καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Μαρτίου 2011
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Φεβ.   Απρ. »
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    28293031  
  • Εγγραφή

Archive for 1 Μαρτίου 2011

Αποθέωσις – Ελληνοφρένεια

Posted by redship στο 1 Μαρτίου , 2011

Posted in "παπατζήδες", στα ρουθούνια τους, το πασοκ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, φαστ-τρακ» προπαγάνδα, η "δημοκρατία" των αστών, οι σφογγοκωλάριοι των πραιτόρων, οι αστοί πολιτικοί στην υπηρεσία του κεφαλαίου | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Cosmote: Απολύσεις λόγω… κερδών!

Posted by redship στο 1 Μαρτίου , 2011

Ανακοίνωσε μείωση προσωπικού και κατάργηση δικαιωμάτων

Τη μείωση του προσωπικού κατά 120 άτομα στην «Cosmote», την αύξηση του ωραρίου εργασίας, την εντατικοποίηση της εργασίας, τη μείωση και την κατάργηση μέρους των αποδοχών, ανακοίνωσε χθες η διοίκηση του Ομίλου ΟΤΕ, εξαπολύοντας ευθεία επίθεση στους εργαζόμενους προκειμένου να ενισχύσει τη θέση της έναντι των ανταγωνιστών της.

Χθες το πρωί, η εργοδοσία ανακοίνωσε ότι προχωρά στην αύξηση του ωραρίου εργασίας κατά 20 λεπτά (από 7 ώρες και 40 λεπτά σε 8 ώρες). Στην καθιέρωση κυλιομένων βαρδιών σε τμήματα της επιχείρησης όπως τα καταστήματα και τα κολ-σέντερ, η οποία θα οδηγήσει σε κατάργηση του σταθερού ωραρίου εργασίας, μείωση του προσωπικού και κατά συνέπεια εντατικοποίηση της εργασίας. Σε εντατικοποίησης της εργασίας θα οδηγήσει και η αλλαγή του τρόπου εργασίας και πληρωμής κατά τις αργίες και τις Κυριακές. Επίσης, καταργούνται το επίδομα οδήγησης και η αποζημίωση για όσους εκτελούν διπλή ειδικότητα (τεχνίτη – οδηγού) και άλλα. Την ίδια ώρα στην «Cosmote» ανακοίνωνε ότι θα μειώσει το προσωπικό, ενώ, σύμφωνα με πληροφορίες, έχουν γίνει ήδη απολύσεις στο «Γερμανό» (εταιρεία που ανήκει στον Ομιλο).

Η επίθεση της διοίκησης του Ομίλου αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα εργοδοτικής ασυδοσίας, αφού καταργεί και δικαιώματα που προβλέπονται από τη ΣΣΕ (όπως η διπλή αποζημίωση). Για τις εξελίξεις αυτές, ευθύνες έχει και η πλειοψηφία στην ΟΜΕ ΟΤΕ. Η χθεσινή απόφαση της εργοδοσίας ήταν γνωστή ως πρόταση εδώ και καιρό. Ομως, η πλειοψηφία της ΟΜΕ καλλιεργούσε κλίμα αναμονής ενάντια στην ανάγκη για άμεση αγωνιστική αντίδραση από τους εργαζόμενους.

Οι ταξικές δυνάμεις καλούν τους εργαζόμενους να μην επιτρέψουν να εφαρμοστούν οι εργοδοτικοί σχεδιασμοί, να τους ακυρώσουν στην πράξη, να συσπειρωθούν στο Συνδικάτο Εργαζομένων Τηλεπικοινωνιών – Πληροφορικής και στο ΠΑΜΕ, με στόχο την οργάνωση του αγώνα τους σε ταξική κατεύθυνση.

Posted in "απελευθέρωση της αγοράς", ριζασπάστης, Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών, ανάπτυξη για ποιόν;, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός, η με το κεφάλαιο η με τους εργάτες | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Θα νομοθετήσουν και το «Τέλος της Ιστορίας»;

Posted by redship στο 1 Μαρτίου , 2011

Γράφει ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Πλάτωνας οραματιζόταν μια Πολιτεία όπου οι μύθοι θα τύγχαναν της απόλυτης έγκρισης των Αρχόντων. Εκείνοι θα αποφάσιζαν ποιοι από αυτούς θα διδάσκονταν στα παιδιά:

«Και τους μύθους που εγκρίνουμε – έλεγε ο Πλάτωνας – θα υποχρεώσουμε τις παραμάνες και τις μητέρες να τους διηγούνται στα παιδιά και να πλάθουν μ’ αυτούς τις ψυχές τους πολύ περισσότερο παρ’ ότι τα σώματά τους με τα χέρια τους».

Ευτυχώς η άποψή του δεν «πέρασε»…

Το 1894 στο ρωσικό αστικό κώδικα υπήρχε ένα άρθρο που αναφερόταν στη διάπλαση των παίδων και έλεγε:

«Κατά την ανατροφή στο σπίτι οι γονείς πρέπει να προσπαθούν να διαμορφώσουν το ήθος τους (σ.σ.: των παιδιών) σύμφωνα με τις απόψεις της κυβέρνησης».

Η τύχη της κυβέρνησης του τσάρου είναι γνωστή…

Στο σχέδιο νόμου του υπουργείου Δικαιοσύνης της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, με τον τίτλο «Για την καταπολέμηση ορισμένων μορφών και εκδηλώσεων ρατσισμού και ξενοφοβίας μέσω του Ποινικού Δικαίου», στο άρθρο 4, αναφέρεται:

«Οποιος δημόσια προφορικά ή διά του Τύπου ή μέσω του διαδικτύου ή με οποιοδήποτε άλλο μέσο ή τρόπο, εγκωμιάζει ή αρνείται ή εκμηδενίζει τη σημασία εγκλημάτων γενοκτονίας, εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας και εγκλημάτων πολέμου (…) τιμωρείται με φυλάκιση έως δύο (2) έτη και χρηματική ποινή χιλίων έως τριών χιλιάδων (1.000 – 3.000) ευρώ».

Το νομοσχέδιο βρίσκεται ήδη στο στάδιο της «διαβούλευσης»…

Εν έτει 2011, λοιπόν, οι «Αρχοντες» φαίνεται να αποδέχονται τον ρόλο που τους είχε απονείμει ο Πλάτωνας…

Η Ελλάδα δείχνει να εντάσσεται στον αστερισμό του «τσαρισμού» της μοναδικής σκέψης…

Ηδη σε ευρωενωσιακό επίπεδο οι συμπεριφερόμενοι σαν ιδιοκτήτες της Ιστορίας εκδίδουν νόμους περί της «ορθότητας» με την οποία «επιτρέπεται» να τοποθετείται κανείς γύρω από ιστορικά ζητήματα:

Αλλού ορίζουν ότι είναι παράνομο να μη δέχεσαι τη γενοκτονία των Αρμενίων, αλλού ότι είναι παράνομο να δέχεσαι τη γενοκτονία των Κούρδων κι αλλού ότι είναι παράνομο να αμφισβητείς το Ολοκαύτωμα.

Ομως, η Ιστορία είναι γεγονότα και η καταγραφή της είναι (και οφείλει να είναι) μια διαδικασία αντικειμενική. Δηλαδή επιστημονική. Αλίμονο αν κρίναμε τους ανθρώπους και τις κοινωνίες σύμφωνα με τη γνώμη που αυτές είχαν για τον εαυτό τους, επισήμαινε ο Μαρξ.

Αλίμονο, δηλαδή, αν υιοθετούσαμε σαν «Ιστορία» εκείνο που θα επέβαλλε και θα νομοθετούσε σαν «αυθεντικό», ο ισχυρός της εκάστοτε ιστορικής περιόδου.

Από κει και πέρα, ο καθένας μπορεί να έχει την όποια υποκειμενική γνώμη θέλει για τα ιστορικά ζητήματα.

Φυσικά, το ποια γνώμη έχεις για το α΄ ή β΄ ιστορικό ζήτημα, το πώς ερμηνεύεις δηλαδή την Ιστορία, προφανώς και καθορίζεται από την ιδεολογία σου. Από την πολιτική σου στάση. Από τις γνώσεις σου. Και είναι πάνω σε αυτές τις διαφορετικές γνώμες που βασίζεται η αντιπαράθεση όσον αφορά στην ερμηνεία της Ιστορίας.

Αλλά οι αντιπαραθέσεις, οι πολιτικές και ιδεολογικές αντιπαραθέσεις περί της Ιστορίας, γίνονται με στοιχεία. Δε γίνονται με νομοθετικές απαγορεύσεις.

Αν κάποιος είναι αμαθής ή ημιμαθής και δε γνωρίζει τι συμβολίζει η σβάστικα, δεν είναι η απαγόρευση της σβάστικας που θα σώσει την κοινωνία από τον ολοκληρωτισμό.

Αν αρνείται κάποιος σήμερα το Ολοκαύτωμα είναι είτε ηλίθιος, είτε φασίστας.

Αλλά είναι επίσης φασισμός να επιβάλλεις, να υποχρεώνεις, να διατάζεις (!) τον οποιονδήποτε ότι θα έχει αυτή και όχι την άλλη συνείδηση. Οτι θα έχει αυτή και όχι την άλλη γνώμη. Οτι θα έχει τη μια, την «εγκεκριμένη» άποψη, αυτή που εσύ (είτε λέγεσαι κράτος, είτε λέγεσαι ιστορική «αυθεντία») του προσφέρεις και του επιτρέπεις να έχει.

Οι απαλλοτριώσεις δικαιωμάτων συνηθίζεται να ξεκινούν από απαγορεύσεις που επιβάλλονται εναντίον εκείνων που φαντάζουν εξόφθαλμα.

Τότε η κοινή γνώμη είναι ευκολότερο να κάνει αποδεκτή την απαγόρευση.

Η άρνηση του Ολοκαυτώματος ή της γενοκτονίας των Αρμενίων είναι μια τέτοια εξόφθαλμα αντιδραστική θέση.

Αλλά αν στα ζητήματα των ιδεών δεχτείς την απαγόρευση που στρέφεται ενάντια στο εξόφθαλμο (ή σε εκείνο που μετά από πλύση εγκεφάλου το έχεις αποδεχτεί σαν «εξόφθαλμα» βλαπτικό) τότε αρχίζεις ανεπαισθήτως να αποδέχεσαι το ξήλωμα της κάλτσας όλων των δικαιωμάτων.

Εχεις ανοίξει την κερκόπορτα για όλες τις υπόλοιπες απαγορεύσεις που θα έρθουν.

Αυτό που επιδιώκεται σήμερα στην Ελλάδα, συνέβη ήδη στην Ιταλία.

Η «κεντροαριστερή» κυβέρνηση Πρόντι πρωτοστάτησε στην διά νόμου απαγόρευση της άρνησης του Ολοκαυτώματος. Τι υποκρισία σε μια χώρα που ο φασισμός αποτελεί οιονεί κυβερνητική συνιστώσα!

Συνέβη ήδη στη Γαλλία όπου ποινικοποιήθηκε η άρνηση της γενοκτονίας των Αρμενίων.

Τι υποκρισία σε μια χώρα που έχει κατασφάξει από Αλγερινούς μέχρι Βιετναμέζους και όπου το πολιτικό της σύστημα, από Σεγκολέν και Σαρκοζί μέχρι Λεπέν διαγκωνίζεται, ποιος εκπρόσωπός του θα «στρατωνίζει» πρώτος τους νέους των γκέτο!

Επιχειρείται στην Ελλάδα με ένα νομοσχέδιο περί «καταπολέμησης του ρατσισμού και της ξενοφοβίας».

Τι υποκρισία από μια κυβέρνηση που θέλει «φράκτες» στον Εβρο και παρακολουθεί τους 300 μετανάστες απεργούς πείνας να «σβήνουν»…

Η νομοθετική (!) επιβολή της «ορθής» ανάγνωσης της Ιστορίας, στην ουσία μετατρέπει την Ιστορία σε παρακολούθημα του εκάστοτε συσχετισμού πολιτικής δύναμης.

Αλλά η άρνηση στον ισχυρό να υπαγορεύει διά νόμου και σύμφωνα με τις επιθυμίες του το γράψιμο (και το ξαναγράψιμο) της Ιστορίας, αποτελεί λυδία λίθο υπεράσπιστης των δημοκρατικών δικαιωμάτων.

Πολύ περισσότερο δεν επιτρέπεται να παρέχεται στον δυνατό της στιγμής η άδεια να προσδίδει ισχύ νόμου στην άποψή του για την Ιστορία.

Γιατί τότε, στην ουσία, παρέχεται η άδεια στον εκάστοτε πολιτικά ισχυρό να ορίζει όχι μόνο την Ιστορία, αλλά να καθορίζει και την εξέλιξή της, ποινικοποιώντας κάθε σκέψη που θα αμφισβητεί την ισχύ του, στο παρόν και στο μέλλον.

Ας θυμηθούμε εκείνο τον μεγάλο αστό πολιτικό, για παράδειγμα, που διακήρυττε στην ελληνική μετεμφυλιακή Βουλή ότι «ο κομμουνισμός πρέπει να διώκεται όχι μόνο ως πράξη αλλά και ως σκέψη γιατί όποιος σκέφτεται κομμουνιστικά κάποια στιγμή θα δράσει κιόλας». Λίγο μετά ήρθε η χούντα των συνταγματαρχών…

Αν παραχωρηθούν τέτοια «δικαιώματα» σε βάρος της Ιστορίας, αν το δικαίωμα να έχεις γνώμη για την Ιστορία τεθεί στον ιδεολογικό Προκρούστη της τρέχουσας πολιτικής συγκυρίας, τότε ο δυνατός της στιγμής θα μπορεί ακόμα πιο ανεμπόδιστα να εκδίδει στο Ευρωκοινοβούλιο ψηφίσματα συκοφάντησης και παραχάραξης της κομμουνιστικής ιδεολογίας στο όνομα της «ιστορικής αλήθειας».

Θα μπορεί ακόμα πιο εύκολα να ψηφίζει νόμο (όπως στην Εσθονία) που επιφέρει ποινή τριετούς φυλάκισης για τη χρήση του σφυροδρέπανου.

Θα μπορεί ακόμα πιο ανεξέλεγκτα να ψηφίζει νόμο (όπως στην Ουκρανία) που επιβάλλει πρόστιμο σε όποιον δε συντάσσεται με την άποψη ότι ο λιμός στην Ουκρανία το 1932 ήταν «γενοκτονία από την ΕΣΣΔ» κ.ά.

Αυτό που συμβαίνει σήμερα σε μια σειρά αστικών κρατών – και επιχειρείται στην Ελλάδα – είναι η επιβολή διά νόμου εκείνου του εκφασισμού που λέει ότι το δικαίωμα της γνώμης θα ασκείται μόνο εφόσον η γνώμη του πολίτη συμφωνεί και υποτάσσεται σε κείνη την «επίσημη» γνώμη που διαθέτει την απαραίτητη νομική έγκριση!

Αλλά τα ζητήματα της Ιστορίας δε λύνονται με απαγορεύσεις, καλυμμένες πίσω από διακηρύξεις περί «δημοκρατικών ευαισθησιών» ή πολύ περισσότερο με το πρόσχημα της «αντιφασιστικής» θωράκισης» του αστικού κράτους.

Τέτοια νομοθετήματα δεν πρέπει να «νομιμοποιηθούν» στην Ελλάδα.

Πρώτον, διότι δεν χωρά καμία εμπιστοσύνη στην άρχουσα τάξη ενός κράτους, του αστικού, που αυτό γεννά και αναπαράγει το ρατσισμό, την ξενοφοβία και το φασισμό.

Δεύτερον, διότι αν τα ζητήματα της γνώμης περί την Ιστορία γίνουν αντικείμενο νομικής δίωξης, τότε το αστικό κράτος θα έχει κάνει ένα αποφασιστικό βήμα για να στραφεί ευθέως – και διά νόμου! – εναντίον των πραγματικών εχθρών του. Οσων δηλαδή δεν εννοούν να συμφωνήσουν μαζί του ότι επήλθε το «Τέλος της Ιστορίας».

Posted in πολιτικη, ριζασπάστης | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »