καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Μαρτίου 2011
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Φεβ.   Απρ. »
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    28293031  
  • Εγγραφή

  • Advertisements

Archive for 5 Μαρτίου 2011

Επικίνδυνες προτάσεις

Posted by redship στο 5 Μαρτίου , 2011

Σαν έτοιμος από καιρό ο ΛΑ.Ο.Σ., «πατώντας» στη δολοφονία των δύο αστυνομικών, κατέθεσε χτες τροπολογία στο σχέδιο νόμου του υπουργείου προστασίας του πολίτη για «Σύσταση Γραφείου Αντιμετώπισης Περιστατικών Αυθαιρεσίας», με την οποία αξιώνει τη χρήση κατά το δοκούν από τις δυνάμεις καταστολής των πυροβόλων όπλων τους! Οπως αναφέρει «τα συνεχή περιστατικά δολοφονιών αστυνομικών από εγκληματίες καθιστούν απαραίτητο μέχρι να τροποποιηθεί πλήρως ο Ν. 3169/03 να προστεθεί παράγραφος στο άρθρο 3 του συγκεκριμένου νόμου», που να ορίζει: «Σε περίπτωση καταδίωξης υπόπτων που σχετίζονται με εγκληματικές δραστηριότητες ο αστυνομικός δύναται να κάνει χρήση πυροβόλου όπλου χωρίς να απαιτείται να συντρέχουν οι λοιπές προϋποθέσεις του παρόντος άρθρου».

Είναι προφανές ότι ένα τέτοιο μέτρο αν υιοθετούνταν θα άνοιγε τον «Ασκό του Αιόλου». Πολύ περισσότερο σε μια εποχή που το «έγκλημα» και η «τρομοκρατία» ερμηνεύονται απ’ τους κρατούντες με εξαιρετικά διασταλτικό τρόπο, έτσι ώστε να περιλαμβάνουν ακόμα και μορφές δράσης και πάλης του εργατικού λαϊκού κινήματος. Είναι κατανοητό τι είδους πρακτική εφαρμογή θα έβρισκε ένα τέτοιο μέτρο στο πλαίσιο της γενικότερης αυθαιρεσίας, με την οποία οι δυνάμεις καταστολής αντιμετωπίζουν το κίνημα, τους αγωνιζόμενους ανθρώπους του μόχθου, στο πλαίσιο μιας πολιτικής αυταρχισμού και καταστολής που θέλει την αστυνομία ισχυρή απέναντι στον εχθρό – λαό και όχι στο κυνήγι των κάθε είδους εγκληματιών. Είναι κατανοητό τι μπορεί να συμβεί ακόμα και σε έναν οποιονδήποτε άνθρωπο, που, κατά την υποκειμενική κρίση των αντρών της αστυνομίας, θα είναι «ύποπτος». Αλλωστε, σε άλλες χώρες αυτή η αυθαιρεσία έστειλε στο θάνατο αθώους, όπως π.χ. στο Λονδίνο που δολοφονήθηκε από αστυνομικούς εν ψυχρώ Βραζιλιάνος νεαρός, επειδή ήταν μελαψός και φορούσε σακίδιο, άρα θεωρήθηκε «τρομοκράτης». Κακά τα ψέματα και η υποκρισία, το έγκλημα δεν αντιμετωπίζεται με πιστολέρος στους δρόμους των πόλεων. Αυτό που οραματίζεται ο ΛΑ.Ο.Σ. είναι μια κοινωνία που με το «πιστόλι στον κρόταφο» θα γονατίσει στο δόγμα «ησυχία, τάξη κι ασφάλεια». «Γύψος», δηλαδή.

Advertisements

Posted in ριζασπάστης, τρομοκρατία, όταν το κράτος τρομοκρατεί, ΛΑΟΣ το δεκανίκι του κεφαλαίου, γουρούνια μ΄ανθρώπινη μορφή | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Ανατροπή της σαπίλας τους

Posted by redship στο 5 Μαρτίου , 2011

Είναι δύο τραγικά περιστατικά, που αποτυπώνουν τη σάπια πραγματικότητα που βιώνουν σήμερα οι εργατικές λαϊκές οικογένειες. Ο 90χρονος στην Πάτρα που παραλίγο να πεθάνει επειδή του έκοψε το ρεύμα η ΔΕΗ ΑΕ με αποτέλεσμα να μη λειτουργεί η συσκευή οξυγόνου. Ο παππούς, που τον πρόλαβε ο γιος του λίγο πριν το θάνατο, έπαιρνε 570 ευρώ σύνταξη και δεν μπορούσε να πληρώσει το λογαριασμό των 400 ευρώ. Αλλωστε, πώς θα μπορούσε να ζήσει αν πλήρωνε; Στην άλλη περίπτωση, στο Ηράκλειο, ο νεφροπαθής δεν έζησε. Πέθανε και άφησε …χρέη στο δημόσιο νοσοκομείο. Μετά το θάνατό του, η διοίκηση έψαξε να βρει όποιον συγγενή είχε ο άτυχος 58χρονος, για να αξιώσει το ποσό των 400.000 ευρώ που αντιστοιχούν στη νοσηλεία στη Μονάδα Τεχνητού Νεφρού την 3ετία 2007 – 2010. Είναι δύο περιπτώσεις, από τις χιλιάδες που δε βλέπουν ποτέ στο φως της δημοσιότητας, και που αποκαλύπτουν τι σημαίνει σύστημα Πρόνοιας και Υγείας για τα λαϊκά νοικοκυριά.
Ο νεφροπαθής, λέει, χρεωνόταν στο δημόσιο νοσοκομείο, γιατί δεν ήταν ασφαλισμένος. Στον άρρωστο 90χρονο, λέει, κόπηκε το ρεύμα επειδή δεν πλήρωνε το λογαριασμό. Από τη δική τους τη σκοπιά, από τη σκοπιά των καπιταλιστών και των πολιτικών τους εκπροσώπων, είναι οι νόμοι του αστικού κράτους που πρέπει να εφαρμοστούν. Είναι τα χρέη των λαϊκών νοικοκυριών που πρέπει να πληρωθούν, ανεξάρτητα από το εάν μπορούν ή δεν μπορούν. Αυτοί είναι οι νόμοι τους, αυτοί οι κανονισμοί τους, αυτή είναι η αγριότητα του καπιταλιστικού συστήματος, που μόνον έτσι μπορεί να λειτουργήσει για να συνεχίσει να υπάρχει. Και συνεχίζει να λειτουργεί και να υπάρχει, ακριβώς γιατί υπάρχουν οι εργάτες που ζουν και πεθαίνουν, παράγοντας διαρκώς πλούτο και κέρδη για τα αφεντικά. Και όσο προχωρά αυτή η διαδικασία, τόσο πιο επιθετικός γίνεται ο καπιταλισμός, τόσο περισσότερες θυσίες μετρούν η εργατική τάξη και οι σύμμαχοί της. Τόσο πιο συχνά εμφανίζονται φαινόμενα σαν αυτά της Πάτρας και του Ηρακλείου.
Δεν αξίζουν οι εργάτες και οι οικογένειές τους, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι γυναίκες, οι φτωχοί αγρότες, οι νέοι, οι συνταξιούχοι, τέτοια ζωή. Μια ζωή, που κάθε στιγμή της περνά με τη σκέψη εάν έχουν λεφτά για να ζήσουν, αν έχουν λεφτά για να πεθάνουν… Δεν αξίζουν εκείνοι, που δημιουργούν με τα χέρια τους, με τη δουλειά τους, τον αμύθητο πλούτο, να πρέπει να επιλέξουν με τα λεφτά που βγάζουν αν θα φάνε ή αν θα πληρώσουν το ρεύμα ή το πετρέλαιο για να ζεσταθούν ή αν πάρουν γάλα στα παιδιά τους, αν τα μορφώσουν κ.λπ… Ηδη, κάθε μήνα αυξάνονται τα λαϊκά νοικοκυριά που δεν μπορούν να ξοφλήσουν τους λογαριασμούς, σύμφωνα με στοιχεία της ΔΕΗ. Είναι το αποκορύφωμα της σαπίλας του καπιταλιστικού συστήματος, όταν, την ίδια στιγμή που οι κεφαλαιοκράτες μετρούν τα κέρδη τους, η εργατική τάξη και οι σύμμαχοί της μετρούν σημαντικές απώλειες καθημερινά σε κατακτήσεις, σε δικαιώματα, ακόμα και σε ανθρώπινες ζωές. Αυτό το σύστημα, που σαπίζει, χρειάζεται να ανατραπεί. Για να οικοδομηθεί μια κοινωνία, που βασικός της νόμος θα είναι το δίκιο του εργάτη. Χρειάζεται ταξικός οργανωμένος αγώνας για να ανατραπεί. Χρειάζεται συσπείρωση και οργάνωση στο μετωπικό σχήμα ΠΑΜΕ – ΠΑΣΕΒΕ – ΠΑΣΥ – ΜΑΣ – ΟΓΕ, συμπόρευση με το ΚΚΕ, ισχυροποίησή του.

Posted in ριζασπάστης, τα ζώα του '' πολιτισμού μας '', Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών, Φάρμακα και Υγεία στα μονοπώλια, ανάπτυξη για ποιόν;, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός, η "ελευθερία" του πολίτη, η ανάπτυξη που οδηγεί στα μονοπώλια, λαϊκά νοικοκυριά | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »