καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Μαρτίου 2011
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Φεβ.   Απρ. »
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    28293031  
  • Εγγραφή

Archive for 3 Μαρτίου 2011

‘Η υπογράφεις ή απολύεσαι

Posted by redship στο 3 Μαρτίου , 2011

«ΙΝΤΡΑΚΟΜ»

Ωμοί εκβιασμοί από την εργοδοσία σε βάρος εργατών που δεν υποκύπτουν στη μείωση μισθών

 

Το εξώδικο που απέστειλε η εταιρεία στον εργαζόμενο

«Σε περίπτωση που δεν αποδεχθείτε την ανωτέρω τροποποίηση των όρων εργασίας σας, θα βρεθούμε στη δυσάρεστη θέση να καταγγείλουμε τη μεταξύ μας σύμβαση». 

Αυτόν τον ωμό εκβιασμό απευθύνει η εργοδοσία της «Ιντρακόμ» με εξώδικο σε εργαζόμενο, ο οποίος αρνείται να υποταχθεί και να αποδεχθεί μείωση των αποδοχών του. Υπενθυμίζεται ότι η «Ιντρακόμ» πριν από λίγες βδομάδες ανακοίνωσε ότι προχωρά σε μείωση του προσωπικού και μείωση των μισθών για όσους παραμείνουν στην εργασία. Οι ταξικές δυνάμεις, αντιδρώντας άμεσα σε αυτήν τη βάρβαρη και αντεργατική ενέργεια προχωρούν σήμερα σε παράσταση διαμαρτυρίας στην εργοδοσία της «Ιντρακόμ».

Η εργοδοσία προτείνει (σ.σ. στην πραγματικότητα προστάζει) στον εργαζόμενο «τη μείωση των αποδοχών σας εκ ποσοστού 6,2%». Η μείωση αυτή θα διαρκέσει ένα χρόνο και γίνεται με «γνώμονα την εξασφάλιση της λειτουργίας της (σ.σ. εννοεί της εταιρείας)» και δήθεν για «τη διατήρηση των υπαρχόντων θέσεων εργασίας». Ομως, τίποτα δεν εξασφαλίζει τη δουλειά του εργαζόμενου ακόμα και αν αποδεχθεί μείωση του μισθού, αφού στο ίδιο το εξώδικο αναφέρει την πιθανότητα να απολυθεί σημειώνοντας: «η Εταιρεία μας δεσμεύεται ότι σε περίπτωση κατά την οποία υποχρεωθεί εξ υπαιτιότητάς της να καταγγείλει την εργασιακή μας σχέση κατά το ως άνω χρονικό διάστημα (σ.σ. ισχύς του μειωμένου μισθού)» θα τον αποζημιώσει με βάση τις αποδοχές που έπαιρνε πριν μειωθούν.

Η «ελευθερία» στην αγορά εργασίας

Ο εκβιασμός της εργοδοσίας δείχνει με ποιο τρόπο το κεφάλαιο, πιο αδίστακτο και βάρβαρο από κάθε άλλη φορά, επιβάλλει σε συνθήκες κυριαρχίας του τη σιδερένια του θέληση. Διαψεύδει περίτρανα και τις δηλώσεις του πρόεδρου της ΓΣΕΕ, Γ. Παναγόπουλου, ότι οι εργάτες είναι τάχα ελεύθεροι να επιλέξουν όταν όπως έλεγε προχτές ότι οι επιχειρησιακές συμβάσεις είναι «είναι προϊόν της ελεύθερης βούλησης δύο μερών. Δεν πάει να λέει ο κάθε υπουργός, ο κάθε παράγοντας. Αν δεν θέλει η εργατική πλευρά να υπογράψει δεν υπογράφει»! Αλλά και επιβεβαιώνει ότι αυτός και οι δυνάμεις του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού στις οποίες ανήκει ότι είναι όργανα και υπηρέτες των κεφαλαιοκρατών.

Διαψεύδει, ακόμα, την ίδια την εργοδοσία της «Ιντρακόμ», η οποία ισχυρίζεται στο εξώδικο ότι «οι εργαζόμενοι στην εταιρεία μας σχεδόν καθολικά αποδέχθηκαν οικειοθελώς και συμφώνησαν στη μείωση των αποδοχών τους». Αναδεικνύει πόσο ψευδεπίγραφα είναι τα αποκαλούμενα προγράμματα «εθελούσιας αποχώρησης» που προωθούν διάφορες μεγάλες εταιρείες και ότι δεν είναι σε καμιά περίπτωση οικειοθελής ο εξαναγκασμός του εργάτη να αποδεχθεί μείωση του μισθού του, συρρίκνωση και κατάργηση των δικαιωμάτων του γιατί αλλιώς ξέρει ότι θα τον πετάξουν στο δρόμο.

 

Posted in πολιτικη, ριζασπάστης, την κρίση την πληρώνουμε όλοι πλην ολιγαρχίας, όταν εκείνοι μάθουν να υπακούνε, Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών, είστε η ντροπή όλων των εργατων πράσινα στρουμφάκια των εργοδοτών, είστε η ντροπή όλων των εργατών, κόντρα στην ιταμή τακτική να εκμεταλλευτούν δημαγωγικά τη διάσωση των εργαζομένων οι «νεκροθάφτες» τους, ξεπουλημένη Γ.Σ.Ε.Ε, οι σφογγοκωλάριοι των πραιτόρων | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »

Επικίνδυνα ιμπεριαλιστικά σχέδια…

Posted by redship στο 3 Μαρτίου , 2011

Ε, ΔΕ ΘΕΛΕΙ και πολύ μεγάλη φαντασία για να καταλάβουμε πού το πάνε οι Αμερικανοί και η Ευρωπαϊκή Ενωση στην υπόθεση της Λιβύης. Αλλωστε, το έχουμε ξαναδεί το έργο.

Προφανώς, τα αμερικανικά πολεμικά πλοία που έχουν αρχίσει να μαζεύονται στα πέριξ και γενικώς στη Μεσόγειο δεν έχουν πάει εκεί για τουρισμό και είναι βέβαιο πως δε μεταφέρουν τρόφιμα για πρόσφυγες.

Γιατί μπορεί αυτές τις μέρες οι πάντες (Αμερικανοί, ΝΑΤΟικοί, Ευρωπαίοι) να «σκίζονται» για τους πρόσφυγες και τα «δημοκρατικά δικαιώματα» του λαού της Λιβύης, αλλά τα …ίδια έλεγαν για το Ιράκ και το Αφγανιστάν.

Δηλαδή, για δύο χώρες που σήμερα βρίσκονται ουσιαστικά υπό κατοχή και ιμπεριαλιστικές δολοφονίες αυτών των λαών (πράγμα που δύσκολα συνάδει με τα δημοκρατικά δικαιώματα) και σε μόνιμο υποκινούμενο εμφύλιο (που συνήθως δεν επιλύει το θέμα των προσφύγων).

Οσον αφορά την ελληνική κυβέρνηση – δυστυχώς – έχει ξεκαθαρίσει και αυτή «πού το πάει»: Οπου το πάνε οι «σύμμαχοι»! Αλλωστε, πρόσφατη είναι η δήλωση του πρωθυπουργού περί «μεγαλύτερης εμπλοκής» στο θέμα της Λιβύης.

Υποθέτουμε ότι εκεί οδηγούν τους κυβερνώντες τα «εθνικά συμφέροντα», γιατί αυτή είναι η μόνιμη και πάγια δικαιολογία τους. Συμφέροντα που – εντελώς τυχαία – συμπίπτουν με όσα θέλουν ΝΑΤΟ και ΕΕ.

Εδώ μια οικονομική ζώνη στο Αιγαίο δεν μπορούν να ορίσουν, εμπλοκή στις εξελίξεις στη Μεσόγειο θέλουν…

Posted in ριζασπάστης, ιμπεριαλισμός | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Απειλή και μήνυμα

Posted by redship στο 3 Μαρτίου , 2011

«Είναι ο κ. Παπανδρέου έτοιμος να θυσιασθεί;» (!) αναρωτιέται η χτεσινή ηλεκτρονική έκδοση του «Βήματος». Το σχετικό άρθρο καταλήγει ως εξής:

«Εξω από την Ευρώπη τα πάντα είναι επισφαλέστερα, ακόμη κι αυτή η εδαφική ακεραιότητα της χώρας μπορεί να κινδυνεύσει, αν αποφασίσουμε να λειτουργήσουμε αυτόνομα, χωρίς την όποια κάλυψη της ευρωπαϊκής ομπρέλας.

Υπό αυτή την έννοια, η κυβέρνηση και προσωπικά ο κ. Παπανδρέου δεν μπορούν να έχουν επιφυλάξεις, ούτε αναστολές. Αντιθέτως, οφείλει να εξαντλήσει αντοχές και δυνατότητες, να πάρει τη μεγάλη απόφαση, να πει όλη την αλήθεια στον ελληνικό λαό και να ηγηθεί προσπάθειας μακράς και επίπονης για τη σωτηρία της χώρας. Ακόμη κι αν γνωρίζει ότι θα θυσιασθεί».

Δύο παρατηρήσεις:

Πρώτον, είναι εμφανές ότι το «άστρο» της ΕΕ ξεθωριάζει. Τα «καλά» που έχει προσφέρει στην Ελλάδα δεν κρύβονται πλέον με τίποτα. Οι φίλοι της ΕΕ πρέπει, απ’ ό,τι φαίνεται, να βρίσκονται σε μεγάλη απόγνωση, δεδομένου ότι αντί πλέον να μιλούν για τον «παράδεισο» της ΕΕ, καταφεύγουν στην κινδυνολογία και στην εσχατολογία. Θυμίζουν σε μεγάλο βαθμό εκείνα τα περί «βυθισμού της Κύπρου», αν δεν υπέκυπτε στο «σχέδιο Ανάν». Τελικά, όπως διαπιστώνει κανείς κοιτώντας το χάρτη, η Κύπρος δε βυθίστηκε…

Δεύτερον, η προτροπή – και μάλιστα προερχόμενη από το συγκρότημα Λαμπράκη – προς τον πρωθυπουργό να «θυσιαστεί», αφού βέβαια πρώτα «εξαντλήσει αντοχές», συνιστά, ταυτόχρονα, απειλή και μήνυμα: Απειλή ότι εκείνο που σχεδιάζει η πλουτοκρατία είναι το θυσίασμα, η μέχρις εσχάτων εξάντληση των αντοχών της ελληνικής κοινωνίας. Μήνυμα ότι τα «μαγειρεία», ήδη, εργάζονται για επερχόμενες πολιτικές εξελίξεις…

Posted in πολιτικη, ριζασπάστης, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, Το αστικό ιερόμετρο είναι χυδαίο, κυριαρχεί η ορδή των απατεώνων, οι σφογγοκωλάριοι των πραιτόρων, οι αστοί πολιτικοί στην υπηρεσία του κεφαλαίου | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Λευτεριά στον Πάγκαλο!

Posted by redship στο 3 Μαρτίου , 2011

από τον ημεροδρόμο του ριζοσπάστη

Διαμαρτύρεται ο Πάγκαλος και οι φίλοι του για τα γεγονότα στο Παρίσι. Αλλά από εκεί έως το σημείο να ισχυρίζονται ότι ο αντιπρόεδρος και οι όμοιοί του «στερούνται του δικαιώματος να ομιλούν» (!) υπάρχει μεγάλη απόσταση.

Πότε, ακριβώς, στερήθηκε αυτού του δικαιώματός του ο Πάγκαλος;

Ποιος του στέρησε το «δικαίωμα» να λέει τα προβοκατόρικα για δήθεν «σχέσεις» του ΚΚΕ με την «Γερμανός»;

Ποιος του στέρησε το «δικαίωμα» να λέει ότι «αν το ΚΚΕ νικούσε το 1949, τότε θα εξόντωνε εκτός από τους αντιφρονούντες και ένα μέρος μελών και στελεχών του»;

Ποιος του στέρησε το «δικαίωμα» να αποκαλεί «τρελούς» (!) τους ψηφοφόρους του ΚΚΕ, να λέει ότι «είναι δείγμα καθυστέρησης, πνευματικής και πολιτιστικής,το γεγονός ότι ένα μέρος του κόσμου ψηφίζει αυτό το ολοκληρωτικό κόμμα»,

να λέει ότι «υπάρχει το 8% του ελληνικού λαού το οποίο έχει μια τρελή πολιτική πρόταση. Οι άνθρωποι αυτοί είναι τρελοί»!

Ποιος στέρησε το «δικαίωμα» του Πάγκαλου να επιδίδεται σε ευπρεπείς πολιτικές αντιπαραθέσεις του τύπου «ο Μητσοτάκης είναι σαν το ΕΪΤΖ»;

Ποιος του στέρησε το «δικαίωμα» να απευθύνει δημοκρατικά διαγγέλματα του τύπου: «Τι κατάντια είναι αυτή, να έχουμε αυτό το περίεργο πρόσωπο για πρωθυπουργό, που έχει αυτά τα περίεργα πρόσωπα για συνεργάτες (…). Ο κ. Καραμανλής είναι παχύδερμο (…)».

Ποιος του στέρησε το «δικαίωμα» του Πάγκαλου να αποκαλεί τους καλλιτέχνες που δεν είχαν τη δική του άποψη για την υπόθεση Οτσαλάν «κουραμπιέδες και κουραδόμαγκες»;

Ποιος του στέρησε το «δικαίωμα» να αποκαλεί ακόμα και τον ευεργέτη του, τον Ανδρέα Παπανδρέου, ως «δωρολήπτη»;

Ποιος του στέρησε του δημοκράτη Πάγκαλου το «δικαίωμα» να δηλώνει: «Επρεπε το κράτος να πει στους δημάρχους: «Εχετε δυο μήνες για να αποφασίσετε για νέες χωματερές. Δεν αποφασίζετε! Νομοθετώ και κατεβάζω τα ΜΑΤ, τα τανκς, το στρατό, τι χρειάζεται, και ανοίγω νέα χωματερή». Ετσι λειτουργούν τα κράτη»!

Posted in πολιτικη, ριζασπάστης, συκοφάντης, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, γκέμπελς, ημεροδρόμος ριζοσπάστη, ούτε ίχνος αξιοπρέπειας, οι "προοδευτικοί", οι γυμνοσάλιαγκες των «παπατζήδων», οι νέοι βαν φλύτ και ο πάγκαλος | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

Κάθε «Λιβύη» τον «ηγεμόνα» της…

Posted by redship στο 3 Μαρτίου , 2011

Γράφει ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

«Αρεσε γενικώς στην Αλεξάνδρεια,

τες δέκα μέρες που διέμεινεν αυτού,

ο ηγεμών εκ Δυτικής Λιβύης

Αριστομένης, υιός του Μενελάου.

Ως τ’ όνομά του κι η περιβολή, κοσμίως, ελληνική.

Δέχονταν ευχαρίστως τες τιμές, αλλά

δεν τες επιζητούσεν, ήταν μετριόφρων.

Αγόραζε βιβλία ελληνικά,

ιδίως ιστορικά και φιλοσοφικά.

Προπάντων δε άνθρωπος λιγομίλητος.

Θα ‘ταν βαθύς στες σκέψεις, διεδίδετο,

κι οι τέτοιοι το ‘χουν φυσικό να μη μιλούν πολλά.

Μήτε βαθύς στες σκέψεις ήταν, μήτε τίποτε.

Ενας τυχαίος, αστείος άνθρωπος.

Πήρε όνομα ελληνικό, ντύθηκε σαν τους Ελληνας,

έμαθ’ επάνω κάτω σαν τους Ελληνας να φέρεται

κι έτρεμεν η ψυχή του μη τυχόν

χαλάσει την καλούτσικην εντύπωσι

μιλώντας με βαρβαρισμούς δεινούς τα ελληνικά,

κι οι Αλεξανδρινοί τον πάρουν στο ψιλό,

ως είναι το συνήθειο τους, οι απαίσιοι.

Γι’ αυτό και περιορίζονταν σε λίγες λέξεις,

προσέχοντας με δέος τες κλίσεις και την προφορά

κι έπληττεν ουκ ολίγον έχοντας

κουβέντες στοιβαγμένες μέσα του».

Διαβάζοντας τους στίχους του Καβάφη πώς να μην πάει το μυαλό στο πέλαγος των «αβαθών σκέψεων» και στη χιονοστιβάδα των «δεινών βαρβαρισμών»…

Ανακαλούνται στη μνήμη οι Μαραθώνιοι που έγιναν «Μαραθώνες». Τα μηδέν εις τον πηλίκον που έγιναν «μηδέν εις το πηλίκ-ι-ον». Οι ιαχές «όλοι στις κάλπες» που έγιναν «όλοι στις κάλτσες»…

Προσθέστε και εκείνα τα «από την εμπειρία μου έχω γίνει και πιο σοσιαλιστής απ’ ό,τι ήμουν πριν».

Τα «σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα» παραμονές της μείωσης μισθών.

Τα «λεφτά υπάρχουν» που έγιναν «όλοι μαζί τα φάγαμε».

Τα περί «περιορισμένης εθνικής κυριαρχίας».

`Η τα άλλα για τον «Τιτανικό» και την «Εντατική».

Και εκείνα για το «γεμάτο πιστόλι στο τραπέζι».

Κι όμως, αν υπήρχε ζυγαριά μέτρησης του τίποτα ακόμα και ο «Ηγεμών εκ Δυτικής Λιβύης» του Καβάφη θα υπερτερούσε.

Εκείνος φαίνεται να είχε μια κάποια επίγνωση. Ετρεμε η ψυχή του. Μιλούσε λίγο. Πρόσεχε τις κλίσεις. Εκείνος, τουλάχιστον, δε φλυαρούσε. Και δεν προκαλούσε με την κουστωδία των ομοίων του.

Posted in "παπατζήδες", πολιτικη, ριζασπάστης, οι "προοδευτικοί", οι σφογγοκωλάριοι των πραιτόρων | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »