει την κυβέρνηση, αφού είχε εξασφαλίσει κρατικές επιχορηγήσεις, ότι αν δεν αποφασιστεί η εγκατάσταση αιολικού πάρκου στην περιοχή Εστερσιλντ που είχε κριθεί ακατάλληλη από τις οικολογικές οργανώσεις και είχε προκαλέσει πολλές κινητοποιήσεις των κατοίκων, θα χρησιμοποιήσει τα χρήματα για δραστηριότητες σε άλλες χώρες.

Το 2009, για παράδειγμα, τα κέρδη της εταιρείας ξεπέρασαν τα 6 δισ. κορόνες. Παρ’ όλα αυτά, η συγκεκριμένη εταιρεία στα τελευταία χρόνια έχει μεταφέρει στο εξωτερικό (outsourcing) 3.000 θέσεις εργασίας και το 2009 έχει κάνει 1.275 απολύσεις στη Δανία και 600 απολύσεις στην Αγγλία. Σε παγκόσμιο επίπεδο, η VESTAS έχει 30 εργοστάσια και απασχολεί 23.800 άτομα.

Η σοσιαλδημοκρατική αντιπολίτευση στη Δανία κατηγορεί το υπουργείο Ανάπτυξης και γενικότερα την κυβέρνηση γιατί δεν έχουν κάνει συγκεκριμένο πλάνο για την ανάπτυξη πράσινης ενέργειας, ευθυγραμμιζόμενη, έτσι, απόλυτα με τις κυνικές δηλώσεις του διευθυντή της εταιρείας, που είπε, μεταξύ άλλων: «Η εταιρεία μας ποτέ δεν πήγαινε τόσο καλά όσο τώρα και ποτέ δεν ήταν τόσο ανταγωνιστική προς τους ανταγωνιστές της. Το 2010 έχουμε πρωτοφανές ρεκόρ παραγγελιών σε παγκόσμιο επίπεδο. Καλούμε την κυβέρνηση να επιταχύνει τις διεργασίες για ένα ολοκληρωμένο πλάνο προσαρμογής στην πράσινη ενέργεια μέχρι το 2020. Αυτό, βέβαια, να ξεκαθαρίσουμε ότι αν γίνει δε θα σημάνει και επαναλειτουργία των εργοστασίων στην Δανία. Η παραγωγή πρέπει να γίνεται στις χώρες που τα έξοδά της είναι όσο δυνατόν χαμηλότερα όπως η Κίνα».

Εδώ έχει ενδιαφέρον να προσεχτούν οι δηλώσεις και άλλων διευθυντών από μεγάλες εταιρείες και άλλων κλάδων που μεταφέρουν την παραγωγή στο εξωτερικό, αφήνοντας πίσω κοινωνικά συντρίμμια και χιλιάδες ανέργους, καθώς και η στάση του κυβερνητικού συνδικαλισμού που για λύση έχει εξασφαλίσει …τη δωρεάν παροχή ψυχολογικής βοήθειας στους ανέργους.

Γίνεται ένας συντονισμένος αγώνας για να κρυφτούν οι πραγματικές αιτίες που πηγάζουν αποκλειστικά και μόνον από τη βασική αντίθεση του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας και λύνεται μόνο με την όξυνση της ταξικής πάλης.

Το συγκεκριμένο, βέβαια, παράδειγμα ξεσκεπάζει και την υποκρισία του Ελληνα πρωθυπουργού που προσπαθεί να πείσει υποτιμώντας την κοινή νοημοσύνη ότι θα αντιγράψει στην Ελλάδα όλα εκείνα που στη Δανία έχουν αποτύχει στην πράξη, παρόλο που οι συνθήκες ήταν πολύ ευνοϊκότερες.

Posted in "απελευθέρωση της αγοράς", ριζασπάστης, Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών, ανάπτυξη για ποιόν;, ανεργία, η ανάπτυξη που οδηγεί στα μονοπώλια | Με ετικέτα: , , , , , , , , | Leave a Comment »

Τα μαθηματικά της αβύσσου…

Posted by redship στο 13 Μαρτίου , 2011

Της Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ

Και αίφνης σείστηκε η γη. Και αμέσως έπεσε η τιμή του πετρελαίου διεθνώς με την «εκπληκτική» εξήγηση «πως ο καλύτερος πελάτης μας, η Ιαπωνία, λόγω ζημιών θα μειώσει τις παραγγελίες της…»! Απλά πράγματα. Δούναι και λαβείν κατά Μέρκελ. Η προσταγή – πρόταση απλή. Πουλήστε τώρα τη δημόσια περιουσία στους ιδιώτες. Σ’ αυτούς δηλαδή που δε χόρτασαν να ρουφάνε και την τελευταία σταγόνα πλούτου που παράχθηκε χρόνια τώρα με ιδρώτα από υποπληρωμένους εργάτες για χορτασμένα αφεντικά.

Σκέφτομαι πόσες επερωτήσεις έχει κάνει ως τώρα, τα τελευταία δέκα χρόνια, το ΚΚΕ στη Βουλή για την αντισεισμική θωράκιση των κτιρίων στη χώρα χωρίς να γραφτεί μια αράδα, μήτε λεπτό τηλεοπτικό να χαλαλιστούν για τόσο «τετριμμένες» πρωτοβουλίες.

Σκέφτομαι σε πόσα σχολεία και νοσοκομεία, εφορίες κι άλλα δημόσια κτίσματα, έχω περιοδεύσει με συντρόφους, ήδη γερασμένα κι ετοιμόρροπα πριν καν περάσεις την πόρτα ορατά ως ομαδικοί τάφοι.

Σκέφτομαι τη Ρικομέξ και τις Πόρτες που κανείς συνάδελφος δημοσιογράφος δε μνημόνευσε πενθώντας για την Ιαπωνία, δικαίως αλλά και υποκριτικά θαυμάζοντας τις αντισεισμικές κατασκευές της και την εκπαίδευση του πληθυσμού στην αντιμετώπιση των σεισμών.

Πνιγμένοι στη μπόχα από τις λουμπενοσυμμορίες στο ποδόσφαιρο, με το τσιγάρο στο χέρι, καθόμαστε μπροστά στην οθόνη και χαζεύουμε οδυνηρά τα σπίτια να παρασέρνονται σαν τραπουλόχαρτα απ’ τη χαστουκισμένη στα έγκατα της Γης θάλασσα των πυθμένων. Στην αλληλουχία των εικόνων, θα εμφανιστεί και η φάτσα που θα λέει ότι για να «βοηθήσουν» οι δανειστές, πρέπει να πουλήσουμε τον ΟΠΑΠ, τη ΔΕΗ, τον ΟΤΕ σ’ αυτούς που τζογάρισαν μισή ώρα μετά το γιγάντιο Εγκέλαδο, την τιμή των πτωμάτων… Υστερα ήρθε το επιστημονικό σχόλιο και αποτέλειωσε την αποκαμωμένη έκπληξη του ανθρώπου, όταν συγκρούεται με την αδάμαστη φύση ως άνους και άφρων. «Ο σεισμός στην Αττική ήταν 32.000 φορές μικρότερος, αλλά ο πιο ακριβός στην ιστορία μας…».
Κάθε φορά που μια μαζική συμφορά θερίζει μάζες (γι’ αυτό και τη λένε έτσι) βγαίνουν απροκάλυπτα οι τελώνες κι οι φαρισαίοι της εποχής κι απλώνουν εκείνη τη φοβερή τσόχα του κομπιναδόρικου κεφαλαίου και παίζουν τα κέρδη και τις ζημίες με τα ακέφαλα πτώματα. Η ζωή κι η εργασία έχουν ευτελιστεί ως «πληροφορίες» στο βωμό της «δυτικής εικόνας» τόσο όσο να μην ξέρουμε τίποτα για την εργατική τάξη της Ιαπωνίας. Οι φανφαρόνοι που προτείνουν πάντα χαρακίρια ως άλλοθι της τάξης τους επιμένουν να αγνοούν δήθεν πως ένας βιομηχανικός εργάτης στη χώρα του ανατέλλοντος ηλίου παίρνει τόση σύνταξη ώστε ν’ αντέχει να φάει κρέας μια άντε δυο φορές μόνο το μήνα. Κι ακόμα πως η απεργία είναι ευκολότερα αντιμετωπίσιμη απ’ τη γιαπωνέζικη μαφία που διαφεντεύει το ένα τρίτο του μαύρου χρήματος στον πλανήτη. Οσο η εικόνα θα δείχνει χρυσάνθεμα κι όχι τη γιαπωνέζικη φτώχεια, τόσο θα παραμένει εκπαιδευτικά ατελέσφορη η… πληροφορία ότι ο σεισμός στην Ιαπωνία είχε ισχύ 40 βομβών Ναγκασάκι… Τα μαθηματικά της αβύσσου στην καπιταλιστική συνάρτηση δεν αφορούν σε ανθρώπους…

 

Posted in πολιτικη, ριζασπάστης, ανάπτυξη για ποιόν;, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός, γουρούνια μ΄ανθρώπινη μορφή, η "δημοκρατία" των αστών, η "ελευθερία" του πολίτη, καπιταλισμός, λιάνα κανέλλη | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »