καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Μαρτίου 2011
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Φεβ.   Απρ. »
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    28293031  
  • Εγγραφή

Archive for 4 Μαρτίου 2011

Τραπεζίτες… «αδέρφια μας»!

Posted by redship στο 4 Μαρτίου , 2011

Πάνω από 10 δισ. ευρώ είναι αθροιστικά τα καθαρά κέρδη της Εθνικής και της Alpha από το 2002 και μετά. Aυτή η ασύλληπτη κερδοφορία τους σε τίποτα δε «βοήθησε» τον ελληνικό λαό. Από πού προκύπτει, λοιπόν, ότι αν οι δυο τράπεζες ενωθούν και πολλαπλασιάσουν τα κέρδη τους, τότε ο ελληνικός λαός θα «προκόψει»;…

Γράφει ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

Με αφορμή το άτυχο φλερτ μεταξύ Εθνικής και Αlpha Bank, ένας νέος γύρος συζήτησης έχει ξεκινήσει για τις «αναξιοπαθούσες» τράπεζες. Στο πλαίσιο αυτό, προωθείται νέο πακέτο «εγγυήσεων» προς τους τραπεζίτες, αυτήν τη φορά ύψους 30 δισ. ευρώ!

Η ενίσχυση των τραπεζών – σύμφωνα με την κυβερνητική προπαγάνδα – θα γίνει για το «καλό της οικονομίας», για το «καλό της κοινωνίας» και επ’ ωφελεία όλων (βεβαίως, βεβαίως…) των ανθρώπων.

Καθώς, όμως, είναι γνωστή η κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η πλειοψηφία των ανθρώπων στην Ελλάδα, χρήσιμο είναι να γυρίσουμε λίγα χρόνια πίσω. Για να θυμηθούμε τι συνέβαινε – κατά την ίδια περίοδο που η λαϊκή πλειοψηφία όδευε στη σημερινή συμφορά – με μια άλλη κατηγορία ανθρώπων, η οποία τυγχάνει μιας οικτρής μειοψηφίας.

Να δούμε, δηλαδή τι γινόταν με τους τραπεζίτες.

Θα σταθούμε σε μια μόνο χρονιά και όχι τυχαία. Στο 2007. Και τούτο διότι το 2007 είναι μια κομβική χρονιά, καθώς πρόκειται για το έτος που προηγήθηκε της κρίσης.

Ιδού, λοιπόν, πώς εξελίχθηκαν τα πράγματα για τους τραπεζίτες, τους βιομηχάνους, τους εφοπλιστές και λοιπούς κεφαλαιοκράτες, που αποτελούν τη σύμφυση του χρηματιστικού κεφαλαίου, κατά τη λήξη εκείνου του έτους, του 2007, που αποτέλεσε και την απαρχή για τα κατοπινά σενάρια περί του «Τιτανικού» και της «χρεοκοπίας» του ελληνικού λαού.

Για τα ευεργετικά αποτελέσματα των εφαρμοζόμενων αντιλαϊκών πολιτικών στην ενίσχυση της κερδοφορίας των τραπεζών (των ίδιων πολιτικών που οδήγησαν στην κρίση), μιλούν τα στοιχεία των ίδιων των ισολογισμών τους:

α) Το 2007, τα καθαρά προ φόρων κέρδη των τραπεζών αυξήθηκαν κατά 34,9% ή κατά 1,8 δισ. ευρώ συγκριτικά με το 2006. Το ποσοστό αύξησης των τραπεζικών κερδών ήταν υπερδεκαπλάσιο του πληθωρισμού και ακόμη μεγαλύτερο από το ποσοστό της ισχνής ονομαστικής αύξησης των μισθών και συντάξεων.

β) Το ποσοστό αύξησης των καθαρών κερδών, μετά από τη φορολογία, ήταν μεγαλύτερο από το ποσοστό αύξησης των κερδών πριν τη φορολογία, τόσο για το σύνολο των τραπεζών όσο και για κάθε τράπεζα χωριστά. Συγκεκριμένα, για το σύνολο των τραπεζών τα κέρδη προ φόρων ανήλθαν το 2007 σε 6,8 δισ. ευρώ (5,04 δισ. ευρώ το 2006). Μετά τη φορολογία, όμως, τα καθαρά κέρδη διαμορφώθηκαν σε 5,7 δισ. ευρώ (3,9 δισ. ευρώ το 2006) καταγράφοντας αύξηση 45,5%. Το μεγαλύτερο ποσοστό αύξησης των καθαρών κερδών εμφάνιζε η τράπεζα Αττικής (655,3% πριν τη φορολογία και 2.285,8% μετά τη φορολογία), με δεύτερη τη «Μαρφίν» (229,9% πριν τη φορολογία και 237,4% μετά τη φορολογία).

γ) Ο συντελεστής φορολογίας των κερδών (σύγκριση φόρου εισοδήματος προς καθαρά προ φόρων κέρδη), μειώθηκε ραγδαία. Ετσι, από 22,6% που ήταν ο μέσος συντελεστής φορολογίας των κερδών για το σύνολο των τραπεζών το 2006, μειώθηκε το 2007 σε 16,6%.

δ) Τα κέρδη ανά εργαζόμενο πριν τη φορολογία, για το σύνολο των τραπεζών, ανήλθαν το 2007 σε 56.084 ευρώ (46.201 ευρώ 2006), καταγράφοντας αύξηση περίπου 10.000 ευρώ ή 21,4%. Ομως, μετά τη φορολογία, τα κέρδη ανά εργαζόμενο, εμφανίζουν αύξηση 11.000 ευρώ ή 31%!

Πιο συγκεκριμένα:

  • Τράπεζα «Αττικής», κέρδη εντός του 2007 ύψους 20,85 εκατ. ευρώ, αύξηση σε σχέση με το 2006 της τάξης του 2.400%!
  • Τράπεζα «Eurobank», κέρδη εντός του 2007 ύψους 851 εκατ. ευρώ, αύξηση σε σχέση με το 2006 της τάξης του 32,1%.
  • Τράπεζα «Μαρφίν», κέρδη εντός του 2007 ύψους 593 εκατ. ευρώ, αύξηση σε σχέση με το 2006 της τάξης του 130%.
  • Τράπεζα «Πειραιώς», κέρδη εντός του 2007 ύψους 653 εκατ. ευρώ, αύξηση σε σχέση με το 2006 της τάξης του 50%.
  • Τράπεζα «Millennium», κέρδη εντός του 2007 ύψους 22,1 εκατ. ευρώ, αύξηση σε σχέση με το 2006 της τάξης του 46,5%.
  • Τράπεζα «Κύπρου», κέρδη εντός του 2007 ύψους 504 εκατ. ευρώ, αύξηση σε σχέση με το 2006 ύψους 54%.
  • Τράπεζα «Αλφα», κέρδη εντός του 2007 ύψους 850 εκατ. ευρώ, αύξηση σε σχέση με το 2006 ύψους 37%.
  • Τράπεζα «Εθνική», κέρδη εντός του 2007 ύψους 1,62 δισ. ευρώ, αύξηση σε σχέση με το 2006 της τάξης του 62%.

Ας προστεθεί κάτι ακόμα:

Στην εξαετία που προηγήθηκε, δηλαδή την περίοδο 2000 – 2005 τα καθαρά κέρδη έξι μόνο τραπεζών, των Εθνικής, Alpha, Eurobank, Πειραιώς, Εμπορικής, Αγροτικής, έφτασαν τα 8,5 δισ. ευρώ!

Κατόπιν όλων των προηγούμενων, με την άδεια όσων καθημερινά πυροβολούν τη νοημοσύνη του ελληνικού λαού, ισχυριζόμενοι ότι η ενίσχυση των τραπεζών και η διασφάλιση της αέναης κερδοφορίας τους είναι το «φάρμακο» για την «έξοδο» από την κρίση, ρωτάμε:

Αν τα κέρδη των τραπεζών συνιστούν «έξοδο» από την κρίση, πώς εξηγούν ότι τα υπερκέρδη των τραπεζών από το 2000 και μετά αποτέλεσαν τρόπον τινά την «είσοδο» στην κρίση;

Η άνευ προηγουμένου κερδοφορία που προηγήθηκε της κρίσης, σε τι απέτρεψε την κρίση;

Και κυρίως: Σε τι η κερδοφορία των τραπεζών απέτρεψε αυτή η κρίση να επιπέσει επί της κεφαλής του λαού;

Posted in "απελευθέρωση της αγοράς", ριζασπάστης, τραπεζικό κεφάλαιο, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, την κρίση την πληρώνουμε όλοι πλην ολιγαρχίας, το πασοκ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, Οι «αυτοδημιούργητοι» καπιταλιστές, Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »