καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Φεβρουαρίου 2011
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Ιαν.   Μαρ. »
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    28  
  • Εγγραφή

Στον καιρό της ταξικής αναμέτρησης

Posted by redship στο 22 Φεβρουαρίου , 2011


Συμβαίνει και στις καλύτερες των οικογενειών. Οπως τώρα στις ΗΠΑ, όπου οι αρθρογράφοι διαβλέπουν πίσω από τις απεργιακές κινητοποιήσεις «ενδείξεις ταξικού πολέμου». Και πώς θα μπορούσε να είναι αλλιώς; Αφού η συνταγή για το ξεπέρασμα της καπιταλιστικής κρίσης κι εκεί και δω, σε κάθε γωνιά του πλανήτη, είναι μία και ενιαία.

Είτε διαβάζεις τον πρώην διευθυντή του ΔΝΤ να μιλά για την Ελλάδα, είτε τη συνταγή που εφαρμόζεται στις ΗΠΑ, το αποτέλεσμα είναι ίδιο. Μέτρα για την ενίσχυση του κεφαλαίου, μέτρα για το χτύπημα της εργατικής τάξης. Χωρίς μισόλογα, αν και με μπόλικα προσχήματα, όπως ότι όλα γίνονται για το χρέος, ενώ πολύ απλά αυτό που συμβαίνει είναι ότι ψάχνουν τρόπους για το πώς αδιάθετα κέρδη των καπιταλιστών θα βρουν διέξοδο σε κερδοφόρες επενδύσεις.

Οποιος άκουγε τον Πάγκαλο χτες το πρωί (Δευτέρα) στο MEGA, καταλάβαινε και γιατί γράφτηκαν την Κυριακή τα άρθρα των Πρετεντέρη – Μανδραβέλη σε ΒΗΜΑ και Καθημερινή. Στο σύνολό του το προσωπικό της αστικής τάξης (πολιτικό και δημοσιογραφικό) δεν κρύβει λόγια. Το πάει το γράμμα ακέραιο όπου κι αν εμφανίζεται.

Ο Πάγκαλος προσπαθούσε να περάσει τη θέση πως το ΚΚΕ δεν εκπροσωπεί την εργατική τάξη και ως απόδειξη δήλωσε ότι το ΠΑΣΟΚ ελέγχει τη ΓΣΕΕ. Εχει μια αλήθεια ο ισχυρισμός: Οτι το ΠΑΣΟΚ, σαν γνήσιο κόμμα της αστικής τάξης, δεν μπορεί παρά να επιδιώκει να αντλήσει νομιμοποίηση από μια μηχανή που εκφράζει επίσης τα συμφέροντα της αστικής τάξης πάνω στους εργάτες, τη ΓΣΕΕ.

Με τον τρόπο του, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης αποκάλυπτε επίσης την πατρότητα της ιδέας για «αυτο-απονομιμοποίηση» του ΚΚΕ, την οποία παπαγάλιζε μια μέρα πριν ο Μανδραβέλης στο άρθρο του.

Καταντά κουραστικό να μετράς κάθε μέρα πόσα από τα κύρια άρθρα σε ΒΗΜΑ – ΝΕΑ και ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ είναι αφιερωμένα στην αντιμετώπιση του ΚΚΕ. Εχει, όμως, ενδιαφέρον, αυτή η επιμονή της αστικής τάξης, να μην ξεχνά ποιον έχει αντίπαλο και ποιες μεθόδους χρησιμοποιεί για να τον απαξιώσει.

Ετσι, εκτός από τα περί «αυτο-απονομιμοποίησης» του ΚΚΕ στην «Καθημερινή», στο ΒΗΜΑ το έχουν ρίξει στο ηθικό του πράγματος. Ο αρθρογράφος τους, όμως, καταφεύγει σε λαθροχειρία που ισοδυναμεί με ατιμία. Αφού ταυτίζει την αστική τάξη με το δημόσιο ταμείο για να δείξει τους φόρους – που πληρώνει η εργατική τάξη – σαν ιδιοκτησία της αστικής τάξης, με αυτό σαν δεδομένο ρωτά αθώα πώς γίνεται το ΚΚΕ να μην υπακούει σ’ αυτόν που το πληρώνει!

Ο ίδιος ξέρει πως η τάξη που εκπροσωπεί, η αστική, κράτησε το ΚΚΕ 27 χρόνια στην παρανομία. Και το ΚΚΕ βγήκε ολόρθο από αυτό το σκοτάδι. Εκείνα τα 27 χρόνια, η εργατική τάξη στήριξε όχι μόνο οικονομικά αλλά και με το ίδιο της το αίμα το Κόμμα της. Κι αυτό είναι ένα από αυτά που δεν έχουν χωνέψει ακόμα οι αστοί. Οπως δε χωνεύουν πώς είναι δυνατόν και σήμερα εργάτες που δε συμφωνούν σε πολλά με το ΚΚΕ να στηρίζουν με κάθε πρόσφορο τρόπο – και οικονομικά – το ΚΚΕ, αναγνωρίζοντας σ’ αυτό τη μόνη έντιμη φωνή που παλεύει για τα δικά τους συμφέροντα.

Το κύριο όμως που δεν μπορεί να χωνέψει η αστική τάξη είναι η σημερινή απήχηση της πολιτικής και της δράσης του ΚΚΕ.

Το γεγονός ότι η εργατική τάξη της χώρας επιμένει να ανταποκρίνεται στο κάλεσμα του ΚΚΕ για την οργάνωση της πάλης της σήμερα.

Ε, αυτό, το πιο ισχυρό χαρτί νομιμοποίησης του ΚΚΕ, την ανταπόκριση, δηλαδή, που βρίσκει το κάλεσμά του ανάμεσα στους εργάτες, είναι που με τίποτα δεν μπορεί να χωνέψει η τάξη των Πάγκαλου, Πρετεντέρη, Μανδραβέλη. Γιατί έχουν ισχυρή γνώση και των αδιεξόδων του συστήματος και των νομοτελειών που το διέπουν και του ποιος είναι ο νεκροθάφτης τους. Αυτήν την εξέλιξη προσπαθούν να καθυστερήσουν. Καταφεύγοντας αναγκαστικά στα ίδια ιστορικά καταδικασμένα επιχειρήματα περί απονομιμοποίησης της κομμουνιστικής δράσης.

Δεν ξέρουμε τι θα έκαναν αν είχαν ακόμα σήμερα σε ισχύ νόμους όπως τον 509, ξέρουμε όμως πως ψάχνουν τρόπο να εγκαταστήσουν νέα νομολογία για την αντιμετώπιση του προαιώνιου εχθρού: Της εργατικής τάξης, που, με επικεφαλής το δικό της κόμμα, το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, απειλεί και την ιδιοκτησία των αστών στα μέσα παραγωγής και την πολιτική εξουσία τους.

Με επίκληση «φιλοσοφιών» περί «εμφυλίου», η αστική τάξη ξορκίζει την ταξική αναμέτρηση, ελπίζοντας πως και αυτή τη φορά με σημαία το «εθνικό» θα περάσει τον κάβο.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: