καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Μαρτίου 2011
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Φεβ.   Απρ. »
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    28293031  
  • Εγγραφή

  • Advertisements

Archive for 10 Μαρτίου 2011

Καστελόριζο : Επιβεβαιώνονται οι ανησυχίες του ΚΚΕ

Posted by redship στο 10 Μαρτίου , 2011

«Εχετε καταντήσει ο καλύτερος προπαγανδιστής των ακραίων τουρκικών θέσεων, όταν μιλάτε για το Καστελόριζο. Ούτε στα ακραία όνειρα του πιο ακραιφνούς κεμαλιστή στρατηγού του βαθέος τουρκικού κράτους, δεν συμβαίνουν αυτά που εσείς λέτε εδώ στη Βουλή των Ελλήνων». Αυτά έλεγε ωρυόμενος ο πρωθυπουργός, στις 14 Γενάρη 2011, απαντώντας σε Επίκαιρη Ερώτηση της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, όπου διατυπώνονταν οι ανησυχίες του Κόμματος για τον ελληνοτουρκικό διάλογο και ειδικότερα για το ζήτημα της ξεχωριστής αντιμετώπισης του Καστελόριζου στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων για την υφαλοκρηπίδα. «Εσείς το θέσατε στο ελληνικό Κοινοβούλιο, κανένας άλλος δεν το έθεσε αυτό», είχε πει ο Γ. Παπανδρέου απευθυνόμενος στην Αλ. Παπαρήγα.
Βέβαια, ο πρωθυπουργός χυδαία προπαγάνδα έκανε, αφού γνώριζε πολύ καλά πώς έχουν τα πράγματα στις συνομιλίες για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας. Από αυτήν τη σκοπιά, δε χρειαζόταν να έρθει ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών για να αποκαλύψει ότι στην ουσία το Καστελόριζο εξαιρείται από την ελληνοτουρκική διαπραγμάτευση για τις θαλάσσιες ζώνες. Το είπε με «διπλωματικό» τρόπο, υποστηρίζοντας, σε συνέντευξή του, ότι το συγκεκριμένο νησί δεν ανήκει στο Αιγαίο, για να θολώσει μετά τα νερά, λέγοντας ότι η αναφορά του αυτή είχε, τάχα, «γεωγραφικό» χαρακτήρα. Στην υπό εξέλιξη διαπραγμάτευση, όμως, δε γίνονται μαθήματα γεωγραφίας, αλλά προωθούνται διευθετήσεις για τις θαλάσσιες ζώνες. Αυτό που αποκαλύπτεται είναι ότι πρόκειται για μια διαπραγμάτευση πέρα και έξω από τους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, βλαπτική για τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα, που ισοδυναμεί με εκχώρησή τους.
Γι’ αυτή την εξέλιξη δεν ευθύνεται μόνο η τουρκική πλευρά και η επιθετικότητά της σε ό,τι αφορά το καθεστώς στο Αιγαίο. Οι ελληνικές κυβερνήσεις έχουν διαχρονικές ευθύνες, επειδή στρατηγική τους είναι η βαθύτερη ενσωμάτωση της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και η υπηρέτηση των συμφερόντων του ντόπιου κεφαλαίου. Οι σημερινές εξελίξεις επιβεβαιώνουν τους κινδύνους που κρύβουν για το λαό και το δικαίωμα της χώρας στην άμυνα οι μεθοδεύσεις του ΝΑΤΟ για την εγκαθίδρυση καθεστώτος συνδιαχείρισης του Αιγαίου και η στρατηγική επιλογή της ντόπιας αστικής τάξης για συνεκμετάλλευση του αρχιπελάγους, με την παράκαμψη των κυριαρχικών δικαιωμάτων, στο πλαίσιο της κοσμοπολίτικης αντίληψης που αφορά στην υπηρέτηση των μονοπωλιακών ομίλων.

Ολα τα παραπάνω καθιστούν κενή περιεχομένου την προχτεσινή δήλωση του Δ. Δρούτσα ότι «οι διερευνητικές επαφές μεταξύ των δύο χωρών έχουν στόχο την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας από τον Εβρο ως το Καστελόριζο», χωρίς ξανά να διευκρινίζεται με σαφήνεια αν οι διευθετήσεις θα συμπεριλάβουν το ακριτικό νησί, ή θα φτάσουν ως τα όριά του. Επιβεβαιώνεται ότι το ζητούμενο για τις κυβερνήσεις Ελλάδας και Τουρκίας είναι να ξεμπλοκάρουν το όλο θέμα της εκμετάλλευσης των πλουτοπαραγωγικών πηγών του θαλάσσιου χώρου, για λογαριασμό των μεγάλων καπιταλιστικών συμφερόντων. Τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα μετατρέπονται σε αναλώσιμο υλικό στο πλαίσιο αυτών των προτεραιοτήτων. Αυτός είναι ο «πατριωτισμός» της πλουτοκρατίας και των πολιτικών της εκπροσώπων, που εχθρεύεται τα λαϊκά συμφέροντα σε Ελλάδα και Τουρκία, γι’ αυτό και πρέπει να ανατραπεί η πολιτική που τον υπηρετεί

Advertisements

Posted in πολιτικη, ριζασπάστης | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Στις υπηρεσίες της εργοδοσίας

Posted by redship στο 10 Μαρτίου , 2011

Την ώρα που η εργοδοσία στη «Solar Cell» (εργοστάσιο φωτοβολταϊκών στην Πάτρα) βρίσκεται «στριμωγμένη» μετά την επιτυχημένη απεργία που έγινε στο εργοστάσιο με κεντρικό αίτημα την επαναπρόσληψη των απολυμένων εργατών που πρωτοστάτησαν για την ίδρυση επιχειρησιακού σωματείου… Την ώρα που η εργοδοσία «έσπασε τα μούτρα της» όταν επιχείρησε προ ημερών να «στήσει» εργοδοτικό, διασπαστικό σωματείο, καθώς δεν κατάφερε να συγκεντρώσει ούτε τις 21 υπογραφές που απαιτούνται, με αποτέλεσμα να βρίσκεται σε «αδιέξοδο»… Την ίδια αυτή ώρα επέλεξε και ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Πάτρας και στέλεχος του ΠΑΣΟΚ για να περιοδεύσει (χτες) στο εργοστάσιο, παροτρύνοντας τους εργαζόμενους να φτιάξουν άλλο σωματείο, γιατί το υπάρχον ανήκει στην επιρροή του ΠΑΜΕ και ελλοχεύει ο κίνδυνος το εργοστάσιο να κλείσει. Είναι τα ίδια ακριβώς επιχειρήματα που χρησιμοποίησε λίγες μέρες νωρίτερα η εργοδοσία όταν, ανεπιτυχώς, προσπάθησε να φτιάξει εργοδοτικό σωματείο, προσπαθώντας να αποδυναμώσει τον αγώνα των εργαζομένων ενάντια στην πολιτική που στηρίζει την «ανταγωνιστικότητα» και γι’ αυτό αυξάνει εφιαλτικά την ανεργία.

Αποκαλυπτικό για το ρόλο τους είναι άλλωστε συνολικά το έργο των συνδικαλιστικών πλειοψηφιών. Η Γραμματεία Πάτρας του ΠΑΜΕ σε ανακοίνωσή της, αναφερόμενη στα βασικά στελέχη του Εργατικού Κέντρου Πάτρας (ΠΑΣΚΕ), σημειώνει: «Ο ένας (πρόεδρος Σουβαλιώτης) φτιάχνει εργοδοτικά σωματεία όταν δυσκολεύεται το κεφάλαιο να τρομοκρατήσει τους εργάτες και υπογράφει μνημόνια συνεργασίας με τους βιομήχανους της Δυτικής Ελλάδας. Ο άλλος (αντιπρόεδρος Μαρμούτας) υπογράφει συμβάσεις μείωσης μισθών στην ΕΛΠΑΚ και καλύπτει την εργοδοτική τρομοκρατία. Κι ο τρίτος (μέλος του ΔΣ της ΓΣΕΕ, ο Καραγεωργόπουλος) συμμετείχε σε «διαβουλεύσεις» την ώρα που η εργοδοσία στο καζίνο ετοίμαζε μπαράζ απολύσεων. Το «έργο τους» θα το ζήλευαν και οι διορισμένοι εργατοπατέρες της χούντας. Αξιος ο μισθός τους!!».

Posted in "παπατζήδες", πολιτικη, ριζασπάστης, τρομοκρατία, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, Π.Α.ΜΕ, Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών, είστε η ντροπή όλων των εργατών, κόντρα στη σαπίλα που αναδύουν, οι "προοδευτικοί" | Με ετικέτα: , , , , , , , , | Leave a Comment »

Αγεφύρωτο ταξικό χάσμα

Posted by redship στο 10 Μαρτίου , 2011

Η είδηση ότι περίπου το 1/5 των Αμερικανών, δηλαδή κοντά 60 εκατομμύρια άνθρωποι, ζουν κάτω από τα επίσημα όρια της φτώχειας και χάρη στα κουπόνια σίτισης που μοιράζει το κράτος, είναι αναμφίβολα συγκλονιστική, αλλά συνάμα δείχνει όψεις από τον εφιάλτη που πρόκειται να ζήσει και ο λαός στη χώρα μας αν δεν ανατρέψει τη στρατηγική της πλουτοκρατίας. Στις ΗΠΑ, λοιπόν, σύμφωνα με ρεπορτάζ των «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς», πολλές οικογένειες της άλλοτε μεσαίας τάξης έχουν καταφύγει στην αρωγή του κράτους για τη διατροφή τους, εξαιτίας της καπιταλιστικής κρίσης και της αυξανόμενης ανεργίας που προκάλεσε. Η βρετανική εφημερίδα επικαλείται τα τελευταία στοιχεία, σύμφωνα με τα οποία ο αριθμός Αμερικανών που λαμβάνουν τα σχετικά κουπόνια και κάνουν χρήση του προγράμματος επιδότησης διατροφής, του λεγόμενου «Snap», έχει φθάσει στα 44,1 εκατ. Το πρόγραμμα καταγράφει, έτσι, τον υψηλότερο αριθμό χρηστών του στα 50 χρόνια της ιστορίας του. Σύμφωνα με το σχετικό δημοσίευμα, ο αριθμός αυτός αυξάνεται δραματικά τα τελευταία τρία χρόνια και έχει συνολικά διογκωθεί κατά 17 εκατ. άτομα, που ισοδυναμεί με αύξηση κατά 61%. Είναι χαρακτηριστικό ότι το Γενάρη του 2008, οι χρήστες του προγράμματος «Snap» ήταν 27,7 εκατ. άτομα. Τον Οκτώβρη του 2009, όταν η ανεργία στις ΗΠΑ είχε εκτιναχθεί στο 10,2%, ο αριθμός των Αμερικανών που έκαναν χρήση του προγράμματος «Snap» είχε ήδη φθάσει τα 38,2 εκατ. άτομα… Η υπερκερδοφορία των μεγάλων μονοπωλιακών ομίλων, χάρη στα κρατικά πακέτα στήριξης, έχει ήδη «αποκατασταθεί», αλλά καθόλου δε μείωσε τον αριθμό ανέργων και των ανθρώπων που ζουν κάτω από τα όρια της φτώχειας. Το ακριβώς αντίθετο συμβαίνει. Ομως δεν μπορεί η διεύρυνση του χάσματος μεταξύ πλουσίων και φτωχών να συνεχίζεται επ’ άπειρον…

Posted in "απελευθέρωση της αγοράς", "αμερικάνικο όνειρο", πολιτικη, ριζασπάστης, ταξικός πόλεμος, Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών, ανάπτυξη για ποιόν;, ανεργία, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός | Με ετικέτα: , , , , , , , , | Leave a Comment »

«… εθνικές επιτροπές των εκατομμυριούχων, που ονομάζονται κυβερνήσεις… » (*)

Posted by redship στο 10 Μαρτίου , 2011

Γράφει ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

«Εξηγήσεις» έδωσε βράδυ της Καθαρής Δευτέρας ο αρμόδιος υπουργός Δημ. Ρέππας, με αφορμή τα όσα υφίσταντο – τη στιγμή ακριβώς που μιλούσε – μερικές χιλιάδες ταξιδιώτες στην Εθνική οδό, στο ύψος της Μαλακάσας.

Θυμίζουμε ότι ο κ. Ρέππας είναι ο ίδιος που έχει προβλέψει ότι κάποια στιγμή η κοινωνία θα αντιγυρίσει ανοικτά τα πέντε της δάκτυλα σε όσους της απευθύνονται και της συμπεριφέρονται με προτεταμένο το δάκτυλο.

Ο κ. Ρέππας, λοιπόν, έκανε δηλώσεις, οι οποίες μάλιστα ήταν και μακροσκελείς. Πράγμα, ωστόσο, αχρείαστο. Διότι ό,τι είχε να πει ο υπουργός, το είπε με το που άνοιξε το στόμα του. Από την πρώτη κιόλας φράση του:

Την ευθύνη της λειτουργίας και της ασφάλειας των δρόμων, ανέφερε ο υπεύθυνος υπουργός, την έχουν οι «παραχωρησιούχοι»! Οι εργολάβοι, δηλαδή! Αυτοί, δηλαδή, που προχτές δεν άνοιγαν τα διόδια, στοιβάζοντας παιδιά και γυναίκες για ώρες στο χιονιά.

Βέβαια – φαινόταν από το σπαρακτικό τόνο της φωνής του – ο κ. Ρέππας ήταν πολύ λυπημένος για όλα αυτά.

Θα έπρεπε να το γνωρίζει όμως ο κύριος υπουργός (κοτζάμ υπουργός που είναι) ότι έτσι την εννοούν τη λειτουργία των δρόμων οι «παραχωρησιούχοι». Για να περάσεις από τους «δρόμους τους» πρέπει να πληρώσεις «λύτρα». Βρέχει – χιονίζει.

Και όλα αυτά – για να μην παρεξηγούμεθα – είναι νόμιμα. Εχουν γίνει με νόμους. Νόμους πους ψήφισαν και που τους εφαρμόζουν το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ. Σύμφωνα δε με την ηθική των «παραχωρησιούχων» είναι και ηθικά…

Με τούτα και με εκείνα, επομένως, τι να σου κάνει η έρμη η κυβέρνηση. Η χώρα, οι δρόμοι της, ανήκουν στους «παραχωρησιούχους». Το εξήγησε περίφημα ο κύριος υπουργός. Δικά του τα λόγια. Ο υπουργός – σημειωτέον – είναι της γνωστής κυβερνήσεως: Της κυβερνήσεως των «αντιεξουσιαστών».

Ας το «ζυγίσουν», λοιπόν, τόσο εκείνοι που εγκλωβίστηκαν προχτές στη Μαλακάσα, όσο και οι υπόλοιποι που έχουν εγκλωβιστεί σε ένα κράτος «παραχωρητήριο». Και ας γνωρίζουν: Οσο θα ψάχνουν από ποιο δρόμο θα φτάσουν στον πρωθυπουργό για να του παραδώσουν το μισθό και τη σύνταξή τους και επειδή στο μεταξύ τα διόδια είναι κλειστά και η πρόσβαση στον πρωθυπουργό δύσκολη, τις εισπράξεις τις κάνουν οι «παραχωρησιούχοι»…

(*) Β. Ι. Λένιν, «Απαντα», τόμος 26, σελ. 361, εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή».

Posted in πολιτικη, ριζασπάστης, τα γιουσουφάκια των εμίρηδων, το πασοκ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, όταν το κράτος τρομοκρατεί, Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών, η "δημοκρατία" των αστών | Με ετικέτα: , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Ξεπάγιασε

Posted by redship στο 10 Μαρτίου , 2011

Γράφει ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

Η «φιλευσπλαχνία» τους είναι τόσο αηδιαστική όσο και η απανθρωπιά τους.

Η είδηση του θανάτου ενός ανθρώπου από το κρύο, εν έτει 2011, μέσα στην καρδιά της πρωτεύουσας του Πολιτισμού, στην Αθήνα, ενός αστέγου που στην κυριολεξία ξεπάγιασε, έθεσε σε θαυμαστή λειτουργία τους δακρυικούς αδένες τους. Βροχή τα κροκοδείλια δάκρυα.

Ολοι αυτοί οι καλοί άνθρωποι, που τώρα εκφράζουν την πικρία τους για την «τραγωδία», είναι προφανές: «Επεσαν από τα σύννεφα»…

Αλλά μην τους κατηγορείτε. Δεν φταίνε. Ούτε παριστάνουν τους «ευαίσθητους – ανήξερους». Απλώς, έτυχε να μην περνούν από φανάρια. Αυτοί δεν κυκλοφορούν στα πεζοδρόμια. Δεν κοιτάζουν στα πάρκα.

Πού να ξέρουν, λοιπόν, ότι μόνο στην Αθήνα πάνω από 8.000 άνθρωποι είναι άστεγοι. Πού να ξέρουν ότι σε όλη την Ελλάδα οι άστεγοι υπολογίζονται όχι λιγότεροι από 20.000. Πού να ξέρουν για το συνωστισμό στις ουρές των συσσιτίων.

Ας τους πληροφορήσουμε λοιπόν:

Στη χώρα του Παπανδρέου, του Σαμαρά και του Καρατζαφέρη, στη χώρα που οι Στρος Καν και οι Γιούνκερ εύχονται «καλό κουράγιο» στον ελληνικό λαό, μόνο μέσα σε μια διετία και μόνο από το Ιδρυμα Αστέγων του Δήμου Αθήνας,

ο αριθμός των ανθρώπων που τρέφεται με συσσίτιο αυξήθηκε πάνω από 300%!

Τα στοιχεία είναι συγκλονιστικά και δημοσιευμένα («Ριζοσπάστης», 4/9/2010):

Στο πρόγραμμα σίτισης του πρώτου δήμου της χώρας,

το α’ εξάμηνο του 2008 μοιράζονταν 1.200 μερίδες φαγητό.

Το 2009 έφτασαν τις 2.500.

Το α’ εξάμηνο του 2010 από το πρόγραμμα έφτασαν να σιτίζονται 4.000 άτομα!

Ας τους πληροφορήσουμε, επίσης, ότι:

Μόνο στην Αθήνα, πάνω από 7.000 είναι οι άνθρωποι που εξοικονομούν τα αναγκαία σε ρουχισμό και υπόδηση από τα παζάρια φιλανθρωπίας που στήνονται δύο με πέντε φορές το χρόνο.

Και κάτι ακόμα:

Μέσα στο συγκεκριμένο διάστημα, ο αριθμός των Ελλήνων που καταφεύγουν στις ουρές των συσσιτίων αυξήθηκε κατά 400%! Σήμερα, οι 9 στους 10 ανθρώπους, που κάθε μέρα αναζητούν την τροφή τους στα συσσίτια που διοργανώνει ο Δήμος Αθηναίων, δεν είναι μετανάστες. Είναι Ελληνες.

Ναι. Η φτώχεια, η εξαθλίωση και ο θάνατος (ο θάνατος!) λόγω ένδειας δεν γνωρίζουν χρώμα, φυλή ή νομιμοποιητικά έγγραφα.

Posted in ριζασπάστης, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »